Zussendag - Blijf in Mij

Spreker

Tanneke Dorgelo

Date
Oct. 3, 2026
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Ik ben echt blij dat ik bij jullie ben. Ik heb er naar uitgekeken om te spreken voor jullie. Ik ga me even kort voorstellen, dan weet je ook wie je voor je hebt staan. Ik ben de Stanneke. Ik woon in IJsselmuiden, klein stukje hier vandaan. Ik ben 44 jaar. We hebben vijf kinderen samen.

De jongste is twee. Die zit echt volop in de peuterpubertijd. Dat brengt de nodige stormen soms met zich mee in je leven. Misschien als je peuters hebt, herken je dat. De oudste is 18. Die is net uit de pubertijd. Dus ik heb er nog maar vier in de pubertijd. Die van 2, 4, 12 en 15. Maar dat is pittig genoeg, moet ik zeggen.

Dus ik denk over die stormen. Ik denk, oh gelukkig, de Heer is erbij. Maar ik weet dat het is om tieners te hebben en daar zorgen over te hebben. Maar ook de intensiviteit van kleintjes.

En de boodschap die ik vanochtend ga brengen, die heb ik zelf ook heel hard nodig. Juist in die omstandigheden. Dat is dat we in hem mogen blijven. Ja, eigenlijk zijn er twee belangrijke vragen, denk ik, waarmee mensen lopen hier op aarde. Dat is de vraag, wie ben ik? En waarom ben ik eigenlijk hier?

Nou, door de lezing heen hoop ik eigenlijk dat we daar antwoord op gaan krijgen. Want de Heer heeft daar een antwoord op. We gaan het hebben over Johannes 5, vers 1 tot en met 11. En het zal er ongeveer als volgt uitzien. Ik ga eerst iets vertellen over de context van het Bijbelgedeelte.

Wat staat er eigenlijk omheen? Dan, wat betekent het om in hem te blijven? Wat is het eigenlijk? En dan, hoe doe je dat? En ook, wat zijn de gevolgen als je in hem blijft?

En dat sluit ik eigenlijk af met de rol van de wijngadenier, waar we al even wat van gehoord hebben van Anneke. Ja, het is de context van Johannes 15.

Johannes is een heel bijzondere evangelie. Het is het laatste geschreven van allemaal door de discipel die Jezus lief had. En het was de discipel die eigenlijk heel graag wilde laten zien door zijn evangelie heen dat Jezus de Zoon van God is.

En dat je het leven hebt door te geloven in zijn naam. En de eerste twaalf hoofdstukken gaan over de openbare bediening van de Heer Jezus, wat hij heeft gedaan. De tekenen, waaraan we kunnen zien wie hij is.

En dan komen we aan bij de hoofdstukken 13 tot en met 17. En daar maakt het gedeelte van vandaag onderdeel van uit. En in de hoofdstukken 13 tot en met 17 vind je onder andere de afscheidsreden die hij hield aan zijn discipelen.

En het is eigenlijk in die hoofdstukken vind je de toerusting voor de discipelen. Van als hij straks ook weg zal gaan. Eerder zei hij, mijn uur is nog niet gekomen.

Dat vind je in de eerste twaalf hoofdstukken. Maar in dit hoofdstuk, hoofdstuk 13 zegt de Heer Jezus, Jezus wist dat zijn uur gekomen was. Dat hij uit deze wereld zou overgaan naar de Vader.

Zijn uur was gekomen. En het stuk wat we lezen binnen bijna 24 uur zou hij aan het kruis hangen. En dat was de context eigenlijk. Hij heeft al verteld over het vaderhuis.

Hij heeft de voeten van de discipelen gewassen. Hij heeft verteld over de troost die zou komen. En wat is het een schok voor de discipelen geweest om te horen dat hij weg zou gaan. Hij zou weggaan. Maar dan gaat hij het bijzondere vertellen wat we vanochtend gaan behandelen.

De laatste seconden tikken weg. We gaan lezen uit Johannes 15. Als je je Bijbel hebt mag je hem pakken. We gaan lezen van vers 1 tot en met 11. Tegenwoordig hoor je niet zoveel geritsel meer.

Dat is gewoon op de telefoon. Dan zegt de Heer Jezus dit tegen zijn discipelen.

Ik ben de ware wijnstok. En mijn vader is de wijngardenier. Elke rank die in mij geen vrucht draagt, neemt hij weg.

En elke rank die vrucht draagt, reinigt hij opdat ze meer vrucht draagt. U bent al rein. Vanwege het woord dat ik tot u gesproken heb. Blijf in mij en ik in u.

Zoals de rank geen vrucht kan dragen uit zichzelf. Als ze niet in de wijnstok blijft, zou ik u niet als u niet in mij blijft. Ik ben de wijnstok, u de ranken.

Wie in mij blijft en ik in hem, die draagt veel vrucht, want zonder mij kunt u niets doen. Als iemand niet in mij blijft, wordt hij buiten geworpen zoals de rank en verdort.

En men verzamelt ze en werpt ze in het vuur en ze worden verbrand. Als u in mij blijft en mijn woorden in u blijven, vraag wat u mij wilt en het zal u ten deel vallen. Hierin wordt mijn vader verheerlijkt dat u veel vrucht draagt en mijn disciple bent.

Zoals de vader mij lief gehad heeft, heb ook ik u lief gehad. Blijf in mijn liefde. Als u mijn geboden in acht neemt, zult u in mijn liefde blijven.

Zoals ik de geboden van mijn vader in acht genomen heb en in zijn liefde blijf. Deze dingen heb ik tot u gesproken, opdat mijn blijdschap in u zal blijven.

En uw blijdschap volkomen zal worden. De wijnstok, het was eigenlijk een heel bekend beeld in Israël. Veel wijngaarden.

Maar het was ook een bekend beeld voor de Joden, voor hun eigen volk, Israël. Zij waren de wijnstok, dat wisten ze. Jezaja had hun dat onder andere verteld.

Want de wijngaard van de heren van de legermachten is het huis van Israël. En de mannen van Juda zijn zijn lievelingsplant. En daarom hing er ook op een van de wanden van de tempel enorme gouden wijnstok met druiven eraan.

In het oude testament staat dat God Israël uit Egypte had genomen. En in Israël heeft geplant. Er staat in Psalm 80. U hebt een wijnstok uit Egypte uitgegraven.

De heidevolken verdreven. En hem geplant. U hebt een plaats voor hem bereid. En een wortel doen schieten. Zodat hij heel het land vulde. Zo keek God naar zijn volk Israël.

Dit is de wijnstok. En hij had zo'n verlangen dat het vrucht zou dragen. En hij deed er alles aan de vader. Ook dat lezen we in Jezaja. Het was zo kostbaar.

Hij werkte er volhardend aan. Maar wat gaf de wijngaard? Stinkende, giftige druiven. Het beantwoorden niet aan de bedoeling die de vader had met zijn wijnstok.

En nu was er iemand anders in het land Israël. Hij wandelde daar. En hij zei tegen zijn discipelen. Ik ben de ware wijnstok.

Eerst nam God een stek uit Egypte. En plant hem in het land Israël. En nu had hij een hemelse stek genomen. En in het land geplant. Jezus.

Die daar wandelde. En aan het hout zou worden gespijkerd. En veel, veel vrucht zou dragen. Voor zijn vader. Hij stelde zijn vader niet teleur.

Hij is de ware wijnstok. En dan zegt hij tegen zijn discipelen. En jullie. Jullie zijn de ranken. Hij wil ze een beeld geven.

Een metafoor van de bijzondere verbondenheid. Die er zou blijven. Ook nadat hij fysiek was weggegaan. Hij wilde het duidelijk maken.

Ik ben dan wel weg. Maar jullie zijn geen ogenblik. Nooit. Los van mij. Net zoals die ranken in de wijnstok zitten. En voor hun leven compleet afhankelijk zijn van de stam.

We hebben het al even gehoord van Anneke. Als je. Als het rank verwijderd is van de wijnstok. Dan verlept het. Nou. Ik heb zelf een tuin. Een pluktuin.

Ontzettend leuk om in bezig te zijn. Maar naast de pluktuin hebben we heel onhandig een volleybalveld. En dan volleyballen we wel eens met onze tieners. En dan belandt er wel eens zo naar een bal.

In die pluktuin. En dan. Gaat Messinia of Cosmea. Ja. Je kunt het niet lijmen. Het ligt daar. En na een poosje. Dan verdort het. En dat doet je hart pijn.

Maar het is nou eenmaal zo. Als we niet aangesloten zijn op de bron. Dan gaat het leven eruit. Het is zo bijzonder. Dat de Heer Jezus dat tegen zijn discipel eigenlijk zegt.

Ik ben jullie bron. Ik ben jullie leven. Ik blijf jullie alles geven. Voor het leven zelf. Wat je nodig hebt om tot je doel te komen. We blijven in een intieme verbinding met elkaar staan.

Eigenlijk is het zo bijzonder. Dat wij door ons geloof één zijn geworden. Met de Heer Jezus. Besef je dat wel. Wij zijn zijn vlees.

Zijn beenderen. Zijn lichaam. Het middel waardoor hij vrucht brengt aan zijn vader. We zijn één met hem. Zo'n bijzondere verbondenheid.

We hebben zelfs deel gekregen aan de goddelijke natuur. Zegt 2 Petrus 1 vers 4. Wat is het dan? Het blijven in mij.

Nou blijven in hem betekent uiteindelijk niks anders dan dat je jezelf rustig aan hem overgeeft. En hem alles laat zijn.

En hem alles laat doen. Dat is blijven in hem. Net zoals die rank rust in de wijnstok. En ook niks zoekt buiten die wijnstok.

Daar is die rank helemaal niet meer bezig. Hij is alleen maar bezig met het zijn in die wijnstok. Blijven in hem heeft dus niks met werken te maken. Machines werken.

Maar ze kunnen geen vrucht dragen. Want er is geen vrucht ontstaat alleen als er leven is. Als er gemeenschap is. Dan krijg je vrucht.

Dus blijf in de Heer Jezus die jou zelf vasthoudt en bewaart. Het gaat dus niet om inspanning. Maar om in ontspanning rust te vinden.

In hem die jouw woonplaats is. Hij is de wijnstok die draagt. Die vasthoudt. Die kracht geeft. Hij is het. Die ranken vruchtbaar maakt.

Dat kun je helemaal niet uit jezelf. En dat wil hij ook vandaag zeggen. Ik ben de wijnstok. Ik ben de wijnstok. Alles wat ik ben. Heb ik van mijn vader ontvangen.

En wil ik delen met jou. Rust in die plaats. We mogen echt leren om een kinderlijk vertrouwen te hebben. Op de eenheid die wij hebben met de Heer Jezus.

Ik denk dat we dat zo vaak vergeten. Maar vertrouw daar maar op. Die eenheid die er is met hem. Geloven dat hij voor je zorgt. Dat hij het in je uitwerkt. Hoe kom je dan in hem?

Nou als je ergens dus wilt zijn moet je er wel. Als je ergens wilt blijven moet je er eerst zijn. Hoe word je een rank aan de wijnstok? Nou dat word je. Als je hebt ingezien.

Dat je als een zondig mens. Niet kan staan tegenover een heilig God. De schepper van hemel en aarde. Je hebt ingezien dat je een redder nodig hebt.

En hij wil je redden. Hij heeft er alles aan gedaan om jou te kunnen redden. De vader stuurde zijn zoon. Deze aarde het meest kostbare wat hij had.

En de zoon zei. Hier ben ik om uw wil te doen. En hij ging. Hij legde zijn heerlijkheid af. Hij kwam weer op aarde. En dan ging hij gewillig naar het kruis.

Hij die geen zonde gedaan had. Niets. Geen smetje was er in hem te vinden. Hij ging. En hij werd aan het kruis genageld.

En jouw schuld. En jouw zonde. En die van mij. Werd op hem gelegd. En hij beleed jouw zonde. Alsof hij het zelf had gedaan.

Alles is beleden. Wat je hebt gedaan. En wat je ooit nog zult doen. En de straf. Sloeg in. Op het kruis. Kwam op hem.

Hij droeg het. Het was het zwaarste. Wat iemand ooit heeft moeten dragen. Maar hij volharder. Hij bleef. En als je gelooft. Dat hij dat voor jou heeft gedaan.

En als je bent geknield bij het kruis. En als je. Hem wil volgen. En je eigen leven wil afleggen. Dan gebeurt er iets heel bijzonders. Dan zegt de Bijbel. Dan word je uit God.

Geboren. Dan kom je eigenlijk pas tot leven. Voor die tijd ben je geestelijk dood. Maar op dat moment. Kom je tot leven. En word je als een. En op die wijnstok gezet.

De Heer Jezus zelf. En in één keer. Stroomt zijn leven. Jouw leven. Binnen. De Bijbel zegt. Wie mijn vlees eet. En mijn bloed drinkt.

Blijft in mij. En ik in hem. U stier voor mij. Mijn Jezus. Veracht om mij. Mijn God. Uw lichaam verbroken. Om mijn ongerechtigheid.

Uw bloed. Heeft mij bevrijd. De losprijs is betaald. Lieve zussen. We hebben leven. We zijn overgegaan. Van de duisternis. In het licht. We hebben leven in hem.

Geweldig. Dat hij dat voor ons heeft willen doen. De Heer Jezus. En dan is je positie in één keer. In hem. Zijn leven. Zijn sappen stromen. Je leven binnen. Hij deelt zijn leven.

Zijn goddelijke natuur. Zijn geest met jou. En je wordt één. Met hem. En dan gaat hij rank. In alles lijken. Op die wijnstok. Ze hebben dezelfde plaats.

Ze hebben hetzelfde doel. Dezelfde natuur. Hetzelfde leven. Onafscheidelijk van elkaar. Ben jij onafscheidelijk. Van de Heer Jezus. Is hij jouw leven.

Nou die eenheid is geweldig. En uniek. Maar nu verlangt de Heer Jezus. Van jou. Dat je in hem blijft. In hem ver blijft.

Nou wat is dat nu? Die E. Carson. Die zei het zo. Blijven in hem. Is een voortdurende. Afhankelijkheid. Van de wijnstok. Een voortdurend.

Vertrouwen. In hem. En een voortdurend. Geestelijk opzuigen. Of indrinken. Van zijn leid. Geven. Een voortdurende. Afhankelijkheid. Voortdurend.

Vertrouwen. En een voortdurend. Indrinken. Van zijn leven. Dus heeft het alles te maken. Met gemeenschap. Met hem. Er is een verschil. Tussen eenheid. En gemeenschap hebben. Jouw eenheid.

Is de basis. Voor de gemeenschap. Maar gemeenschap. Is het onderhouden. Van die voortdurende. Omgang met de Heer. En als je gemeenschap. Leeft met hem. Kan God. In je werk. En tot zijn doel.

Komen. Hoe doe je dat. Het blijven in hem. Nou. Het gaat over de overeenkomsten. Tussen de wijnstok en de ranken.

Maar er is één heel groot verschil. De wijnstok. Is in zijn heerlijkheid. De bron. Van alle kracht. Hij is machtig.

Hij heeft sterk. Hij heeft alle macht. In hemel. En op aarde. Alles overtreffende macht. Heeft hij. En kracht. En wij. Kwetsbaar.

Zwak. Klein. Dat is een groot verschil. We zijn echt. Volledig afhankelijk. Van wat die wijnstok. Aan ons geeft.

En die afhankelijkheid. Leefde de Heer Jezus voor. Toen hij op aarde was. Hij zegt in Johannes 5. Twee keer kort achter elkaar. Ik kan van mezelf.

Niets doen. Nou. We zouden toch denken. Als. Iemand iets zou kunnen doen. Dan was het de Heer Jezus wel. Maar nee. Hij staat in dat evangelie.

Dat hij alleen deed. Wat hij de vader zag doen. En sprak. De woorden die zijn vader sprak. Hij voelde zich volkomen afhankelijk. Afhankelijk van de vader. Voor kracht.

Voor wijsheid. Hoe is dat in jouw leven? Heb je ook een diep besef. Dat je uit jezelf echt. Niets kan doen. Tot zijn eer en glorie.

Hij is het echt. Die het in jou moet volbringen. De eerste zalig spreking. Van de Heer Jezus. Gaat over de armen van geest. Nou wat is dat nou.

Arm van geest. Het is eigenlijk gebaseerd. Op iemand die bedelt. Een bedelaar. Die weet van zichzelf. Dat hij blut is. Die helemaal niks heeft in te brengen.

Dat hij voor genade. Volkomen afhankelijk is. Voor wie dat aan hem wil geven. Uit jezelf. Kunnen jullie. Kan ik. Kunnen wij. Geen geestelijk leven leiden. We zijn. Net als een rank.

Totaal hulpeloos. Krachteloos. En vruchteloos. Tenzij we het sap ontvangen. Zonder Christus. Kunnen we niets. Blijven in hem.

Begint met dat besef. Tweede. Voortdurend vertrouwen op hem. Lieve zussen. Wat God van jullie vraagt.

Is dat je niet alleen gelooft. In de Heer Jezus. Maar dat je ook leert. Om in je leven. Steeds meer je vertrouwen. Op hem te gaan stellen. Je dagelijkse leven.

God verlangt eigenlijk. Dat je. De houding. Van een vertrouwend kind krijgt. Ik heb bijvoorbeeld. Een meisje van twee. Die gewoon. Van een hele hoogte.

Zo. Woeps. Zich zou kunnen laten vallen. In mijn armen. En helemaal niet nadenkt. Over wat er zou kunnen gebeuren. Maar zich. Gewoon volkomen vertrouwt. Dat ik haar vang. Een vertrouwend kind. Nou dat was de favoriete houding.

Van Hudson Taylor. Een zenderling in China. Hij geloofde deze. Psalm 103 vers 13. En dat was heel belangrijk voor hem. Zoals een vader zich ontfermt. Over zijn kinderen.

Zo ontfermt de Heere zich. Over wie hem vrezen. De Heer ontfermt zich over jou. En hij zei dit. Een waar christen leven.

Begint. Daar. Waar het leven van de Heere Jezus eindigde. Dat is bij het kruis. Dat heb ik net gezegd. Dan komen we tot leven. Dan worden we geboren. Hij zegt.

En de ware ontwikkeling. Is. Naar de wieg toe. Totdat we. Kunnen rusten. In de oneindige armen. Van wijsheid en liefde.

Dat moeten we leren. We bewegen ons. Naar de wieg toe. Hoe ontwikkel je nu zo'n houding. Nou als eerste. Leer hem kennen. Door zijn woord. En door zijn geest.

Als je je niet verdiept. In Gods wezen. Wat hij jou. Openbaart. In zijn woord. Dan is het toch veel moeilijker. Om je aan hem toe te vertrouwen. Als je toch eens zou weten.

Wat het betekent. Dat hij. Liefde is. Trouw. Barmhartig. Genadig. Vol wijsheid. Al om tegenwoordig. Al weet het.

Volmaakt. Heilig. Dan is het toch veel veiliger. Om bij hem te schuilen. Om op hem te vertrouwen. Dan op wat geschapen is. Dan op jezelf.

Of de mensen om je heen. Het tweede is dit. Hoe ontwikkel je zo'n houding. En nou het tweede is. Baseer je geloof niet. Op je gevoelens. Of op je emoties. En dat gaat bij ons nog wel eens op en neer.

Maar ik voel gewoon niet. Dat hij dichtbij is. Ik heb het ook heel vaak gedacht. Ik voel het. Maar de Bijbel zegt. Onder u zijn eeuwige armen.

Hij is voor u. Achter u. En om u heen. Dat is zo. En je kunt ook denken. Ik heb het gevoel dat God mij niet hoort. Maar dan zegt 1 Petrus 3 vers 12.

De ogen van de heren rusten op de rechtvaardigen. En zijn oren zijn gericht op hun gebed. Hij hoort je. Hij hoort je.

Wat je gevoel je ook vertelt. Ik voel me in de steek gelaten. Maar God zegt. Ik zal je beslist niet loslaten. Ik zal je beslist niet verlaten. Baseer je geloof.

Op de waarheid van Gods woord. Dat helpt om te vertrouwen. En de derde is wat helpt. Rust. In hoe God je leven leidt.

En dat is voor mij zo belangrijk. Om te rusten in hoe hij leidt. Jouw vader is de schepper van hemel en aarde. Hij staat boven alles.

Hij weet alles. Hij kan alles. Voor hem is niets te moeilijk. Hij weet wat je nodig hebt. Nog voor je het hem vraagt. Waarom zou je je als dochter van de allerhoogste zorgen maken?

Ik moet steeds meer leren om te rusten. En verwachtingsvol uit te zien naar wat hij gaat doen. En dat is anders denken.

Een poosje geleden ging ik hiken met mijn zus in de Zwitserse bergen. Dat was in juni. En hartstikke leuk. Maar zij woont in Zwitserland.

Dus ik moest alleen naar Zwitserland reizen. Met de trein en met het vliegtuig. Nou dat vind ik best wel een onderneming. Misschien zijn er heel veel helden onder jullie die dat allemaal zo doen. Maar ik moet wel eventjes denken.

Och als dat allemaal maar goed gaat. Dus ik ging zo'n app op mijn telefoon zetten. Want ik reis eigenlijk haast nooit meer met de trein. Heb ik vroeger heel veel gedaan. Maar nu niet meer. En ik had heel keurig mijn kaartje geregeld.

En helemaal uitgezocht welke trein ik moest hebben. Half uurtje. Een uur vertraging. Ik weet niet. Ik had echt wel vertraging ingekalculeerd. En toen zei mijn man nog. Moet ik je naar Schiphol brengen? Ik zei nee.

Nee joh. Ik ben druk zat met de kinderen. Doe maar gewoon op kampen. Zet me maar af. Ik ga wel met de trein in Lelystad. Komt wel goed. Dus daar stond ik met mijn koffertjes. Afscheid nemen in de trein.

En ik zat nog een. Oh nee. We stonden op het perron. En toen was het al dat de trein vertraging had. Ik dacht nou ik heb gelukkig een beetje reserve. En toen zat ik in de trein. En hij was net onderweg. En toen kreeg ik in één keer de omroeper.

Dat de trein naar Schiphol was geannuleerd. Ik dacht ja. Oh nou jullie annuleren hem gewoon. En toen dacht ik. Nou daar zit ik dan. Dus ik kijk en op die planner. Wat ik dan moest hebben.

En ik zag dat ik dan vervolgens naar Amsterdam moest rijden. En twee minuten overstaptijd had. Och. En ik dacht heer. Maar toen dacht ik ja. Mijn vader weet.

Dat ik daar moet zijn. En ik geloof ook echt dat ik deze trip moet maken. Hij weet welke tijd ik er moest zijn. En ik dacht. Ik ga gewoon eens verwachtingsvol uitzien. Nou hoe hij voor mij zorgt.

En ik stapte uit op Lelystad. En ik liep naar het perron. Waar ik sowieso de volgende trein moest hebben. En dat was een bankje. Er zat een conducteur op. En ik ging naast hem zitten.

En toen kreeg ik een praatje zo. Ik zei nou ik moet naar Schiphol. En ik weet niet hoe. Oh. En toen vroeg ik hem. Klopt het dat de trein gehandeleerd is. Ja. Zei hij. Maar mevrouw. Blijf rustig zitten. Want op dit perron komt toch een trein in Schiphol.

De internationale trein kwam er langs. Nou die stond niet in mijn plannen. Dat vond ik al zo'n cadeau. Dat ik niet naar Amsterdam moest. Ik dat provinciaaltje daar. Oh. Ik zag toch helemaal niet zitten. Maar goed. Ik kwam aan op Schiphol.

En we raakten in gesprek. Die conducteur en ik. Ik heb vroeger ook bij het spoor gewerkt. En we kregen een leuk gesprek. Ik vroeg hem naar zijn dag waar hij naartoe ging. En toen kwam die trein de aanrijder. En hij zei tegen mij.

Mevrouw heeft u een tweede klas kaartje. Ik zei ja. Hij zei ga maar lekker eerste klas zitten. Ik controleer de trein vandaag. Bijzonder toch. En daar zat ik.

In zo'n coupé. En ik werd gewoon reststreeks naar het schiphol gebracht. En vlak voordat we er waren. Riep hij om. En de trein. Hij riep ook om. En voor de reizigers naar Basel. We wensen nu een goede vlucht.

En dat was heel bijzonder. Je vader weet wat je nodig hebt. Leer verwachtingsvol uitzien. Hoe hij ook in jouw leven wil werken. En dat voortdurend vertrouwen.

Dat leefde de Heer Jezus ook voor. Hij maakte zich geen zorgen. Hij wist dat zijn vader hem alles gaf. Wat hij nodig had.

Hij volgde gewillig. En hoe zijn vader hem leidde. Je kunt rustig wandelen op het pad. Wat je vader voor je heeft. Ook al. Is dat pad soms echt zwaar.

We hebben gezongen. Dwars door het vuur. Maakt u me rein en puur. Hoe zou je anders rein en puur worden. Als je nooit tegenslagen had in je leven.

Het derde is dit. Het geestelijke opzuigen en indrinken van zijn leven. Heeft te maken met hoe je blijft in hem. Als een kind overstuur is.

Dan stort het zich in je armen. En je troost het. En dan kijkt het vervolgens op in je ogen. Nou dat is ook wat wij mogen doen. Schuilen bij je vader. Maak optie naar hem.

Kijken naar wie hij is. De ware schoonheid van jouw God. Van jouw schepper. Maar ook van de Heer Jezus. Jouw verlosser. Leren zien. Richt je niet op dat blijven.

Blijven. Maar op Christus. Neem zijn woorden tot je. Hij heeft zoveel aan jou te zeggen. Neem het tot je. En zie zijn schoonheid.

Zijn heerlijkheid. Zijn glorie. Wend je af. O lieve zussen. Wend je toch af van alles wat je afleidt. In dit leven. Hij is het zo waard.

Om naar te kijken. Om je tijd aan te besteden. Hij is zoveel interessanter. Dan het nieuws. Dan Insta. Je social media. Je telefoon. Roddels.

Je werk. Jezelf. O hij. Is zoveel interessanter. Drink zijn leven in. Elke dag een beetje meer. Nou nu komt die gelijkenis.

Van de wijnstok. Ons niet vertellen over de liefde. Die de Heer Jezus voor ons heeft. Want een wijnstok. Draagt zorg voor zijn ranken. Op een natuurlijke weg.

Daar zien we niet veel van liefde in. En daarom. Zegt de Heer Jezus nog expliciet iets over zijn persoonlijke. Persoonlijke en gevende liefde in dit proces. Hij zegt. Zoals de vader.

Mij lief gehad heeft. Moet je voorstellen. Hoe groot die liefde is. Die de vader. Voor zijn zoon heeft. Heb ook ik.

U lief gehad. Die liefde. Die liefde. Had hij voor zijn discipelen. Heeft hij ook voor jou. Blijf in mijn liefde. Zegt hij. De liefde van zijn vader.

Was de kracht. Van de Heer Jezus. Het was zijn vreugde. Om in die liefde te ademen. Het was zijn bron. Hij leefde in die liefde. Hij werkte in die liefde. Hij gaf zijn leven in de liefde van zijn vader.

En als je wilt leven als een ware rank. Aan een wijnstok. Dan moet je leren. Om te leven. In de liefde van Jezus. Om te ademen. In die hemelse liefde. Lieve zus.

Hij heeft je lief. Ook al voel je dat niet. Zijn liefde voor jullie. Is zo overweldigend groot. Dat is een leven aflegde. Hij wil jullie zo graag toevoegen.

Aan zijn gemeente. En genieten. Van zijn erfenis. Die hij van de vader krijgt. Dat zijn jullie. Christus heeft je liefd met die liefde.

De vader woonde in hem. Werkte alles in hem uit. En dit is een liefde. Die eigenlijk een oneindig verlangen heeft. Om alles te geven. Dat is de ware liefde. Een liefde die geeft alles.

Hij deelt zijn genade. Zijn natuur met jullie. Hij deelt zijn vreugde met jullie. Hij houdt echt niks achter. Zo is de Heer Jezus niet. Het is dus geen gevoel.

Maar een blijvende en onuitputtelijke goddelijke kracht. Nou die liefde mag het te huis worden. Voor je ziel. Vertrouw je aan de liefde toe.

Dat is het geheim van het ware christelijke leven. Oh te snel. Ik ga nog even iets zeggen. Jezus vertelt wat de sleutel is tot het blijven in die heerlijke liefde.

Gehoorzaamheid. Onderwerping aan zijn wil. Dat is de sleutel tot het blijven in de liefde. En dan stelt hij weer zijn eigen leven als voorbeeld. Hij zegt. Zoals ik de geboden van mijn vader in acht genomen heb.

En in zijn liefde blijf. En ik denk. Wat een groot gevaar van onze tijd is. Dat we graag een eigen draai willen geven aan dingen. Er staat wel iets in Gods woord.

Maar. Dat is niet zo haalbaar. En laten we de lat iets lager leggen. Als het maar een goed hart heeft toch. Als we het maar vanuit het goede hart doen toch.

Dan is het wel goed toch. Het is echt groot gevaar. Om het te relativeren. Maar er is een norm. Wij zijn niet een norm. De norm voor onze gehoorzaamheid is.

Hoe Jezus de vader gehoorzaamde. Dat zegt hij hier heel duidelijk. Als u mijn geboden in acht neemt. Zult u in mijn liefde blijven. Zoals ik de geboden van mijn vader in acht genomen heb.

En in zijn liefde blijf. De Heer Jezus zei. Hij die mij gezonden heeft. Is met mij. De vader heeft mij niet alleen gelaten. Omdat ik altijd doe. Wat hem wel gevallig is.

Volledige onderwerping. Aan zijn wil. Niets blijft er overeind staan. Lieve zussen in je leven. Het is een volkomen buigen. Alles afleggen aan hem. En zeggen.

Niet mijn wil. Ik leef helemaal niet voor mezelf. Ik ben gestorven. Ik leef alleen voor u. Hoe moeilijk ik het ook vind. Maar ik wil u gehoorzamen. Wat het me ook kost.

O dan. Dan zul je genieten. Van die heerlijke liefde. Van de vader. Kun je dit uit jezelf? Ik ga u gehoorzamen.

Nee. Nee o lieve zussen. Dat kan je niet. Volstrekt onmogelijk. Om dit op eigen kracht te doen. Maar als zijn leven. Jouw leven binnenstroomt.

Als al zijn kracht beschikbaar komt voor jou. Ja. Dan werkt hij die gehoorzaamheid zelf in jouw leven uit. En hij leer je de wil van God van harte te doen.

Hij werkt het in jou uit. Dat je volledig gaat buigen voor zijn wil. We zongen zo mooi. Het is God die heiligt. En dat is echt waar. Het is God zelf die jou reinigt en heiligt en geschikt maakt.

Alle eer aan hem. Zijn kracht aan ons is overweldigend groot. Hij geeft je alles wat nodig is om te leven naar zijn wil. En met vreugde te volharden.

Wat is de hoogste drijfveer voor gehoorzaamheid? Wat drijft gehoorzaamheid? Liefde. Regelmatig leer ik mijn kinderen bijbelteksten aan. En één tekst is. Als je mij lief hebt.

Houd je dan aan mijn geboden. Zet ik een muziekje onder. Speel ik op de piano. Kunnen ze het goed onthouden. Hoe meer we lief hebben. Hoe meer we zullen gehoorzamen. Hoe meer we zullen gehoorzamen.

Hoe meer we in hem blijven. Hoe meer we in hem blijven. Hoe meer vrucht we zullen dragen. Hoe meer we zullen leven. Hoe beter je de Heer Jezus leert kennen. Hoe meer je van hem gaat houden.

En op hem gaat lijken. En wordt zoals God jou heeft bedoeld. Hoe leer je hem kennen. Lees zijn woord. Overdenk het. En vraag of de geest het duidelijk maakt.

Wie hij is. Welke gevolgen heeft het blijven in hem? Ik heb er drie V's van gemaakt. Makkelijk te onthouden. De eerste is dit. Vrijmoedigheid in het bidden.

Er staat de vertaling. Die omschrijft Johannes 15 vers 7 als zo. Indien gij in mij blijft. En mijn woorden in u blijven.

Zo wat gij wilt. Zult gij begeren. En het zal u geschieden. Eigenlijk staat er. Dat de discipelen. Als gevolg van het blijven in hem. Zullen vragen.

Zullen begeren. Begeren. Er staat dus niet. Als je in mij blijft. Dan zul je veel geestelijke dingen doen. Maar er staat. Dan zul je bidden. Dat wordt je tweede. Natuur.

Als je in gemeenschap leeft. Met de Heer Jezus. Je bent aan het praten. Met hem. Met je vader. Wat ga je bidden dan? Je gaat bidden.

Vader. Laat er vrucht zijn. Laat er vrucht zijn voor u. U verdient het vader. Dat over de hele aarde. De wijnstok vol hangt met druiven.

Allemaal voor u. Ik wil zo graag vrucht dragen. Wilt u mij daarvoor. Kracht geven. Mij helpen. En wijsheid. Laat alles in mijn leven. Voor uw eer en glorie zijn.

En die gebeden. Beantwoordt hij. Dat zal hij doen. In de Heer Jezus. Zijn alle rijkdommen. Verborgen. Die je nodig hebt voor het leven. En gebed.

Is de sleutel. Tot die schatkamer. Spurgen zegt het zo. De liefde. Van de vader. Voor de Heer Jezus. Is zo groot. Dat hij hem niet ontzegt.

Hij was gehoorzaam. Tot in de dood van het kruis. En daarom houdt zijn vader van hem. Als de bemiddelaar van God. En zal hij al zijn verzoeken in willen gaan. En is het zo. Dat wanneer jij en ik.

In echte eenheid met Christus zijn. De Heere God. Op dezelfde manier. Naar ons kijkt. Als naar Jezus. En tegen ons zegt. Ik zal u niets ontzeggen. Gij zult vragen wat gij wil. En het zal u geschieden.

Tweede is vreugde. Deze dingen heb ik tot u gesproken. Opdat mijn blijdschap in u zal blijven. En uw blijdschap volkomen zal worden. Deze dingen schrijven wij u. Opdat uw blijdschap volkomen zal worden.

Niets geeft grotere vreugde. Dan het blijven in hem. Echt niets op aarde. Geeft zoveel vervulling en vreugde. Jezus' blijdschap vloeide voort.

Uit het zijn in de dingen van zijn vader. Hij had een diepe vreugde. Omdat hij de liefde van de vader voelde. Erin leefde. En ook het nog mocht uitdelen.

Aan zijn leerlingen. En de mensen om hem heen. En het belooft dat degenen die in hem blijven. Diezelfde vreugde zullen krijgen. De blijdschap. Van het bemind worden.

Door je vader. En het uitdelen. Van zijn liefde. Alweer er zijn nog zoveel die deze liefde niet kennen. Zo belangrijk.

Dat we delen. Vertellen. Over de enige weg naar redding. Je kunt zijn blijdschap niet ontvangen zonder het leven van de heer Jezus. Het is geen los pakket wat hij uitdeelt.

Hij deelt zijn vreugde voor zover jij zijn gehoorzaamheid. En overgaven deelt. Hoe meer je in volledig vertrouwen op hem doet. Wat hij van jou vraagt. Hoe voller je vreugde zal zijn.

Als je weigert om te gehoorzamen. O lieve zus. Het kost je vreugde. Herkennen jullie dat? En dan weet je. Ik moet het beleiden. Ik moet het goed gaan maken. En de vreugde komt terug.

Dat is hoe het werkt. Dan ben je in zijn liefde. Waarom is er veel christenen dan toch blijdschap? Omdat ze geloven dat volledige overgave vreugde kost.

En dat is een leugen. Dat geeft je de diepste vreugde die er is. Nou omdat ze de hemelse wijnstok nog niet echt hebben leren kennen. Als je de Heer Jezus toch eens kent.

Omdat ze weigeren om zich te volledig te onderwerpen aan zijn wil. Dan mis je ook vreugde. Laat het verlangen naar een diepere vreugde. Je aansporen.

De laatste V. Vrucht. Ik ben de wijnstok. U de ranken. Wie in mij blijft. En ik in hem. Die draagt veel vrucht. Want zonder mij kunt u niets doen. De rank aan de wijnstok heeft maar één doel.

Waarvoor die leeft. Waarvoor leef je? Vrucht dragen. Voor de wijnstok. Wat zou een rank anders moeten doen? Dat is het doel van de rank. En zo heb je als gelovig ook maar één doel.

Dat de Heer Jezus door jou heen vrucht brengt. Voor zijn vader. De wijngaardenier. Ik heb je een diep verlangen. Dat hij tot dit doel komt in jouw leven.

Nou die wijnstok. Die zit echt boordevol vruchtensappen. Het is eigenlijk één groot kanaal. Waardoor die stromen vanuit de wortel in al die ranken komen. En als je een stam wilt snoeien.

Heb ik gelezen. Dan kan het eigenlijk alleen in de winter. Als die sapstroom stil ligt. Als je toch zou snoeien. Als die sapstroom op gang is gekomen.

Dan schijnt het dat je er wel een emmer onder moet zetten. Zoveel sap komt eruit. Zo'n buitengewone stuwkracht. Is er in de wijnstok.

Zo is het ook met de Heer Jezus. En met jou. Je hoeft de sappen niet eruit te trekken. En denken dat het mondjesmaat aanwezig is. Hij stort het uit in jou. Het is echt voor je beschikbaar.

Het gaat van hem uit. Jij hoeft niet vrucht te produceren. Nee. Je hoeft het alleen maar te dragen. Hij is het. Die het in jouw leven volbringt. Terwijl jij rustig in hem blijft.

En hem alles laat zijn. En hem alles laat doen. Dan komt de vrucht tevoorschijn. Als gevolg van het blijven. Maar vrucht is wel een proces.

We hebben drie appelbomen. Ik heb gisteren de allerlaatste appel gegeten. Met pijn om hart. Ze zijn zo lekker. En in het voorjaar zie je de bloesem komen.

En dan ga ik altijd kijken. Een beetje tellen hoeveel appeltjes. Nou, ik heb dit jaar niet meer geteld. Weerden er teveel. En dan zie je ze groeien steeds groter. En die waren ze echt mega groot. Waren ze heel lekker. Maar het duurt een poosje.

Voordat er vrucht is. En zo kan het ook in jouw leven zijn. Het is een proces. Lieve zussen. Die vrucht die komt. Nou, wat is nou misschien. Misschien vraag je. Wat is dan die vrucht?

Waar moet ik dan aan denken? Nou, in ieder geval dit. Op de Heer Jezus gaan lijken. De vrucht van de geest. Is liefde. Blijdschap.

Vrede. Geduld. Vriendelijkheid. Goedheid. Geloof. Zachtmoedigheid. En zelfbeheersing. Het heeft er alles mee te maken. Dat jij door je leven heen.

De Heer Jezus laat zien. Dat je op Hem gaat lijken. Tweede is dit. Anderen voor de Heer Jezus winnen. Staat in Romeinen 1 vers 13. Hij doet het ook door jou heen.

Je zult zijn getuige zijn. Als een rank aan de wijnstok. Zo heeft hij dat bedoeld. Dat gaat vanzelf. En het derde is de vrucht van je lippen. Die zijn naam beleiden.

Met onze woorden prijzen. En hebben we ook. De Heer verheerlijkt. Dat is ook een vrucht voor je vader. De vader wordt verheerlijkt. Wat is dat dan eigenlijk?

Verheerlijkt. Nou betekent eigenlijk dat zijn heerlijkheid. In en door ons heen. Als gemeente. Zichtbaar wordt hier op aarde. Als wij ons overgeven aan God.

Dan kan zijn wezen. Zichtbaar worden. Door alle christenen heen. Op aarde. En kunnen anderen zien. Hoe geweldig goed. En mooi.

En wijs. En geduldig. En vol liefde. Hij is. Als een wijnstok. Volhangt met vruchten. Dan denk je.

Zo. Die landbouwer heeft het goed gedaan. Die weet hoe hij zijn werk moet doen. Eigenlijk eer je de landbouwer. Nou zo werkt het ook. Bij de vader. Hij krijgt eer.

Als de heerlijkheid van hem. Door jou heen naar buiten straalt. Laatste. De wijngademier. Wat is zijn rol? Hij doet twee dingen.

Hij verwijderd ranke. Die geen vrucht dragen. En hij snoeit ranke. Die wel vrucht hebben. Zodat ze nog meer vrucht dragen. Want dat is echt het verlangen van de vader. Lees het stukje nogmaals door.

Als je thuis bent. Vrucht. Vrucht. Hij verlangt naar vrucht. Als ranke geen vrucht dragen. Betekent het denk ik. Dat ze een schijnverbinding hebben.

Met de heer Jezus. Heel opvallend. Dat als de heer Jezus dit vertelt. Dat Judas net is weggegaan. Van de maaltijd. Het kan zijn.

Dat iemand door woorden en daden beleidt. Met Jezus verbonden te zijn. Maar het niet echt is. Zoals Judas. Wat de heer hier zegt. Over een rank.

Die geen vrucht draagt. Dat kan niet van toepassing zijn. Op een ware gelovige. Want we hebben gezien. We zijn in die wijnstuk. En zijn sappen stromen ons leven binnen.

Er zal vrucht komen. Hoe zwak het misschien in je leven ook is. En het tweede wat die vader doet. Hij snoeit. Nou een opvallende eigenschap van de wijnstok is.

Dat hij heel snel verwildert. Het groeit heel hard. Die ranken groeien snel. En als dat zo snel groeit. Dan belemmert dat de vrucht. Dus er moet gesnoeid worden.

Die lange loten. Die het laatste jaar gegroeid zijn. Die worden weggeknipt. Hoe sterker de groei is geweest. Hoe groter de noodzaak om te snoeien.

Gezond. En leefend hout. Wordt weggeknipt. Zodat het sapgericht stroomt. En bewaard blijft voor de vrucht. Dat is het doel. Dus die wijngardenier.

Die snijdt soms wel ranken weg. Van drie tot vier meter. En dat blijft maar een stukje over. Van vier tot vijf centimeter. Net genoeg. Om vrucht te dragen. Voor het oog.

Blijft er wel heel weinig van de rank over. Wat snoeit de vader weg? Alles wat het vrucht dragen in de weg staat. Je scheuten.

Van je eigen leven. Het ik gerichten. Alles wat het openbaar maken van Jezus in de weg staat. En dan kan je weer de volle energie gebruiken om Jezus naar voren te schuiven.

Het snoeien ziet er soms uit als een verspilling. Het ligt te veel op de grond. Was dat echt nodig vader? Maar de takken van de herfst zullen elk snijden terugbetalen.

Met een vollere, rijkere vrucht. We winnen door te verliezen. We leven terwijl we sterven.

Juist op die gebieden waar we vrucht lijken te dragen, moeten ook gereinigd en weggesneden worden. God wil je terugbrengen tot een besef van je volkomen zwakheid.

Je volkomen afhankelijkheid van Hem. Je moet erkennen dat je in jezelf niets bent. Niets. Wat van jezelf is, moet worden teruggebracht tot het minimale.

Precies genoeg om het levenssap van de Heilige Geest te ontvangen. Hoe grondiger de reiniging, hoe meer ruimte er is voor de Heilige Geest. Wat Hij wil doen in je leven. Minder, minder, minder.

Afleggen, nog minder afleggen. Totdat er een eenvoud bestaat waarin God krachtig kan werken. Paulus zegt daar ook iets over.

Dat Gods kracht wordt volbracht in zijn zwakheid. Hoe snoeit Hij het woord van God? Dat is het snoeimes van de Vader. Staat in dit stukje.

U bent al rein vanwege het woord dat ik tot u gesproken heb. Het woord, dat is het snoeimes. Hoe scherp en doordringend zijn de woorden van Jezus geweest.

En zijn de woorden van Jezus nog steeds. Ook voor ons. Wie zichzelf niet verlogent, kan mijn discipel niet zijn. Scherp. Scherp.

Vanaf het begin van de bergreden tot hier, tot waar de Heer Jezus spreekt, is het scherp. Het snijdt. Maar het had ze rein gemaakt.

En ze waren klaar om ook de belofte van de Heilige Geest te krijgen. Als je verlangt naar het werk van de wijngaarden hier in je leven, dan moet je van harte openstellen voor de reinigende werking van zijn woord.

Als je het woord leest of hoort, wacht dan op hem. De wijngaarden hier en vraag hem, wilt u het gebruiken om mij te reinigen?

Ik wil zo graag meer vrucht dragen voor u. Wie ben ik? Je bent een rank. Waarom ben ik hier? Om vrucht te dragen.

Voor je vader, om hem te verheerlijken. Ik wil afsluiten met een kort verhaal over het leven van Hudson Taylor. Hij werd door God geroepen voor China en bracht daar het evangelie in de binnenlanden.

Deze zendeling had in zijn leven geleerd om zich helemaal aan de Heer Jezus over te geven en zijn vreugde in hem te vinden. In het boek over zijn leven staat wat de sleutel is geweest tot dit leven.

Op een dag kreeg Hudson Taylor een brief van McCarthy. Hij schreef dit. Hoe moeten we ons geloof vergroten? Alleen door te denken aan alles wat Jezus is en alles wat hij is voor ons.

Zijn leven, zijn dood, zijn werk, hijzelf, zoals hij ons geopenbaard wordt in het woord. Dat moet onafgebroken het onderwerp van ons denken zijn.

Daar hebben we nog wel een les in te leren denk ik. Dus niet onze eigen inspanning om te geloven. Ook niet de groei van ons geloof. Maar slechts het zien op hem die getrouw is.

Is alles wat we nodig hebben volledig te rusten in de geliefde. Voor nu en voor eeuwig. Voor mij is het niet nieuws. Ik heb het alleen vroeger niet goed begrepen. En dan schrijft Hudson over deze brief.

Ik heb te vergeefs geprobeerd om in hem te rusten. Ik zal niet langer proberen. Hij heeft toch beloofd om bij me te blijven. Me nooit te verlaten of te begeven. Dus dat zal hij nooit doen.

Toen ik dacht over de wijnstok en de ranken kwam er een zee van licht regelrechts in mijn hart. Wat een grote vergissing leek het nu. Dat ik het sap de volheid uit hem had willen trekken. Nu zag ik niet alleen dat Jezus mij nooit zou verlaten.

Maar dat ik een deel was van zijn lichaam, van zijn vlees, van zijn benen en de wijnstok. Besef ik nu. Is niet alleen de wortel maar alles. Wortel, stam, takken, twijgen, bladeren, bloemen, vruchten.

En Jezus is dat niet alleen. Hij is de grond en de zonneschijn, de lucht en de regen. En tienduizend keer meer dan we ooit gedroomd of gewenst hebben. Wat een geweldige vreugde.

Deze waarheid te zien. Het heerlijkste van alles is de rust. Die deze volledige eenwording met de heer Jezus met zich meebrengt. Ik ben over niets meer bezorgd wanneer ik dit bedenk.

Want hij is bij machten. Dat weet ik. Om zijn wil te volvoeren en zijn wil is mijn wil. En wanneer we tevreden zijn met zijn wil en zijn weg.

Dan is de rust. Binnen een jaar zou zijn zoontje samen wel sterven. En kort daarna zijn vrouw en zijn babytje.

Hij kreeg ziekte, koude koorts, dysenterie en slapeloosheid. Bijna alles wat hem dierbaar was werd hem ontnomen.

Toch bleef Hudson Taylor zich in God verheugen en zich verblijden in de God van zijn behoud. Hij schreef dit. Hij laat mij nooit alleen. Voortdurend verkwikt hij mij met zijn liefde.

Hij geeft me zijn eigen rust. Zijn eigen vrede. Zijn eigen vreugde. Hij kust mij met de kussen van zijn liefde. Die kostelijker is dan wijn. Vaak vraag ik me af of zij die van mij weggenomen is.

In zijn tegenwoordigheid nog meer vreugde kan hebben. Dat dit hij mij heeft gegeven. Lieve zussen, wat zou het leven van veel christenen veranderen als we hen toestemmen om slechts een rank aan een wijnstok te zijn.

Niets meer, niets minder. Laat de Heer Jezus de wijnstok zijn die jou alles geeft. Laat de sterke en trouwe zorg van de wijngaardenier die jou vasthoudt tijdens het snoeien.

Jouw brengen tot rust van het geloof. Het stille weten dat God het is die alles in jou werkt. En hem alle eer.