Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Ja, bedankt dat ik hier vanavond mag spreken over evangelisatie in de praktijk.! Prachtig om te zien dat u als gemeente door de geestelijke leiding ook meegenomen wordt in! de grote opdracht van de kerk van de gemeente van christus om het evangelie te delen. En als je dan zulke prachtige liederen mag zingen ja dan zou je eigenlijk moeten denken of tot de conclusie moeten komen dan zal het toch eigenlijk vanzelf moeten gaan.
En toch is het helaas niet zo. Christenen en ik kom in heel veel verschillende kerken en gemeenten eigenlijk door ons hele land heen hoe het in het buitenland is weet ik niet daar kom ik niet veel maar heel veel kerken en gemeenten heel veel christenen hebben moeite om het evangelie anno 2025 in Nederland gewoon heel eenvoudig te delen met andere mensen mensen die het evangelie niet kennen.
Dus heel goed om daar aandacht aan te besteden in een aantal avonden. Ik heb de eer om iets te vertellen over het evangelisatiewerk in de praktijk. Dus het zal vanavond ook een praktische avond zijn. Hoe ga je een gesprek gaan? Wat zeg je? Wat zeg je niet? Wat kun je verwachten?
Hoe gaat het in de praktijk? Dus het zal wat minder toerusting zijn als het gaat om in de diepte de geestelijke les die erachter zitten. Maar ik heb begrepen dat u dat al gehad hebt. Ik ga u niet zeggen hoe u het moet doen.
Daar ben ik hier niet voor. Ik mag alleen vertellen wat de Heere God mij geleerd heeft. Ik ben Jan-Dirk Liefting zoals al gezegd is. Toen ik tot geloof kwam, toen ik de Heere Jezus leerde kennen en wist dat ik niet zonder het bloed van Christus kon.
En dat ik hem ook in het geloof mocht aanvaarden als mijn redder en heren. En ik daardoor ook een kind van God mocht worden. Toen kreeg ik eigenlijk ook wel meteen het verlangen om het evangelie ook te delen met andere mensen.
Dat was eigenlijk een soort van natuurlijk verlangen wat ik kreeg. Maar ik kwam er wel achter. En ik zat in een hele eenvoudige, traditionele, boerenhervormde gemeente zou ik bijna zeggen.
Dat het helemaal niet zo vanzelfsprekend was. Als we dan zondags het avondmaal hadden gevierd, het lijden en sterven van de Heere Jezus hadden herdacht, geproefd en gesmaakt.
En ik probeerde door de week zijn gesprekje in de winkel of op een bedrijf over aan te gaan met notabene je eigen broeders en zusters. Dan vonden ze dat allemaal wel lastig. Wat zal die wel niet zeggen? Wat zal die wel niet zeggen?
Ik denk maar het gaat om onze grote Heer wat we net gezongen hebben. Onze grote God, onze machtige God. De koning niet alleen van de reddingsark, de leden van de reddingsark, maar de koning van de koningen.
De koningen van elk mens hier op aarde. Ik heb net nog een gesprekje met mevrouw van de Plas van de BBB gehad. Ook God is haar koning.
Of ze nou wel of niet naar hem wil luisteren, wel of niet voor hem wil buigen. Dat geldt ook voor Rob Jetten. Dat geldt ook voor Willem-Alexander. We hebben allemaal God, Jezus, onze koning.
Dus wij hoeven ons niet voor hem te schamen. Maar ik had dat verlangen en het lukte niet om dat eigenlijk te delen met andere mensen. En dan zie je ook, dan gaat dat vlammetje, wordt heel snel kleiner.
Als er in de gemeente gewoon weinig aandacht voor is en ook weinig verlangen en vrijmoedigheid voor is. Het is ook belangrijk dat er in de gemeente, als er ook mensen zijn die het verlangen hebben het evangelie te delen, zoek elkaar op.
Stimuleer elkaar en blijf ook bidden voor elkaar en voor de gemeente om het evangelie te delen naar buiten toe. Uiteindelijk ben ik, heel lang verhaal, maar goed dat gaan we nu niet vertellen.
Heb ik mijn bedrijfje verkocht en ik ben met mijn rugzakje Nederland ingetrokken om op de pleinen, de straten, waar ik ook maar terecht kon. Bij evangelisatieposten, bij evangelisatiestichtingen.
Door het hele land heen als een soort zwervende evangelist erop uitgetrokken om het evangelie te delen. Heel langzaam kreeg ik wat mensen om me heen. Uiteindelijk hebben we in 2006 de stichting evangelisatie Shofar opgericht.
Er waren wat kerken, wat christenen die ons wilden sponsoren. Dan moet je een stichting hebben en dan ambien in al die toestanden. Dus van pure nood eigenlijk hebben we dat gedaan. Het was helemaal niet ons doel om een stichting op te richten.
Wat meer mensen kwamen erbij. We kochten een bijbelbeurs. We gingen met een oude caravan de stad in. En heel langzaam groeide dat. En groeide dat tot op een gegeven moment een oude ambulance hebben aangeschaft.
Om ook die link te leggen naar de redding die mensen nodig hebben. Waar is een ambulance voor? Om mensen te redden. Wat betekent de naam van Jezus? Redder, verlosser. Dus je hebt heel gauw een lijntje naar het evangelie.
En zo zijn wij gegroeid. En vooral de afgelopen jaren na de coronatijd zijn we ontzettend hard gegroeid. Momenteel hebben we 14 bijbelbussen. En ik denk dat we wel 1500 dagacties jaarlijks hebben door heel het land heen.
En de Heere God, en ik heb daar, mag u best weten, ik ben er ook wel voor weggelopen. De Heere God heeft ons ook op het hart gelegd dat wij de kennis die wij opdoen, de ervaring die wij opdoen, de ontwikkelingen die wij zien in de maatschappij, in ons eigen land, binnen de kerken of buiten de kerken.
De Heere God heeft ons het ook op het hart gelegd om die ervaringen te delen met andere broeders en zusters. Dus ook zo'n stukje bewustwording, voorlichting, een stukje toerusting geven, een stukje training om ook uit te gaan om het evangelie te prediken in ons land.
En godzijdank mogen we ook echt een hele positieve ontwikkeling zien. Dat veel kerken en gemeenten die soms prachtige namen hebben, zoals bijvoorbeeld de Reddingsark, toch weer het verlangen krijgen om van die Reddingsark, van de Ark van Jezus Christus te getuigen.
Dus dat was eventjes het persoonlijke. We gaan naar de opzet van de avond. Ik heb een aantal vragen gekregen van de organisatie van deze avond om een beetje richting te geven aan deze lezing.
En ik heb die vraag ook eigenlijk in een PowerPoint geplaatst en ik wil die lijn ook een beetje aanhouden. En aflopen is er straks ook gelegenheid om vragen te stellen of verduidelijking, et cetera.
Het gebed in evangelisatie. Welke rol speelt gebed in evangelisatie?
Je ziet hier die mooie foto van een duif, ook een voorbeeld van de Heilige Geest. Het niet door kracht nog door geweld zal het geschieden. Wij weten als christenen dat wij het niet zelf kunnen.
Vaak in de praktijk doen we wat heel anders, alsof wij het wel zelf kunnen. Maar diep van binnen weten we als het goed is dat we dat niet kunnen. Dat wij Gods geest nodig hebben. Er is ook gebeden vanavond, een paar keer van dat ook God mensen op ons pad brengt die hij op het oog heeft.
Het is niet allemaal toeval bestaat niet, dat weten we. Maar het is niet allemaal toevallig. Wij bidden, we gaan uit. God stuurt mensen, God bereidt ze voor. Hoe het allemaal precies werkt weten we niet.
Maar als iedereen nou gewoon zijn verantwoordelijkheid neemt, de opdracht te harten neemt en gehoorzaam is aan Gods woord, dan zal het goed komen. Dus het gebed is daarin ook heel belangrijk.
Daar roept de Bijbel ons ook meerdere keren toe op. En dan begint het met het persoonlijk gebed. In uw eigen leven bid ook dat de Heere God mensen op uw pad brengt die de Heere Jezus nog niet kennen.
En als dat gebeurt, dat je dan ook de kracht mag ontvangen om dan niet weg te lopen. Ik heb het, toen ik net eigenlijk het verlangen kreeg om het evangelie te delen, had ik ook een beetje een verloren zoon bij ons uit de gemeente op het oog.
Toen ik kind was, was hij een voorbeeld voor mij, want het is een geweldige bekering. En van de kroeg tot de kerk zou ik bijna zeggen.
Maar die was eigenlijk afstand aan het nemen van het geloof van de kerk van Christus. En ik had er best moeite mee. En ik had God echt gebeden dat ik hem tegen mocht komen.
En dat ik hem dan weer zou bekeren en weer terugbrengen bij de kerk. In mijn enthousiasme. Maar ik denk dat dat eigenlijk niet mogelijk is. Die broeder zat op een hele andere plek.
Die kon mij eigenlijk niet ontmoeten. En een dag later kwam ik hem tegen. Op de zaak. Ja, er stonden andere mensen bij. En wat personeel. En ik schaamde me. Of schaamde me.
Ja, ik nu even niet. Ik denk, ja, dit wil ik eigenlijk nu even niet. Moet je zien, God verhoort je gebed. En je doet er niks mee. Nou, dat is me wel tot schuld geworden.
En, maar ja, goed. Ik kreeg gelukkig een tweede kans. Een week later stond hij er weer. En ik denk, ja, nu moet ik alles aan de kant leggen. En dan moet ik met hem in gesprek gaan. Dus als we bidden kunnen we ook dingen verwachten.
En neem ook dan de vrijmoedigheid om er, als het ware, in te springen. Persoonlijk gebedspunt dat God mensen op ons pad brengt. Dat hij dingen leidt. Dat hij mensen voorbereidt in het hart.
Een gebed om leiding. En wat ook belangrijk is, als u ook uitgaat om georganiseerd evangelisatiewerk te doen vanuit de kerk. Of wellicht dat u een keer met ons meegaat.
Of op een andere manier op straat aanwezig bent. Het is ook altijd belangrijk. We hebben ons dat ook eigenlijk, eigenlijk doen wij dat standaard. En ik zie ook dat heel veel vrijwilligers bij ons dat ook doen.
Bid ook dat God ons beschermt. Want we leven in Nederland. We hebben de vrijheid van meningsuiting. De vrijheid van geloof. De vrijheid van beleiden. Maar er kan ook van alles gebeuren.
En er zijn helaas ook wel voorbeelden van. Dus wij bidden ook altijd dat God zijn engelen stuurt. Wij geloven toch in engelen. Dat God zijn engelen stuurt om ons te beschermen.
Dat hij ze zet rondom het plein. Of rondom de kraam waar we staan. Zodat zij ons ook in de gaten houden. En ook de dingen zo sturen. Dat het werk niet belemmet.
En daar hebben we ook zeker wel voorbeelden en ervaringen mee. Dat de Heere God op een wonderlijke manier ons eigenlijk gered heeft. Of gespaard heeft. Bid daar ook gewoon heel concreet voor.
Er wordt weinig voor gebeden. Voor de hulp van de engelen. Kijk de engelen die zijn daarvoor. En het zijn er duizenden. Het zijn er honderdduizenden legio.
Ze zijn beschikbaar om ons te helpen. Dus focus je daar ook op. En besef wel. Wij mogen en moeten heel veel doen. Maar uiteindelijk regeert God.
Het is niet van ons afhankelijk. God wil ons gebruiken. Hij schakelt ons in. En heb je veel talenten en veel kennis. Dan zul je heel veel moeten doen.
Heb je weinig talenten en weinig kennis. Dan zul je niet zoveel moeten doen. Dan mag je misschien meer door middel van je gedrag. En af en toe eens een goed woord van de Heere spreken.
Maar we moeten wel roeien met de riemen die we hebben. En onze talenten ook zorgvuldig gebruiken. Ja hoe ga je een gesprek aan met een onbekende over het geloof.
Onbekende of misschien wel een bekende. Ik weet eigenlijk niet meer wat moeilijker is. Sommige mensen vinden het heel lastig. Om met een bekende over het geloof te praten.
Ik kom heel veel tegen dat mensen zeggen. Ik wil best in Amsterdam op de Dam gaan staan. Maar in Puntschoten, Spakenburg, de Braderie.
Of op de Jaarmarkt. Of waar dan ook. Of met de Kerstmarkt. Dat vind ik allemaal een beetje spannend. In mijn eigen dorp. Mensen zien me. Mensen kennen je. Dus soms is met onbekende over het evangelie spreken makkelijker.
Als met bekende mensen. Maar dat mag ook geen argument zijn. Of excuus om niet met degene in gesprek te gaan. Die dichtbij je staan. Ze hebben uiteindelijk allemaal het evangelie nodig.
Belangrijk is de situatie van het moment. Want waar ben je? Want hoe ga je het gesprek aan? Is heel bepalend van wat ze van je weten.
Ik ken hier de lokale situatie niet. Maar als je bijvoorbeeld van de zomer hier een kraampje buiten zet. Voor de kerk. En je spreekt toeristen of bezoekers. Dan weten ze dat je van de kerk bent.
Dan heb je soms veel makkelijker gesprek over het geloof. Omdat je als het ware met open vizier ze tegemoet gaat. Maar loop je in de stad ergens. En je spreekt iemand aan.
En je hebt niks bij je. Waardoor mensen kunnen zien dat je christen bent. Dan is het soms al wat lastiger. En dan moet je soms heel direct zijn. En ook open vragen stellen. En gewoon zeggen van nou meneer of mevrouw.
Ik ben een christen. Ik geloof dat mijn redding is bij Christus. En dat hij mijn god en koning is. Heb u daar wel eens over nagedacht? En dan zul je eigenlijk direct met de deur in huis moeten vallen.
En ben je wat zichtbaarder aanwezig. Dan kun je dat soms ook even laten rusten. En gewoon eerst eens even wat het gesprek wat opbouwen. Want ze weten toch wel waarvoor je staat.
En dan komt dat gesprek vanzelf wel. En wat ook belangrijk is. De voorkennis van je gesprekspartner. En dat weet je niet als je een wildvreemde aanspreekt.
Heb je een bekende, een familielid. Die niets met het geloof heeft. En je weet hoe hij of zij erin staat. En het is soms best lastig om daar een gesprek over aan te gaan.
Aan de andere kant, doordat je veel voorkennis hebt. Kun je er ook over nadenken van tevoren. Kun je ook verdiepen in de persoon. En kun je ook als het ware heel gericht onderwijs geven.
Of vragen stellen. Omdat je weet waar de persoon mee zit. Of waar die wellicht moeite of blokkades heeft. Dus de voorkennis van je gesprekspartner is ontzettend belangrijk.
En wat wil je kwijt? Dat is ook belangrijk. Want ja goed, we kunnen wel. Maar zo.
Ja wat is eigenlijk in het kort het evangelie? En ik geloof als het goed is dat u dat de afgelopen lezingen gehoord heeft. Wat wil je eigenlijk met de mensen delen? Ik kom heel veel mensen tegen die zeggen evangeliseren is.
Ik ga de straat op en ik zeg tegen alle mensen. God houdt van jou. God heeft je lief en that's it. Maar wat is het gevolg van hetgeen wat je zegt? Daar moet je ook over nadenken.
Als mensen dat horen dan denken ze. Tenminste daar liep ik dertig jaar geleden heel erg tegen. Nou want dat was mijn prediking. Oké maar als God mij lief heeft.
Dan komt het wel goed. En als God alle mensen lief heeft. Dan komt het met iedereen wel goed. Dus ik heb Jezus niet nodig. Dus hetgeen wat je zegt is wel heel bepalend voor wat mensen meenemen.
En waar ze mee verder gaan. Ik zeg veel liefde tegen mensen. Mensen weet u dat u de liefde van God kan ontvangen. Jezus Christus. De ultieme liefde van God.
Het geschenk van Jezus. De zoon van God aan de wereld. Als redder van zondaren. Dat is de ultieme liefde van God. Dus ik zeg liever dat op deze manier. Zodat je mensen niet wegstuurt.
Dat ze denken van oh God is liefde. God is liefde. Dat is een Bijbels feit. Dat mogen we ook nooit ontkennen. Maar dat mensen denken van het gaat allemaal wel goed. Want God is liefde.
Het komt goed. We kennen ook vanuit het evangelie. De andere kant van God. Dus wat wil je kwijt. En ja. Weten we ook wat de mensen zoeken.
De mensen zoeken tegenwoordig van alles en nog wat. En ze zijn overal mee bezig. En op allerlei manieren proberen ze de onrust in hun leven eigenlijk weg te drukken.
Bijvoorbeeld door middel van therapieën aan te gaan. Die soms helemaal niet verkeerd zijn of tegen de Bijbel in. Maar die ons niet dichter bij God brengen. Mensen die onzeker zijn.
Mensen die psychische problemen hebben. Er is eigenlijk voor elk probleem wel een oplossing. Maar de meeste oplossingen vergeten.
Het begin waar alle ellende vandaan komt. Dat is de afstand die een mens van nature tot God heeft. En die afstand is er ter degen. En dat merken we ook als we kijken hoe het er met ons land en met ons volk voor staat.
Wat wil je kwijt. Spreek altijd met twee woorden. Zoals ik net al gezegd heb. Als we het over de liefde van God hebben. Dan moeten we het ook over het oordeel hebben. We weten ook wie de Heer Jezus niet lief heeft.
Die zijn vervloeking. En dan daarachter Maranatha. Dat is ook de Bijbel. En dat weten wij ook. En ik vraag me af. Of degene die u morgen wellicht weer ontmoet.
Uw werk, kantoor, familie. Of wellicht met een evangelisatie actie. Of die dat ook weet. Of die dat ook weet dat je de Heer Jezus niet lief hebt. Dan ben je een vervloeking.
Dan heb je geen vrij kaartje naar de hemel. Het is goed om over na te denken. Spreek altijd met twee woorden. Heb het over de wet. Dan hebben we het ook over de evangelie.
Heb het over de hemel. Dan hebben we het ook over de hel. Heb het over zonde. Dan hebben we het ook over genade. En denk niet dat mensen dat niet willen horen. Dat denken we vaak.
Ja, je moet met een liefelijk verhaal komen. Je moet de mensen toch een beetje. Ja, hoe moet ik het zeggen? Naar de mond praten. Je moet ze niet direct van je afstoten.
Want stel je voor dat je hier dan een keer van de zomer staat met je kraampje. En je begint er meteen over negatieve dingen. Ja, dan komen ze al helemaal niet meer in de kerk. Maar dat is geen liefde. Daarna ben ik even kwijt van die cabaretier.
Hij kwam uit Engeland. En hij was een atheist. Of is een atheist. Hij heeft veel discussies gehad met christenen. Over het geloof. En over het atheisme.
Maar een van zijn regels was. Of een van zijn stokpaardjes was. Hij zegt. Christenen, oké. Daar heb ik niks mee. Prima zijn geloven. Maar ik geloof niet in God. Maar wat ik wel op ze tegen heb.
Is dat als zij geloven. Dat je alleen in de hemel komt door Jezus. En als je Jezus niet kent. Of werkt dat je dan naar de hel gaat. Ik heb wel een vreselijk hekel aan christenen.
Die dat nooit tegen mij zeggen. En die dat nooit tegen anderen zeggen. Waarvan zij weten dat ze het niet kennen. Je kunt er van alles van vinden. Maar het is wel een eye-opener. En mensen houden ervan dat je eerlijk bent.
Ik maak het zo vaak mee. Dat mensen mij zien staan bij de Bijbelbus. En nou ja goed. Je valt goed op. Mensen die zien waarvoor je staat.
En soms komen mensen gewoon naar je toe. En die zeggen. Jo, je staat hier met die bus. Ik zag je een maand geleden ook al staan. Je staat hier elke maand. En jullie staan de hele dag. Of het nu regent. Of de zon schijnt.
Of het nu sneeuwt. Of dat het heet is. Wat wil je bereiken? Wat is jullie missie? Zeg gewoon. Wat moet ik doen? Zodat jullie scoren. Ik zeg nou.
Wil je het eerlijk antwoord? Ja natuurlijk wil ik het eerlijk antwoord. Ik zeg nou. Het gaat mij er helemaal niet om. Dat jij bij mijn kerk terecht komt. Of dat jij lid wordt van onze organisatie. Dat denken sommige mensen.
Dat iedereen denkt. Commercieel in Nederland. Voor wat. Hoort wat. Het gaat me allemaal niet om. Ik zeg maar. Ik hoop. Dat ik jou straks in de hemel mag zien. Ik zeg. En ik ben ervan overtuigd. Als jij de Heer Jezus niet kent.
Dat je een groot probleem tegemoet gaat. Als jouw redding. En jouw leven niet vast ligt. In Jezus. Dan heb je een groot probleem. En als. Als dat zo blijft. Dan heb je een eeuwig probleem.
En daarom sta ik hier. En bijna altijd zeggen ze nou. Dat vind ik eigenlijk heel aardig. Dat u zo eerlijk bent. Ik ben het misschien niet met u eens. Maar ik respecteer het wel.
Dat u het gewoon eerlijk durft te zeggen. Ik zeg. Mijn liefde is ook eerlijk. We moeten ook. Ook de schaduwkant van het evangelie. Aan de mensen meegeven.
Of met de mensen delen. Johannes 3 vers 16. Ja. Geweldige bijbeltekst. We kennen hem allemaal uit ons hoofd. Omdat een ieder die in hem gelooft.
Niet verloren gaat. Maar het eeuwige leven heeft. Dat gunnen we de mensen van harte. En daar willen we van getuigen. En dat is ook een prachtig getuigenis. Want het eeuwige leven gaat niet meer over.
En het eeuwige leven is in alle aspecten. Goed en volmaakt. Maar Johannes 3 vers 36. Die tekst zie je niet zo vaak. In evangelisatie campagnes. Het staat in hetzelfde hoofdstuk.
Die in de zoon gelooft. Die heeft het eeuwige leven. Maar die de zoon ongehoorzaam is. Die zal het leven niet zien. Maar de toren van God blijft op hem. Toren van God.
Dus wat we nu op de wereld al zien. De wereld is door God als het ware losgelaten. Omdat we hen de rug hebben toegekeerd. Hij zegt zoek het zelf maar uit. En nu is het nog genadertijd.
Maar straks trekt God zijn handen helemaal van ons af. Als we hem niet kennen. En Johannes 1 Thessalonians 2 vers 4. Maar gelijk wij van God beproefd zijn geweest.
Dat ons het evangelie zou toebetrouwd worden. Zo spreken wij niet als mensen behagende. Maar God die onze harten beproeft. En dat is ook heel belangrijk om dat vast te houden.
Wij praten de mensen niet naar de mond. Maar wij praten de mensen naar het hart. Wat ze nodig hebben. En God kijkt ook. En hoort ook wat wij zeggen. Als we lezen ook in de Bijbel.
En vooral ook in het Oude Testament. De profeten die mooi weer voorspelden. Terwijl de onweer kwam. Die werden echt door God behoorlijk gecorrigeerd. Daar liep het meestal niet goed mee af. We hebben ook de taak als profetisch.
Als kerk. Als gemeente van God. Om ook een eerlijke boodschap te brengen. En vers 5. Wij hebben nooit met pluimstrijkende woorden omgegaan. Gelijk geweet.
Nog met enig bedeksel van gierigheid. God is getuige. Wij vragen ook niks voor het evangelie. Het evangelie is gratis. Genade is gratis. En wij mogen onze diensten aanbieden.
Daarom is het ook zo mooi. Dat niet alleen. Dat het evangelie ook gewoon door alle christenen gedaan wordt. Op zijn of haar plekje. En dat we heel eenvoudig.
Als eenvoudige gemeenteleden christenen. Die wellicht helemaal geen theologische opleiding. Of bijbelschool hebben gehad. Gewoon op je werk. Eenvoudig mag getuigen. Van Jezus Christus.
Wie hij is. En dat God bestaat. Dat hij leeft. En dat hij zorgt. En dat hij alles geeft wat we nodig hebben. Dat ieder daar op zijn manier van mag getuigen. Ik was een jongen van een jaar of 16.
Ik werkte in een garagebedrijf. En ja. God had ik eigenlijk al een beetje afstand van genomen. Al ging ik nog wel met mijn ouders mee naar de kerk. Want ja. Dat moest haast wel.
En ik had een collega. Het was een beetje een teruggetrokken. introvert baasje. Die nooit sprak in de kantine. En hij was een paar maanden er niet geweest.
En ik stond in het magazijn. En in een keer zag ik hem weer. En die man. Ik zei. Hé. Je bent er weer. Ja. Zegt hij. Ik ben ziek geweest.
Maar ik ben weer genezen. En wat had u dan? Ja. Zegt hij. Ik heb een hartoperatie gehad. Ik praat over 40 jaar terug. Dus dat was toen best wel heel ingrijpend.
Ik zei. Nou. Dan heb u geluk gehad. Dat u er weer bent. He. En toen kwam het hele timide mannetje. Kwam naar me toe. En heel voorzichtig. Niet geluk gehad.
Heeft hij gedaan. Zei hij. Het was een allochtoon mannetje. En ik werd daar stil van. Ik denk. Die man heeft veel meer. Dan ik. Misschien. Ooit zal krijgen.
Die man wist. Dat God bestond. Dat God ook zijn leven. In de hand had. En hij getuigde ervan. Met een paar eenvoudige woorden. En hij had wellicht nooit gedacht.
Dat ik dit verhaal misschien al. Honderd keer gedeeld heeft. Heel eenvoudig. En dat kunnen we allemaal. We kunnen allemaal. Met mooie dingen. Als we straks misschien weer een verjaardag.
Of een bruiloft. Of een jubileum hebben. Of dat we. Tien jaar of twintig jaar. Op een bedrijf. Werkzaam zijn. We kunnen allemaal heel eenvoudig. Getuigen van. God gaf mij de kracht.
Of God heeft mij geholpen. Of als hij. Als we zijn hulp niet ervaren. Ik weet dat God er vanaf weet. Ook al is het heel moeilijk. Waar ik nu. Van tussen. Ja. Wat ik nu mee moet maken.
God weet ervan. En laten we ook die hele eenvoudige. Persoonlijke getuigenissen. Niet vergeten. Daar kan God. Zoveel. Mee doen.
Ja. Weet wat de mensen zoeken. Ja. Je ziet hier een paar plaatjes van. Een aantal demonstraties. In ons land. Ik weet niet. Het is op de Dam denk ik.
Malieveld. Maar goed. Mensen die zijn tegen geweld. Zijn wij ook. Zijn we allemaal. Mensen zijn tegen racisme. Mensen die hebben moeite met de opwarming van de aarde. Of wat ze er allemaal van ervaren.
Mensen zijn. Linksonder was zelfs een demonstratie van mensen die tegen een politicus waren. Het was een demonstratie puur tegen één politicus.
Dus tegen één Geert Wilders was het. Tegen Geert Wilders. Mensen zijn op van alles en nog wat tegen. En waarom? Omdat ze denken dat het fout gaat. Omdat ze denken als die persoon de macht krijgt.
Of als bepaalde dingen doorgaan. Nou ja. Bepaalde situaties. Niet een halt worden toegeroepen. Zijn ze bang dat er dingen gebeuren die ze niet prettig vinden. De opwarming van de aarde.
Kunnen straks niet meer wonen. Ons land overspoelt. Volkeren sterven uit. Noem maar op. Er is angst.
Dus mensen zoeken uiteindelijk rust en vrede. Bijna iedereen die ergens op tegen is. Die zoekt aan diepste. Een stukje rust en vrede. Een zingeving.
Een plekje op de wereld waar hij kan wonen. Waar hij zijn gezinnetje kan onderhouden. Waar hij wellicht een gezin kan stichten. Of waar hij in ieder geval gewoon zijn leven kan leven.
In een beetje gezondheid. Dat is wat de mensen zoeken. Maar wij weten dat dat allemaal een keer overgaat. En we weten dat het ook allemaal niet altijd haalbaar is. Hier op aarde.
Omdat wij na de zonderval leven. Wat deze mensen zoeken is eigenlijk. Een oplossing. Voor de zonderval. Ben je tegen geweld tegen vrouwen?
Ja, dat ben ik ook tegen. Laatst stond ik tussen 10.000 vrouwen. Die tegen geweld tegen vrouwen waren. Ja, daar ben ik ook op tegen. Zijn we allemaal op tegen. Maar uiteindelijk is het een gevolg van de zonderval. Dat mannen vrouwen niet kunnen loslaten.
Of dat er dingen gebeuren die niet mogen. Dus tuurlijk moeten we dingen bestrijden die niet goed zijn. Maar we moeten ook altijd de oorzaak benoemen. Dus ten diepste zonder dat ze het weten.
En beseffen. Maar wij weten het wel. Hebben deze mensen Jezus nodig? Handelingen 17 vers 17.
Een hele bekende bijbeltekst. Voor veel mensen. Bekend geschiedenis ook. Paulus in Athene. In de handelingen 17 lezen we.
Hij handelde dan in de synagoge met de joden. Hij zocht de godsdienstige mens op. En met hen die godsdienstig waren. En op de markt alle dagen met degenen die hem voorkwamen.
Dat was anno. Tja. 30. 35. Maar God heeft het zo gegeven dat anno 20.
25. Nog bijna in elk dorp. Stad. Gehugje noem maar op. Een markt is. Een winkelcentrum is. Dus wat Paulus ideeën.
Als het gaat om getuigen. Als het gaat om evangeliseren. Dat kunnen wij ook nog allemaal toepassen. Ik kom in heel veel kerken. In kerkraden. In oudstraden. Om een klein verband wat te praten.
Over de mogelijkheden. Die zijn voor evangelisatie. Wat kunnen we gaan doen. Wat moeten we niet doen. Moeten we de kerk openzetten. Als je in een oude kerk zit met de monumentendag. Moeten we gaan volleyballen.
Of gaan voetballen met de buurt. Een barbecue organiseren. Is allemaal heel goed. Moet je allemaal doen. Maar als ik dan vraag. Heb u handelingen 17 vers 17. Al in de praktijk gebracht.
Nee. Nee. Je hebt de markt gaan staan. Dat doe je toch niet meer. Dat is toch niet meer van deze tijd. Ja liefding. De mensen willen het ook niet horen.
Ze respecteren je als christen. Dat je hier naar de kerk gaat. Maar ze willen je verhaal niet horen. Hoe weet je dat? Heb je het geprobeerd? Nee. Maar ja. Dat is zo. Dat is niet meer. Van deze tijd.
Nou als u rondom deze tijd. We zitten weer midden. In de campagne tijd. De winkelcentra opgaan. Vooral op zaterdagmiddag. Dan kom je ze weer tegen. Ik zal bijna zeggen. Alle kleuren van de regenboog.
Van al die politieke partijen. Die aan het informatieverstrekken. Aan het folderen zijn. En toespraken houden. Op de markten. Want ja. Je moet toch weten. Wat de mensen voelen.
Wat de mensen willen. Je moet de mensen toch ontmoeten. En ze willen je gezicht ook zien. En nu kan ik mijn standpunt goed overdragen. Dus het contact. Een op een. Met de mens. Dat werkt anno 2025.
Ook nog. Anders doen die politici het niet. Dus wij moeten als christenen daar ook. Echt niet voor weglopen. En het juist ook. Denk ik opzoeken. Hoe voorkom je dat je alleen sporadisch het evangelie deelt.
In plaats van dat dit onderdeel wordt van je dagelijkse handel en wandel. Hoe voorkom je dat je het alleen sporadisch deelt. Ja.
Nou ja. Nou ja. Die mooie liederen die we gezongen hebben. Als het in je hart zit. Dan kan het er eigenlijk niet in blijven. Dan moet het er eigenlijk een keer uit.
En als we ons daar ook op focussen. Het ook in gebed bij de heren neerleggen. En ook bidden om openingen. Dan zal het niet sporadisch zijn. Maar dan wordt het onderdeel van ons leven.
Ik heb. We zijn een jaar of wat geleden verhuisd. Ik heb een. We wonen in een prachtige natuurrijke omgeving. Veel toeristen die bij ons komen. Veel dagjes mensen die voorbij komen.
Ik heb ook een botje. Ze zeggen ook vaak. Nou u woont hier mooi. Prachtig. Ik heb een botje erbij gezet bij ons huis. Tijdelijke woonruimte. Al wonen wij met heel veel plezier op de Veluwe.
Midden in de bossen. Maar we weten ook dat het tijdelijk is. Dat we het een keer los moeten laten. En daarmee heb je soms al heel snel als mensen aan de deur staan. Een gesprekje over de eeuwige bestemming.
En meneer of mevrouw. U hebt ook een tijdelijke woning. En wat is uw eeuwige bestemming. Dus. Zien mensen aan ons. Dat wij hier tijdelijk zijn op deze aarde.
Als de kerk hier. Zondag uitgaat. En mensen komen ons weer tegen. Op een andere locatie. Misschien in een andere setting. Zien ze dan. Merken ze dan. Dat wij. Een soort van geheim hebben.
Dat wij iets hebben. Wat ze niet kunnen peilen. Maar waar ze eigenlijk wel een beetje jaloers op zijn. Dat wij vastigheid hebben. In coronatijd hebben we een klein beetje een test gehad.
van hoe wij eigenlijk als christen in het leven stonden. Dan ga ik hier niks zeggen over wel of niet vaccineren. En wel of niet kerken openen. En wel of niet uit één beker drinken.
Of uit kleine bekertjes met het avondmaal. Maar hoe mensen daarmee omgingen. En soms in paniek waren. Soms ook christen. Dat zegt wel iets over het diepe onderliggende vertrouwen.
Wat we in de Heere God hebben. Zijn wij totaal uit ons lood geslagen. Als het even tegen zit in het leven. Of hebben wij een innerlijke rust. Een fundament waardoor we weten van.
Oké. Dit gaat even. Niet zoals we het graag willen. Maar God is in controle. Dat stralen wij ook uit. Dat merken mensen ook aan ons. Ook als kerk. Ook als gemeente. Ook als gezin. Dat voelen mensen.
Dus. Dan mag je misschien een beetje raar zijn. Omdat je bepaalde dingen wel of niet doet. Die de buren wel doen. Of je niet gelovige familie. Of vrienden. Of collega's.
Maar mensen zien dan wel van. Hé. Hij of zij heeft wat. Ik heb het zo vaak gehoord. Van broeders en zusters. Die het moeilijk vonden. Om op het werk te getuigen. Soms uitgelachen werden. Dat ze christen waren.
Of bidden voor een boterham. Maar als die. Diezelfde persoon. Die die boterham afpikte. Of die hem een beetje. In de maling nam. Dat als die persoon. Huwelijksproblemen had.
Of dat een geliefde was overleden. Of ziek werd. Dat hij wel. Juist diegene opzocht. Die hij vaak het meest gepest heeft. Omdat hij of zij christen was. Omdat ze voelen. Dat is een man.
Of een vrouw. Uit één stuk. Je mag best een beetje raar zijn. Mensen zien wel. Dat wij wat hebben. Uiteindelijk zien ze iets van Jezus. In ons. En dat mogen we ook gewoon. Geloven.
Niet om ons te maken. Tot iets. Wat we misschien. Niet zijn. Maar wel ons te maken. Tot. Koningskinderen. Die het ook uitstralen. Op een hele eenvoudige.
Natuurlijke manier. Dat wij bij Jezus horen. Dus het is belangrijk. Dat het niet alleen. Dat we af en toe eens een keer uitgaan. Om het evangelie te delen.
Maar dat het onderdeel is. Van ons leven. Als wij mensen zien. Naast ons. In de straat. Of in de winkel.
Of op het werk. Zien we dan alleen het lichaam. Of zien we ook de ziel. Het werd mij zwaar. Op het hart. Toen ik mijn bedrijf nog had. En ik mocht de Heer Jezus kennen. En ik heb keihard gewerkt.
Om een boterham te verdienen. En ik wilde gewoon zelfstandig zijn. Ik wilde onafhankelijk zijn. Dat ik mezelf kon bedruipen. Nou de Heer heeft dat gegeven allemaal. Maar toen ik dat allemaal had. En druk bezig was.
Om dat een beetje. In stand te houden. Nou ja goed. Je moet werk hebben. Voor je personeel. Noem maar op. Steeds als de klanten kwamen. En ik zat een beetje in een. Mijn klantenkring waren wat mensen.
Die wat welgesteld waren vaak. En vanuit de Randstad kwamen. Op een gegeven moment. Vroeger zag je ze als potentiële inkomstenbron. Als geldschieters.
En toen zag ik hun ziel. Er kwam een klant aan. En als ik hoorde waar ze vandaan kwamen. Ik denk van. Oh maar. Dat is volgens mij niet eens een goede kerk of gemeente. Zullen ze de Heer Jezus wil kennen. Zie ook.
Dat de mensen een ziel hebben. Kijk er eigenlijk eens doorheen. En vraag het soms ook gewoon eens. Van hé. Prachtig. We hebben zaken gedaan. Maar. Ik ben christen.
En ik geloof dat alles hier op aarde tijdelijk is. Dat we op reis zijn. Naar de ontmoeting met onze schepper. Heb u daar ook al eens over nagedacht. Stel gewoon die simpele vragen. En je zult merken.
Dat bijna iedereen. Dat goed vindt. Dat ik je die vraag stel. En soms zeggen. Het is privé. Ik praat er niet over. Maar de meesten willen daar best even over praten. Laten we niet bang zijn.
En anders dan gaat het soms. Net als wat ik een keer in Lunter meegemaakt heb. Toen ik. Bij de afval Chinees. Wat eten haalde. Voor ons gezin. En ik moest even wachten.
En ik raak in gesprek met het vrouwtje. Ik kwam er niet zoveel. Maar in die tijd was mijn vrouw ziek. Dus ik moest wat dingen doen. Die ik anders nooit deed. En er zat een grote boeddha beeld.
Achter de balie. Achter haar rug. Zo'n breed beeld. Boeddha schijnt al aardig gezet geweest te zijn. En ik keek er zo na. En ik zeg van. Helpt hij ook?
En nou is traditie. Traditie. Ik zeg. Wel een behoorlijk grote traditie. En ja. Zeg ik. Nee. Maar wij komen van China. En een soort geloof.
Of een soort geloof. En ik zeg. Nou. Ik ben christen. Ik geloof dat de god van de Bijbel. Dat die de god is. En dat Boeddha. Ja. Misschien best mooie ideeën heeft.
Maar dat hij niet onze god is. En ons niet kan helpen. En mijn god helpt wel. En mijn god zorgt wel. Voor mij. Dus ik mocht dat een beetje uitleggen.
En toen zei ze tegen mij van. Moet je nagen. In Lunteren. Een christelijk dorp. Veel kerken en gemeentes. Maar bent u. U bent heel religieus.
Zei ze. Ik zeg. Nou dat valt wel mee. Ik zit hier gewoon in de hervormde kerk. Hier in de dorpsstraat. En. Maar hervormde kerk. Zeg ze. Wat is dat? Is dat van al die mensen die.
Elke zondag. Een paar keer heel snel met de auto voorbij rijden. Ik zeg. Ja dat. Ja. Ja dat is het. Ze zat op twintig jaar in Lunteren.
Ze had nog nooit. Een christen. Gesproken. Ja wel gesproken. Maar er was nog nooit een christen. Die haar iets verteld had over het evangelie. Ja.
Het wordt onderdeel van ons leven te zijn. Het is het helaas niet altijd. En soms is het ook niet makkelijk hoor. Ik loop er soms ook liever voor weg. Als dat ik er naartoe loop. Ik heb. Om mijn boterham.
Het werk wat ik voor shofar mag doen. De Bijbelbus. Dat mag ik allemaal pro deo doen. Al onze vrijwilligers die hebben een eigen inkomstenbron. Ik verhuur in mijn oude bedrijfspand wat kamers en appartementen.
Nou daar kan ik van leven. Een klein beetje werk zitten nog aan. Ik kan bijna vijf, zes dagen inzetten voor het evangelie. Maar goed. Dus ik heb wel jarenlang. Ook toen ik al het evangelisatie werk mag doen.
Best wel contact gehad met mensen. Die wat kwamen huren. We hebben daar juist vooral als christen ook nooit in gediscrimineerd. Dus wij verhuurden aan van alles en nog wat.
Ik had ook jarenlang een kamertje verhuurd aan een islamitische man. Hij had er zelf niet zoveel mee. Dus ik had goede gesprekken met hem erover. Over het christelijk geloof enzo.
Maar hij zei ja, moslimgeloof heb ik niks van. En het christelijk geloof wil ik ook niet. En toen ging hij weg. En hij had een kennis van hem. Die wilde graag die kamer overnemen. Maar hij zei tegen mij.
Jan Dirk. Met hem moet je niet over God en christelijk geloof praten. Want hij is een hele fanatieke moslim. En ik denk ja, dat kun je wel zeggen. Maar dat ga ik echt wel doen.
En dus ik heb hem een kamertje verhuurd. Maar toch gaat het een beetje in je achterhoofd zitten. Gek hè. Soms in één keer ben je bang. Terwijl je duizenden gesprekken jaarlijks hebt met mensen.
En ook met moslims. En in één keer komt het heel dichtbij. En denk je ja. Laat me even heel voorzichtig aan doen. Niet meteen een bijbeltje geven. Of een foldertje. Maar heel voorzichtig opbouwen. Het was inderdaad een hele.
Echt een traditioneel ingestelde islamitische man van 465. En ondertussen na twee jaar. Had ik nog nooit met hem over de evangelie gesproken. We waren wel gewoon leuke buren.
En we groeten elkaar. En vriendelijk. En toen kwam hij zeggen van. Nou Jan Dirk. Ik vertrek. Ik ga naar Marokko. Ik ben 65. Ik krijg mijn pensioen. En dan ga ik het daar uitzitten.
En ik zeg ja. Ik moest er wel een keer uit. Ik zeg ja. Nou goed. U bent een prima buurman geweest. Prima huurder.
Ik zeg maar. Ja. Ik wil eigenlijk voordat je vertrekken. Je nog wel het belangrijkste meegeven. Wat ik op mijn hart heb. Zeg het. Zeg het. Ik zeg. Jij bent een eerlijke jongen. Je hebt me altijd netjes behandeld.
Vertel wat je hebt. Nou dan heb ik het over het evangelie verteld. En ook gezegd. Ja. Ik geloof niet dat Mohammed jou kan helpen. Als je straks voor God moet verschijnen. Ik geloof echt dat je Jezus nodig hebt.
Hij zei. Ik heb jullie. Als gezin. Als christenen. Als christenen. Zien leven. En hij zag mij natuurlijk wel met de Bijbelbus rijden. Dus hij wist ook best wel dat we christenen waren. Het was helemaal niet dat het niet bekend was.
En hij zegt. En ik heb zo respect hoe u met uw kinderen. Met uw gezin. En met ons. Omgegaan. En hij zegt. Zeker wil ik graag een Bijbel van u hebben.
Want dat bood ik hem aan. Hij zegt. En ik ga het echt lezen. Zegt hij. Hij zegt. Maar dan heb ik nog een vraag aan u. Hij zegt. Ik ga nu naar mijn familie. Naar mijn roots. In Marokko. Daar kom ik vandaan. Ik word in een klein dorpje.
Waar iedereen islamitisch is. Ik zeg. Mag ik veertig Bijbels meenemen. Voor mijn familie. In Marokko. Maar geweldig. Puur uit.
Ik had een stukje angst. Ik had wel gebed voor die man. En uiteindelijk ging die man. Als zendeling. Naar Marokko. God regeert. Geen excuus om bang te zijn.
Of om weg te lopen. Maar het is wel begrijpelijk. De volgende vraag.
Want anders komen we niet. Welke hulpmiddelen kunnen we gebruiken. Tijdens een evangelisatie. Gesprek. Wat zijn hulpmiddelen. Er is ontzettend veel evangelisatie materiaal.
Achter op de tafel ligt het een en ander. Aan evangelisatie materiaal. Ik vind het altijd belangrijk. Om aan te sluiten bij de doelgroep. Maakt niet uit waar.
Momenteel is het weer. Kiezingstijd. Campagne. Dan hebben we altijd folders bij ons. Die gaan over. Een keuze maken. Die gaan over. De beste partijleider. Die gaan over de meest betrouwbare persoon ooit.
Nou je voelt hem al aan. Er is al heel snel. Een bruggetje gemaakt. Naar de heer Jezus. Een jaar of tien geleden. Had je in de campagne tijd. Dat speelde toen een beetje in de politiek. Dat elke leider.
Betrapt was op een leugen. Zelfs. Een paar christelijke politici. En dat werd dan breed uitgemeten. Heel veel mensen hadden zoiets van. Ja. Stemmen en politiek.
Het zijn allemaal leugenaars. Je hebt er niks aan. Dus dat. Wij hadden een folder gemaakt. De enige partijleider. Die niet kan liegen. Dat vonden mensen allemaal geweldig. Heel veel mensen.
En probeer ook creatief te zijn. Door materiaal wat je uitdeelt. Of gesprekken die je aangaan. Als je in een bepaalde tijd leeft. Dus passend evangelisatiemateriaal is belangrijk.
We kijken ook om je heen. Hoe de mensen leven. Hoe ze gekleed zijn. Waar ze mee bezig zijn. Mensen die bijvoorbeeld helemaal onder de tattoo zitten.
Vooral in de zomer. Kun je dat goed zien. Soms zijn het er zoveel. Dat je amper meer kan herkennen. Wat er allemaal op staat. Maar praat er eens met ze over. Of mensen die kreten op hun trui.
Of op hun jas hebben staan. Teksten. Wat dan ook. Een geweldige gelegenheid. Om met hen in gesprek te gaan. Als mensen iets laten zien. Een tattoo. Of een bepaalde tekst.
Dan betekent dat ze daar iets mee. Willen uit. En ook best wel over in gesprek. Willen gaan. Dus gebruik dat als hulpmiddel. Om het evangelie te delen.
Ik ben een dierenliefhebber. Als mensen met een hond voorbij komen. Bijna altijd. Ga ik een gesprekje aan over de hond. En dat vinden mensen vaak wel leuk.
En als het een onbekend ras is. En je kunt benoemen welke ras het is. Of als het een bastaat is. En je zegt van. Hé dat is een kruising tussen die en die. En als je het dan soms nog goed hebt. Dat waarderen de mensen. En dan zien ze ook dat je oprecht belangstellend bent.
In hun leefwereld. En dan. Doordat wij zichtbaar aanwezig zijn als christenen. Hoef ik dan soms niet eens te beginnen. Over de Bijbel. En dan praat je even over de hond.
Dat kan ook de fiets. Of de mooie auto zijn. Of wat dan ook. En dan vragen ze wel. En wat doet u hier? Bent u ook van de Bijbelbus? Of bent u ook van die Bijbelkruis? Dat komt er soms maar zo.
Doordat je even belangstellend bent. Een gesprekje over het geloof. Ja wees creatief. En ja.
Eigenlijk vanuit mijn werkzame leven. Had ik vroeger amper tijd om een krant of een televisieprogramma te zien of te lezen.
Of te onderzoeken. Ik wist eigenlijk. Ik heb dertig jaar geleden op straat gestaan. Terwijl bekende Olympische sporters van de trein afkwamen. En een presentatie gaven.
En ik sprak ze dan. Ik had niet in de gaten wie het waren. Ik zag wel allerlei mensen door meen. Of fotografen. En ik denk. Maar wie is dit? Geen flauw idee. Ik was eigenlijk wereldvreemd in die zin. Doordat ik met de evangelisatie waar ik ben begonnen.
Ben ik wel veel televisie gaan kijken. Programma's. Kranten lezen. Opiniebladen. Om een beetje te weten waar mensen mee bezig zijn. Wat er speelt op dat moment.
En kijk wat vandaag vanavond op de televisie breed uitgemeten wordt. Morgen spreken de mensen daarover. We merkten ook vaak als er dingen waren in het nieuws.
Die iets te maken hadden met het christelijk geloof. Dat we direct de dag erop dat op ons botje kregen. Met ons werk. Als er iets negatiefs was over christenen.
Dan kwamen de mensen daarmee. Dus bereik je daar op voor. En gebruik het ook soms op positieve zin. Om met mensen in gesprek te gaan. Dus er zijn heel veel hulpmiddelen.
En ben je een beetje creatief. En kun je zelf iets bedenken. Een rebus op straat. Of een. Ik weet niet of jullie. Dan ben ik even zijn naam kwijt.
Hij woonde in Maastricht. Dat was een programma van de Evangelische Omroep. Appelgeet is het ook. Nee niet Alex. Ik ben hem even kwijt.
Maar die. Daar praat ik over in. Het is jammer dat hij het niet meer doet. Daar praat ik over een jaar of 25, 30 geleden. Die had een programma. En die ging met een filmcamera. En de groep ging hij het winkelcentrum in.
En dan ging hij een soort sketch opvoeren. En dan beelde hij eigenlijk iets uit. Vanuit de Bijbel. En dan ging hij met mensen daarover in gesprek. Een klein voorbeeld. Hij ging gekleed als een hele rijke Arabische man.
Met een aantal volgelingen die ook zo gekleed waren. Ging hij het winkelcentrum in op zaterdagmiddag. En ging hij geld uitdelen. Gewoon echt geld. Guldens tijd. Briefjes van vijf.
Briefjes van tien. Die ging hij uitdelen. En binnen een mun van tijd was het leeg. En iedereen ging kijken. Dat was toch niet echt. Maar hij bleef uitdelen. En het was op. En hij vroeg aan zijn gevolg.
Zijn prins. Nog meer geld. En op een gegeven moment een hele grote groep mensen van hem heen. Toen ging hij vertellen. Het verhaal van de heer Jezus.
Dat geld jou niet in de hemel kan brengen. En dat het zaliger is om te geven. Dan om te nemen. Dus hij gebruikte dat moment eigenlijk. Om het evangelie uit te leggen. En dat deed hij op meerdere manieren.
Er zijn nog wel wat filmpjes van te vinden op internet. Als je goed zoekt. Maar zijn naam ben ik. Precies. Helemaal. Ja. Peter Schelen. Heeft ook een mooi boek geschreven over de scheppingen.
Over litie. Maar goed. Daar zat een gedachte achter. En op zo'n manier kun je soms heel mooi gesprekken aangaan. Ik weet van. Jeugd met een opdracht.
Maar goed. Misschien wel iets. Nou. Ik weet niet hoe je erover denkt. Maar die ging. Veertig jaar geleden. Gingen ze met een. Een. Een. Een. Een. Een. Een. Ging ze het dam op. Ik weet niet of die misschien nog weten.
Maar een broeder van mij was erbij. En een heel gevolg. Draagde er een middel op de dam. Zette ze hem neer. Alle mensen gingen er omheen staan. Ja. En toen ging hij open. En toen kwam er een. Een.
Evelist uit. Die het. Over de dood van Jezus sprak. En ook over de opstanding. Ja. Goed. Daar kun je iets van vinden. Ik vind er ook wat van. Maar. Creatief zijn.
Om mensen even te laten schrikken. Wij hebben dat door Gods geest geleid gedaan. Door een ambulance te kopen. Honderden keren per jaar hoor ik het. Waarom heb je een oude ambulance?
Waar is een ziekenwagen voor? Om mensen te redden. Waar kwam Jezus voor? Ja. Geen flauw idee. Wat betekent zijn naam? Redder. Oh ja. Ik zei. En als u nu nog een keer een ambulance ziet rijden. Waar dan ook. Denk dan aan Jezus.
En nu zelfs. Alle politici kennen de Bijbelbus. Er wordt over gesproken onderling. Ze kennen hem eigenlijk allemaal. Dus we hopen ook als ze hem weer zien. Dat ze ook denken aan de redding.
Die Jezus wil geven. Zoek aansluiting bij de actualiteit. Dat is ook belangrijk. Ik heb het al enigszins gezegd. Er speelt veel in de wereld.
Ik weet niet wat erop staat. Oké. Dit is de bovenste plaatjes in Ede. Bij de Gay Pride. Daar kun je van alles van zeggen. Als kerk. Daar wil ik niet bij horen.
Daar wil ik ook niet bij horen. Bij het promoten van iets wat God eigenlijk verboden heeft. Maar we staan er wel om met die mensen in gesprek te gaan over het evangelie. Daar linksonder is de Passion.
De Passion is eigenlijk gewoon een muziekevenement. Over het sterven van de Heer Jezus Christus. Je kunt je er ook wat van afvragen. Want is dat de manier om het op deze manier onder de aandacht te brengen?
Is het niet blasfemisch? En je kunt ook zeggen. Ik houd er afstand van. Ik wil me daar als christen niet aan confirmeren. Wij gaan er heen.
Wij gaan niet zeggen of het goed of fout is. Maar wij gaan wel. Omdat er 10.000 man op straat aanwezig is. Rondom een muziekfestival. Rondom het lijden van Jezus. Wij gaan er wel naartoe.
Om met hen over de betekenis van het kruis te spreken. We hebben er ook een speciale folder voor gebruikt. Die we al 12 jaar gebruiken. De kruis ging kijken naar Jezus. Het is puur vermaak.
Kijken naar Jezus. Maar niet voor hem knielen is levensgevaarlijk. Dus we zoeken de actualiteit op. Rechtsonder ziet u een klapbord met een Hebreeuwse tekst.
Die hebben we sinds 7 oktober 2023 neergezet bij onze bus. Dus we hadden echt zoiets van het Joodse volk. Wij volgen een Joodse man.
Wat doen wij voor hen in deze moeilijke tijd? Met een broeder van mij die komt uit Israël. Die heeft het bord van mij vertaald. Er staat een tekst op.
Wij bidden voor vrede voor Jeruzalem. Tekst uit Jozua 1. God zal u niet vergeten en verlaten. En daaronder staat vraag hier een gratis Nieuwe Testament.
En sinds we dat bord bij onze bus hebben staan, delen we eigenlijk dagelijks Hebreeuwse Nieuwe Testamenten uit. Terwijl we vroeger, voor 7 oktober, eigenlijk maar twee of drie per jaar uitdeelden.
En nu honderden per jaar. Ik heb daar filmpjes van gemaakt. U kan ze denk ik wel zien op onze website. Soms staan groepen Joodse soldaten huilend bij het bord.
Wat vinden wij dat fijn. En dat u dat durft. Dat u durft in Nederland om zo voor ons uit te komen. Waarom doet u dat? Dan kun je getuigen.
Dat wij een Joodse man volgen. En dat wij ook van zijn familie houden. En dat Jezus een plan met Israël heeft. En dat we ook hopen en bidden dat de Joden hem ook mogen leren kennen. Omdat Jezus uiteindelijk, en dan heb je ook een boodschap voor de Palestijnen.
Dat Jezus uiteindelijk vrede geeft in het Midden-Oosten. En vrede geeft op deze wereld. Als mensen zich massaal tot hem zullen bekeren. Dus door een stukje aansluiting bij de actualiteit bereik je ook weer een groep.
Want normaal komen Joden niet zo makkelijk naar mensen van het Nieuwe Testament toe. En nu bereiken we ze dagelijks. Ken je sterke en je zwakke kanten.
En evangelisatie. Er zijn heel veel evangelisatie methodes. Aan de hand van de tien geboden. Of door een bepaalde opbouw van je vragen. Maar maak er geen trucje van.
Wees gewoon jezelf. Mensen vragen mij altijd wat is de beste openingszin. Ik weet het echt niet. Vraag het me niet. Ik weet het niet. Ik weet wel wat ik heel veel gebruikt heb.
En soms lukt het heel erg goed. En soms lukt het totaal niet. Het mag nooit een methode of een trucje worden. Mensen voelen dat. Als je op straat bent en je wordt aangesproken door iemand die internet abonnementen wil verkopen.
Dan voel je van dit gaat een bepaalde kant op. Dit is een uit het hoofd geleerd systeem. En ze ronsten een paar vragen af. En ze willen jou binnen sleuren.
Laten wij gewoon authentiek zijn. Gewoon goede dag bij een bijbelkraam. Hoe is het meneer? Hoe is het mevrouw? Dat is soms al een heel sterk getuigenis. Gebruik dan ook je persoonlijkheid.
En wat bind je niet aan een bepaalde stijl? Wees eerlijk over de verwachtingen. Hoe voorkom je teleurstellingen? En wat is je doel?
Vanwege de tijd moeten we eigenlijk een beetje gaan afronden. Maar hoe voorkom je teleurstellingen? Het is heel belangrijk. Wat is je doelstelling? Wat is je missie?
Kijk, als je vanuit de gemeente van de zomer, of ik hoop nog liever morgen, gaan evangeliseren. En het doel is om mensen binnen te halen in de kerk.
Dat het zondag gewoon te merken is dat het resultaat is. Dat het geslaagd is. Dan kom je waarschijnlijk teleurgesteld uit. Als je doel is het evangelie te delen met mensen die het nog niet kennen.
En je gaat centrum hierin. Of je gaat naar Amersfoort of waar dan ook naartoe. Dan kom je bijna altijd aan het eind van de dag thuis. En is je missie geslaagd omdat je je doel gehaald hebt.
Je hebt het evangelie kunnen delen met mensen die het nog niet kennen. En ons doel is om het evangelie te prediken. Ons doel is niet om mensen te bekeren. We hopen het natuurlijk dat ze zich bekeren.
Dat ze zich aansluiten bij de Heer Jezus. Dat ze zich tot Hem keren. Maar ons doel is het evangelie prediken. En dat lukt bijna altijd. Al die jaren dat ik het mag doen, is het eigenlijk nog nooit meegemaakt.
Dat ik aan het eind van de dag niet één keer heel eenvoudig het evangelie heb kunnen delen. Dus je hoeft de verwachtingen niet laag te houden. Maar je doel mag je wel gewoon scherp hebben.
En dat is ook goed om te weten. Het gebeurt nog wel eens met een evangelisatieactie.
Of als hier iemand uit de gemeente iets vertelt over wat hij meegemaakt heeft. Of iemand bij de Heer Jezus mogen brengen. Of dat hij zich aangesloten heeft bij de gemeente. Dat mensen tegen zo'n persoon opkijken.
Dat kan ik nooit. En waarom hij wel of zij wel en ik niet. We doen het samen. Als ze spits scoort en het team wint, heeft het hele team gewonnen.
Dus we doen het allemaal samen. We hebben elkaar allemaal nodig. In een voetbalteam hebben we dat nodig. En ook in de gemeente. Dus als één lid leidt, leidt de hele gemeente. Als één lid blij is en dankbaar is, mag de gehele gemeente dankbaar zijn.
Dus als we in een groep gaan evangeliseren. En er is iemand die zegt, nou laat mij maar wat koffie meegeven van de mensen waar jij een gesprek mee hebt. Dan doet die persoon net zoveel als dat degene doet die wellicht een gebed met de persoon en met zijn gesprekspartner uitspreekt.
En hem het evangelie gedetailleerd uitlegt. Dus besef ook dat we ons ook niet mooie verhalen naar elkaar uitspreken als dat er wellicht zijn.
Dat we samen doen en betrekken elkaar er ook echt bij. Ja, die geestelijke strijd gaat komen. Dat is altijd lastig. Terwijl we eigenlijk weten dat het erbij hoort.
Het liefst lopen we ervoor weg. Maar het hoort erbij. Die gaat komen. Van binnen, van buiten. Een gebed om bescherming. Engelen, ik heb het gezegd. Eenheid onderling is ook ontzettend belangrijk.
Eenheid in de gemeente. Eenheid onderling. Eenheid in het team. Dat je ook als volwassen christen soms ook bepaalde stokpaadjes van elkaar kan onderscheiden.
Van, dit is de focus. Dit gaan we doen. En we gaan niet, als we gaan evangeliseren, allerlei theologische discussies onderling aan. Het thuisfront.
Dat is ook belangrijk dat het achter je staat. Dat er ook gebed is. En soms heb je gewoon geen zin. Maar we eerlijk wezen. We zijn allemaal mensen.
Soms hebben we gewoon geen zin. Om over het evangelie te spreken. Ons hoofd staat er even niet na. Of we zijn moe. Of we hebben al zoveel gesproken. Dat ik ook wel eens in de bus vlucht.
Om nu even niet. Degene die regelmatig evangelisatie weet. Doe naar plekken komen waar veel belangstelling is. Die lopen soms ook wel eventjes een blokje om. Want ik heb al zoveel gesprekken gehad.
We zijn ook mens. We zijn ook mens. Soms moet je het ook gewoon tegen de Heer God zeggen. Ik ga slapen. Ik ben moe. Mag ook.
We zijn mens en hij weet het. Maar laat die zin niet jou eigenlijk in beslag nemen. Zeg het soms ook tegen de Heer. Het zit even niet goed van binnen.
Wilt u het veranderen? Wilt u mij helpen? En denk. En besef dat God erboven staat. Ook als we geen zin hebben. Ook als er misschien oneenigheid in je gezin is.
Of dat je met ruzie van je man of vrouw weggegaan bent. En je gaat de straat op om het evangelie te delen. Ook als het in de gemeente niet lekker zit. En je zit in de oud straat of waar dan ook. En er zijn gewoon dingen in de gemeente.
We denken. Dit is eigenlijk niet goed. En nu moeten we uitgaan om het evangelie te prediken. God kan niet werken. God staat erboven. Ook door onze gebrokenheid en onze fouten en gebreken heen kan hij werken.
Want uiteindelijk is het zijn werk. Hij staat boven alle partijen. En hij zorgt ervoor dat er niemand ontbreekt. Daarom heb ik dit foto hier ook neergezet.
Wat ik een paar maanden geleden doorgemaild kreeg. Het was vrijdagavond. De bus kwam terug uit Maastricht. De persoon die de bus reed.
Die zat nog op een taak in de kerk. Het was een goede vrijdag. En dan sta je om half zeven. Na sluitingstijd van alle garages met een lekker band. Dus ze kwamen de bus ophalen.
Ze wilden geen band vernieuwen. Want het was sluitingstijd. De garage was dicht. En uiteindelijk een buschauffeur. Of een ANWB chauffeur. Die niets met het evangelie had.
De bus hebben ze erop gedaan. En er stond in de cabine. Waar ze met hem meereden om de bus weg te brengen. Een prachtig, geweldig mooi gesprek over het evangelie. Die man kon voor het eerst van zijn leven zijn frustraties uiten.
Die hij meegemaakt had in de kerk. En uiteindelijk heeft hij zelfs nog een tweedehands band ergens opgezocht. Heeft hij de bus gerepareerd. En hij ging naar huis met een bijbel.
Geestelijke strijd. De bestuurders van de bijbelbus konden s'avonds niet naar de kerk of naar de samenkomst. Maar de chauffeur van de ANWB ging wel met het evangelie naar huis.
God staat erboven. Ik rond af. Ik laat deze even staan. Daar kunt u nog in de pauze wellicht eventjes naar kijken. Want het is hoog tijd voor een pauze.
En daarna ben ik beschikbaar voor vraag en antwoord. Bedankt voor uw belangstelling tot zover. Bedankt voor het kijken.