2 Timotheus - De persoonlijke oproep

Spreker

Jack Nugter

Date
Nov. 7, 2023
Time
20:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Hele goedenavond. Blijft een mooi lied hè.! Ik vertrouw op u.! Mijn Heer, mijn verlosser, mijn schild, mijn burucht, mijn alles.

! Prachtig om zo'n lied met elkaar te zingen.! Nou, fijn weer om in uw midden te zijn. Het is de laatste van deze serie van Twee Timotheus. En we zijn bij het vierde hoofdstuk aangekomen.

En als we ze allemaal gevolgd hebben, ging de eerste avond eigenlijk als een introductie over de brief hebben we gekeken naar Paulus en Timotheus om de indruk te krijgen van ja, wat is nou de connectie van Paulus met Timotheus?

En wie is eigenlijk Paulus? Dat maakt de brief al zo bijzonder dat Paulus deze schreef en dan Timotheus die hij als zijn geestelijke zoon ook zag. Daarna keken we naar de pastorale oproep in hoofdstuk 1.

Hoofdstuk 2 de praktische oproep. Hoofdstuk 3 de profetische oproep. En zo komen we bij de persoonlijke oproep die we in deze brief vinden in hoofdstuk 4.

Maar zoals u gemerkt heeft, vloeien ze allemaal eigenlijk in elkaar over. En dat komt omdat het ook maar één brief is. Het is geen brief uit hoofdstukken. Dat hebben wij ervan gemaakt.

En soms helpt dat om hoofdstukken, kopjes te hebben. Maar het blijft altijd belangrijk om de brief in zijn geheel te lezen en te zien hoe werkt dat nou?

Wat is de rode draad er doorheen? Dus zo komen we in hoofdstuk 4. En de verse valt best mee. 22 verse waar we vanavond doorheen gaan.

En ik heb ze in vier blokjes opgedeeld. En het eerste is predik het woord. Predik het woord. De verse 1 tot en met 4.

Tweede blokje. Vervul je bediening. Verse 5 tot en met 8. Vervul je bediening. De verse 9 tot en met 18.

Dat is een groter blokje. Heb ik genoemd. Wees op je hoede. Wees op je hoede. En als laatste. En dat kan niet anders als we Paulus' brieven kennen.

De groet en de zegenbeden. Die hij in de verse 19 tot 22 dan ook meegeeft. Dat is een prachtig kenmerk van Paulus in zijn brieven. Hij begint altijd met een zegengroet.

En hij eindigt met een zegengroet. Met andere woorden. Alles wat hij daartussen schrijft. Dat dat valt in de genade van God in de Heer Jezus Christus.

En dat is altijd een kenmerk van het schrijven van Paulus. Laten we de eerste vier versen lezen. En zoals u weet. Lees ik uit Herzien de Statenvertaling.

En er staat geschreven. Ik bezweer u ten overstaan van God. En de Heer Jezus Christus.

Die de levende en dode zou oordelen bij zijn verschijning. En in zijn koninkrijk. Predik het woord. Vol hart daarin.

Gelegen of ongelegen. Weerleg. Bestraf. Vermaan. En dat met alle geduld en onderricht. Want.

Er zal een tijd komen. Dat zij de gezonde leer niet zullen verdragen. Maar dat zij zullen zoeken. Wat het gehoor streelt. En voor zichzelf.

Leraars verzamelen. Zullen verzamelen. Overeenkomstig. Hun eigen begeerte. Ze zullen hun gehoor van de waarheid afkeren. En zich keren tot verzinsels.

Dus predik het woord. En zoals Paulus dan begint. Met de woorden. Ik bezweer u. In de MBG vertaling zegt hij.

Ik betuig u nadrukkelijk. En dat komt nogal sterk over. Het is niet van Timotheus.

Ik zou zo graag willen. Of het is verstandig. Of lijkt het je geen idee. Goed idee. Nee hij zegt. Ik bezweer je. Ik betuig dit nadrukkelijk.

Maar waarom doet hij dat? Omdat hij beschrijft. In welke tijd Timotheus terecht gaat komen. Paulus weet van de afdwalingen.

Hij heeft dat gemerkt. In zijn eigen bediening. Maar voordat we daar naar kijken. Zegt hij allereerst dit. Ik bezweer u. Of ik betuig u nadrukkelijk. Ten overstaan van God.

Dus hij haalt er een autoriteit bij. Hooger dan zichzelf. En Paulus had al een autoriteit. Want hij was door de heren. Een apostel.

Door de heren gezonden. Door de heren verkoren. Om dat evangelie te brengen. Maar hij gaat hier naar een hogere autoriteit dan zichzelf. En hij zegt.

Ten overstaan van God. En. De heren Jezus Christus. Welke? Heren Jezus en Christus. Dan heeft het hier niet nu.

Die voor onze zonde is gestorven. Die is begraven. Die is opgestaan. Die gezeten is aan de rechterhand. Maar hij heeft het over. Het lam gods die waardig is.

Om de zegels te openen. Want hij zegt hier. Die de levende en dode zou oordelen. Bij zijn verschijning. En. In zijn koninkrijk. Hij zegt.

Timotheus. Tegenover. Die waarheid. Heb ik jou wat te zeggen. Timotheus.

Dit is. Serieus. Timotheus. Want. Zo staat er in vers 3. Want. Dat is de reden waarom. Er zal een tijd komen.

Als we naar hoofdstuk 3 vers 1 kijken. Dan staat er al een keer. En weet dit. Dit moeten we weten. Dat. In de laatste dagen.

Zware tijden zullen aanbreken. En dan vers 2 en 3 en 4. Geeft aan. Welk karakter. Welke eigenschappen. Die zware tijden zullen hebben.

Dat mensen zullen liefhebbers. Van zichzelf zijn. Egoïsten. Geldzuchtig. Grootsprekers. En lees dat hele rijtje. Maar eens. Paulus zegt.

Dat gaat komen. En hier in vers 3 van hoofdstuk 4. Dan zegt hij. Want er zal een tijd komen. Dat zij de gezonde leer. Wat is de gezonde leer?

Dat is het woord van God. Dat is de zuivere leer. Dat is de leer. Waar persalm 19 over zegt. Dat ze. Dat ze zoeter is dan honing. Uit een honingraad.

Honingraad. En dat ze kostbaarder is. Dan goud. Het is het woord van God. Dat in zich geeft aan. Eenvoudige mensen. Omdat de geest van God. Dat woord aan ons openbaart.

Hij zegt. Er zal een tijd komen. Dat zij dit niet meer zullen verdragen. En ik weet niet hoe het met u is. Maar. Ik kom dat in mijn bediening ook tegen.

Dat mensen zeggen van. Nou. Ik heb niet zoveel met al die. Ik geloof wel in Jezus. Maar. Dat woord. Daar heb ik niet zoveel mee. En meerdere zegt. Met het oude testament.

Daar heb ik helemaal niks mee. Waarom niet? Omdat het je aanspreekt. Omdat het je uitdaagt. Omdat het je laat zien.

Wie jij bent. En wie God is. Of kietelt dat niet in je oortjes. Wat je graag wil. Want dat staat hier. Want er zal een tijd komen. Dat zij de gezonde leer.

Niet zullen verdragen. Maar dat zij zullen zoeken. Wat het gehoord streelt. Mensen gaan op pad. Ze gaan zoeken.

Naar sprekers. Die hun oortjes kietelen. Die niet zo daadkrachtig dat woord brengen. Die niet spreken over de hel. Over de zonde. Over oordeel.

En noem maar op. Nee. God is liefde. Ah je God houdt van je. Het zit wel goed. Ah en dat ziet hij wel door de vingers.

Hij vergeeft nog zo graag. En zo wordt hem zo'n zachtmoedig pakketje neergelegd. Waar je je altijd lekker bij voelt. Nou als we Gods woord lezen.

Dan is de Heer scherp. Is die duidelijk. En dan laat hij heel goed zien. Wat zijn wil is. Maar waarom doen ze dat? Ze zoeken voor zichzelf.

Leraars. En overeenkomstig. Hun eigen begeerte. Ze zullen hun gehoor afkeren van de waarheid. En zich keren tot verzinsels.

Dat was toen al een realiteit. En het is vandaag de dag nog steeds een realiteit. Kijk maar hoe verschillende gemeentes zich aanpassen aan de wereldgelijkvormigheid.

Waar het seculiere denken binnen mag komen. En wij ons daarin aanpassen. En daarom deze oproep. En die is niet alleen voor Timotheus.

Maar die is eigenlijk voor ons allemaal. Maar wat zegt hij tegen Timotheus? Hij zegt Timotheus. En dan zegt hij vijf dingen.

Eén. Predik het woord. Predik het woord. Ik weet nu hoe dat met u is.

Of u wel eens op YouTube of zo. Sprekers kijkt. Bijbelstudies. Of ochtenddiensten. En het eerste.

En dat is misschien een hele rare eigenschap van mij. Het eerste waar ik op let. Als het een spreker is die ik niet ken. Of die de Bijbel bij zich heeft. Ze hebben het soms wel over de Bijbel.

Maar ze verwijzen nooit naar de Bijbel. Ik zie niet dat ze die Bijbel wel eens pakken en zeggen. Maar weet u dat het hier geschreven staat. Het woord van God.

En hij staat hier. Timotheus. Ik bezweer u. Predik het woord. Dat woord moet gebracht worden. En dan staat er twee.

Vol hart daar dan ook in. Ook als je luisteraars gaat krijgen. Die dat niet zo leuk meer vinden. Als ze mij niet meer uitnodigen.

Omdat ik het woord predik. Dan vind ik helemaal niet erg. Want dan ligt het niet aan mij. Dan ligt het aan de hoorders. Die dat niet meer willen horen.

Ik weet niet of ik het hier wel eens verteld heb. Dat ik in de gemeente sprak. En dan was ik voor het eerst. En na het einde van de dienst. De ouderlingen die gaven dan wel een hand.

Maar ik voelde er is wat. Ik heb wat verkeerds gedaan. En ik zeg. Broeders. Is er wat? Nou ja. Uw verkondiging. Ik zeg.

Wat is er mis? Ja. U heeft het zoveel over Jezus. Jezus. Ik zeg. Is dat dan erg? Dat zijn we hier niet zo gewend.

Ik zeg. Nou dan moet u mij meer vragen. Nou is het niet gebeurd. Maar u heeft het zoveel over Jezus. Er is toch maar één naam onder de hemel gegeven.

Waardoor mensen behouden moeten worden. Het gaat toch om hem. En door hem kunnen wij toch tot de vader komen. Er is toch geen andere weg.

Geen andere naam. En hier. Dan zegt hij. Vol hart daarin. Andere vertaling zegt. Dring erop aan. Wat jezelf. Timotheus blijft trouw in dat woord van God.

En wordt niet moedeloos. Dan zegt hij tegen hem. Gelegen of ongelegen. En dan gaat het niet over.

Of het die ander uitkomt. Timotheus. Dat gaat over jou. Doe geen water bij de wijn. Als de weerstand wat groter is. Ga niet anders praten.

Omdat je tegenstanders krijgt. Jij gelegen of ongelegen. Predik dat woord. En vol hart daarin. En hij zegt. Weerleg.

Weerleg. Welke. Al die discussies. Al die gepraat. Weerleg. Maar hoe dan? Nou een groot voorbeeld. Is Apollos.

Kent u Apollos? Handelingen 17. Handelingen 17. Apollos verschijnt daar opeens. In beeld. Prachtig om daar. Is over na te denken. Over te lezen.

In handelingen 17. 18 sorry. Handelingen 18. Apollos. Je komt in Ephesus. Een zekere jood staat er.

Dus. Daar is hij opeens. Van wie de naam was. Apollos. Hij was vurig. Hij wordt onderwezen. In nauwkeurige zaken van de heren. Maar dan vers 28.

Hij bestreedt de joden krachtig in het openbaar. En hoe deed hij dat? door gebruik te maken van zijn theologische opleiding.

Door gebruik te maken van zijn kennis. Nee dat staat zo mooi. Door uit de schriften te openbaren.

Dat Jezus de Christus is. En Paulus zegt. Timotheus doe dat. Net als Philippus. Als hij die eenzame weg op moet.

Voor die Ethiopier. En die Ethiopier zit te lezen. Jezaja 53. Hoe is mogelijk? Nou dat had de Heer al voor gezorgd. En wat moet Timotheus doen?

Of Philippus. Die ging uitgaande van hetgeen wat hij aan het lezen was. Toonde hij hem de Heer Jezus Christus. Timotheus. Je moet het woord blijven brengen.

Je moet daarin volharden. Ongelegen. En je moet weer leggen. Maar vanuit de schrift. De schrift.

En dan zitten we al gauw in de discussie. Ja. Maar zo lees jij het. Ik weet niet of je die kringavonden ken.

Dan heb je een kringavond. We waren dat een keer uitgenodigd. Bij een kring. Wij waren toen op verlof van de zending. En dan gingen ze preekbespreking doen.

Dus dan wordt de voorganger doorgezaagd. Op de kringavonden. Maar het gedraaitje ging zo. Jaap. Wat vond jij ervan? Nou Jaap had ook zijn allerlei ideeën.

Annie wat vond jij ervan? Dirk wat vond jij ervan? En toen kwamen ze bij mij. Jack wat vond jij ervan? Zeg laat ik eerlijk zijn.

Het is helemaal niet belangrijk. Wat ik ervan vind. Wat zegt het woord? En toen was er eentje. Zegt hij. Zegt hij. Nee hè. Jack nuchter weer met die Bijbel.

Snap je het? Wat staat er geschreven? Daar moeten we eerst van uitgaan. Voordat je eruit gaat. Ja wat vind ik ervan? Nee. Wat doet dat woord wat geschreven staat met je?

En hij zegt. Weer leg vanuit de schrift. Zelfs bestraf vanuit de schrift. Nou daar mag je ook niet meer mee aankomen.

Wie ben jij om wat te zeggen? Nou ik ben je broeder. Ik ben je zuster. En ik heb je lief. En ik wil zo graag dat je heilig en rijn voor Gods aangezicht wandelt. Daarom spreek ik je daarop aan.

Dat is een daad van liefde. Dat is niet van wie ben jij om te oordelen. Daar moeten we voor openstaan. Weer leg. Bestraf. En vermaan.

De MBG zegt. Bemoedig. Bemoedig vanuit dat woord van God. Daar kun je zo in vertroosten. Vanmorgen was ik bij iemand op pastoraal bezoek.

78 jaar oud die man. Heeft beenmerkanker. Heel verdrietig. Dat slaat in als een bom op zijn leven. En vanuit het woord mogen bemoedigen.

Dat de kanker niet het laatste woord heeft. Zelfs de dood heeft niet het laatste woord. De Heer Jezus heeft het laatste woord. En hebben we daar verse mee opgezocht.

En erover gehad. En daarvoor bemoedigen. Vanuit het woord van God. En hoe moet hij dat doen?

Dat is heel apart he. Predik het woord. Vol hart daarin. Weer leg. Bestraf. Vermaan. En dat met alle geduld.

En onderricht. Met andere woorden. Op een onderwijzende manier. Probeer te ontdekken waar de ander in zijn geloof staat.

Niet iedereen staat op dezelfde tree in de geloofsgroei. Maar probeer vanuit een onderwijzende houding mensen mee te nemen. Naar de rijkdom van het evangelie.

Timotheus. Dat is je opdracht. Want. Vers 3. Er zal een tijd komen dat zij die gezonde leer niet zullen verdragen.

Die zullen ze niet verdragen. Maar jij wel. Timotheus. Jij wel. Ten overstaan van de heren. Wordt dat van jou verwacht.

En kijk maar. Vooral na de corona. Hoeveel broeders en zusters niet meer naar de gemeente komen. Ze hebben YouTube ontdekt. Ze hebben YouTube ontdekt.

En klikken ze aan. Ja nee. O spreekt hij? Nee. Ga naar anderen zoeken. En onder de preek kan je nog even koffie zetten. Je kan lekker in je pyjama.

Je hebt een rustig leven. Waar is je gemeenschap in de gemeente met elkaar? Heb je een gemeenschap met je schermpje? Hoe kun je elkaar bemoedigen?

Hoe kun je elkaar vertroosten als je elkaar niet ontmoet? Ik geloof dat Hebraïe 10 vers 25 niets voor niets zegt. Verzaak u bijeenkomsten niet. Zoals sommige gewoon zijn.

Dat is het gevaar. Tuurlijk kunnen de redenen zijn dat je wel eens niet kan. Maar maak er geen gewoonte van. Je maakt deel uit van een plaatselijke gemeente.

En we hebben elkaar vooral in deze tijd zo nodig. Om bij die waarheid te blijven. Want als we deel worden van die groep die het niet, die gezonde leer niet meer zullen verdragen.

Dan worden wij van dat soort mensen. Klant is koning. En het moet zijn zoals ik het wil horen. En we gaan favoriete sprekers achterna. We gaan naar favoriete conferenties.

Maar trouw zijn aan de gemeente van Jezus Christus. Daar een deel van zijn. Om op te bouwen dwars door de strijd heen. Dat is een hele andere kant.

En de gemeente staat onder druk. Die staat enorm onder druk. En hoe proberen we mensen te winden?

Door laagdrempelige diensten. Met een laagdrempelige bijbel. Met een laagdrempelige voorganger. Die laagdrempelig spreekt.

Maar een hoop herrie met muziek. En liefst zoveel mogelijk licht flitsen. En het moet zo fijn zijn. We hebben het zo fijn gehad.

Was de Heer Jezus er. Werd het woord gepredikt. Mogen we nog spreken over zonde.

Over bekering. Over tot geloof komen. Over de doop. Over hel. Over heiliging. Mogen we die dingen nog noemen.

Mogen we nog spreken over. God schiep een man. En God schiep een vrouw. Mogen we nog spreken. Over het huwelijk. Tussen een man en een vrouw. Mogen we nog spreken.

Hoe de Bijbel kijkt. Tegen homoseksualiteit. Hoe de Bijbel kijkt. Over genderidentiteit. Nee. Dan moet je. Mondje dicht. Mondje dicht.

Bijbeltje open. En wij zijn een spreekbuis van Gods woord geworden. En het thema vandaag is. Liefde en eenheid.

Nee. Het moet zijn waarheid. Liefde en eenheid. De waarheid moet voorop staan. En Paulus zegt Timotheus. Je gaat een zware tijd tegemoet.

Maar jij Timotheus. Kijk niet wat een ander doet. Jij tegenover de heren. Verkondig.

Predik. En doe al deze dingen. Ik vind het ook zo mooi terugvinden bij Jozua. Aan het eind van zijn leven. Als Jozua voor de volk van Israël staat.

En dan zegt Jozua. Wat jullie doen. Dan moeten jullie weten. Ga je de afgoden van je voorvaders. eren. Of je gaat God eren.

Kies jullie zelf. Ik en mijn huis. Hij zegt zo mooi. Mijn keuze is niet afhankelijk van wat jullie kiezen. Mijn keuze is afhankelijk van wie ik geloof.

Ik en mijn huis. Wij zullen de heren dienen. Timotheus. Hier in het laatste zegt hij. Wat de wereld ook doet. Wat je broeders en zusters ook doen. Maar jij.

En weet u. Dat is eigenlijk ook voor ons. Want wij hebben eigenlijk ook wel een beetje dat karakter van Petrus in ons. Als Petrus in ere wordt hersteld.

Dat de heer Jezus drie keer aan hem vraagt. Heb je me eigenlijk wel lief. Een heel emotioneel moment moet dat geweest zijn. Dat Petrus bij de derde keer eigenlijk niet meer wist wat hij zeggen moest.

Hij zegt. Ach heren u weet het. Dan is hij nog maar een paar minuten in ere hersteld. En dan ziet hij Johannes. Hoe zit het met hem?

Hoe zit het met hem? Is hij net in ere hersteld? En wat zegt de heer Jezus? Petrus. Dat gaat je niks aan.

Dat bepaal ik. Jij volgt mij. Petrus. Ga niet op anderen letten. Hou je ogen richt op mij. Uit bezorgdheid.

Dat we niet afdwalen. Doe Timotheus dit ook. Of Paulus met Timotheus. Timotheus. Kijk naar mij. Dat is het eerste. Predik het woord. Tweede.

Vervul je bediening. De verse 5 tot en met 8. Maar u. Wees nuchter in alles.

Leid verdrukkingen. Doe het werk van een evangelist. Vervul uw dienst ten volle. Ik word immers reeds als een plingoffer uitgegoten.

En het tijdstip van mijn heengaan is aanstaande. Ik heb de goede strijd gestreden. Ik heb de loop tot een einde gebracht. Ik heb het geloof behouden.

En verder is voor mij weggelegd de krans van de rechtvaardigheid. Die de heren de rechtvaardige rechter. Mij op die dag geven zal. En niet alleen mij.

Maar ook alle die zijn verschijning hebben lief gehad. Waar begint hij mee? Met vers 5. Tenmidden van dat hele groep.

Die de gezonde leer niet kunnen verdragen. Zegt hij opnieuw. Maar u. Timotheus. Maar jij. Tenmidden van dat gebeuren.

Maar jij. Wees nuchter in dat alles. Nou ik heet nu helemaal zo. Maar dat wil niet zeggen dat het automatisch gaat hoor.

Nuchter blijven. Helder blijven van denken. Wees nuchter. En hij zegt ook. Leid verdrukking. Als je ook in zijn tijd en in onze tijd staat voor het woord van God.

Dan kom je in de verdrukking. En dat hoeft niet een verdrukking te zijn zoals onze vervolgde broeders en zusters. Die fysiek verdrukt worden. En moeten lijden.

Maar het kan zomaar zijn. Dat je binnen je eigen familie. Vreemd wordt aangekeken. Omdat je in de Heer Jezus gelooft. En dat je op een verjaardag al voelt.

Ik moet me. Laat maar er gezellig blijven. Want als ik weer wat zeg. Dan loopt de spanning weer op. Dat is ook verdrukking. Maar zijn we bereid. Om verdrukkingen.

Te doorstaan. Vanwege ons geloof. Vanwege. Wat de Heer Jezus voor ons gedaan heeft. Leid verdrukking. Hij zegt.

Doe het werk als een evangelist. En dat is heel apart. Paulus zegt niet. Timotheus. Jij hebt de gaven van een evangelist. Dat lezen we niet. Dat hij die gaven had.

Hij zegt. Maar doe nou het werk als een evangelist. En wat doet een evangelist? Die praat over het evangelie. Doe dat nou gewoon. En kijk wanneer dat uitkomt.

Toets dat af. Maar wees vrijmoedig. Verkondig het evangelie. En vervul uw dienst ten volle. Probeer geen kantjes eraf te lopen.

Zoals we dat zeggen. Maar loop. De hele wet loop. Probeer niet een beetje te smokkelen hier. Voldoenen ten volle.

Vraagt hij hem. En de aansporing is krachtig hoor. Net als in vers 1. Ik bezweer u. Zegt hij nu. Maar u. Maar u.

Maar waarom. Heeft Paulus. Zo die drang om Timotheus. Daarin te bemoedigen. En aan te sporen. Nou dat zegt hij in vers 6. Omdat hij.

Immers. Als een plengoffer. Is uitgegoten. En het tijdstip. Van mijn heengaan. Aanstaande is. Paulus wist. Duurt niet lang meer.

Ik leef niet meer zo lang. Maar er moet iemand zijn. Die de boton overneemt. Wie neemt het stokje over. Aan wie kan ik dat toe vertrouwen.

Timotheus. Ik heb in jou een waardig iemand gevonden. Om dat toe te vertrouwen. Want mijn. Mijn. Mijn leven zit erop.

Ik word immers reeds. Als een plengoffer. Als een plengoffer. Uitgegoten. En het tijdstip.

Van mijn heengaan. Is aanstaande. Ik heb de goede strijd gestreden. Ik heb de loop. Tot een einde gebracht. Ik heb het geloof behouden. En voor mij is weggelegd. De krans van de rechtvaardigheid.

Het is heel mooi wat Paulus hier doet. Als hij terugblikt. Dan kijkt hij. In het heden. Hij kijkt naar het verleden. En hij kijkt naar de toekomst. Want twee woorden geven aan.

Zijn geloof en vertrouwen. Namelijk. Hij is op dat moment als een plengoffer uitgegoten. En het woord plengoffer.

Komen we pas voor het eerst tegen. In Genesis 35. Kijk u eens mee. In Genesis 35. Bij Jacob. Genesis 35.

Wordt het zomaar. Opeens wordt dat genoemd. Vers 14.

Jacob richtte op de plaats. Waar God met hem gesproken had. Een gedenkteken op. Een stenen gedenkteken. Hij goot er een plengoffer over uit.

En goot er olie over. Een tweede keer dat we dat tegenkomen. Is in Leviticus 23. En dan is het een voorschrift.

Wat gedaan moet worden. Vanaf vers 12. Leviticus 23. Leviticus 23.

Vers 12. U moet op de dag dat u de schoof beweegt. Een lam zonder enige brek van een jaar oud. Als brandoffer voor de heren bereiden.

Met een bijbehorend graanoffer. En twee tiende eva meelbloem. Met olie gemengd. Als een vuuroffer voor de heren. Een aangename geur.

En een bijbehorend plengoffer. Van een kwart hin wijn. Wat is nou zo bijzonder aan het plengoffer? En als we dat opzoeken.

Dan heeft dat de betekenis. Tot de laatste druppel uitgieten. Wauw. Paulus heeft zijn leven.

Tot de laatste druppel. Voor de heren uitgegoten. Niets voor hemzelf. Tot de laatste druppel.

Eigenlijk doet hij wat hij zelf in Romeinen 12 vers 1 geschreven heeft. Kijk eens mee. Romeinen 12 vers 1. U kent dat vers wel.

Romeinen 12 vers 1. Ik roep u er dan toe op broeders. En zusters natuurlijk. Door de ontvermingen van God.

Om uw lichamen aan God te wijden. Als een levend offer. Elk offer wat gewijd wordt.

Sterft. Maar voor ons is er een offer dat gestorven is. Op dat wij voor hem zouden leven. En wij zijn dus een levend offer.

Heilig en voor God wel behagelijk. Dat is uw redelijke godsdienst. En Paulus zegt. Dat heb ik tot de laatste druppel van mijn leven gedaan.

Zo zegt hij dat. En hij zegt ook. En het tijdstip van mijn heengaan is aanstaande. Daar bedoelt hij niet mee. De deur van de gevangenis gaat open.

En ik ga weer op pad. Daar bedoelt hij zijn heengaan naar het vaderhuis. Zijn heengaan naar de hemel. Daar was hij zo van overtuigd.

En lees maar in 2 Korinther 5 vers 1 tot 8. Als hij het heeft over de aardse tent. En dat hij die zal verlaten. En de hemelse heerlijkheid zal aannemen.

Oh dat is zo geweldig. Daar heeft hij het over. En zo bevindt hij zich. Maar dan kijkt hij ook terug in vers 7. En hij doet 2 praktische terugblikken.

En 1 geestelijke terugblik. De 2 praktische zijn. 1. Ik heb de goede strijd gestreden. Hij is gestreden. En 2.

Ik heb de loop tot een einde volbracht. Wauw. En dat in het licht. Wat hij schrijft. Die tijden die aanbreken.

Dat mensen afdwalen. De gezonde leer niet willen horen. En dan zegt hij. Ik heb de loop tot een einde gebracht. En ik heb de goede strijd gestreden. Maar het geestelijke aspect waar hij op terugkijkt.

En hij zegt. Ik heb het geloof behouden. Je zou bijna zeggen. Ja logisch. Jij bent Paulus. Jij bent door de heren apart gezet.

Op de weg naar Damascus zegt de heren. Tot hier en niet verder. En vanaf dat moment word jij een instrument in mijn handen. En ik verkies jou uit om een apostel te worden. En ik vervul je met wijsheid om dat woord te brengen.

Nee. Paulus zegt. Ik heb het geloof behouden. Waarom? Omdat hij ook in die discussies heeft gezeten. Omdat hij ook vaak genoeg misschien die worsteling heeft gehad.

Is dat wat u bedoeld heeft met het evangelie. Dat ik moet leiden. Dat ik weer die veertig met één stok slagen over mijn rug krijg. Is dat het evangelie?

Hij heeft geleden. Maar het geloof heeft hij behouden. En wat doet hij? In vers 8. Hij kijkt verder. Oh wat hebben wij dat nodig.

Om verder te kijken dan onze geestelijke neus lang is. Te kijken. Waar eindigt het? Niet waar. Wie heeft hier het laatste woord?

Wie heeft het laatste woord? En dat is toch de Heer Jezus? Want wie is waardig? Om die boekrol te openen. En die zegels te verbreken. Dat is er maar één.

Waarom? Omdat hij het laatste woord heeft. En wat zegt Paulus? Hij zegt. Voor mij is weggelegd. De krans van rechtvaardigheid.

Hij zegt niet. Och ik hoop het zo. Mocht het toch zo wezen. Ja ik doe toch mijn best. Ik ga elke zondag naar de kerk.

Ik geef mijn tiende. Ik hou mijn stille tijd. En mocht het maar. Hij zegt. Nee het is zo. Want hij keek op het volbrachte werk van de Heer Jezus.

En hij zegt. Er is voor mij weggelegd. De krans van de rechtvaardigheid. En moet u horen. Die de Heer. De rechtvaardige rechter. Mij op die dag geven zal.

Paulus is er zo van overtuigd. Van de gerechtvaardigheid in Christus Jezus. En dat de rechtvaardige rechter. Ons rechtvaardig heeft verklaard.

Daarom kun je ook met vrijmoedigheid uitzien. Naar de vereniging met hem. Omdat God. Een ieder die gelooft.

Die tot wedergeboorte is gekomen. Rechtvaardig heeft verklaard. En dan zegt hij. Bemoedigend. Er is voor mij weggelegd. De krans. Dat is best wel ironisch.

Want krans. In het Grieks is. Stephanos. Dat is krans of kroon. Stephanos. Waar komen Paulus het eerste tegen.

Als hij Saulus heet. Bij Stephanos. Stephanus. Stephanos. Van een vijand.

Tot een gekroonde. En nou hebben die woorden. Stephanos is de naam. Maar ik vond het wel ironisch. Dat het zo op elkaar lijkt. Die twee namen. Hij zegt.

Ik ging akkoord met de steniging van Stephanus. Hij zegt. En nu zal een Stephanos. Die zal mij gegeven worden. Beetje woordspeling. Want dat is het wonderlijke.

Het wonderlijke van Gods genade. Voor een ieder die gelooft. Want zoals Colossense dat zegt. Als je tot geloof komt. Dan trekt God je uit die duisternis.

En hij plaatst je. Hij zet je over. In zijn koninkrijk. Wauw. Is toch bijzonder. Is toch geweldig. Om dat te mogen zien.

Paulus had niet meer lang te leven. Dat wist hij. Maar hij wist ook. Dat die krans. Niet alleen aan hem zou gegeven. Maar ook aan alle. Die zijn verschijning.

Hebben lief gehad. En we zullen die krans. Weer terugleggen. Aan de voeten. Van de Heer Jezus. Maar Paulus wil het stokje doorgeven.

John Wesley. Die zei eens. Gods dienaren worden onder de grond begraven. Maar boven de grond. Blijft het werk van God. Altijd doorgaan.

Dat is mooi he. Vind ik zo mooi. Het werk van God is niet te stoppen. Dan de derde. Wees op je hoede. De versen 9. Tot en met 18.

De versen 9. Tot en met 18. Beijver u. Om spoedig naar mij toe te komen. Want Demas. Heeft mij verlaten. Omdat hij de tegenwoordige wereld.

heeft lief gekregen. Hij is naar Thessalonica vertrokken. Crescens naar Galatieë. Titus naar Dalmatieë. Alleen Lucas is bij mij.

Haal Marcus op. En breng hem met u mee. Want hij is voor mij van veel nut. Voor de ambtelijke bediening. Maar Tigicus heb ik naar Evese gestuurd. Breng wanneer u komt.

De reismantel mee. Die ik in Troas. Bij Carpus achtergelaten heb. En de boeken. Vooral de perkementen. Alexander. De kopersmit. Heeft mij veel kwaad gedaan.

Aangedaan. En mogen de heren hem vergelden. Naar zijn werken. Wees ook zelf voor hem op uw hoede. Want hij is krachtig. Tegen onze woorden ingegaan. Bij mijn eerste verdediging.

Was er niemand. Die mij bij stond. Maar ze hebben mij allen verlaten. Mogen het hun niet toegerekend worden. Maar de heren. Heeft mij bijgestaan.

En heeft mij kracht gegeven. Opdat door mij. Door mij de prediking. Volbracht zou worden. En alle heidenen. Die zouden horen. En ik ben uit de muil.

Van de leeuw verlost. En de heren. Zal mij bevrijden. Van alle boze opzet. En mij verlossen. Tot de komst. Van zijn hemels koninkrijk. Hem zij de heerlijkheid.

Tot in alle eeuwigheid. In dit gedeelte. Laat Paulus zien. Dat hij niet alleen. Bemoediging had. Maar dat hij ook teleurstelling had.

Hij is zo eerlijk tegen Timotheus. Dat hij zegt. Timotheus. Het lijkt allemaal mooi. Maar het kan ook behoorlijk tegenzitten. Je kan teleurgesteld raken.

In je broeders en zusters. Die misschien voor een lange tijd. Met je optrekken. En je zomaar in de steek laten. Of je de rug toekeren. Of kwaad over je spreken. Zelfs je bediening kwaad doen.

En hij is daar eerlijk over. Hij is oprecht. En we zien dat ook. Hij zegt bijvoorbeeld in vers 10. Dat Demas. Hem heeft verlaten. En die is de wereld ingetrokken.

Die heeft de tegenwoordige wereld. Lief gekregen. Hij heeft het in vers 14. Over Alexander. De kopersmit. Die heeft hem kwaad gedaan.

Maar hier het hart van Paulus. Paulus zegt niet. Maar ik heb hem teruggepakt hoor. Oog om oog. Tand om tand. Nee. Hij zegt. Mogen de heren hem vergelden.

Naar zijn werken. Ik denk wel eens. Paulus. Die wilde geen energie en tijd verliezen. Om zich daarmee bezighouden. Hij had wel wat anders te doen. Hij zegt.

De heren rekenden wel met hem af. Maar. Hij heeft dat wel gemerkt. En dan. Natuurlijk. Vers 16. Bij mijn eerste verdediging.

Was er niemand. Die mij bij stond. Nou. Dat niemand. Dat zagen we ook al eerder. In vers 14. Dat. Of dit is vers 14.

Van hoofdstuk 2. Geloof ik. Of 3. Even kijken. Dat niemand hem bij stond. Even kijken. Nou. Goed. Hij heeft dat een keer eerder genoemd.

Maar. Hij zegt hier. Er was niemand. O ja. Dat was hoofdstuk 1 vers 15. Hoofdstuk 1 vers 15. Dit weet u. Dat alle die in Azië zijn. Zich van mij afgekeerd hebben.

Nou. In Azië waren broeders en zusters. De vraag is. Bedoelt hij echt iedereen. Of degene waar hij het niet van verwacht had. Want hier zegt hij. In vers 11. Zegt hij.

Dat Lucas bij hem is. Dus. In ieder geval was Lucas er. Maar wie bedoelt hij dan. Misschien mensen. Die. Hij verwacht hadden. Dat ze er zouden zijn.

Maar ze hebben hem verlaten. En opnieuw zegt hij. Vers 16. Mogen het hun niet toegerekend worden. Hij kan het bij de heren brengen. Maar er waren ook broeders die tot zegen waren.

We lezen over Titus in vers 10. Over Lucas. Over Marcus. Over Tychicus. Mensen die in de bediening stonden. En dan staat er een heel apart vers tussen.

En dat vers laat ook weer zien. Of eigenlijk twee versen. Dat Paulus. Een mens was. Paulus was. Een mens.

Want waar had hij behoefte aan. Gezelschap. Hij zegt. Timotheus vers 9. Beijver u. Om spoedig.

Naar mij toe te komen. Zegt hij ook. In de ene laatste vers. In vers 21. Beijver u. Om voor de winter te komen. Timotheus.

Ik verlang naar jouw gezelschap. Paulus was een mens. Maar vers 13. Je zou bijna denken. Paulus.

Hou jij je ook met die dingen bezig? Breng. Wanneer u komt. De reismantel mee. Die denken nou aan een reismantel.

Nou iemand die weet dat de winter komt. Hij weet dat de winter komt. Weet u. Als je eenzaam bent. Heb je behoefte aan gezelschap.

Als je koud hebt. Heb je behoefte aan een mantel. Paulus was een mens. En nog iets moois. Hij zegt. Maar breng ook de boeken.

En de perkamenten met u mee. Paulus had jij die nodig dan. Wij lezen jouw brieven. Jij schrijft zelf.

Nee. Paulus had ook nodig. Dat hij door het woord van God. Om het steeds weer opnieuw te lezen. Had hij nodig. Hij was niet alleen bezig. Met zijn bediening.

Hij was ook bezig. Met God. Zo belangrijk. U het woord. Door uzelf. Voor uzelf. Tot uzelf. Te lezen.

En de vraag is. Doen we dat. Hebben we daar tijd voor. Ja. Dan moet je het mobieltje misschien wat meer opzij zetten. Of de tv wat minder aan.

We hebben de tijd om te lezen. Paulus in de gevangenis. Hij zegt. Timotius. Als je komt. Verlang naar je. Breng mijn mantel. Want ik heb het koud. En de winter gaat komen.

Maar mijn boeken en mijn perkamenten. Neem ze mee. Want dan word ik door gevoed. Dan word ik door opgebouwd. Opgebouwd. Prachtig. Om dat te zien. Een gedeelte van mengeling.

Van verdriet. Van behoefte. Van bemoediging. Maar dan zegt hij in vers 17. Dwars door de realiteit van het leven. Maar. De. Heren.

De heren. Heeft mij bijgestaan. En heeft mij kracht gegeven. En waarom. Op dat. Door mij. De prediking. Volbracht zou worden. Aan alle heideni.

Die zouden horen. En er waren wat heidenen daar. Waar Paulus gevangenen zat. En ze hebben het evangelie. Gehoord. En ik ben uit de muil van de leeuw verlost.

Wat hij daarmee bedoelt. Is dat de muil van de briesende leeuw. De duivel. Of bedoelt hij daarmee. Het gevangenschap. Ten midden waar ik zit. In de heidense omgeving. In een gevangenis.

Maar. Die muil. Die kon niet overwinnen. Want de heren werkten dat juist. In een bijzondere. Wijze. Uit. En dan zegt hij in vers 18.

En de heren. Zal mij. Bevrijden. Hij heeft het niet alleen. Bij. Hij heeft me niet alleen. Bijgestaan. Hij zal mij bevrijden. Van al die boze opzet.

Hij zal mij verlossen. Tot de komst van zijn hemelse koninkrijk. En dan eindigt hij. Dat stukje zo heerlijk. Hem. Zij. De heerlijkheid.

Tot in alle eeuwigheid. En de broeder las Evese. Eén. En wat las hij in het laatste vers. Op dat wij zouden zijn. Tot lof en heerlijkheid van hem.

Paulus precies wat hij doet. Hij zegt. Hem zij de heerlijkheid. Het gaat om hem. En dan als laatste. Het vierde. De groet.

En zegebeden. Opnieuw komen daar vele namen in terug. Sommigen kennen we. Kunnen we terugvinden. In boekhandelingen. Anderen. Die worden genoemd.

En niemand tot de dag van vandaag weet. Wie waren ze nou? Wat deden ze? Sommigen proberen dat te ontdekken. In geschriften. Maar in de Bijbel vinden we ze niet terug. Maar wat doet hij?

In het kort eigenlijk te zeggen. De groet. Prisca en Aquila en het huis van Enocivorus. Met andere woorden. Daar was Timotheus.

Die waren daar ook. Prisca en Aquila kennen we natuurlijk uit handelingen. En hij zegt doe ze de groeten. Dan vertelt hij over Erastus. Die in Corinthe was gebleven.

Over Trofimus. Die in Miletus ziek was achtergelaten. Dus Paulus was toch niet een gebedsgenezer. Want hij heeft heel wat mensen ziek achtergelaten.

Tegen Timotheus die een chronische maagklachten had. Zegt hij drink een glas wijn. Dus Paulus laat al zien dat genezing niet altijd is.

Hij heeft er heel wat ziek. Onesie voor is. Heeft hij bijna stervend. In de cel meegemaakt. Maar de Heere. Heeft hem bijgestaan.

En heeft hem weer gezond gemaakt. Was niet een staal op en wandel. Is een proces geweest van herstel. Dus. Die dingen gebeuren. En hij zegt. Die heb ik in mijn leed ziek achtergelaten.

Beijver u. Zegt hij dan hier. Voor de winter te komen. En dan krijgt hij de groeten. En hij krijgt de groeten van Ebulus. Epidens. Linus.

Claudia. En alle broeders. En hier zie je in. Dat er is ook relatie. Zijn verschillende dienaren in het veld van de Heere.

Maar die zijn met elkaar verbonden. En waarom die groeten van verschillende personen. Is tot bemoediging. Tot zegen. Is tot versterking. En dan sluit hij.

En dat is typisch Paulus. De Heere Jezus Christus. Zij met uw geest. Timotheus. Dwars door alles heen.

Dan wens ik je zo de genade. Van de Heere Jezus toe. Eigenlijk zegt hij. Ik wens je de Heere Jezus zelf toe. Dat hij in je hart mag zijn.

Hij in je geest mag zijn. Dat je vervuld bent met hem. Dat hij een centrale rol speelt in jouw leven. En dan zegt hij als laatste.

De genade zij met u allen. Allen die bij Timotheus was. En wat kun je nog mooier wensen. Dan de genade van God.

Welke is in Jezus Christus. En dan sluit hij af met. Amen. Het zij zo. En zo wil ik ook de studie afronden met.

Amen. Het zij zo. En dat u bemoedigd mag zijn. En ik hoop dat het u aanspoort. Om die brief nog eens heerlijk door te lezen. En dat de geest u weer dingen in herinnering brengt.

Oh ja. Dit ging hierover. Dat ging daarover. Maar dat het een bemoediging mag zijn. Voor ieders geloofsleven. In uw wandel met de Heere. In wie u bent. En waar u doorheen gaat.

Doe net als Paulus. Blijf omhoog kijken. Blijf het van hem verwachten. De Heere is groter dan wat dan ook. Corrie de Boom zei. Vertel nou niet aan God.

Hoe groot je problemen zijn. Vertel aan je problemen. Hoe groot jou God is. Dat is heel wat anders. En dat vraagt geloof. Vertrouwen. In hem. Zullen we de Heere samen hiervoor danken.

Vader in de hemel. Dank u wel. Dat we zo de afgelopen vijf keren. Door deze geweldige brief van Paulus aan Timotheus. Mochten wandelen heren. Vers voor vers bekijken.

Wat staat er. Waar gaat het over. Maar we proeven daarin zo die liefde en die bewogenheid. Van Paulus voor Timotheus. Maar we lezen ook over Paulus zelf.

Hoe hij over dingen nadenkt. Waar hij in staat. De keuzes die hij maakt. De aansporingen die hij geeft. Maar we ontdekken daar ook die Timotheus in heren. Waar Paulus eigenlijk het stokje aan wil doorgeven.

Maar bovenal een waarschuw. Timotheus. Het is geen makkelijke weg. Maar wel een met een behouden aankomst. Timotheus werd daardoor bemoedigd. En we weten dat hij ook stond voor hetgene waar hij in geloofde.

Maar hij bidt zo heren dat het voor ons allen mag zijn. Zoals wij hier zitten. Dat ook wij heren ons niet schamen het evangelie. Omdat we geloven dat het een kracht gods is.

Tot behoud van een ieder die dat gelooft. Dat we volharden in het vasthouden aan de waarheid. En als we weer leggen heren dat we dat niet doen van eigen inzichten.

Maar vanuit uw woord. En dan mensen meenemen en zeggen. Ja maar het woord daar staat geschreven. En heren zo zien we dat ook zo vaak terug. Die aanhaling er staat immers geschreven.

Waarom? Omdat het uw woorden zijn. Vader ik wil u zo bidden dat u mijn broeders en zusters hier zegent. Met die genade met die liefde van u die die hebt bewezen.

In uw zoon de heren Jezus Christus. Dat u ze zegent heren met de kracht van de opstanding van de heren Jezus. Opdat ze zullen leven tot eer en glorie van uw naam.

En ik bid u zegen heren van uw heilige geest. Vul hen heren met wijsheid, met kracht, met vrucht. Opdat ze ook tot zegen voor elkaar kunnen zijn. En voor een ieder die ze ook mogen ontmoeten.

Zegen ons zo heren. En dank u voor deze heerlijke tijd zo met elkaar. En we danken u in die bijzondere naam van uw zoon. Onze heiland. Onze zaligmaker.

Onze verlosser. Onze heer. De heren Jezus Christus. Amen. Amen. Nou hartelijk dank voor uw vertrouwen. Voor uw aanwezigheid.

Alle keren. En... God zegen u. Bedankt voor uw integrating.