Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Een hele goedenavond. Fijn dat u hier bent gekomen om Gods woord te onderzoeken.! Mogen we samen doen. Het is een beetje een vreemd contrast als je weet dat een paar uur vliegen! een enorme ellendagaanden is en je hier in alle rust en vrede Gods woord opent.
Des te meer besef je hoe dankjewaar je daarvoor mag zijn dat je in een land van vrede nog steeds mag leven. Maar we gaan verder met de tweede brief van Paulus aan Timotheus en vanuit de inleiding die we gezien hebben over de eerste twee versen dat het een brief is van Paulus de apostel aan Timotheus die hij op zijn zendingsreis heeft leren kennen.
En de vorige keer hebben we naar hoofdstuk 1 gekeken, dan hij zag een pastorale oproep in van Paulus over zijn geestelijke vorming, de zaligheid van het evangelie en te blijven bij de gezonde woorden van dat evangelie.
En zo komen we nu in hoofdstuk 2, de verse 1 tot en met het einde van hoofdstuk 2, 26. En daar gaan we vanavond met z'n allen doorheen.
Laten we de eerste zes versen lezen. U dan, mijn zoon, wordt gesterkt in de genade die in Christus Jezus is.
En wat u van mij gehoord hebt onder vele getuigen, verdrouw dat toe aan trouwe mensen die bekwaam zijn om anderen te onderwijzen. Om ook anderen te onderwijzen.
Leid verdrukking als een goed soldaat van Jezus Christus. Niemand die in het leger dient, wordt verwikkeld in de zaken van het levensonderhoud, opdat hij hem kan behagen die hem voor de krijgsdienst aangenomen heeft.
En ook als iemand aan een wedstrijd deelneemt, krijgt hij geen kans als hij de spelregels niet in acht heeft genomen. En de landbouwer die zware arbeid verricht, moet als eerste in de vruchten delen.
Nou, na hoofdstuk 1, waar Paulus hem bemoedigt om gevormd te worden vanuit het woord en bij die woorden te blijven, gaat hij dat nu in de praktijk zetten.
En hij gebruikt hele bekende voorbeelden, beeldspraken. En dat zijn er acht. En de eerste stuk, wat we gelezen hebben, noemt hij de vijf.
Dan komt er een soort intermezzo, een soort tussenfase. En dan noemt hij er nog drie. Maar ik zal het alvast noemen. Hij gebruikt het beeld van een zoon, vers 1.
En wat is daar een kenmerk van? Wedergeboorte. Het tweede, vers 2, rentmeester. En een kenmerk is doorgeven aan een ander wat je zelf ontvangen hebt.
Dus discipleschap. Het derde, in vers 3, is het beeld van een soldaat. En een kenmerk daarvan is lijden.
Dat is heel apart, dat hij dat koppelt aan een soldaat zijn. In vers 5 noemt hij dan de atleet. En daar is de kenmerk oefening en volgens de regels het uitvoeren.
En dan in vers 6, de landbouwer. En een kenmerk daarvan is zware arbeid. Dan komt er een intermezzo. En dan in vers 15 gaat hij het weer hebben als een arbeider.
En daar is een kenmerk van vaardigheid in de arbeid. Vers 21, dan gaat het over een voorwerp. En het kenmerk is bruikbaarheid.
En als laatste een dienstknecht. In vers 24. En dan gaat het over trouw. Dus Paulus gebruikt acht beeldkenmerken of beeldspraken om Timotheus te laten zien.
Zo zou je nou in de praktijk van je bediening, je geloofsleven moeten zijn. En dat is nogal wat wat hij hier met elkaar opnoemt. En laten we de eerste ook zien.
U dan mijn zoon. Nou we hebben gezien in de inleiding ook dat Timotheus niet werkelijk fysiek zijn zoon was. Maar wel geestelijk. En waarom zijn wij broers en zussen van elkaar?
Is door de wedergeboorte. Zoals 1 Johannes dat ook zegt. Dat die uit God geboren zijn, hebben ook die ander lief die uit God geboren is.
Dat gaat dieper dan. Hij die gelooft, heeft de ander lief die ook gelooft. Johannes' kenmerk is echt het wedergeboren zijn.
Door de heilige geest die verandering, die innerlijke verandering. Op grond van je geloof ervaren te hebben. En de nieuwe schepping in Christus te zijn.
Aangenomen zijn in de familie van God. Door bekering en geloof. En hij zegt, u dan mijn zoon. En dan zegt hij zo'n mooi woord.
U bent gesterkt in de genade die in Christus Jezus is. En dan zou je bijna denken van. Ligt het dan allemaal aan de genade van Christus.
En ik hoef niets te doen. Of vindt dat elkaar dat je je verantwoording neemt. En het is de genade van Christus. Die jou de kracht en de moed en de inzicht geeft om het ook uit te voeren.
En dat is niet om gered te worden. Maar dat is omdat je gerecht bent. Gered bent. Gerechtvaardig. We zijn gerechtvaardig door het geloof.
Hebben vrede met God. Maar dat willen we dan uitwerken. Dat is het eerste wat hij noemt. Als tweede. Dan zegt hij in vers 2. En wat u van mij gehoord hebt.
Onder vele getuigen. Vertrouw dat toe aan trouwe mensen. Die bekwaam zijn. Om ook anderen te onderwijzen. Dus hier spreekt hij.
Ik noem het een rentmeesterschap. Je ontvangt iets. En daar ben je dan verantwoordelijk voor. Wat je daarmee doet. Je kunt het wegstoppen.
Je kunt het dood laten gaan. Of zoals Paulus hier zegt. Wat je van mij gehoord hebt. Wat moet je daarmee doen. Vertrouw dat toe.
En dan zegt hij. Aan trouwe mensen. Met andere woorden. Verlies niet teveel tijd. Met mensen die niet trouw zijn. Verlies niet teveel tijd.
Met mensen die er niks mee doen. Verlies niet je tijd. Met eindeloze discussies. Die niet opbouwen. Verlies niet je tijd. Noem maar op.
Maar steek je tijd. In zij. Die hongerig zijn. Naar het woord van God. Die opgebouwd willen worden. Die gesterkt worden. Die in hun bediening willen groeien.
Die als man. Als vrouw. In hun relatie met God willen groeien. Echtparen. Die in hun huwelijk willen groeien. Gezinnen. Die het gezin. In Christus willen doen.
Laten groeien. Vertrouw dat toe. Aan de ander. En dus. Het heeft te maken ook met. Discipleschap. Discipleschap. Is allereerst.
Delen. Wat je zelf. Gehoord hebt. Gehoord. En ik geloof. En ik geloof dat elke christen. Heeft een getuigenis. En als we dan. Hier iedereen zouden vragen.
Hoe bent u tot geloof gekomen. Dan is die getuigenissen. Hoe het gegaan is. Zo divers. Maar het komt allemaal neer. Bij dezelfde persoon. Bij Jezus Christus.
En de overtuiging van de heilige geest. Dat we hem zo nodig hebben. Om vergeving van zonde te ontvangen. Dus we hebben een getuigenis. En verdelen we dat met anderen.
Vertrouwen we dat toe. Aan anderen. En hier gaat het nog verder. Hij zegt. Aan andere trouwe mensen. Die bekwaam zijn. Om ook anderen te onderwijzen.
Dus Paulus zegt al. Het houdt niet op. Bij jouw generatie. Het houdt niet op. Bij de volgende generatie. Maar het houdt zelfs niet op. Bij de generatie. Die daarop volgt.
Als we doen. Wat we moeten doen. En u kent dat misschien. Uw eigen leven. U wordt misschien geestelijk. Bent u opgevoed. Bij uw ouders thuis.
U vormt zelf een gezin. U deelt het. Met uw eigen kinderen. Uw kinderen krijgen kinderen. U gaat het delen. Met uw kleinkinderen. En sommigen hebben misschien. Achterkleinkinderen.
Maar het patroon blijft hetzelfde. Het delen van het evangelie. Uitdragen. In de hoop. Dat zij ook. In de toekomst. Dat evangelie.
Gaan uitdragen. En dat lijkt ons een prachtige. En dat lijkt soms zo. Eenvoudig. Maar dat is het niet. Als je dat verlangen hebt.
Dan kom je de macht van de duisternis tegen. Je komt de strijd tegen. Je komt de weerstand tegen. In hoeveel families is er geen weerstand tegen het evangelie.
Word je als een vreemde gezien. Omdat je de Heere Jezus zo lief hebt. Dat je met een blij hart. Zondags naar de dienst gaat. En niet met een gezicht. Ja dat moet nu eenmaal. Nee dat doe ik eenmaal.
Ik geniet van de gemeenschap van gelovigen. Nou dan word je een beetje zo gezien. Maar het kan steeds verder gaan. En daarom zegt Paulus het derde. Hij zegt.
Leid verdrukking als een goed soldaat van Jezus Christus. Andere vertaling zegt. Leid met anderen. Als een goed soldaat.
En het frappant wat hij hier zegt. Hij zegt niet. Strijd als een goed soldaat. Want dat idee zou je hebben.
Als we nu kijken wat in het Midden-Oosten in Jeruzalem begint. Dan worden de soldaten. Die worden opgeroepen. Want die moeten strijden. En Paulus zegt hier. Wacht even.
Als jij die verantwoording op je neemt. Dan ben je eigenlijk al bezig met de strijd. Want als je van het licht getuigt. Dan strijd je automatisch tegen de duisternis.
Want de duisternis wil niet dat wij dat evangelie verkondigen. Die wil ons mond dood maken. Maar als we dat doen. Dan ga je die weerstand ervaren. En dan zegt hij.
Leid verdrukking als een goed soldaat. Maar wat voor soldaat? Een soldaat van Christus. Ik weet niet of je dan sechant bent.
Of majoor. Of kapitein. Of wat dan ook. Nou soldaat van Christus zijn. Is al een schitterende titel. Ingezet worden. Voor het werk hier op aarde.
Maar er komt lijden bij. En dat kan soms haar zijn. En dan bemoedigt Paulus Timotheus. Met vers 4. Dan zegt hij. Timotheus. Ja.
Leid verdrukking als een goed soldaat. Van Jezus Christus. Maar onthoud dit. Niemand die in het lege dient. Wordt verwikkeld in de zaken van het levensonderhoud.
Dus Timotheus. Dat is niet jouw eerste prioriteit. Timotheus. Je bent geroepen voor een bediening. Timotheus. Dan moet je zorg voor je levensonderhoud.
Die moet je van de heren verwachten. Want wat zegt hij hier. Niemand die in het lege dient. Wordt verwikkeld in de zaken van het levensonderhoud. Opdat hij hem kan behagen.
Die hem voor de krijgsdienst aangenomen heeft. Dus dat hoeven we niet te doen. Timotheus. Hou je met je zaken.
Met de zaken van je bediening bezig. En vertrouw op God. Nou. Dat moest Timotheus leren. Iemand die van giften leeft.
Die moet leren vertrouwen. Dat de heren werkelijk voor je zorgt. En als de heren die overtuiging hebben gegeven. Dan kun je hem ook daadwerkelijk vertrouwen.
Zo is de heren. En hij bemoedigt Timotheus erbij. Hij zegt. Hou je niet daarmee bezig. Maar hou je bezig met het werk van de heren.
Daar hoef je geen zorgen over te maken. Dus één. Hij wordt als een zoon genoemd. Twee. Als een rentmeester. Iemand die de verantwoording neemt over wat hem is toevertrouwd.
Het derde. Als een soldaat. En als het vierde. Dan gaat hij opeens een sport gebruiken. In vers 5 lezen we dan. En ook als iemand aan een wedstrijd deelneemt.
Krijgt hij geen krans als hij de spelregels niet in acht heeft genomen. Paulus richt hier met Timotheus op een atleet.
Maar een atleet die zich oefent. Een atleet die is niet zomaar een topatleet. U weet wat een atleet voor een prijs betaalt om in de hoge top mee te kunnen doen.
Het vraagt een oefening. Maar hij moet ook volgens de regels moet hij deelnemen. En Paulus zegt hier ook tegen Timotheus.
Timotheus let er wel op. Dat als je aan die strijd meedoet. Als je die wetloop gaat lopen. Dan kun je hem niet volgens je eigen handboekje gaan lopen.
Dan moet je hem lopen overeenkomstig. Het woord van God. En als je dat gaat doen. Dan wordt het een strijd.
Als je dat gaat doen. Dan ga je je leiden. Als je dat gaat doen. Ga je wel de finish halen. Omdat je volgens de regels loopt.
Volgens de regels je bediening uitvoert. En weet u in de reguliere sport. Vinden wij dat zo gewoon he. Vinden wij dat zo gewoon.
Als het publiek. Als het publiek. Bij een voetbalwedstrijd. Of bij een andere wedstrijd. Als ze dan iets zien gebeuren. Wat niet klopt. Is het eerste.
Wat ze roepen. Is. Gele kaart. Gele kaart. En er is er een hoop discussie. Maar dat kaartje. Dat betekent wat hoor.
Je hebt gelijk. Een streepje op je naam staan. Een gele kaart. En bij sommigen mag je twee gele kaarten. Maar uiteindelijk.
Kan het toch overgaan. In de rode kaart. Daaruit. En Paulus zegt. Timotheus. Doe je bediening overeenkomstig.
Het woord van God. Hij heeft de richtlijnen bepaald. Hij heeft bepaald. Wat we moeten geloven. Hoe we moeten werken. Hoe we moeten zijn. Hij zegt.
Voorkom dat je een gele kaart krijgt. Voorkom dat je een rode kaart krijgt. Met andere woorden. Dat zou moeten gebeuren. Als Timotheus.
Op een andere manier. Dan Gods manier. Zijn bediening gaat uitvoeren. En we noemen dat. In de kerk noemen we dat tucht. Maar ja.
Dan moet je vandaag de dag niet meer mee aankomen. Want als je tegen een broeder of zuster. En soms. Na een gebed. En worstelen van. Moet ik hem. Moet ik haar aanspreken.
En je gaat naar die persoon toe. En je hebt eindelijk die angst. En die vrezen overwonnen. En je zegt. Lieve zuster of lieve broeder. Ik wil eens met je praten. Ik heb iets opgemerkt. Dat wil ik met je delen.
En dan komt het eruit. En het eerste. Wie denk jij dat je bent? Je mag niet oordelen. En dan zeggen ze.
Zie je die balk in je eigen oog niet? Ik heb nog een keer gehad. Dat iemand dat tegen mij zei. Die zegt. Maar Jack zie je die balk in je eigen oog niet?
En toen zeg ik. Wauw. Ik maak me druk om jouw splinter. En jij laat me rondlopen met een balk. Dat was gelijk over.
Maar we komen in de verdediging. Maar Paulus zegt hier. Timotheus. Wacht even. Als jij die wetloop gaat lopen. Dan krijg je geen krans.
Als je de spelregels niet in acht neemt. En we weten wat er gaande is. Ook in de evangelisch wereld. En ik denk. Er mag best wel eens een gele kaart.
En een rode kaart. Uitgedeeld worden. Waarom? Voor de naam van Christus. Dat die zuiver blijft. Nog niet eens voor je eigen naam.
Maar voor zijn naam. Want hij is degene die we vertegenwoordigen. In hem geloven we. Hem willen we toch bekend maken in deze wereld.
Moet dat toch overeenkomstig. Gods spelregels. En dan als laatste. Dan zegt hij. Een landbouwer. De landbouwer die zware arbeid verricht.
Moet als eerste. In de vruchten delen. Heel kort zinnetje. Maar het laat wel drie belangrijke aspecten zien. Het laat zien.
Dat het werk. Een zware arbeid is. Als je met oudsten van diverse gemeenten praat. Dan zeggen bijna alle oudsten.
Het is een behoorlijke taak. Het valt niet mee om de gemeente te dienen. En als we kijken gemiddeld in Nederland. Hoe verwisseling van oudsten plaatsvindt.
En Hebraïën zegt niet voor niets. Dat we moeten zorgen. Dat onze oudsten hun werk. Met vreugde kunnen doen. Waarom? Omdat het al een zware arbeid is.
Om die verantwoordelijkheid. Voor een gemeente. Te dragen. Dus hij zegt. Eén. Het woord leert hier. Het is een zware arbeid. En als je dan ziet op dat hele rijtje.
Als rentmeester. Als soldaat. Als een atleet. Als landbouwer. Dan zegt Paulus. Dat gaat niet vanzelf.
Het is een zware arbeid. Maar dan zegt hij dit. Tweede. De landbouwer die zware arbeid verricht. Moet als eerste in de vruchten delen.
Dus Paulus zegt hier. Er komt vrucht op je arbeid. Maar daar moet je ook geduld voor hebben. Als een boer gaat saaien.
Dan gaat hij niet de volgende dag kijken. Hoe is de opbrengst? Dan moet hij geduld hebben. Hij moet dat proces van groeien. Dan moet hij afwachten. Hopen dat er genoeg regen is.
Genoeg zon. En dat de vrucht mag groeien. En dat zegt Jacobus 5 vers 7 ook. Die zegt. Zie de landbouwer. Verwacht de kostbare vrucht van het land.
En heeft daarbij geduld. Totdat het de vroege en late regen zal hebben ontvangen. Timotheus. Als je je dienstbaar opstelt.
Dan moet je geduldig zijn. Geduld hebben. En God de wasdom laten geven. En dat zegt Paulus ook. Paulus zegt.
Ik heb gezaaid. Apollos heeft begoten. Maar wie geeft de wasdom? God geeft de wasdom. En je moet geduld hebben. En als die wasdom er is.
Dan staat er zo mooi. Hij mag als eerste in de vruchten delen. En als we de brieven van Paulus ook lezen. Dan merk je ook dat Paulus.
Die geniet van de opbrengst van zijn evangelieverkondiging. Hij geniet ervan. Als een gemeente die die schrijft.
Dat ze die gemeenschap van geloof. In dat evangelie hebben. Wat hij verkondigd heeft. En dan zegt hij niet. Dat heb ik voor mekaar. Nee. Als een arbeider voor de heren.
Heeft hij zich mogen inzetten. Hij heeft mogen zaaien. En hij mag de vrucht zien. En hij geniet ervan. Dat is zo mooi. Ik weet niet of ik het wel eens mee heb gemaakt.
Als iemand tot geloof en bekering komt. En je mocht daar deel aan hebben. En soms weet u het nog ineens. Dat het gebeurt.
Dan kan de Heer voor je verborgen houden. Misschien te zorgen dat we niet hoogmoedig worden. Maar als het gebeurt. Dan is het zo een vreugde. Of niet? Of niet?
Of bent u ook zo iemand. Als iemand tot geloof komt. Dat u zegt. Nou de tijd zal het leren. Wat zegt Lucas? Lucas evangelie. Zo is er dan.
Blijdschap bij de engelen. Als één zon daar zich verkeert. Dan is er vreugde in de hemel. Dan mogen wij delen. In die vreugde. Dus wat zien we hier.
Paulus die noemt hem zijn zoon. Hij zegt. Je bent een rentmeester over hetgene wat jou is toevertrouwd. Hij zegt. Je als een goed soldaat. Leid verdrukking.
Hij zegt. Je bent een atleet. Maar doe het volgens de regels. En als een arbeider moet je weten. De arbeid is zwaar. Maar je mag vertrouwen op de opbrengst.
En voordat Paulus die andere drie facetten gaat noemen. Gaat hij een soort tussenfase inbouwen. De versen 7 tot en met 14.
Laten we die eerst lezen. De versen 7 tot en met 14. Denk na over wat ik zeg.
Maar laat de Heere u inzicht geven in alle dingen. Houd in gedachte dat Jezus Christus uit de doden is opgewekt uit het nageslag van David overeenkomstig mijn evangelie.
En daarvoor leid ik verdrukkingen. En draag zelfs boeien als een misdadiger. Maar het woord van God is niet gebonden.
Daarom verdraag ik alles terwille van de uitverkorenen. Opdat ook zij de zaligheid in Christus zouden verkrijgen met eeuwige heerlijkheid.
En dit is een betrouwbaar woord. Want als wij met hem gestorven zijn, zullen wij ook met hem leven. Als wij voor harden, zullen wij ook met hem regeren.
Als wij hem verlogenen, zal hij ons ook verlogenen. Als wij ontrouw zijn, blijft hij getrouw. Hij kan zichzelf niet verlogenen.
Breng deze dingen, vers 14, voortdurend in herinnering. En bezweer hun ten overstaan van de heren, dat ze geen woorden strijd voeren die nergens toe dient dan tot de ondergang van de hoorders.
Paulus heeft net die vijf beeldspraken gebruikt. En het is net of hij even een pauze gunt.
Als Timotheus die brief leest. En dan zegt hij, Timotheus, denk na over wat ik zeg. Ik vind dat zo iets prachtigs.
Paulus zegt niet, Timotheus, neem dit klakkeloos aan. Het gaat erin. En het zal wel zo zijn.
Hij zegt, nee, denk na over wat ik zeg. Wij kunnen zo vaak een gedeelte uit Gods woord lezen. En we hebben dan stille tijd gehouden.
En we danken. En zo, dat was onze tijd met de heren. En vijf minuten later zijn we alweer vergeten wat we gelezen hebben. Zitten we alweer in de drukte van de dag.
Maar Paulus zegt, denk nou eens na. Denk nou eens na over wat je gelezen hebt. Paulus die daagt hier uit om ingeschakeld te worden.
God schakelt iemand die tot geloof komt niet uit. Hij schakelt de mens in. Want de geest van God getuigt met onze geest dat de dingen zo zijn.
En hier die uitdaging van denk na over wat ik zeg. Er is een kleine waarschuwing in. Maar laat de heren u in zich geven in alle dingen.
Wij kunnen door het nadenken verzanden in een eigen mening over wat we hebben gelezen. Een eigen conclusie trekken.
Een eigen doctrine opbouwen zelfs. Of zelfs een theologie gaan ontwikkelen. Nee. Denk na over wat ik zeg.
Maar doe dat dan biddend. Heren, wilt u mij inzicht geven? Wilt u mijn verstand openen voor uw woord? Wilt u mij schenken wat dit werkelijk betekent?
Hoe ik dit kan toepassen in mijn persoonlijk leven? Wat dat voor mij betekent? Denk na over deze dingen. En dan geeft hij een paar enkele waarheden.
Als bemoediging. En je zou haast zeggen. Paulus. Ik denk dat Timotius dat wel weet hoor. Want hij zegt in vers 9.
Of vers 8 bedoel ik. Houd in gedachte. Dat Jezus Christus uit de doden is opgewekt. Wist Timotius dat niet?
Ja dat wist hij zeker wel. Maar Paulus moedigt hem aan. Hij zegt blijf dit vasthouden. Want je kan gaan lijden.
Je kan verdrukking. De arbeid is zwaar. En als je dan verliest. Dat jouw heiland is opgestaan uit de dood. De dood heeft overwonnen.
En hij. Wij met hem in die overwinning staan. Paulus zegt wij zijn meer dan overwinnaars. Hij zegt dat moet je vasthouden. Timotius. Hou vast.
Hou in gedachte. Welke gedachte? Waar die ook mee aan het werk was. Aan het nadenken was. Hou in gedachte dat Jezus Christus. Uit de doden is opgewekt.
Opgewekt. Nou dat doet hij. Maar welke Jezus Christus. Uit het nageslag van David.
Timotius laat je niet misleiden. Tot een. Nieuw testamentisch christen zijn. Die niks met het oude testament heeft. En die zelf zo ver gaat.
Dat nog maar enkele brieven voor ons zijn. En de rest hebben niks bij nodig. Hij zegt. Hou in gedachte. Dat Jezus Christus uit de doden is opgewekt.
Uit het nageslacht van David. Met andere woorden. Timotius. Koppel dat niet los. Hou dat oude. En dat nieuwe. Zoals wij dat noemen.
Bij elkaar. Eigenlijk is het maar één heilsgeschiedenis van de heren. Hebben wij dan verdeeld in twee. Maar het is één. En dan zegt hij. Zegt hij hier zo mooi.
Uit het nageslacht van David. Overeenkomstig. En dan klinkt er iets heel aparts. Mijn evangelie. Oeh.
Paulus is dat jouw evangelie? Ja dat is zijn evangelie geworden. Het is ook mijn evangelie geworden.
Ik ben deelgenoot geworden door het geloof van dat evangelie. Paulus zegt niet. Dit is niet meer het evangelie van Christus. Het is mijn evangelie. Hij zegt nee.
Dat is het evangelie waarvan ik een dienaar ben geworden. Dat is het evangelie waar ik aan vasthoud. Dat is het evangelie waarvoor ik bereid ben om te leiden. Zelfs mijn leven te geven.
Hij zegt. Hou dat in gedachten. Beide. En dan zegt hij zo mooi. Want daarvoor. Voor wat? Daarvoor.
Dat Christus uit de doden is opgewekt. Dat hij uit het geslacht van David is. Dat dat de boodschap van het evangelie is. Daarvoor zegt hij. Leid ik verdrukkingen.
En draag zelfs boeien als een misdadiger. Nou in sommige kringen word je bijna als een misdadiger bestempeld.
Als je gelooft in het woord van God. Als je vanuit het woord van God durft te spreken. Over het man zijn of vrouw zijn. Als je vanuit het woord van God durft te spreken.
Dat God alleen een huwelijk kent tussen een man en een vrouw. Dan word je bijna misdadiger. Want dan kun je berecht worden. En Paulus zegt hier al.
Hij zegt. Voor dat leid ik. En draag ik zelfs boeien als een misdadiger. Let er eens op wat hij dan nog meer zegt.
Maar het woord van God. Maar het woord van God is niet gebonden.
Het is ook niet te binden. Als je ziet hoeveel weerstand er in alle eeuwen tegen dat woord van God is. De weerstand tegen het Joodse volk.
De weerstand tegen de christenheid. Dan blijft dat woord. Dat blijft staan. Dat woord is niet te binden. Daarom moeten we ook dat woord blijven lezen.
Dat woord vertrouwen. En vasthouden. Probeert u maar eens de wind vast te binden. Dan is het een hele klus.
Als je daar aan gaat beginnen. Maar zo is het met het woord van God. Het is niet te binden. Want het is het woord van de heren. En dat hebben wij.
We hebben het in onze eigen taal. Wij kunnen het hier in vrijheid openen. En we hebben zoveel vertalingen tegenwoordig. Dat je door de bomen het bos niet meer ziet.
Ben je net aan de een gewend. Komt er weer een ander. Maar het gaat erom dat wij dat woord hebben. En dat is niet gebonden. En dan zegt Paulus. En daarom.
Dus eerst daarvoor. En dan daarom. Verdraag ik alles terwille van de uitverkorenen. Opdat ook zij de zaligheid in Christus Jezus.
Zouden verkrijgen. Met eeuwige heerlijkheid. Dus Paulus heeft één verlangen. Dat was door dit alles.
De uitverkorenen. Dus het Joodse volk. Maar we weten ook zijn liefde voor de gemeente. Die bestaat uit zowel Joden als heidenen. En dat degene die in Christus Jezus is.
Behoort tot de uitverkorenen in Christus. En hij zegt. Opdat zij ook die zaligheid. Soteria. Het heil. Van Christus.
Zouden verkrijgen. Met eeuwige heerlijkheid. Paulus was bereid. Om zijn leven daarvoor te geven. Zodat anderen. Tot geloof. Zouden.
Kunnen. Komen. En dan in vers 11 zegt hij. En dit is een betrouwbaar woord. Met een kleine letter. Hij heeft het hier niet over het woord van God.
Hij zegt. Dit is een betrouwbaar woord. Timotheus. Wat ik gezegd heb. Daar kun je op. Vertrouwen. Dat is waar. Dat is een betrouwbaar woord.
Nou dat is een mooie les voor ons. Als wij wat zeggen. Kunnen mensen dan op ons rekenen. Is ons woord betrouwbaar. Paulus zijn woord is betrouwbaar.
En dan zegt hij. Want als wij met hem gestorven zijn. Hij heeft het eerste over. Ik ben gebonden. En ik leid. En ik verdraag het. En hij zegt zelfs.
Als wij met hem gestorven zijn. Zullen wij ook met hem leven. Daar was hij van overtuigd. Weet je waarom?
Omdat hij zelf deed wat in vers 8 staat. Houdt in gedachte. Dat Jezus Christus uit de doden is opgewekt. De dood heeft niet het laatste woord.
Dood waar is uw prikkel. Christus heeft het laatste woord. Hij is opgestaan. En hij leeft. Een betrouwbaar woord.
Zegt hij dan. En dan vers 12. Als wij voorharden. Zullen wij ook met hem regeren. Als wij voorharden.
Als we die wet blijven lopen. Dan zullen wij ook met hem regeren. Maar. Als wij hem verlogenen. Zal hij ons ook verlogenen. Als we zeggen.
Ik ken hem niet. Dan zegt de heren. Ja. Is dat wat je wil. Ja. Dan. Ken ik jou eigenlijk ook niet meer. Als wij hem verlogenen.
Zijn we daar dan toe in staat. Als je wederom geboren bent. Als je beseft wie hij is. Als je steeds in gedachten houdt. Wat hij voor je gedaan heeft.
Wie je door genade geworden bent. Als je een verlangen hebt. Om voor hem te leven. Hem niet alleen als verlosser.
En zaligmaker te kennen. Maar als je heer. En dat jij zijn dienaar bent geworden. En zegt. Heer zegt u het maar. Hier is mijn leven.
Zegt u het maar. Dan kun je hem niet verlogenen. Maar als we het doen. Zit er het risico in. Zal hij ons ook verlogenen.
Houdt het dan op. Nee. Want als wij ontrouw zijn. Blijft hij. Getrouw. Wauw.
Als iemand ontrouw is. Is dat toch een reden om te zeggen. Mooi. Het is goed geweest. Zoek het maar uit. Als wij ontrouw zijn. Blijft hij getrouw.
Hij kan. Zichzelf. Niet verlogenen. Nou. Moet hij maar eens over nadenken. Hoe bijzonder. Deze woorden. Zijn.
Wat een zegen is dat. En dan. In vers 14. Weer opnieuw. Dan zegt hij. Breng deze dingen. Voortdurend. In herinnering. En dat is niet alleen.
Voor hem zelf. Timotheus. Blijf over deze dingen. Nadenken. Maar. Deel dat met anderen. Want er staat. Breng deze dingen voortdurend in herinnering.
En. Bezweer hun. Dus hij. Maakt de connectie. Gelijk met anderen. Breng deze dingen voortdurend herinnering. Welke dingen.
Die hij daarvoor gegeven heeft. En eigenlijk vanaf. Vers 3. Al die dingen. En waarom. Ten overstaan van de heren.
Dat zij geen. Woordenstrijd voeren. Die nergens toe dient. Dan tot de ondergang. Van de. Hoorders. Met andere woorden.
Het is zo. Nodig. Om elkaar. Steeds weer. Het woord te delen. Zodat. Al die woordenstrijd. In discussies.
Niet de ruimte krijgen. En het gaat overwinnen. Waardoor we verzanden. In zinloze praat. In. In. Dingen. Wat staat er. Die nergens toe dient.
Dan tot de ondergang. Van de hoorders. We moeten elkaar wijzen. Op de Heer Jezus. Ons geloof. Zit niet in een leer.
Onze geloof. Is in een persoon. En vanuit die persoon. worden we onderwezen. Als je het om gaat draaien. Dan blijf je. In. Zoveel gedachten.
Gaan zitten. En dan verlies je. Uit het oog. Om wie het werkelijk. Gaat. De Heer Jezus. Christus. En dan komt Paulus weer terug.
Op die beeldspraken. We hadden die eerste vijf gehad. Hier in een intermezzo. Zegt hij. Denk na. Houd in herinnering. Waar het werkelijk om gaat.
En dan vers 15. Dan zegt hij. Beijver u. Om uzelf wel beproefd voor God te stellen. Als een arbeider.
Als een arbeider. Dus niet als een landbouwer. Die zwaar arbeid doet. Maar als een arbeider. Die zich niet hoeft te schamen. En die het woord van de waarheid.
Recht snijdt. Maar ontwijk. Onheilige. Inhoudsloze praat. Want zij die dat doen. Zullen steeds meer.
In goddeloosheid. Toenemen. En hun woord. Zegt hij verder. En hun woord. Zal zich. Uitzaaien. Als kanker.
Onder hen bevinden zich. Hymenaeus. En Philetus. Ze zijn van de waarheid. Afgeweken. Door te beweren. Dat de opstanding. Reeds heeft plaatsgevonden.
En breken. Het geloof. Van sommigen af. En toch. Blijft het vaste. Fundament. Van God staan. Met dit zegel. De heren. Kent. Wie van hem zijn.
En. Ieder. Die de naam. Van Christus noemt. Moet zich ver. Houden. Van. Ongerechtigheid. Timotheus.
Je moet nadenken. Timotheus. Die dingen in herinnering houden. Timotheus. Beijver u. Het vraagt ook iets van onszelf.
Groei komt niet aanwaaien. Groei betekent dat je er mee bezig bent. Met het woord van God. Praten over het woord van God. In je gebeden.
Met de heren. De groei van het geloof. En dan zegt hij hier. Beijver u. Om uzelf wel beproefd. Voor God te stellen. Met andere woorden.
Timotheus. Als je. Tegenover de anderen. Iets wil vertellen. Zorg ervoor. Dat je. Zelf. Ook wel beproefd. Voor God staat.
We kunnen zo makkelijk kijken naar de ander. En daar een mening over hebben. Als we ons. Beproeven.
In het beeld van. Een andere broeder of zuster. Dan doen we dat meestal. Met degene. Waarvan we denken. Nou. Die mag wel eens. Dit of dat.
En dan komen wij er altijd goed uit. Maar als we ons spiegelen. Aan de heren. Jezus Christus. Het is Gods verlangen. Dat we op zijn. Beeldenis.
Gaan lijken. Oh. Dan schieten we zo tekort. En dan zegt hij hier. Beijver u. Om uzelf. Wel beproefd. Voor God te stellen.
Hoe dan. Als een arbeider. Die zich. Niet hoeft te schamen. Met andere woorden.
Ik doe mijn werk. Goed. Of mijn baas nu wel kijkt. Of mijn baas niet kijkt. Ik doe betrouwbaar. Mijn werk.
Voorbeeld. Als ik nu kijk. We hebben veel. ZZP'ers. In onze buurt. Allemaal aan het werk. Schilders. Timmerman. Zonnepanelen zetters.
Als ik. Een poosje zou opletten. Dan vraag ik me af. Hoeveel uren. Ze werkelijk werken. En hoeveel uur. Ze in de bazentijd.
Achter de telefoontje zitten. En dan komt de baas. En dan hou die telefoon in de zak. En mijn hart aan het werk. En Paulus zegt. Nee.
Beijver je. Om uzelf wel beproefd. Voor God te stellen. Als een arbeider. Die zich niet hoeft te schamen. Die niet de kantjes eraf loopt.
Die oprecht is. Die eerlijk is. En dan staat er zo mooi. En die het woord van de waarheid. Rechtssnijdt. En dan staat er heel duidelijk.
Die het woord van de waarheid. Rechtssnijdt. Er staat niet. Die zijn eigen opinie. Of mening. Of mening. En dan gaat er. En dan gaat er.
Maar dat we vanuit het woord. kunnen zeggen. Ja, weet je, dit is niet mijn persoonlijke mening, dit is wat het woord van God ons leert. Dan snij je het woord recht.
Dit is hoe de Heere spreekt over een huwelijk. Dit is hoe de Heere spreekt over man zijn of vrouw zijn. Dit is hoe de Heere spreekt over eerlijkheid, gerechtigheid en noem maar op.
Dan snij je het woord recht omdat je het woord daar ook in gebruikt. En hij zegt, maar ontwijk daartegen.
Dus één, beproef jezelf en aan de andere kant moet je ontwijken. Vers 16, ontwijk onheilige, inhoudsloze praat.
Inhoudsloze praat. Dus wij binnen de familie wel eens een verjaardag hebben en we zitten daar als enige christenen. En dan hebben we al na een uur, waar hebben ze het allemaal over.
En ze vinden het allemaal zo belangrijk. De caravan, de vakantie en dit en dat. En dan denk je, komt er nog iets zinnigs? Heel veel, heel veel.
Voor ons is het zo zinloos. Moet je daarin meegaan? Ja, soms kan je niet anders. Meer de vrede bewaren. Maar je kunt zo meegaan in dingen. En Paulus zegt hier, hij zegt, ontwijk onheilige, inhoudsloze praat.
Want zij die dat doen, en dan gaat het over gelovigen, zullen steeds meer in goddeloosheid toenemen. Als je eenmaal dat lichtje gaat dimmen, ja dan wordt het steeds zachter en ach, dan zie je niet meer helder en dan is alles mooi en prachtig.
En dan zegt hij dit, wat dat doet. En hun woord, welk woord? Van degene die met onheilige, inhoudsloze praten bezig zijn, dat woord zal zich uitzaaien als kanker.
Soms denk ik, Paulus had je niet een ander woord kunnen gebruiken, hadden de vertalers niet een ander woord kunnen gebruiken. Maar het laat wel zien hoe het werkt. Je hebt het in de eerste instantie niet eens in de gaten dat het aanwezig is.
Je ontdekt pas als je het hebt. En degene die daar doorheen gaan of gegaan zijn, die weten hoe dat zit. Je ontdekt het pas als het er al is.
Het was al aan het werk. En zo subtiel werkte ook de duivel met die zinloze praatjes in de gemeentes.
En het broeit en het groeit en het wind terrein. En voordat je het weet, denk je, waar komt dit nou vandaan? Ja, het was al ergens begonnen.
Het was al ergens begonnen. Ik weet nog dat ik in een gemeente sprak en er kwam een man naar me toe. En die zegt, mag ik u wat vragen? Hoe denkt u over de overzoeningsleer?
Ik zeg, nou, daar heb ik wel mijn gedachten over. Er is over gesproken. Hij zegt, oh ja, ik weet al waar u staat. Hij zegt, geef nu hoor. Ik ben hier al terrein aan het winnen. Dus ik ben direct naar de oudste van de gemeente gegaan.
Ik zeg, weet u dat hier een leer wordt gebracht? Ja, we vermoeden al zoiets. Ik zeg, nou, ik kan u vertellen, het gebeurt. Dan moet u wat aan doen. Dan moet je wat aan doen.
Maar zo werkt het. En daarom zegt hij hier, het woord zal zich uitzaaien als kanker. En dan noemt Paulus gerust weer twee namen. Dat doet hij wel eens meer. Wij mogen dat niet, de wet van privacy.
Dan mag je absoluut niet zeggen wie dat is. Want Paulus zegt, nou, Timotheus, jij weet wie het zijn. Het zijn Hymenaeus en Philetus. Herkenbaar voor Timotheus.
Hij zegt, daarvoor moet je voorpassen. Dat zijn er twee. En ik denk dat Timotheus duidelijk gelijk wist waar het over ging. Want wat staat er, vers 18. Ze zijn van de waarheid afgeweken door te beweren.
Dat de opstanding, de opstanding van de doden, de algemene opstanding, reeds heeft plaatsgevonden. Gaat hij niet over de opstanding van de Heer Jezus. Want die heeft plaatsgevonden.
Maar de opstanding van alle doden heeft plaatsgevonden. En breken het geloof van sommigen af. Wauw. Sta je dan als Timotheus.
In je bediening. En dan krijg je deze brieven. Timotheus, dit gebeurt. Maar dat doet Paulus om Timotheus te sterken. Te scherpen.
Om wakker te blijven. En dan zegt hij dit. Hij zegt, al gebeurt dat. Hij zegt vers 19. Toch blijft het vaste fundament van God staan.
Waarom zegt hij dat? Omdat hij in vers 9 al zei, maar het woord van God is niet gebonden. Zelfs niet door mensen zoals hun. Het woord van God blijft het woord van God.
Het fundament bleef staan. Met dit zegel. Alsof er een afdruk van dat hoogste gerechtshof opdrukt. De Heere kent wie van hem zijn.
En een ieder die de naam van Christus noemt. Moet zich verhouden van de ongerechtigheid. Moet een kenmerk van een christen zijn. Dat je je verhoudt van ongerechtigheid.
Maar gerechtigheid juist lief hebt. En daaruit vandaan gaat hij weer verder. Dus dat is allemaal met die arbeider.
Wel beproefd. En daar heeft hij weer een ander beeld. Van een voorwerp. Vers 20 tot 23. Maar in een groot huis zijn niet alleen voorwerpen van goud en van zilver.
Maar ook van hout en aardewerk. Sommigen zijn voor eervol. Maar anderen voor oneervol gebruik. En als iemand zich dan van deze dingen reinigt. Zal hij een voorwerp zijn voor eervol gebruik.
Geheiligd. En van veel nut voor de heren. Voor elk goed werk gereed gemaakt. Dus wat laat het ook weer zien. Een stukje zelfonderzoek.
Zijn er dingen die we moeten beleiden. Niet om behouden te worden. Maar omdat we de relatie met de Heer Jezus zuiver willen houden. En dan zeggen we heren. Er zijn dingen in mijn leven.
Die zijn niet overeenkomstig. Uw woord die wil ik beleiden. Dan wil ik me laten reinigen. En dan zeggen we Johannes. Als we dat doen. Dan zal het bloed van de Heer Jezus. Die zal ons reinigen.
En dan staan we weer onberispelijk voor hem. Want wilt u niet een eervol gebruik zijn. Voor de heren. Van veel nut.
Soms kan je zij een heel kort gebed uit kunnen spreken. En als de dag begint. Heren maak me vandaag nuttig. Maak me vandaag nuttig.
Nou dan zegt de Heilige Geest. Dat wil ik wel. Maar. Moet eerst dit even opgelost worden. Moet ook wel dat kunnen worden. En als je nuttig wil zijn. Doe je het dan wel overeenkomstig.
Mijn regels. Wees je nuttig. Of wordt het op een gegeven moment. Toe du. Komt de rode kaart. Of de gele kaart. Nuttig zijn.
Voor elk goed werk. Gereed gemaakt. Dus je ziet daar de samenwerking. In het verlangen de heren te dienen. Zelfonderzoek. Nuttig willen zijn.
En weten dat God je in dat proces. Daarin ook gereed maakt. Wandel op de weg. Die hij van tevoren heeft voorbereid. Prachtig om dat te mogen doen.
Maar let er op wat hij zegt. Vers 21. Als iemand zich hiervan reinigt. Vers 22. Maar ontvlucht.
De begeerte van uw jeugd. Drie. Jaag rechtvaardigheid. Geloof. Liefde. En vrede na. Samen met hen.
Wees geen individualist. Wees deel van de gemeenschap van gelovigen. Samen met hen. Die de heren aanroepen. Uit een arijn hart.
Zorg dat je in een goede gemeenschap verkeert. En vers 23. En verwerp. De dwaze en onverstandige strijdvragen. In het besef dat zij conflicten voortbrengen.
Ziet u dat. Dat God ons niet uitschakelt. Maar dat hij ons inschakelt. En verantwoordelijkheden geeft. En zegt. Je moet jezelf reinigen. Je moet ontvluchten.
Je moet gaan najagen. Je moet samen met de anderen werken. En je moet verwerpen wat niet van de heren is. En die zijn allemaal gekoppeld. Om een bruikbaar voorwerp.
Van de heren te zijn. En zo volgt het laatste beeld. Die van een dienstknecht. Ik sprak met de broeder.
Over een boek van John McCartner. Over slaaf zijn van de heren. Nou dat is niet een boek waar je in deze tijd nou mee rond moet gaan lopen. Maar als u het bijbelse principe ervan leest.
Is het zo'n schitterende openbaring. Want dan is het overgave aan je meester. Hij heeft ons gekocht en betaald. En we behoren hem toe. En hem wil je dienen. Maar hier staat ook een dienstknecht van de heren.
Wat moet hij niet doen? Die moet geen ruzie maken. Maar vriendelijk zijn voor allen. Die moet bekwaam zijn om te onderwijzen. Ja is ook wel nodig. Als je vers 1 of vers 2 door wil geven wat jou is toevertrouwd.
Dat je dan ook de anderen onderwijst. Dat vind je hier weer terug. Bekwaam om te onderwijzen. En niemand die de kwade kan verdragen.
Wow. Ik kan de goede goed verdragen hoor. Maar de kwade. Waar je steeds tegenaan loopt.
Verdragen. Verdraagzaamheid. En dan zegt hij hier verder. Hij moet met zachtmoedigheid hem onderwijzen. Die zich verzetten. Dus met zachtmoedigheid.
Met geduld. Toch degene die zich verzetten. Onderwijzen. En dan zegt hij waarom. Waarom niet opgeven. Hij zegt misschien.
Misschien geeft God hun eens bekering. Zodat zij tot erkenning van de waarheid komen.
Hoe kunnen ze tot bekering komen. Als ze de waarheid niet horen. Romeinen 10 vers 14, 15. Hoe horen als niemand predikt.
Hoe kun je dan geloven als je het nooit hoort. En hij zegt hier. Misschien geeft God hun eens bekering. Zodat zij tot erkenning van de waarheid komen.
Dat is een verlangen van God. God wil niet dat mensen verloren gaan. Maar wil dat alle tot erkentenis van die waarheid komen. Dat is het hart van God.
En dan zegt hij hier zo mooi. En misschien geeft God hun eens bekering. Zodat zij tot erkenning van de waarheid komen. En zij weer mogen ontwaken.
Uit wat? Uit de strik van de duivel. Met andere woorden. De duivel is aan het werk. De duivel is bezig.
Die verleidt ze. Die legt een strik. En ze lopen erin. Maar we hebben de verantwoording. Om ze het evangelie te brengen. Want wat doet die strik?
Door wie zij levend gevangen waren. Om zijn wil te doen. De geest van de antichrist is volop aan het werk.
En niet alleen op een duivelse manier. Zoals we dat nu in de Hamas zien. Maar op een verleidende manier. In het westen. Waar we het allemaal zo goed hebben.
En het allemaal maar fijn vinden met elkaar. En waar het wereldgelijkvormige denken. Zomaar de kerk binnenkomt. En morgen gaan we weer. Dan is het 11 oktober.
We gaan de regenbogen vlaggen weer uit. We gaan de tapijten uitrollen. En wat zijn jullie toch dapper. En jullie krijgen allemaal een applaus. En wat zegt hij hier?
Dat is een strik van de duivel. Maar heb geduld met ze. En dat valt niet mee. En daarom waarschuwt Paulus ook in dat hele rijtje op Timotheus.
Als je wederom geboren bent. Dan ben je een zoon. Dan noem ik jou mijn zoon. Maar je moet een rentmeester zijn. Voor hetgene wat je is toevertrouwt.
Je moet een soldaat willen zijn die bereid is om te lijden. Je moet een atleet willen zijn die de finish wil halen. Maar volgens de regels van God.
Wees een landbouwer. En zie op de arbeid. Zie op de oogst. Wees een arbeider die betrouwbaar is. Wees een voorwerp dat nuttig is.
En wees een dienstknecht die trouw is. Nou dat heeft Timotheus voor zijn kiezen gekregen. En ik denk dat Timotheus ook na deze brief heel wat heeft nagedacht.
En daar meerdere keren naar gekeken heeft. En zich afvroeg. Hoe moet dat? En dan kwam hij natuurlijk altijd bij de Heer uit. En hij dankte de Heer voor wat hij in en door zijn leven kan doen.
En dat geeft ons ook weer stof tot nadenken. Stof om in gebed mee te nemen. Voor onze eigen levenswandel. Die van onze broeders en zusters. En voor de gemeente in zijn geheel.
Zullen we dat samen dan ook doen? Vader we komen u zo danken dat we in alle rust vanavond. Heren dit hoofdstuk uit de tweede brief van Paulus aan Timotheus mochten doornemen.
Er is zoveel over te zeggen heren. Maar Paulus had al heel veel te zeggen. En als we dan kijken heren naar die acht beeldspraken die hij gebruikt. Heren dan is dat allemaal zo praktisch.
Maar we beseffen ook heren in de wereld waarin we leven. Dat dat niet eenvoudig is. Maar dat zegt hij ook helemaal niet. Maar hij zegt ik ben wel bereid. Om daarvoor mijn leven te geven.
En hij wakker Timotheus aan. Om over deze dingen na te denken. Om zich te beijveren. En niet een excuus te vinden. Maar u te zoeken heren.
Om dit ook werkelijkheid in zijn leven te maken. En zo mogen ook wij dat heren. Mogen dat bij u brengen. Mag het zo zijn heren. Dat wij ook van nut zijn.
Voor u in deze wereld. Heren dat wij bruikbare voorwerpen zijn. In uw handen. Heren maak ons atleten als het ware. Die die wetloopt lopen.
Maar die het willen lopen. Overeenkomstig uw woord. Opdat we op die wijze heren. Die krans wel kunnen behalen. Heren wilt u ons daarin genadigd zijn.
Wees zo met een ieder van ons. U weet wat wij nodig hebben heren. En u weet een ieder heren. Hoe u daar ook in kan voorzien. En zal voorzien. Op uw tijd. Zegen ons zo heren.
Met de rijkdom van uw woord. En we vragen het uit genade. Amen. Amen.