Feesten des Heren - Loofhuttenfeest

Date
April 11, 2023
Time
21:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Ik ben blij dat ik er ben, echt. Sowieso hier, maar ook dat ik besta ofzo.! Bent u uw auto wel eens kwijt geweest? Dit is echt een ramp zeg.

! Ik moest in Den Haag zijn vanmiddag bij de Tweede Kamer. In verband met ontwikkelingen rondom meneer Bijbersin.

Dus dat kwam er ineens tussendoor. En ik denk, het kan allemaal net. Dat ging ook, dat ging ook net. Alleen toen kon mijn auto niet vinden. Ik had hem ergens, ik kwam in Den Haag en er was file en ik denk, ik zet hem neer en ik loop vetter.

Ja, en dan weer teruglopen. Ik heb wel 28 keer, ik ben echt meer dan een uur aan het lopen geweest. Nou, dat is voor mij echt wel hard. En toen zag ik een meneer staan die, hoe heet dat, een autoreidsschool meneer?

Ik zeg, zo en zo, weet u die straat? Ja, die wist hij wel. Dus laat u me heen brengen. Hij bracht me ook nog, gaf hem een tientje. Ik zeg, ik had een tientje. Ja, oké. Dan ging hij gelijk. Nou ja, toen was ik, toen was, toen jullie gingen bidden was ik zo, zeg maar.

En dan hierheen, gelukkig mocht je 130. Nou, ze bekeuren pas weer 136, dus dat heb ik ongeveer gedaan. Dus ja. Nou, gaat het dan wel toch?

Hebben jullie nog energie? Want ik weet niet wat Bert allemaal al gedaan heeft. Maar ik wilde het graag hebben vanavond over het Lofutsfeest. Het zevende feest.

En dan volgende keer wil ik het hebben afsluitend over de Sabbat en terugkijken op alle feesten. Dus ik begin maar gelijk, weet je.

Anders wordt het toch ver te laat. We nemen gewoon een uurtje, als je het goed vindt. Tot tien uur, dat redden we allemaal wel. Ja? Is dat goed? We hebben een uur. We beginnen met Lofutsfeest in Leviticus.

Zoals met heel veel feesten. Alle feesten. Alle hoogtijden. Wij noemen het altijd feesten. Het zijn een mooie diemen, maar de letterlijke vertaling is de hoogtijdagen. Dat is nog iets anders dan een feest natuurlijk.

Want niet elke hoogtijdag is een feest. Goede vrijdag, zoals wij dat vieren bijvoorbeeld. Al dan niet terecht, dat laat ik allemaal even in het midden. Maar dat noemen we wel een hoogtijdag. Maar het is niet een feestdag.

Nou, zo heb je heel veel van dat soort dagen die wel heel bijzonder eruit springen. Het Lofutfeest is het zevende feest.

Dat is sowieso wel heel mooi. We hebben de voorjaarsfeesten gehad. De najaarsfeesten. We hebben de vorige keer niet echt over een feest gehad. De laatste keer dat we het erover hadden, hadden we het over Yom Kippur, Grote Verzoendag.

En Yom HaShufar, de dag van de Bezuinen. En de tijd van Inkeer die daarbij hoorde. En dat is allemaal onderweg naar dat Lofutfeest. En dat vindt plaats op de vijftiende van de maand Tisseri.

Dat is op de helft van de maand. Dat is altijd bij Nieuwe Maan. Dat is bij de feesten van de Heer eigenlijk, tenminste met Pesach en met Lofutfeest.

Die beginnen op Nieuwe Maan. Dat is ook een volle maan. Dan is de maan op het grootst. En de Heer sprak tot Mozes, staat er dan in vers 23, vers 33.

Spreek tot de Israëlieten. En zegt vanaf de vijftiende dag van deze zevende maand. Is het zeven dagen lang Lofutfeest. Dus let vooral, ik ga het even voorlezen eerst.

Maar let vooral op de hoeveelheden keren zeven die er voorkomen. Zeven is echt het getal van de volheid.

Dat wat vol is, wat klaar is. Het is ook het feest waarop alles klaar zal zijn. De grote oogst voor binnen gehaald. Op de eerste dag is er een heilige samenkomst. Geen enkel dienstwerk mag u doen.

Positief gezegd, dan bent u vrij. Dat vind ik altijd weer leuker om te horen dan. Geen enkel dienstwerk mag u doen. Op zondag mochten wij niks. Maar als ze zeggen op zondag ben je vrij, vind ik dan wat anders.

Dus je bent vrij. God, de Sabbat is er voor de mens, zegt Yeshua later. En de mens is er niet voor de Sabbat. Dus je bent vrij.

Maar dat moet je dan ook doen en dat mag ook niet. Want ik heb wel gemerkt als je begint een beetje te schoemelen. Ja, dan zit je zo een hele drukke dag vol. En ja, één keer de warsautomaat aan is niet zo erg.

Maar dan is het droger. En wat je dan voor je het weet is de dag vol. Dus niet doen. Zeven dagen lang weer moet u de heren vuuroffers aanbieden. Op de achtste dag moet u een heilige samenkomst houden.

Dat is heel bijzonder. Want die achtste dag hoort dus eigenlijk niet meer bij het feest. Het feest duurt zeven dagen. En na het feest, dan is de voltooiing er. Dan begint er iets nieuws.

Dan is er achtste dag. Als je praat over die, ga dat toch alvast zeggen. Die zeven dagen die staan voor mij als... Ja, laat ik zo zeggen.

Ik geloof dat de Bijbel ook qua indeling en tijd en schepping compleet is en goed is. En wat wetenschappers mij ook vertellen. Ik geloof dat de Bijbel mij vertelt dat de aarde zo'n 6000 jaar geleden is geschapen.

Er zijn trouwens ook wetenschappers die dat ook nog steeds geloven. Die kunt u op mijn website dan wel vinden. Een Peter Borger en nog wel een aantal mensen.

Dus ja, die aarde die bestaat nu zo'n 6000 jaar. En we zitten vlak voor dat 7000ste jaar. Dat is ook dat tijdperk waarover de heren spreekt.

Over dat duizendjaar gereikt van vrede. Of ook wel het millennium genoemd. De volkomende rustdag die eraan zal komen. Waarop alle wapens zullen worden neergelegd.

Daar spreekt dit Loofhuttefeest dus ook van. En dan komt er ook nog een achtste dag. Dat is wat daarna gaat komen. Dan is er een heilige samenkomst. En dan gaat God verder met zijn geweldig plan.

Nou ja, wat ik daarvan denk. Dat weet je allemaal wel een beetje. Als u te winst dat boekje wat ik heb gemaakt een beetje heb doorgenomen. Dan gaat het pas echt beginnen.

Maar goed, dat is op de achtste dag. En dat is ook een bijzondere samenkomst. Dan zijn we echt vrij. Voor eeuwig vrij. Dit zijn de feestdagen.

De hoogtijddagen van de Heer. Die u moet uitroepen als heilige samenkomsten. Om een vuuroffer voor de Heer aan te bieden. De brandoffer, kraanoffer, slachtoffer, plengoffers. Al na gelang het voorstel voor die bepaalde dag.

Elke dag waren er verschillende offers. We gaan ze niet allemaal behandelen. Ik wil dadelijk wel één offer uitlichten. Een slachtoffer. Slachtoffer. Eigenlijk is het een opgangsoffer.

Dat heb ik hier al eerder gezegd. Het woord slachtoffer wordt niet gebruikt. Maar het gaat steeds over een opgangsoffer. En om het offer te doen opgaan. Dan moet je het noodzakelijkerwijs slachten.

Als je een stier levend op het vuur zou leggen. Dat zou niet diervriendelijk zijn. Dus je slacht hem eerst. En dan laat je hem er ook opgaan. En dat opgaan, dat is het offer.

Bij Jezus zijn we inderdaad niet mensvriendelijk geweest. Laten we het zo maar zeggen. Dus die is wel levend aan het kruis gegaan. Maar daar is hij gestorven. Maar dat is niet het offer.

Hij offerde wel daar zichzelf op. Maar het offer is dat hij opsteeg naar zijn vader. En daarmee bedoel ik nog niet eens hemelvaart. Maar daarmee bedoel ik direct na zijn opstanding.

En dat is op dezelfde dag van zijn opstanding gebeurd. Als je s'morgens kijkt. Dan wil Maria zijn voeten aanraken. En dan zegt hij. Raak mij niet aan.

Want ik ben nog niet opgevaren naar mijn vader. En dezelfde dag s'avonds mogen zijn discipelen hem wel aanraken. En zijn handen en zijn voeten aanraken.

Dus dat opgangsoffer is ook op de dag van zijn opstanding gebracht. Dus het is belangrijk om te zien steeds. Als de Bijbel spreekt over dat offer. Dat is dus niet het slachten.

Maar dat slachten gaat noodzakelijkerwijs vooraf aan het offer. Naast de offers op de Shabbaten van de Heren. Naast uw geschenken. Naast al uw gelofte offers.

Naast al uw vrijwillige gaven. Die u aan de Heren geeft. Maar vanaf de vijftiende dag van de zevende maand. Wanneer u de opbrengst van het land ingezameld hebt. Het is altijd weer august.

We hebben dat gezien. Het eerste feest. Na de Pesach. Het feest van de ongezuurde broden. De Pesach. Dan krijg je dat beweegoffer. Dat is de eerste garve die voor het aangezicht van de Heer bewogen wordt.

De eerste linksgarve. De eerste wat opgebracht wordt. Wat we nu om ons heen zien. Waar je zo geweldig van kan genieten. Als het weer lente wordt. Dan kan je hier en daar. Ik weet niet of we echt al oogsten nu.

Maar bij ons worden er in West-Friesland tulpen geoogst. Bijvoorbeeld. Ik weet niet wat voor vruchten je zou kunnen oogsten. Of ze al gesten of kraanten oogsten. Daar is wat dat betreft niet genoeg voor in de landbouw.

Maar de eerste opbrengst. Dat was het beweegoffer. Wat de priester voor het aangezicht van de Heer bewoog. En dat is de eersteling uit de doden. Dat is dus de Heer Jezus zelf.

Dan krijg je Javot. Waar natuurlijk die twee broden voor het aangezicht van de Heer bewogen werden. Dat is het offer van. Of dat is de inzameling van degene die van de Heer zijn.

De uitstorting van de geest. En dan hier op het laatste grote feest. Dan krijg je de totale inzameling. Vol van vreugde. En dat is eigenlijk de wijnoogst.

Die in heel veel landen trouwens nog steeds gevierd wordt. Op de eerste dag staat er dan. Moet u voor de uzelf vruchten van sierlijke bomen. Vers 40. Takken van palmbomen.

Takken van loofbomen. Een beek wilgen nemen. En u moet zich zeven dagen lang voor het aangezicht van de Heer uw God verblijden. Dat feest voor de Heer moet u zeven dagen lang.

Ziet u hoe dik als zeven voorkomt. Die zeven. Dat is niet voor niks. Die zeven wordt echt benadrukt. Het is klaar. Eigenlijk zegt God. Dan is het klaar. Dan is het af.

Zeven dagen lang. Zeven keer. Zeven. Steeds maar weer zeven. En dan ook nog eens een keer. In vers 42. Zeven dagen moet u in loofhutten wonen.

Daar komt dan ook de naam vandaan. We noemen het Sukkot. Eigenlijk is het Sukkah. Want Sukkot is het enkelvoud. En Sukkah is het meervoud. Het verheerste woord voor loofhutten.

En dan alle ingezetenen van Israël moeten in loofhutten. In Sukkah wonen. Zodat de generaties na u weten dat ik de Israëlieten in Sukkah liet wonen toen ik uit het land Egypte heb geleid.

Ik ben de Heere uw God. Vreugde. Dat is echt het tijdstip van het inzamelen van de oogst.

Nou, waar treffen we, dat vind ik zelf altijd heel typerend, waar treffen we het eerste Sukkot? Sukkot aan. Voor de eerste keer het woord Sukkot in de Bijbel.

Dat is in Genesis al. Waar er eigenlijk nog niet zo sprake is van een loofhuttenfeest, zou je zeggen. En toch gebeurt daar heel wat.

Kijk maar, in Genesis 33. Genesis, zeg ik altijd, dat is niet alleen een boek van het begin, maar is ook een boek van het einde. Dat is het boek wat alles omvat. Dat geldt sowieso over de hele Torah.

Dus de eerste vijf boeken van Mozes. Maar Genesis, of Peresid in het Hebraeus. Dat echt het boek was van A tot Z, van Alpha tot Omega.

Oftewel van Aleph tot Taf. Dat is nog mooier. Dat zijn de Hebraeusse letters. Dus God zegt eigenlijk nooit, ik ben de Alpha en de Omega. Hij zegt, ik ben de Aleph en de Taf. Dat zijn de Hebraeusse letters.

En dat is ook veel mooier. Want Aleph en Taf, als je dat achter elkaar zet, dan ontstaat er ook een woord. En dat is het woord Oot. En dat woord betekent een teken.

En zo heeft God bijvoorbeeld aan het begin de zon en de maan tot tekenen gesteld. Tot Oot gesteld. Wat dat betreft helpt het een beetje om die achterkrant van de Hebraeusse woorden te zien.

Maar in Genesis 33, daar zie je voor de eerste keer dat er iets heel bijzonders gebeurt met betrekking tot Soekot. Daar gaat Jacob terug naar Ezou.

Die gaat weer de ontmoeting met Ezou aan. Dat is natuurlijk een heel bijzonder moment. Dat heeft ook te maken met herstel. Hij is dan twintig jaar weg geweest. Twintig jaar bij oom Laban geweest.

Hij heeft zeven jaar gewerkt voor de ene vrouw en zeven jaar voor de andere vrouw. En in feite zeven jaar voor de kudde. Maar hij is waarschijnlijk iets eerder weggegaan.

Hij is twintig jaar bij die oom Laban geweest. Dat als je de getallen optelt, kun je dat goed zien. Maar dan gaat hij terug naar Ezou.

Dan moet hij Ezou weer ontmoeten. Dat vindt hij heel lastig, want hij is natuurlijk niet vriendelijk weggegaan. Zijn moeder had gezegd, ga maar eventjes weg. Dan zal de woede van je broer wel bekoeld zijn.

Maar dat eventjes heeft dus twintig jaar geduurd. Eigenlijk lijkt dat ook weer op Yeshua, Jezus, die ook maar eventjes wegging. Hij zal spoedig komen.

Dat zeggen we nog steeds. Hij zal spoedig komen. Wat staat u naar de hemel te kijken? Deze Jezus die van u heen gegaan is, zal op dezelfde wijze wederkomen. Nou, dat is ook spoedig.

Maar bij Jacob duurde het twintig jaar. En ach, wat prachtig, wij zitten toch alweer twintig eeuwen te wachten. Ook daar kun je weer aan zien hoe mooi dat eigenlijk allemaal in elkaar zit.

Dan vindt er een verzoening plaats tussen Jacob en tussen Ezou. Jacob's, hij ontmoet Ezou.

Hij worstelt, nee, voordat hij Ezou ontmoet, er gebeurt iets heel anders. Eigenlijk viert hij dan zelf al feest. Nou, dat kan je niet zeggen. Heeft hij zelf een hoog tijd?

Want Jacob komt bij Pniel, komt hij God tegen. En hij worstelt met God. En daar komt voor het eerst ook de naam Israël naar voren.

Vandaar dat ook bij de voltooiing, bij het echte Soekot of het Soeka, komt die naam Israël. Wordt heel belangrijk. Dan gaan we Israël weer zien. Dat zal ook in Israël voltooid worden.

Maar dan zal Israël ook Ezou gaan ontmoeten. En Ezou in de Bijbel staat ook voor Edom. Ezou, dat is Edom. Ik wil dat niet ingewikkelder maken dan het is.

Maar ik zeg het toch even kort zoals het is. En Edom, dat wordt hetzelfde geschreven als Adam. En de rabbijnen zien het ook altijd zo. Ezou is Edom en Edom is Adam.

En dat is de mensheid. Dat zijn wij. Dus Jacob komt terug en gaat Edom, gaat Ezou ontmoeten. Heel bijzonder moment.

En wat er dan ook gaat gebeuren, dan gaat hij die zegen teruggeven. Hij gaat Ezou tegemoet, hoofdstuk 33.

Hij gaat Ezou tegemoet, hoofdstuk 33. En dan Ezou snelt hem tegemoet. Valt hem om de hals en kust hem. En ze huilen samen, staat er dan.

Het zal ook wel echt een weerzien zijn straks met veel emoties. Dan zegt in vers 9, zegt Ezou.

Je geeft al veel geschenken aan mij, maar ik heb veel. Mijn broer, laat wat je hebt van jou blijven. Jacob zei, Israël in feite, nu geworden, nee toch. Als ik genade heb gevonden in uw ogen, neem het geschenk.

Dat is weer lastig met een vertaling. Het is in feite een foute vertaling. Staat er in de HSV trouwens op onder. Geschenk, er staat letterlijk zegen. Dan denk ik altijd, voor drie eindigt het op.

Dan denk ik, waarom vertaal je dat dan niet met zegen? Neem het geschenk. Ja, neem de zegen uit mijn handen. Wat doet hij? Hij geeft die zegen terug. Hij had namelijk een zegen ontfutseld van vader Isaac.

En hij ontmoet Ezou. En het eerste wat hij doet is, hij geeft die zegen terug. Dan weet je tenminste waar het over gaat. Toch? Overigens, is dat niet de aartsvaderlijke zegen?

Dat is wel op zich een beetje een ander onderwerp. Maar ik noem het er even bij. Dan kun je dat even aantekenen en thuis nakijken. Het is veel te mooi om het niet te noemen. Heel veel mensen denken dat Jacob heeft die zegen eerst handig gepikt door hem te kopen voor een schotel in zijn moes.

En B. En B. Toen handig ingepikt door met behulp van zijn moeder Refka, Rebecca, zich te verkleden met een geitenvelletje en zo.

En dat heeft hij allemaal gedaan hoor. Zijn vader in de maling nemen. En zijn vader heeft hem gezegend. Hij heeft hem een eerstgeboortezegen gegeven. En daar was Ezou enorm bedroefd over.

Want die wilde ook een zegen hebben. Nou, die kreeg een kleinere zegen. Maar dan heel veel mensen denken, ja zie je daar ontving Jacob de zegen die God voor hem bedoelt had.

En die heeft hij dan gepikt. Handig verkregen. Maar dat is niet waar mensen. Als je echt goed gaat kijken, even nog terugbladeren in Genesis 27 en 28.

In 27 dan heb je in 27 vers 27, krijgt hij die zegen. Dan zegt Isaac, zie de geur van mijn zoon is als de geur van het veld dat de Heer gezegend heeft.

Mogen God je geven de douw van de hemel, van de vruchtbare streken van de aarde, overvloed van koren en van nieuwe wijn. Volken zullen je dienen, nazi's zullen voor je buigen, wees heerser over je broers enzovoort.

Dat is dus niet de zegen die God aan Abraham gaf en die Abraham weer aan Isaac gaf en die doorgegeven moet worden.

Die zegen, die komt later. Kijk maar als hij gaat vluchten naar die 20 jaar, in hoofdstuk 28 vers 1, dan staat er. Toen riep Isaac Jacob, hij riep hem zelf, en hij dacht niet dat het Isaac was, maar toen was het echt Jacob.

En hij zegende hem. En wat voor zegen krijgt hij dan? Dan staat er vers 3. Kijk, dat is die aardvaderlijke zegen.

Die is niet gestolen, die is niet voor een schotel in zijn moest verkocht. Dat heeft allemaal te maken met aardse zegeningen, met dingen die ernaast staan. Maar die zegen die God geeft, gaat toch wel door.

Nou, dat is de zegen die Jacob blijft dragen. Maar die andere zegen, die hij eigenlijk gestolen heeft, die... Nou ja, gestolen. Hij heeft hem eerlijk gekocht voor een schotel in zijn moest, maar die hij toch een beetje op een slimme manier ontfutseld heeft.

Die geeft hij hier terug. Dus aanvaard toch mijn zegen, dan zit ik weer in 33 vers 11. Aanvaard toch mijn zegen, dat u gebracht is, omdat God mij dit in zijn genade geschonk heeft, en omdat ik alles heb.

Ezo heeft veel, maar Jacob zegt, nee, maar ik heb alles. Nou, dan komt dat helemaal goed. En dan staat er, Ezo gaat weer terug naar Seir, in vers 16.

En dan in vers 17 staat, maar Jacob trok naar Sukkot. Nou, daar komt het eerste Sukkot, het eerste Loofhut. Zo hadden ze het ook gewoon kunnen vertalen.

Hij trok naar de Loofhut. Hij bouwde een huis voor zichzelf en maakte Sukkot. Daar vertalen ze weer wel met hutten, maar in het Hebraïel staat het hetzelfde woord. Hij maakte hutten voor zijn vee.

Daarom gaf hij die naam de plaats Sukkot. HSV geeft dan onderaan weer, Sukkot betekent hutten. Ik snap dat je soms denkt, wat ik ga doen met die vertalingen, dat heb ik ook wel, weet je wel.

Maar ja, weet je, aan de andere kant maakt het het ook weer leuk om allerlei vertalingen te vergelijken. En te zien, wat zegt hij en wat zegt hij. Want het heeft ook meerdere dimensies, meerdere betekenissen. Dus hij, maar het is heel helder dus, zodra Jacob Israël wordt en zodra die verzoening met Edom, dat is met de volken weer, heeft plaatsgevonden, dan gaat hij het Loofhuttenfeest vieren.

Nou, dat is volheid, dat is heelheid. En dan staat er, nog even zeg ik dat erbij, Jacob kwam veilig aan bij de stad Sichem.

Veilig aankomen, dat is, hij komt shalem aan, hij komt shalom aan, hij komt heel aan, dat is het woord dat daar wordt gebruikt. Dus hij komt heel, hij is weer genezen.

Israël is dan weer heel geworden. Als de volken weer teruggekomen zijn, als de verzoening met Edom heeft plaatsgehad, als het Soekot, als het Loofhuttenfeest heeft plaatsgevonden.

En we gaan zo zien dat daar alle volken welkom zijn, dat dat een feest is wat wel in eerste instantie voor Israël is, maar wat in feite voor alle volken is. Daar zijn alle volken welkom.

Dat is het laatste feest wat nog aanstaande is, wat nog vervuld moet worden. Overigens denk ik zelf, maar dat is een beetje eigen invulling. Weet je, al die feesten van tot nu toe zijn allemaal vervuld op de, precies exact op de dag en op de datum dat ze gevierd moesten worden.

Zou dan Soekot of Soekat niet precies op de dag en de datum dat het vervuld moet worden, vervuld worden.

En we dus de komst van de Heer juist met Soekot kunnen verwachten. Maar goed, het is maar een gedachte van mijzelf. Nou ja, en daar krijgt hij dan ook voor het eerst zijn land in bezit.

Hij kocht het stuk land, staat er, waarop hij zijn tent gezet had voor honderd geldstukken van de zonen van Gimor, de vader van Sichem. En hij richtte daar een alter op en gaf het de naam, de God van Israël is God.

Wow, dat weten we dan. Dus dat wist Jacob al lang. Dat wist Jacob zeker toen hij met God gestreden had en Israël geworden was. Waardoor hij ook nog mank was gaan lopen, hij was geraakt aan zijn heup.

En toen de verzoening met de volken, Ezou, Edom, volken had plaatsgevonden. Toen hij de volken weer hun rechtmatige plaats had teruggegeven.

Toen riep hij uit van de God van Israël is God. De moment komt er ook aan dat dadelijk ook Israël zijn heer, zijn doorstoken heer gaat zien.

Ze zullen erover weklagen, zegt de Bijbel, maar ze zullen zien op hem die zij doorstoken hebben. Hoe onbijzonder is dat trouwens, dat je dat al in Zachariah ziet.

Ik bedoel, als je die profetie op een rijtje zet. Ik heb dat de afgelopen tijd veel gedaan, omdat het moest natuurlijk allemaal over Leiders tijd en over Pesach en dat soort dingen gaan.

Maar het is trouwens ook Pesach geweest de afgelopen tijd, ook in Israël, het past ook allemaal. Maar hoe geweldig zal dat zijn als alle volken zullen zien dat de God van Israël is God.

Nou dan heb je, gaan we naar Numerie. Daar krijg je een hele prachtige opvolging. Numerie 23, nee niet 23, maar even kijken hoor.

Numerie 29. Dan krijg je de offers in de zevende maand.

Weer die zevende maand, dat zijn dus de voorstrijften zeg maar, die gelden rondom dat hele geweldige loofhuttefeest. Daar staat, het leidt een droge opzomming, maar let op, als je eenmaal weet wat het betekent, dan is het helemaal niet droog meer.

Dit zijn de dingen die mijn vader was vroeger thuis aan tafel uit de Bijbel en dan sloeg hij dit soort hoofdstukken eigenlijk over. Dat is een beetje te veel, dat is allemaal hetzelfde, saai.

Dat moeten jullie zelf aanlezen, wat wij natuurlijk vervolgens niet deden, maar we riepen altijd al van tevoren, niet te lang hè pa. Ik weet niet of jullie dat nog steeds doen, aan tafel uit de Bijbel lezen.

Maar op zich is dat wel een goede gewoonte. Maar, de kinderen waren er niet altijd blij mee, moet ik zeggen. Nou, in de zevende maand nu, op de eerste dag van de maand, we hebben al gezien hè, moet u een heilige samenkomst houden.

Geen enkel dienstwerk mag u doen, het is een dag aangekondigd door geschalde, bazuin geschalde. Bazuin zal klinken, de laatste bazuin is dat eigenlijk. Dat is, eens als de bazuinen klinken, weet zelfs de PKN nog in het liedboek van de kerken, lied 300.

Als ik nog eens in de PKN mag preken, en dat gebeurt regelmatig, dan is dat bijna stevig als een lied dat ik ook opgeef, omdat ik het prachtig vind. En omdat dan die mensen ook maar weer eens beseffen dat de heer terug gaat komen, want dat horen ze in de PKN niet altijd.

Tenminste, in de PKN-en waar ik kom. Maar uit de hoogte links en rechts duizend stemmen ons omringen. Ja en amen wordt gezegd, rest ons niet meer dan te zingen, heer.

Dan is uw pleit beslecht. Als de graven openbreken en de mensen stroom vangt aan, ja dat is prachtig, he. Dat zijn heerlijke liederen. Het is nog niet eens een oude psalm, maar wel een prachtig lied.

Nou dat gaat daar gebeuren. Dus dan komt de bazuin geschalde. Dan moet u een brandoffer bereiden als een aangename geur voor de heer.

Wat is dus het aangename? Dat weten we inmiddels. Het aangename is dus niet de geur van het slachten en van stromend bloed. De aangename geur is als de stier op het altaar wordt gelegd en wordt geroosterd.

Ik zeg het inkels, dat klinkt soms een beetje plat. Maar ik zeg het toch, dan kun je er iets bij voorstellen. Dat vinden wij ook een aangename geur. Als je aan een barbecue, dan zeg je, ah dat ruikt lekker. Ja toch?

En er is ook een beest voor geslacht en dat gooi je op het vuur. En dan zeg je, ah dat ruikt best lekker. Ja toch? Dat is de, ah dan kun je je iets voorstellen, dat is een aangename geur.

Dat geldt ook trouwens voor het offer van Jeshoa. Het was natuurlijk dat Jezus aan dat kruis stierf. Dat was voor God niet een aangename geur. Helemaal niet. Maar hij kwam om Gods wil te doen.

En om dat te doen moest hij noodzakelijkerwijs aan dat kruis, dat wat overigens door mensenhanden gebeurd is. Maar het is niet zo dat God daarvan genoot, dat dat een aangename geur was. De aangename geur was toen Jezus opstegen in de hemel en zei, Vader, hier ben ik.

Ik heb alles gedaan om mijn wil te doen. Dat is daar. We hebben er ook zo'n lied van. Ik kom in uw heiligdom binnen, het voorhang tot treden voorbij. Dat is wat Jezus zelf gedaan heeft.

In het hemelse heiligdom heeft hij zijn offer gebracht. Dat is die aangename geur. Eén ram, zeven lammeren van een jaar oud, zonder enig gebrek, enzovoort.

En dan sla ik een stukje over, want dan is... Ja, ik ben er eenmaal te laat gekomen, dus ik moet iets overslaan en wat sneller gaan misschien. Niet te snel hoor, al kun je de tijd nemen.

Het wordt voorzelf weer zeven uur morgenochtend. Vers 12, ook op de vijftiende dag van die zevende maand, dat is dus dat Soekot of Soekat, het loofvutterfeest, moet u een heilige samenkomst houden.

Geen enkel dienstwerk mag u dan doen. Maar dan moet je zeven dagen lang feesten. God houdt echt van feesten hoor mensen. Dat belooft wat voor de toekomst. God houdt van feesten.

Weet je, wij zeggen weleens van mensen zijn feestnummer. En dan vinden we dat soms een beetje negatief. Ik bedoel, zeker... Dat weet u van de Bijbelbelt enzo, maar nou daar hielden we eigenlijk niet zo van feesten.

Er viel weinig te feesten. Je moet je bewust worden van... Er staat er ellende, toch? Ja, zo werd dat geleerd.

Dat was al bij je kinderdoop over je uitgesproken. Daar onze kinderen nu aan allerhande ellende, ja aan de verdoemenis zelf onderworpen zijn.

Dat staat gewoon in doopformulier. Dus ja, dat moest je ook maar... Dat moest je gaan beleven. Dat was waarheid. Dat moest je dan ook in gaan leven. Daar ben je je hele leven mee bezig. Ik ben heel dankbaar altijd, zeg ik, de Bijbel over mijn achtergrond.

Ik heb daar heel veel geleerd. Ik heb heel veel geleerd wat in de Bijbel staat, de Bijbelverhalen. Maar ik heb daar nooit de Heer Jezus kunnen vinden, omdat mij die niet aangewezen werd.

Er werd wel over de Heer Jezus geprekt. Maar dan zeiden ze, ja bid maar veel om een nieuw hartje, weet je wel. Bid maar veel om een nieuw hartje. Ik heb wel eens een keer gezegd, ik heb er omgebeden en ik heb het gekregen.

Ja, dat kon niet waar zijn. Er moest toch eerst wat anders gebeurd zijn. Dus ja, nee, je moest er elke dag aan bidden. Met alle respect hoor. Dat is allemaal echt met alle respect.

Want mijn ouders waren ook maar kinderen van hun tijd natuurlijk. En die zijn daarin opgegroeid. Ik heb je wel eens verteld dat mijn moeder in die doodsangst gestorven is. En ik dacht dat ze voor eeuwig verloren ging.

Wat natuurlijk gewoon niet waar is. Want ze beleed de Heer Jezus met haar mond. En ze geloofde in haar hart dat God hem uit de doden had opgewekt. En dan ben je voor eeuwig behouden toch? Hormijne hoofdstuk 10.

Zeg dat gewoon. Heel simpel. Laat dat voor jullie allemaal ook een troost zijn. Mensen hoeven niet allemaal op evangelische wijze tot geloof gekomen te zijn. Dan hoeven niet te zeggen.

Is die wedergeboren? Dan bedoelen ze dikwijls van. Is die op zijn knieën gegaan? Is die zondag is gewet beleden? Is die vergeving gevraagd? Is die de Heer aangenomen? Is die toen ook nog een keer gedoopt? Dat is het allermooiste. Natuurlijk is dat het allermooiste.

Maar dat is niet Gods regeltje. Dat is ons regeltje. Dat is het allermooiste. Dan weet je het zelf ook precies en zeker. Maar al wie de naam des Heren aanroept zal behouden worden.

God is groter dan wij denken. Echt veel groter. Dus nogmaals. Laat het je niet van weerhouden om hier te zeggen. Ik neem u aan als verlossen.

En ik geloof dat Bert daar net een fantastische oproep voor gedaan heeft. Je eigen naam in te vullen. Dat moet je ook zeker doen. Want dan weet je het zeker. Nu al. Dan mag je de vreugde gaan ervaren die mijn moeder pas ging ervaren toen ze gestorven is.

Nu. In de hemel. Mam, hoor je me? Ja. Maar je kunt het wat beter hier en nu al zeker weten. Nou. Een heilige samenkomst.

Geen enkel dienstwerk. Zeven dagen lang feest. Daar waren we. Vers 12. God houdt van feesten. U moet dan als vuuroffer een brandoffer aanbieden. Als een aangename geur voor de heer.

Nou, dat weten we inmiddels hoe dat zit. En let op. 13 jonge stieren. 13. Dat is toch ook wat. Waarom nou 13? Wat is dat ook voor een getal? Jongen van een rund.

Twee rammen en 14 lammeren. Ik ga even alleen in op stieren. Al die offers hebben een betekenis. Maar ik ga alleen de stieren even doen. Vervolgens op de tweede dag.

Vers 17. 12 jonge stieren. Jongen van een rund. Twee rammen, 14 lammeren enzovoort. Vervolgens op de derde dag. Vers 20. 11 jonge stieren.

Vervolgens op de vierde dag. 10 jonge stieren. U raadt het allemaal over hoe dat verder gaat. Op de vijfde dag. 9 jonge stieren. Met alle bijbehorende feestoffers die daar ook bij horen.

Maar die stieren. Daar zit natuurlijk een heel bijzonder iets. Dat aflopende getal van 13. We zijn nu bij 9. Op de zesde dag 8. En op de zevende dag.

Ja, dat is weer die zevende. Dat is de volheid. Dan komen er ook 7 jonge stieren. Dat is ook de laatste stier. Die geofferd wordt.

Nou weet ik niet of u die stieren allemaal wel eens opgeteld hebt. Want dan begin je een beetje te beseffen. Waarom dat zo is. Ja, moeilijk hè. 13 plus 12 plus 11 plus 10 plus 9 plus 8 plus 7 is 70.

Dat is toch een bijzonder getal. 70. Want weer die zeven trouwens. Maar wat voor getal is dat nou? Ja, eigenlijk als je Genesis 11 leest over de verdeling van de volkeren.

Dan weet je hoeveel volkeren God gemaakt heeft. Hij heeft 70 volkeren gemaakt. Dus er moet voor elk volk een stier geofferd worden. Op het laatste grote feest.

70 jonge stieren. Het is dus niet alleen een feest van Israël. Maar het is een feest voor alle volken. Misschien zegt u nu. Ja, er zijn toch veel meer dan 70 volken.

Nou, dat geloof ik niet. Natuurlijk ook weer wel. Maar het is maar net wie je meetelt. Als je zegt. Vriezen en Limburgers en Spakenburgers.

Dat zijn ook allemaal volken. Maar er zijn dus 70 volken. En ik geloof ook. Ik denk dat ik ook de Bijbel kan aantonen. Maar dat is misschien iets voor een andere studie.

Een andere keer. Dat er ook 70 engelenvorsten in de hemel zijn. Voor elk volk een engelenvorst. En dat die 70 engelenvorsten worden genoemd de raad van God.

The council of God in het Engels. Maar de raad van God. En daar houdt hij ook beraad mee. U kunt dat in Job 1 lezen bijvoorbeeld.

Dat op een zekere dag mengde zich ook de Satan tussen die 70 engelenvorsten. En die doet daar ook zijn woordje. Van sommige volken. Ieder van één volk weten we in ieder geval wie de engelenvorst was.

Dat is Michael. De aartsengel Michael is de engelenvorst van het volk Israël. Dat is ook de belangrijkste engelenvorst. Maar je kunt bijvoorbeeld in Daniel lezen.

Als Michael wordt afgebeden door Daniel. Om steun en bijstand. Omdat ik zeg. Ja maar er is een strijd geweest in die hemelse gewesten. En de vorst van de heer der persen.

Namelijk de engelenvorst van. Wij zouden nu zeggen Iran. Van de persen. Die heeft tegen mij gestreden. En daardoor werd ook opgehouden. Ik voerde natuurlijk heel ver om daar allemaal over door te gaan.

Ik stip het maar aan. Om je maar nieuwsgierig te maken. Misschien een beetje. Of heel erg. En ik kom graag in Naja ervoor nog een keer terug.

Om daar eens allemaal over te praten. Het is echt zo super interessant. Vind ik allemaal. En dat God met die engelenvorsten ook beraad houdt. En dat die een enorme rol spelen.

Maar goed. 70 stieren. Voor 70 volken. En het is dan ook uiteindelijk een feest. Wat bedoeld is. Voor de gehele aarde.

Daarom moeten we op de achtste dag. Een bijzondere samenkomst gehouden worden. En geen enkel dienstwerk mag u doen. Die zevende dag. Dan worden die volken verzameld.

Nou daar hoort een heleboel bij natuurlijk. Johannes heeft daar een boek vol over geschreven. Ook met zevens. Er worden zeven zegelen verbroken. Met zeven schalen.

En zeven schalen van Godstoren. En waar de aarde als het ware gereinigd wordt. Uiteindelijk kun je alle hoogtijdagen en feesten.

Ook weer in de openbaring van de Heer Jezus en Johannes terugzien. Want uiteindelijk vinden we daar dat God ook de wijnpersbak treedt. En dat daaruit. Ja er staat dan het bloed stroomt.

Door het hele dal van Jozefat. Dat klinkt heel verschrikkelijk. En ik denk dat er ook al verschrikkelijke dingen nog staan te gebeuren. Wat dat betreft. Maar ik bedenk er toch ook altijd maar bij.

Dat een wijnpersbak treden toch ook gewoon vrucht oplevert. Er is een opwekkingslied dat zegt altijd wijn blijft stromen. Op het hemels bruiloft feesten.

En in zekere zin is dat zo. Maar dat is de wijn van de oogst van God. Ja die is ook afkomstig van de wraak van God. Wordt er dan gezegd.

Romeinen hoofdstuk 9 zegt dat. Mij komt de wraak er toe. Kent u dat? Wreekt u zelf niet geliefden. Maar laat plaats voor de toren. Want mij komt de wraak toe.

Dat wordt zowel tegen Israël. Maar denk ook tegen ons. Persoonlijk gezegd. En ja dan denk je al heel gauw bij wraak. Dat is wraak nemen.

En waar denk je aan bij wraak nemen? Dat is van. Ja ik zal oog om oog. Tand om tand. Ik ga ze aan. Wat ze mij aangedaan hebben zal ik ook doen. Toch is wreken.

Is ook bevrijdend. Dat moeten we beseffen. Dus zodra de wraak genomen is. Is er recht gedaan. Wraak is niet.

Het gebeurt van God vandaan. In ieder geval niet uit haat. Of uit boosheid. Maar om recht te doen. Dat wreken komen wij nog tegen.

Bijvoorbeeld. U kent dat wel. Als er een rechtszaak is. En de rechtbank wordt gewraakt. Daar zit het ook in. Nee. Het is niet eerlijk.

Die rechtbank is bevoorordeeld. Ik ga de rechtbank wraken. En dan moet er een commissie beslissen. En dan komt er een andere rechternaar. Dat heeft ook te maken met dat wraak. Het moet. Er moet recht.

Er moet werkelijk recht gedaan worden. En recht betekent eerlijk. Ook dat is belangrijk. Om te onthouden. Ik heb zoveel. Ik weet niet hoe dat bij jullie zit.

Maar zoveel in mijn hoofd moeten resetten. Al sinds dat ik tot bekering ben gekomen. Maar nog. Dag in. Dag uit. Weet je. Recht.

Betekende van mij vroeger. We zeiden ze. Ja. God is liefde. Maar. Hij is ook rechtsvaardig. Hoor. Ja. En daar werd je altijd weer bang van.

Want ja. Ik had natuurlijk altijd wel iets gedaan. Wat niet deugde. Zo is iedereen. Dus geen mens zonder. Zonder zonde. Maar. Hij is ook rechtvaardig. Alsof dat een tegenstelling is. Hij is liefde.

En hij is eerlijk. Ja. Recht. Hij vaart recht. Hij doet het goede. Ja. God kan ook geen onrecht verdragen. Absoluut niet.

Dus hij zal het kwade ook weg doen. Het zal als door vuur verteerd worden. Het zal verdwijnen. Natuurlijk. Bij God is onrecht onbestaanbaar. Hij laat het nu bestaan.

Omdat hij ons de tijd van genade geeft. En wil dat iedereen tot erkentenis van de waarheid gaat komen. Dat gebeurt trouwens veel in deze tijd.

Vind ik. Dat heel veel mensen zijn waarheidszoekers. Ik weet niet of u dat ook ontdekt in uw omgeving. Maar. Ik maak het zoveel mee. Ik vind het zo enorm bijzonder. Dat mensen zijn de waarheid aan het zoeken.

Willen weten wat echt is. Wat de waarheid is. En. Ja. Ik krijg zelf. Ik treed een beetje naar buiten natuurlijk met mijn website. En preken af en toe.

Dus dan krijg je heel wat vragen. Maar ik denk als u er voor open staat. Krijg je ook vragen van. Ja. Maar wat. Wat is nou waarheid. Weet je wel wat Pilatus ook vroeg aan Jezus.

Wat is nou waarheid. En. Ja. Heel veel mensen zoeken nu waarheid. En er is maar één waarheid. Dat is Jezus. Maar Jezus verwaardigde het zich niet eens om antwoord te geven aan Pilatus.

Hij. Hij stond daar gewoon. Ja. Die. Ja. Wat is waarheid. Ja. De waarheid stond voor. Ja. Daar had hij wel een keer gezegd. Ik ben de weg. De waarheid. En het leven.

Maar. Hij stond als de waarheid. Voor Pilatus. En toen hij opstond uit de doden. Ja. Dat was de waarheid. Maar die is een ongerechtigheid en onderhouden.

Daar is. Ik kan het niet nalaten om dat toch even aan te stippen. Maar daar is een geweldige complottheorie om me heen gebouwd natuurlijk. Wat dat betreft ben ik een complotdenker.

Niet alleen wat dat betreft trouwens. Ik geloof dat complotten echt bestaan. Echt. Dus ik maak altijd onderscheid tussen complotbedenkers en complotontdekkers. Je hebt mensen die bedenken een complot.

En je hebt mensen die ontdekken een complot. Oftewel die openbaren een complot. Nou. De fariseeën en de sadduceeën. Het zanne erin in die tijd. Die konden echt niet hebben dat Jezus was opgestaan.

Dat kon niet gebeuren. Dat mocht niet. Dus die hebben een complot bedacht. Die gingen naar Pilates. En die zeiden. Als jij naar de soldaten wat geld geeft. En je laat ze in verklaren.

Of zoeken in media. En in de krant. En overal. Je oefent daar een beetje druk en controle op uit. En je zet er een klein beetje trollen op in. En dan laat je ze zeggen.

Dat de discipelen zijn s'nachts gekomen. En die hebben het lijk gejat. En de soldaten waren in slaap. Nou ja goed. Als je de leugen lang genoeg volhoudt.

Dan gaat iedereen hem geloven. En dat wordt in Israël geloofd helaas. Door de meeste joden. Tot op de dag van vandaag. Met als grote roer gangen. Koud. Maar meneer Harari.

Die professor aan de universiteit in Israël. Is een jood. Die roept. Forget the news about Jesus. There's just fake news. Zegt hij dan. En we hebben hem zelf voor het zeggen.

Dus dat is gewoon het complot. Wat toen bedacht is. Wat tot de dag van vandaag stand houdt. En wij worden opgeroepen. Om dat complot te ontrafelen. Te ontdekken. Ontdekken. Dus de bedekking eraf.

Te halen. En te laten zien. Wat de waarheid is. Nou dat feest gaat dus. Uiteindelijk naar. Alle volken toe. En dan komt er een geweldige oog. Natuurlijk hoort bij dat loofhuttenfeest.

Ik heb nog geen eens gezegd. Wat ze eigenlijk precies moesten doen. Ze moesten een loofhut bouwen. Maar goed. Dat weet natuurlijk iedereen. Doen ze nog. En Israël. Dus echt. Zoals. En ook de niet gelovige. De meer of meer seculiere joden.

Zeg maar. Die bouwen ook een. Een. Sukkot. Sukkot. Ze bouwen allemaal sukkahs. Zoals de meeste. Ook seculiere Nederlanders.

Met kerst en kerstboom kopen. In hun huis. En dan zie je overal de lampjes veranderen. Deze wanden. Zo is dat in Israël. Met de. Met de. Sukkot. Ze zijn allemaal sukkot. En daar gaan ze. Er zijn allerlei regeltjes voor.

Ga ik allemaal niet noemen. Maar. Ja. Het moet buiten zijn. En dan moeten we tenminste drie wanden. Ik noem ze toch weer. Het moet tenminste drie wanden zijn. En. Je gaat daarin eten en drinken. Wal. Het was heel erg regend.

Dan mag je een keer naar binnen. Het gaat erom. In feite ging het erom. Te herinneren. Dat ze uit de woestijn kwamen. En dat ze nu bevrijd waren. En dat Jacob een eigen huis gebouwd had.

En dat hij dat deed. In de plaats Sukkot. Waar hij. Ook hutten. En tenten bouwde. Dat hij dus in de. Woestijn. Verbleef. De betekenis voor.

Voor Israël. Wij zijn een bevrijd volk. Wij zijn geen slavenvolk meer. We woonden ooit in hutjes in de woestijn. Maar nu wonen we in onze eigen huizen.

We hebben het land van God gekregen. En we mogen er zijn. En we mogen er blijven. Nou. Ze hebben dat feest 2000 jaar mogen vieren. Dat is ook gevierd. Maar het is natuurlijk niet zo. Dat ze altijd in dat land leven.

Maar. Ja. De tijd komt. En is heel dichtbij. Dat dat wel mag gaan gebeuren. Het is natuurlijk een staat Israël. Sinds 1948. Ja.

Hoop. Hoop aan de hand trouwens. De Engelenvorsten daar. Die zijn behoorlijk in de weer. Mag ik wel even. Tussendoor. Toch zeggen. Ik bedoel sowieso. Als je denkt dat.

Gogh en Magog. Hebben ook allemaal hun Engelenvorsten. Rusland. Oekraïne. Of niet. Al de Slavische volken. Ook Engelenvorsten. Arabische volken. Iran.

De Persen. De Mede en de Persen. Nou. Saoedi-Arabië. En Iran. Met een verbond. Wat ze weer sluiten. Samen met China. Die ook weer zo'n Engelenvorst heeft. Waardoor ze Amerika proberen onderuit te halen.

En dat gaat denk ik ook gewoon lukken. Bovend Amerika gaat geen. Volgens mij tenminste niet echt een rol spelen. In de provincie. Amerika heeft natuurlijk altijd een leidende rol.

In de wereld gehad. En dat is omdat ze geld en wapens hadden. En geld hadden ze. Omdat ze het meeste goud hadden. Maar dat hebben ze. 30 jaar geleden.

Hebben ze dat allemaal verkocht. In China. Toen hebben ze het goud. Goud losgekoppeld van het geld. En sindsdien. Hebben ze de geldwaarde.

Eigenlijk gekoppeld. Aan de olie. Dat noemen ze dan de petrodollars. Dus hebben we afgesproken met. Al die olie producerende landen. Van jullie mogen alleen maar.

Dollars accepteren voor olie. En dan is die olie. Dan is natuurlijk dollar heel veel waard. En wat gebeurt er nu. Wij denken. Ze denken heel slim te zijn. Om.

Om. Rusland te straffen. Dat was allemaal in gods plan natuurlijk. En. Een pijplijn op de Bluiwegse. Zodat die olie niet meer uit Rusland kan komen. Maar ze allemaal bij die petrodollars moeten komen.

Dat is een complottheorie. Maar goed. Ik zeg maar even wat het zou kunnen. Weet je wel. Maar. Ze niet meer bij die petrodollars kunnen komen. En. Wat doen de Russen en de Chinezen nou.

Die zeggen nou. Wij gaan gewoon een nieuwe standaard maken. Voor olie kopen. En dat gaan we niet meer in dollars doen. Maar dat gaan we met onze eigen munt doen. En je kunt erop wachten. Dat die Amerikaanse economie in elkaar ploft.

Want al dat geld. Dat is gewoon echt helemaal niks waard. Gewoon. Niet eens gedrukt geld. Dat is gewoon getalletjes. Weet je wel. Ja. Goed. Dat is een ander verhaal. Maar het is. Het heeft wel te maken. Je moet het wel blijven zien.

Het heeft te maken met die geestelijke strijd. Die wordt gevoerd in de hemelse gewesten. Waar wij met z'n allen deel van uitmaken. We zitten daar middenin. We maken dat mee. Is dat angstwekkend?

Ja. Weet ik niet. Ik kan misschien leuker dingen bedenken. Maar het allermooiste wat ik kan bedenken. Is wel dat God heeft de oplossing al voorzien. Het gaat goed komen.

Er worden 70 jongenstieren geslacht. En alle volken die straks optrekken naar Jeruzalem. Om Israël aan te vallen. En die het beest.

En de valse profeet gaan volgen. Die zullen zich ook ineens weer veranderen. Dat is iets wat. Dat hoort wel een beetje bij Lopfuttefeest. Maar het viel me van de week pas voor het eerst op. U wist dat misschien al lang.

Maar ik zat openbaring even een stukje te lezen. Dan kom je daarnaar. Ja dat deed ik zo. Maar ik had Wim Grandia voor een podcast gevraagd.

Hij heeft openbaring helemaal uitgelegd. Ik denk toch even een paar dingetjes nalezen. En hier heeft hij het helemaal niet over gehad. Maar daar stuit ik op. Dat was openbaring 17.

De vrouw op het beest. Dat heeft allemaal met Lopfutte te maken. Heel openbaring gaat over Lopfutte. Maar ik kan het natuurlijk niet allemaal vertellen. Want dan had ik op tijd moeten komen. Nou had ik het trouwens ook niet gered hoor.

Maar dan gaat het over de vrouw op het beest. Je weet er komt een beest uit de zee op.

En een profeet uit de aarde op. En die samen die houden elkaar in stand. Nou dan wordt er uitgelegd. Het zijn hier is het verstand dat wijsheid heeft.

Vers 9. De zeven koppen zijn zeven bergen waarop de vrouw zit. In de tijd van Johannes betekende dat volgens mij ongetwijfeld. Zeven bergen waarop Rome gevestigd is. Absoluut.

Maar dat staat natuurlijk ook voor het beeld van alle volken. Eén is hè. De andere is nog niet gekomen. En wanneer hij komt moet hij een korte tijd blijven.

En het beest dat was en niet is. Het beest dat was en niet is. Is ook zelf de achtste. En hij is uit de zeven. En hij gaat naar het verderf.

En de tien horens die u gezien hebt zijn tien koningen. Die het koningschap nog niet hebben ontvangen. Maar die samen met het beest.

Eén uur. Koninklijke macht zullen ontvangen. Deze zijn eensgezind. Dat staat weer onder in de HSV. En dat vind ik weer beter. Dan denk ik.

Zet dat erin en niet eronder. Deze zijn. Hebben één mening. Ja. Is daar iets vandaag de dag geldt. Is dat je één mening moet hebben. Je moet echt.

Er is één narratief. Noemen ze dat heel. Je moet overal. Hetzelfde over denken. Nou die tien koningen. Voor mij staan die tien koningen voor. Voor gewoon alle koningen van de aarde.

Zeg maar. De vereniging. Dat is een beeld van de volheid. Voor alle koningen van de aarde. Dat staat ook. Dat ze. Bij de val van Babylon. Dat ze hebben gehoereerd met Babel.

Maar even dit. Die tien koningen zijn. Hebben één mening. En ze zullen kracht en macht aan het beest. Overdragen. Niet eens ontvangen. Maar overdragen.

Ja. Ik dacht. Dat is exact wat we nu toch zien. Gebeuren. Wij. Langzamerhand dragen. Heel onze soevereiniteit en autoriteit. Die we in Nederland hebben. Over. Nog niet aan het beest.

Ik geloof niet dat. Dat. Dat Ursula van der Leyen. Of zo. Dat dat het beest is. Maar we. We leren. Nee toch. Ik. Maar we leren. We leren wel.

Om. We leren wel wat het is. Onze soevereiniteit weg te geven. Over te. We raken onze macht kwijt. We worden gevangen. Gevangenen van regels. Ik heb er vorige week.

Ergens gepreekt over Daniel. Hoofdstuk 6. Dat ging over koning Darius. Dat was het tweede rijk. Weet je wel. En de fors van de mede en de persen. Dus Iran. Die was ook.

De mede en de persen waren ook gevangenen van hun eigen regels. We hebben dat spreekwoordelijk nog. Een west van mede en persen kan niet gebroken worden. Dus hij was. Maar hij was dan ook gevangenen van zijn eigen regels.

En daar had hij het. Ze draaiden moeilijk mee. Want op een gegeven moment hebben ze hem erin geluist. En met niemand mag iemand aanbidden dan alleen u. En toen. Ja. Daniel die ging eraan. En daar hield hij toch wel veel van.

En wat er toen gebeurde. Je moet ook maar eens nalezen. Daniel's is. Maar ik vind dat zo prachtig om te zien. Hij moet het doen. Hij ontkomt niet aan zijn regels.

We hebben nu eenmaal. Zeggen ze. Met Europa afgesproken. Dat we. Nou ja. Noem maar op. Waar gaat het over? Stikstof. CO2. Milieu. Klimaat.

Boeren. Verzin het. Dat we dat zullen doen. We moeten wel. We hebben eigenlijk zelfs niets meer in te brengen. Maar die koning daar is.

Die had het er niet breed mee. Want hij ging naar huis. En die kon niet slapen. De slaap week van hem. En hij liet ook niks ter afleiding brengen. Nou betekende dat in zijn geval.

Dat hij niet de meisjes uit zijn harem liet komen. Maar. In ons geval zou het kunnen betekenen van. Ja misschien ook wel zoiets. Weet ik wat dan maar achterwezen hier allemaal doen. Dat ze. Dat ze in ieder geval niet de tv aanzetten.

En een leuke film kijken. En een avondje Netflix. En zeggen. Oh ja. Dus als mensen mij vragen. Bid je nog voor de overheid. Zeker bid ik voor de overheid. Absoluut. Ik bid ook voor wijsheid en kracht.

En zeker voor christenen binnen de overheid. Of voor mensen die de waarheid willen spreken binnen de overheid. Maar ik bid voor heel veel mensen binnen de overheid. Die echt de waarheid niet spreken. Maar de waarheid in ongerechtigheid en onderhouden.

En die gevangen zijn van hun eigen witte. Bid ik dat ze mogen overkomen wat daarin is overkomen. Dat ze er wakker van liggen. Dat ze er echt wakker van liggen. Dat ze de slaap niet kunnen vatten.

Dat ze geen afleiding kunnen vinden in allerlei vermaak en vertier. En dat ze dan de volgende dag denken. Hé Daniel. Heeft die God die jij zo eerd jou nog kunnen redden.

Weet je. Top toch. Dat bid ik voornamelijk voor de overheid. Dat lijkt me toch fantastisch. Als je dat. Maar goed. Ze hebben het dus overgedragen. Dan voeren ze oorlog tegen het lamstaten.

Dat gaat ook gebeuren. Dat is natuurlijk ongelijk strijd. Want het lam wint. Jezus. Het lam. Want de heren der heren. En hij is de koning der koningen.

Zal hen overwinnen. En zij die samen met hem zijn geroepen. Uitverkoren. En gelovigen. Drie groepen. Kan je ook nog heel veel van zeggen.

En hij zei tegen mij. De wateren die u gezien hebt. Waaraan de hoer zit. Zijn volken. Menigte. Naties. En talen. Dus alle volken die hoereren met Babylon.

En Babylon is ons geldsysteem. Ons economisch systeem. Maar ook ons medisch systeem. Over Babel staat dat er wordt gehandeld in. Moet je maar kijken.

In 18 vers 13. Ze handelen in kaneel. Reukwerk. Meren. Wierhoog. Wijn. Olie. Meelbloem. Tarwe. Lastdieren. Schapen.

Paarden. Wagens. En lichamen en zielen van mensen. Dat is eigenlijk de grootste handel waar. Lichamen en zielen van mensen. Mensen zijn handelswaag geworden. Ze worden tegenwoordig ook.

Dikkels genoemd. Useless eaters. Nutteloze eters. Dus. Ja. Dat zijn wij. Je moet er zo weinig mogelijk van hebben. Want 8 miljard is veel te veel.

Het zijn useless eaters. Al zijn minst is het handelswaar. Als je de pillen en medicijnen aan kan verkopen. Dan verdien je er al wat aan. En laat ze verder voor je werken. Nou dat is precies wat gebeurt in Babylon.

De lam trekt haar tegen de strijden. En dan staat er. En eens die tien horens. Dat waren dus die tien koningen. Dat hebben we net gezien.

Dat is vers 12. Die tien horens zijn tien koningen. En in vers 16 draait het ineens allemaal om. Dan zie je. En de tien horens die u op het beest zacht.

Zullen de hoer haten. Ineens. In plaats van de macht overdragen. En zeggen wat fijn dat we er onder vallen. Zullen ze ineens de hoer haten.

En haar berooid en naakt maken. En haar vlees eten. En haar met vuur verbranden. Want God heeft het in hun hart gegeven. Om zijn plan uit te voeren.

En dit eens gezien te doen. En hun koningschap aan het beest te geven. Totdat de woorden gods volbracht zijn. Daar moet je eens over nadenken. Wat er dus gebeurt ook nu. En ik zeg niet dat wij dit allemaal meegemaken.

Maar wel het voorspel ervan in ieder geval. Dat als we al die macht zien overdragen. Dan is dat ook wat God in hun hart heeft gelegd. Niet dat het daarmee goed is.

Dat is altijd weer zo lastig. De raad gods en de wil van God. Was het goed wat de mensen deden toen ze Jezus aan het kruis nagelden? Nee natuurlijk niet. Het was het grootste misdrijfde wereld.

Om de zoon van God aan het kruis te heren. Was dat goed? Nee. Was het goed dat het gebeurde? Ja. Tuurlijk. Het was naar de raad gods, zegt Peters later.

Het moest gebeuren. Maar het was niet goed om te doen. Nou zo ook hier. Die tien koningen doen dat. Is dat goed? Nee, is niet goed. Moeten we al die macht overdragen? Nee, is niet goed. Maar het is wel naar de raad gods.

Dat geeft wel heel veel rust als je ook weet dat God daar boven staat. Dat hij heerst. Dat hij weet wat er gebeurt. Dat hij in controle is. En als mensen dan nu zeggen van. Ja, maar waarom doet God dan niks?

Ja. Weet je. Daar is geen beginnen aan. Als God ergens begint, dan moet hij ook gelijk doorgaan. Het is een soort domino spel, zeg maar.

Als je ergens iets uittrekt, dan stort de hele wereld in elkaar. Dus dat gaat dadelijk gebeuren. Maar ik ben er wel heel blij mee. Dat God rechtvaardig is.

En dat straks iedereen een rechtvaardige rechter gaat ontmoeten. Een eerlijke rechter gaat ontmoeten. En degene die nu schuilen in de schuilplaats van de Allerhoogste zijn gezeten. En overnachten in de schaduw van de Almachtige, Psalm 91.

Die mogen weten dat ze veilig zijn bij hem. En roep daarom de naam des Heren aan. Ik heb net gehoord, je mag je eigen naam invullen bij Johannes 3 vers 16. Dan komt die naam ook in de Bijbel voor.

Zelf heb ik daar niet zo'n moeite mee. Want mijn naam komt regelmatig in de Bijbel voor. En daar heb ik zowel positief als negatief. De laatste tijd zelf over mogen spreken.

Maar dat is dus Gods geweldige plan. Dat hij uiteindelijk die aarde, de volheid van de aarde gaat oogsten. Nou, daar wil ik dan nog één stukje over lezen.

Stefania. Ik hoop dat ik het hier al heb aangehaald. Maar ik doe dat nog een keer. Want ik vind dat zo belangrijk. En als u iets kan bijschrijven in de Bijbel.

Of dat wil. Of een pen. Of er een streep doorheen zit. Dan moet u dat nu echt bij de hand houden. Want dan moet hier echt wel wat gestreept worden. Want hier gaat bijna elke vertaling mank.

Echt. Niet dat ik een groot Hebraaikus ben. Want dat ben ik niet. Maar ik kan wel leren van anderen. Ik kan ook Hebraaikus lezen. En er wat onderzoek in doen. Maar ik ben geen groot Hebraaikus. Daar ben ik niet.

Maar ik leer van anderen. Overigens als u een nadense Bijbel hebt. Sommigen hebben die. Dan hoeft u niet zoveel te strepen. Dat valt wel mee. Pieter van Ausor heeft dat vrij netjes vertaald.

Allemaal wat er staat. Ik ga even naar Stefania. Want dat gaat over die laatste oogst. Stefania is de profeet van de oogst. De oogst profeet.

Een herfst profeet. De profeet van Sukkot. Stefania betekent de Heer verbergt. En dat betekent eigenlijk letterlijk de Heer verbergt op. Of zamelt in.

Want verbergen. Hij verstopt het. Maar hij zamelt het in. Hij gaat het inzamelen. Het woord van de Heer dat gekomen is tot Stefania. De zoon van Kushi.

De zoon van Gedalia. De zoon van Amaya. De zoon van Hiskia. Je leest er allemaal overheen. En het voert ook veel te veel om er heel diep op in te gaan. Maar je ziet hier dat die Stefania is afkomstig.

Zowel van een heiden als van een Israëliet. Kushi. Dat is een heidense koning. Maar ook van Amaya. De zoon van Hiskia.

Van een Israëlitische koning. Dus hij combineert die twee volken in elkaar. En dan staat er in vers 2. Ik zal alles volkomen wegvagen van de aardbodem.

Spreekt de Heer. Ja dat is natuurlijk niet fijn. Als je dat leest. Alles volkomen wegvagen. Als je dat voor je stille tijd leest. Dan denk je. Zo heer. Hebt u niet iets leukers dan dat?

Ik weet wel dat het af en toe moeilijk is. Maar dat staat er ook helemaal. Dat vertalen ze wel zo. Maar dat staat er niet. Als je weet dat Sephania de oogstprofeet is. En je weet wat er staat.

Dan staat eigenlijk in het Hebraeus ook een woordspeling. Asef, asef, hakoi. Asef, asef, hakoi. En dat betekent. Ik zal alles volkomen inzamelen.

Oh. Wegvagen is iets anders dan inzamelen. Toch? Maar dat is wat te staan. En dat woord heeft wel een verbinding met wegvagen. Wegvagen.

Want je moet dat maar zien. Weet je. Als de vertegenwoordiger rijdt er een combine over de kraanvelden heen. En dan zie je eigenlijk niks meer gebeuren. Dat er alleen. Er worden wel wat pakken uit.

En er worden strakke kraan opgeslagen. Maar heel vroeger heb ik toen al gezien. Dat er gewoon een boer. Die komt met zijn zijs. Dat is de beeldspraak van de Bijbel. En daar staat daar dat kraan.

En wat doet hij met die zijs? Hij gaat alles volkomen. Wat? Wegvagen? Nee. Inzamelen. Hij gaat het toch niet wegvagen? Hij gaat toch niet de hele tijd werken aan die ogen.

En dan zeggen. Ja nou is klaar. Wegvagen. Hup. Opzouten met die boel. Nee. Hij gaat het inzamelen. Maar ja daarvoor moet het wel met die zijs. Gemaaid worden. Pieter van Azor heeft dat goed vertaald.

In de Naardense Bijbel. Ik zal alles volkomen wegvagen van de aardbodem. Spreekt de Heer. Ik zal mens en dier wegvagen. Ja weer dat woord. Hetzelfde woord. Inzamelen.

Mag je echt doorstrepen en erbij zetten. Inzamelen. Ik zal de vogels en de lucht en de vissen in de zee inzamelen. De struikelblokken samen met de goddelozen. Ja.

Staat er dan. Ik zal de mensen uitroeien. Nou. Weer zoiets. Het is voor eerst weggevraagd. Maar dan worden de mensen ook nog uitgeroeid.

Het woord wat daar staat is echt. En u mag het allemaal na gaan kijken hoor. Google het maar op. Het woord is karat. En karat betekent afsnijden. En dat betekent dus maaien.

En dat is wat die boer doet. Als die dat koren op het land gaat maaien. Dan gaat hij het afsnijden. Ja het moet wel afsnijden. Dat is oogsten. Noem je dat.

Dus ik zal mijn hand uitstrekken tegen Juda. Over Juda staat er. Ook in de Naardense Bijbel staat. Tegen is weer wat anders dan over. Hij strekt zijn hand uit over Juda.

En alle inwoners van Jeruzalem. Dus ja wat daar gebeurt. En daar komt er wel een heleboel wat aan. Ook in dat wegmaaien.

Dan kun je dat vergelijken met die gelijkenis die Jezus vertelt over het onkruid en de doelik. De doelik en de tarwe. Zullen wij het nu al uit elkaar halen. Nee dat gebeurt bij de oogst.

En dan wordt dat zichtbaar. Daar gaat Safania dan ook over spreken. Maar we kunnen niet heel Safania behandelen. Maar ik wil dan nog naar het eind van Safania.

Dan gaan we naar Safania. Het laatste hoofdstuk. Hoofdstuk 3 vers 14.

Nou dat vind ik een mooi en vrolijk einde. Waarbij ook de bevestiging van wat ik in het begin heb gezegd. Naar voren komt. Dan staat er zingt vrolijk.

Nou dat is in ieder geval feestelijk toch. Dat is de zevende dag. Dat is eigenlijk de achtste dag. Vers 14. 3 vers 14. Safania 3 vers 14. Zingt vrolijk.

Tochter van Sion. Juicht. Israël. Wees blij. Spring op van vreugde. Met heel je hart. Dochter van Jeruzalem. De Heer heeft uw oordelen weggenomen.

Hij heeft uw vijanden weggevaagd. Dat staat er niet. Dat staat geëffend. Hij heeft uw vijanden geëffend. Het is goed nu. Er zijn geen obstakels meer.

De koning van Israël is in uw midden. U zult geen kwaad meer zien. Elie en Rickert hebben hier een prachtig lied over gemaakt natuurlijk. Tochter van Sion.

Juicht. Want de Heer nam uw gerichte weg. Hij heeft de vijand verjaagd. Zien is het dan. Dat vind ik zo'n mooi lied. Op die dag zal tegen Jeruzalem gezegd worden.

Wees niet bevreesd. Sion. Verlies de moed niet. Laat uw handen niet slap worden. De Heer. Uw God is in uw midden. Een held. Die verlossen zal.

Hij zal zich over u verheugen. Met blijdschap. Hij zal zwijgen in zijn liefde. Dat is toch mooi. Als God daar komt. Hij gaat zwijgen in zijn liefde.

Hij gaat niet zeggen. Zie je nou wel. En je had dit of dat. En ik heb het je wel gezegd. Nee. Liefde is soms ook. Dat noemen ze namelijk de mantel der liefde bedekken. Dan gaat hij zwijgen in zijn liefde.

Hij zal zich over u verblijden met gejuich. Wie bedroefd zijn. Vanwege de samenkomst zal ik verzamelen.

Ze zijn uit u. Hé, nou is het ineens wel verzamelen. Daar staat hetzelfde woord als in het begin. Als wegvraag. Echt in de originele context. Zeg maar. Staat precies hetzelfde woord.

Waarom is het nou in het begin wegvragen. En nou is het ineens verzamelen. Dit klopt. Ik ga u verzamelen. Dat zei God in het begin al. Dus hier zie je het echt komen. Ik zal u verzamelen.

Ze zijn het u. Zie, in die tijd ga ik op tegen de tegen uw verdrukkers. Ik zal verlossen wie mank gaat. Bijeenbrengen wie verdreven is. Ik zal hen maken tot een lof.

Tot een naam. In heel het land waar zij beschaamd waren. Waar het moeitevol was. In Heret staat er. Heel het land. Het kan ook heel de wereld zijn. Namelijk.

In die tijd zal ik u bijeenbrengen. Asaf. Asaf is bijeenbrengen. Asaf. Assef hako. Ik ga u verzamelen. Ik ga u bijeenbrengen.

Voorzeker. Ik. God zelf. Ik zal u maken tot een naam. Eindelijk ontvangt u een naam. Dat mag dan ook. De naam Israël. Maar ik zal u maken tot een naam.

En tot lof onder alle volken van de aarde. Wanneer ik voor uw ogen een omkeer in uw gevangenschap breng. Zo zegt de Heere.

En dat gaat echt gebeuren. En volgens mij gaat het niet zo lang meer duren. Maar ja. Dat denk ik al heel lang. Dus je weet het nooit precies.

Maar wie weet. Komen we er over het feest. Nou het is geen ene sneltrein vaart. Daar ben ik me van bewust. Dus je moet het misschien nog een keer naluisteren. Of je hebt wat opgeschreven.

Of hoe dan ook. Maar belangrijk is wel dat je even onthoudt van het eerste soepkot was bij Jacob. Toen hij is er al werd. En hij heeft zich verzoenen met Edom. En het tweede in Leviticus 23.

Waar de instelling is. En dan in Numerie. Waar die zeventig koeien worden geslacht. Die voor alle zeventig volken zijn. En Safanya die zegt van ja ik ben de herfst vervleed. Maar God gaat iedereen inzamelen. En dat aan het eind.

In de openbaring. Het lam geopenbaard zal worden. En Babylon zal vallen. En geoordeeld worden. En hij tot zijn glorie. En tot zijn recht gaat komen. En dat wij zelf.

Als je dan zegt. Ja wat heeft dat nou voor nut om dat allemaal te weten. Wij zitten er midden. Middenin. Nou daar ga ik maar niet altijd veel meer over zeggen. Want dan wordt het echt te laat.

Maar dat is het.