Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goeie avond. Ik begin bekend te staan als een dorstig mens staat in vier glazen water.! Fantastisch, ja. Ik vind het fijn dat u er allemaal weer bent.
! Ja, u bent er in ieder geval allemaal.! Ik wil niet zeggen dat iedereen er is, want er zijn er ook mensen die er niet zijn. Maar goed, die vallen er dan niet onder allemaal. Nou ja, dit wordt al gelijk heel ingewikkeld.
Fijn om hier te zijn. We hebben er nog drie keer, inclusief deze avond. We zijn vorige keer bij Yom Kippur geëindigd. Dat hebben we behandeld.
Kouden verzoendag, de dag van de bedekking. Dus we hebben al heel wat feesten gehad. We hebben eigenlijk, qua feesten, hebben we nog maar één feest over, zou je kunnen zeggen.
Dat is niet helemaal waar. Ik denk dat er twee zijn, dus het komt goed uit. We hebben de Loofhuttenfeest, dat is altijd het laatste feest. Wat gevierd gaat worden en wat nog over is.
Daar gaan we het vanavond natuurlijk nog niet over hebben. Ik wil ook nog een aparte, want dat is ook één van de feesten van de Heer. En die wordt meestal niet bij de koudenfeesten behandeld.
Misschien omdat dat wat tricky wordt geacht, of wat spannend wordt geacht. Maar dat is de Shabbat. De Shabbat is ook één van de feesten. De Sabbat is ook één van de feesten van de Heer.
Het is overigens het feest dat het meest gevierd wordt. Ze worden elke week gevierd en soms bij bijzondere gebeurtenissen dan wel twee keer per week. Zoals wij ook een tweede kersdag en een tweede pinksterdag hebben, zijn er ook in Israël, niet tweede kersdag, die vieren ze daar niet, maar wel grote Shabbat.
En daar hebben we het al over gehad. Bijvoorbeeld bij de Pesach, dat de dag van de Shabbat groot was. Weet je wel, de laatste dag van de drie dagen tijd na de smeer van het bloed aan de deurposten van het land.
Maar dan had je een grote Shabbat. En na die dag is dan ook de Heer Jezus opgestaan. Dus we hebben Pesach gehad, feest van de ochtend broden, feest van het beweegoffer in het begin, waar we hebben gezien dat de Heer Jezus na drie dagen en drie nachten werd uitgebeeld door het feit dat de priester de schoven weer begon te bewegen.
Even een korte terugblik. Dan kreeg je de omertelling. Dat duurde vijftig dagen. Na vijftig dagen was dan Shabbat. Dat is het Pinksterfeest.
Wij noemen dat Pinksteren omdat dat Penta, dat is vijftig, Penta, Costa. Dus wij tellen nog wel vijftig dagen af. Al is het dan vanaf het verkeerde begin. Maar we houden het nog wel op die vijftig dagen.
Het is een prachtig feest. Want het had allerlei betekenissen. Het zijn allemaal oogstfeesten. Maar ook feesten waar God een diepere betekenis heeft gegeven. En toevallig bij de voorbereiding van...
Ja, wat is toevallig? Toevallig vind ik wel een mooi woord. Maar ik noem dat dan altijd. Het valt je toe. Als je het zo ziet, dan is dat mooi. Voor mij is dat toevallig.
Maar iemand doet het jou toevallig. Maar bij de voorbereiding van vanavond toen ik nog een aantal dingen teruglas. Toen dacht ik ook natuurlijk weer terug aan dat kleine boekje wat ik dan gemaakt heb.
Waarin ik betoog dat het God uiteindelijk te doen is om een huwelijk met de hele mensheid. Dat vanaf de eeuwigheid, voordat de bergen geboren waren. Voordat er ook wel iets bestond, God in zichzelf aan zijn zoon beloofd heeft om een bruid aan hem te geven.
Dat was Gods plannetje, zou je kunnen zeggen. Gods plan. Dat mag wel een plan noemen. De grote plan van God. En dat hij dat door de eeuwen heen, door de tijd heen gaat volvoeren.
Dat het daar om ging. Nou, dat plan dat werd dan leek in de war gestuurd te worden door het feit dat de mens al vanaf het begin, al voordat de bruiloft had plaatsgevonden, overzelf pleegde met Satan.
Met de slang. Want dat is eigenlijk wat gebeurde in de hof van Eden. Dat slang zegt, ja weet je, God weet wel, als je van die boom eet, zul je als God zijn.
Oftewel, dan zul je gemeenschap met hem hebben. Dan zul je met hem één tot één vlees, zeggen wij dan als mensen, geworden zijn. En dan zul je als God zijn. Dan had hij ook gelijk in, dat was de bedoeling.
En daarom mag je er niet van eten. Maar je moet het maar wel doen. Nou, in dat boekje heb ik het vergeleken met, eigenlijk was dat gewoon, ik zeg maar zo, seks voor het huwelijk.
In feite. Dus overspel. In feite. Dus ontucht zou je dat kunnen noemen. Maar ik beschuldig niemand, want als ik jullie beschuldig, verschuldig ik ook mezelf.
Dan hoef ik niet heel diep op in te gaan, maar dat zeg ik dan maar zo. Goedverstaande, salve woorden en dat soort dingen. Maar het hoort zo niet.
Dus wat er eigenlijk gebeurt is dat de mensheid zich verbond aan de slang. En ja, dat is dan een huwelijk tussen de slang, tussen de Satan, tussen de boze en tussen de mensheid geworden.
En God respecteert zijn eigen witte. Dus ja, als dat gebeurt, dan gebeurt dat. En dan ben je dus verbonden aan de slang. En er is maar één manier om een huwelijk te ontwinden. In feite.
Ik bedoel, natuurlijk. Als de fariseeën daar allerlei wetjes en regeltjes over hebben. En ze kwamen bij Jezus om te vragen, hoe zit dat nou? Dan zegt hij, ja. Om de hardheid van uw harten.
Oftewel, omdat God ook wel weet dat het leven soms sterker is dan de leer. Dat het soms anders gaat. Het kan soms niet anders. Om de hardheid van uw harten heeft Mozes u de gelegenheid gegeven om een scheidbrief te geven.
Dat als het misgaat, dat je dat tenminste nog netjes kunt regelen. Maar het hoort niet. Vanaf het begin, zegt Jezus, dan is het al zo niet geweest. Dus er is geen andere reden dan overspel.
Want dat had God namelijk zelf gedaan. Zijn toekomst gebruikt de minstheid weggezonden. Omdat ze overspel pleegden met Satan. En een huwelijk kan alleen maar ontbonden worden door de dood.
Zo werd dat vroeger ook. En nog wel, als het goed gaat, aan elkaar beloofd. Dat is ook het grote verschil, vind ik bijvoorbeeld, tussen een samenlevingscontract en tussen een huwelijk.
In een samenlevingscontract dan teken je voor bepaalde dingen. En dat lijkt heel erg op een huwelijk. Maar het is niet zo dat je dan de belofte geeft. In voor- en tegenspoed.
U kent dat wel. In Amerikaanse films komt het altijd heel mooi naar voren, vind ik. Maar tot de dood ontscheid. Dat is de Bijbel. Tot de dood maakt een einde aan het huwelijk.
Nou, dat is dan ook precies wat Jezus heeft gedaan. En dat vind je in die, wat we dan noemen, feesten. Want dat zijn de moediem, de gedenktijden, vind je dat ook terug.
Jezus is uiteindelijk zo ver gegaan. Dat hij aan het kruis is gegaan. Natuurlijk, dat gaan we straks ook nog zien. Daar ga ik het over hebben. Je zei in 53 ook. Om onze smarten, om onze zonden te dragen.
Om alles wat wij hebben gedaan op zich te nemen. Maar tegelijkertijd, wat daar gebeurt is. En dat is eigenlijk, nou minstens net zo belangrijk.
En misschien nog wel belangrijker dan het wegnemen van onze zonden. Dat is namelijk noodzakelijk. Dat die zonden moeten worden weggenomen. Want God kan geen gemeenschap hebben met de zonden.
En een bruidegom in de toekomst met zijn bruid moet gemeenschap hebben. En als ze gemeenschap hebben, kunnen ze samen een worden. En God kan geen gemeenschap hebben met de zonden. Dus die zonden moest worden weggenomen.
Maar tegelijkertijd moest de losprijs voor de bruid worden betaald. En dat is wat Jezus aan het kruis deed. En daar stierf hij. Daar stierf hij. En wat gebeurt er als wij tot geloof in Jezus komen?
Dan, Paulus zegt dat zo netjes, dan zijn we met hem begraven door de doop in de dood. Om met hem ook op te staan tot een nieuw leven.
Dus als we geloven in Jezus, als we zijn offer aan vaarden, dan zijn we met hem gestorven. Nou, als je gestorven bent, zegt Paulus in Romeinen, dan ben je rechtens vrij van zonden.
Dat is een nogal juridische uitdrukking natuurlijk. Goed, Paulus is er ook wel iets van rechtspraak af. Maar dan ben je rechtens vrij van zonden.
Oftewel, dan ben je vrijgesproken van het doel missen. En je bent niet meer gehuwd met de boze, want je bent gestorven. En dus je hebt weer de mogelijkheid om een nieuw huwelijk aan te gaan.
En dat gebeurt dan de facto ook, direct. Als je je verkeert tot de Heer Jezus, dan komt zijn geest in je wonen. En dan wordt dat huwelijk aangegaan. Je zou kunnen zeggen, het burgerlijk huwelijk.
Het juridische huwelijk, zal ik dat maar zeggen. En dat wordt straks, als hij terugkomt, er wordt dat gevierd. Dat nieuwe Jeruzalem als een bruid neerdaalt uit de hemel.
Getooid als een bruid die voor haar man versierd is. Ja, dan komt dat eeuwige bruiloftsfeest eraan. Dat is de hele gedachte van de Bijbel.
Daar gaat het allemaal om. Daar gaan al die feesten ook om. Dus het loskopen, je leven geven voor de bruid. Het weer opstaan uit de dood om weer nieuw te zijn voor de bruid. Uiteindelijk kom je dan terecht na vijftig dagen bij de Sinaï.
Kwam Israël bij de Sinaï terecht. Daar werd de eerste Shavot, de eerste Pinksteren gevierd. Drie dagen voor die tijd kwamen ze eraan. En reinigde ze zich. En dan moest op de berg werden er tien woorden voorgelezen.
Maar dat was in feite het sluiten van een contract. Gewoon een huwelijkscontract. Als u, ik denk dat we allemaal wel eens een huwelijk in Nederland hebben bijgewoond voor de Andra van Burgersstand.
Dan zegt hij nou, zogenaamd altijd als een karpje van. U hebt heel veel verplichtingen en zo. Ik zal niet het hele burgerlijk wetboek voorlezen, maar een paar dingetjes. En dan leest hij de echte genoten zijn, wat haar wederzijds trouwen en hulp verschuldigt.
Maar het is een contract. Nou, zo moet je ook eigenlijk die tien woorden, de tien geboden van God zien. Ik ben de Heer uw God en jullie zijn Israël mijn volk. Ik heb je uit Egypte gehaald en wij trouwen bij deze.
En het contract is dit. Ik ben voor jullie de enige. En je zult geen andere goden hebben. Enzovoort, enzovoort, enzovoort. Dan komen er een aantal regels waaraan de wederzijdse echtgenoten zich hebben te houden.
In feite is dat zo simpel als wat. Daar trouwde Israël plaatsvervangen voor de mensheid. Voor de ver om dat helemaal uit te werken. Maar daar trouwde Israël plaatsvervangen voor de mensheid met de eeuwige.
Alleen, ja, daar vond al direct natuurlijk ook weer echt breuk plaats. Want Mozes ging de rest van de huwelijksakten bovenop halen om die te laten ondertekenen en ook op schrift te laten stellen.
En dat duurde de bruid wat te lang. En toen die na veertig dagen weer beneden kwamen, eigenlijk voor die tijd al, zei Israël tegen Mozes van, maak ons maar een nieuwe God.
Want waar Mozes is voor leven, dat begrijpen we eigenlijk niet. Dus dan werd er een God gefabriceerd, een gouden kalf. Daar heb ik met name vorige keer ook nog eventjes over gehad. Dat gouden kalf, als je daar op let, dan zie je dat overal weer tevoorschijn komen.
Gouden kalf is een afbeelding van de baal, is een afbeelding van Zeus ook. Een afbeelding van Europa zelfs. Dat is een afgod. Het gouden kalf is daar symbool van.
En je ziet dat altijd bij de financiële markten staan. Bij de beurs in Amerika, bij de beurs in Amsterdam. Ook kunstzinnige uitingen, dan krijg je de gouden kalf uitgereikt.
Het is heel wonderlijk dat dat gouden kalf overal weer naar boven komt. Nou ja, wonderlijk is het niet zo wonderlijk, want er staat dan. Die laat zijn gezicht steeds duidelijker zien. Ja, niemand zal in dat gouden kalf iets geks herkennen.
Nou ja, mooi gewoon een beeld van een kalf. Als je iets weet van de geestelijke wereld, weet je dat dat gouden kalf, dat heeft wat te betekenen. Dat heeft een betekenis. Nou, dat zien we dus nu weer opkomen.
Maar dat gebeurde daar voor het eerst. Dus het huurlijk werd eigenlijk, ja, er werd overspel gepleegd in ieder geval voordat het echte feest kon beginnen. Dan gebeurde er iets heel bijzonders.
Dan komt Mozes naar beneden. God zegt, ga maar naar beneden, want je volk is al aan het zondigen. En dan heb je die twee tafelen der wet, zo heet dat, die stenen tafelen, waar God zelf de huwelijksakte in had opgeschreven.
Die gooit Mozes stuk. Hij is woest, boos, de meest zachtmoedige mens op aarde, was hij. Uw nagaan, hij kan ook nog boos worden. Neem je mij wel eens kwalijk dat ik boos word?
Ja, ik hoor dat ik ook wel eens. Maar Mozes, die is de meest zachtmoedige mens op aarde en die werd boos. En dan zeg, bam, als het over Gods eer gaat, nou, weg, kapot werd. Weg, het huwelijksboekje.
Moet je je voorstellen. Je bent net getrouwd. En dan scheur je je huwelijksakte, scheur je ermee. Nou, hele gebeurtenis, beleidings van zonde.
Aaron met zijn verhaal, ik kon bij ook iets doen, die mensen brachten allerlei goud. Ik gooi het in de rivier en ploep, stond er ineens al gouden kalf. Je moet het maar eens nalezen hoe dat gegaan is, maar dat is echt een heel wonderlijk verhaal.
Zo zegt hij het echt, hoor. Hij zegt, de mensen brachten allemaal goud bij me. En ja, ik denk, wat moet ik nou, Aaron? Ik gooi het in de rivier en ploep, kwam ineens gouden kalf uit.
Terwijl de staat, dat ze het allemaal met zorgvuldig gemaakt hadden en gestift hadden. En met stiften helemaal bereid hadden. Weet je niet geloven hoe je het weer nalezen, hoor.
Exodus 21, 22, 23, ga dat daar niet allemaal opzoeken. Want er is allemaal geen tijd voor. Vertel het verhaal, hè. Jullie schrijven het op en dan kijk je thuis na of die dingen al zo zijn. Zo hoort dat ook. En dus dat goud ik af, dat werd vermalen.
Dat werd toen echt in de rivier gegooid. Dat water moest dus ook opdrenken. Drink je eigen af, God maar op dan. En er stieren van een heleboel mensen. En Mozes zegt, nou, ik ga kijken of ik het nog goed kan maken met God.
Dus die gaat weer naar boven. En die praat dan met God. God wil eigenlijk niet meer. God zegt, ik zal mijn engel met je meesturen, maar ik kan het volg niet meer lucht vanaf zien. Het is echt, het is klaar.
Het is voorbij. Voor mij is het over. Maar God is een jaloers God. Snap je? Dit gebeurt ook. Ik zie dat in het echt, in de pastorale praktijk, ook zo dik als het gebeurt. Als er overigens sprake is van overspel, op wat voor manier dan ook.
Maar ja, dan kun je nog zoveel van iemand houden of gehouden hebben of nog steeds houden. Maar dan gaat er iets stuk van binnen, weet je wel.
Dan gaat het even niet. Ik zeg niet dat er bij God iets stuk ging. Ik weet niet of je dat zo mag zeggen. Maar hij wordt in ieder geval altijd wel omschreven als een jaloers God.
Hij is jaloers op zijn eer. Dus hij zegt, ik doe het niet meer. Nou, hij zegt, ja, maar u moet wel, want u hebt zich verbonden aan dit volk. Het moet wel. En als u niet met ons meegaat, dan gaan wij niet verder.
Dus hij zet God in feite voor het blok. Dat vind ik ook altijd heel mooi. Dat is een manier om te bidden. Wij zijn altijd zo eerbiedig met bidden. Maar eerbied is ook God voor het blok zetten. Eerbied is niet alleen maar vragen, God wil alsjeblieft dit of dat.
Maar God houden, God zijn beloften voorhouden. U hebt het zelf gezegd. Het is uw woord. Ik verzin het niet. U hebt het gezegd. En ik hou uw woord voor.
Ja, uiteindelijk zegt God, dus je wilt dat ik mee opdruk. Ja, natuurlijk, zegt Mozes. Nou, dan gebeurt dat ook. Dan maakt God een nieuwe, nieuwe stenen tafel. Er staat niet bij dat hij het zelf doet, maar ik denk het wel.
Maar dan schrijft hij opnieuw het huwelijkse woord. Je wordt herdrukt, zal ik maar zeggen. Tweede druk van het huwelijkse woekje. Worden we nieuw uitgegeven. En daar komt Mozes weer naar beneden. Maar dan, bij het eerste huwelijkse verbond, had het hele volk, zoals dat hoort voor de burgerlijkste handen, had God gezegd, ja, ik wil.
En het volk had ook gezegd, ja, alle dingen die de Heer zegt, zullen we doen. Toch? Zo is het gegaan. Exodus 20, 21. De tweede keer wordt dat niet meer gevraagd. Weet je wat Mozes dan doet met dat huwelijkse woekje?
Hij gaat op gebod van God trouwens een tempel bouwen met daarin een tabernakel. Of een tabernakel bouwen met daarin een ark.
En in die ark wordt het huwelijksboekje opgeborgen. Dat verdwijnt. Dat kun je niet meer zien. Er mag ook niemand meer aankomen. Hoogpriester, enkepeyai, Yomkipoer, we weten het.
Dat hebben we vorige keer gehoord. Dan wordt dat verzoendeksel, hilasterion was het in het Grieks, weet u nog. En kefila in het Hebraeus. Dan wordt dat bedekt.
Dan wordt de zonde van het volk weer bedekt. En dan in die ark is dan dat huwelijksverbond, is dat huwelijksboekje. Volgens Hebraeën later trouwens ook nog. Een kruikje manna uit brood is levens.
En de bloeiende stap van de Aaron was een teken van dat God altijd weer vrucht en bloei zal geven. Maar die is verborgen in die ark. En waar staat die ark voor? Ja, die ark dat is het beeld van Yeshua, van Jezus.
De toegang tot God. Dat is Hij zelf. Daar heeft Hij de gemeenschap met de mensheid. Dat is ook niet voor engelen. Petrus zal laten zeggen, 1 Petrus hoofdstuk 2, in welke zelfs de engelen begeren een blik te slaan.
Nou, dat kon je eigenlijk gewoon zien aan die ark. Die engelen willen wel onder dat deksel kijken. Maar ja, dat kan niet. Zodra de deksel omhoog gaat, gaan de engelen ook omhoog.
Dus ze kunnen er nooit omheen kijken. Dus wij mensen mogen als we in Christus zijn, in die ark geborgen zijn. En dan hebben we daar in de goddelijke natuur ontvangen.
2 Petrus hoofdstuk 1 vers 2 zegt, daar hebben we aan alle goede dingen deelgekregen. En zelfs zijn we de goddelijke natuur deelachtig geworden.
Dus we zijn niet god geworden, dat niet. We worden geen goden. Maar we hebben wel de goddelijke natuur. We hebben het eeuwige leven ontvangen. We hebben eeuwig leven in onszelf.
Onvervreemdbaar leven in onszelf gekregen, omdat we de goddelijke natuur ontvangen hebben. En dan is het maar wachten op die, uiteindelijk dat laatste feest, dat Sukkot.
Dan worden de tentjes opgezet en dan wordt er feest gevierd. Absoluut, dat is een Israëlfeest. En dat zal dadelijk het grote bruiloftfeest ook zijn.
En dan zal eigenlijk het godplan heel duidelijk openbaar worden voor iedereen. Wat nu nog verborgen is voor een heleboel mensen. En voor ons ook nog gedeeltelijk verborgen.
Wij denken allemaal wel dat we het precies weten. Maar weet je, ik praat erover, ik spreek erover, ik zit er wat af en toe over op mijn website. Of ik roep er wat over. En je wil niet weten hoeveel mensen dan een mailtje sturen met, ja het zit anders.
Het is niet voor, maar na, of tussen, of tijdens, of na drieënhalf jaar, of na zeven jaar, of helemaal niet. Of met de bruid, Israël is de bruid, of de gemeente is de bruid, of de mensen is de bruid. Of zijn legio-eindtijdtheorieën.
En ik heb er ook één waarvan ik denk dat het de juiste is. Maar ik denk dat, ik zal niet verweren dat ik het nou absoluut bij het rechte eind heb. Daar gaat het mij ook helemaal niet om. Want het komt uiteindelijk goed, weet je.
God komt terug. Hij zal dat huwelijk met de mensheid, zal die aangaan. Met iedereen die bij hem hoort. Nou, dat komt natuurlijk steeds dichterbij.
En de moediem, de feesten zijn daar een beeld van. Maar we leven nu in een tussentijd. Het laatste feest wat in feite vervuld is, is dan het feest van het beweegoffer.
Jezus is opgesloten uit de dood. De hemelvaart. Dat is ook zo'n apart iets natuurlijk. Want die komt niet, zou je zeggen, niet echt voor in de Tenach.
Toch? Al die feesten, dat zijn feesten die kun je zien in de Tenach. Maar waar zie je nou de hemelvaart in de Tenach? Nou, ik weet niet of ik dat hier wel eens verteld heb. Anders doe ik het gewoon nog een keer.
Dan weet u het. Herhaling is altijd de beste leermeester. Ik kwam er ook pas heel laat achter, hoor. Trouwens, even tussendoor waar ik het hele verhaal om begon, dat was om ook te laten zien dat ik tijdens de voorbereiding iets nieuws had ontdekt.
Want in dat boekje had ik dat gezegd van dat oor doorboren en daardoor trouwde je. Weet je wel, de mensen die het boekje hebben gelezen weten dat. En ik heb het misschien wel eens verteld ook. Maar ik had nog nooit gerealiseerd of gezien, dat was me nog nooit opgevallen, dat dat hoofdstuk direct ook volgt op die verbondssluiting, op dat huwelijkscontract, op die tien gevonden.
Dat is wel heel bijzonder eigenlijk. Dat was voor mij weer, ik denk, hé, het staat in Leviticus, het staat ook in Exodus, het staat daar ook. Dat is echt heel bijzonder. Maar het zijn dus allemaal die feesten en we zitten nu in een soort van tussentijd.
We wachten. Wij wachten op de komst van de wederkomst van de Heer Jezus. Israël wacht op de komst van de Messias.
Ze hebben hem niet gezien. Hun ogen zijn gesloten. Misschien zijn onze ogen ook wel voor een aantal dingen gesloten. Want Daniel zegt dat in het laatste van de tijd zal de kennis zich vermeerden.
Hij schrijft het nou maar op. Hij schrijft het in een boek. Jij snapt er nog niks van, Daniel. Dat kan ook helemaal niet. Maar aan het eind van de tijd, als het zover is, zal de kennis zich vermeerden.
En neem nou zo'n simpel voorbeeld als wat al lang in de Bijbel staat over zo'n code die je ontvangt van een wereldleider. Waarmee je wel of niet kunt kopen of verkopen.
Ja, daar kunnen we ons langzaam wel steeds meer bij voorstellen. Al langer was dat soms met brandmerken of een jodenster.
Dat leek er eigenlijk allemaal een beetje op dat we allemaal dat soort tekenen. Maar dat wordt nu al in ijltempo geactualiseerd. De wereldwijd is echt bezig om de digitale munt te koppelen aan ons gedrag.
Een digital currency, CBDC. Misschien hebt u er al van gehoord. Dat wordt daar gekoppeld aan ons gedrag. En dat betekent dat je dan op een gegeven moment niet meer kunt kopen of verkopen.
Als je over je bepaalde normen heen bent. Ik ben zelf bij de ING-bank. Misschien zijn andere banken dat al best. Maar de ING heeft het al een beetje voorbereid voor mij.
Die zegt van inzicht in uw uitschraven. En dan tellen ze precies op wat ik bij de winkel heb uitgegeven. Aan diesel heb uitgegeven. En aan huis heb uitgegeven.
En aan stookkosten heb uitgegeven. Dat staat even zo allemaal netjes. Want dat kunnen ze zo zien aan al die bedragen. Inzicht in uw uitgaven noemen ze dat. Dat is dan een service. En dan staat er als service ook nog achter hoeveel CO2 dat heeft gekost.
Dus dat weet ik al. Dat zit gewoon in mijn ING-appje. Dat kan ik zo zien. Als u die ING hebt, heeft u dat ook. Nou. Ja, we verkondigen geen kunstig verdichte fabelen, zegt Peters.
En dat wil ik hem wel nazeggen. Het gebeurt allemaal echt. Maar dat kon Daniel natuurlijk niet begrijpen. En dat kon Johannes niet begrijpen. Dus we leven in zo'n tijd van verwachting.
We zijn in verwachting. Zo omschrijft de Bijbel dat ook. We zijn... De ganse schep in zucht in barensnood. Romeinen 8. En ook wij zelf zuchten. Want het zou gek zijn dat ze dat niet hadden.
Maar we zijn in verwachting van het openbaar worden van de Zoon van God. Want de Zoon-Nun van God staat er dan. Dat betekent ook wel het openbaar worden van de kinderen van God.
Samen met de Zoon van God die het huwelijk gaat sluiten. Nou ja, als je als de bevalling plaatsvindt moet je zuchten. Dus dat gebeurt ook nu. De hele wereld zucht. En ook wij zuchten. We zuchten mee.
We hebben gelukkig af en toe ook adempauze. En af en toe ook nog wel vrolijkheid tussendoor. Ik weet nog dat toen wij ons eerste kindje kregen. Dat is inmiddels wel meer dan 40 jaar geleden.
Maar toen had ik tussen een paar ween door. Zijn we nog wat je bij nemen? Ik word er af en toe nog aan herinnerd door mijn ervrouw. Zeg ik, jij was echt hartstikke gek.
Ik dacht van dat kan gewoon wel even. Maar goed, dat kon dus niet. Want ik moest daar mee zuchten. We moesten allemaal zuchten. Nou, zo gaat dat in de wereld. De wijn die komt op het grote bruidelsfeest.
Altijd wijn die blijft stromen, weet je wel. Dat zingen we dan alvast maar. Maar dat is nu nog niet. Maar nu zitten we in die tussentijd te verwachten. En we zien wel dat die ween toenemen. Dat zie je nu toch ook wel.
Want het is wel een rommeltje op de hele aarde. Een heleboel mensen weten dat niet. Want het wordt ook een beetje voor ons verborgen gehouden.
Zo sluw is Satan ook nog wel. En ik zeg niet dat iedereen die bij de krant of bij het journaal werkt een satanist is. Dat is absoluut niet zo. Dat zijn gewoon eerlijke mensen die hun best doen om gewoon goed werk te doen.
Maar net als dat is er als ogen gesloten waren voor de werkelijkheid, zijn soms ook hun ogen gesloten voor de werkelijkheid van nu. En zien ze dat gewoon niet. Maar goed, ik weet niet hoeveel mensen hier bijvoorbeeld weten dat Frankrijk in brand staat.
Dat er eigenlijk weer een Franse revolutie aan de gang is. Dat er dag in dag uit miljoenen mensen op straat gaan. En dat Europa wat dat betreft is een centrum van een financiële functie ook.
Dat dat wankelt op zijn grondvesten. Want daar vindt strijd plaats. Daar hoor je eigenlijk niks van. Wat je wel hoort, moeitjes waard weliswaar en ook met niet al goede informatie, dat je wel hoort dat ook Israël in brand staat.
Want dat staat ook in brand. Ik hoorde vanavond nog even het nieuws, ik zal even luisteren wat ze ervan zeggen. Ja, waar ze in Frankrijk, waar er echt meer dan een miljoen mensen op een demonstratie waren, zeggen.
Er waren enkele tienduizenden mensen en die schreeuwden een leus. Zeggen ze, Israël niet vol met soms wel miljoenen mensen en ze namen zelfs hun huisdieren mee. Zeggen ze, zijn ze op het nieuws?
Dan denk ik, wat pieven, maakt dat nou toch uit? Maar goed, dat moet dus heel erg gemaakt worden wat daar aan de hand is. Dat is het natuurlijk ook, want dat is wel het center van de wereld. Waar een strijd plaatsvindt, waar de krachten en de machten zich bundelen in deze tussentijd, in het afwachting van de komst van de Heer Jezus.
Waarin Israël Jezus niet ziet, hun ogen zijn nog steeds gesloten. En waarin wij het eigenlijk als enige, de gemeente, de leerlingen van de Heer Jezus, de volgelingen van de Heer Jezus, mogen weten en mogen zien en mogen kennen en onze kennis zal toenemen.
Maar in Israël gebeurt er van alle vijf en ze zien, ja, dit klopt niet. Wat is daar nou toch aan de hand? Nou ja, goed, ik zou een beetje kunnen uitleggen wat er aan de hand is.
Maar ik weet niet eens of dat het allerbelangrijkste is. Maar er vindt daar een strijd tussen machten plaats ook. Trouwens ook gewoon tussen rechtelijke macht, wetgevende macht en uitvoerende macht.
Wat is er nou aan de hand? Net in je oude, die wil dat de politieke macht de hoogste macht is. Terwijl op dit moment de rechters de hoogste macht hebben. Die kunnen politieke besluiten soms de grond in boren.
En dat wil hij niet meer. Dus dat wil hij afschaffen. Boze tongen zeggen, dat doet hij voor zichzelf. Want hij moet nog drie veroordelingen ontlopen. Het zou kunnen, ik weet het niet. Andere tongen zeggen, nee, maar het is ook heel ongezond wat daar gebeurt.
De rechtelijke macht moet natuurlijk niet de hoogste macht zijn. Dat vind ik ook. Ik bedoel, dat heb je in Nederland, heb je dat af en toe. Dus als Urgen naar de rechter gaat en zegt, we moeten ons aan het klimaatakkoord houden.
Dan heeft de politiek niks meer te vertellen. En dan moeten we dat gewoon doen. De SGP heeft apart nog een wetsvoorstel ingediend. En dat futtert een beetje tegen. Maar dat soort krachten en machten zijn aan de gang.
En er is er uiteindelijk één die de wereldmacht wil hebben. De aller, aller, aller, die wil zich in de tempel zetten en aan zich laten zien dat hij een god is. Een beeld uit de beest uit de zee, samen met de beest op het land.
En die wil aan zich laten zien dat hij een god is en ook absolute alleenheerser is. En geen tegenspraak zal dulden. Dus macht zonder tegenmacht, dat weten we allemaal wel, denk ik.
Als er dus niet iets tegenover staat, dat verworst tot dictatuur en ergheid. Dan gaat het kapot. In zo'n tijd leven we.
Maar gaat dat nou helemaal buiten de Bijbel om? Want mensen hebben soms niet zo in de gaten dat God dat natuurlijk allang niet alleen voorzien had, maar eigenlijk ook wel gepland heeft.
Ik vind dat zelf soms ook wel lastig. Ik denk ook niet dat je dat precies op hele kleine situaties van toepassing moet verklaren. Ik heb je al een paar keer verteld, mijn dochter heeft kanker gehad, is gelukkig genezen.
Ik heb een kleinkind verloren die moet sterven. En dan kan je zeggen, ja, dat is allemaal het plannetje van God, want dat doet er toe. Op dat niveau wil ik dat niet invullen, weet je wel.
Dat probeerde de vrienden van Job te doen, die gingen precies vertellen hoe het zat met Job. Dat was altijd fout. Alle antwoorden, er zijn prachtige antwoorden tussen, maar ze waren alle fout. En toen God zei, ja, maar dan wil ik, Job zei, dan wil ik wel eens weten hoe het zit.
Dan wil ik de allerhoogste ter verantwoording roepen. Weer zoiets, hè. Dan wil ik hem wel eens voor de rechtbank dagen. En uiteindelijk komt God en zegt, joh, waar heb je het over? Waar was jij toen ik alles maakte?
Jij bent van, je hebt maar een paar dagen en ik ben van de eeuwigheid. Dus God overziet zoveel meer. Zijn gedachten zijn zoveel hoger dan onze gedachten. Nou, als je, wij zeggen dan bijvoorbeeld, als je Jezaja 53 leest, om daar maar even heen te gaan.
Jezaja 53, daar zoeken we tenminste ook nog eens een keer echt wat op. Tot nu toe gaat het allemaal nog maar zo, u schrijft het allemaal op en gaat het thuis allemaal nalezen. Maar in Jezaja 53, daar staat iets heel bijzonders wat in de vertaling een beetje weggewerkt is.
En dat is best wel jammer. Dat is ook, in Israël is het natuurlijk niet echt vertaald, want het Hebraeus blijft Hebraeus. Maar er zijn wel verschillende uitleggingen voor daar.
U weet hè, Israël heeft de Mishnah en de Talmoed en daar komen de uitleggingen aan en de exegese. En daar mogen ook verschillende uitleggingen zijn die elkaar tegenspreken.
Het is allemaal niet zo heel erg daar, dat mag. In die zin gaan ze wat vrediger met elkaar om dan binnen de kerk. Kun en gemeenten, want bij de meeste gemeenten moet je precies de geloofbeleidingen van A tot Z onderschrijven.
En anders dan word je niet meer toegelaten of uitgestoten. In Israël is dat niet zo gauw zo. Je mag best iets zeggen wat anders is. Je blijft allemaal jood, weet je. Je kunt wel uit de gemeenschap gestoten worden, maar dat gebeurt niet zo gauw.
Dan hebben we Jezaja 53. Dan gaat het natuurlijk over de Messias, zeggen wij dan. Overigens zeggen ook heel veel joden dat wel. Uit de Mishnah en de Joodse verklaringen wordt dit ook wel betrokken op de Messias.
Maar er staat iets heel bijzonders in. Er staat wie heeft onze prediking geloofd? En aan wie is de arm van Jehovah, van de heren, geopenbaard? Want hij is als een lood opgeschoten voor zijn aangezicht.
Een beetje talen kanaans is dat natuurlijk. Er komt ook uit kanaan. Maar dat betekent gewoon een boom die je afkapt. Ik heb daar zelf een keer een fotootje van gemaakt. Ik ben nooit zo van de PowerPoint, anders had ik dat gemaakt.
En dan kan je dat laten zien, dat is leuk. Maar een foto van een hele stronk. En er kwam één stokje uit met vier blaadjes eraan, weet je wel. Dan kwam er uit die afgehouden stronk van Isaïe, staat er dan in de Bijbel.
Er zal een, die zal het vrucht dragen. Er zal een scheut opschieten. Een nitser, staat er dan. Ik vertel altijd veel te veel, heb ik het idee. Want dan gaan mijn gedachten, want ploep, ploep, ploep, ploep, ploep.
Want een nitser, er zal een scheut opschieten. Moet je maar eens kijken hoe dat in uw vertalingen altijd staat. Dat wordt altijd met half kapitalen gedrukt. Is u dat wel eens opgevallen?
Moet je maar eens opzoeken. Je hebt hoofdletters en je hebt kleine letters. In de Brijs wordt alles met dezelfde soort letter geschreven. Behalve soms wordt een letter wat langer gemaakt.
En dat nitser, dat is een scheut, die wordt iets langer gemaakt. En dat hebben ze in ieder geval in de Statenvertaling nog wel meegenomen. In de HSV weet ik eigenlijk niet, ik denk het wel.
Maar daar wordt het altijd met half kapitalen gedrukt. Dus het is niet een hoofdletter en niet een kleine letter. En dat geeft aan van, er is iets heel bijzonders met dat woord.
Het is niet echt een scheut. Het is een opschieten. Het is een vrucht. Het is een plaats. Niemand weet dat echt te plaatsen. Het is de Messias, zeggen sommigen in Israël.
Dat weten wij ook. Want die scheut zal uiteindelijk de Messias zijn. Ik denk ook dat die nitser, daar komt uiteindelijk het woord Nazareth ook vandaan.
En daar is Jezus opgegroeid. En hij zal Nazarener geheten worden. Nitserener geheten worden. Dat is de nitser. Nou, zomaar.
Hij komt uit bed weer, maar hij wordt Nazarener geheten. Dat is dus niet Nazireer met haar wat niet afgeknipt mag worden en wijn wat hij niet mag drinken. Maar weer heel wat anders. Een nitser zal hij geheten worden.
Dus hij is als een lood opgeschoten voor zijn aangezicht. Als een wortel uit de doornen aarde. Nou, dan herkennen wij de Heer Jezus wel aan het kruis. Gestalte of glorie had hij niet. Als wij hem aanzagen, was er geen gedaante dat wij hem zouden begeerd hebben.
Hij was veracht, de onwaardigste onder de mensen. Er staat eigenlijk, hij was verworpen door de mensen. Dat is beter. Dat is een keuze hoor.
In de HSV staat het er ook onder dat het kan. In de Statenvertaling staat het in de kantlijn. Maar hij was de verworpene door de mensen. Dat is natuurlijk ook precies wat gebeurd is. Weg met hem.
Wij willen niet dat hij koning over ons is. Kruisig hem. Hij is verworpen. Hij is uiteindelijk uitgeworpen. Onder de mensen. Onder de joden. Onder het volk van Israël is hij toen verworpen.
Daar gaat dit hoofdstuk over. Een man van smarten. Bekend met ziekte. En dan staat er in mijn vertaling hier. Ik weet niet hoe het bij u staat. Als u de HSV leest staat er hetzelfde.
En als iemand voor wie men het aangezicht verbergt. Maar dat staat er niet. Zijn er hier van die moderne mensen die de MBV lezen?
Nee zeker hè. Is er nog iemand die de MBV leest? Dat is er. Ik kan niet zo heel veel goed zeggen van de MBV. Behalve dan dat die vrij makkelijk te lezen is.
Dat wel. Maar die hebben dit goed vertaald. Beter dan de statenvertalers en herzieners. Want daar staat niet als iemand voor wie men het aangezicht verbergt.
Maar als een die zijn aangezicht voor ons verbergt. Dat is iets heel anders hè. Dus als iemand voor wie men het aangezicht verbergt. Wat je daar direct bij denkt. Ja die man aan het kruis.
Dat wil ik niet zien. Daar kan ik niet naar kijken. Maar dat staat er niet. Er staat het is iemand die zijn aangezicht voor ons verbergt.
Heel belangrijk. Zo super belangrijk. De kanttekenaren van de statenvertaling hebben het er wel naast gezet. Naast gezet.
In de kanttekening. Altijd heel goed. Er staat. U kent dat hè. De statenvertaling. En daar hebben ze in de kantlijn. Daar hebben ze allerlei opmerkingen gemaakt. En daar staat. Je mag het ook zo vertalen. Het kan ook zo. Of sommigen zeggen dat.
En bij de HSV staat het geloof ik nog onder. Dat weet ik eigenlijk niet eens heel zeker. Nee. Nee. In de Naardense Bijbel staat het ook zo.
Er zijn wel mensen die de Naardense Bijbel lezen. Die doet het natuurlijk ook goed. Want die doet wat dat betreft bijna alles goed. Het is alleen wat moeilijker te lezen. Maar het is dus. Hij verbergt zijn aangezicht voor ons. Zijn paniem.
Want dat is het aangezicht. Wij kennen dat woorden ook toch. Ponum. Wij kennen het van gein ponum. Dat is een gein ponum. Dat betekent dat iemand die heeft een. Dat is een leuke. Leuk figuur.
Een gein ponum. Nou dat poniem komt van een aangezicht. Dan heb je. Een geinig. Ponum. Dus een prachtig aangezicht.
Nou zijn paniem verbergt hij voor de mensen. Hij was veracht. En wij hebben hem niet geacht. Oftewel. Wij hebben hem niet opgemerkt.
Dat is bijzonder. Eigenlijk staat dat al in Isaiah 53. We hebben het over de tijd tussen Pinksteren. En tussen Loofhuttenfeest.
Loofhuttenfeest. Over de tussentijd. Over de verborgenheid van de Messias. En hier staat geprofiteerd. Dat hij dat zelf doet. Dat is niet alleen aan het kruis.
Dat is uiteindelijk gedurende twee millennia gebeurd. Als iemand die zijn aangezicht voor ons verbergt. En dat is op veel meer plekken is dat gebeurd.
Ik heb al Julia Bloem al meer aanbevolen. Ik had deze studie al eerder. Maar ik ben vorige week nog naar een studie van haar geweest. Ja het is fantastisch. Dit boekje moet je echt ook. Ik ben een boekenmens.
Je moet boekjes kopen en lezen. Zeg mijn vrouw dan. Er ligt toch nog zo'n stapel die nog gelezen moet worden. Ik heb er maar een paar achter neergelegd. Ik ben aan het opruimen.
Dat lukt heel slecht. Dan zet ik ze op boekwinkeltjes.nl. Maar ja dat is zo'n gedoe. Bestelt iemand zijn. Dan moet je dat opsturen. Er liggen er een paar die mag je meenemen tegen vrijwillige bijdagen.
Dat is dus niet mijn kleine boekje. Maar gewoon echte boeken zal ik maar zeggen. Er zijn er maar stukken vijf voor. Het gaat over de Shabbat enzo. Maar neem ze mee. En als je denkt van nou het is nog wel wat waard. Dan leg je er wel mee.
Maar Julia Bloem die is nu nog in Nederland volgens mij. Fantastische vrouw. Komt uit Letland. Is tot geloof gekomen in de Messias.
Een Joodse vrouw. Is naar Israël gegaan. Naar Lia gemaakt. En die heeft daar nu een aantal boeken geschreven. Omdat ze echt van God heeft mogen ontdekken wat er al aan de hand was. En hier alsof hij zijn gezicht verborgd.
Er staat dus eigenlijk gewoon alsof hij zijn paniem verborgd. En dat komt uit Isaiah 53. Hij verbergt zijn gezicht. En zegt zij. En zeg ik al. Ik heb het hier al eerder gezegd.
Al voordat ik het van haar had gehoord. Maar dat geeft niet. Ik leer van haar ook weer nieuwe dingen. Het was ook niet de bedoeling dat Israël hem zou zien. Dat is wel heel.
Dat kwam vorige week woensdag. Ben ik een dag naar zo'n dag van haar toe geweest. Dat kwam wel heel dichtbij. Het was niet de bedoeling dat Israël hem zou zien. En ze legde dat aan een aantal teksten zo uit.
Wij denken toch gemiddeld genomen. Jezus kwam naar Israël. Hij is gekomen tot de zijnen. De zijnen hebben hem niet aangenomen. Maar alle die hem aangenomen hebben. Hij heeft de macht gegeven kinderen God te worden.
Enzovoort. Weet u wel. Johannes 1. Ja Israël bedoelt. Kom op zeg. Ze hadden dat toch moeten zien. Ik ben geloof ik bij de feestdag ben ik begonnen met jullie.
Om te zeggen van. Waar begon mijn ontdekkingstocht. Toen de joden naar Jezus kwamen. Matthäus hoofdstuk 13 of 18.
Maar toen ze naar Jezus kwamen. En zeiden meester wij willen van u wel een teken zien. En dat was vlak na dat Jezus vijf broden en twee vissen had gebroken. En daar vijfduizend mensen mee had gevoed.
Moet je voorstellen. Dus heel Spakenburg krijgt de eten van. Nou er wonen een paar mensen meer in Spakenburg. Dan vijfduizend denk ik maar eruit. Die krijgt de eten van vijf broden en twee vissen.
Dat is gebeurd. En iedereen weet het. En dan ga je naar God. En dan zeggen wij zouden nou wel zo'n wonder wil zien. Het is toch te gek voor woorden eigenlijk.
Maar het staat er gewoon echt wel. Dat gebeurt. En dan wordt Jezus ook een soort verbolg. En dan zegt hij dit ongelooflijke geslacht zal geen teken ontvangen dan het teken van Jona de profeet.
Die drie dagen en drie nachten in het ingewand van de grote vis was. En zo zal ook de zoon des mensen drie dagen en drie nachten in het ingewand van de aarde zijn. Dus dat is het teken van de dood en opstanding van de Messias.
Van Yeshua, Pesach. Dat is het teken wat Israël moet ontvangen. En dat hebben ze ook ontvangen. Dat hebben ze. Ze hebben het niet doorgehaald.
Tot op het laatste moment niet. De laatste reden van Jezus aan die siefen. Ik ga naar mijn vader. Het huis van mijn vader. Er zijn vele woningen. Anders zou ik het u gezegd hebben. Johannes 14.
En zeggen ze heren. Waar doelt u nou toch op? U zegt dat wij dat weten. Maar wat is dan die weg? En wat is dan dat? We weten het niet. En als Peter het nog intieme vertelt aan zijn discipelen.
En dan met name Simon. Het is al in een nemen, zeg dan maar. Maar met name Simon die zegt. Dat zal geenzins gebeuren. Kom nou. Ik zal ook.
Ik zal. Als dat gebeurt. Ga ik met u sterven. En met u gevangen gezet worden. Ja Simon. Hou even. Eer dat de haan drie keer gekrijt zal hebben. Dan zul je me. Nee. Gekrijt zal hebben.
Zul je me drie keer verlogen te hebben. En dat gebeurt er ook. Ik vind het zo mooi trouwens. Dat daarbij staat. En als je dat geleerd hebt. Dan kun je je beelders gaan versterken.
Eerst moest die leren hoe die onderuit kon gaan. Om vervolgens hersteld te worden. Ook drie keer. En toen kon die prediker worden. Dus ik vind dat de mooiste theologische opleiding die er is.
Flink onderuit gaan. Dan hersteld worden door de Heer. De liefde van God ervaren. En hij kijkt. Nou kan ik niet meer boven de mensen staan. Want ik moet altijd tegen ze opkijken.
Maar dan mag ik wel zeggen van. Ik kijk samen met jullie tegen de Heer Jezus op. Is dat niet het mooiste wat er is? Dat is. Theologisch te zeggen. Vind ik eigenlijk. Ik zeg niet dat de rest niet belangrijk is.
Maar ze zagen het dus niet. Echt niet. Toen die stierf. Toen stonden ze op afstand. En ze waren alle verstrooid zaten.
En zijn moeder nog op een afstand. Die dacht misschien nog. Ja is het waar. Zullen we op uw ziel gaan en zo. Ja. Zou dit het dan zijn? Maar ze zagen het niet. Maar eigenlijk.
Zegt Julia Bloem. Want had Jezus het ook voortdurend verborgen gehouden voor ze. En daar noemt ze in dit boekje. Echt een prachtig boekje. Ik ga dat niet allemaal aanhalen. Want. Maar. Noemt ze daar.
Dat is het hele verhaal. Maar ik zal een paar teksten noemen. Dan zegt ze. In Lukas 9. Zullen we ze even opzoeken gewoon. Dan bladeren we nog een beetje. Anders zeggen dadelijk hier mensen van.
Tjongejonge. Hij zegt maar wat. Nee. Zoek nooit. Zet de Bijbel op. Nou. Doe ik hier. Lukas 9 vers. 18.
Weer. Petrus weer. Simon Petrus. Het gebeurde toen hij persoonlijk in gebed was. Dat de discipelen in zijn bijheid waren. En hij vroeg hun. Wie zeggen de mensen. De menigten. Dat ik ben. En zij antwoordelen.
Ja. Ze hebben eigenlijk niet zoveel idee. De een zegt Johannes de doper. En de ander zegt Elia. De ander zegt nou misschien is het wel een. Jezaja, Mia, Malachi, Amos, wat.
Ja. Jonah. Een van de oude profeten. Die is opgestaan. Geen idee. En hij zegt. Maar jullie dan. Jullie dan. Wie zegt. Wie zegt. Wie zegt jullie dat ik ben. En hij zegt.
Petrus. U bent de Messias. De Christus van God. Is dat zo mooi he. In het Hebreus staat gewoon de Messias van God. En ik.
Jezus zal weer zeggen. Eindelijk een die het ziet. Hé. Hé. Hij zal zo lang aan het preken. En eindelijk een die zegt. Hé. Ik snap het. Weet je wat hij dan zegt.
Jezus. Hij sprak hen streng toe. En beval hen. Dat ze die tegen niemand. Zeggen zouden. Wauw. Dat is raar eigenlijk.
Dus. Er is er een die het ziet. En die mag het tegen niemand zeggen. Heel. Heel. Heel. Apparaat. En er is een opvallend patroon.
Julia Bloemen. Die heeft daar een heel verhaal over. Je komt dat in. Op heel veel plekken tegen. In Marcus. Die verse keren. Hij bevallende niet over te spreken.
Dus de dochter. Van je Iris wordt opgewekt. Dan mag die vader dat buiten niet gaan vertellen. Er mag allemaal niet over gesproken. Voortdurend zegt hij. Zwijg. Niks zeggen. Niet zeggen dat ik de Messias ben.
Mag niet verteld worden. Er zijn een paar momenten. Waarop hij dat wel doet. Maar dan zijn de discipelen er niet bij. Waarschijnlijk niet.
Soms. Soms echt niet. Het verhaal van de Samaritaanse vrouw. Maar dat is dus niet aan Israël. Dat is niet buiten Israël. Samaria. Tegenwoordig. Nabloes.
En dan. Dan zijn de discipelen. Dat staat erbij. Die zijn. Die zijn brood halen in de stad. Die zijn even winkelen. Die zijn uit de Supermarkt. En dan ontmoet Jezus. Die Samaritaanse vrouw.
Die discipelen zijn er niet. En dan heeft hij dat gesprek. En daar komt het. Daar komt het openbaar. Daar. Daar. Daar. Daar zegt zij.
U bent Messias. En zegt hij. U hebt het gezegd. Je bent. Ik ben het. Dat ben ik. Ik ben het. Die met u spreekt. Zij zegt.
Wij weten dat hij zou komen. De een zegt Gerizim. De ander zegt Jeruzalem. De een zegt. Grote verdrukking. De ander zegt nog 3,5 jaar. De volgende zegt. Het gaat zo. Die zegt dat. We weten dat het komt.
Maar hoe het precies zit. Daar verschillen we vreselijk van mening over. En dan zegt Jezus ineens. Ik ben het. Die met u spreekt. Heeft hij tegen geen enkele Joods gezegd. Alleen maar tegen deze Samaritaanse vrouw.
Maar ja. Niet alleen maar. In ieder geval tegen deze Samaritaanse vrouw. Dat is wel heel bijzonder. En zijn discipelen waren er niet bij. Dus waar Jezus zegt wie hij is. Er zijn geen Israëliten.
Geen Joden. Nog een voorbeeld is bijvoorbeeld. Die Cananese vrouw. Of Syro-Fenetische vrouw. U herinnert zich dat ook wel. Haar dochter.
Zat dan in de oude vertaling. Was deelijk van de duivel bezeten. Er staat. Ik ga het vertellen gewoon hoor. Maar er staat in Matthäus 15 vers 27.
Haar dochter was derlijk van de duivel bezeten. Nou dat is nogal wat. En dan komt ze bij Jezus. En dan zegt ze. We moeten we helpen. Want u bent de Messias.
Hoe. Of de discipelen erbij waren staat er niet. Maar Julia Bloem. Ik vroeg het vorige week aan Julia Bloem. Toen zegt ze. Ik weet het ook niet. Maar het zou natuurlijk kunnen. Dat ze ook weer even boodschappen doen.
Dat weet ik niet. Het staat er niet bij. Dus ik kan dat ook niet bewijzen. Het is mijn idee. Maar in ieder geval. Het feit is. Hij heeft het spreek met die Cananese vrouw. En zegt dan allereerst van.
Het heil is voor Israël. Hij zegt het eigenlijk nog op bot. Het past niet. Zegt hij. Om het brood niet aan de kinderen te geven.
En het aan de honden toe te werpen. Kan je heel verhaal overhouden. Die honden. Ga ik vrouw het niet doen. Het is in ieder geval wel. Het is niet leuk.
Het was ook toen voor haar niet fijn. Om zo genoemd te worden. Maar zij stelt zich heel nederig op. En zegt ze. Ja maar heren. De honden eten wel.
Van de kruimeltjes onder de tafel. Toch? En dan is Jezus ontroerd. Dan zegt hij. Zo'n geloof. Heb ik in Israël nog niet gevonden. Ga heen.
Uw dochter is geneden. Maar het is weer in het buitenland. Syro-Venicie is niet in Israël. Het is in het buitenland. Samaria was toen. Wel in het gebied van Israël. Maar het was bezet door de Samaritanen.
Nog steeds. Nu is het geloof weer bezet door Israël. Nou ja. Dat is allemaal ingewikkeld. Maar. Het is in ieder geval altijd bezet. En daar was iemand bezeten. Dus.
Maar. Het was. Die bezetenheid van die dochter ging. Over. En Jezus openbaart zich dus aan die vrouw. Als de Messias.
Is nog zo'n verhaal he. Over de bloedvloeiende vrouw. Dat was ook. Vroeger had het zo'n apart verhaal. De bloedvloeiende vrouw. Zet je dan. Uit de kinderbijbel naar het luisteren.
Als Jochie van Tien denkt. Wat is dat nou toch. Een bloedvloeiende vrouw. Waar kwam dat bloed nou vandaan. Had ze. Konden geen pleisteren op de vinger of zo. Weet je wel. Dat wist ik veel.
Ik wist dat. Ik bedoel tegenwoordig. Word je op vier, vijf jaren geleefde. Het op hoogte gebracht. Van. Hoe alles moet en gaat. En niet moet en niet gaat. En daar zit natuurlijk. Hele slechte kant aan.
Ik vind. Die. Die lente kriebelweken. Een onding. Het is een doorgeslegen onding. Maar aan de andere kant. Ik had het gisteren. Wat is het vandaag? Dinsdag alweer. Eergisteren dus.
Met een van mijn kleine kinderen. Elf. Niel. En alweer. En je moet toch weten wat seksualiteit is. Ja. Hij zegt. Ik heb samen met mijn vriendje zitten kijken op internet naar mooie vrouwen.
En kijken wie u de mooiste vonden. Mama schrikt. Ze hadden toch wel kleren aan. Ja. Ze hadden kleren aan. Nou ja. Nog wel. Als hij dadelijk vijftien is. Dan weet ik het niet meer.
Maar. Dus. Maar ik bedoel. Ik had geen menu hul toen ik acht, negen was. Toen ik die tien misschien wel een beetje hoor. Nou. Ook niet echt hoe het moest en ging en dat soort dingen.
Maar. Waar bloedvloeiende vrouw vandaan kwam. I didn't know. De voorhuiden. David moest honderd voorhuiden inleveren. Voor zijn vrouw Michal. Weet je wel. Ik had geen idee wat voorhuiden hoor.
Ik dacht. Dan moest hij zeker hier dit helemaal los snijden. En een soort villen. En dat als stapeltjes koeienhuiden op elkaar leggen. In leven.
En hij deed er geen honderd. Maar hij deed er twee honderd. Nou dat komt blijkbaar allemaal nog in een klein zakje. Nou nu hoef je dat echt niemand meer wijs te maken.
Dan kom ik hier nou toch allemaal weer terecht. O ja. De bloedvloeiende vrouw. De Canaanese vrouw. Ja. Ik bedoel. Het moet wel bijbels gefundeerd zijn wat ik zeg. Anders moet ik het er niet over hebben.
Maar. Die bloedvloeiende vrouw. Die werd. Daar was ook een Canaanese vrouw. Kanaan. Geen Israël. En die werd geneden. En die herkende hem. Als ik de zoon van zijn kleed mag aanraken.
Dan werd het geheel. Dus. Julio Bloem zegt. Het was verborgen van Israël. En dat was ook de bedoeling. En als Jezus is opgestaan. Ten eerste. Voordat hij opstaat.
Om maar weer even op Pesach. En op het beweegoffer terug te komen. Dan zegt hij. Ik ga heen. Tot mijn vader.
En. Jullie zullen mij nog wel zien. Maar de wereld zal mijn aangezicht. Mijn paniem. Dan komt dat paniem weer. Niet meer zien. Dat is ook niet meer gebeurd. Hij is opgestaan uit de dood.
Maar. Hij heeft zich alleen nog maar vertoond. Aan gelovigen. En dat is tot de dag van vandaag. Is dat zo. Nou ja. Ik hoorde van de week weer een prachtig verhaal. Van een moslimvrouw. Die tot geloof gekomen was.
In een. Fantastisch visioen. Of beeld. Of echt. Dat wist ze niet. Maar. Ze zag Jezus. En ze was aan zijn voeten gegaan. Ja. Daar krijg je al de kamerlingen van. Weet je. Maar dat gebeurt gewoon heel veel.
En echt. Het was zo puur. Het was zo puur. Zo echt. En ze had de leven aan Jezus gegeven. Gedoopt. En was in elkaar geslagen door de familie. Maar kon ze niks geven. Maar.
Dus ja. Dat wel. Maar in principe. Weet je. Als je in de Bijbel kijkt. Dan vertoont Jezus zich alleen nog maar aan zijn discipelen. Aan gelovigen. Aan vijfhonderd volgelingen tegelijk. Maar niet meer aan de wereld. Dat vond ik vroeger ook al zo raar.
Ik denk. Als hij opstond. Hij had toch veel weten naar Pilatus kunnen gaan. En kunnen zeggen. Hé. Hier ben ik weer. Zo. Toch. Dan had hij de wereld overtuigd.
Direct. Blijkbaar was dat niet de bedoeling. Anders had hij dat wel gedaan. Toch. Ja. Hij deed het niet. Nou. Het was ook wachten op de uitsorting van de Heilige Geest.
Op Penta Costa. Op Sherwot. We weten inmiddels allemaal precies wat dat betekent. En dan gaat Peter zijn toespraak houden.
Dat kennen we natuurlijk allemaal. Maar ik pak het er toch even bij. Handelingen 2. Dan gaan we nog eventjes weer naar. Nou. Als je wilt. Dan zie je hoe al die verbanden ook weer.
Echt liggen. Hoe schitterend mooi die Bijbel is. Als je hem een beetje leert kennen. Dan gaat Peter zijn toespraak houden. En dan zegt hij.
Ja. Het is een hele lange toespraak. Toespraak van Peter op de Pinksterdag. Nou. Hele lang. Valt voor mij. Ik ben al veel langer aan het woord dan dat Peter toen aan het woord was. Maar. Gaat nou niet.
Hij legt eerst uit dat David de Messias niet was. En dan staat er. U zult mijn ziel. Vers 27. En het kraft niet verlaten.
En uw heilige niet overgeven om binding te zien. U hebt mij de wegen ten leven bekend gemaakt. U zult mij vervullen met vreugde voor uw. Panim.
Weer dat aangezicht van God. Dat is. Als je dat gaat zien. De hele Bijbel door. Dat is zo mooi. Ik kan misschien een andere keer al wat over hebben. Maar als je in Genesis 3 kijkt. Waar Kain.
Kain zijn broer heeft vermoord. Dat God zegt van. Wat staat uw panim droevig. Mogen jij het niet opheffen. Als jij rechtvaardig hebt gehandeld.
En dan zegt hij. Ja maar. De hele wereld gaat mij veroordelen. En dan zegt God. Brekt hij een teken aan. Of zijn aangezicht. En dan vlucht hij.
En dan staat er. Kain vlucht. Weg van het. Aangezicht van de heer. Panim van de heer. Waar gaat hij naartoe? Naar het land Not. Wat betekent dat? Dwaarland. Dus hij gaat weg van het aangezicht van de heer.
En hij gaat naar Dwaarland. En wat doet hij daar? Dat boudt hij een stad. Dat is wat mensen voortdurend doen. Weg van de heer. In Dwaarland gaan wonen. En hoge steden bouwen. Dat is de mens.
Toch? Ja. Zo leeft nu ook de mensheid. En dan komt. Daarom is ook die zegen even nog tussendoor.
Die zegen in nummer 6 is zo mooi. Die hoge priesterlijke zegen. Want wat staat er dan? U hebt dat vast. Ik heb het gehoord. De heren doen zijn. Aangezicht. Zijn panim over uw licht.
De heren verheffen zijn. Panim over u. En de heren geef u zij shalom. Dat is wel mooi he. Dus dan zie je. Wij willen weg van het aangezicht van de heer. Maar dan wil de heer zijn aangezicht over ons lichten.
En als Mozes het heeft gezien. Het aangezicht. Dan kan hij de Israëlieten niet meer onder ogen komen. Want dan moet hij een zak over zijn kop trekken. Want anders dan. Zij is hij niet meer om aan te zien. Want dat straalt van Gods aanwezigheid.
En dat konden ze niet aan. Nou. Dat zijn andere dingen. Ik ga weer verder met de spreek van Petrus. Het is mijn. U hebt mij de weg ten leven. U zult mij vervullen met vreugde voor uw aangezicht.
Mannen, broeders en vrouwen. Dat was echt inclusief bedoeld. Het is toegestaan over de aardvader Davids vrijuit te zeggen dat hij en gestorven en begraven is. En dat zijn graf tot op deze dag bij ons is.
U kunt er nog naar gaan kijken. Aangezien hij een profeet was en wist dat God met hem eetgezworen had. Dat hij uit de vrucht van zijn lichaam. Lendenen.
Voor zover het zijn vlees betrof. De Christus zou doen opstaan. Om hem op zijn troon te zetten. Daarom voorzag hij dit. En zei hij over de opstanding van Christus. Dat zijn ziel niet is verlaten in het kraf.
En dat zijn vlees geen ontbinding heeft gezien. Deze Jezus heeft God doen opstaan. Waarvan wij allen getuigen zijn. De mensen die hem gezien hebben namelijk.
De discipelen. Niet die hele gemeenschap. Maar degenen die hem gezien hebben getuigen daarvan. En hij dan. Die door de rechterhand van God verhoogd is.
En de belofte van de Heilige Geest ontvangen heeft van de Vader. Heeft dit uitgestort wat u ziet en hoort. En dan is Israël helemaal in de waar.
De mensen die dat horen. Die zeggen ja. De mensen die geloven althans. Die denken ja. Wat nu? En hij zegt Petrus bekeer. Vers 38.
Ja 38. Bekeer. En ieder laat ieder van u gedoopt worden. In de naam van Yeshua. Christus. Tot vergeving van zonden. U zult de gaf van de Heilige Geest ontvangen.
Want voor u is de belofte. En voor uw kinderen en alle. Die er veraf zijn. Zo veren als de Heer onze God te hoeven zal. Dus eigenlijk wordt dan verborgen. Wordt de Messias bekendgemaakt.
Nou we weten allemaal. Dat dat niet aanvaard werd. Ik bedoel uiteindelijk is dat. Bij de steniging van Stefanus. Is dat totaal.
Handelingen 7. Is dat totaal misgegaan. Nou om te weten waarom. Misgegaan of goed gegaan. Om dat te weten waarom. Dan moet je deze tekst.
Die luisteren voor. Misschien had ik daar moeten beginnen. Jezus. Vers 22. Twee vers 22. Israëlitische mannen. Luister en vrouwen. Luister naar deze woorden.
Israël. Luister naar deze woorden. Luister. Hoor. Jezus de Nazarener. De Neter. Een man die u van gods wegen aangewezen is. Door krachten, wonderen en tekenen.
Die God in uw midden gedaan heeft. Zoals u zelf weet. Dat heb je toch gezien. Deze. Die overeenkomstig. En dan komt het he. Die overeenkomstig. Het vastgestelde raadsbesluit.
En de voorkennis van God. Overgegeven is. Hij heeft u gevangen genomen. En door de handen van oorrechtvaardigen. Aan het kruis gespijkerd en gedood.
Dus. Daar zegt hij twee dingen. Het is een vastgesteld raadsbesluit. Het is de voorkennis van God. En jullie hebben het gedaan. Hadden ze iets anders kunnen doen?
Ja. Weet je. Gods gedachten zijn hoger dan onze gedachten. Ik blijf daar maar vanaf. Ze hebben in ieder geval niks anders gedaan. Het is naar het raadsbesluit. De voorkennis van God gegaan.
Zoals het ging. En God heeft ook. In zijn raadsbesluit. En zijn voorkennis besloten. Dat Israël's ogen gesloten zou worden. Waarom? Dat gaat Paulus later uitleggen. In Romeinen hoofdstuk.
9, 10 en 11. Dat doordat hun ogen gesloten zijn. En zij het evangelie niet konden zien. Het evangelie naar de heidenen is gekomen. Naar de goyim.
Anders had het daar in Israël gebleven. Weet je. Maar doordat zij het niet zien. Hebben wij het ontvangen. Is het bij ons gekomen. Mogen wij geïnt worden op die edele tak.
Die edele olijf. Nou ja. En als ze dan die olijf zien uitlopen. Zegt Jezus. Dan ga ik maar even sluiten hoor. Dan heb ik lang genoeg gepraat. Maar als ze dan die olijf zien uitlopen.
En als al die volken in beweging zien komen. Niet alleen de olijfbomen. Maar al de bomen. En als volk opstaat tegen volk. En koninkrijk tegen koninkrijk.
En als de aarde vol is van geweld en herij. En als de mensen van angst niet meer weten wat ze moeten doen. Dan zal de dag van de zoon dus mens komen.
Weet je. Miljoenen mensen de straat op. Regeringen die onver worden geworpen. Oorlog en dreiging. Het zijn allemaal zuchten. En hij komt eraan.
En ik zeg altijd bij. Ik weet echt niet wanneer. Ik weet echt niet wanneer. Ik heb het 40 jaar geleden al. Over een paar jaar. Want daar heb ik hier al heel ding op verteld. Maar niemand weet het.
Niemand weet het. Ik zeg ook altijd tegen onze jonge mensen. Vooral blijf lekker je bezig doen op school. En geniet trouwens ook lekker van voetbal. En van je club. En van verkeering. En van kinderen krijgen.
En niet te vroeg van seks. Dat doe je pas als je getrouwd bent. Dus al dat lentekribbelgenoel hoeft voor mij allemaal niet. Maar je moet wel weten wat het is. Ik bedoel je moet niet meer denken dat een voorhaal.
Dat is helemaal gefilterd moet worden. Dat is ook niet goed. Maar je moet wel iets beter voorgelegd zijn dan ik vroeger voorgelegd ben. Maar ze moeten tegenwoordig mij voorlichten.
Weet je. Opa weet dat dan niet. Ja. Weet u wat een BIPOC is? Een BIPOC? En ik was het pas in een advertentie. Ze vroegen een BIPOC. Nou dat is een Bisexual Person of Color.
Dat betekent dus. Ja. Ja. Het is maar één van de genders die er zijn. Maar die zochten ze dan. Nou mijn kleindochter wist me dat precies te vertellen wat het was.
Opa weet u dat dan niet. Ja dat weten zij. Allemaal. Ja. Dus geven mij voor dit. Maar blijf vooral studeren. Blijf vooral weten. Blijf werken. Word verpleegkundige.
Verloskundige als het kan. Word wat je worden moet. Professor in weet ik wat kunde. Echt want we hebben christenen nodig die midden in deze wereld staan.
En weten wat er aan de hand is. En die leven. En die ook durven te laten zien. Dat leven met God vreugde is. En dat het blijdschap is. En dat het heerlijk is. Dat opa en oma en papa en mama niet alleen maar zitten te rillen van angst over de dingen die komen gaan.
En denken oh opa jezus maar. Want daar word je ook gek van toch. Dat de hele dag van opa en oma en je vader en moeder zien. Het is niet zo. Het is ook niet zo. Leef. Get a life.
Leef. Echt. Want je hebt het leven gekregen. En leven in overvloed gekregen. En als hij komt dan wordt het allemaal nog veel mooier. Dan wordt het allemaal nog veel mooier.
En dat is. Ja wie weet wel voor de volgende toespraak. Dat weet je maar nooit. Nou dat was het alweer. Voor vanavond. Zo erg.
Genoeg toch. Broeder. Ik heb tot vannacht drie uur. Oh ja dat zou ik nog zeggen. Ja dat is.
Dat zie je bij de zonsvloed. De ark van Noach. Die. Die. Die komt op de. Zeventiende. Van de. Eerste maand.
Strandie op de berg Aarab. Dat staat. Dat staat er precies bij. In de genesis. De zeventiende. Van de eerste maand. En tien dagen daarvoor. Nee tien dagen daarna.
Laat hij een duif uit. En die duif die. Komt niet meer terug. De eerste wel. Maar de tweede. Die komt niet meer terug. De eerste maand met een olijftakje. Israël. Maar de tweede komt niet meer terug. Dus dan doet hij het dak.
Het vensterdak open. En dan vliegt de duif eruit. En tien dagen. Na de zeventiende. Ja. Dat is helemaal vaard. Dus. Het getalsmatig hebben. Moet ik dat nog een keertje precies narekenen.
Want nu denk ik. Ja. Dan zitten we op 27. Dat klopt niet helemaal. Ik zal het een keer goed uitrekenen. Maar. Dat is echt. Als je dat gaat zien. Sowieso. Het is natuurlijk fantastisch. Dat. Dat op de zeventiende.
Van de eerste maand. En dan zei je zich. De eerste maand. Ja. Maar dat werd. Bij de feestdag omgedraaid. Weet je wel. Toen zei God. Voortland is dit. De eerste maand. Dus toen. De ark op de Aarab. Stranden.
Was de eerste maand. Was nog de maand. Van de zevende maand. Daar staat van de zevende maand. Was de. Was het nog de maand Aviv. Wat later de eerste maand werd.
Nou. Op de zeventiende van de maand Aviv. Is Jezus opgestaan uit de dood. Op de zeventiende van de maand Aviv. Vindt de ark. Oftewel Jezus. Weer vast de grond onder de voeten. Ja. Weet je.
Ja. Nou ja. Gewoon. Dat. Is dat een beetje antwoord? Precies. Moet me even nazoeken. Dat heb ik even niet helemaal. Dit is toch een prachtig beeld.
Ja. Want die duif gaat. En duiven zijn ook een beeld van de Heilige Geest. En Jezus. Nou ja. Nou top. Nog een vraag. Mag hoor. Bur.
Bur. Toer in feest. Waarom wordt dat natuurlijk in de serie genoemd? Dat staat los van. En al anders. Nou ja. Het staat in feite wel los van. Het wordt niet genoemd in Leviticus bij de feesten des heren.
Het is natuurlijk een feest dat later ontstaan is. In de tijd van Esther en koning Aasveros. En waar Haman aan de hoogste boom werd gehangen.
En waar ze nog steeds een soort van. Jezus heeft het wel zelf gevierd. Het staat in Johannes. Dus hij heeft het meegevierd. Hij heeft het gekend. Hij heeft het gedaan. Dus dat vind ik altijd wel weer mooi.
Jezus zegt niet. Nee. Alleen die feesten die ik heb ingesteld. Nee. Het mag ook best gevierd worden. En het heeft een fantastische betekenis. Maar het is niet. Het is niet een van de feesten van de heer. Maar misschien is het wel een goed idee om daar nog een keer ietsje meer over te vertellen.
Wat daar gebeurde. Want het heeft natuurlijk wel een diepgaande betekenis. Ja. Is de ark woord teruggevallen? Welke ark? De ark. De ark van Noor.
Ja. Ze zeggen dat hij ergens in Turkije koer die staan mogelijk op een berg ligt. En dat hij bewaakt wordt. En dat mensen daar foto's van hebben genomen. Ik heb wel foto's van gezien. Maar die zijn altijd heel vaag.
So I don't know. En 30 jaar geleden heeft de EO nog een expeditie uitgehurst om hem te gaan zoeken. Op zoek naar de ark van Noor. Ik zeg niet dat hij echt teruggevonden is.
Ik zeg ook niet dat hij daar niet kan liggen. Maar datzelfde geldt overigens voor de ark van het verbond die in het heilige de heilige stond. Alhoewel God daarvan zegt die zal nooit meer gezien worden. Terwijl hij tegelijkertijd zegt dat als we dadelijk in de hemel zijn.
En de openbaring staat. En al daar werd de ark van het verbond geoverbaard. Overigens is ark ook gewoon een woord. Ark is aagon. Kist. En bijvoorbeeld Mozes lag ook in een aagon.
Dat was ook een arkje. Wie zijn kistje. Dat was ook een ark. Heel mooi dat je dat... Dat is trouwens ook de verlosser in de ark. De ark later het beeld werd van de verlosser.
En de ark het beeld werd van de verlossing. Ja, ik kan nog wel een uurtje doorgaan. Het is echt allemaal fantastisch. Maar we gaan ermee stoppen. Want anders komt de volgende keer niet meer terug. Want dan denk ik, het wordt zo laat daar allemaal.
Dus we gaan ermee eindigen. Toch Bert, vind je niet? Ja he? Vader, dank u wel. Dat we zoveel uit uw woord wagen. Maar leren en dat het elke keer weer nieuw is. En dat het echt een wonderboek.
Dat we steeds maar nieuwe dingen ontdekken. En dat het eigenlijk steeds mooier wordt. Als je denkt, nou weten we toch echt wel alles. Dan komt er nog iets tevoorschijn. En ik geloof zo vader dat dat ook een type is.
Een beeld is van wat we straks zullen gaan zien als we bij u mogen zijn. Het huis van de vader. Dat we dan zullen meemaken wat de koningin van Sheba zei als ze bij Salomo kwam.
Ik had wel gehoord dat het fantastisch was. Maar dit? Nou de helft was je mij niet aangezegd. Het is buitengewoon. Vader, ik bid u voor deze wereld die in nood is. Bid u voor het volk Israël waar het zo roerig is.
En dan bid u voor alle volken van de aarde. Alle mensen, alle kinderen, alle kleinkinderen. En alle mensen in onze omgeving. Vader, geef dat we ze mogen laten zien. Dat het een vreugde is om bij u te mogen horen.
Zodat ze zich bij ons aan zouden willen sluiten. En zeggen mag ik met je mee. Mag ik met je opgaan. In Jeruzalem. Om de Heer Jezus te vinden. Amen.