Feesten des Heren - Dag van de bazuin

Date
Feb. 28, 2023
Time
20:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

We gaan het hebben over de Moadim, de gezette tijden van de Heer. We hebben eigenlijk al een aantal ervan gehad in twee avonden.

! Een beetje inleidend begonnen dat God in het begin in Genesis 1 die tijden eigenlijk al ingezet heeft. Dat God de wereld in tijden, in tekenen heeft ingesteld.

En dat hij de zon en de maan en de sterren heeft gesteld tot gezette tekenen en tijden, tot oot. Daar heb ik een van de eerste keren uitgelegd. A, T en de Aleph en de Taf, dat is hetzelfde als de Alfa en de Omega in het Grieks.

Dus in feite het Hebraeelse Aleph-Taf, dat is veel mooier. God is de Aleph en de Taf en dat is ook een teken. En die teken wijst op de Moadim, op zijn heilige feesten.

Overigens bij die heilige feesten, en ik hoop daar aan het eind van de studie nog wel, niet vanavond dus, maar aan het eind van de studie nog wel op terug te komen, daar is een van de belangrijkste feesten, is de Shabbat. En daar kunnen we het dan ook nog wel eens over hebben, wat dat is.

Want die worden meestal niet meegeteld bij de feesten, maar het is het allereerste feest wat God heeft ingesteld, en wat hij ook zelf gehouden heeft. En het was het allereerste feest voor de mens.

De mens is begonnen met de Shabbat, hè. Hij leefde nog maar net en toen moest hij al gaan rusten. Hij is op de zesde dag geschapen en de zevende dag was de Shabbat. En dan moest hij dus rusten.

Dat is trouwens een goed voorbeeld voor ons ook, dat we ons werk echt mogen doen vanuit de rust. We rusten in God. We zijn dankbaar omdat hij ons gemaakt heeft, dat we er mogen zijn. Tenminste, ik hoop dat jullie dankbaar zijn dat je er mag zijn.

Dankbaar zijn dat je er bent. Nou ja, hoe je dat ook zegt. Ik wens tegenwoordig ook nooit iemand meer gefeliciteerd met je verjaardag. Dat vind ik tegenwoordig een... Ik gebruik het Duits eigenlijk, maar ik doe dat gewoon uit Nederlands.

Dan zeg ik gefeliciteerd met je geboortedag. Want dat vind ik veel fijner. Ik ben blij dat je geboren bent, dat je er bent. Verjaren is eigenlijk helemaal niet zo leuk. Je wordt steeds ouder en voor ooit weet ben je er niet meer.

Maar geboren zijn is wel prachtig, toch? We mogen er zijn. Nou, dat mogen we ook met elkaar vieren. Nou, toen hebben we de Pesach in feite gehad.

Gezien dat dat eigenlijk al door de Bijbel heen, maar het meest indrukwekkend is ingesteld bij de uitocht uit Egypte. Na tien plagen, of tien tekenen die God deed vanuit de hemel, is uiteindelijk de laatste plaag, was de dood van de eerstgeborene.

Het ging voorbij aan de huizen van de mensen. Alle mensen, dus niet alleen de joden, maar alle mensen die het woord van God hadden geloofd en het bloed aan de deurposten hadden gestreken.

En dat Pesach, dat werd later, toen men in het belovende land kwam, in feite uitgebreid met drie dagen later het zwaaien van het beweegoffer, het eerste linksgarve.

We hebben gezien dat Pesach dus eigenlijk de dood van het lam is en de bewegingsgarve is de opstanding, drie dagen en drie nachten later. En dat bewegen van de eerste linksgarve, dat is natuurlijk de eerstgeborene uit de doden en dat is Jezus Christus.

Dus het is zo helder als wat. Nou, dan wordt er geteld. Je hebt dan ook het feest van de ongezuurde brood. Dat eet een week geen gezuurd brood.

Het zuurdeeg wordt uit het brood, of wordt er niet uit verwijderd, het wordt er niet ingestopt. Het zuur is eigenlijk rot, een beetje verrottend stukje brood, gist.

En dan wordt er geteld. Dan krijg je de omertelling, de oogsttelling, vanaf de dag nadat de priester die eerstelingsgarve heeft bewogen.

En dat wordt ook nu nog gedaan, van dag tot dag geteld. Dag één van de omertelling, dag twee, en dat tot zeven keer zeven, en dat is 49, dus er gaan zeven weken voorbij. En op de vijftigste dag is het dan Shavot, in het Hebreus.

In het Nederlands, of in ons gebied, zeg maar in het Westen, in het Nieuwe Testament noemen we dat Pinksterfeest, Penta Costa. Dat komt van vijftig, het is ook de vijftigste dag.

We hebben wel gezien dat het natuurlijk niet meer klopt met de Bijbelse tijden, uitgebreid overgesproken, misschien nog wel eens een keertje op terug, maar nu niet heel ver op in. Dit zijn wat ze noemen de voorjaarsfeesten.

En die feesten van het voorjaar, die zijn in feite allemaal vervuld in de Heer Jezus. Dat is volbracht.

Het lam is geslacht. Het lam, dat is de Heer Jezus. Johannes wijst op hem en hij zegt, zie het lam gods wat de zonden van de wereld wegneemt. En het lam werd geslacht en er werd aan het kruis geslagen.

Nou, hij heeft niet heel veel fantasie nodig om daar de vergelijking met de deurposten en de bovendorpel in te zien. En daar werd dus het bloed aangebracht. En het bloed uit zijn zij kocht van zonden ons vrij.

En dan drie dagen en drie nachten later begon hij met Eerwitz gesproken weer te bewegen. Is hij opgestaan uit de dood. En dan is de oomertelling vanaf daar tot de vijftigste dag.

En dan is het Javot, Penta, Costa, Pinksteren. Toen Israël dat voor de eerste keer vierde waren ze bij de berg Sinaï. En daar kwam eigenlijk de uitstorting van het woord van God.

De decaloog, de tien geboden. God gaf onder vuur en rookwalm en allerlei tekenen gaf hij zijn woord aan Israël.

Hij sprak dat zelf. Of ze waren er zo van ondersteboven dat ze later zeiden laat Mozes maar naar boven gaan. En namens ons spreken en daar de woorden van God meenemen. Er zit natuurlijk ook een heel verhaal aan dat het de eerste keer verkeerd ging.

En dat die eerste woorden van God die stenen tafelen stuk gegooid zijn door Mozes. En later de tweede. Dat is eigenlijk gewoon een teken van het tweede verbond wat komen zal. Niet het verbond in het vlees, maar het verbond in de geest.

Waar God genade heeft gegeven aan dat volk. Ik hoor mezelf praten. Ik zeg wel heel veel in een paar zinnen volgens mij. Maar ik kan niet veel langzamer praten.

Zo zit ik nou eenmaal in elkaar. Maar gelukkig wordt het opgenomen. Dus je kunt de herhaling bekijken. Laten we voor even bestuderen of het allemaal wel klopt. Maar daar zit dus een verschil tussen die eerste tien geboden die aan het vlees gegeven waren.

Heel Israël had gezegd, alles wat God gebiedt, dat zullen wij doen. Nou ja, goed. Mozes gaat naar boven en komt weer terug uit die berg. Nou ja, alles wat God gebiedt zullen we doen. Dan hadden we een gouden kalf gemaakt.

Direct. Gij zult geen andere goden voor mijn aangezicht hebben. Nou, dat gouden kalf, dat was een bekende afgod daar in die tijd. Beeld van Baal en Astarte. We weten dat later in Israël zijn in het noorden en in het zuiden ook.

Zijn ook de kalveren opgericht. En Baal en Astarte de goden van... De meest machtige goden die de rest van de goden aanstuurden.

Overigens vind je ze in deze tijd weer terug. Als je een beetje oplet. Bijvoorbeeld voor het gebouw van de beurs, van de handel in Amerika staat ook zo'n kalf.

En hier in Nederland ook. Ook zo'n kalf. Ja, God had gezegd. Als je het huis leeg achterlaat, dan komen de demonen terug en die nemen het dubbel en dwars in. En we zien die hele...

Je moet het eigenlijk kunnen zien. We zien die hele afgodische religie hier weer terugkeren. Niet alleen in die kalveren. Als je een goede kunstenaar bent, dan krijg je ook het gouden kalf uitgereikt.

En je ziet dat overal weer aan terugkomen. En wat eisen die goden? Die eisen ook offers. Nou ja, dat gebeurt ook in deze tijd. Dat weten we. Van mensenoffers tot wat dan ook.

Ook nu worden de kinderen geofferd aan het geluk en de zaligheid van mensen zelf. Nou goed, even een negatief zijspoortje. Maar goed, de mens kan dus die wet niet houden.

Dan gaat Mozes opnieuw naar God. En dan gaat God zegt, mijn aangezicht zal niet meer met je meegaan. Ik stuur wel een engel met je mee. Dat vind ik dan zo prachtig dat Mozes als het ware zegt, ja dat kan niet.

We kunnen niet zonder u. Tenzij dat u meegaat, wij zullen van hier niet optrekken. Ga niet.

U moet echt zelf mee. Uw aangezicht moet over ons lichten. Dan laat God zich verbidden. Daar komen we straks ook nog op terug. Dat is zo mooi dat je God dus kunt verbidden. Dat God berauw heeft soms van wat hij gezegd heeft.

En zegt, nou ik had het wel gezegd, maar ik doe het toch niet. Dat vind ik altijd een spannend iets in de Bijbel. Maar het staat er wel. We zullen het zo dadelijk gewoon gaan lezen.

En hoe zit dat dan? Nou, daar wil ik ook graag toch op terugkomen. En dan komt Mozes voor de tweede keer naar beneden. Maar dan is het dus in genade. En dan heeft hij die stenen tafelen bij zich.

De wet. De Torah. De eigenlijke Torah. Diepste. De kern. En waar worden die opgeborgen? Die worden opgeborgen in de ark. En die wordt in het heilige der heiligen gezet.

Nou, dat is natuurlijk die ark is een beeld van de Heer Jezus Christus. En ja, in die ark komen trouwens ook nog een kruikje manna. En de bloeiende staf van Aaron.

Vol met symboliek. Maar goed, dat staat buiten de feesten om. Een beetje. Alhoewel het daar wel pinksteren was. En daar gebeurde dat allemaal mee. Dat zijn die voorjaarsfeesten. Die zijn eigenlijk dus allemaal al vervuld in deze tijd.

De heilige geest is uitgestort op de pinksterdag in Jeruzalem. Handelingen 2 hebben we dat kunnen lezen. En vorige keer hebben we dat ook gelezen. Dat onder dezelfde soort van tekenen.

Bloed en vuur en rookwalm enzovoort. Kwam de geest over allen die daar waren. Niet op een enkeling. Niet alleen op de priester. Niet alleen op Mozes. Maar over allen.

Ze konden elkaar weer verstaan. Daar is een mooi lied van. De geest spreekt alle talen. En doet ons elkaar verstaan. Dat is ook de band die je voelt. Met wedergeboren mensen.

Met mensen die echt leven. In contact met God. Dan maakt het niet zoveel meer uit. Waar je in welke kerk je zit. Of wat voor groepering je bent. Maar dan heb je die band.

Daar moeten we ook op focussen. We moeten ons echt niet uit elkaar laten drijven. Door allerlei bijzaken. We hoeven ons ook niet elkaar over te halen. Allemaal in één kerk te gaan zitten.

Ik vind dat allemaal niet zo belangrijk zelf. Als je elkaar maar kent. En als je dat maar herkent. Van hé. Wij zijn samen. Wij zijn vol verwachting.

Op de komst van de Heer Jezus. Dat is eigenlijk het kenmerk van de gemeente in deze tijd. Want daar wacht het dan op. Dan zeggen we. Ja daar komen we. De najaarsfeesten. Die beginnen dan in september.

Bij ons in september. In Israël is dat natuurlijk in hun maand. Maar de najaarsfeesten beginnen in september. En daar zit eigenlijk een stukje overgang in.

Sommigen zeggen van. Die najaarsfeesten moeten nog vervuld worden. Nou daar ben ik het niet helemaal mee eens. Die zijn gedeeltelijk vervuld. Maar die zullen nog tot de volle vervulling gaan komen.

Als we dadelijk. Dat is niet het onderwerp van vanavond. Yom Kippur. Dat is een van de najaarsfeesten. Dat is de grote verzoendag. De dag. Kippur komt van Keppel. Kefer.

En dat is bedekken. De joden dragen daar ook een keppeltje. En daar komt het ook vandaan. En dan worden de zonden bedekt. Nou die zonden zijn bedekt. Dat is waar.

Maar. We wachten nog. Dat gaan we de volgende keer dus zien. Dat is een klef henger zeg maar. Maar dat gaan we nog zien. We wachten nog. Op de voltooiing van Yom Kippur.

Het is nog niet klaar. De grote verzoendag. Is de verzoening dan niet klaar? Ja de verzoening is klaar. Maar. De voltooiing is er nog niet. De hoge priester.

Is nog in het heiligdom. Nou dan. Dan voel je al precies waar dat heen gaat. Nou waar we nu over gaan praten. Dat is. Dat is in feite de dag van de bezuinen.

Wordt Yom HaShufar genoemd. En ik heb gekozen om dat te doen vanuit Nummeri. Om daar te beginnen. Nummeri.

En daarna gaan we naar. Leviticus. Leviticus 23. En Nummeri 29. Nummeri 29. Er staat.

In nummeri 29. In de zevende maand. Dat was dus. Ooit de eerste maand. Herinneren we ons dat nog. Dat ik gezegd heb. Toen.

Pesach was. Toen zei God. Nu gaan we de zaak omdraaien. Voortaan is dit. De eerste van de maanden. Dus. Wat. Wat. Hier de zevende maand was. Was ooit de eerste maand.

En de joden. Israël zelf. Viert op. Die dag nog steeds. Nieuwjaar. Rosh Hashina. Is niet per se een bijbelsfeest. En eigenlijk klopt dat ook niet.

Want het is niet nieuwjaar dan. Het is met. Pesach. Is het. Nieuwjaar. Maar goed. Ach. Ja. Wij. Hebben daar ook een rommeltje van gemaakt. Dus.

In de zevende maand. Op de eerste. Van de maand. Deze. Moet u een heilige samenkomst houden. Geen enkel dienstwerk. Mag u doen. Het is voor u een dag.

Door. Geschal. Staat er letterlijk. Degene die uit de HSV meelezen. Zien wel dat ik even de. Het schuimgedrukte over sla. Er staat hier letterlijk van. Een dag.

Aangekondigd. Door. Bazaar. Geschal. Maar het is voor u een dag. Door. Geschal. Geschal. Ik denk. Dat we dat. Dat dat dichterbij komt.

Als we zeggen. Deze dag is een dag voor geschal. Het klinken. De. De. Bazuinen. De. De. De. De. De. De. De. De. De. Je kent dat wel.

Die hebben van die hele lange. Een kringel. Of een kleintje. De chauffeurs die gaan klinken. Die worden ook veelvuldiger geblazen op die dag. En die chauffeur kondigt altijd aan.

Dat er iets heel belangrijks. Iets heel bijzonders. Iets heel spannend. Staat te gebeuren. Of het volk moet bij elkaar geroepen worden. Of er is een ramp in de stad. Of er zijn vreemde legers op komst.

Maar hier is dus niets aan de hand. Althans, niets externs, geen vijandelijk gevaar of zo. Maar dan moeten ze die chauffard gaan blazen.

En dan moet hij ook een brandoffer bereiden als een aangename geur voor de heren. Een jonge stier, het jong van een rund. Dat is natuurlijk prachtig symbolisch ook, dat die stier in feite werd vereerd als een god.

En dat Israël die verbrandt gewoon. We zullen later ook zien bij het Loofhuttenfeest dat er dan 70 stieren worden verbrand. Uiteindelijk totaal. Eén voor elk volk op de wereld, want er zijn 70 volken op de wereld.

Israël heeft een verzoenende taak voor de hele wereld. Je moet dus even voorstellen wat dat betekent in zo'n wereld waarin balen en starten worden vereerd. Waar de stier een goddelijk symbool is.

En dan gaat Israël zo'n stier offeren aan God. Echt heel chockering eigenlijk. U ziet dat later ook bij Gideon.

Als u dat verhaal even voor je neemt. U kent dat verhaal natuurlijk wel. De Gideonsbende. Ik zeg wel eens de Gideonsbend. Want uiteindelijk komen ze ook met hun bazuin. Het is een hele band. Die 300 man die overblijft.

En dan verslaan ze de vijand. Maar in het begin van dat verhaal van Gideon. Daar zie je dat Gideon die is doodsbang. Het lijkt wel een beetje op deze tijd.

Waar heel veel mensen ook bang zijn voor oorlogen en overvallen. Economische crisis en wat er allemaal aan de hand is. Gideon is doodsbang en die staat op de dorstvloer. Niet op de dorstvloer juist niet.

Die staat in de wijnpersbak. Staat hij te dorsten. Dat doet hij omdat hij bang is. Want die dorstvloer is hoog. En dan kunnen de Amalekieten hem zien. En dat wil hij allemaal niet. Dus hij staat dat stiekem te doen. En uiteindelijk komt er dan een engel bij hem.

Sterke held. En wat moet hij dan doen? Dan moet hij de gewijde paal van zijn vader omhakken. En dan moet hij de stier van zijn vader. Die heeft hij niet voor niks. Want die is gewijd aan Baal. Dan moet hij die stier van zijn vader gaan offeren.

Op die gewijde paal van Baal. Dus ja, God heeft humor. Echt. Het is echt prachtig om te zien hoe dat gaat. Overigens kun je in dat verhaal ook zien hoe de voorzienigheid van God is.

Want die stier is geboren op de dag dat de ellende met die Amalekieten begon. Dat staat er gewoon bij. Dus ik zeg altijd. God zorgt eigenlijk eerst voor de oplossing. Dan moet je nog door een heleboel ships heen.

Maar de oplossing is al klaar. En uiteindelijk komt het dan ook dik voor elkaar. Dat is bij God altijd zo. Nou die dag van de Bezuinen. Dat is natuurlijk de dag waar uiteindelijk Paulus over spreekt.

Waar Johannes over spreekt. In de openbaringen over de Bezuinen die zullen klinken. Ik vind het altijd heel bijzonder dat het... Ik mag nogal eens in een PKN-kerk spreken. En ik geef dan bijna standaard het lied op.

Eens als de Bezuinen klinken. Het is het enige nummer wat ik weet uit het liedboek voor de kerken. Uit de hoogte links en recht duizend stemmen ons omringen. Ja en amen wordt gezegd. Rest ons niets meer dan te zingen.

Heer dan is uw pleit beslecht. En dan zie je zo'n gemeente. Wauw dat zingen ze bijna nooit weet je. Dat waren ze vergeten dat de Heer ook nog terug zou komen. Want er wordt niet zo gek veel over gepreekt hoor.

Dan komen ze naar me toe later. Dat horen wij hier nooit meer. Nee daarom mag ik hier een keer per jaar komen. Om dat te vertellen. Maar het is even goed wel waar hoor. Ja.

Dus dat is waar Paulus over spreekt. Bij de laatste Bazuin. Op een gegeven moment zullen de doden onvergankelijk worden opgewekt. Bij een Bazuin. Bij het klinken van een Bazuin.

Zullen wij ook de Heer tegemoet gaan in de lucht. Om van altijd met de Heer te wezen. Die Bazuin dat is de aankondiging van de omslag. Yom HaShopar.

En ja wat er dan allemaal gaat gebeuren. Dat is enorm. We gaan eerst even kijken bij Leviticus 23. Wat er staat van Yom HaShopar.

Leviticus 23. Dat begint ook in 23.

Leviticus 23 vers 23. Er is trouwens één vers tussendoor. Dat is ook wel mooi om even aan te halen. Er staat. Het gaat dus eerst over Pinksteren. Over het oogstfeest.

Over de rijkdom. Dat is een oogstfeest. Het is de uitstorting van de Heilige Geest. Maar het is ook dan worden er twee broden. Wel gezuurde broden. Die gerezen broden worden voor God bewogen.

Dan is de eersteling opgestaan. Maar dan mag de gemeente. Of dan mogen mensen die in hem geloven worden toegevoegd. En dan staat er wanneer.

Een tekst daarachter in vers 22. Wanneer u de oogst van uw land binnenhaalt. Mag u de rand van uw akker bij het binnenhalen van uw oogst niet helemaal afmaaien.

En wat van de oogst is blijven liggen mag u niet oprapen. U moet het laten liggen voor de armen en de vreemdeling. Ik ben Jehovah. Uw God. Je kan je afvragen waarom staat zo'n tekst daar nou ineens tussendoor.

Maar als je dat plaatst in het kader van het zijn oogstfeesten. Het zijn feesten waarin God symbolisch laat zien dat hij er voor iedereen is.

Dan zegt hij. Maar je moet het dus ook niet allemaal voor jezelf houden. Je hebt het niet voor jezelf. Natuurlijk mag je feest vieren en genieten van die oogst. Maar je moet het aan de randen laten staan. Gedenk aan de armen en aan de vreemdeling.

Wees goed voor je naasten. Een heerlijke aanwijzing voor alle tijden. Dan spreekt God. Zeg in de zevende maand.

Op de eerste dag van de maand moet u een rustdag houden. Een gedenkdag. Aangekondigd door bazuingeschal weer. Met schuim gedrukte letters erbij. Een heilige samenkomst. U mag geen enkel dienstwerk doen.

En u moet de heer een vuuroffer aanbieden. God neemt altijd de tijd voor de feesten. U mag geen enkel dienstwerk doen. We hebben het daar vorige keer ook nog over gehad. Wat het dan allemaal is. En wat de fariseeën er daarvan hebben gemaakt.

En hoe wettisch dat was. U herinnert zich vast de kleermaker nog. Maar dat ging veel te ver. Dat was ook de bedoeling niet. Daarvan zegt Jezus laat heer kom. De sabbat is er voor de mens.

De mens niet voor de sabbat. Maar God zegt wel weet je. Je moet wel tijd nemen om sabbat te vieren. Je moet het doen. Je moet het goed doen. Je mag ervan genieten. Het is een dag van vreugde.

Van blijdschap. Dus daar moet je niet een dienstwerk gaan doen. Dan heb je geen tijd om blij te zijn. Ik weet wel dat ik dat vroeger heel anders voelde.

Wij vieren dan geen sabbat maar zondag. Ik was altijd wel blij dat je weer voorbij was die zondag. Want het was een roddag. Vond ik. Verschrikkelijk. Twee keer anderhalf uur naar de kerk. De hele dag binnen. Al vielen de muzzer dood van het dak.

We mochten niet naar buiten. Alleen naar de kerk lopen. En we terug lopen. En dat was het dan. S'avonds als je voor de tweede keer uit de kerk kwam. Dan werd het een beetje gezellig. Dan hadden we een lekkere broodmaaltijd.

En dan denk ik. Het is voorbij. Gelukkig. En ik. Over de dag lag ik dan. Over voetbal gesproken. Boven. Op zolder. Op mijn bed. Met een radiootje onder mijn kussen.

Te luisteren. Hoe het voetballen in de Eredivisie verliep. Ja. Zo slecht was ik. Wel. Ik denk dat mijn moeder het wist. Ik weet het wel zeker.

Mijn vader niet hoor. Maar mijn moeder wel. Nou. Goed. Dan dus. U moet. Deze dag gaan vieren. En wat is dat nou.

Voor een dag. Ten eerste is dat een dag waarin ook geofferd wordt. We hebben dat net al gezien. In nummer 29. Dat er allerlei offers worden gebracht. Maar het is ook een dag van.

Ja. Die bazuin. Die kondigt het feest van de komst van de Heer aan. Die bazuin is eigenlijk. De verwachting dat God er zal zijn. Maar die bazuin kondigt ook oordeel aan.

In Israël gaat. Gaat na de. Jom Ha-Sjufar. Gaat men tien dagen. Ja. Vasten. En bidden. En beleiden. Want daarna.

Na die tien dagen. De tiende dag van de zevende maand. Dan komt Jom Kippur. Dan komt die grote verzoendag. Dus het is wel feest. Je weet dat het komt. Maar er is toch. Het is een soort ingehouden feest.

Een ingetogen feest. Ja. Hoe zit dat dan. In elkaar. Wat gaat er gebeuren. En dat herken ik zo goed trouwens. Ook bij een heel boel christenen.

Want. Ik bedoel. We kijken. Als het goed is. We zijn maar een nata christenen. We verwachten de komst van de Heer. En eens als de bazuinen klinken. Maar ik merk heel erg. Als je daarover praat met mensen.

Dat ze ook heel dikwijls zeggen. Ja. Maar oorlogen zijn er altijd al geweest. En aardbevingen. En. Je weet het ook maar niet. Het. Het kan ook nog meevallen.

Bedoelen ze dan eigenlijk. Dan denk ik. Ja. Meevallen of tegenvallen. Wat bedoel je nou. Hoop je erop of niet. Maar er zijn een heleboel. Ook christenen. En misschien ook u wel. Ik had het in ieder geval.

Dikwijls wel. En soms nog wel even. Dat ik denk. Oeh. Er gaat wel wat gebeuren. Op zo'n dag. Voor de wereld. Ik denk dat wij. Als we in Christus geboren zijn.

Daarvoor bewaard zullen zijn. Dat denk ik echt. Maar. Toch de wereld. En. En. Wat er over deze wereld gaat komen. Kijk. Israël kende dat ook. Laten we eens even kijken naar.

Joël 2 bijvoorbeeld. Daar gaat het ook over zo'n bazuin. Die klinkt. En over de dag van de heer. Over Yom HaShufa dus eigenlijk. Joël. Ja. Die moet je.

Amers. Amers. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. 1224. Tenminste.

In mijn HSV. Nou. Dan. Dan. Is er een profeet. De heer is God. Joël. Hij. Die spreekt echt over de heer. En over de dag van de heer. En dan roept hij.

Blaas de bazuin. En dat staat natuurlijk in het. In het hebraails. Blaas de shofar. In Sion. Nou. Dan zie je. Dan wordt er echt lawaai gemaakt. Blaas de bazuin.

Sla alarm. Op mijn heilige berg. Kom op. Word wakker allemaal. Sla alarm. Laat alle inwoners van het land sidderen.

Want de dag van de heren. Van Jehovah komt. Jij is nabij. Zie je. Dat klinkt niet als. Hé. Fijn. Dat klinkt als. Eng.

Toch. Bang. En dat herken ik zo goed. Zo vroeger. Op mijn bedje lag. Waar ik ook. Voetbal luisterde. Ondertussen. Weet je wel. En ik weet nog zo. Dat ik. Dat ik een keer naar buiten keek.

En toen zag ik dat. De maan was. En die was helemaal rood. En. En dan is de zon natuurlijk weg. Ja. Terwijl heet dat bloedmaan. Dat wist ik toen nog niet. Maar. Ik. Ik was natuurlijk.

In de gemeente. Best opgevoed. Met allerlei teksten. Dus ik kende dat wel. En daar staat. De maan zal veranderen in bloed. En de zon en duisternis. Eer dat die grote dag van de heer komt.

Ik denk. Het is zover. Nu. Dus ik naar beneden. En naar mijn ouders. En dat heb ik gezien. En ik ben zo bang. Maar die konden er ook geen weg mee. Want ja. Gelukkig zijn er nu dingen aan het veranderen.

En in de gemeente ben je niet zomaar. Een gelovig. Of een kind van God. Weet je. En mijn ouders waren dat ook niet. Die gingen wel naar de kerk. Dus die zeiden. Ja. Ja. Ja. Kan me voorstellen. Kom maar even zitten.

Een glaasje warme melk. En zo werd ik weer naar bed gebejoerd. Ga maar slapen. Het zal wel meevallen. De maan is al meer oud. Weet je. Nou. Dat is eigenlijk tekenend voor hoeveel mensen zo leven.

En ik snap dat wel. Als je alleen maar dit hebt. Het is een dag van duisternis. Dat er dan. Van donkerheid. Zoals de dageraad zich over de berg verspreidt.

Verspreidt zich een groot en machtig volk. Zoals er niet geweest is. Van oude tijden af. En er hierna niet meer zal zijn. Jarenlang. Van generatie op generatie. Tot jaren van generatie.

Dat zal je nooit meer zien. Dit is echt groots. Maar als je tegenwoordig een maranatenprediking hoort. Of uitleg van openbaring. Of hoe dingen zullen gaan. Dan hebben ze het al dikwijls over Armageddon.

Armageddon. Het dal van Jozefat. Waar alle legers van de aarde zullen samenkomen. Waar het zo groot zal zijn. Zoals het nooit meer zal gebeuren. Daar doet deze profetie uiteindelijk op.

Profezieën hebben uiteindelijk een eerste en een vermenigvuldigde betekenis. De geschiedenis herhaalt zich niet. Zeg ik altijd. Maar de geschiedenis vermenigvuldigt zich.

Dat is wat er gebeurt. Je ziet het zo worden. Het gebeurt niet hetzelfde. Maar het wordt groter. Ervoor verteert een vuur. En erachter verzinkt een vlam. Ervoor is het land als de Hof van Ede.

Dat is prachtig. Het ziet er allemaal geweldig uit. Maar als het eenmaal voorbij is. Een woestenij. Er is gewoon ontkomen aan. Nou dat is echt. Ja. Groots.

Dat eindigt dan met vers 11. En de heren. Jehova laat zijn stem klinken voor zijn leger uit. Want zijn leger is zeer groot. Ja machtig is hij. Die zijn woord ten uitvoer brengt.

Grote zimmers de dag van Jehova. En zeer ontzagwekkend. Wie zal hem kunnen verdragen? Niemand zal ik je zeggen. Niemand.

Weet je. Jij ontmoet wel eens mensen die zeggen van. Als God bestaat. En ik dadelijk voor hem sta. Dan zal ik nog wel eens een hartig woordje met hem spreken. En dan heb ik nog wel een paar vragen aan hem te stellen.

Toch? Misschien hebben u dat ook wel. Soms kan ik me dat ook weer voorstellen. Er zijn dingen in ons leven. Die je ziet. Die je meemaakt. Dat je denkt. Ja maar. Why?

Waarom moet dit gebeuren? Waarom moet een kind sterven? Waarom huilen en uw kinderen die misbruikt worden? Soms satanisch ritueel misbruikt worden.

En je zegt. Why? Waarom? God. Hoe kan dat? Als ik voor u sta. Dan heb ik nog wel eens een hartig woordje met u te spreken.

En dat is niet zo gek om dat te zeggen. Want iemand die al die ellende over zich had zien komen. Die het meegemaakt heeft. Job. Weet je wel. Nou die had niet één kind niet sterven.

Maar zijn hele gezin. Behalve zijn vrouw was. Was weg. En zijn akkers en zijn velden. En trouwens ook zijn lijf. Hij zat onder de zweren. Het was eerst een van de aanzienlijkste van de stad.

En nou was het niks meer. En dan zegt hij. Ik zou wel eens een hartig woordje met God willen spreken. Dat is wat hij zegt. Die drie vrienden. Vier uiteindelijk. Maar die komen met allerlei verhalen. Maar dan zegt hij.

Ik zou wel eens een rechtszaak willen hebben met de heren. En dan breng ik mijn zaak in. En ik weet zeker dat hij niets vindt aan mij. Ik ben perfect.

Dus ik zou het er wel eens met hem over willen hebben. Dat is wat Job zegt. Uiteindelijk kunnen we dan lezen. Staat hij voor God? Of spreekt God tot hem?

Ja. Hij zal later zeggen. Ik leg mijn hand op mijn mond. Ik heb het niet gezegd. En God die zegt. Joh. Waar was jij toen de aarde gemaakt werd?

Heb jij een idee hoe dingen in elkaar zitten? Ik leer daar zoveel van. Want wij hebben natuurlijk ook geen idee van hoe dingen in elkaar zitten. Behalve dan uit dat woord van God. En zelfs daar moeten we nog mee oppassen.

Vind ik. Dat we er zomaar veel te veel in leggen wat er eigenlijk niet in zit. Sommige mensen die gebruiken dat woord van God ook een beetje als een toverboekje. En dat is het niet.

Het is het levende woord van God. En wij mogen een levende relatie hebben met God. Kijk maar wat er hier gebeurt als mensen bang zijn voor die grote dag. Dan staat er in Johal.

Dat was een gewoonte in Israël als je in de rouw was.

Maar dat werd ook gewoon zeg maar een beetje gedaan als... Dan konden mensen aan je zien dat je verdrietig was. Dat je ook echt mee leefde. Toch? Dat je een beetje gebogen gaat.

Dat deed ik ook in de gereformeerde gemeente vroeger. Liefde allemaal een beetje zo. Dan was je een soort van bedroefd over je zonde. Maar hij zegt God weet je.

Daar kijk ik toch eens doorheen. Bekeer je met je hart. Wat zegt je hart? En in je kleren bekeer je tot de Heere. Je God weet je waarom?

Want hij is... En dat is zijn naam hè. Als Moos voor hem staat roept hij dat ook uit. Want hij is genadig en barmhartig. Geduldig en rijk aan goede tegenheid. En ik had het al aangekondigd.

Dat staat hier gewoon. En hij heeft berouw over het kwaad. Berouw over wat hij heeft aangekondigd. Hij kan er op terugkeren. Wie weet zal hij...

Moet je letterlijk zien wat hier staat hè. Wie weet zal hij zich omkeren en berouw hebben. Misschien gaat God zich bekeren. Misschien doet God...

Teshuwa heet dat dan. Ik vind dat zo'n mooi woord in het Hebrew. Maar misschien keert God zich om. En gaat God huilen en heeft hij berouw. God kan huilen.

God kan spijt hebben. Ik weet wel. Er staat ergens anders in de Bijbel ook... God is geen mens dat hem iets berouwen zou. We hebben het hier nou niet speciaal over dat.

Maar ik wil het woord gewoon laten staan wat er staat. Weet je. Dat is veel te veel uitgelegd. Dat bedoelde ik ook net mensen die... zeggen. Kijk maar. En nou weet ik hoe het zit.

Calvin heeft hier een hele verhandeling over gemaakt. Dan zegt hij. Ja, dat is het... Sorry, even voor het moeilijke woord. Maar dan zegt hij dat is het antropomorphe spreken van God. Oftewel het mensvormig spreken van God.

Er wordt wel gezegd dat hij berouw heeft. En dat hij zich verkeert. Maar dat is natuurlijk niet waar. Maar hij zegt dat zo omdat wij niet kunnen begrijpen wat hij echt bedoelt.

Wat er echt gebeurt. Nou, tot zoveel kan ik nog meegaan. Maar dan gaat Calvin nog een stapje verder. Dan gaat hij uitleggen wat God echt bedoelde. Ja. En ik had dat wel maar aan God overgelaten.

Als het niet uit te leggen is, moet je het ook niet uit gaan leggen. Dan moet je zeggen. Tuurlijk, God zegt dat op deze manier tegen ons. Omdat hij niet uit kan leggen wat er echt is.

Ik moet denken aan Paulus die zegt. Ik ken een mens die is opgetrokken geweest tot in de derde hemel. En daar heeft hij dingen gezien die het niet geoorloofd is voor een mens om uit te spreken. Hij wil niet dat het niet mag.

Maar dat het gewoon niet kan. Hij is daar geweest. Paulus is daar al geweest. En die heeft het gezien. En hij zegt, ja, ik kan het niet vertellen. Ik weet wel dat hij zei van.

Wauw. Om bonden te zijn en met Christus te zijn. Dat is verreweg het beste. Maar goed. Om jullie wil ik nog maar een poosje blijven. Dus ik denk dat het zo groot, zo fantastisch is.

Zo onvoorstelbaar bijzonder wat er aan gaat komen. Ook met die nieuwe hemel en die nieuwe aarde. Waar God ook in de openbaring over spreekt. Met heel veel krachtige werkelijke taal voor vandaag.

Maar ook met heel veel symbolische taal die erachter zit. Omdat, ja, er zijn geen woorden voor. Zeg dan maar een stad met gouden straten vol van Jezus heerlijkheid.

Maar dat staat er ook. Het is een stad met gouden straten. Maar ik weet niet of dat... Ik denk niet dat er echt bedoeld wordt van een stad met gouden straten.

Snap je? Maar er wordt iets mee bedoeld van... Dat kan ik niet vertellen. Dat is de manier om dat aan ons te vertellen van... Wauw!

Ga het nou maar eens vertellen aan iemand als je ergens geweest bent. Bijvoorbeeld in Afrika. Zijn mensen hier in Afrika geweest? Ik ben daar een paar keer geweest. Maar ga maar eens vertellen hoe dat voelt. Wat daar is.

Hoe mensen leven. En dan is het nog menselijk. Maar het is zo moeilijk om dat door te geven. God heeft dus berauw.

Misschien gaat hij zich omkeren. En berauw hebben. Misschien gaat het niet door. Betekent dat toch? Zodat hij een zegen achter zich overlaat. Een graanoffer. En een plingoffer.

Voor de Heer. Uw God. Blaas de bazuin in Sion. Kondig een vaste... Weer die. Jom HaShufar. Weet je. De Joden... Israël wist en weet precies wat daar bedoeld wordt.

Het is een bazuin blazen. Daarom gaan ze ook de tien dagen van... Inkeer doen. Daarom gaan ze ook vasten en bidden. Helaas is dat dikkels natuurlijk ook weer een gewoonte geworden.

Ja, zo is dat. Ik geloof dat de kerk officieel nu ook in de vastentijd leeft. Ja, dat dacht ze wel. Nou, ik geloof niet dat er heel erg veel nog... Er zullen wel een paar zijn die dat doen.

En misschien ook wel een paar die dat heel oprecht doen. Ik oordeel over niemands hart. Maar... Weet je, het is natuurlijk... Het kan ook een gewoonte worden. Ze kan ook... Nou ja, dan doe ik het netjes.

En dan zegt God... Nee, scheur niet je kleren maar je hart. Dus je roept dat vaste uit. Omdat je werkelijk je bekeert. Verzamelt het volk. Heiligt de gemeente. Breng de oudsten mee een. Verzamel de kleine kinderen.

De zuigelingen zelfs. Allemaal. Laat ze allemaal komen. En laat de bruiden komen. Uit zijn binnenkamer gaan. En de bruid uit haar slaapkamer. Nou, dan is er toch wel echt wat aan de hand. Als je dat gaat onderbreken.

Weet je, je zal maar net getrouwd zijn. En daar heb je huwelijks nacht. En dan zegt de profeet... Hup, tekst ervan. Eruit. Klaar. We gaan eerst met elkaar. We hebben een heilige samenkomst.

Nu. Klaar. Laten de priesters, de dienaren van de heren, wenen tussen de voorhal en het anta. En laten ze zeggen... Ontzie uw volk, heer. Geef uw bezit niet over haar smaad.

Zodat de heidevolken over hen zouden heersen. Waarom zouden ze onder de volken zeggen... Waar is hun God? Dat is voor Israël, hè? Absoluut. Dit is een boodschap naar Israël.

En God heeft... We gaan het zo nog even lezen. God heeft zich ook bekeerd. Wist je niet, hè? Dat God bekeerd was. Maar God is bekeerd. Prachtig.

Ja. Hij is teruggekeerd op zijn oorspronkelijke plan. Hij is voor Israël daar. Het ging daar toen ook niet door. Maar hoe zit dat nou met onze Yom HaShova?

Met onze bazuin? Er zullen heel wat bazuinen klinken. En we hebben hier niet een eindtijdstudie of zo. Het gaat over de feesten. Maar de een zegt...

Bij de eerste bazuin zal de gemeente worden opgenomen. En dan kan we er nog meer bazuinen laten. De ene bazuin kondigt het oordelaan. Uiteindelijk zal de allerlaatste bazuin klinken. En dan zullen de schalen van toren nog worden uitgegoten.

Ik doe maar een hele korte samenvatting. Nou, daar kan je echt een jaar lang studie over houden. Maar het blijft toch altijd ook een beetje puzzelen. Van wat hoort nou precies waar? Dan kan je het ook niet anders zien.

En daar krijgen mensen dan weer oneenigheid over. Voor de grote verdrukking. Half verwegen. Of zelfs helemaal niet. Nogmaals, daar kan je allemaal bestuderen. Ik zeg niet dat Gods woord daar niks over zegt.

Zeker. Zeker. En daar kun je echt over bestuderen. Maar je moet er geen risie over maken. Je moet dat gewoon loslaten, denk ik. Aan elkaar overlaten. We zien wel.

Top niet. Het gaat toch anders. Zeg mijn vrouw altijd. Vroeger tegen mij. Ik was een tober in een reis. Top niet. Het gaat toch anders. Nou, dat was altijd zo. Het gaat altijd anders. Dan je denkt. En dat geloof ik ook met dit.

Maar ik zie hier wel in. Dat wij aan de mensen om ons heen. De volken. Israël. Laten de volken dadelijk niet zeggen. Waar is uw God? Dat wij aan de mensen om ons heen.

In deze tijd mogen laten zien. Dat er een God is die leeft. En dat wij met vreugde verlangen naar de dag van zijn komst. En dat we de mensen om ons heen daarover vertellen als het kan.

Maar op zijn minst daarvoor bidden als we het niet. Soms kun je het niet vertellen. Zijn mensen niet bereikbaar. Ik heb het hier vorige keer ook gezegd. Voor je kinderen. Voor je kleinkinderen. Heel veel mensen zeggen dan.

Ja, ik verlang ook nog al die dag. Maar mijn kinderen zijn nog niet bekeerd. En mijn kleinkinderen die geloven nog niet in Jezus. En hoe zit dat dan? Weet je. Breng ze gewoon maar bij Jezus. Wij zijn een koninklijk priesterdom.

Zegt Petrus. In de brief van Petrus. Zegt God dus door Petrus in zijn brief. Ik geloof dat God groter is dan wij denken. Dat is.

Ik geef toe. Dat is een aparte mening. Misschien wel riskant. Maar denk er maar eens over na. Als ik mijn kinderen en mijn kleinkinderen. Zoals Job ook deed. Bij de Heer Jezus breng.

En dat doe ik elke dag. Dan stel ik ze onder het alles reinigende en verlossende bloed van de Heer Jezus. Of ze dat nou willen of niet. Dat doe ik gewoon. En dan zegt God.

Ja. De kinderen zijn geheiligd in hun ouders. Nou. En dan laat ik het aan hem over. En dan is hij rechtvaardig. En dan is hij barmhartig. Hebben we net gelezen. En hij verlangt ernaar om barmhartig te zijn.

Rahem. Rahem. Is dat het woord. Vind ik zo'n mooi woord. Dat komt van ragam. En weet je wat ragam is? Dat is de baarmoeder. Dat is de moederschoot. Dus.

Ragamim. Ragamim. Troost. Troost mijn volk. Zegt de Heer. In Jezus aie 40. Dan zegt hij eigenlijk iets van. Laat ze zich geborgen voelen. Zoals in de moederschoot. Zo is God.

Dat wil hij zijn. Mensen verlangen daarnaar. Weet je. Als mensen heel bang zijn. Is bekend. Misschien doe je het zelf ook nog wel eens. Dan ga je op je bed liggen. Dan trek je je knieën omhoog. Dan ga je een beetje in de foetishouding liggen. En dan trek je de dekens over je heen.

En dan denk je. Dat voelt dan veilig. Weet je. Nou. Dat is de barmhartig. Daar laat. Dat woord gebruikt God om te laten zien wat barmhartigheid is.

Ik vind dat zo fantastisch. Als je een beetje. Met die Hebrauwse woorden soms kan spelen. Het is niet eens spelen hoor. Het is gewoon wel echt. Maar dan komt er zoveel van de grootheid van God naar voren.

En er staat dan. Toen nam de Heer het op voor zijn land. En hij spaarde zijn volk. En de Heer antwoordde en zei tegen zijn volk. Ik zend u koor. En nieuwe wijn.

En olie. Zodat u ermee verzadigd wordt. Ik zal u niet meer overgeven als voorwerp van smaad onder de heidevolken. Ik zal u uit het noorden ver van u weg doen. Ik verdrijf haar naar een dormwoest land.

Zijn voorhoede naar de zee in het oosten. Zijn achterhoede naar de zee in het westen. Zijn stang stijgt op. Zijn balm stijgt op. Want hij heeft grote dingen gedaan. Wees niet bevreesd land.

Verheug u. En wees blij. Want de Heer heeft grote dingen gedaan. Echt. Je kunt nooit groot genoeg van God spreken.

En daar kom ik echt in mijn leven zo steeds meer achter. Ik vroeger veel te klein dacht van God. En natuurlijk is dat een ontwikkeling in je leven. Weet je.

Ik ben van mijn vierde jaar tot mijn 25e ongeveer bezig geweest om bekeerd te worden. Want dat kon ik natuurlijk niet. Ik wilde al heel vroeg dominee worden.

Toen ik tien was zei ik wil dominee worden. Ja. Dan moet je eerst maar eens bekeerd worden. Ja. Dat was ik natuurlijk niet. Want ja. Niemand wees mij de weg. Ze zeiden allemaal het oordeel van God.

En hij ziet alle dingen. Maar je moest uitverkoren zijn om bekeerd te zijn. En hoe wist je dan dat je uitverkoren was? Ja dan. Op z'n minst ging hij dan zo lopen.

En in het zwart. En een beetje langzamer lopen. En wat ernstiger praten. Maar dat deed ik allemaal niet natuurlijk. Want ik was een jongen van 15, 16. Dus ik ben wel bij de poesie gegaan.

Maar ik ben wel graag. Ja. Maar ja. Achteraf vind ik dat ook mooi. Een politieman is een smeres toch? En dat komt van het Hebraeus Shomer. En het Hebraeus Shomer.

Dat staat in de psalm. De bewaarder Israël sluimert nog slaapt. Dan staat de Shomer Israël sluimert nog slaapt. Dus eigenlijk is God ook een smeres. Dus ik ben wat dat betreft gewoon in zijn voetsporen gegaan.

Ja daar komt dat woord gewoon vandaan. Ik heb wel eens in de gevangenis mogen spreken. En ik zeg weet je. Als Jezus zegt in het huis van mijn vader zijn vele woningen. Dan zegt hij in de Bayit van mijn Abba zijn vele woningen.

En van Bayit. Wat hebben wij ervan gemaakt? De Baaiers. Dus in de Bayit is plek genoeg. En God wil de smeres zijn die op je toeziet. Nou zo staan we hier tegenover.

Ik was toen nog bij de voel. Zo staan we hier tegenover elkaar. Het was mooi. Heel mooi. Ja. Het is een jongen daar echt fantastisch ook bekeerd geworden. En nu evangelist.

Ik ga nu zijn naam niet noemen. Maar u kent hem denk ik allemaal. Maar het is mooi. Gewoon zo mogen we groter denken van God. En uiteindelijk heb ik dat nog gezien. Dat God voor mijn zonde gestorven was.

Dan ben ik gedoopt. En dat gaf mij bevrijding. En iedereen moest toen gedoopt worden vond ik. Mijn broers en mijn zussen. En dat gaf strijd. En mijn vader keek me liever de deur uit.

En dat hij me binnen liet. Want daar kwam Simon weer met zijn verhalen over. En ja moeilijk. Moeilijk. Moeilijk. Ik heb nog zo'n multeband. Helemaal uit zit te typen. Het staat nog bij me.

Naast mijn stoel nu toevallig. En deze dagen moest ik erover spreken. En dat typte hij helemaal uit hoe hij er tegenaan kijkt. En waarom het zo is. Helemaal zogenaamd theologisch verantwoord.

Veel smijten geld. Veel geloofbeleidenis. Veel kategorismes. Maar wel. Hij heeft daar oprecht last van gehad. En gelukkig heb ik dat een beetje losgelaten. En trouwens van de week belde mijn zus van.

Aast aan de zondag laat ik me dopen. Samen met mijn man. Ja ze is nu. Ze is tien jaar jonger dan niet. Dus ze is 59. 60. Nou het heeft even geduurd. En mijn broer is al gedoopt.

En mijn andere zus is ook gedoopt. En één broer die zit nog steeds in de krevenmiddelgemeente. Maar die is al in de geest gedoopt. Dus dat is ook prima. Toch? Vind ik. Dus weet je.

We mogen zo groot van God denken. Want na dat dopen en dat bekeerd worden. Dan is er nog zoveel meer. Dan mogen we gaan leven met God. Gaan wandelen met God.

Dan geeft hij. Dat is een tekst die ik dan nog uit Joel haal. In vers 23. En uw kinderen van Sion verheugen je.

Wees blij. In de Heer uw God. Wees blij. Wees blij. Weet je ook al. Dendert de wereld om je heen. Sommige mensen zeggen. Ja hoe kan je nou blij zijn.

Als dat in de Oekraïne heb je wel al die lijken gezien. En in Turkije alweer een aardbeving. En verschrikkelijk. Verschrikkelijk. Ja dat is ook verschrikkelijk. Weet ik dat dan niet. Ik weet het. Ik ga trouwens niet elke keer journaal zitten.

Ik kijk helemaal geen journaal meer. Ik zit wel op allerlei internet. Gremia. En ik lees ook nog een gewone krant. Een paar gewone kranten. Telegraaf.

Noord-Rollans Dagblad. Reformatoorisch Dagblad. NRC. Genoeg. Ik ben niet helemaal eenzijdig geïnformeerd. Laten we het zomaar zeggen. Maar. Je hoeft de wereld niet op je nek te nemen.

Dat kan ook niet. God zegt. Heb God lief bovenal. En je naast als jezelf. Maar als je dan tegen God zegt. Ja maar de wereld dan. Dan zegt hij. Hou even. Ik heb de wereld lief. Alstublieft heeft God de wereld.

Dat is Gods. Pakkie aan. Om dat zomaar te zeggen. Dan hoef ik niet voor. Te zorgen. Ik mag het wel even erg vinden. En ik snap wel. Dat de een heeft het anders. Dan de ander. En vooral als het dichtbij komt.

Stel dat er een kennis van je zit. Of een kind. Of een familielid. Ja dan voelt het allemaal heel anders. Natuurlijk. Dus. Ik moet het ook met de nodige. Pastorale voorzichtigheid. Zeggen. Ik heb gelukkig de gave van God gekregen.

Dat ik dat. Als ik. Als ik naar bed ga. Dat ik dat gewoon. Onder mijn bed schuif. En dan heb ik er geen last meer van. Ja wel als iets met mijn kinderen is. Of zo. Weet je. Toen mijn dochter borstkanker had.

Dan kon ik dat niet onder mijn bed schuilen. Daar heb ik. Eerst een week van gehuild. En toen. Kwam het later een beetje overeind. Maar we kunnen toch dat leed van de hele wereld niet op ons nek nemen.

Dat kan toch niet. Dat moet je ook niet doen. Je mag je verheugen in God. Want dat is een uitstraling die we naar mensen mogen hebben. Wees blij. Wees blij. Want Jezus leeft. Hij is verheerlijk.

De koning komt straks. Het komt er echt aan. De dag van de bezuinen. Jom has je vaar. Ik hoor ze al klinken in de verte. Hij zal u geven. De leraar tot gerechtigheid.

Ja dat is Jezus natuurlijk. Die is gekomen. Maar die gaat ook weer komen. Snap je. Daar zit je op die helft van die feesten. Het is vervuld. Maar het wordt ook vervuld. Hij zal u geven. De leraar tot gerechtigheid.

Die zal regen op u neerdalen. Heer ik hoor van milde regen. Die gij uitstort. Keer op keer. Vroeger regen. Later regen. In de eerste maand. De dorstvloeren zullen volkoren zijn.

De peskuipen stromen over van nieuwe wijn en olie. Altijd wijn. Die blijft stromen. Op dat hemels bruiloftfeest zingen we dan soms. Ik weet niet of u dat hier al eens denkt.

Maar ik vind het een prachtig lied. Ik denk hoe zal dat zijn. Altijd de vrolijkheid van de wijn. Maar volgens mij word je er dan niet meer dronken van ofzo. Dat kan niet. Toch? Maar wel. Ja de wijn verheugt het hart.

Zijn dat zegt Salomon ook al. Ja. Je kan er te veel van nemen. Ik heb dat zelf wel ervaren in mijn leven. Dat ik een tijd had dat ik daaraan vast zat.

Gewoon. Ook als... Dan was ik al voorganger hoor. Ik durfde dat tegen niemand te vertellen. Maar... Ja. Soms zijn gemeenten niet altijd makke schaapjes. Ik geef de gemeente niet de schuld.

Maar het was toen wel heel erg een... Een kippenhok in plaats van een schaapenstal. Zeg maar. En dan verdoofd zo'n wijntje toch.

Een beetje. En als je dat dan dag in dag uit. Week in week uit. Maand in maand uit doet. Dan zit je er dan vast. En dan merk je dat op een gegeven moment. En dan moet je hulp gaan zoeken. Dat heb ik ook gedaan.

En gelukkig ben ik daar met Godshulp ook weer vrij van gekomen. En toen ik dit ging vertellen. Op een conferentie van voorgangers. Zaten ze hier zo. Van de ABC gemeente waar wij dan bij hoorden. Er zaten er honderd voor me.

En na mijn verhaal komen ze eerst naar me toe. Die zeggen. Ik ben zo blij dat je het vertelt. En dat heb ik ook. Weet je. Er gaat niemand voorbij hoor. Echt niet. Drank.

Verslaving. Pornoverslaving. Geldverslaving. Gokverslaving. Ik ga je niet vragen. Steek je vinger op. Want dat doe je toch niet. Maar ik weet zeker dat er een hoop omhoog zouden gaan. Ik zou kunnen vragen.

Steek je vinger op. Dat vraag ik ook niet hoor. Steek je vinger op als je in derde gezond verslaafd bent. Zo. Dan tellen ook gebakjes en koekjes mee. Natuurlijk. Toch? Nou maar goed.

Het wordt geweldig. En dat mogen we echt uitstralen. Ik heb nog een profeet die ik hierover wil laten zien. Het is een beetje een lastige profeet. Safanya. Die heeft het ook over die dag.

En ik zal je zo laten zien waarom dat eigenlijk een beetje lastig is. Hou je toch even vol? Tien minuten, een kwartiertje zo ongeveer. Ja hè. Je moet eigenlijk je pen bij de hand houden.

Want de vertaling die je hebt, of het nou HSV is, statenvertaling of NBG, dat klopt al niet. Enige die redelijk in de buurt komt, die het aardig kloppend heeft vertaald, is de Naardense Bijbel.

Die kent u misschien ook wel. Naarden is vlakbij hier. Vrij letterlijke vertaling. Dus als je het na wil kijken, wat beweert die hier voor Groningen nou ineens allemaal daar. Er staat hier.

Eerst het opschrift natuurlijk. Safanya betekent trouwens de Heer verzamelt of de Heer spaart op. De Heer haalt binnen. Safanya is een profeet van de oogst ook.

Van de uiteindelijke grote oogst. Dat komt tot Safanya. Nou, dan staat er in vers 2. Ik zal alles volkomen wegvagen van de aardbodem, spreekt de Heer.

Je schrikt me toch over ongeluk als je dat leest, of niet? Dan denk je, ja, dat is dus. Dat soort teksten, daar konden we vroeger een serie preken over horen in de Gegema. Misschien nog wel.

Ik zal alles volkomen wegvagen. Eén uit een dorp en twee uit een stad. En voor de rest blijft er niks meer over. Maar dat staat er niet. Dat staat er echt niet.

Er staat, voor het wegvagen, er staat letterlijk in het Hebraeus, Asaf, Asif, Kol. En Asaf, Asif, het woord Asaf, Azaf, kent u misschien ook wel.

Hetzelfde woord komt aan het eind ook weer terug. En dat betekent, ik zal alles volkomen inzamelen. Waarom staat er dan wegvagen?

Kijk maar na in de Nadelische Bijbel, of zoek het op met je stroomgetallen, of wat dan ook. Of misschien kan je zelf wel gewoon Hebraeus opzoeken, dat weet ik niet. Maar dat staat er dus niet.

God gaat inzamelen. Het is een oogstfeest. Zo gaat het ook echt verder. Ik zal mens en dier wegvagen. Inzamelen staat er.

Ik zal het inzamelen. Dat is heel ander gehoord, toch? Of je nou weggevaagd wordt, of ingezameld wordt. Ik vind dat tegengesteld. Dan moet je ook nooit meer zo voorlezen, of lezen.

Echt niet. Dan moet je doorkrassen in je Bijbel. Nadat je het nagekeken hebt. Of je moet me geloven. Ik zal de vogels in de lucht, en de vissen in de zee wegvagen.

En de struikelblokken, samen met de goddelozen. Ja, ik zal de mensen uitroeien. Zo. Wegvagen was al wat. Dat is dan inzamelen. Maar hoe zit het dan met uitroeien?

Wat staat er dan? Nou ja, er staat karat. En wat het woord karat betekent, dat betekent afsnijden. En dat hebben ze hier dan maar met uitroeien vertaald. Maar als je denkt aan, vroeger toen je nog gewone boeren had.

Nu rijden ze allemaal op die machines natuurlijk. Straks met z'n allen in het Haag en zo. Maar vroeger toen je nog gewone boeren had. En boer, tuin, hoe noem je dat ook. Maar dan gingen ze het koren maaien.

En hoe ging dat? Dat werd gekarat. Met een zijs, zo. Misschien hebben sommigen het dan wel eens gezien. Anders vraag je dan maar eens aan je opa of die dat vroeger wel eens gezien had.

En dan werd het koren gemaaid. En wat was dat? Was dat uitroeien? Nou nee. Hij ging de oogst weer halen. Dat is totaal iets anders. Natuurlijk, hij ging het afsnijden.

Karaat. Maar om de oogst weer te halen. Vroeger werden al die schoven bij elkaar gehaald. En die werden dan in zo'n soort indianenhutje op het land gezet. En later opgehaald. Dus allemaal voorbij nou natuurlijk. Er rijdt nu een combine overheen.

En dan hebben we gezorgd, genetisch gemanipuleerd. Dat de koren niet meer hoger wordt dan een halve meter. Dus een koren schoof zie je nooit meer. En dan rijdt hij er overheen. En dan komt het allemaal in zak en as terecht.

Maar vroeger werd dat dus echt geoogst. Werd dat afgesneden. Werd dat binnengehaald. Dat is wat hier staat. Dus Jafania heeft het over de dag van de bazuinen. Jom Hasjufar.

Maar dat is heel hoofdvol. Hij gaat het niet uitroeien. Hij gaat het maaien. Van de aardbodem. Spreekt de Heer. Ik zal mijn hand uitstrekken. Tegen Juda.

En tegen alle inwoners van Jeruzalem. Nee, nee, nee. Er staat over. Ik weet niet. Volgens mij heeft de Duvel een spelletje gespeeld. Met dit hoofdstuk. Echt. Ik zal mijn hand uitstrekken over Juda.

En over Jeruzalem. Zal dat dan alleen maar vreugde en blijdschap zijn? Nee, er zullen ook mensen zijn. Die als ze hem zien. En die hebben gezegd. Ik wil als een hartig woordje met hem spreken.

Die met een aangezicht ter aarde vallen. Als dood aan zijn voeten. Zelfs de apostel Johannes deed dat toen hij hem in overwaring 1 zag. Dus het is niet zo dat je alleen maar zegt. Oh, vrolijk, vrolijk, vrolijk.

Komt allemaal goed. Maar er staat ook niet dat hij de mensen gaat wegvagen. Dat hij ze gaat uitroeien. Dat is zo fout vertaald.

Echt zo fout. Ik zal mijn hand uitstrekken over Juda. En over de inwoners van Jeruzalem. Ik zal van deze plaats uitroeien. Het overblijfsel van Baal.

De naam van de afgodpriesters en de priesters. Die worden ook allemaal afgesneden. Allemaal weggehaald. Er zit kaf tussen het koren. Je kent dat verhaal nog wel. Of er zit onkruid tussen het koren.

Je kent dat verhaal nog wel van die discipelen. Die vragen, zullen we het eruit trekken? En dan zegt hij, nee, nee, nee. Want het lijkt te veel op elkaar. Laat maar staan. Als ik dadelijk ga karaten. Als ik ga oogsten.

Dan zal ik mijn dienaren uitzenden. En die kunnen dat onderscheid goed maken. Laat maar staan. Ga er maar niet uittrekken. Want je trekt wat verkeerds uit.

Nou, dat is. Uiteindelijk kondigt God hier wel aan. Wat er allemaal gaat gebeuren ook. Dat staat in vers 12. Dus als je denkt van.

Altijd wijn die blijft dromen. Want daar gaat het hier over. Weet je wel. Dat geldt nog niet voor nu. Ik heb van die mannen die worden dik op hun droes. Ik ben vandaag weer met mijn vrouw naar de sportschool geweest.

Ja, vorige week. Dat moeten we eens gaan doen. Want we worden toch een dagje ouder. En misschien moeten we eens in beweging komen. Ik sta met een beetje spierpijn. Maar niet dat ik nou dik ben op een droesem. Dat valt wel mee.

Maar die in hun hart zeggen. De Heer doet geen goed. En hij doet geen kwaad. Ach. Oftewel. Wat zien we van God? Wat doet hij dan?

Wat gebeurt er dan? Die dat in hun hart zeggen. En er zijn zoveel mensen vandaag. Die wel geloven dat er een God bestaat. En ook in de kerken kom ik ze tegen. Maar ja, weet je.

Er gebeurt eigenlijk wel niks. Hij doet geen goed. En hij doet gekwaad. Ik geloof dat het netjes is. Dan hebben we een beetje contacten en een kringetje en zo. Maar dat is niet Gods bedoeling.

Hij wil. In hoofdstuk 2 staat vers 1. En onderzoek uzelf nauwkeurig. Volk zonder verlangen. Dat is eigenlijk de diepste nood van een mens.

Een volk zonder verlangen. Geen verlangen naar de toekomst. Geen verlangen naar de komst van Jezus. Geen verlangen naar het paradijs. Gewoon. Laat ons eten en drinken.

Want morgen sterven wij. Carpe diem. En carpe diem. Pluk de dag. We moeten maar zien. Genieten hoor. Zeggen we dan. Genieten hoor. Dat is het enige verlangen. Maar als je iets doet moet je vooral genieten.

Maar ja. Een volk zonder verlangen. Voordat het besluit het licht ziet. Een dag gaat als kaf voorbij. Weet je wat er eigenlijk staat bij onderzoek uzelf nauwkeurig.

Ja onderzoek uzelf. Daar staat iets van. Sprokkel jezelf weer bij elkaar. Zoek alle barokstukken bij elkaar. Verzamel jezelf.

Dat kun je. Het blijft de oogstprofeet. Dus uit de grondtekst kun je dat opmaken. Onderzoek jezelf. Dat betekent ook. Sprokkel jezelf bij elkaar.

En kijk eens. Wat zijn nou de barokstukken in mijn leven. En wat kan ik ermee. En als ik dat dan gewoon aan God aanbied. Wat kan hij ermee. Weet je. Alle pijn. Alle verdriet.

Echt. Er is veel in je leven. Barokstukken. Kapotte dingen die je niet meer goed kan maken. Dingen die je gezegd hebt. Die je nooit had willen zeggen. Dingen die je gedaan hebt.

Waar je nu nog van denkt. Had ik dat nou maar toen. Niet gedaan. Toch. Dat kennen we toch allemaal. En dan zegt God. Sprokkel dat nou bij elkaar.

En. Geef het aan mij. Ik ga dat. Vrucht. Hij laat alle dingen meewerken. Ten goede. Ja maar toch niet zonde. Of slechte dingen. Ja. Ook.

Ook zonde. En slecht. Niet dat je daarom maar moet zondigen. Dat zeiden de mensen gelijk weer tegen Paulus. Zullen we dan maar zondigen op dat de genade toenemen. Romeinen zeest. Ja dat zijn ver. Doe niet zo stom. Zegt hij eigenlijk.

Dat is natuurlijk onzin. Je bent aan de zonde gestorven. Hoe kan je daarin dan nog leven. Maar als je het doet. Ik ellendig mensen. Roept hij in hoofdstuk 7 over zichzelf. Dan mag je toch weten. Gode zij dank.

Door Jezus Christus ons Heer. En dan zegt hij in Romeinen 8. Hij laat alle dingen meewerken. Ten goede. Voor degenen die hem lief hebben. Ook de slechte dingen. Ook zijn ijver voor de wet waarin die christenen van die tijd heeft opgespoord.

En zelfs gedood heeft. Of heeft laten doden. Alle dingen werken mee ten goede. Dus raap jezelf bij elkaar. Sprukkel jezelf bij elkaar.

En breng het bij de Heer. Drie. Zoek de Heer. Alle zachtmoedigen van het land. Die zijn recht uitvoeren. Zoek gerechtigheid. Zoek zachtmoedigheid.

Misschien zult u dan verborgen. Dus dat eigenlijk geborgen worden. Op de dag van de toren van de Heer. Ik ga nog even aan het einde van Safanya.

En dan moeten we ongeveer maar een beetje gaan afronden. Want dan hebben we de dag van de bezuinen. Echt wel. Nou. Laten spreken. Dat staat aan het eind van Safanya.

In vers. Nou. We zullen we 16 nemen. Op die dag zal tegen Jeruzalem gezegd worden. Wees niet bevreesd. Sion.

Verlies de moed niet. De Heer. Uw God. Is in uw midden. Trouwens. Het is hier ook. Hij is in ons midden. De Heer. Uw God.

Is in uw midden. Een held. Die verlossen zal. Hij is de grote verloskundige. Dat vind ik altijd zo mooi.

Daar gaat Romeinen 8 ook over. Dat herhaal ik veel te dik als. Maar goed. Ik doe het nog maar een keer. Maar weet je. De aarde moet verlost worden. Ga door weeën heen. Ook wij zelf zuchten in de verwachting van het zoonschap.

De verlossing van ons lichaam. Maar er is gelukkig een fantastische verloskundige bij. En die helpt ons zuchten. En die zegt. En nu. Pessen. En dan gebeurt het. Weet je.

Hij is de grote verloskundige. Verlies de moed niet. Laat je handen niet slap worden. Hij zal zich over u verheugen met blijdschap. Hij zal zwijgen in zijn liefde.

Hij zal niet zeggen van. Hé. Ik heb jou wel gezien hoor. Vorige week. Of toen dat en dat. Ja. Ik had laatst een gesprek met iemand. Die zei. Ja maar als we straks voor de troon van God staan. Dan gaat hij.

Voor iedereen neemt hij alle tijd. Die had het zich goed voorgesteld hoor. En dan gaat hij alle zonden. Van het begin tot het eind. Gaat hij aan je voorbij laten gaan. En dan gaat hij je mee confronteren. Dan zegt hij dit en dat.

En alle mensen. Die zullen er getuige van zijn. Nou dat lijkt wel vreselijk. Sowieso lijkt het wel vreselijk lang duren. Maar in de eeuwigheid is geen tijd.

Dus God heeft alle tijd. Dus misschien maar. Ik geloof dat niet. Hij zal zwijgen in zijn liefde. Hij heeft zonden aan het kruis weggedragen. Het bewijsstuk is aan het kruis genageld.

Weet je. Er blijft nog maar één zonde over in deze wereld. Is dat? Natuurlijk kun je zondigen door te vermoorden. Of door te stelen. Of door echt breuk te plegen. Dat zijn allemaal verkeerde dingen. Maar hij is allemaal weggedragen.

Hij is gestorven. Niet alleen voor onze zonden. Maar ook voor die van de gehele wereld. Toch? En dan staat er...

Dan doen we nog even een stapje naar Pinksteren. Als Jezus dan... Ik meen in Johannes 15. Dan zegt hij... Dan gaat hij... Ik zal u de troost zenden. En wat gaat hij doen?

Die zal u overtuigen van... Van zonde... Gerechtigheid en oordeel. Ja, dat heb ik vroeger ook... Zo dikwijls uitgelegd gekregen. Ja, dan...

Dan ga je dus gebukt onder je zonde. Dan ga je beseffen dat bij ademhalen bijna... Zondig is. Maar Johannes legt het zelf uit. U moet het zelf maar eens lezen. Ik ga het even lezen.

Anders denk ik, hij verzint het. Ik pak het er even bij. Ik dacht dat het Johannes 15 was, hoor. Ja.

Vers 26. 14 vers 26. De trooster, de heilige geest... Die de vader zenden zal in mijn naam... Die zal u in alles onderwijzen... En u in herinnering brengen... Alles wat ik u gezegd heb.

Vrede laat ik u... Nee, dit is hem toch niet. Het is nog een andere. Het is ook heel mooi. Hij laat vrede in ieder geval. Wat staat er nou? Van zonde, gerechtigheid en oordeel.

Help eens even. Bijbel kennen we hier aan de zaal. 16, hè, denk ik. Ja, daar staat hij. Ja. Maar ik zeg u de waarheid. Het is nuttig voor u dat ik wegga...

Want als ik niet wegga... Zal de trooster niet naar u toe komen. Maar als ik heen ga... Zal ik hem naar u toe zenden. En als die gekomen is... Zal hij de wereld overtuigen... Van zonde, van gerechtigheid...

En van oordeel. Van welke zonde nou? Wat staat erachter? Van zonde... Omdat zij... In mij... Niet geloven. Dat is de enige zonde...

Die nog overblijft. Ongeloof. De rest van de zonde... Is aan het kruis genageld. Daarom hebben wij de vrijmoedigheid... En neem ik altijd de vrijmoedigheid... Om tegen iedereen die ik ook tegenkom... Te zeggen...

Je zonde zou vergeven. God heeft je lief. Er is geen zonde zo groot... Te groot voor zijn dood. Hij heeft je lief. Er is maar één zonde over.

Ongeloof. Weet je... En... Misschien is het wel goed om daar dan maar... Met stoppen ook vandaag. Misschien ook gewoon wel... Voor jou zelf. Dat je zegt van... Hé... Daar ga ik op staan.

Staande op de belofte van mijn Heer aan God. Daar mag je bij staan. Paulus zegt... Ik schaam mij het evangelie van Christus niet. Nou... Moet je ook niet doen. Terwijl je soms zegt van...

De Heer doet niks goed... En hij doet niks kwaad. Zeg de mensen ook. En dan denk je... Waar is God? Weet je? Ik vergelijk het wel eens... Want er zeggen mensen... Ik geloof niet. En dan zeggen we... Iedereen gelooft natuurlijk.

Iedereen gelooft. Ik gebruik dan... Dat is in deze tijd niet zo... Met die stakingen... Niet zo'n heel handig voorbeeld. Maar dan zeg ik... Jij hebt toch misschien ook wel eens... Bij een buspaal gestaan... Om op de bus te wachten. Dan heb je op dat bordje gezien...

Dat om 18 uur 15 komt de bus of zo. Of 8 uur 15 weet ik wanneer je staat. En dat geloof je. En dan ga je staan bij een paal. Dan anders sta je voor paal. Je staat eigenlijk voor paal.

Want je staat daar... Te wachten op een bus. Je gelooft dat hij komt. Maar hij is er niet. Nou dat zijn christenen. Wij staan eigenlijk allemaal voor paal. Echt waar.

Maar wij geloven dat de bus komt. Wij geloven dat hij... Komende is. En weet je... Daarom hoeven wij ons niet te schamen... Voor het evangelie van Christus.

Want we hebben een bijbel vol. En we hebben een zaal vol. En we hebben mensen genoeg om ons heen. Die kunnen getuigen dat die bus warm is. En dat die lekker zit. En dat die tot nu toe altijd gekomen is.

En dat het allemaal klopt. En dat het geprofiteerd is. En dat het nooit teleurgesteld is. En daar kan je getuigen tot en met bij aanhalen. Maar zolang die er niet is... Dan sta je daar voor paal. Dat is waar.

Nou dat wil ik dan wel doen met Christus. Heerlijk. Om bij de halte van Christus te staan. En te zeggen van... Ik schaam mij het evangelie niet.

Want het is een kracht van God. Tot behoud. Voor aan ieder die gelooft. Eerste Jood. Ook de kriek. Op naar... Jom HaShufar. Wie weet...

Halen we de volgende keer niet eens. Maar gelukkig is grote verzoendag al geweest. Dus... We kunnen sowieso mee met hem. Ik wou hier maar mee... Besluiten. Zijn er nog vragen op dit moment?

Ja. Ja. Ja. Klopt.

Ja. Nee, ik denk dat dat ook zo is. Dat denk ik. Ja. Dat dat precies komt op de dag dat...

Kijk, het jaar weten we niet. Maar... En Jezus zegt trouwens van die dag en die uur weet niemand. Maar hij bedoelt daar gewoon mee. Je weet niet precies wanneer het zo is. Maar... Ik denk dat Jezus... Dat de dag des Heeren begint met...

Met Jom HaShufar. Met dat de bezuinen. En dat dat op een dag zal zijn... Dat dat feest van de bezuinen daar is. Ja. Dat denk ik. Is het ook met die bezuinen zo dat men...

Niet precies welke dag dat is. Dat de joden zegt maar... Als ze denken dat die dag is... Dan doen ze het maar de dag vandaan. Dan weten ze zeker... Ja. Dat klopt ook.

Vooral natuurlijk sinds de diaspora... Dat de joden over de hele wereld zijn... Is het helemaal lastig. Omdat dan die tijdsverschillen er ook zijn. Het duren alle feesten ook... Bijna een hele dag lang. Maar bij deze dag is het ook onzeker dan...

Ja. Het is eigenlijk niet zeker. Op de eerste dag van de zevende maand. Dus... Maar ja. Soms weet je het niet helemaal zeker. Want wanneer is het nou de eerste dag van de maand... Als het eerste streepje van de nieuwe maand zichtbaar is.

Maar het moet maar net bewolkt zijn of zo. Dan zie je dat niet. Wij zeggen gewoon... Hé. Ik moet vanavond mijn horloge doordraaien. Weet je wel. Morgen is het 1 maart. En geen 29 februari.

Maar vroeger de mensen hadden niet een horloge of zo. Wel een kalender, maar niet een horloge. Ze konden ook niet zien van... De nieuwe maand is er. Je moet hem echt zien. Dus ze doen het inderdaad twee keer op de zekerheid.

Klopt. Mooie vragen trouwens. Nee, ik geloof dat we nog staan te kijken... Hoe God prachtig al zijn feesten gaat vervullen. En straks wordt het nog mooier.

Met het Loofhuttenfeest. Wow, daar krijg ik nu al je naar uit. Om daarover te spreken ook. Ook om te bedenken dat we dat zullen mogen meevieren. Dat het echt gaat gebeuren. Toppie.

Nog meer vragen? Niet meer? Oké. Dan ga ik samen met jullie bidden. En dan zingen we daarna nog één lied.

Meer dan rijkdom. Vader in de hemel. Wat is het gaaf om vol van u te mogen zijn. Wat is het heerlijk om over de Heer Jezus te mogen spreken.

Het is fantastisch om elkaar te mogen zeggen dat er kracht is in het bloed van het lam. En wat is het geweldig om te weten dat we dan zijn vrijgekocht. Vader en zoals we hier zitten dan hebben we allemaal relaties.

Ouders. Broers, zussen, kinderen. Kleinkinderen, achterkleinkinderen. Vrienden. Mensen die we lief hebben. Waarvan we zo graag willen dat ze er ook bij zijn.

Dat ze ook die kracht van het bloed van het lam zullen ervaren in hun leven. Nu al. Vader, we willen ze natuurlijk. En iedereen heeft nu verschillende namen in zijn of haar hoofd.

We willen ze natuurlijk voor uw troon brengen. Eigenlijk bij het kruis van de Heer Jezus brengen. Er is kracht. Er is vergeving. Nou, jullie ook bidden heer dat u ze bedekt met het bloed van de Heer Jezus.

Maar ik zou het ook zo heerlijk vinden als zoveel mensen, misschien juist al in deze donkere tijden, zouden gaan zien, zouden gaan inzien, dat er maar één weg en waarheid en leven is.

En dat dat de Heer Jezus Christus is. Het lam gods wat de zonde van de wereld wegneemt, is ook het lam wat staat als geslacht. Aan de rechterhand van de Vader.

Dank u wel dat we daar mogen komen. En elkaar daar mogen brengen. In zijn naam. Amen.