Feesten des Heren - Pesach

Date
Jan. 31, 2023
Time
20:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Fijn jullie allemaal te zien. Ik ken jullie niet allemaal maar in ieder geval allemaal welkom.! Wat leuk om hier zoveel mensen te zien. Ook nieuwe gezichten. Ik ben in de bijbelstudie geweest toen werd nog iets zeggen.

Even een kleine korte mededeling. Na afloop van deze dienst is er bij de deur collecten. We maken kosten voor deze avonden en we willen graag een kleine bijdrage voor u.

Dat wilde ik even te kijken. Ja, heel goed. Nou, dat doe ik ook nog een beetje sterrenklaar. Maar als u denkt van ik ga het allemaal aantekenen en dat mag. Dat is heel goed, want je eigen aantekeningen zijn allemaal het beste. Achterin liggen ook nog wel boekjes. Die gaan ook over die feesten. Die heb ik met een vriend geschreven. Ja, Bunke.

Ze zijn in de uitverkoop. Dus 5 euro of minder. Of meer. Net wat je wil. Vrijwillig bijdragen eigenlijk. Dus gewoon maar iets neer. Er ligt nog een boekje. Dat is vandaag net uitgekomen. Heb ik zelf gemaakt. Dat is heel dun.

Maar het is wel heel belangrijk. Vind ik een heel belangrijk boekje. De feesten die gaan eigenlijk over van schepping tot wederkomst. En dit gaat over het grote plan van God.

Jhwh, Jehovah, Yahweh. Dat is maar net hoe dat uitgesproken wil worden. Dat is best een ingewikkeld verhaal. Maar ik heb geprobeerd het zo duidelijk mogelijk neer te zetten. Maar omdat het een beetje ingewikkeld is, geef ik er ook nog drie online cursussen over.

Als je wil, kun je daarvoor inschrijven. Ook dat is vrijwillige bijdragen. Zowel voor het boekje als voor de cursus. Ze liggen alle twee achterin. In dit boekje staat mijn e-mailadres en mijn website genoemd.

Dus als je deze erbij neemt, dan kun je via die website zien hoe je je op kan geven voor die cursus. En dan staat er eventueel ook, ik geloof geen rekening meer op, maar op de website wel.

Dus als je zegt ik heb geen geld bij me, dan kun je daar nog een vrijwillige bijdrage over maken. Nou, dat was genoeg reclame, denk ik. Alhoewel, het is allemaal reclame voor het woord.

Want het kost allemaal niks. Als je geen geld hebt, nemen ze zo mee voor niks. Mag ook, echt. En als je denkt, nou, er zijn er vast een heleboel die het voor niks meenemen, maar leg ik gewoon 100 euro neer. Mag ook, net wat je wil. Dus zo doen we dat met elkaar.

Kijk, wat ik eigenlijk al zei, dit gaat over van schepping tot wederkomst. Dat zijn de feesten. God is begonnen met feesten. In Genesis 1, daar heeft hij de feesttijden al ingesteld.

In Genesis 1, daar gaat het over de moadim, over de oot. De zon en de maan zijn tot tekenen. De oot, dat zijn twee letters van het Hebraeusse alfabet. Namelijk de eerste en de laatste, de alef en de taf.

In het Nieuwe Testament wordt dat genoemd de alfa en de omega. En we weten denk ik allemaal dat van God bekend is dat hij zegt, ik ben de alfa en ik ben de omega. Maar eigenlijk is het in het Hebraeus is het natuurlijk, ik ben de alef en de taf.

Dat is nog veel mooier. Want dat woord alef, taf, achter elkaar, dat is ook een woord en dat is oot. En dat woord oot betekent teken, gezette tekenen.

En hij heeft de maan en de zon en de sterren gesteld tot gezette tekenen. En Israël viert daarom ook de maanden. En in die maanden zijn er zeven tijden voor geschreven waarin ze feest mogen vieren.

Heel bijzonder, God stelt feesten in. Het is zijn bedoeling dat mensen stilstaan bij hem, maar ook bij feesten. Die feesten zijn, doordat er een, ik noem dat dan een verkeerde afslag is genomen vanaf het paradijs.

Doordat de zon in de wereld is gekomen, zijn die feesten ook gecombineerd met een stuk verlossing, met oordeel en verlossing. Maar denk erom dat het straks als Jezus daadwerkelijk wederkomt, dan is het de bedoeling om dat feest, dat is een bruiloftsfeest, om dat ten volle te gaan vieren.

We beginnen met die zeven feesten, beginnen we straks met het Pesachfeest, het Paasfeest. Dat is ook het echte begin, dan gaat het over het lam gods wat de zon van de wereld wegneemt.

En dat lam gods, dat in de Bijbel staat zelfs, dat het al geslacht is van voor het begin van de schepping. Nou daar gaat dat tweede boekje in feite over. Waarom heeft God dat nu eigenlijk allemaal bedacht?

Waarom al deze dingen op aarde? Waarom al dat gedoe wat we meemaken? Waarom oorlogen? Waarom pijn? Waarom verdriet? Waarom, is het dat wel waard?

Nou God zegt ja, dat is het allemaal waard. Ik heb daar lang naar gezocht en gemeend in de Bijbel ook een antwoord op te vinden. Maar de andere kant is dat we beginnen in dat paradijs waar God dus zijn huis maakt voor de mensen.

En waar, dat is in feite wat hij doet, hij maakt voor de mensen een woning, een bruidswoning. Want het is Gods bedoeling uiteindelijk om de mensheid tot zijn bruid te nemen. En daarom, dat is in feite ook de schepping.

De schepping, het eerste woord van de Bijbel is de bee, de beet. Dat is een joodse bee, beet en dat betekent huis. Je tekent het ook als een huisje, zo. Dus hij maakt eigenlijk een huis.

En in dat huis, daar hangt hij de lampjes op. En hij legt een mooi tapijtje aan in de aquarium neer en laat de boompjes groeien. En ja, dat is dan het huis voor de bruidigom en de bruid. En de bedoeling is om daar samen met de mensheid te gaan wonen.

En die mens zet hij daar neer en hij geeft opdracht om te kijken of er een partner voor hem is. Nou, die is er niet voor de mens, voor Adam. En dan gaat God die mens ook weer in twee delen, in feite, want dat is wat gebeurd.

En dan worden het twee mensen die bij elkaar passen. Een man en een vrouw, man en manin, Isha in de Bijbel. Die bij elkaar passen en die dan ook weer tot één moeten worden. Net als God dat uiteindelijk bedoelt met de hele mensheid.

Die tot één moet worden met hem. En ze moeten tot één worden en vruchtbaar worden. En zo de bruid van de zoon talrijk maken. En al die feesten die we tegenkomen zijn met het oog daarop bedoeld.

Je zou kunnen zeggen, in eerste instantie mislukte dat verhaal. Natuurlijk in het paradijs vond die zondeval plaats. Daar gaat dat tweede boekje over, dus dan moet u die cursus vervolgens u wil weten hoe dat allemaal zit en wat daar wel en niet misging.

Maar ze moesten in ieder geval het paradijs uit. Ze gingen de wereld in. En daar ontstond de allereerste wereldoorlog. Ik vraag wel eens aan mensen wanneer was de eerste wereldoorlog.

Meestal krijg je juist antwoord 1914, maar dat is natuurlijk niet waar. De eerste wereldoorlog die begon in het jaar één van de mens. Toch? De mens die overtrad. Op instignatie zou ik zeggen.

Op advies. Op verleiding van de slang. En dan verklaart God de oorlog aan de slang. Die zegt van ik zal vijandschap zetten tussen u en tussen deze vrouw en tussen uw zaad en tussen haar zaad.

En dat zal u de kop vermorzelen en gij zult het de versie vermorzelen. Oorlog. Ik zet vijandschap. Dus die oorlog die is er vanaf het begin van de schepping. En die is in principe overwonnen natuurlijk.

Op Golgotha daar is die kop van die slang vermorzeld. Maar de uiteindelijke definitieve overwinning moet nog plaatsvinden. En in die tijd leven wij op deze aarde.

Om verschillende redenen. Natuurlijk om ons te vermenigvuldigen. Al wil men dat tegenwoordig een beetje tegenhouden. Want 8 miljard is veel te veel zeg maar. Maar om ons te vermenigvuldigen. Om mensen bij Christus te brengen.

En om mensen van Christus te vertellen. En te vertellen dat deze aarde uiteindelijk op dat grootste laatste feest afstevend. En dat is het Loofhutfeest. Daar zijn we nog lang niet. Want we beginnen met het Pesachfeest.

Met het Pesachfeest. Over het Pesachfeest zijn eigenlijk ook mijn ogen jaren geleden opengegaan. Voor het feit dat we daar in het Christendom wel een beetje een rommeltje van hebben gemaakt.

Bert zei er net van. Wij vieren eigenlijk maar twee feesten. Pasen en Pinksteren. Mensen weten soms nog wat Pasen betekent. Dan zeggen ze dat is de opstanding van de heer Jezus.

Ik ga u dadelijk laten zien dat dat niet klopt. Dan met Pinksteren. Pinksteren. Dat is de uitsorting van de heer Jezus. Dat klopt dan aardig. Maar de datum waarop we dat vieren die klopt dan weer niet.

En dat met de kerst de heer Jezus geboren is. Dat is natuurlijk een maansprookje. Midden in de winternacht ging de hemel open. En dan lagen de hedders in de sneeuw in het veld.

En weet je. Maar goed. Toen keizer Constantijn met name. In die tijd toen de kerk de gevestigde kerk was. Toen heeft hij gezegd van.

In feite moeten we zorgen dat ook al die heidenen maar de feesten mee beginnen te vieren. En om dat nou allemaal te veranderen. Dat is zo lastig. Want ze zijn zo gewend aan die midwinterfeesten. En aan de overgang van winter naar zomer.

Laten we gewoon zeggen van. Het licht in de wereld is gekomen. En dat is Christus. En dat gebeurt dus ook op kerst. Dus het zonnewindenfeest. Het midwinterfeest. Dat werd veranderd in kerstfeest. Christusfeest.

En we kregen dan ook een kerstboom. Een christusboom. Een kerstballen. Christusballen is dat. Want kerst betekent gewoon Christus. En soms als je het zo zegt. Denk je. Waar zijn we eigenlijk mee bezig. Dit is al niet de min. Moet ik eerlijk zeggen. Dat ik gewoon een gezellig feest vind.

En een kokoent. Niet slag. Maar wel eet. Slag laat ik dan ander over. Wanneer gingen nou mijn ogen daarvoor open? Ik moest een keertje. Of moest.

Ik wil dan een keer. Er spreken over Matthäus. En dan ging het over Matthäus hoofdstuk 12. En daar gaat het over het tekenen van Jona. Nou dat is.

Dat is een heel bijzonder verhaal. En als je een Bijbel bij hebt. Zou ik zeggen. Zoek het eens even op. Ik lees zelf meestal uit de HSV. De herziende statenvertaling.

Ik zeg niet dat dat de allerbeste is. Ik vind de oude statenvertaling nog beter. Ik vind de King James nog beter. En ik vind het origineel het allerbeste. Maar goed. Dat kunnen we niet allemaal zomaar lezen.

Maar de herziende statenvertaling is best wel goed. Nou daar staat een verhaal. Het teken van Jona. Vers 28 begint dat.

Vers 38. 38. Ja die cijfertjes zijn al zo versterkt. 38. Ja ja. Toen antwoorden sommige van de schriftgeleerden. En de fariseeën.

Meester. Rabbi zeggen ze dan. In het Aramees. Wij zouden van u wel een teken willen zien. Dat is trouwens al heel raar. Want als je eventjes terugbladert. En één hoofdstukje maar.

Dan zie je dat Jezus daar. Vijfduizend mensen te eten geeft. Met vijf broden en twee vissen. Weet je wel. Gewoon. Stel je komt hier met vijfduizend mensen. Dit zijn er nog geen vijfhonderd.

Wel meer dan vijftig. Maar dat je met één brood iedereen te eten geeft. En daarna nog ophaalt. En dan bakken overhoudt. En dat doe je zelf met vissen. En dan loop je achter die Jezus aan. En die zegt. Weet je. Wij zouden wel eens een teken willen zien.

En dan denk je. Ja. Kom. Dat is van zot natuurlijk. Want ik denk dat dat zo ook werkt met tekenen. Want wat voor tekenen we ook gezien hebben.

Het is nooit genoeg. Mensen willen wel eens een teken zien. En dan zijn er wonderen. Of er gebeurt iets bijzonders. Er gebeuren vandaag niet zo gek veel genezingswonderen. Maar als je erop gaat letten. Gebeurt er best heel veel bijzonders.

En ja God. Als u me morgen helpt met dat en dat. En er gebeurt dit en dat. Dan. Ja en dan gebeurt het. En dan dacht erna. Ik zou wel eens een teken willen zien. En dan.

Wat? Ja. Maar hij antwoordde. En hij zei tegen hen. Een verdorven en overspelig geslacht.

Vraagt. Verlangt een teken. Jezus is trouwens keihard. Vindt u ook niet. Want Jezus wordt wel eens. Vroeger zongen. Ik wens te zijn als Jezus. Zo nederig en zo goed.

Zijn doen was altijd vriendelijk. En weet ik hoe dat versje eigenlijk verder ging. Nou dat is natuurlijk gewoon niet waar. Jezus kan snoeihard zijn. Gelukkig maar. En dat is hij hier ook. Hij zegt van.

Een verdorven en overspelig geslacht. verlangt een teken. Maar het zal geen teken gegeven worden dan een teken van Jona. De profeet. Want zoals Jona.

Goed opletten. Want zoals Jona drie dagen en drie nachten in de buik van de grote vis was. Er staat geen walvis trouwens. De grote vis. Zo zal de zoon des mensen drie dagen en drie nachten in het hart van de aarde zijn.

En de mannen van Nineveh zullen opstaan in het oordeel samen met dit geslacht. En zullen het veroordelen. Want zij hebben zich bekeerd op de prediking van Jona. En zie meer dan Jona.

Namelijk de Messias. Ik ben hier. De koningin van het zuiden zal opstaan in het oordeel samen met dit geslacht. En het veroordelen. Want zij is gekomen van de einde van de aarde.

Om de wijsheid van Salomo te horen. En zie meer dan Salomo is hier. Geen teken dan het teken van Jona de profeet. Wat is dat teken? Drie dagen en drie nachten in het minister van de walvis.

Dat is het teken waar Jezus vanaf het begin van zijn bediening over heeft. Als je, of je nou Matthäus, Marcus of Lucas of Johannes leest. In Johannes ook al helemaal in het begin. Dan staat hij bij die tempel.

Dan drijft hij die mensen eruit. Die geldwisselaars en die duivenverkopers. En dan, dus weer die lieve Jezus. Zo nederrecht en zo zoet weet je wel.

Maar hij maakt een zweep en hij slaat iedereen naar buiten. En hij zegt, klaar is het met die boel. En dan zeg je, ja hoe durf je, hoe durf je, hoe kan je dit nou? En hij zegt, joh, thuis van mijn vader.

Daar moet je geen rovershol van maken. Je moet er geen commerciële bedoeling van maken. En ja maar de tempel, ja maar het is thuis van mijn vader.

En trouwens de tempel, breek deze tempel af. En in drie dagen zal ik hem weer bouwen. Johannes, hoofdstuk 2, kun je dat vinden. Zij zegt, nou kan dat nou drie dagen, drie dagen. Kom op he.

Ja, onze ouders hebben 46 jaar over deze tempel gebouwd. En dan zal jij hem in drie dagen afbreken en weer heb bouwen. Ja, hij sprak, staat er dan bij, zegt Johannes achteraf, over de tempel van zijn lichaam.

En dus daar begint hij ook alweer met die drie dagen. Drie dagen, drie nachten, dood en opstanding. Die drie dagen en drie nachten, dood en opstanding, dat is wat wij zijn gaan vieren.

Uiteindelijk natuurlijk met Pasen. Goede Vrijdag en Pasen. Zo zijn we toch allemaal een beetje opgevoed, denk ik. En dat doen we allemaal nog steeds een beetje goed. Dan zijn we Goede Vrijdag. Als kind begrijp ik nooit waarom Goede Vrijdag.

Goede Vrijdag heet, want Jezus was gestorven. Dat kon toch nooit goed zijn. Maar goed, dat is vanuitgelegd. Het moest natuurlijk dat hij stierf. Alhoewel dat dan niet goed was dat de mensen het deden, was het toch goed voor de mensheid.

Want daardoor konden mensen weer behouden worden. Nou ja, oké. Goede Vrijdag. En dan werd het zaterdag, dat is één nacht. En de tweede dag.

En dan zondag staat hij alweer op. En dan vroeg ik jou, kan dat daar wel wat? Er staat al drie dagen en drie nachten. Dat klopt toch van geen kanten eigenlijk. Ik bedoel, ja, werd het al gezegd, maar die Joden tellen een halve dag voor een heel.

En die eerste stukje van de avond telde al mee. En die dag telt voor twee. En af en toe met wat gepuzzel kwam je dan eigenlijk toch op drie dagen uit. Ik heb dat altijd raar gevonden, maar goed, toch maar geaccepteerd.

Er waren in mijn jonge leven belangrijke vragen dan dat. Maar hier zegt Jezus expliciet dat het enige teken wat het ongelovige slacht zal ontvangen, en hij heeft het dan tegen de schriftgeleerden en de fariseeën, en hij heeft het tegen de Joden, wat het ongelovige slacht zal ontvangen, is het teken van Jona de profeet, en hij bedoelt daarmee op zichzelf, dat de zoon des mens drie dagen en drie nachten in het binnenste van de aarde zal zijn.

Dat hij zal sterven, dat hij drie dagen en drie nachten in het graf zal zijn, en dat hij zal opstaan uit de doden. Want Jona de profeet kwam ook weer uit die grote vis tevoorschijn, en ging toen de verlossing aan de heidenwereld, namelijk aan Nineveh, aankondigen.

U kent dat verhaal waarschijnlijk. Dat is het teken. En dan ga je eens kijken, als dat het enige teken, geen ander teken, als dat het enige teken is wat de Joden ontvangen, waar kunnen ze dat eigenlijk nog zien?

Hoe kunnen ze dat eigenlijk nog weten? Want ja, weet je, die fariseeën en die schriftgeleerden, die uiteindelijk dat teken meemaakten, toen Jezus uiteindelijk aan het kruis gegaan was, en gestorven was, en drie dagen en drie nachten later, ik ga dat nog uitleggen hoe dat zit hoor, maar drie dagen en drie nachten later kwamen zijn discipelen, en die zeiden, ja, maar we hebben hem gezien, en de vrouwen ook, als eerste, we hebben hem gezien, hij is opgestaan uit de dood.

Dan hebben ze direct een complottheorie bedacht. De complottheorieën zijn niet van deze tijd, die bestonden toen ook al. En toen zeiden ze, weet je wat, we geven je soldaten geld, en dan moeten ze zeggen dat ze sliepen, en dat de discipelen in de nacht gekomen zijn om Jezus weg te halen, en Pilatus deed er ermee, en Herodes deed er ermee, en de Sanne deed er ermee, en iedereen zijn mond houden verder.

Nou ja, dat is de eeuwen zo doorgegaan. En tegenwoordig geloofden ze dat nog, Joden. Met name bijvoorbeeld zo'n vooraanstaande Jood tegenwoordig, die zich nogal op de voorkrond ding, meneer Harari, misschien heb je wel eens van hem gehoord, die zegt van, the news of Jesus is just fake news.

Ja, dat was een complot. Dat hebben Herodes en Pilatus en de fariseeën en de sadduzeën met elkaar bedacht, en dat leeft tot vandaag de dag voort, dus complot zijnde, maar wij moeten ze ontmaskeren.

Maar daar moet je dus wel soms de Bijbel bij gebruiken, of eigenlijk altijd, want daarin vind je de waarheid. Want hoe zit dat nou echt? Nou, toen ben ik gaan zoeken. En dan kom je terecht natuurlijk bij de echte instelling van Pesach, en later kwam ik al terecht in Genesis 1, waar ik hiermee begonnen ben, om te zien dat eigenlijk daar al Pesach werd gevierd.

Pasen, Pesach, Pasen, Pascha. Pascha is het Arameese woord, Pesach is het Hebraeuse woord, Pasen is het Nederlandse woord, Passover is het Engelse woord, voorbij gaan, dat is ook eigenlijk wat het echt betekent.

Ja, in feite werd natuurlijk in Genesis al Pesach gevierd. Want wat gebeurde er toen de mens gezondigd had, zich afgekeerd had van God, toen dachten ze zichzelf te kunnen bedekken met bladeren van een wijgeboom, dan gingen ze, ja, dat gaat niet helpen, dat gaat niet werken.

Je eigen werken bedekken je zonden niet, er moet een dier geslacht worden, en God zelf slacht de twee dieren. Dat is de Pesach, hè? De eerste Pesach vindt daar plaats. God zelf slacht de twee dieren, en in feite zegt later de schrijver van de Hebraeënbrief, zonder bloedstorting, oftewel zonder dat dat leven vloeit en hergeven wordt, geschiet er geen vergeving.

Dat moest daar gebeuren. En God heeft dat aangezien tot aan de tijd van Noach, en gezien dat niemand er meer iets mee deed, de wereld was totaal geseculariseerd, en alles wat de mensen op de aarde deden, was dan alle tijden slechts verdorven, zo staat het er dan.

Er gebeurden nog veel meer dingen, maar dat laat ik even liggen. God begon bij Noach overnieuw, na de ark, die ook een beeld is van Jezus. Die ark, die trouwens, ik zeg dat even tussendoor, misschien komen we er nog een keer op terug, maar als je het gaat zien, is het zo bijzonder, en dan klopt het allemaal zo mooi.

Die ark, die is op de zeventiende van de maand Nisan, die maand Nisan moet u onthouden, die komt nog een keertje terug, want de zeventiende van de maand Nisan, of Aviv, in het Hebraeus is dat twee namen voor dezelfde maand, dat komt omdat het soms ook een strikkelmaand is.

De joden hebben een strikkelmaand, wij hebben natuurlijk helemaal geen Joodse kalender meer, we houden geen rekening meer met maanden, maar met jaren. Dus daar hebben we de boel al helemaal door elkaar gehusteld natuurlijk.

Dus wij hebben eens in de vier jaar een strikkeljaar, en eens in de honderd jaar is het dan weer geen strikkeljaar, maar eens in de duizend jaar, als het geen strikkeljaar zou moeten zijn, is het weer weer een strikkeljaar.

Dat komt om de boel een beetje draaiend te houden, dat het allemaal blijft kloppen, anders loopt het uit de hand. Nou, de joden hebben een strikkelmaand, om de vier jaar door een strikkelmaand.

Dat is die maand Nisan, die maand Aviv is dan een strikkelmaand. Een strikkelmaand. En de zeventiende van die maand Nisan, dat is dus de derde dag na, dat gaan we straks zien, de derde dag na het slachten van het lam, de zeventiende van de maand Nisan, dan landt die ark op de berg Aarad.

Er staat er exclusie bij. En die ark is een beeld van Jezus. Dan landt die ark op de berg Aarad. Dat betekent gewoon dat dan Jezus, als het ware, weer zichtbaar wordt voor de nieuwe wereld.

De zeventiende. Dus zo subtiel zit dat al in heel die Bijbel. Dus een zijspoortje, als je denkt, te lastig, dat hou ik niet bij, dan laat je het even. Het staat ook in het boekje. Koop je boekje. Dan gaan we nu verder, want uiteindelijk zegt God, weet je, dat met die volken gaat niet werken.

We hebben Babel gebouwd, wat zijn we dan weer aan het doen, Babel aan het bouwen, en we zullen zijn als God. Maar God drijft die volken uit elkaar. En die volken worden in zeventig volken verdeeld, met zeventig verschillende talen.

Die moet je alvast onthouden, want die zeventig komt later weer een keertje terug, bij het Loofhuttenfeest. Want dan worden er zeventig stieren geslacht, op verschillende dagen. Voor elk volk één.

Het is heel bijzonder, dat je dat getal weer terug ziet komen. Maar uit die zeventig volken, zegt God tegen één persoon, jij moet er tussenuit. Ga uit je land, uit je magenschap, uit je familie.

Eigenlijk bedoelt God daarmee, uit je volkeren familie weg. Want in feite is dat bijna impliciet, dat hij zegt, daar kan ik eigenlijk toch niks mee beginnen, want ze dwalen voortdurend af. Ik haal jou er tussenuit.

Je bent eigenlijk geen volk, maar je wordt toch wel mijn volk. En Abraham die wordt geroepen, en in u zegt God dan, ik ga jou wel gebruiken, om alle geslachten van de aarde te zegenen.

Dus Gods blik blijft op de hele wereld. Maar Abraham wordt er tussenuit gehaald, omdat God zegt, ik ga in jou verder, en via jou ga ik de woorden van God toevertrouwen aan deze wereld, en jullie mogen dat de wereld doordragen.

Maar dat, daar gaat toch een tijd af weer af. Je zult eerst 400 of 430 jaar in slavernij verkeren, in een land wonen wat het jou niet is, maar dan ga ik je met krachtige hand uitleiden.

Die belofte is er aan Abraham, later aan Isaac, later aan Jacob, die Israël wordt, en zijn twaalf zonen krijgt, en die uiteindelijk in het land Gozen terechtkomen, wat eerst heel goed gaat, omdat het een vruchtbaar land is, en zij zijn boeren, en kunnen lekker op dat vruchtbare land hun gang gaan, maar dan ineens komen er acties tegen de boeren, en dan moeten de steden komen, er is wat dat betreft weinig nieuws onder de zon, en dan moeten ze de steden, Ramses en Python bouwen, ja, en slavernij, en de kinderen moeten, nou ja goed, abortuskindermen toen wel een beetje, maar nog niet zo goed, maar in ieder geval moest de jongetje snel de nijl ingeknikt worden, als ze geboren waren, dus daar kwam onderdrukking, kinderen, opvoeding, slavernij, stedenbouw, landbouw weg, alles wat tegen God wil was, ik zeg het even, omdat we al die dingen gewoon in deze tijd weer herkennen, God voort is actueel, ook gewoon vandaag nog, en het volk komt dan in slavernij, wordt bang, en klaagt, en weent, en zucht, en zegt, waarom?

Als God dan God is, waarom? Nou, dat zal u ook wel horen, vandaag de dag, hoe kan het nou, als jij dan gelooft in God, hoe kan er dan oorlog in de Oekraïne zijn, hoe kunnen dan kinderen doodgaan, waarom vindt er kindermisbruik en mishandeling plaats, waarom, waarom, waarom, waarom doet hij er niks aan, toch?

Dat zijn de grote vragen, dat is ook mijn grote vraag, daarom ben ik ook echt aan de gang gegaan, met het zoeken van, waarom dan? Kijk, je weet wel, je kunt altijd zeggen, ja, hij laat andere dingen meewerken, ten goede, dat is ook wel zo, dat schuurt toch ook ergens, weet je wel, dus, maar er is wel een vraag op dat, een antwoord op dat, waarom, alhoewel, niet dat we dat helemaal zullen begrijpen, maar wel ons kunnen voorstellen, dat je het ervoor over hebt, dat God zegt van, hé, het is alle moeite waard, nou, dat volk is, 400 jaar in slavernij, Mozes ontmoet God bij de berg, Sinaï, en God maakt daar zijn naam bekend, J-H-W-H, Jehovah, denk ik, dat het is, anderen zeggen, Yahweh, van mij mag u, wat dat betreft, kiezen, ik denk dat God ook niet zo heel erg vindt, zelf word ik graag Simon genoemd, maar zo is Reesim, dan denk je, zo heet ik eigenlijk niet, maar vooruit, vind ik het goed, ze bedoelen het aardig, dus, maar het is wel belangrijk, om te zien, dat het de God van de hemel, en de aarde is het,

God van Abraham, Isaac en Jacob, Jehovah, die, die, die daar de opdracht van Mozes geeft, die zegt, jij gaat mijn volk eruit halen, jij gaat mijn volk uit de slavernij uitleiden, en ze zullen nog excuus aanbieden ook, daarna, jij gaat mijn volk uit de slavernij halen, en ik ga, ik ga mijn volk met, met sterke hand, daaruit leiden, nou, Mozes wil eerst niet, die sput het wat tegen, ik kan niet praten, nou, allemaal gedoe, dat slaan we nu maar een beetje over, uiteindelijk moet hij toch, hij is ook al tachtiger, als die geroepen werd, dat moet je niet vergeten, en dan, dan gaat hij terug naar, naar Israël, of naar Gozen, naar het land Gozen, waar Israël verblijft, de twaalf stammen van Israël, en dan begint hij daar met Faro te spreken, dan gaat hij getuigen in een wereld, die niks van God moet hebben, wie is dat dan, J.H.W.H., wie is dat dan, dat ik met hem rekening zou moeten houden, nou, dan komen daar allerlei, tekenen, nou, in eerste instantie zijn dat tekenen, die de wereld ook kan doen, die doen ze gewoon, nou, in volgende instantie, zijn dat tekenen, die de wereld niet meer kan doen, de tovenaars van de Faro kunnen het niet, en God kan het wel, nou, als je in gaat op al die tekenen, plagen wordt het ook wel eens genoemd, dan zien we dat plaag voor plaag, een van de goden van Egypte wordt afgestraft,

Egypte had een heel pantheon, nou, dat is een woord van later natuurlijk in Griekenland, Egypte had ook een heel pantheon aan goden, en die worden, één voor één worden ze afgestraft, met ten slotte de Faro zelf, in zijn eerstgeboren zoon, die als een God werd gezien, en dan komen we bij Pesach, dan komen we bij dat, dat, wat voor de joden een feest mag worden, misschien een feest met een zwart randje, omdat er ook wel heel veel gejammer is, in het land Egypte, maar in Exodus 12, lezen we dan, de heren, Jehovah, zei tegen Mozes, en tegen Aaron, in het land Egypte, deze maand, zal voor u het begin der maanden, zijn, nee, er wordt, de boel wordt op zijn kop gezet, want tot dan, was namelijk de zevende maand, begin der maanden, en, dat doen de joden, trouwens, nog, ik bedoel, ik denk dat u allemaal wel weet, dat ze ergens in september,

Rosh Hashina vieren, de hoofd van het nieuwe jaar, dan is het Joods nieuw jaar, maar dat is eigenlijk niet zo, want God zegt, nou, in plaats van, Rosh Hashina, stel ik nu Pesach, dat is het begin, wij kennen dat wel een beetje, want wij zeggen, wij hebben, de kerken, de traditie heeft ook een, een, een, een, gewoon jaar, en een kerkelijk jaar, en het kerkelijke jaar, begint dan ook met kerst, toch, met de adventsweken, en dan gaan we uitkijken naar kerst, en dan beginnen we, te tellen, dus, dus God draait het om, en zegt, dit zal voortaan, het begin, zijn, de uitocht uit Egypte, de slavernij, spreekt tot heel de gemeenschap van Israël, op de tiende dag van deze maand, moet ieder voor zich, een lam, eh, per familie, nemen, een lam per gezin, gezin, komt zo denk ik als terug in de Bijbel, dat het gezin zo belangrijk is, maar als het gezin te klein is, voor een lam, dan moet u hier samen met de buurman, die het dichtst bij zijn gezin woont, een nemen, overeenkomstigt het aantal personen, u moet bij het lam, rekening houden met wat ieder eten kan, rekening houden met elkaar, er zit natuurlijk, in elk woord zit een liepere betekenis, maar, daar ga ik toch iets sneller overheen, want anders komen we niet echt bij Pesach terecht, u moet wel een lam zonder enig gebrek hebben, zo mooi, dat dat, want wij snappen natuurlijk, zoals u hier zit, ik denk dat de meeste, misschien wel allemaal die hier zitten, een achtergrond hebben wij in ieder geval, iets van de Bijbel weet, en dan weten we dat Jezus Christus is het lam, gods, wat de zonde van de wereld wegneemt, dat is trouwens ook het eerste in Johannes 1, wat Johannes zegt, als hij Jezus ziet, dan zegt hij, zie het lam, gods, wat de zonde van de wereld wegneemt, het gaat altijd om het lam, gods, de hele Bijbel gaat om het lam, gods, het wordt geslacht in Genesis 1, het wordt geslacht in Exodus 12, het wordt gezien door Johannes in Johannes 1, en uiteindelijk als Johannes in de hemel opgetrokken wordt, in de openbaring aan Johannes, dan komt hij boven, en wat ziet hij dan, dan ziet hij een lam staande als geslacht, daar gaat het om, dus het is niet zo gek dat dat het begin der maanden is, dus, en dat lam moet smetteloos zijn, zonder zonde,

Hebraïebrief gaat er later ook in, dat Jezus Christus in alle de mensen gelijk geworden is, zonder te zondigen, het moet totaal smetteloos zijn, zonder enig gebrek, een mannetje van een jaar oud, u moet het van de schapen of van de geiten nemen, en u moet het in bewaring houden tot de veertiende dag, zo moesten ze het tiende van de maand in huis nemen, in huis, en dan vier dagen in huis bewaren, van de tiende tot de veertiende.

Heel belangrijk gegeven, als we gaan zien, wat al die betekenissen inhouden voor Israël, die het woord God verdraaide goed kennen, ze hebben dat meegenomen de eeuwen door, maar die toch dat teken van Jonah de profeet niet zien, omdat wij als christenen door de loop der eeuwen heen, de betekenis verdraaid, veel veranderd hebben.

Ik zeg niet dat we allemaal terug moeten, dat lukt niet meer, daar krijg je ruzie van, scheuringen, maar we moeten wel weten wat het betekent, geloof ik, wat de werkelijke waarheid daar is.

Dus dat lammetje moest de tiende van de maand in huis, en er moest vier dagen in huis, en dan moest er in huis grote schoonmaak gehouden worden. Alles zuurdecem, alles wat zuurdecem in feite verrot was, wat kapot was, dat moet uit huis weggehaald worden, weggenomen worden, het huis moet gereinigd worden.

Dat deden vroeger, mijn ouders deden dat ook nog, grote schoonmaak voor Pasen ergens, stonden ze bij de bakker, bij de melkboer te praten, hoe ver ben jij al? Ja, ik heb de slaapkamer gedaan, ik moet de douche nog, ik moet de badkamer nog, ken je dat nog?

Ja, dat is oké. Dat gebeurt natuurlijk nooit meer, want thuis nu altijd schoon. Doe je het nog wel? Eén keer in het jaar, grote schoonmaak, alles overop. Nou, bij ons gebeurde het niet meer, maar ik weet wel dat dat vroeger heel normaal was.

Het was natuurlijk gewoon, het was meer vuil, er waren houten en kolenkachels, en het was allemaal een beetje een andere tijd. Maar dat moest dus, Israël moest dat doen, het huis reinigen.

Want het lam van God, wat ze gingen slachten, kwam naar binnen, tien dagen daarvoor. Trouwens, weet je wanneer Jezus de tempel ging reinigen? Wat we hebben gezien in Johannes 3, dat was op de tiende Nisan.

Kun je zo narekenen, dat is heel makkelijk. Dat was precies op de tiende Nisan, dus het is niet zo moeilijk, dat is het huis van zijn vader. Wat komt er in het huis van de vader binnen?

Het lam gods wat de zon in de wereld wegneemt. En wat moet er dan gebeuren? Dan moet het huis gereinigd worden. Nou, dat is, het ligt helemaal voor de hand. Dus, als Jezus zegt, hij zal geen teken ontvangen dan het teken van Jona de profeet, dan is hij zelf dat teken, en hij laat dat zelf zien.

En wij zouden dat verhaal moeten zien, en kunnen herkennen, en ook aan Israël kunnen vertellen zelfs. Als, niet u allemaal persoonlijk misschien, maar ook gewoon, stel dat de volken het weer zouden zien, en het zo zouden vieren, dan zou, kijk, in Israël is Jezus nu een vloek bijna, dat wordt niet gezegd.

Zegt. Maar ik sprak, een paar jaar geleden al een keer, met een man, Benjamin heet, die kwam ook uit de stam Benjamin, en toen had ik het over, ja, maar, ik zeg, dat was allemaal in het Engels natuurlijk, maar hij is een van jullie, hij heet Yeshua.

Had hij nog nooit gehoord, werkelijk niet. Het was voor hem Jezus, en het had te maken met Rome, en dat was Heidens, en daar hoorde je je over, daar was je niet meer bezig. Dus dat teken is verborgen. Terwijl, we zien het zomaar, openrollen, openvouwen, dat het een teken is, wat vandaag nog geldig is.

En ze moeten van dat bloed nemen, tegen het vallen van de avond, moet het geslacht worden. Dat staat eigenlijk letterlijk tussen twee avonden, dus vlak voordat het nacht wordt. Dat is precies hetzelfde als wat van Christus verteld wordt, dat hij tegen het vallen van de avond, tussen twee avonden, aan het kruis ging.

Dat was niet Goede Vrijdag trouwens, dat was Pasen. Daar zien we al een grote verwarring ontstaan, dus Pasen is eigenlijk niet de opstanding van Jezus, maar Pasen of Pesach of Pascha is de kruising van Jezus.

Kan je je voorstellen dat Israël daar helemaal niets meer van begrijpt? Ze zeggen, ja, Pesach, daar hebben die rare heidevolken, die gooien hem, hebben daar helemaal niks van begrepen.

Het is ook duidelijk. Wij vieren dan de opstanding, terwijl het gaat over het geslachte lam. Maar zouden we zeggen, met Pesach vieren wij ook, dat het lam gods, wat de zonde van de wereld wegneemt, voor ons geslacht is.

Ja, dan zou het kunnen dat mensen zeggen, daarbij, kijk uit, hé, dat herken ik ergens van. Dat staat volgens mij al in Exodus 12.

Maar het is verduisterd. En dan doen wij het ook nog niet om de 10de en de 14de Nissan, want we hebben die hele jaartelling door elkaar gegooid. Dus wij, wij, ja, wij hebben januari, februari, maat, allemaal gode namen.

Laat het voor wat het is. Ik ben in augustusjaar, notabene keizer augustus. Het is allemaal, het is echt een rommeltje. Wij vieren dan nieuwjaar in januari, terwijl het dan pas de 10de maand is, wist u dat?

Je hebt natuurlijk september, is 9, en oktober is 8, november, november, is 9, december, december, is 10. Dan moeten we er nog twee hebben. Dus we moeten eigenlijk in maart beginnen.

De eerste van de maanden. We hebben ook door elkaar gegooid. En dan heeft het concilie van Nicea ooit nog een keer besloten van, ja, maar de kerk is het geestelijke Israël geworden, dus voortaan mag het paasfeest, het christelijke paasfeest, mag nooit meer samenvallen met de Joodse Pesach.

Want dan zouden ze kunnen denken dat ze als volk ook nog iets betekenen. Dus is er bewust een datum gekozen, een manier gekozen om te zorgen dat het nooit meer zou samenvallen.

En ik weet niet of iemand weet wanneer wij paas altijd vieren, maar dat is de eerste zondag na de eerste volle maan, na het begin van de lente. Toch die maan komt er nog even bij kijken, maar de eerste zondag na de eerste volle maan, na het begin van de lente.

En dan valt het nooit samen met de 14e niets, dan althans dat was zo. Een beetje humor van God, die heeft een keizer halverwege nog laten ontdekken van, hé, met die cirkeljaren is het niet helemaal goed gegaan. En toen moesten er nog een paar dagen verschoven worden, grote opstanden, mensen dachten dat een paar dagen van hun leven werden afgepikt.

Toen hebben we de Gregoriaanse kalender gekregen, en toen klopte het allemaal weer wel, alleen nu hebben we dus heel af en toe nog dat Pesach en Pasen samenvallen.

Dat gebeurt weer wel. Dus we kunnen besluiten wat we willen, maar die in de hemels heet het lachten af en toe om. Nou, dan gaan ze dat Pesach eten, dat moet op zijn.

Het mag niet blijven staan tot de volgende morgen. Het moet helemaal op. Jezus mocht ook niet tot de volgende morgen aan het kruis blijven. En ze moesten het bloed aan de deurposten smeren.

Die deurposten, ik vind dat niet zo moeilijk. Een kruis is net iets anders dan deurposten. Maar aan de andere kant, ja, het is horizontaal en verticaal hout. En dat bloed, als de engel van het verderf voorbij ging, en hij zag dat bloed, dan waren de mensen daarachter veilig.

Die waren veilig door het bloed van het lam. Zo simpel is dat. Of je nou Egyptenaar was of Jood, want er waren ook Egyptenaren die dat deden, maar allemaal veilig achter het bloed van het lam.

Dat geldt trouwens ook vandaag. Even tussendoor. Maar er zijn nog steeds heel veel mensen die denken van, is dat evangelie wel van mij? En ik twijfel zo dikkels. En ik zondig zoveel.

En ik val steeds maar weer in zonde. En mijn huwelijk gaat zo slecht. En ik heb ruzie met mijn vrouw of met mijn baas. Er gaat zoveel mis bij mij. Is het wel voor mij? Ben ik wel waardig in de ogen van God?

Weet je, ik denk dat die kinderen... Ik heb wel eens een Joodse seder meegemaakt, Pesach. Dat is af en toe ook echt een Jodenbinde hoor.

En die Engeltjes van kinderen, die doen van alles mee. En dat is ook allemaal heel leuk en zo. Maar die vechten elkaar af en toe op de tent uit. Maar wat was nou belangrijk?

Achterplotselend lam. De enige. Dat is voor jullie ook. Dat is voor mij ook. Dus niet hoe goed je leeft. Hoe goed je huwelijk is. Hoe goed je eigen leven is. Hoe je je best doet.

Het is allemaal goed om te doen. Ik zeg niet van, kom op, leef er maar op los. Dat is niet de bedoeling. Maar de genade en de veiligheid en de redding is achter je bloed van het lam. Of je daar nou bang zit te zijn, of boos zit te zijn, of blij zit te zijn, of verdrietig zit te zijn.

Als je maar achter die deurposten zit, als je achter het kruis van Christus bent, dan ben je veilig. Dat is de betekenis. De betekenis van Pesach. Zie je daar alleen al aan hoe belangrijk dat zogenaamde Joodse feest ook voor ons is.

En dan zegt God, en dan ga ik je in deze nacht ga ik je uit de slavernij halen. Uit het land Egypte trekken. Door één blik op het kruis is er vrede en hoop.

Dat gebeurt direct. En daarna, ze trekken natuurlijk uit het land, al dat zuurdech is weg. En ze gaan uit het land. En dan vertrekken ze.

En dan weet u ook dan wel, dan komt de faro daar snel achteraan toch met zijn legers. Want ik krijg spijt. En dan zitten ze volledig klem. Dan is hij naast de bergen en achter is het leger van faro.

En voor ze is de rietzee. Wat nu? Wat nu? Waar moeten we heen? En dan zegt God, ik ga je leiden. Wees maar niet bang. Ik ben achter je en met je en naast je en voor je en om je heen.

En dan worden ze gedoopt in de rietzee. In feite, Paulus vergelijkt dat zo. Zoals Israël door de rietzee ging en de legers van faro, de achtervolgers daarin verdronken. Zo redt u heden ten dagen ook de doop.

Niet dat de doop je redt, maar je weet door die doop wel dat je gered bent. Je bent los van faro. Je bent bevrijd. Nou, dat was de eerste Pesach.

En dan sterven al die eerstgeborenen in Egypte. Dat heeft enorme consequenties. We vinden dat later weer terug in de brief van Johannes. In de openbare van de Heer Jezus aan Johannes.

Dat loopt parallel eigenlijk wat daar gebeurt. Die tien maatregelen. Dat is een andere studie, maar wel mooi om even aan te denken. Dat wat er nu op deze wereld gebeurt.

Loopt daaraan parallel. En als uiteindelijk God met dat laatste stukje bezig gaat zijn, dan zal Babylon vallen.

Het grote Babel vallen. Dan is de slavernij voorbij. Daar is de strijd voorbij. Daar is het voorbij. Dan zijn al die zogenaamde aardse machthebbers die nu denken de macht te hebben.

Die hoogmoedig zich beroemen op het feit dat ze het beter zullen gaan doen dan God. En dat ze alles zullen overnemen van de mens. Dat ze de artificiële mens maken.

En dat ze de techniek en het geld en de CBDC en alles in handen hebben. Dat het hele systeem zal in elkaar starten. Er staat in openbare 18 zelfs dat ze handelen in zielen en geesten en lichamen van mensen.

Dat gebeurt vandaag. Dat gebeurt vandaag. Echt. En ze zeggen, wil ik je daarmee bang maken? Want nee, ik wil zeggen, dat gebeurt. En dan bidden we voor elkaar.

En dan zetten we mensen vrij. Ik mag twaalf kleinkinderen hebben. Ik. Nee. Zoiets kan nooit alleen natuurlijk. Maar twaalf kleinkinderen hebben.

En zelfs een achte kleinkind. En mijn jongste dochter is nog in verwachting pas. Wat een wonder. Wat geweldig. En dan denk ik wel eens, in wat voor wereld moeten ze opgrullen? En wat doe ik dan? Dan zeg ik, heer.

Ik stel ze onder. Ik stel ze gewoon achter de deurposten. Dat doe ik gewoon. Ik roep ze thuis. En dat mogen wij doen. Wij mogen bidden voor onze kinderen. En ze als het ware vrijstellen achter die deurposten.

Wij zijn er soms heel individueel in. Dat moet ook. We moeten zelf schuilen. Maar wij mogen de verantwoording nemen voor ons gezin. Voor onze familie. En ze stellen onder het bloed van het lam.

Nou later in Leviticus. Dan wordt dat uitgebreid. Dan wordt er iets meer over die feesten gezegd. Dit was in feite alleen nog maar Pesach.

Maar dan staat er in Leviticus hoofdstuk 23. Leviticus gaat eigenlijk over de manier van, de betekenis, de inhoud van al die feesten.

Leviticus vindt plaats bij die berg Sinai waar al die regels worden gegeven. En dan zegt de heer, de feestdagen van Jehovah die u moet uitroepen zijn heilige samenkomsten.

Dit zijn mijn feestdagen. Dat vind ik ook altijd zo belangrijk. Het zijn niet jullie feestdagen. Het zijn mijn feestdagen. En jullie mogen ze houden. Het is net zoals, ik bedoel, wat je er nog over koningshuis enzovoort denkt.

Dat moet je allemaal zelf weten. Maar het is net zoiets als koningsdag. Het is mijn feestdag. De koning is jarig. Maar jullie mogen feest vieren. Dat is de feit. Zo zegt God, het zijn mijn feestdagen.

En jullie mogen het vieren. En dat gaat dwars door alles heen hoor. Dat is heel mooi om te zien als je in Israël bent tijdens die feestdagen. Wat voor spanningen er ook zijn. Wat er ook oploopt van spanningen.

Tijdens de Zesdaagse oorlog was het Loofhuttenfeest. En ze hebben dat gewoon gevierd. Ze zijn in hun hutjes op het kolkont gaan zitten. En de raket, die kogels vlogen af en toe om hun hoofd. Maar ze gaan toch gewoon buiten zitten.

Want het zijn feesten. Wij vlogen een keer met al al naar huis. En kregen geen brood aan boord. Want er stond, ja, dit zijn de feesten des heren. En we kregen een stukje matsen. En daar moest je dan mee doen. Wil je dat niet, moet je KLM vliegen.

Ja, krijg je het wel. Of weet ik wat er allemaal heen vliegt tegenwoordig. Dan krijg je die feestdagen. Zes dagen mag er werk verricht worden. En maar op de zevende dag is het Shabbat.

Een volledige rust. Een heilige samenkomst. Ik geloof zelfs dat dat is een feestdag voor Israël. Hij wordt daar nog heel erg gevierd. Ik ben er vorig jaar nog geweest. En daar is het Shabbat. Daar ligt het openbaar vervoer stil.

Alles is stil. Behalve dan bij de Palestijnen natuurlijk. Of bij de Arabieren die ook in Jeruzalem wonen. Maar alles ligt verder hartstikke stil. Zoals vroeger zondag was. Bij ons. En ik ga hier niet de discussie aan over Shabbat en zondag.

Voor mezelf zeg ik. Als ik het overnieuw zou mogen regelen. Zou ik zeggen laten we de Shabbat weer vieren. Maar ook dat weet je. Als je dat nu gaat doen. Dan heb je weer drie kerkscheuringen. Wat schiet je daar mee op? Ik doe ze gewoon alle twee. Shabbat en zondag.

Is allemaal mooi. Maar de regel is wel mooi natuurlijk. Want wij hebben nu gezegd. Nee we gaan zeven dagen per week werken. De winkels gaan zeven dagen per week open. En van s'ochtends acht tot s'avonds elf.

Of tien. Of negen. Weet ik hoe laat. En dat is allemaal voor die grote supermarkten wel leuk. Maar voor die kleine middenstander. Die redt dat gewoon natuurlijk niet. En daar ga je aan kapot. Dat zijn ook sociale wetten die God geeft.

God is heel sociaal. Die zorgt. Als we Gods regels zouden houden in de samenleving. Zijn feesten zouden vieren. Zijn regels zouden houden. De shabbatten zouden houden. Dat is niet alleen maar.

Keur. Dat is helemaal geen keurslijf. Dat hebben we er ook wel een beetje van gemaakt. Ik vond het vroeger nooit leuk als het zondag was. Ik ben opgegroeid in een behoorlijk zwaagere gemeente. Wij mochten nog geen voetballer de deur zetten op zondag.

Of willen de mussen dood van dak. Of al was er sneeuw. We konden geen sneeuwpop maken. Of niks. Die zei binnen. Binnen. Boven. Stiekem op de radio te luisteren. Wat fijn hoortdaten. Dat waren we wel aan het doen. Maar je moest wel binnen blijven.

Dus ik keek niet uit naar de zondag. Ik keek veel meer uit naar de maandag. Dan was het weer vrij. Maar dat was natuurlijk nooit de bedoeling. Want het is een feest. Om vrij te zijn. Het is niet een dag waarop je niks mag.

Maar op een dag. De sabbat zegt de Heer Jezus. Is het voor de mens. De mens niet voor de sabbat. Dus ook in het jodendom. Is daar heel wat van gemaakt. Maar eigenlijk is dat een eerste feestdag.

Dat niet eens genoemd wordt bij die zeven feesten. En dan zegt God. In de eerste maand. Vers 5. Op de veertiende dag van de maand. Tegen het vallen van de avond.

Oftewel tussen twee avonden. Is het paasgaan. Voor de Heer. Pesach. En op de vijftiende van die maand. Dus de veertiende. Is het paasgaan. Dan is het op de tiende.

Is dat lammetje binnengehaald. Op de veertiende. Is het Pesach. Dan viert Israël nu nog die zedermaaltijd. Misschien hebt u dat wel eens gezien. Of meegemaakt. Ik vind het altijd een beetje triks. Dat er dan op dat bord ligt.

Een lamsbotje. Ik bedoel. De rest zal ik allemaal niet uitleggen. Nu maar een lamsbotje. En dan denk ik. Ah. Terwijl het lammetje. Ja goed. Het is geslachten lam. Het teken ligt. In feite. Op het zederbord. Maar ze zien het niet.

Ze denken aan het lam van Egypte. En zo. Maar. Ah. Als ze toch eens mogen weten. Dat het lam echt. Dat het lam zijn leven heeft gegeven.

En heeft geroepen. Het is volbracht. Weet je. Nou ja. Goed. Dat is een verlangen. Maar dat komt nog wel. Maar dat is dus Pesach. Dat is niet Goede Vrijdag. Dat is Pesach. En dan staat er.

En op de vijftiende dag van de maand. Is het feest van de ongezuurde broden. Dat is. Dat is. Op je papiertje is dat alweer. Het tweede feest.

Maar dat komt er vlak achteraan. Dat weten we niet. Dan vieren wij het nooit. Ja we vieren het wel. Wij noemen dat Pasen. En kijk eens wat er gebeurde op dat feest van die ongezuurde broden.

Zeven dagen lang moet je die ongezuurde broden eten. Maar op de eerste dag een heilige samenkomst. Geen enkel dienstwerk doen. En wat moet er dan op die eerste dag gebeuren? Pas als ze in het land komen.

In de woestijn ging dat nog niet. Dus daar komen die regels nog niet. En in de woestijn worden deze regels wel gegeven. Maar dan zegt God als je nou dadelijk in het land komt. Dat ik u geven zal. Vers 10.

En de oogsten van binnen haalt. Dan moet u de eerste schoof van de oogst. De allereerste eersteling. Moet u naar de priester brengen. Ik meen dat dat de geste oog was.

Maar de allereerste schoof moet u bij de priester brengen. En die moet hem voor het aangezicht van de heren bewegen. Dat is dus het allereerste begrip. Dat is dus op de eerste shabbat.

Op de eerste shabbat. Na Pesach. Nou. Dat is wat. Wat gebeurde er nou. Daags na de shabbat.

Op Pesach. In Israël. Toen begon. De eerst geborene uit de doden. De eerste. Schoof. De eerste geste oog. Ik zeg het even heel plat.

Maar die begon weer te bewegen. Die kwam tot leven. Ja dat is het beeld wat hier gewoon staat. Dat is wat die priester moet. Dat doet. Nu niet. Want die tempel is er niet meer. Maar dat is. Dat is altijd zo gebeurd.

Dan ging die priester. Die schoof voor het aangezicht van. De heer bewegen. Dat is. Dat is. Dat teken van Jona de profeet. Zit daar helemaal in. En dat is. Dat is totaal. Verdwenen uit.

Uit de mindset van. Van Israël. Trouwens ook. Uit onze mindset. We doen onszelf daar ook mee tekort. Weet je. Het is. Zo jammer als wij denken. Oude testament. Wat staat daar nou toch in. Nou dit is allemaal Oude testament.

Wat ik doe. De tenacht noemen ze het dan zelf. Of de torah. De lering. De onderwijzing. Dus hij moet. Hij moet. Op de derde dag. Dat u de schoof beweegt.

Moet u nog een lam. Zonder enig gebrek. Van een jaar oud. Voor de slag. Als slachtoffer. Voor de heer bereiden. Dus ook. Compleet. Dat lam. Staat centraal. Dat lam.

Als slachtoffer. Voor de heer. Op die derde dag. Dat is natuurlijk. Weet je. Het offer. Slachtoffer. Dat begrijpen wij dikwijls als. Als westelingen.

Ook niet heel erg. Goed meer. Wij denken altijd dat. Het offer. Is het slachten. Meestal mensen denken dat. Dat lijkt erop al een beetje op.

Omdat het een. Slachtoffer is. Je hebt ook een pleng offer. Dan wordt er. Wijn uitgegoten. Of een. Graan offer. Dan wordt er graan gestooid. Maar je hebt ook een slachtoffer.

Dan moet er een dier geslacht worden. En dat moet geofferd worden. Maar in die volgorde. Dat moeten we. Dat moeten we dus. Goed zien. Om dit te kunnen begrijpen. Het dier moet. Noodzakelijk geslacht worden.

Om het daarna. Te kunnen offeren. Een belangrijk verschil. Dus het slachten zelf. Is niet het offer. Het offer is. Wanneer het.

Op het alto wordt gebracht. En de rook omhoog stijgt. En als een liefdelijke reuk. Bij God aankomt. En daar ruikt hij dat offer. Dat is een liefdelijke reuk.

Zomaar zeggen. Hoe kan dat nou? Maar goed. Heel veel mensen die dat zeggen. Die zeggen dat bij de barbecue. Als er net een nieuw stukje. Biestuk erop gewoon. En zei. Maar ook lekker hier de barbecue. Weet je wel. Een liefdelijke.

God voor God. Was de liefdelijke. Ik zeg het een beetje plat. Maar het is wel gewoon waar zo. Een liefdelijke reuk. Want het werd aan God gegeven. Het slachten. Was noodzakelijk. Om te kunnen offeren.

Dat is bij Jezus ook zo. Het offeren van Jezus. Natuurlijk. Hij offerde zichzelf op. Om aan het kruis te gaan. Hij moest aan het kruis.

Om daarna zichzelf te kunnen offeren. Maar dat offer is. Wanneer hij opstijgt naar de Vader. Dat is overigens niet met hemelvaart. Dat is op die derde dag.

Blijkbaar niet direct. Want als hij is opgestaan. Dan ziet Maria hem het eerst. En die wil hem aan zijn voeten vallen. Die wil hem beetpakken. En wat zegt hij dan? De echte Bijbelkenners weten het.

Die zeggen. Hij zei. Raak mij niet aan. Want ik ben nog niet offer gevaren. Naar mijn Vader in de hemel. Als het ware. Dan wil hij zeggen. Ik heb het offer nog niet gebracht.

Smiddags mogen ze hem vrijelijk aanraken. De volgende week. Thomas. Kom maar. Al voor de hemelvaart. Voel maar met je handen in mijn zij. Maar hij moest eerst. Ik kom in uw heiligdom binnen.

Het voorrangsel voorbij. Hij moest dat offer gaan brengen. Aan de Vader. Dat offer. Hij had zichzelf opgeofferd. Om dat offer aan de Vader te kunnen brengen. Snap je het verschil?

Want dat is best belangrijk. Want dat is wat we hier ook zien. Dat op die derde dag moest dat lam meer geofferd worden. Nou ja. Dat is wat bij ons ook gebeurt. Met Zishuwa Jezus. De Heer Jezus. Die wordt op de derde dag geofferd.

Namelijk. Ik ga het heiligdom binnen. En die zegt tegen de Vader. Ik heb uw wil gedaan. En ik wil dat die bij mij zijn. Die u mij gegeven hebt. Ik ben aan het kruis gegaan.

En mijn bloed zit aan. Aan horizontaal. En aan verticaal. Aan de deurposten. Het zit overal. En de mensen die schuilen achter het bloed. Ik wil dat zij.

Die u mij gegeven hebt. Bij mij zijn. Nou ja. Dat mag voor ons. En voor jou. En voor mij. Mag dat allemaal. Gelden. Als je.

Dat offer van de. Van de Heer Jezus kent. En dan. Dan is daarna. Dat ongezuurde brood. Dat feest van die ongezuurde broden. Ja. Dat duurt dan. Dat duurt dan. Zeven dagen. Israël heeft altijd.

God heeft altijd. Lange feesten. Loofhutten feest duurt ook zeven dagen. Wij vinden de tweede kerstdag al heel wat. Weet je wel. Of tweede paasdag. Tegenwoordig zeggen.

We zullen maar niet ramadan doen. Of zo. Weet je wel. Ja. Maar. Maar er wordt zeven dagen gefeest. Maar eigenlijk. Die zeven staat voor de. Voor de volheid. Dat betekent dat. Dat ongezuurde.

Dat. Dat. Mag ons leven zijn. Laat ons leven heilig. En rein worden. Weet je. Niet om gered te worden. Om behouden te worden.

Om bij Jezus te horen. Om zeker te weten. Dat je. Dat je bij hem hoort. Is het genoeg. Als je schuilt achter de bloed. Van de Heer Jezus. Maar. Om. Met hem te zijn.

Om zijn aanwezigheid te ervaren. Om. Met hem te wandelen. Om naar hem uit te kunnen kijken. Is het zo goed om. Ook dat ongezuurde brood figuurlijk te eten.

Oftewel dat waar geen zonde in zit. En het is echt goed voor ons. Niet alleen economisch. Zoals ik zei. Met. Een shabbat. Of een jubeljaar. Wat zou dat goed zijn voor de economie. Elke vijftig jaar een great reset.

Dat zou pas echt goed zijn. Dan hoef je het niet eens in de 2030 jaar te doen. Maar gewoon elke vijftig jaar. En dan. Dan gaat het goed in deze wereld. Maar. We zouden. We zouden. Wat dat betreft.

Gods geboden. Als gods geboden zijn. Zo heilzaam. Zo. Heilig. We hebben zo dikkels gezegd. Nou ja. Die wet is voorbij. We leven van de genade. Die wet. Die wet is Torah.

Die wet is. Leerstelling. Het woord wet is zo. Weet je waar Paulus tegen tekeer gaat. Als hij tegen tekeer gaat tegen de wet. Dat is wat de fariseeën ervan gemaakt hebben. Allerlei pilige dingetjes en zo.

Die daar allemaal bij zouden worden. Waardoor je dan behouden zou worden. Zoals een boer die op de Shabbat niet over zijn gras mocht lopen. Want ja. Er kon een graspriet breken.

En dan was hij aan het maaien. En dat is werken. Dus dat mag niet. Nou. Dat. Of een kleermaker die geen naald in zijn zak mocht hebben. Want als hij toevallig door zijn zak heen stak. Zijn broek zakt dan. Dan.

Sorry. Maar dat bedoelde. Ik denk ja. Dan was. Ja. Dus. Zo werd dat helemaal. Zo werd dat helemaal. Ach. Geen regels.

Daar zegt Jezus ook van. Kom op. Hé. De Shabbat is er voor de mens. De mens niet voor de Shabbat. En. En. Daarvan zegt Paulus. Vervloekt is. In ieder geval. Die verwacht van de werken van de wet.

Om dat te doen. Maar dat betekent niet dat die wet vervloekt is. Die wet is heilig. En goed. Zegt hij er zelf bij. Romeinen 6. Hé. Dus. Natuurlijk. Als we Gods regels volgen. Economisch volgen.

Maar ook in onze huwelijk volgen. Als we. Als we. Met onze kinderen volgen. Als we onze kinderen mogen inbrennen. Wie God is. En wie hij voor hen wil zijn. En. Wat zij voor hen mogen zijn. En als we.

Net als Job. Dat was nog geen eens onder de wet. Maar elke ochtend. Tot offer mogen brengen. Om te zeggen. Misschien hebben mijn kinderen gezondigd. Ik mag dat sinds een aantal. Jaren door. Door genade. Dat is echt genade.

Want ik ben helemaal niet zo geweldig bidden. Tenminste. Mijn vrouw zegt altijd. Moet je niet zeggen. Want je kan heel goed bidden. Maar dat is niet waar hoor. Echt niet. Ja. Ik kan wel een gebed doen. Even hier zo. Maar thuis. En er zijn mensen.

Die zitten thuis een uur op hun knieën. Die zijn er echt. Die zitten vast ook hier. Dat kan ik echt niet. Ik ben. Ik ben na twee minuten klaar. En dan denk je. Wat nu? Echt. Dan heb ik niks meer. Bel als ik mijn hondje uitloop te laten.

Of als ik loop te wandelen. Of door het bos loop. Dan kan ik zomaar met God wandelen. Weet je wel. Dan kan ik best wel bidden. En dan mag ik door genade. Elke ochtend. Al mijn kinderen. Mijn kleinkinderen. Mijn gezin.

Mijn familie. Mijn broers. Mijn zussen. En de mensen om wie ik geef. En wie ik beloofd. Voor ze te zullen bidden. En de mensen die ik beloofd heb. En vergeet om voor ze te bidden. Die mag ik dan door genade bij God brengen.

Meestal als ik trouwens zeg. Mensen zeggen. Ik zal voor je bidden. Oh wat fijn. En dan doe ik het gelijk. Heer God. Ik bid voor Jan. En help me alsjeblieft. En dan denk ik. Nou heb ik het in ieder geval gedaan. Weet je wel. Dan heb je het gedaan.

Want anders beloof je je. En je doet het niet. Kan je beter niet beloven. Ik meen dat hoor. Ja gewoon. Dat zegt God ook zelf. Beter niet beloven. Dan wel beloven. En niet doen. Dus dat ongezuurde brood.

Dat mag in ons leven een rol gaan spelen. En dan zul je zien dat je leven op gaat bloeien. En dan zul je zien dat het feest mag zijn in je leven. Ondanks het feit dat het donker is in de wereld.

En dan zul je zien dat je op God mag gaan zien. Op de God van de hemel en de aarde mag gaan zien. Op het offer van Yeshua de Messias mag zien. Wat hij gegeven heeft. Wat hij zichzelf geofferd heeft.

Eerst aan het kruis van Gogot. Dat toen de mensen riepen. Weg met hem. Wij willen niet dat hij koning over ons is. En later toen hij opging naar de vader. Om daar te zeggen. Vader ik heb uw wil gedaan. Ik heb het gedaan.

Het is volbracht. Dat zei hij dan. Het kruis. Het is volbracht. Maar dat zei hij tegen zijn vader ook. Het is volbracht. Ik kom het heiligdom binnen. En ik breng het heilige offer bij u.

Misschien dat we daar ook nog eens over kunnen spreken. Over Yom Kippur. Grote Verzoendag. Dat is ook zo mooi. Staat hier in feite niet eens zo bij. Maar dat we daar ook nog eens uitgebreid op in mogen.

Heel veel uitgebreider dan we nu zouden kunnen doen. Maar voor vandaag denk ik. Voor vanavond denk ik. Pesach. Dat is denk ik wel genoeg denk ik. Tenminste wat mij betreft. Wat mijn verhaal betreft.

Misschien ben ik nog wat vergeten. Misschien is het iets onduidelijk. Als er mensen zijn die vragen hebben. Voel je je vrij om even je hand op te steken. Een vraag te stellen. Dat maakt nu. Hoe zit de tijdrekening van Goede Vrijdag en Dikke Boerderdag?

O ja, dat is wel een goeie. Ja. Hoe zit dat? Naar mijn mening. Als ik goed ga rekenen. Denk ik.

En dat hebben we ook in een boekje geschreven. Ja, Bunker en ik. Dat Jezus op woensdag gestorven is. Dat was de veertiende Nissan.

In het jaar waarin Jezus stierf. Dat betekent dat de vijftiende Nissan viel op een donderdag. Wat wij dan noemen donderdag. Maar dat was een shabbat. De vijftiende.

Dat was een donderdag. Maar omdat het de vijftiende was. Dat wordt voorgeschreven bij de feesten des Heren. Is dat een shabbat. Een grote shabbat noemen ze dat. Zoals wij bijvoorbeeld een eerste kerstdag.

Dat valt ook door de week. Maar daar golden bij ons thuis vroeger dezelfde regels als op zondag. Mochten we ook geen sneeuwpot maken. Tweede kerstdag wel. Eerste kerstdag niet. Het was allemaal heel duidelijk. Ik zie dat sommige mensen het herkennen hier.

Maar dat was een grote shabbat. De dag daarna was vrijdag. Toen zijn de vrouwen erop uitgegaan. Om al die specerijen te kopen.

Dat was heel wat. Er werden specerijen. En balsum. Enzovoort. Enzovoort. Daar hebben ze echt wel de hele dag voor nodig gehad. Toen was het. Daarna kwam de gewone shabbat. Dus je had twee shabbaten.

Twee sabbaten. Achter elkaar. Tenminste met één dag ertussen. Achter elkaar. En aan het eind van die shabbat. Is Yeshua. Is Jezus. Dan heb je echt drie dagen en drie nachten.

Is hij opgestaan uit de dood. En als de discipelen op de eerste dag van de week. Naar het graf gaan. Want dat kon namelijk niet eerder. Want op shabbat mag je helemaal niet reizen. Dan vinden ze het graf leeg.

Nou zo zit het met die drie dagen. En dat is. In het boekje wordt het heel duidelijk gedaan. Je kunt. Er zit een klein probleempje in.

En de gemeente hier zit Peter Groot tegenwoordig. Die heeft een mooie website. Detijdlijn.nl Die gaat er een iets andere berekening uit. Dus die zegt dat er twee shabbaten achter elkaar waren. Ik denk.

Denk die woensdag. En dan donderdag shabbat. Vrijdag dag. Een feestrijd te kopen. Zaterdag shabbat. Zondag. Yeshua. Opgestaan uit de dood. En zo kom je echt op die drie dagen. En die drie nachten.

En dat is het deken van Jona. De profeet. Zo. Goeie vraag. Dank u wel. Was ik vergeten om op in te gaan. Anderen. Niet meer.

Ik zou het willen zeggen over. Waarom gebeurt al die ellende. Ja. Nou kijk. God heeft in de wet. Heeft allerlei bepalingen gegeven.

En hij heeft gezegd van. Nou ja. Als je. Als die bepalingen daar aan verzaamt. Dan zal het hem zegen. Ja. En ja.

Maar als je die bepalingen ook treedt. Dan. Ja. Dan treft als het ware. Kwaadier. Elende. Ja. Dat is eigenlijk. Volgens mij.

Het verschil. Ja. Daar ben ik met u eens. Als het gaat over. Van Genesis tot openbaring. Maar. Er vond ook al.

Daar ga ik nu niet op in. Want dat is die cursus die ik online ga doen. Weet je wel. Er vond al iets plaats. Voor Genesis. In de raad gods. In de eeuwigheid. Toen heeft hij bedacht.

Voor zover we daarin kunnen komen hoor. Maar goed. Toen heeft hij bedacht wat hij ging doen. En hij wist denk ik op een of andere manier al. Wat er zou gaan gebeuren. Of niet. Of zat het toch anders. Of zo.

Maar. En dan denk ik. Als u toen al wist wat er zou gaan gebeuren. Waarom bent u het dan toch gaan doen. En. Als dan al die.

Dingen op deze aarde. Er is nogal wat gebeurd. Van zon, vloed, watersnood, oorlog. Noem maar op. Toen kruisiging van Jezus. Maar. Als u dat allemaal al wist. Waarom hebt u het dan toch gedaan.

En was dat dan de moeite waard. Wat. Kunnen we dan aan het einde. Wat is uw doel daarmee. Wat bedoelde u er eigenlijk mee. En ik meen dat. Zeg ik in alle.

Echt wel in alle bescheidenheid. Ik meen daar in de schrift iets bijzonders over ontdekt te hebben. Iets. Nou. Het staat er al eeuwen in. In die zin is het niet nieuw.

Maar. Ik heb het nog nooit zo horen uitleggen. Maar dat staat in dat. Het is een piepdun boekje. Vijftig bladzijden. Als je het doorleest. Dan heb je het vanavond nog uit. Dan moet je niets in de voorzin lezen. Maar. Ja.

Dat is het. Ik ben het met u eens. Dat is waar. Maar ook als we alle geboden van God voldoen. Gaan we nog dood. Aan het eind van het leven. We zijn al eenmaal. Stervelijk. Stervelijk geworden.

Nee. We waren al stervelijk. Maar we zijn ook. Gaan sterven. Zonder verbinding met de bomen des levens. Nou ja. Dat is. Maar goed. Dat dus.

Dus ik ben het met u eens. Zeker. Als je je aan de geboden van God houdt. Gaat het veel beter. Ik heb. Pas op nog herfst in een televisieprogramma gezegd. We hebben de God van de Bijbel vergeten. En daarom overkomen ons al deze dingen.

Ja. Dat is het. In Nederland zitten we diep in de. Ja. Ik heb al iets heel fouts gezegd vanavond. Dus ik zal nu diep in de ellende.

Omdat we de God van de Bijbel vergeten zijn. Dat is. Dat geloof ik honderd procent. Als we de geboden van God. Al is het maar de tien geboden. De tien woorden. Maar als we de geboden van God weer gaan houden.

Man. Zou Nederland er toch anders uitzien. En de wereld. Goed. Zullen we samen God nog danken. En dan. Deze avond daarmee besluiten.

Lieve Vader in de hemel. Geweldig dat we uw woord mogen hebben. En zelf vind ik het heerlijk om. Van Genesis. Tot. Het verlaten van de ark.

Tot Exodus 12. Tot. Leviticus. Tot. Tot in de profetieën. In Isaiah 53. We hebben het daar nog niet eens over gehad. Maar. Tot Johannes. Het lam gods. Wat de zon in de wereld wegneemt.

En. Tot het lam. Staande als geslacht. Dat we mogen zien. Dat. Uw plan ten uitvoer komt. Dat u. Hoe dan ook. Nooit laat varen.

De werken van uw handen. Dat u doorgaat. En dat u. Als we. Als we het woord mogen gaan openen. En ik geloof ook in deze tijd. Waarin. De. De. De.

De kwaadheid. En de boosheid. Als het ware. Eh. Tot uitbarsting komt. Dat we ook. Meer en meer kennis mogen hebben. En uw woord mogen verstaan.

En mogen zien. Wat ook dat. Voor deze tijd. Te betekenen is. En ik bid u dat. Niet alleen wij. Mensen die hier zitten. Maar ook onze kinderen. Onze kleinkinderen. Onze familie. De mensen met wie we erover mogen spreken.

Dat ze. Iets aan ons zullen merken. Aan ons zullen zien van. Wauw. Wat heeft hij of zij. En dat we. Dat we. Ieder op onze plek. En op onze manier. Een klein beetje.

Of. Hoe dan ook. Getuige mogen zijn. Van de hoop. Die in ons is. Heer. Zo wil ik echt. Iedereen zegenen hier vanavond. In de naam van de Heer Jezus.

Die zichzelf. Als. Levend offer gaf. En daarna. Naar u opstegen. Om zichzelf. Aan u te geven. En ons reinigen. Van al onze zonden. Amen.

Amen. Dank u wel. En hopelijk. Tot. Volgende keer. ***