Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Het is er maar twee weken geleden. En toen was het al zo veel stof tot nadenken. Maar dat heeft u er gelukkig niet van weerhouden.
! Om er vanavond weer bij te zijn. Met weer zo veel stof tot nadenken. En dat in een tijd waarin ontzettend veel gaande is.
Je wordt bijna misselijk van alle negativiteit die via de media over je komt. Wat er in de wereld gaande is. De ene crisis naar de andere. Enzovoort, enzovoort. Dan is zo'n oase waarin we dan zijn vanavond ook wel weer heerlijk.
Inderdaad, het openen van uw woord verspreidt licht. Leven bemoedigd. En corrigeert daar waar nodig.
We hebben de vorige keer de twee broers, Kain en Abel, overdacht.
En gemerkt dat aan hen je een soort tweedeling in de mensheid zou kunnen maken. Oh! Een tweedeling, ja, die zou je op heleboel manieren kunnen maken tussen mensen, mannen, vrouwen, rijk, arm, noem maar maar op.
Rijk en vrijen. Vrijen en slaven bedoel ik, rijken en armen. Enzovoort, tweedelingen waar de Bijbel ook wel wat verschillen in maakt en terecht. Maar dit is wel de grote draad die door de hele mensheid heen loopt.
De leiding van de scheiding tussen rechtsvaardigen en goddelozen. En die zal de hele eerste schepping ook blijven. We kijken nu naar de verdeling die ontstaan is naar drie andere broers.
Sem, Gam en Jafet. En die verdeelt de mensheid niet zozeer in goddelozen en rechtvaardigen, maar in volkeren. We hebben vooral gekeken naar hoofdstuk drie.
Een beginnetje gemaakt met hoofdstuk vier van dat prachtige boek Genesis. Eigenlijk de basis van de hele Bijbel. De dingen die ons daar worden aangestipt, gereikt in een dopvorm, die worden uitgewerkt door de hele Bijbel heen.
En komen in de boekopenbaring ook weer naar boven. We willen even kort kijken naar het eind van hoofdstuk vier.
Dan komen we het nageslacht van Cain tegen. Het slangenzaad, zoals we dat de vorige keer hebben gezien.
Cain, de representant, de eerste van het slangenzaad. Het zaad van de slang. En Abel, de eerste representant van het vrouwenzaad. Zijn nageslacht komt hierna.
En ook weer naar de gulden regel die door de hele Bijbel heen gaat. Eerst het natuurlijke en dan het geestelijke. Dus we kijken eerst naar de natuurlijke, hoewel godsdienstige, maar de toch natuurlijke lijn van Cain.
Wat zich daaruit ontvouwt. We komen in zijn lijst vanaf vers 17 een zoon Henoch tegen. En Henoch betekent onderwezen.
En naar hem gaat in vers 17 Cain ook die eerste stad bouwen. Merkwaardig dat de eerste stad in de Bijbel een stad van Cain is.
Die onderwijzing betekent. We komen later ook nog een andere Henoch tegen in de andere lijn van Abel. En dan merken tussen die twee zonen hoe je en door wie je onderwezen wordt.
De ene bouwt de stad. En de andere doet andere dingen. In die lijn van de nakomelingen van Cain komen er een heleboel tegen die we even overslaan om uit te komen bij Laanbeg.
Want er worden een paar merkwaardige dingen van verteld. Vanaf vers 19 wordt van hem eigenlijk als nakomeling van Cain verreweg het meeste verteld.
Na Allah, Lamech nam voor zich twee vrouwen. De naam van de ene was Ada. De naam van de andere was Zilla. Adam baarde Jabal.
Die werd de vader van wie een tenten bouw bewonen en vee houden. De naam van zijn broer Jubal. Deze werd de vader van allen die harp en fluit kunnen spelen. En ook Zilla baarde Tubal Cain.
Een smid, vader van alle koper en ijzer bewerkers. En de zuster van Tubal Cain was Naama, Naema. Nou, dan merken je in die drie zonen en die dochter al een beetje de verdeling ook wat we vandaag nog steeds tegenkomen in de cultuur.
In de economie. In de nijverheid. In de industrie. Gewoon de hoofdlijnen van de mens zonder God. Hoe zich die verder ontwikkelt.
Maar dan komt Lamech. Met een soort uitspraak. In vers 23. Hij roept zijn twee vrouwen op.
Ada en Zilla. Luister naar mijn stem. Vrouwen van Lamech. Hoor mijn woorden aan. Voorzeker. Ik doodde een man om mijn wond.
En een jongeling om mijn striem. Dat is iemand in de lijn van Cain die een uitroep doet.
Waar hij zijn vrouwen op wil attenderen. Hij heeft iemand gedood. En dat wil hij zijn vrouwen laten weten. Vaak wordt gedacht.
Dat dit een soort. Bral. Uiting is. Van iemand die even wil laten weten. Waartoe hij in staat is. De vraag is.
Of dat klopt. Ik zeg niet dat het niet klopt. Maar denk eens na over een andere mogelijkheid. We dachten er vorige keer na. Maar over de nakomelingen van Cain.
Die wij ook tegenkomen als de Heer Jezus hier op aarde is. Dat hij de schriftgeleerden en de fariseeën bestempelt. Als typische nakomelingen van Cain. Jullie hebben de duiven tot vader.
En daar staan we de moorden en de leugens vandaan. En jullie lijken als twee druppels water op jullie vader. Hoe goosdienstig jullie ook zijn. De buitenkant is wit. Maar de binnenkant is vol dood.
Uiteindelijk. Zal er van dat religieuze. Israël. Wat hun Messias heeft verworpen. Een stem klinken.
Dat duurt een poosje. Daar gaan generaties overheen. Zoals er ook heel veel generaties tussen Cain en Lamech liggen. Maar er komt een keer een moment dat Israël laat horen wat Lamech hier zegt.
En dan is dat geen gebral. Maar dan is dat waar Zachariah op wijst in Zachariah 12 vers 10. Zij zullen over hen bitter klagen.
Zoals men klaagt over een eerstgeborene. Er komt inderdaad een moment waar Israël zich gaat realiseren dat zij een jongeling hebben gedood.
En dat zij hun familie daarvan op de hoogte willen brengen. Wat zij ooit hebben gedaan. En niet om te laten zien waartoe ze in staat waren. Maar als een schuldbeleidenis.
Wij hebben het op onze gewetens. Ik vind deze variant eerlijk gezegd mooier. Dan de optie dat Cain hier een partijtje staat te brallen over wat hij allemaal kan.
Cain beleidt hier aan zijn vrouwen. Dat hij een jongeling vermoord heeft. We willen meer stilstaan bij de lijn van Abel.
En dat begint natuurlijk in hoofdstuk 5 met Adam zijn vader. En dan merken we al dat er een gloed nieuw begin eigenlijk.
Dat de geschiedenis even wordt herschreven. Genesis 5 vers 1. Dit is het boek van de afstammelingen van Adam. Op de dag dat God Adam schiep maakte hij hem naar de gelijkenis van God.
Mannelijk en vrouw schiep hij hem. Hen en hij zegende hen en gaf hun de naam mens. Op de dag dat zij geschapen werden. En dan volgen daar Adam en al zijn nakomelingen tot op Noach.
Met leeftijd en al. De leeftijd waarop hun vader was toen zij geboren werden. En de leeftijd die zij zelf bereikt hebben.
Ik heb ze even op een rijtje gezet. Adam, nou dan begint hij in het jaar 0. Pak en beet. En hij leefde 930 jaar.
Dan zijn we aangekomen natuurlijk in het jaar 930. Na het begin van de schepping. Adam was 130 toen zijn zoon Seth werd geboren.
U weet de plaatsvervanger van Abel. Seth leefde al 912 jaar. En Seth was 105 toen zijn zoon Enos werd geboren.
En Enos leefde 905 jaar. Enos was 90 toen zijn zoon Kenos werd geboren. En die leefde 910 jaar. En Kenos was 70 toen Mahalalel werd geboren.
En die leefde 895 jaar. Mahalalel was 65 toen Yeret werd geboren. En die leefde 962 jaar.
Jered was 162 toen Henoch werd geboren. En Henoch was 365 jaar geworden. Slechts. En Henoch was 65 toen Methuselach werd geboren.
En die werd 969 jaar. Methuselach was 187 toen werd Lamech geboren. En Lamech werd 777 jaar.
En Lamech was 182 toen Noach werd geboren. En dat is ongeveer het lijstje wat wij in Genesis 5 uitgeschreven vinden. Maar als je zo even een overzichtje zet.
Dan vallen er wel een paar dingetjes op. Het sterfjaar van Adam. Was dus 930 jaar na de schepping.
Iedereen in dit lijstje heeft Aandam gekend. Behalve Noach. Iedereen wist dus uit de eerste hand hoe het was om in een zondeloze schepping te leven.
Iedereen wist ook uit de eerste hand wat er is gebeurd bij de zonderval. En hoe God die zonderval heeft opgelost en aangepakt.
Door die twee naakte mensen te bekleden met huiden van dieren. We hebben dat de vorige keer aan gedacht. De eerste verwijzing naar het offer. En alle offers in het oude testament samen wijzen allemaal naar het ene offer van het nieuwe testament.
Elk offer in het oude testament voegt iets toe. Zodat wij begrijpen wat het offer van de heer Jezus voor ons betekent. Iedereen na Adam had dit kunnen kennen.
Als we het lijntje wat verplaatsen. Na de geboorte van Noach. Dan valt er nog iets op. En dat is dat Noach geboren is na Henoch.
Dan denk je, wat is dat nou voor interessant? Nou, er zijn maar in dit lijstje twee mensen waarvan iets heel bijzonders staat. Wat God de moeite waard vindt om dat even te noteren.
Namelijk dat en Henoch en Noach wandelden met God. Dat is heel bijzonder. We zijn hier in het lijstje van het vrouwenzaad.
Niet in de lijst van Kain. Nee, we bevinden ons in de lijn van het vrouwenzaad. Van hen die begrip horen te hebben van het offer.
Van het feit dat God kijkt hoe een rechtsvaardige leeft. Zoals Abel. Die besefte, als ik naar God nader, dan moet ik dat doen op grond van een offer.
Hij kiest een eerste geborene van zijn schapen. En offert dat. En op grond van dat offer gaat hij naar God. Weer een aspect van het offer van de Heer Jezus. Wat wij ook in ons eigen leven kennen.
Die hele lijn. Die had dit ook in hun leven kunnen waarmaken. Als zij naar God gaan en als een rechtsvaardige wensen te leven, dan moeten ze dat doen op grond van een offer wat ze vrijwillig bij God neerleggen.
En zeggen, Heer God dank u wel dat u mij laat leven op grond van de dood van dit offerdier. Zo kwam Abel. En zo hoorde alle rechtvaardigen in de vrouwenlijn, in de lijn van het vrouwenzaad, met God om te gaan.
Twee wandelden met God. Niet alleen naderden tot God, maar hebben dat nog uitgebreid.
Die kwamen ertoe om met God te wandelen. Die na gingen denken over wat er in die hof is weggeraakt. Daar kwam God en hij wandelde in de hof.
Met Adam en Eva. Voor de zondeval. Er waren er twee die in die lijn na gingen denken en dachten, ja dat was toen voor de zondeval.
Maar zou God ooit opgehouden zijn om te willen wandelen met mensen? Ja de zondeval heeft er wel een stokje voor gestoken voor het normale wandelen wat God doet met mensen.
Maar zou het ook om kunnen draaien? Zou ik, Henoch, ook aan God kunnen vragen? Heere God, wilt u met mij, mag ik met u wandelen? Er staat Henoch, wandelde met God.
Het initiatief ging dus bij Henoch uit naar God en vroeg. Heere God, mag ik met u optrekken? Mogen we samen wandelen? Mogen we samen de dingen delen?
Dat ik mijn dingen bij u kwijt kan, maar dat u uw dingen aan mij kwijt kunt? Ja dat is geweldig. Henoch was de eerste. En Noach, die hem niet gekend heeft, heeft dat gedrag niet van hem gekopieerd.
Nee, hij kwam ook zelf tot die gedachte. Want wij kopiëren vaak dingen van anderen die wij wel leuk vinden. Henoch niet. Nee, geen kopieergedrag.
Ook Noach komt de gedachte op om te willen wandelen met zijn God. Wandelen met God, dat levert hele mooie dingen op. Want als je met God wandelt, dat doen wij ook wel eens met elkaar wandelen.
Ja soms zie je mensen met elkaar wandelen, dan hebben ze allebei een mobieltje in de hand. Dan kun je denken, nou jij kunt net zo goed thuis blijven. Of in je eentje gaan wandelen. Maar als je dan niet je mobieltje meeneemt en je laat het lekker thuis liggen en je gaat samen wandelen.
Wat doe je dan? Dan ga je samen even praten. Dan heb je een gesprek. Je wisselt gedachten uit. Dat is ook het idee wat God heeft. En dat is ook het idee wat Henoch had.
Heer, mogen we samen gedachten uitwisselen. Het heeft Henoch gedaan. Het heeft God ook gedaan. Want Henoch keek om zich heen. En dan vroeg God, Heer, waar zijn ze nou allemaal?
Al die mensen die ook in de lijn van uw genade willen wandelen. Op grond van het offer van de Heer Jezus. Waar zijn ze nou allemaal? De laatste brief voor het boek Openbaring.
Daar staat een briefje van Judas. De broer van de Heer Jezus. En die heeft het over Henoch.
En hij zegt in vers 14. Zie. En dat zijn dan de woorden van Henoch. Laten we het even bij nemen. De brief van Judas.
Vers 14. En ook Henoch, de zevende van Adam af, heeft van deze geprofiteerd door te zeggen.
Zie. De Heer is gekomen, te midden van zijn heilige tienduizenden, om oordeel uit te oefenen tegen allen en elke ziel te bestraffen, om al hun werken van goddeloosheid die zij goddeloos bedreven hebben.
En om alle harde woorden die goddeloze zondags tegen hem gesproken hebben. Henoch is volgens het woord van God de eerste profeet in de Bijbel.
Alleen je moet tot het eind van de Bijbel wachten om erachter te komen. In het eerste boek staat alleen dat hij met God wandelde. En wat het inhield, vertelt Judas.
De Heer kon aan Henoch kwijt dat hij gaat komen om te oordelen over alle goddelozen. Op een manier dat Henoch zegt, het is eigenlijk al voltooid verleden tijd.
En nee, het zit natuurlijk niet over de zonvloed. Nee, het zit over de tijd dat God heeft aangegeven, ik ga nog de wereld veroordelen. Waarvan Judas zegt, die profetie, die moet nog steeds uitkomen.
Je zou een voorsmaakje kunnen ontdekken in de zonvloed. Maar het is niet meer dan een voorsmaak van wat eens nog een keer gaat gekomen, als de Heer met zijn heilige tienduizenden gaat komen.
Want ook in de zonvloed is de Heer niet met zijn heilige tienduizenden gekomen. Dat oordeel staat nog te wachten. Maar Henoch zegt, het is zo zeker dat ik het al zeg in de voltooid verleden tijd.
Hij is gekomen. Dat is profetie. Niet alleen wat Heno betreft, maar ook wat ons betreft. Als wij de dingen uit de Bijbel oppakken als de woorden van God, die voor een deel nog in de toekomst moeten gaan vervuld worden, dan is het voor ons ook zo zeker alsof het al gebeurd is.
Kent u uit uw eigen leven? Even een voorbeeld wat me zo te binnen schiet. Lees eens even mee in Romeinen 8. Het hoogtepunt van het evangelie.
Wat Paulus daar uitlegt in de eerste acht hoofdstukken, dan komt hij uit op het absolute hoogtepunt. Romeinen 8, vers 29. Want hen die hij tevoren gekend heeft, heeft hij ook tevoren bestemd, om aan het beeld van zijn zoon gelijkvormig te zijn, opdat hij de eerstgeborene zou zijn onder vele broeders.
Dat is niet pas straks in de hemel, dat is nu. Na onze bekering, als we het even heel goed begrepen hebben, dan gaat God in elk van ons een werk doen, om te gaan lijken op de Heer Jezus.
Elke dag steeds meer. En dan gaat hij vers 30. En hen die hij tevoren heeft bestemd, die heeft hij ook geroepen. Dat weten we.
Dat kennen we. En die hij heeft geroepen, die heeft hij ook gerechtvaardigd. Dat weten we ook. Dat kennen we ook. En die hij gerechtvaardigd heeft, die heeft hij ook verheerlijkd.
En dat moet er gebeuren. Maar ook hier staat het al in de verleden tijd, in de voltooide tijd. Het is zo zeker, alsof het al gebeurd is. En zo zeker kun je daar je hand op leggen, als gelovigen.
Wij worden straks verheerlijkd, maar wij leven al, alsof het ons al is aangedaan. En daarmee lijk je, steeds meer, op de persoon van de Heer Jezus.
Zomaar even een voorbeeldje, tussendoor. Van wat Henoch hier hoorde, over dat wat God straks gaat doen, in zijn oordelen, over de mensheid. Maar wie is die mensheid?
Wie zijn die mensen? Waarvan in vers 14 van Judas staat, ook Henoch, de zevende van Adam af, heeft van dezen geprofiteerd.
Wie zijn die? Dezen. Judas, als je het in zijn briefje leest, dan moet je het uit, maar mooi doen. Dan is daar iemand, die wil graag een brief schrijven, aan gelovigen die hij kent.
En als ze waren klaar, heeft de pen, of wat daar voor doorgaat, in zijn hand, en hij wil die brief gaan optekenen. En dan zegt hij, in vers 3, Geliefden, terwijl ik alle bereidwilligheid, de abdu te schrijven, over onze gemeenschappelijke behoudenis, werd ik genoodzaakt, u te schrijven, met de vermaning, om te strijden, voor het geloof, dat eenmaal aan de heiligen is, overgeleverd.
Dus hij wil hele mooie dingen schrijven, ons gemeenschappelijk heil, ho, zei Godsgeest, daar gaan we het niet over hebben, als jij gaat schrijven, dat de gelovigen, de heiligen, de geliefden, moeten strijden, voor het gemeenschappelijk geloof.
Want dat staat in gevaar, daar is een groot risico voor. Wat is de risico? In vers 4, bepaalde mensen zijn binnengeslopen, die van de oudste tot dit oordeel zijn, opgeschreven, goddelozen, die de genade van onze God veranderen, in losbandigheid, en onze enige meester, en Heer Jezus, Christus, verlogenen.
Niet binnengeslopen in de wereld, die zijn hier gewoon geboren, maar die zijn binnengeslopen, onder christenen. En Judas schrijft die brief, als een waarschuwing, dat wij als christenen, er alert op moeten zijn, dat dit soort mensen, zich onder ons bewegen, die dit gedrag vertonen.
Ze zijn in feite goddelozen, maar ze verlogenen, de enige meester, en Heer, Jezus Christus. Dat zegt de broer van de Heer, dat is fantastisch, om het uit zijn mond te horen, die nog niet wilde geloven in hem, tot na de opstanding.
In de handeling 1, kom je allemaal tegen. Alle vier de broers, op de bid stond, na de opstanding. Hij, heeft leren buigen, voor zijn oudste broer, in het gezin van Jozef en Maria.
En hij noemt hem hier, onze enige meester, en Heer, Jezus Christus. Als je die verlogent, als je iets af doet van zijn persoon, die zijn er ook onder christenen.
Hoef je de media maar voor aan te zetten, om daar hele nare dingen te horen zeggen, door mensen die zich voort doen als christenen, over de persoon van de Heer Jezus. En Judas schrijft die brief.
En hij zegt, je kunt ze onderverdelen, in drie categorieën. In vers 10, over deze, dus die binnengeslopen valse mensen, die valse leraren.
Judas, vers 10, maar deze, alles wat zij niet kennen, lasteren zij, en in alles wat zij van nature weten, zoals de redeloze levende wezens, daarin verderven zij zich. Wee hun, omdat zij de weg van Kain zijn gegaan, en voor hun loon aan de dwaling van Biliam overgegeven hebben, en in de tegensprekingen van Korich zijn omgekomen.
Eerste route, waar deze mensen zich op bewegen, en waaraan wij hen kunnen herkennen, is dat ze de weg van Kain zijn opgegaan.
Dat zijn de mensen waar hij nog door werd verrast, toen hij keek, om zich heen, en verwachtte in dit hele lijstje, mensen aan te treffen, in het vrouwenzaadlijn.
Mensen die als rechtvaardigen in het leven staan. En hij daar met zijn God over sprak, en zei, Heere God, hoe kan het nou, dat zij daar niet aan willen beantwoorden? Nou, liet de Heere God zien, dat zijn de mensen die wel officieel, wel formeel, wel aan de buitenkant in de lijn van het vrouwenzaad zitten, maar eigenlijk als nakomelingen van Kain wandelen.
En wat doe je als je in de lijn van Kain wandelt? We hebben de vorige keer gemerkt, dat Kain werd gedreven door pure godsdienstigheid.
Zijn ijver, zijn goede werken, daarmee wilde hij bij God komen, en met de vruchten van een vervloekte aardbodem, God blij maken, en zo God dienen.
Kain was zeer godsdienstig. Godsdienstig. Nou, dat is nog steeds een grote verschil. Wat Henoch zag, en wat wij ook zien, onder hen die ze christen noemen, kun je de indeling maken, de godsdienstigen, en degene die echt als een rechtsvaardiger leven, omdat zij hun handen hebben gelegd op het offer van de Heer Jezus.
Henoch was daar best teleurgesteld over, en dan laat God hem dit weten. Maar hij heeft er ook over geprofiteerd. Dat betekent dat hij die mensen heeft aangesproken.
Hij liet hen niet in gang gaan, maar hij zei, beste vriend, jij beleidt nakomeling van Abel te zijn, maar je gedraagt je als iemand die hoort bij de andere kant.
In de lijn van Kain. Waarom doe je zo? En het zou waardevol zijn, denk ik, om allereerst jezelf in de spiegel te bekijken, om te zien, Heer, hoe leef ik eigenlijk?
Ik ben een rechtsvaardiger, maar leef ik ook zo? Of leef ik eigenlijk als een nakomeling van Kain? Een wereldling? Wilt u mij alstublieft helpen om als een nakomeling van Kain, als een rechtsvaardiger te leven?
En dan om anderen daarmee te helpen, om op die lijn voor te gaan. Dat was Henoch, in Notendop. Van Henoch is ontzettend veel te zeggen, maar daar moet je over nadenken.
Prachtig. Twee die wandelen met God. En dan komt Noach, de volgende die met God gewandeld heeft, en zijn naam betekent troost of rust, zo gaf zijn naam, zijn vader Lamech hem die naam.
Leuk hè, dan kom je Henoch tegen, en dan kom je Lamech tegen, allebei mensen die ook in de lijn van Kain tegenkomen, maar van een totaal ander kaliber. Deze Lamech die zag vooruit bij de geboorte van zijn zoon op, het feit dat er troost en rust zou komen.
Hoe? Geen idee. Maar het is precies wat in Noach's leven eruit kwam. En zo komt in Genesis 6 Noach tegen, in vers 8, dat hij genade vond in de ogen der ze heren.
En als je genade vindt in de ogen der ze heren, dan ben je er ook naar op zoek. Anders vind je het niet. En Noach, die was ook iemand, die dat als Henoch graag wilde wandelen met God, en daar ook de gelegenheid voor kreeg.
En zo wandelde hij met God. Er staat in hoofdstuk 7 vers 6, Noach was 600 jaar oud toen de watervloed over de aarde kwam.
Dus dat is in het jaar 1656 vanaf de schipping. 1656 jaar daarna kwam de zonvloed.
Dat had een reden. En die reden treffen we aan in hoofdstuk 6.
Laten we dat er even bij nemen. In hoofdstuk 6 vers 3. Maar ik lees even vanaf vers 1.
Genesis 6 vers 1. Gods zonen is een bijzondere benaming in het Oude Testament.
En dan zie je ook het boek Job voor de engelen. De zonen gods, de morgenster in juichten, zegt Job toen God de schepping heeft gemaakt.
En dit verschijnsel beschrijft een situatie waarin de engelen, de zonen gods, neerkeken op de dochteren der mensen.
De tegenstelling is enorm. Tussen mensen en wat God in zijn hemel heeft als schepselen. Maar die zonen gods, die namen voor zich vrouwen uit alle die zij uitgekozen hadden.
Wat betekent dat? Dat die vrouwen onverweldigd waren. Dat zij, zouden wij vandaag zeggen, verkracht waren.
Dat er tegen hun zin dingen met hen gebeurd waren door deze zonen gods. Er is geen enkele aanleiding voor om dat te denken. Hier staat, zij verkozen vrouwen die, zij namen zich vrouwen die zij gekozen hadden.
Ze hadden ze bewijzen van spreken voor het uitzoeken. Voor het uitkiezen. Vrouwen die ook open stonden voor het bovennatuurlijke.
Voor het occulte. We weten niet hoe deze zonen van God zich hebben gepresenteerd aan de mensen. Maar één ding wisten die vrouwen wel. Drommels goed. Dit kan niet.
Dit hoort niet in Gods schepping. En ze deden het wel. En als zo de wereld bezig is, 1656 jaar na de schepping, om zo massaal open te staan voor het occulte.
Dan zegt God, ik trek er een streep door. In hoofdstuk 6 vers 3. Mijn geest zal niet voor eeuwig met de mens twisten.
Omdat ook hij vlees is. Maar zijn dagen zullen 120 jaar zijn. En dat betekent niet dat de mens vanaf dat moment slechts 120 jaar oud kan worden.
Want ook na de zonvloed zijn er nog steeds mensen die aanmerkelijk ouder worden. Hoewel de leeftijd langzaam zakt. Maar Adam of Abraham, Isaac, Jacob, noemt erop zijn.
En merk ik. Ouder geworden dan 120 jaar. Maar God bedoelt niet een leeftijd van de mens. Maar een termijn die hij stelt. Waarop hij daarna het oordeel gaat uitvoeren.
Dus Noach is 480 jaar als die termijn van 120 jaar begint voordat de zonvloed komt. Noach weet niet hoor, van die 120 jaar.
Want hier staat alleen maar dat God dat zegt. Hij zegt het niet tegen Noach. Hij zegt het zoveel vaker. Hardop tegen zichzelf. Hij zegt bijvoorbeeld later ook.
Zou ik voor Abraham verbergen wat ik ga doen? Hij zegt met zijn vriend voor mij. Zegt hij niet tegen Abraham. Nee, dat zegt God tegen zichzelf. En laat ons meelezen in zijn gedachten.
En dat is hier ook zo. Gods gedachten zijn zo dat er 120 jaar nog komen. En dat er daarna een oordeel gaat komen. Dan lees ik in hoofdstuk 5 van Genesis in vers 32.
Toen Noach 500 jaar oud was. Verwekte hij Noach. Noach, Sem, Gam en Jafet. Dus dat is kort na dat begin waarop God die termijn heeft laten beginnen.
Nou, deze drie zijn geen drie. Deze drie zijn geen drieling. Dat zullen we later in de Bijbel ook wel merken als het gaat om Abraham. Maar deze drie worden wel in één adem genoemd.
En de oudste is ook apart bekend. Wie is de oudste van die drie? Er staat in Genesis 10 vers 21.
Sem is de voorvader van alle zonen van Heber. en de broer van Jafet de oudste. Dus als Noach 500 is, dan wordt Jafet geboren.
In hoofdstuk 11 vers 10 staat... En Sem was 100 jaar oud toen hij Arpach zat verwekte. Twee jaar na de zonvloed.
Twee jaar na de zonvloed. Dus min 100 jaar... Dan kom je uit... Op 502...
Als Sem wordt geboren. Want Jafet... Van de geboorte van Jafet tot aan de zonvloed is 100 jaar. Twee jaar daarna... En je rekent terug...
Is 502... En dan wordt Sem geboren. Gam is dan ook de jongste. Zo blijkt ook het genis is 9 vers 24.
Toen ontwaakte Noach uit zijn roes... En kwam hij te weten wat zijn jongste zoon hem aangedaan had. Daar komen we straks nog maar even op verder uitvoeriger op terecht.
Goed. Wij kijken nog eens even naar wat er gebeurde na de zonvloed. Want we slaan eigenlijk de hele mooie verhalen over de ark...
En al die prachtige lessen die daar te leren zijn... En dan slaan we even over voor ons doel van deze avond. En wij maken een sprongetje naar...
Het verbond wat Noach... Sluit met God... Wat God sluit met Noach... Na de zonvloed.
Dus als de ark weer is gerust... En Noach en zijn familie mogen eruit... Noach brandt een brandoffer. Dan sluit God in hoofdstuk 8 vers 22...
En verder een verbond. Het verbond komt erop neer. Lezen wij in vers 21... Nee, vers 22...
Voortaan alle dagen van de aarde zullen zaaitijd en oogsttijd... Koude en hitte, zomer en winter, dag en nacht niet ophouden. Nou, dat laatste was al het geval.
Vanaf de schepping. Het was avond geweest. Het was morgen geweest. De eerste dag. U kent dat. Maar nu komen er bij dat automatisme van dag en nacht... Ook andere automatismen bij.
Zaaien en oogst. Dat kende men niet. In het paradijs zeker niet. Koude en hitte kende men ook niet. Zomer en winter kende men ook niet.
Kortom, het is een heel ander klimaat geweest... Voor de zonsloed dan daarna. En dat is mogelijk een van de verklaringen... waarom er voor de zonsloed van die gigantische leeftijden zijn geweest.
Van allemaal 900 en meer soms. Wat een leeftijd. Daar moet je dan niet aan denken. Als je na je dertigstal zo'n beetje begint met aftakelen...
Ja, het komt vanzelf hoor. Maar dat je aan denkt van... Ja, dan moet je er geen 900 jaar mee willen meemaken. Maar als je leeft in een totaal andere wereld. Met zoveel gezonde dingen.
Geen klimaatproblematiek. Geen stikstof en al die flauwekul. Het was gewoon een heerlijk gezond klimaat. En daar komen men ook aardig in gedijen. En na de zonsloed gaat het dus halveren...
naar een paar mensen van 400 jaar en dan van 100 jaar. En zo kom je volgens de psalmist uit... bij de leeftijd van een zeer sterke... en dan ben je tussen 70, 80. Nou, dan mag je dankbaar zijn.
Maar voor de zonsloed... was er bepaald niet echt een reden... om daar dankbaar voor te worden. Als je slechts 70 werd. Dan was je jonkie. Of Henoch was je jonkie. Maar die werd er ook weggenomen.
Weer zo'n puntje om over na te denken... bij Henoch doen we niet vanavond. Maar allemaal bij Henoch... bij Noach, bij het verbond... komt een andere wereld. En God maakt er een verbond mee.
Kortom, want dat is nog steeds de wereld... waarin wij ons bevinden. Die kennen wij. En met onze energieproblemen... kijken we als een berg op... tegen de komende winter. Niet doen, zegt God.
Heel normaal. Vlees eten... maar geen bloed. Ook helemaal... vinden wij. We kijken niet naar de bio-industrie... naar alle misstanden die daarin...
uit zijn voortgekomen. Hebben wij ook alweer gemaakt. Nee, naar het idee... dat je vlees mag eten... en ook daarmee gaat beseffen... dat je leeft op grond van de dood van een ander.
Een heel belangrijk principe. Komt in de wet van Israël uitvoerig terug. Als je vlees eet... dank daar de Heer ervoor. Een christen kan dus in principe...
ook nooit vegetariër zijn. Je kunt moeite hebben met de bio-industrie... en op grond daarvan denken van... nou, dit is niet iets wat ik wil. Maar principieel... vegetariër... is voor een christen niet aan de orde.
Je bent... christen... en je dankt God... voor het vlees wat je krijgt... omdat je weer beseft... aan de hand daarvan... dat een ander moest sterven... om jouw leven te laten. Weer...
dat is bij het offer van de Heer Jezus. Een christen drinkt... ook geen bloed. Dat wordt uitdrukkelijk uitgezonderd... dit...
verbond... uit... vers 4... van hoofdstuk 9... vlees... met zijn leven... zijn bloed...
er nog in... mag u niet eten. Het bloed... is uitdrukkelijk... voor de Heerde God. Is het...
bewijs van het leven. het betekent... dat je... een... wat op bloed... moet gaan... zuigen... nee... het idee...
het bloed... moet eruit zijn... en dan mag je het eten. daarom... is ook niet echt iets... wat een... christen op zijn menu heeft. Daar moet je op letten.
bevinden ons... niet in de verbond... van de Sinei... maar we bevinden ons... hier bij het verbond... wat God met Noah sluit... met de hele mensheid tussen. En daar maken we nog steeds... delen vanuit. Dit verbond...
geldt ook voor ons. Het verbond van de Sinei... en het verbond van Abraham... geldt voor Israël. Maar dit geldt voor ons. Wat God ook geeft...
is... in vers 5... als er een moord... wordt gepleegd... dat God vergelding eist.
dat God erop toe... laat zien... dat er... wordt gewroken. Dat de moord... serieus wordt genomen. En dat betekent natuurlijk...
dat de doodstraf... ingevoerd wordt hier. Maar ook dat die... door een bevoegde instantie... wordt uitgevoerd. Je zou kunnen zeggen... dat dit het eerste primaire... primitieve begin...
van een regering. Dat mensen... besluiten... hoe met deze moord... omgegaan moet worden. Maar dat er moet worden gehandeld... dat de moordenaar...
moet worden gedood... staat hier zwart en wit. Dus ook de doodstraf... is een heel... gewoon... iets. Hoewel gewoon...
het is buitengewoon heftig. En zeker als je ziet... hoe er in Amerika wordt omgesprongen... wat men nog wel hanteert... dan denk je... ja, dit is ook niet de bedoeling. Dat je tientallen jaren...
soms levenslang in het doodensel zit. Waarom is dat... kortom... het is niet makkelijk... om dit gebod goed te hanteren. Maar je kunt ook niet zeggen... als geciviliseerd land...
hebben wij de doodstraf afgeschaft. Afschaffing van de doodstraf... is geen bewijs van civilisatie. Is gewoon bewijs... dat je Gods geboden hebt losgelaten.
Zoals we veel meer geboden hebben losgelaten... als ooit eens... christelijk landje. Maar dat je hier zorgvuldig mee om moet springen... ja, oh...
en ik zou niet graag op de stoel van de rechter willen zitten... om dit volgens uit te moeten spreken. Maar het is wel het principe wat God hier geeft... als onderdeel... van zijn nou-achitisch verbond.
En dat geldt... nog steeds. Het teken van dat verbond... is de regenboog. Je weet dat elk verbond een teken heeft. Het verbond van het teken...
het teken van het verbond met Abraham... was de besnijdenis. Het verbond van het teken van de Sineïe... was de Sabbat. Het teken van het verbond van Noach...
is de regenboog. En die zien we nog heel regelmatig. En ik vind elke keer als je hem ziet... en hij staat er heel mooi scherp op de hemel...
dan denk je... geweldig Heerde God. U houdt uw verbond. Dat ziet de regenboog. Dat ziet de christen ook in die regenboog terug. En bemoedigt.
Het geeft enorm veel vreugde... om die regenboog dan weer te zien. Wat daarmee gedaan wordt vandaag de dag... dat laten we nu eventjes los... met die regenboog kleuren.
Daar willen we niet eens aan denken zelfs. Zo merk je dat de wereld met alles wat God geeft... toch wel een bijzonder merkwaardig aan de haal gaat. Dan komt in hoofdstuk 9 vers 18 tot 27...
een beschrijving van het gezin van Noach. Hoe dat gaat met zijn dronkenschap... en die wijngaard en dergelijke... en hoe die zonen erop reageren. Dat is allemaal heel buitengewoon triest.
Maar dan denk je... hoezo doorstart naar de zonvloed... als u, Heere God... met de eerste mensheid voor de zonvloed af wil rekenen...
is de mensheid versie 2.0... dan beter na de zonvloed. Zijn daar... echt... grote stappen gemaakt? Even een...
punt van gemeenschappelijke dingen... tussen Adam... en Noach. De gemeenschappelijke dingen zijn... dat God tegen beide gezegd heeft... wees vruchtbaar.
Ook gemeenschappelijk... hoort ook Noach... dat hij naar het beeld van God is gemaakt. En dat zegt God in verband met het feit...
dat iemands... bloed wordt vergoten in vers 6. Vergiet niet het bloed van de mens... door de mens zal dienig bloed worden vergoten... naar het beeld van God...
heeft hij de mens gemaakt. Had hij ook tegen Adam gezegd. Een derde punt van overeenkomst is... dat zij beiden in een hof leven. Adam in het paradijs...
Noach... in de weinigaard. Een punt van overeenkomst is ook... dat de vrucht van die hof... beiden...
fataal is geworden. Het verhaal van Adam kennen we. Maar Noach... hij heeft zoveel van die vrucht genoten... dat hij geestelijk het spoor is bij zich geraakt. Dat gebeurt met dronkenschap.
De gedachten zijn totaal beneveld. En hij laat zich gaan. Hij verliest de zelfcontrole. Dat betekent dat zijn naaktheid openbaar wordt.
Die naaktheid die bij Adam ook openbaar werd... naar zijn zonde... waardoor ze zich verborgen. Bij Noach werd hij ook openbaar... naar zijn zonde. Hij zat in de tent.
Frappante punten voor overeenkomst... tussen deze twee... waarmee God zo'n prachtig begon. Dan... beiden verliezen door hun gedrag... het gezag.
Adam verloor het gezag... want vanaf dat moment... was eigenlijk Satan... de baas geworden... een beetje op aarde. De mens heeft het gezag... verspild.
Maar hij heeft het ook... na de zonvloed... ook niet terug kunnen krijgen. Want als Noach dat doet... op grond van zijn dronkenschap... zich ontkleedt... verspilt hij ook alle gezag.
Als hij zichzelf niet onder controle kan houden... zou hij dat een ander dan wel kunnen. Maar beiden... profiteren...
over hun nageslacht. We hebben de vorige keer gemerkt van Adam... dat hij van Eva... die toen nog maninnen heette... de profetie uitsprak... dat...
zij de moeder zou zijn... van alle levenden. En daardoor haar de naam Eva gaf. Een prachtige profetie... ook al wordt hij niet zo genoemd... maar het was wel heel mooi. Henoch...
sorry... Noach... van... Noach... te weten... Sem, Gam en Javid. En u weet... Sem was niet de oudste...
maar hij wordt wel altijd als eerste genoemd. En dat heeft zo zijn redenen. We willen even kijken wat daarover staat... als Noach... wakker wordt uit zijn roes...
in Genesis 9... vers 24... en hij kwam te weten... wat zijn jongste zoon hem had aangedaan. En dan zegt hij...
vervloekt is Canaan. laat hij voor zijn broers... een dienaar... van dienaren zijn. Ook zei hij... gezegend is de Heer...
de God van Sem. Laat Canaan... een dienaar... voor hem zijn. Laat God...
Javid uitbreiden... en laat hij... in de tenten... van Sem wonen. en laat... en laat... Canaan... voor hem... een dienaar zijn.
Drie... uitspraken... over zijn drie zonen. Maar in elke uitspraak... komt één zoon... er...
met name uit... en dat is... die... vervloekt wordt. Canaan... Canaan... wordt het...
van een vervloekt... volk. En wat ook opvalt is... dat God... hier wordt genoemd... de God van Sem... en niet de God...
van Javid... of de God... van Gam. Hoe zou dat... komen? We kijken nu even...
naar het eerste boek... van de Bijbel... van het Oude Testament... en als we nog even... een blik werpen... op het laatste boek... van het Oude Testament... nee... niet Malayachi... maar de boeken...
Kronieken... want die vormen... in de Hebraeuse Bijbel... de laatste boeken... de afsluitende... reeks... waarin God... terugkijkt... op de geschiedenis...
met de mensheid. Dat doet hij... in een paar boeken... de boeken Samuel... van de boeken Koningen... dat geeft ook... een beschrijving... van de geschiedenis... van Israël... maar dat meer bezien...
vanuit de... falende mens... hoe de mens... al niet heeft gefaald... in zijn weg met God... en met name Israël. Maar in de boeken Kronieken...
wordt ook de geschiedenis... beschreven... maar niet alleen van Israël. God begint daar bij Adam... en hij begint daar... terug te kijken... op die geschiedenis... met zijn ogen... en hij neemt ons...
in dat verhaal mee... en dan maken we... in de boeken van Kronieken... een andere geschiedenis... beschrijving... dan die andere twee... Samuel en Koningen. Het zijn ook twee sporen...
die naast elkaar lopen. De lijn van de menselijke verantwoordelijkheid... en de lijn van Gods plannen... die altijd doorgaan... doorgaan... ondanks het verhalen van de mens. Nou, dat zijn de...
boeken Kronieken. En in de eerste vier versen... van hoofdstuk 1... daar komen wij Adam... tot en met Noach tegen. En daarna...
worden zijn drie zonen... Sem, Gam... en Jafet genoemd. En er staat bij... en er zijn tien geslachten. Ook hierin...
staat Sem voorop... maar ook met Sem... gaat dan... het verhaal verder. Niet de geslachtslijn... van Jafet... of van Gam...
maar daarna... komen in hoofdstuk 1... van 1 Kronieken... vanaf vers 24... en verder... de nakomelingen van Sem... aan de bot. En dan komen wij van Sem...
uit... bij... Abraham. En ook dat zijn... tien geslachten. En weet u wat er dan...
zo mooi bij staat? Als de... schrijver van de Kronieken... uitgekomen is bij Abraham... dan zegt hij erbij... en dit... is Abraham.
Met andere woorden... dat is hem nou. Waar het in het... hele Oude Testament... om draait. Dit is de sleutelfiguur... van Gods handelen...
met de mensheid... waaruit blijkt... dat als God zich iets... voorgenomen heeft... hij dat ook... uit gaat voeren... ondanks het falen... van de mens.
Abraham heeft... wel zijn puntjes... van de minpuntjes... gekend... maar het is vooral... zijn geloof... wat in hem... naar voren komt. Hij geloofde God...
en het werd hem... tot gerechtigheid gereken. En zo wordt hij... de vader van Israël... zijn nageslacht... maar Paulus noemt hem ook... de vader van ons... allemaal...
die geloven... namelijk geloven... op de manier... zoals Abraham geloofd heeft. En Abraham geloofde... dat God... bij wijze machtig was... om leven...
uit de dood... te verwekken. Uit afgestorven... lichamen... van hem... en van zijn vrouw. Nou... dat geloof... wat in staat is... dat God in staat is... om leven...
uit de dood... te verwekken... is het geloof... wat ook vandaag... elke gelovig heeft. Daarom zijn wij gelovigen geworden. Want wij waren allemaal... dode zondags... zegt Paulus in Efeze 2...
dood in onze misdaden... en zonden... maar door het geloven... en het offer van de Heer Jezus... zijn wij gemaakt... tot levende kinderen van God. Ewig leven gekregen. Dat geloof...
werd al eerst... bij Abraham vastgesteld. Dit is de Abraham... waar graag... chronieken mee begint. En dan komt daarna... het hele verhaal...
over Gods handelen... met name... bij alle nakomelingen... van Abraham. Maar hij begint dus... bij Adam. Nog even terug... naar Genesis 9 van 26...
de Heerde, de God van Sem. En nu begrijpen we waarom... God de God van Sem... wordt genoemd... en niet de God van Javed... of van Gam. Want in het nageslacht van Sem...
gaat Abraham komen. Het is een nakomeling... van Sem. In hoofdstuk 10 van Genesis...
in vers 21... daar hebben we gelezen... dat Sem... de vader van... alle zonen van Heber is. Heber... is ook een nakomeling...
van Sem... een voorvader... van Abraham... naar wie ook... het nageslacht van Abraham... wordt genoemd. de Hebreën... die naam is ontneemd...
aan Heber. En zegt... Genesis 10 van 21... er ook nog eens bij... hij was de broer... van Javed. Met andere woorden... Sem en Javed...
hebben een hele bijzondere band. Gam... valt er een beetje buiten. Niet omdat hij de jongste is... maar Sem... en Javed...
hebben iets met elkaar. Heber... Heber... betekent... van de overkant. Van de overkant... van de Eufraat. Want... van daaruit...
werd Abraham... namelijk geroepen. En als Israël... en ook Abraham... en al zo'n nakomeling... in dat beloofde land wonen... of daaromtrent... dan kijken ze altijd... naar de Eufraat... en ze zeggen...
nou daar... vandaan... kwamen wij. Wij zijn... van de overkant. ook een mooie taal... van de gelovigen vandaag. Wij zijn... van de overkant.
Wij gaan niet... omdat we daar vandaan komen... en op de toegang. Wij horen hier niet... we zijn vreemdelingen... en bijwoners... en onderweg... net als Abraham... en al zijn nakomelingen... maar wij gaan...
en wij horen... bij de overkant. Wat dat betreft... zijn we ook Hebraïen. En dan komt... Peleg. Dat betekent...
verdeling. Want zegt... hoofdstuk 10... vers 25... in zijn dagen... werd de aarde verdeeld. En in de dagen van Peleg... hebben we dus... de torenbouw van Babel.
Ja, een hoogtepunt... of dieptepunt... net hoe je het noemen wilt. Na de zondvloed. Als de mensen... in Babel blijven wonen... en denken... nou wij gaan... is God uitdagen. Wij gaan een torenbouwen...
die tot in de hemel reikt... en we hebben het heel goed... met elkaar. En dat God vanuit de hemel neerkijkt... en denkt... ja, als die mensen zo doorgaan... staat er letterlijk bij... dan zal niets hen onmogelijk zijn.
En God voorkomt dat... door daar die spraakverwarring... te geven. Waardoor er automatisch... verdeeldheid ontstaat. Verdeeldheid... onder mensen... in volkeren.
En dat is het onderwerp... van vanavond. De verdeeldheid in volkeren... en talen... is dus het gevolg... van de torenbouw... van Babel... in de dagen van Pelig.
En dat is een... ook een... groots moment. We hebben de vorige keer al gezegd... dat er vandaag wel mensen zijn... die zeggen... en nu is... de wereld veranderd...
en wordt hij nooit meer... zoals hij was. Nou, dat zijn van die kleine... rimpelingen in de geschiedenis. Maar dit zijn monumentale gebeurtenissen. De zondeval... de zonvloed... en de torenbouw... van Babel. Drie op eenvolgende...
grote... historische momenten. Want wat is er aan de hand? Als... na de zonvloed... de ark rust op de Ararat...
in het huidige Turkije... dan is men kennelijk... vanaf die plek... ooit op de een of andere manier... met elkaar terechtgekomen...
in het twee stromenland. Mesopotamie... van de Eufrat... en de Tigris. En daar in Babel... een stad gebouwd...
daar heeft men het goed met elkaar... en daar wordt die toren opgericht. Maar Babel... ja, hoe bedenkt men die naam? Betekent ook verwarring. Nou, daar heeft God wel inderdaad...
in voorzien. Het werd een zeer... verwarrende boel... als men van het ene moment... op het andere... heerlijk bezig was... om die toren op te bouwen... en men kon elkaar niet meer verstaan.
Ik ben bezig... hoe dat is geweest toen... toen men ineens... een andere taal ging spreken... en men elkaar niet meer kon begrijpen. We hebben al gezegd...
dat zijn de lijntjes... die door de Bijbel heen... altijd weer terugkomen. Babel... is... spraakverwarring. Ook later. Ook in het boek Daniel.
Ook later in het boek Openbaring. Als je Babel tegenkomt... dan denk je altijd aan spraakverwarring. En als je naar Babel kijkt... in het boek Openbaring... dan is dat die ene vrouw... die tegenover die andere vrouw wordt gezet.
Die andere vrouw... de ware vrouw... de bruid van het lam... is de stad die uit de hemel komt. Nieuwe Jeruzalem. Dat zijn wij, de gemeente. Die andere vrouw heet Babel.
Die wordt eerst beschreven... in Openbaringen 17 en 18. Die is niet in de hemel... nee, die is op aarde. En die geeft met heel veel mannen contact. Wordt erom ook een hoer genoemd.
Die twee vrouwen worden niet zomaar... naast elkaar gezet. Ook zij, Babel is een stad... en een vrouw. Net als wij, de gemeente. Als wij komen...
voordat wij komen... moet namelijk afgerekend worden... met de naam Christendom. met hen die zich wel... tooiden met de naam Christus. Die net deden alsof zij erbij hoorden... maar die achterbleven bij de opname.
Rekent erop dat bij de opname... van de gemeente... de volgende zondag... de kerken weer aardig vol zitten. De show gaat gewoon door. Het Babelum...
gaat zich ontwikkelen. Maar wat je dan straks... helemaal op en top gaat merken... is eigenlijk nu ook al merkbaar. Verwarring.
Spraakverwarring. Dat iets is... wat ook onder christenen... voor kan komen. Dat je de ene dag... nog samen optrekt... en de volgende dag merkt...
wij begrijpen elkaar niet meer. Op één of meerdere punten. En wat doe je dan? Dan ga je uit elkaar. Dat zijn Babylonische effecten.
Ook een onderwerp voor zich. En in de kiem... al even aangesneden hier... in deze stad. Babel. Verwarring. De zonen gaan allemaal een kant op.
Jafet... er wordt allemaal in Genesis 10... heel indrukwekkend hoofdstuk... met 70 volkeren. Dan gaan de Jafetieten... gaan allemaal in de richting van Europa...
Rusland... Oekraïne... daar waar de oorlogen... nu gaande zijn. Dan worden de Jafetieten.
Sem... blijft toch vooral hangen... in... dat wat wij noemen... in Syrië... Irak... maar ook... in... vooral...
Persie. Elam. Al die namen die we kennen... Arpachsaf noemde ik net al even... zijn allemaal Semiten. Gam...
blijft wonen... in het Tweestromeland. Met name... daar... maar ook... in Mizraim... het huidige Egypte...
komt er de Bijbel ook voor... allemaal nakomelingen van Gam. Maar zeer opmerkelijk is... dat in die lijst van nakomelingen van Gam... de Kanaan...
een gebied krijgt... wat zeer... sterk is beschreven. Het enige volk... waarvan de grenzen van het gebied... waar zij gewonen... heel nauwkeurig staan aangegeven.
In Genesis 10 vers 19... daar staat... en de grens van de Kanaanieten... rijkten van Sidon... in de richting van Gerard... tot aan Gaza. En in de richting van Sodom...
Gomorrah... Adema... en Zeboem... tot aan Laza. Daar woont... Kanaan. Daar woont het... volk.
Dan kun je zeggen... ja... daar hebben ze pech gehad... die Kanaanieten. dat zij dan... laten plaats moeten maken... voor Abrahams nageslacht. Maar leest u wel even goed...
wat er in de Bijbel staat... en vooral in Genesis... als God met Abraham... die dingen doorneemt... dat zijn nageslacht... eerst 400 jaar... in gevangenschap...
en slavendij moet zijn... in een ander land. Daarna pas... kunnen zij gaan... naar het land... wat God hen belooft had. want eerder... is de maat...
van de zonde... van de Kanaanieten... niet vol. Oké... God wist van tevoren... dat het een vervloekt volk... zou zijn. Maar God laat... in de praktijk zien...
dat zij ook... als een goddeloos volk... hebben geleefd. Afgoden hebben gediend... en het waard zijn... dat zij door God... worden geoordeeld... en dat land worden...
uitgedirigeerd. Maar dat betekent... niet allen... maar als geheel. Want er zijn ook... onder Kanaan...
mensen... zoals Raghab... in Jericho... die aan de verspiet... dus precies weten vertellen... wat er 40 jaar daarvoor is gebeurd... toen zij... uit Egypte werden verlost.
Wat God deed... de God van Israël... deed met zijn volk... bij de Rode Zee... bij de ingang in de woestijn. En dat... zij allemaal in Jericho... weten dat...
een God... die dat doet met zijn volk... nu met zijn volk... voor de poorten van Jericho... ligt... en dat ze geen schijn van kans hebben. En zij... voegt zich... bij dat volk van God...
Raghab... de hoer... uit het land... Kanaan. Ze zijn er... die tot geloof komen. Hier komt ze... het Nieuwe Testament ook tegen. Een Kanaanitische vrouw...
die voor de Heer... op de knieën valt... en zegt... mijn dochtertje is... duidelijk bezeten. En de Heer zegt... ga maar weg... want ik ben gekomen... voor de schapen van het huis Israëls. Ja, maar Heer... die kruimeltjes staan van uw tafel...
die mag ik toch opeten? Kijk, dat is geloof... zegt de Heer. Natuurlijk... uw dochter is gezond gemaakt. Groot... is uw geloof... als een Kanaanitische vrouw. Dus je bent niet...
alleen maar... slecht af... als je een Kanaanitische vrouw bent. Nee, ook als Kanaanitische... ben je... nog steeds... iemand die Gods genade...
mag leren kennen. Maar als volk... als geheel... zijn zij... vervloekt... en moeten zij... op den duur plaatsmaken... voor het nakomelingschap... van Abraham.
Dan kijken we nog even... naar die beloften... naar die... profetieën... van... Noach. Wat betekent dat... voor de volkeren...
die uit... hem zijn voortgekomen... of beter gezegd... die uit zijn drie zonen... zijn voortgekomen... beschreven... zoals in... Genesis 10. Waar bijvoorbeeld...
iemand... genoemd wordt... in Genesis 10... vers... 8... en kus... verwekte Nimrod... die begonnen... geweldenaar op de aarde...
te worden. Hij was een geweldig... jager... voor het aangezicht... van de heren. En daarom wordt gezegd... als Nimrod... een geweldig jager... voor het aangezicht... van de heer. En hij begint...
het begin van zijn koningrijk... de eerste koning op aarde... bestond uit Babel... Ereg... Akat... en Kalne... in het land...
Siniar. Uit dit land... is Assur... weggegaan... en hij bouwde... Nineveh. Zo kom je allemaal... namen tegen... van steden...
waar Israël... later... allemaal mee te maken heeft. Dit... is de indeling... in Volkeren... niet voor iedereen... maar voor Israël. De gelovige Israëliet...
las dit... hoofdstuk 10... en herkende daar... in zijn geschiedenis. En dacht... oh... daar komt Assurus vandaan. Oh... daar komt Babel dus vandaan. Oh... daar komen... naar Bedele Perfus vandaan.
Zij konden... hun eigen... gecijtenis... inkleuren. Want... wat is er... aan de hand? Zij maken later... kennis... met het Assyrische Rijk. Met hoofdstad...
Nineveh. Dat is de roede... die God heeft geroepen... om de tien stammen... weg te voeren. Dan zou je kunnen denken...
ja... het is vervelend... als je als roede bent uitgekozen... daar kun je ook niks aan doen. Maar vergeet niet dat... een profeet als Jonah... zo'n honderd jaar eerder...
naar Nineveh ging. En daar de boodschap bracht... als jullie zou doorgaan... wordt Nineveh... ondersteboven gekeerd. En dat...
de koning... het bevel geeft... dat iedereen... mens en dier... zich... klein maakt voor de heren. Iedereen gaat... rouwend...
over straat. Ook de dieren. Dat is al een keertje... een gevolg van een boodschap. Die zelfs Jonah... niet voor mogelijk hield. Jonah had gehoopt... dat hij op de eerste rij...
kon zitten... om die stad... ondersteboven te heen gaan. Het liep... totaal anders. Nineveh... kwam tot bekering. Maar dan komen de kinderen...
en dan komt de volgende geslacht... en die zijn weer... helemaal... tegen. Israël... tegen... tegen... het volk van God. En als God zijn volk wil laten wegvoeren...
dan is Assur opnieuw... uitermate geschikt... om dat te doen. Het rijk van Assur... wordt ingeschakeld om Israël...
tenminste de tien stammen weg te voeren. Maar het is een rijk van Gam. Na het rijk van Gam... het Assurische Rijk... komt het Babylonische Rijk.
Dat begon zich al een beetje te ontwikkelen... dat was een onderdeel van het Assurische Rijk... werd steeds groter... en nam uiteindelijk de hegenomie over... onder koning Nebuchadnezar. En toen vond God dat... een uitermate goed instrument...
om ook de resterende twee stammen... weg te voeren. Nou, we kennen dat... uit het boek Daniel... en andere profetieën... hoe Babel... de twee stammen heeft meegenomen.
Oké, dat was maar voor 70 jaar... maar toch, het was... 70 jaar... geen volk in hun eigen land... maar allemaal in ballingschap. Ook dat... was een Gamitisch Rijk.
U weet nog het principe. Eerst het natuurlijke... en dan het geestelijke. Ook als het gaat om het wereldrijk... komen eerst de natuurlijke volkeren... aan bod.
Daarna komen de Mede... en de Persen. Die hebben toch... een aardig groot oppervlak. Van wat we noemen... in het Westen Griekenland...
tot in het Oosten India. Delen van de Noordkust... van de Middellandse Zee. En van de Zuidkust... de Oostkust... Israël valt er helemaal onder. Gaat helemaal op...
in het Medisch-Persische Rijk. Maar de Mede... en de Persen... vormen een... Semitisch Rijk. Dus na Gam... komt Sem aan bod. En daarna...
komt het Griekse Rijk. Neemt het hele gebied... van Mede en Persen eigenlijk over... en voert dan de scepter. Alexander de Grote... u kent dat verhaal.
Maar Griekenland... is een nakommeling... Jafet. de Jafetieten... Jafetieten... komen aan het bewind. En na het Griekse Rijk...
komen de Romeinen. En ook dat... zijn... Ja, Fetieten. Je wordt allemaal...
in Genesis 10... genoemd. En dan denk je... Heerde God... wat geweldig. Het is net alsof je een... borduurwerk ziet... in het hoofdstuk 10...
van het boek Genesis. En op de achterkant... dan zie je al die draadjes. Ik weet wel dat ik mijn moeder... vaak kon borduren... en dat ik dan op die achterkant... al die losse draadjes zag. Maar die losse eindjes...
die zie je aan de voorkant... als een prachtig... één geheel geweven. En dat is met die geschiedenis... van de mensheid eigenlijk ook zo. Als God in Notendop... Noach al een profetie laat uitspreken...
dan komen ze allemaal... in vervulling... in de loop van de geschiedenis. Dit zijn de dingen...
die Noach... had uitgesproken... na het ontwaken... uit zijn roes. God... breide...
Jafet uit. Rom God en God van Semmes... hebben we gezien. Met al die laatste. God... breide... Jafet uit. Nou, van al die volkeren...
kun je wel zeggen... dat de nakomelingen van Jafet... zich enorm hebben uitgebreid. Van de nakomelingen van Gam...
of Sem... kom je ze in de wereld... niet zo heel veel... buiten hun eigen grondgebied tegen. Maar van de nakomelingen van Jafet... alle Europeanen...
kom je over de hele wereld tegen. De talen van Europa... worden gesproken in Noord-Amerika... in Zuid-Amerika... in Midden-Amerika... in Afrika...
in Australië. je gaat er willig maar over... en je komt overal... ja, vertietend tegen. Ze hebben zich enorm... uitgebreid. Maar dat is...
zou je kunnen zeggen... geopolitiek. dat is eigenlijk wat... iedere sterveling wel kan bedenken... en kan horen... en zien. Amerika is eigenlijk...
een dependant van Europa. En als je de hoog... de bouwen... gebouwen van Washington... van de regeringsgebouwen... ziet... dan denk je... dat zijn gewoon... de oude regeringsgebouwen...
van de keizers... van het Romeinse Rijk... net als ze in Amerika... het Romeinse Rijk... weer een beetje willen opbouwen... imiteren. Het is gewoon een beetje... een andere versie van Europa. Maar er zit een andere laag in.
Wat gebeurde daar toen... Paulus met zijn zendingsreizen bezig was? En hij daar aangekomen was... op die tweede zendingsreis... aan de westkust van Turkije...
en daar in Troas... een droom kreeg. Hij wist niet waar hij naartoe moest. Er staat heel mooi beschreven... in de boek Handelingen... hoe hij dacht...
ik ga naar Azië. Nee, zegt de heer... niet doen. Verboden trein voor jou. Oh, dacht Paulus... dan ga ik naar Noord... ga ik naar Bittinië. Oh, niet doen. En tussen Azië en Bittinië door...
wordt hij gedwongen... om die route te kiezen... zodat hij uiteindelijk... bij de kust uitkomt... dan ligt hij in Troas te slapen... en dan... en dan heer... er komt in die droom... die Macedonische man.
En die roept... kom over... en help ons. Dat Paulus voor het eerst... de overstap maakt... naar het grondgebied van Jafit...
en die man aantreft... in de vorm van... een gezelschap... bittende vrouwen. Lydia... en haar bittende vrouwen...
aan de oever van de rivier. Is dat niet geweldig? Dat vind ik een prachtige ironie van God. Hoe mannelijk kun je zijn... als bittende vrouwen? Geweldig.
En daar begint de open deur... naar Jafit. Naar de nakomelingen van Jafit. En begint er een geweldige opkomst... van gemeenten.
De bloei van gemeenten... begint op het grondgebied van Jafit. Het christendom breidt zich uit. Heel Europa...
wordt gekerstend. Oké, niet allemaal... op een elegante manier... maar toch. Het evangelie komt overal door. Wat in de pauze even over Groningen...
over Friesland... Dokkum... ja... Ponifatius. Ook zo'n zendeling... die naar de wilde... in het doorde ging. En dat evangelie bracht...
het moest bekopen met z'n leven... maar het evangelie lag er. En er kwamen christenen... er kwamen gemeenten. En doordat de... Jafitieten de wereld overtrokken...
namen ze het christendom mee. En al die volken... waar de talen van de Jafitieten... worden gesproken... is ook het christendom... bekend. beleefd. Noord-Amerika...
Zuid-Amerika... Oceanië... het zijn allemaal... christelijke landen. Wat het waard is in de praktijk... dat laten we allemaal los... maar het evangelie is daar bekend. Maar er komt nog iets bij.
Niet alleen maar Jafit breidt zich uit... maar Jafit... woont... in de tenten van Sam. Voordat het evangelie zich heeft uitgebreid...
over de hele wereld... via de nakommelingen van Jafit... was daar aan de bron... in Sigar... een gesprek... tussen de heer Jezus...
en een vrouw... die midden op de dag... haar water ging halen. In Johannes 4 wordt het... ontroerig mooi beschreven. Die vrouw die...
misschien omredende dat ze dacht... van als ik het ochtends doe... of s'avonds doe... dan komt daar iedereen... Ik ga op ruste momenten... want ik schaam me rot. Iedereen kijkt op mij neer. Ik ga als niemand er zit. Er is ook niemand...
die op me neer kijkt. Alleen die dag zat er wel iemand... die heeft gezegd... in dat gesprek... ga heen... en haal je man.
Dan zei ze... ik heb geen man. En de heer zegt... tegen haar... je hebt juist geantwoord. Dat had nog nooit... iemand tegen haar gezegd.
Vrouw... je hebt juist geantwoord. Je hebt helemaal gelijk. Voor het eerst... horen ze uit iemands mond... dit zeggen. Want...
hij zegt... hij zegt... stelt er ook bij waarom. En dan zegt zij... heer... ik zie dat u een profeet bent. En ze gaat nadenken. En dan zegt... zou dat misschien...
samenhangen met de Messias. Er komt er een gesprek op gang... wat uitmondt... niet bij het water van die put... maar bij het levende water... wat zij gaat ontvangen...
die in haar wordt... een bron... die opspringt tot in het eeuwige leven. Kijk, dat is eeuwige leven. Geweldig. En zij gaat de boodschap doorbrengen.
Maar ze moet één ding goed onthouden. Als zij tot de erkenning komt... heer, ik zie dat u een profeet bent. En ze beseft wat zij daar krijgt...
dan ontstaat er een behoefte... die bij u en mij ook gaat ontstaan. Als je een kind van God bent... dan ga je op zoek naar de plek... heer, waar kan ik u aan bidden? Mag ik u groot maken? En ze vraagt dan de heer Jezus...
waarom moet ik dat doen? Jullie Joden zeggen... in Jeruzalem... en wij doen het hier in de Gerië... maar waar... kan ik aan bidden? Dan zegt de heer... de vader zoekt aan bidders. Waar je bent...
kun je God danken. Je hoeft er niet voor op reis. Maar één ding moet je goed onthouden. Je hoeft niet naar Jeruzalem. Maar het komt naar jou toe.
Het heil... is uit... de Joden. En wij als Jafet-tieten... Jafet-tieten... en ik lees het aan... dat we allemaal in lakomelingen... van Jafet zijn... zullen ons altijd realiseren...
het heil... is uit... de Joden. Het zijn... Joodse mannen... die ons dit boek hebben verschaft. Ook in het Nieuwe Testament...
zijn het... Joodse mannen geweest. Misschien Lucas net niet... maar de anderen... het zijn Joodse mannen geweest... die ons dit hebben gegeven. We zullen de God van Israël...
dan ook altijd... dankbaar zijn... voor de genade... dat niet alleen in Jeruzalem... dit bekend werd... niet alleen in Samaria... maar de hele wereld is doorgegaan.
En dat was de opdracht van de discipelen... die hebben ze met verve uitgevoerd... ook al kostte hun dat hun leven. Kijk, en zo is Jafet uitgebreid... niet alleen geopolitiek...
in volken en talen... maar het heil... is daarmee de wereld overgegaan. Kijk, tenslotte nog even. Oeh, jongens... de tijd gaat wel hard.
Mag het nog... een enkel minuutje? Even kort. Kijken we nog even naar dat... wat Daniel zag... toen hij ook naar die vier rijken keek. En Nebacaddez...
dat wonderlijke opdracht gaf... aan zijn geleerden... geleerden... mannen... ik wil weten wat ik gedroomd heb. En ik wil weten wat het betekent. Nou, u bekent de onmogelijkheid van die opdracht.
En Daniel dacht... ho, neem ik aan de neus. En wij gaan op de knieën... voordat hij zich allemaal laat onthoofden. Want wij hebben een God... die geheimen kan openbaren. En na het gebed kwamen ze terug. Koning, we hebben het antwoord.
Dit hebt u gezien. Dat is een beeld. Het heeft ook betekenis.
U, namelijk, bent het gouden hoofd. Nou, Nebacaddezab, leid. Hij was het mooiste wereldrijk... wat zou komen ooit. Daarna werden de rijken kwalitatief...
alleen maar minder. En een koning ziet natuurlijk graag... zijn eigen rijk in glorie. Nou, Nebacaddezab, leid. Maar de koningen na hem, de mede en de Persen... ja, die waren kwalitatief ietsje minder...
van zilver. En dan komt het lijk van Sem. Voor het eerst aan de hoek kijken. Daarna kwamen de Grieken. De Jafetiten. Kwalitatief nog minder.
Daarna kwamen de Romeinen. Kwalitatief nog minder. Ook Jafetiten. Maar wat komt daarna? In kwaliteit steeds lager...
maar in hardheid steeds sterker. De Romeinen waren zo hard als staal. Letterlijk. Maar wat een rijk van ijzer en leem dan.
Die mengeling waar je helemaal niks mee kunt. Wat zegt niet met elkaar dat mengen? Wat is dat voor een rijk? Nou, dat is ook een avondvullend programma. Ik geef het alleen maar even mee als gedachten.
Daniel 7... is ook een rijk wat die wereldrijken beschrijft. Een droom beter gezegd. Maar dan gezien... door een profeet.
En de profeet ziet ze niet in metalen... maar in dieren. Redeloze dieren. Maar allemaal met een eigen karakter. Leeuw, beer, panter.
Nou, de leeuw is Babel. De beer is mede in de Persen. De panter is Griekenland. Openbaringen 13... beschrijft dit ook.
En nu komt diezelfde dieren daarin terug. Hoe kan dat nou weer? Want Daniel is verleden tijd. Openbaringen 13 is toekomst. Nou, het geheim... de sleutel zit hem in...
in openbaring 17, vers 8. Het was een beest. Een wereldmacht. Een leider. Die er was... niet is...
en zal uit de afgrond opstijgen... en ten verderve gaan. Dan heeft hij het dus over... het rijk...
gezien... na die eerste drie. Vanuit dat vierde rijk... kijk je terug... naar die eerste drie rijken. En je ziet een rijk... wat er was... wat er een poosje niet is...
en wat weer terugkomt. We hadden net al even over Amerika... met hun dromen. Maar het is eigenlijk de droom... van heel veel Europese... leiders geweest.
om dat oude... Romeinse rijk... van vroeger... weer in zijn glorie... terug te halen. Die laatste vorm... van dat beest...
die laatste wereldmacht... is dan ook... het Europa... wat wij vandaag kennen. Het Romeinse rijk... wat er was... niet is... en wat in de vorm...
van Europa weer terugkomt. En ook dat zijn... ja, vertieten. Eind van het beeld is...
een steen... die vanaf de berg... wordt geworpen... rold... beter gezegd... en op de voeten van het beeld komt... en het hele beeld vergruist. Het waait gewoon weg. Alsof God zegt...
in één pennenstreek... al die wereldmachten... hoe indrukwekkend zou ik mogen zijn... die komen aan... het eindpunt... tot hun einde... en je vindt er niets meer van terug.
Dat... laatste rijk... is het rijk... van Israël. Die steen... is de Messias... die al die...
wereldrijken teniet zal doen. En de vijanden... die hij op dat moment aantreft... de laatste... want Europa... is ook een grote vijand... die de heren zal teniet doen... is een...
Semitisch... wereldrijk. Dat is mooi. Uiteindelijk... zal de hele wereld... niet alleen Jafet... maar de hele wereld... in de tenten...
van Sem. Omdat... vanuit Jeruzalem... het centrum wordt gevormd... voor de hele... wereldregering. God... is de God... van Sem...
omdat zijn zoon... de Messias... straks zal zitten... op de troon... van zijn vader David... en zoals hij... en Abraham beloofd heeft... in jou gaan... alle geslachten... van de aardbodem...
gezegend worden. En het is... ade benenemd... om door de hele... Bijbel heen... door middel van de drie... zonen van Noach... die lijnen te zien lopen...
en ze uit te zien... monden... in dat tafereel... wat we noemen... het Messiaanse Rijk. Dan is er één volk... wat een koning heeft...
die de koning... der koningen is... en de heer der heren... waardoor alle koningen... van de hele wereld gaan zeggen... wij gaan op naar Jeruzalem... zegt Jezaja 2... omdat daar het woord...
van de heren gehoord wordt. Zie je het al voor je? De Poetens en de... weet ik niet... wie er allemaal straks... aan het roer staan... van hun wereldmachten... die komen tot de erkenning...
dat er in Jeruzalem... de koning zit. En ze gaan allemaal... vrijwillig daar naartoe... om het woord... des heren... te willen horen. En ons overzichtje... waar we de voordeel... kennis mee hebben gemaakt...
ga ik niet allemaal weer... terughalen... maar even nog even... voor onze beeldvorming. Het Romeinse Rijk... was er... ten tijde van de Heer Jezus. Is er een tijd niet geweest...
en is nu weer terug... in de vorm van Europa. En als in openbaringen 13... Satan uit de hemel... wordt geworpen... openbaringen 12... beter gezegd... komt in hoofdstuk 13...
dat beest... uit de... zee... waar we net even aan dachten. Ik noem het... ik kan het alleen maar kort noemen... gezien de tijd. Maar ik wil ten slotte wijzen...
op een merkwaardig vers... uit het boek Zacharia. Hoe... eindigt Zacharia. Als hij in openbaring 12... 13 en 14... gesproken heeft...
over die dag... dan kennen wij... bijvoorbeeld... dat de Heer Jezus... die dag... met zijn voeten... op de olijfberg zal staan. Zacharia 14.
Maar het laatste vers... van Zacharia zegt... in vers 21... op die dag... zal er geen kana... niet meer zijn... in het huis... van de Heer... de Heerscharen.
Denk je... wat dat dan voor een merkwaardige... toevoeging. De Canaanieten... waren toch... vervloekt. Het was toch... een vervloekt volk...
wat plaats moest maken... voor Israël. Hoe kan Zacharia... dan vooruitwijzen... en zeggen... maar straks komt er een tijd... dat er geen enkele... kan daar niet meer zal zijn. Zijn ze er dan toch nog...
straks... als die Heer Jezus... gaat verschijnen... en hij zijn tempel... gaat bouwen... volgens Ezekiel. dan zegt Zacharia... van je voorbeeld al... daar zal geen...
kana niet meer zijn. Hoe was de situatie... toen de Heer Jezus kwam? We lezen het...
tot twee keer toe... in de Evangelieën... dat... hij het tempelplein... heeft... schoongevecht. Eén keer aan het begin... en één keer aan het eind...
van zijn publieke loopbaan. bedenk daarmee even... kana niet... betekent... koopman. Waar de Heer...
ongelooflijk... boos over is geworden... is dat hij op het tempelplein... een enorme handel aantrof... tussen munthandelaren...
en vooral mensen... die offerdieren verkochten. En dat hij een zweep pakte... en het tempelplein... schoonveegde met de uitspraak... jullie hebben het huis...
van mijn God... van mijn vader... tot huis van... koophandel gemaakt. in naam... zijn jullie... israelieten... maar jullie...
gedragen je... als kanaanieten. In naam... is dat volk... waar jullie... nu wonen... voor jullie... aangezicht... verdreven... maar jullie...
hebben in het... Oude Testament... niet alleen... hun afgoden... overgenomen... waardoor je... in ballingschap... moest gaan... maar daarna... hebben jullie... weliswaar... de afgoden... laten rusten... maar je hebt je... in de praktijk...
leren gedragen... alsof je zelf... kanaanieten bent. geworden. Nota bene... op het... tempelplein. Waar je... zult komen... niet om te kijken...
hoe ik... het grootste voordeel... ga halen... want dat doet een koopman... maar hoe ik aan God... de grootste eer... ga geven. Jullie... zijn allemaal... kanaanieten...
en zo heeft hij... ze van een tempelplein... geveegd. Zachariah zegt... straks... heb je daar... geen last meer van. wat is het verschil...
nu... tussen... toen... en straks. Je zou je af kunnen vragen... hoe ziet het er nou... vandaag uit. Want onze broeder...
Auken begint al... te zeggen... dat wij de profetie... hebben als... een handvat... ook voor vandaag. En we hebben er... voor elkaar aan gedacht... dat Peter... ook schrijft... dat de profetie... is als een lamp...
die schijnt... in een duistere plaats. Zo hebben wij... die profetie... in onze handen. Wat wil deze... profetie van... Zachariah zeggen... voor ons vandaag? Als wij... samen...
als gemeente... het huis van God vormen... zijn wij dan... kananieten... of zijn wij dan... daar vrij van? Ik schrik vaak...
van het aantal christenen... die de mond vol hebben... over de vraag... hoe kom ik in de gemeente... het mest aan mijn trekken? Waar voel ik mij... op mijn gemak? Waar krijg ik het meeste... waar ik naar zoek?
Waar krijg ik? Ik, ik, ik... allemaal. Het is allemaal... ik gericht... zoals de koopman... erop uit is... om ik gericht te zijn. Ik hoorde in de auto...
nog even de discussie... over de vraag... moeten wij naar Qatar gaan? Want er wordt gevoetbald binnenkort. En er werd gezegd... ja, de dominee zegt van niet. Want er gebeuren... nare dingen in Qatar.
Maar de koopman zegt... wel, want daar is... olie en gas te krijgen. En dat is de Hollandse... dilemma's... tussen de koopman... en de dominee.
Maar niet alleen de... ongeloven Hollander... om ons heen hebben... ermee te stellen... maar ik denk... de oprechte christen... heeft soms ook... de koopman... in zich. De Kanaaniet.
Die eruit is... om alleen maar te kijken... waar hij zelf het meeste mee gediend is. Terwijl een christen... net als die Kanaanietische vrouw... erop uit hoort te zijn...
Heer... waar mag ik God aan bidden? Waar mag ik hem... de eer van mijn naam geven? En ik wil graag eindelen... met die oproep. Wees...
geen... Kanaaniet. Wees... een kind van God... dat er... een grote verlangen heeft... om de... plek te zoeken... om die vader...
te aanbidden. oké? Marking... ak je... moet je ver dan by... het moment... om... ... om... dat... ben... kan... kan... kan... moet je... het moment... kan... kan... ook... kan... kan...