Schatgraven in Hebreeen - deel 6

Date
May 12, 2022
Time
20:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Nou, de hoofdstuk 8 begint eigenlijk te zeggen van waar hebben we het tot nu toe over gehad.! Zo begint de schrijver van deze Hebraïeberief ook.! Die zegt de hoofdzaak nu van de dingen waarover wij spreken is dit.

Dus hij zegt waar gaat het nu eigenlijk over? We zijn al zeven hoofdstukken aan het praten en we gaan nog vijf hoofdstukken verder. Maar wat is nou het allerbelangrijkste?

Waar gaat het om? Wat is de hoofdzaak van ons onderwerp? Ik heb het in het begin al gezegd, dus waarschijnlijk is het gewoon een lange preek geweest. Een bijbelstudie van de apostel die iemand anders heeft opgeschreven.

Dat blijkt ook hier wel een beetje uit die zin. De hoofdzaak van de dingen waarover we spreken, niet waarover we zeven. Hij spreekt daarover. Het allerbelangrijkste waar wij het over hebben is zo'n hogepriester.

Namelijk waar we het vorige keer over hadden. De hogepriester Melchizedek. Een hogepriester niet op aarde. Maar een hogepriester in de hemel. Zo'n hogepriester hebben wij. En we moeten daarbij echt toch steeds weer bedenken.

Hij heeft het in feite tegen Israëlieten. Tegen Israëlieten die onder druk van de tijd meer en meer afstand nemen. Want ze zeggen, waar is nou onze Messias?

Waar is onze hogepriester? Eigenlijk hebben we nog steeds een hogepriester gewoon in de tempel. En die dient daar. En die Messias die we niet zien. Dat is natuurlijk heel vreemd.

Als je ook nu nog vandaag aan Messias beleid... Nee, dat niet. Aan juist niet-Messias beleid. En aan orthodoxe joden vraagt. Wat verwachten jullie van een Messias? Dat hij zal komen. Geboren worden in Bethlehem inderdaad.

Dat hij zal plaatsnemen op de troon van David. Dat hij uit de stam van Judas zal zijn. En dat hij zal gewoon heersen over de hele wereld. Uiteindelijk vanuit Jeruzalem.

Dat was natuurlijk ook in het Nieuwe Testament. De oorspronkelijke verwachting. In handelingen 1 is de eerste vraag die de discipelen stellen. Gaat u nu het koninkrijk over Israël vestigen?

Gaat het dan nu gebeuren? Gaan we dan nu een optocht naar Jeruzalem? Nee, in tegendeel. Hij ging niet naar Jeruzalem. Hij ging naar de Evel. En hij verdween uit het gezicht. Hij ging de verborgenheid in. Dat was voor iedereen heel lastig.

Ook voor de mensen die daar zaten. Ze ontvingen wel de Heilige Geest. En ze gingen prediken. Maar dat was wel in de verwachting. Dat Jezus, de Messias dus, spoedig zou komen. Heel snel zou komen.

Om op die troon in Jeruzalem te gaan zitten. Met name in de reddingsark. De reddingsark, zal ik maar zeggen, zijn jullie wel heel erg opgevoed met, en terecht vind ik hoor, met het onderscheid in bedelingen.

In het zien dat er verschillende bedelingen zijn in de Bijbel. En dat, ik vind dat zelf, ik heb daar van de week nog een discussie over gehad, die dat helemaal niet wil zien.

Die noemt mij dan een, iemand die mij in de Bijbel knipt en zo. Maar ik denk dat je zonder het onderscheid van bedelingen, dat je dan, dat de Bijbel onleesbaar wordt.

Dan moet je hele grote stukken gewoon, daar heb je helemaal niks mee aan. Als je niet zegt, dat is voor die tijd, en dat is voor die tijd. En het is allemaal belangrijk voor ons, maar het geldt niet allemaal voor ons.

Dan wordt de Bijbel een onleesbaar boek. Dat wil wat mij betreft niet zeggen, dat je precies de zeven bedelingen van Scofield of zo moet aanhouden. Ik bedoel, ik snap dat het ultradispensationalisme, zoals dat heet, dat dat soms veel te ver gaat.

Maar mensen die tegen mij zeggen, ja nee, maar je moet bijbel een geheel lezen. Ja, maar weet je, voor dat Adem Zondag, er was toch een andere tijd dan daarna. Ja, ja, dat klopt. Voor Noach was het toch ook een andere tijd dan daarna.

Ja, ja, dat is wel waar. Voordat de wet op de Cine kwam, was het toch een andere tijd dan daarna. Nou ja, dat klopt natuurlijk ook. En voor en na de ballingschap was het toch ook wat anders. Ja, dat is natuurlijk zo, ja.

En nadat Jezus gekruisigd is en overgestaan is het toch ook een andere tijd. Ja, ja. En we verwachten dadelijk toch de terugkomst van Jezus en dat zal toch weer heel wat anders zijn dan nu. Ja, ja, nou dan heb je ze al, toch?

Daar hoef je helemaal niet een hele officiële leer voor samen te stellen of Scofield voor te bedenken of zo. Ik weet niet of jullie wel eens van Scofield hebben gehoord, maar dat is echt een grondlegger, zeg maar, van die hele uitwerker.

Van die hele bedelingen neer, samen met Darby. En ja, weet je, ik denk, je moet het wel hebben. Je moet het hebben.

Anders kun je gewoon de Bijbel niet lezen. Dan kun je er helemaal niks van begrijpen. Want dan zou je ook niet begrijpen wat hier staat. Zo'n hoge priester hebben wij, namelijk die niet uit de stam Judah kwam.

Dus eigenlijk, dat gaat hij verder ook uitleggen nog hoor. Dus als ik dadelijk weer tegenkom, dan sla ik dat wel over dan. Maar namelijk die niet uit de stam Judah kwam.

En dus, want hij kwam uit de stam Judah, dus hij kon koning zijn, maar hij kon geen priester zijn. Hij had niet het recht om priester te zijn. Het kwam alleen maar uit de stam Levi.

Hij is pas hoge priester geworden door zijn dood en opstanding. Toen hij is opgestaan, dat is wat in hoofdstuk 7 dan eigenlijk is beweerd, toen was hij zonder afkomst, zonder geslachtsregister, toen was het de totaal nieuwe mens.

Toen gold in feite dat geslachtsregister wat je vindt in Matthäus en in Lukas, gold niet. Of gold niet meer natuurlijk, hij blijft nog steeds Jezus van Nazareth geboren uit de maag Marie.

Absoluut, maar hij is nu de eerstgeborene uit de doden. En op grond van zijn eerstgeborene uit de doden zijn, als de zoon van God, heeft hij het recht om hoge priester te zijn.

En daarom zegt hij, zo'n hoge priester hebben wij. Als we kijken, Hebreën, jullie willen terug naar die tempel in Jeruzalem. En je denkt aan afval van het christelijk geloof.

Omdat je denkt, waar blijft die Messias nu eigenlijk? Ga niet terug, want nog even en dan zal Jeruzalem met de grond gelijk gemaakt worden. En dan ben je ook je eigen echte hoge priester kwijt.

En daar blijft er helemaal niks meer over. Er is alleen maar een verterend vuur, namelijk heel Jeruzalem wordt plat gebrand. Dus doe dat nou niet. Wij hebben een echte hoge priester die namelijk leeft, die de eeuwig levende is.

En wat heeft die hoge priester gedaan? Die heeft zich gezet aan de rechterhand. Er behoeft niet zo heel veel toelichting. Dat rechts is natuurlijk gewoon beter altijd dan links.

Toch? Ja, dat is altijd een beetje een linker opmerking in politiek opzicht. Maar het staat trouwens gewoon in de Bijbel. De prediker staat dat. Ja, de prediker staat dat. Maar het blijkt ook al uit het woord, overal.

Wij geven elkaar normaal de rechterhand. Dat doen we dan nou niet zo veel meer. Maar als iemand naartoe zou lopen met de linkerhand, vinden we raar. Rechts is beter. We rijden ook rechts.

Nou ja, de Engelsen niet. Maar ja, die rijden dan ook aan de verkeerde kant. Ja, toch? Meerlanden. Ja? En meerlanden. En meerlanden, ja. Vooral die ooit door de Engelsen gekolonialiseerd zijn.

Die rijden allemaal links. Maar de Engelsen zelf, weet je, het Engelse woord al. Right, dat betekent goed, recht. En left betekent verloren, verlaten.

Het zit al in de betekenis. In het Latijn, in het Italiaans. Destra is sinistra. Links is sinister. Dat is duister. Dat is donker. Destra is de straat waar je heen moet.

De weg. Het zit altijd gewoon in het woord. Maar goed, hij zit aan de rechterhand. Dat betekent dat hij een enorme verheven positie bij God de Vader. Aan de rechterhand.

Eigenlijk staat er gewoon rechts van. Die hand staat er niet bij, maar dat hebben we dan voor het Nederlands nodig. Rechts van de troon in de majesteit in de hemelen. Dat is natuurlijk God zelf.

En dat hij rechts van de troon van de majesteit zit. Dat is ons ook heel duidelijk. Bijvoorbeeld uit de Romeinen 8, waar daar al wordt geschreven. Dat hij, wij hebben een, de heer Jezus zit aan de rechterhand van God in de hemel.

Waar hij ook voor ons bidt en voor ons pleit staat er dan. De Romeinen 8 vers. Nog wat. Dat vind ik een heel prachtig hoofdstuk waar eerst wordt gezegd dat. Als wij niet weten wat we bidden zullen naar behoren.

Dan pleit de Heilige Geest voor ons. Met onuitsprekelijke verzuchtingen. Romeinen 8. Dat vind ik al geweldig. Want ik heb van die momenten dat ik echt niet weet wat ik moet bidden.

Soms gaat het nu over deze wereld. Maar soms gaat het over mijn kinderen en mijn kleinkinderen. Ik heb vandaag een berichtje doorgestuurd naar mijn kinderen.

Wat ik door had gekregen. Dat doe ik niet zo dikkels hoor. Maar over de inhoud van liedjes op het komende songfestival. Maar dat is echt gewoon meer dan verschrikkelijk. Dat is zo oku. Ik hoop dat ik het ook in jou gestuurd had.

Ik heb het aan jou gestuurd. Oh ja, het aan mij gestuurd. En ik heb het weer verder gestuurd. Naar mijn kinderen. Dankjewel. Dat is vorig jaar ook al zo duidelijk. Ja, maar als je nu leest wat daar allemaal gebeurt. Dat is echt. Het is te bizarver worden.

Dat is de duivel openbaart zich. En dan gaat gewoon onze jeugd echt aan die tv aan. Want er worden natuurlijk denk ik wel shows op of Oudien aanspreken.

Maar de teksten en de gebeurtenissen. De kleding. De manier waarop het gedaan wordt. Satan wordt letterlijk aan beden. Het is. Als jij die. Je mag wel een paar van die liedjes noemen hoor.

Twee of zo. Dat je even. Anders doe ik het wel.

Je kan het zo zien in de whatsapp die aan mij gestuurd hebben. Hij heeft hem. Ja. Het Eurovisie Songfestival 2022 staat voor de deur.

Ja, maar noem maar een paar van die liedjes even. Albanië. De in het zwart geklede zangeres heeft slangen ogen en vampiertanden. De bijbehoorde danseressen hebben duistere tekens op hun hoofd. Het lied gaat over vreemd gaan.

San Marino. Er is een stripper. Letterlijke tekst. Ik lig in bed met de moordenaar. Het is de duivel in Birkentas. Ik ga uit mezelf treden. Griekenland.

Take my heart and rip it out. Bring it to the other side. Spanje. Videoclip met teken 666.

Armenië. Dat is toch het eerste christelijk land ter wereld. Goed. Gaat over hypnose. Italië. Je huid bijten met alle ogen.

Oostenrijk. I will bring dark to the light. Finland over Jezebel. Izebel. Ik dans met de duivel. Dat zijn de liedjes.

Ik denk dat dat zaterdag is of zo. Ik heb geen idee. Want die volgt niet. Maar ik kreeg het van jou toegestuurd. En dacht ik. Het is toch echt verschrikkelijk. Dat we daar gewoon met elkaar naar zitten luisteren.

Nou goed. Ik weet dan soms niet wat ik moet bidden. Zo kom ik er maar op. En dan pleit de heilige geest voor ons. Met onuitsprekelijke verzuchtingen. Wat moet ik nou voor mijn kleinkinderen bidden?

Ik weet dat niet. Die zijn volwassen. 17, 18, 21, 23. Ze doen toch wat ze willen. Maar de heilige geest pleit voor ze. Maar ook de heer Jezus die bidt voor ze.

We hebben een heiland die leeft om te bidden. Zongen we wel eens. En zingen we misschien nog wel eens. Hij is aan de rechterhand van de majesteit in de hemelen. Om daar ook voor ons te bidden en te pleiten.

Toch is dat niet het enige wat hij doet. Want dat is wel mooi. Hij is een dienaar in het heiligdom. In de ware tabernakel. Die de Heer heeft opgericht. En niet een mens. De tabernakel die Mozes heeft gemaakt.

Die is uiteindelijk nu door kundige vakmensen gemaakt. Er loopt nu ergens een bijbelstudie waar je dat zou kunnen zien. Maar daar ben je dus vanavond niet. Maar die kan je ook niet online volgen.

Want die moet je zien natuurlijk. Dat is misschien wel heel aanlokkelijk. Maar er zijn ook wel filmpjes over tabernakel. Maar Mozes heeft een afbeelding gezien van het ware in de hemel. Dat vind ik altijd heel intrigerend.

Mozes heeft een blikje in de hemel gehad. Want de ware tabernakel staat in de hemel. De tabernakel die op aarde stond is maar een type van wat er... Of een schaduwbeeld eigenlijk. Van wat er in de hemel aanwezig is.

In de hemel is het ware heiligdom. In de hemel is het ware heilige der heiligen. De tabernakel. Dat is een afbeelding van de hemel.

Overigens geloof ik dat het paradijs. Is de hof van Ede ook in die zin een tabernakel was. Met een heiligdom. En een heilige. En een allerheiligste waar de levensboom stond.

En dergelijke. Maar die stond dus al op aarde in Jeruzalem. Waar later de tempel weer zou komen. Die verbanden lopen echt zo door de hele Bijbel heen. Adem en Eva waren ook wat dat betreft koning en priester.

En profeet tegelijk. Er waren nog geen stammen. Dus er waren alles. Maar ze zijn toen verdreven uit de hof. En dat is de tabernakel waar de aanwezigheid van God is.

En daarom was het zo'n genade dat God weer op aarde kwam wonen. In die tabernakel. In dat heiligdom. Maar in duisternis. Dat kwam uit een donkere wolk. Mensen konden God niet zien.

Moesten op afstand blijven. Het was een totale duisternis. Daarom noemen we het ook schaduwbeeld trouwens. Het is een afschaduwing van wat er is.

Het is duister. Maar goed als er een schaduw is. Een schaduw bestaat. Dat vind ik altijd weer mooi om te beseffen. Het bestaat alleen maar weer bij de creatie van het licht. Zonder licht heb je geen schaduw.

Dus als schaduwen. Met kerst zingen we wel eens. Hij doet de schaduwen verdwijnen. Nou dat is het. Dan komt het ware licht aan de orde. En dan is het enkel licht.

God enkel licht. Nou hij is nu weer in dat heiligdom. En in feite dat is de hoofdzaak waarover wij spreken. Herhaalt dus de schrijver hier. In feite is hij ook nu weer onzichtbaar.

Dat is wat Israël niet snapt. Dat is waar hun ogen voor gesloten zijn. Waarom ze ogen hebben om niet te zien en oren om niet te horen. Hij is nu. We zien op aarde niks van hem. Want hij is in dat hemelseiligdom.

Hij is eigenlijk binnen gegaan in het allerheiligste. In het heilige der heiligen. En daar is hij nog. Nou ja. In het heilige der heiligen. Of in het heilige. Maar in de ware tabernakel.

In de hemel. Daar is hij nu. En in het beeld. In het schaduwbeeld dus. Stond het volk buiten te wachten. Tot die priester weer naar buiten kwam. Om de zegen te geven.

Dat is gewoon. Wat we hier zien. Is gewoon een beeld van nu. Van de tijd waarin wij leven. De hoge priester. Onze hoge priester. De heer Jezus. Is in het heiligdom.

Om daar. Het hoge priesterlijke werk te doen. En wij wachten op het moment. Dat hij naar buiten treedt. Om ons tot zicht te nemen. En daarna. Terug te komen.

Op deze aarde. Daar kan je dan. Van gedachten over verschillen. Gebeurt dat. Voor een zevenjarige verdrukking. Of half. Of daarna. Daar gaan we het nou allemaal niet over hebben.

Iedereen heeft daar zijn gedachten over. Maar. Wij gaan eerst naar hem toe. En dan komen we met hem terug. Op deze aarde. Om. Dat is in ieder geval zeker. Om. Hem in te huldigen.

Bij hem te zijn. En met hem te heersen. Als. Koningen. Staat er dan. Ik had er van de week met mijn vrouw over. Die zegt. Wat moet ik nou gaan doen als koning. Ik voel me helemaal geen koning.

En wat. Wat voor taak krijg ik dan op aarde. Nou ja. Misschien gewoon. Koning is ook het uitoefenen van. Een stukje. Gerechtigheid. En waardigheid. Dus misschien gewoon als. Wat je nu ook doet.

Als koning. Van je. Van je gezin. Van je. Van je kinderen. Van je kleinkinderen. Van. Van. De kring waar je deel van uitmaakt. Van. Van de mensen. Van de straat misschien wel. Van de mensen om ons heen.

Wij. De koning laat gods. Spreekt recht. En laat gods gerechtigheid zien. En ik geloof dat wij. Het voorrecht hebben als de gemeente. Als het lichaam van Christus. Als we straks terugkomen.

Dat we dat kunnen doen. Dan zijn we echt. Dan hebben we ook een nieuw lichaam. Er zullen mensen op aarde wonen. Die niet een nieuw lichaam hebben. Dat gaat nog duizend jaar verder hier op aarde.

Wij gaan even naar hem toe. En hij komt terug. Maar daarna gaat het gewoon hier verder. De meeste mensen zijn opgevoed. Met het grote oordeel. Of de grote witte troon. En de hemel en de aarde zullen wegvluchten.

En noem maar ook. Weet je wat. Dat wordt in de kerk ook meestal geleerd. Maar dat gebeurt echt voorlopig nog niet. Dat duurt nog minstens duizend jaar. Dat gebeurt pas aan het einde van die duizend jaar. We hebben eerst nog duizend jaar gewoon hier op aarde rond te brengen.

En ja. Dat is ook onze toekomst. Dat vind ik trouwens ook mooi. Om dat gewoon aan onze kinderen en onze kleinkinderen te vertellen. Het is allemaal niet klaar straks. Het is niet. We gaan niet op in het niets.

Of als een zieltje in de hemel zweven. Of het. Wou je het zeggen? Want dat mag hoor. Oké. Maar je mag er best tussendoor trouwens. Om te vragen. Maar je hebt al nooit gerealiseerd.

Dat wij er dan dus anders uitzien. Dan de mensen hier op aarde. Nee. Heb ik dan gewoon niet gerealiseerd. Nee. Nou misschien zien we er niet eens zo anders uit. Maar we zijn wel anders. Hoe Jezus was.

Ik geloof honderd procent dat we zullen zijn zoals Jezus was. Ja. En Jezus was natuurlijk. Hij was helemaal zichzelf. Ik bedoel. Hij had dezelfde wonden in zijn handen. De littekens. Herkenbaar.

Herkenbaar. Maar soms ook niet herkenbaar. Hij liep twee uur lang met de emmelschangers mee. Hij kon blijkbaar. Hij kon ook iets zijn waardoor hij. Dus de littekenen die we nu hebben.

Die kunnen we dan zo ook gewoon hebben nog. Dat denk ik. Ja. Dat vind ik niet leuk. Nee. Nee. Ik heb ook wel eens een litteken opgelopen.

Waarvan ik dacht van dat had je niet moeten hebben. Het zit er inderdaad nog. Ik weet niet of God daar. Weet je. Alles komt aan het licht. En we zullen in zijn vrede leven. Maar ja. Ik geloof wij zullen hier zijn.

En we zullen als koning heersen met hem. Ik merk altijd dat dat bij heel veel mensen. Maar ook vooral bij kinderen. Bij jonge kinderen. Geeft dat een stukje opluchting. Dan denk ik. Oh.

We mogen nog gewoon verder. Het is niet allemaal afgelopen. Want het is natuurlijk leuker. Je zegt. Ik verlang zo naar de komst van Jezus. Maar als hij dan naar de hemel gaat. En je weet eigenlijk niet wat je daar treft.

Ja. Een stad met gouden straten. Maar ja. Wat zegt dat nou helemaal. Dat het goed is. En dat het mooi is. En prachtig. Maar sommige mensen denken zelfs dat we elkaar niet zullen herkennen. En dan vind ik het helemaal lastig.

Worden om te verlangen naar de hemel. Dat ik mijn eigen vrouw en kinderen niet meer zal herkennen. Dus weet je. Ik geloof echt. Dat hij komt. Om terug te komen op aarde.

Zijn voeten zullen staan op de olijfweg. En hij gaat terug naar Jeruzalem. En daar niet naar de kneswet. Maar naar zijn paleis dat gebouwd zal worden. En overigens zal ook die tempel van Ezechiel dan gebouwd worden.

Zal er een nieuwe tempel zijn. Waarin de dienst gedaan zal worden. Nou. En dat gaat duizend jaar duren. Minimaal. Misschien. Ik denk niet dat die duizend voor het symbool staat.

Want de aarde duurt nu zesduizend. En het zal de grote shabbat zijn. Duizend echte jaren. Dat denk ik duizend echte jaren hoor. Dat denk ik echt ja. Maar goed. Het wordt wel als symbolisch uitgelegd.

Maar dan meestal vanuit het verleden. Ja weet je. De hemel is niet ver weg. De hemel is vlakbij. Zegt Jezus ook. Het koninkrijk van God is binnen in u. Dus.

Ja weet je. Toen. Op de dag van de hemelvaart. We hebben bijna hemelvaart dag. Maar toen is Jezus. Kijk. Jezus is. Wat is er nou gebeurd met hemelvaart. Toen is Jezus.

Voorgoed uit het zichtbare verdwenen. Maar hij is niet een hele lange reis begonnen langs. Hij had vroeger een kinderliedje langs sterren en planeten enzo.

Weet je wel. Alsof hij honderd triljoen kilometer moest reizen. Om dan. En dan onderweg. Om dan eindelijk in de hemel aan te komen. Hij is het een in de wolk. Ja. En een wolk nam hem weg uit het gezicht.

Maar hij was natuurlijk al veel eerder verschenen. En hij was ook al veel eerder. Ja. In de hemel geweest. Weet je. Direct na zijn opstanding wil Maria hem aanraken. En dan zegt hij raak me niet aan.

Want ik ben nog niet opgevaren aan mijn vader in de hemel. Dat was blijkbaar dus heel snel na de opstanding. Maar daarna. Dezelfde dag mochten anderen hem wel aanraken. Dus die hemel is gewoon heel dichtbij.

Die is rondom ons. Dat is wat Elisa zegt. Als de ogen van zijn knecht geopend worden. Heren laat hem de werkelijkheid zien. Nou ik geloof hier. De werkelijkheid is rondom ons.

Dat er engelen om ons heen zijn. En dat we eigenlijk in een wereldleven die voor ons nu onzichtbaar is. Maar die zullen we straks kunnen zien. Dat zal wonderlijk mooi zijn geloof ik.

Dat is vind ik wel iets om naar uit te kijken. Dus we zijn wel veranderd. We krijgen een heerlijk lichaam. Maar we zijn ook wel herkenbaar. We zijn nog steeds wie we zijn. We kunnen elkaar de rechterhand schudden.

Maar misschien hukken we daar al meer. Dat weet ik niet. Maar het gaat heel goed zijn. Nou weet je. Wat doet die hoge priester in de hemel. Die voor ons bid en pleit.

Maar wat doet die nog meer. Hebben jullie een idee wat nou de taken van de hoge priester waren. Ik vraag het zomaar eens even. Ja verzoening voor het volk aan te brengen.

Het bloed sprenkelen. Dat is eenmaal in het jaar op Jom Kippur. De grote verzoendag. En dat heeft natuurlijk onze hoge priester ook gedaan.

Maar goed. Was de hoge priester maar één dag in het jaar aan het werk? Of deed hij nog iets meer? Elke dag. Elke dag. Ja. Wat? Maar de priesten brachten buiten de offers.

Ja. Ochtend en de avondoffer toch. Vooral het reukhofer toch. In het voorhof. Het reukhofer. Ja. In het voorhof. Precies. Dat is hem. Dus hij had twee hele belangrijke taken.

Eén was het reukhofer. En de andere was elke ochtend aansteken van de kandelaar. Een kleine lichtje bleef randen. Maar de menorah stak hij aan. Dat doet hij nu ook.

Weet je. In de openbaring kunnen we zien wat van die zeven kandelagen die voor zijn troon zijn. Dat zijn de zeven gemeenten. En hij zorgt elke dag dat wij mogen stralen als de zon.

Dat is niet ons werk. Dat is zijn werk. Die verzoening heeft hij aangebracht. Eenmaal. Maar hij zorgt elke dag dat we een licht voor onze omgeving mogen zijn. En dat kunnen we ook alleen maar zijn door hem.

Dat meen ik oprecht. Niet uit mijzelf. Of uit onszelf. We zijn niet altijd heel slecht of zo bezig. Maar soms dan denk ik ook wel.

Ik ben wel blij dat niet iedereen mij nu ziet. Of hebben jullie dat soort momenten helemaal nooit. En dat bedoel ik niet alleen als je naar het toilet gaat of zo. Maar gewoon ook nog wat andere dingen. Toch?

Dat heb ik. Dat wel. Ik ben een gewone zondaar eigenlijk. Maar toch. En daar heb ik het nog geen eens over. Ik ben blij dat iedereen mijn gedachten kan lezen.

Want dan wordt het helemaal een puinhoop hoor. Dan wil je helemaal niet meer naar me luisteren. Maar goed. God zelf. De middelaar zelf. Jezus zelf. Die steekt dat licht aan.

En ik hoef hem niet mijn licht te laten schijnen. Maar hij is elke ochtend. Is hij als eerste in het heiligdom. Om het licht aan te steken. En dat reukoffer.

Ja weet je. Wij zijn toch een geur van Christus ten leven. Dat zijn we ook niet uit onszelf. Wij mogen dat zijn omdat. Hij elke dag. Hij is in de hemel dat nu aan het doen.

Dat ziet de wereld niet. Wij zien hem dat hier ook niet doen. Maar wij weten. Uit Gods woord dat hij dat doet. En daarom zijn wij. En een licht. En een geur van Christus. Nou ja.

Daar spreekt Paulus natuurlijk ook over. In de gelaten brief met name. In de Colossens brief. Dat we echt een geur van Christus mogen zijn. De Corinthe brief is dat met name.

Dacht ik. Maar dat. Ik vind het heel goed om te beseffen. Dat hij dat daar dagelijks. 24-7. Dat zei hij net in je gewet. Geloof ik nog.

En daar ging het over. Dat ene over. Maar hij is dus. Deze drie dingen. Doet hij dagelijks. Dat is. Zijn werk. Buiten dat. Draagt hij. Het gaat natuurlijk allereerst om Israël. Maar door Israël heen.

Zijn wij. Mogen wij ook kinderen van Abraham zijn. Hij draagt ook het bosbeeld. Op zijn hart. Waarin al onze namen zijn geschreven. Hij draagt ons. Op het hart. Nou je zou over die hogepriester nog veel meer kunnen vertellen.

Maar dat is. Een studie apart. Maar ik vind het. Voor mezelf heerlijk. Om te bedenken. Hij draagt mij op zijn hart. En hij. Steekt mijn licht aan. En hij is. Mijn geur.

Des levens. Ten leven. En dat doet hij dagelijks. En zo is hij aan de rechterhand van de vader. En als het is misgaat met Simon. Dan zegt hij. Vader heb je Simon gezien vandaag.

Gaat niet zo goed. En dan heb ik soms dat je gewoon. Toch echt boven jezelf wordt uitgetild. En dat je denkt. Hé. Niet altijd.

Soms moet je ergens even diep doorheen. Ik heb zondag in de gemeente mogen spreken over Elia. Die. Nadat hij zijn top ervaring had gehad op de Karmel. Onderweg ging.

In de woestijn. En ja. Daar raakt hij. Eigenlijk zou je toch kunnen zeggen. Ja. In een soort van diepe depressie. En dan zegt hij. Ja. Laat me nu maar gaan. Het is. Het is genoeg. Het was niet genoeg.

Hij had nog wat te doen. Maar. Wat er dan wel gebeurt. Is dat er een engel bij hem komt staan. En die zegt. Kom. Eet. En. Ja. Ik ken die ervaring wel.

Ik denk. Ik hoop jullie ook allemaal wel eens. Dat je. Net op het goede moment. Dat er iets gebeurt. Waardoor je zegt. Oh. Dat helpt toch een beetje. Een briefje.

Een kaartje. Een complimentje. Een dingetje. Een aanraking. Een gebeurtenisje. Net iets wat je. Wat je nodig. Hebt.

Maar weet je. Wat ik vanmorgen las. En dat viel me zo op. Ik ben natuurlijk ook bij de tabernakel geweest. In het Exodus. In het oude testament. Geef God. De opdracht. Daar staat een rukoffer. In het heilige der heiligen.

Ik wist niet beter. Maar. Hebreeu 9. Die heeft in één keer over het heilige der heiligen. Ik denk. Hoe kan dat nou? Dus ik heb even in de grondtekst gekeken. Maar die stond zo dicht bij het kleed.

En bij het voorhangsel. Dat die geur. Die kwam daar binnen. De heilige kon gaan. Ja. Dus hij stond in het heilige. Hij stond in het heilige. Maar hier staat duidelijk. Hebreeu 9. Vers 3.

4. Dat die bij de ark staat. Hoe kan het nou? Ik heb het nou gezien. Eerst. En toen las ik het verborgen. Achter het tweede voorhangsel.

Was. De tabernakel. Dat het heilige der heiligen werd genoemd. Met een gouden wierhoekvat. De ark van het verbond. Die geen met goud overtrokken was. Ja. Dat klopt. Ja. Vreemd.

Toen heb ik naar de verklaring gekeken. Een groot verklaringboek zeg maar. En toen stond daarbij. Dus ook die geur. Die opsteeg. En dan dicht naar God toe kwam. Omdat God in het heilige der heiligen was.

Ja. Toen dacht ik. Nee. Dat is wel mooi. Maar waarom zegt ze niet gewoon. Hij stond in het heilige der heiligen. Ja. Het voorhangsel is toch ook gescheurd. Het voorhangsel is toch ook gescheurd.

Ja. Maar dat was toen nog niet. Nee. Klopt. Oh ja. Dat was toen ook al. Ja. Want dat is gebeurd bij het sterven van de Heer Jezus. Ja. Hier is de scheiding van die twee dingen.

Compartementen niet hoeven te maken. Nee. Maar er zit soms een klein verschilletje tussen. Soms is het een kwestie ook van vertalingen. En soms zit er een bedoeling achter. Ik heb nu. Ik heb voornamelijk nu hoofdstuk achter. Voorbereid en gestudeerd.

Maar ik ga dat de volgende keer echt onderzoeken. Want er staat bijvoorbeeld. Dat weet ik wel. Dat heb ik al eerder onderzocht. Met die gouden kruik. Met mannen. De staf van haar Aaron. En de stenen tafelen. Daar staat in het Oude Testament.

Dat die voor de ark lagen. En hier staat dat ze in de ark lagen. Tenminste. De tafelen lagen erin. Ook in het Oude Testament. Maar de staf van haar Aaron. En het kruikje mannen lag ervoor.

Er zit ook een verschil tussen. Zo heb je soms verschilletjes die iets betekenen. Maar soms. Ja. Kun je er ook weer overheen stappen. Omdat je denkt. Nou ja.

Goed. Dat mag je ook zo zien. Ik vind dat. Wat dat betreft. Ik ben heel bijbelvast. Maar niet biblicistisch. Ik bedoel. Er kan een verschilletje in de Bijbel zitten.

Daar zit ik niet zo. Heel erg mee. De grote. Overgrote lijn. Is zo prachtig. En bijna elk woord. En elke letter. Heeft een betekenis.

En bij zoiets zeg ik dan. Nou ja. Misschien heb ik iets over het hoofd gezien. En wordt me dat later duidelijk. Soms is het direct duidelijk. En soms. Laat ik het liggen. En dat vind ik dan ook mooi. Ik had vroeger een hele goede bijbelverklaring.

Van professor Aaldus met name. En die zei dan. Over een bepaalde tekst. Soms. Hierover hebben wij geen licht ontvangen. Dus gaan we naar de volgende tekst. En dat vond ik prachtig. Dan denk ik. Nou hij weet zoveel.

Maar daar had hij geen licht over ontvangen. En dat is toch ook goed om te kunnen zeggen. We zijn niet alles. Wij zijn niet al wetend. Samen weten we veel meer. Dus bedankt voor je aanvulling.

Nou dat zijn zij aan het doen. Hij is in het heiligdom. Elke hogepriester wordt aangesteld om gaven en slachtoffers te offeren. Daarom was het noodzakelijk. Dat ook deze iets had om te offeren.

En dan komt wat ik er net al zei. Want als hij op aarde zou zijn. Zou hij niet eens priester zijn. Omdat hier priesters zijn die volgens de wet gaven offeren. Deze priesters doen dienst in een afbeelding en schaduw van de hemelse dingen.

Over een afbeelding en schaduw van de hemelse dingen. Overeenkomstig een aanwijzing van God die Mozes ontving bij het voltooien van de tabernakel.

Want zie hierop toe zegt hij dat u alles maakt overeenkomstig het voorbeeld dat u op de berg gegeven is. Nou ja dat is. Dat blijft een beetje.

Je kunt hier niet direct uit concluderen dat Mozes echt gezien heeft wat er in de hemel is gebeurd. Maar ik denk dat hij op die berg in de hemel heeft mogen kijken. Zoals hij later vanuit de hemel zeg maar ook weer op de berg kwam om zich aan de drie apostelen te laten zien.

Die dan gelijk roepen het is goed dat wij hier zijn want dan kunnen we tenminste drie tabernakels houden. Eén voor u, één voor Mozes en één voor Elia. Dus ik denk dat Mozes echt de hemelse structuur heeft gezien.

En natuurlijk zal hij daar ook iets bij hebben gezien hoe hij dat nou op aarde moest verbeelden, moest uitbeelden. Maar ik geloof echt dus dat rondom Gods troon er zoiets als is wat op de tabernakel lijkt.

Natuurlijk is hij het, en dan bedoel ik niet lijken in letterlijke zin. Dat valt ook niet te omschrijven. Johannes probeert het te omschrijven in de openbaring wat hij ziet. Een troon van smaragden met een regenboog en een glazen zee.

En er gebeurt van alles, maar hij heeft geen woorden natuurlijk. Omdat duidelijk, hoe moet je nou de hemel, dat kan blijkbaar niet. Paulus is er geweest en hij zegt ja ik ben opgetrokken geweest tot in de derde hemel.

En daar heb ik dingen gezien die het een mens niet geoorloofd is om uit te spreken. Hij bedoelt daar niet mee van het mag niet, maar ik tenminste dat denk ik. Ik denk dat hij bedoelt, dat kan niet. Dat kan je niet.

Het valt niet te omschrijven. Nou, die tabernakel laat er iets van zien. En dat is een beeld van het hemelse, dat staat er duidelijk. Maar in de hemel is het natuurlijk niet een draagbare tent die uit elkaar gezet kan worden en meegesleten door de woestijn heen.

Zo is daar geen woestijn meer. Dus het is er een schaduw van. Maar het is het niet zelf. Maar het is wel een beeld dat we mogen hebben. Dat er een heiligdom, een allerheiligste is in de hemel.

En dat daar onze hoge priester woont en is. En straks zal die hemel op aarde neerdalen. Dat is wat gaat gebeuren. Vroeger zongen we dat lied nog wel.

Misschien jullie hier nog wel. Van die hemel en aarde verenigden samen. Dat is uiteindelijk wat er gaat gebeuren. Dat het één wordt. De hemel op aarde. Om te weten wat het eind is moet je altijd beginnen bij het begin.

Wat het allereerste begin is dat God dat uit elkaar haalt. In het begin schiep God de hemel en de aarde. Ik ben altijd zo blij dat hij niet staat. Hij schiep het universum.

Of hij schiep de kosmos. Maar hij schiep de hemel en de aarde. Als een veilig maar ook tegengesteld geheel. En tussen die hemel en die aarde speelt zich alles af in de Bijbel.

En aan het einde dan daalt dat nieuwe Jeruzalem uit de hemel. En dat komt op de aarde. En dan worden hemel en aarde verenigd samen. En dan komt God tot zijn doel. Ja dat is buitengewoon mooi.

Als je ziet dat dat de hele lijn in de Bijbel is. Dus daarom moest Mozes erop toezien dat hij alles maakte. Zoals hij dat op de berg. De berg waar hij de wet ontving.

Ook gezien heeft. Nu heeft hij, dat is dus Jezus. Echter een zoveel voortreffelijker bediening ontvangen. Zoals hij ook van een beter verbond middelaar is.

Een verbond dat in betere beloften is vastgelegd. Dat gaat natuurlijk over het verbond met Israël.

Dat verbond was. Ook hier gaat het over het verbond met Israël. Wordt ook al het oude testament en het nieuwe testament genoemd. Ik vind verbond altijd duidelijk.

Dat testament komt uit een tijd dat testament nog niet altijd testament betekende. Ook in het Nederlands veranderen woorden van betekenis.

Mensen zeggen wel eens. Ik ben niet protestant want ik wil niet protesteren. Ik ben nergens tegen. Dat zeggen ze dan. Maar het woord protestant. Als je het even uit elkaar gaat.

Pro is al voor. En test. Testa. Of testimonium. Is een getuigenis. Dus een protestant. Dat is iemand die ergens voor getuigt. Die is helemaal nergens tegen.

Als we ergens gaan protesteren. Of een protestmars hebben. Daar doe ik overigens eigenlijk nooit aan mee. Maar goed. Dan is de bedoeling. Die mensen willen iets bereiken. Die zijn ergens voor.

Die zijn meestal ook wel ergens tegen. Maar een protest is ergens voor zijn. Nou daar zit al het woord testament in. Testament is ook een vastlegging.

Een getuigenis. Een verbintenis. Dat is een testament. En in feite is dat ook zoals het testament oorspronkelijk bedoeld was. Als een verbintenis.

Oftewel. Een verbond. Nou dan kom je al heel gauw. Dat je een beetje gaat begrijpen wat het woord testament in feite betekende natuurlijk. Waar komt nou oude en nieuwe testament vandaan?

Er wordt dadelijk in Hebreën wel gezinsspeeld op. Van nu wordt een testament pas geldig. Bij de dood van de erf laten. Daar komen we nog wel op laten. Maar in principe is het bedoeld als een verbond.

Een verbintenis. En het is bij de dood van de erf later in dit geval omdat het een eenzijdig verbond is. Een eenzijdige verbintenis. Een testament. Ik weet niet of jullie een testament hebben opgemaakt.

Ik eigenlijk niet. Maar een testament. Daar maak je zelf op en uit. Je voert het niet uit. Dan moet je altijd iemand anders voor aanwijzen.

Want dat kan je niet meer. Het wordt pas geldig als je dood gaat. Maar het is heel eenzijdig. Je vraagt aan niemand. Mag ik jou in mijn testament opnemen? Toch? Ik denk niet dat dat ooit de bedoeling is.

Er wordt wel gevraagd. Wil je mij in mijn testament opnemen? Dat wil ik ook wel vragen. Maar het is eenzijdig. Stap je? Dus daar komt dat vandaan.

Dus nu komt er een voortreffelijker bediening. Want dat oude verbond. Dat was toch opgericht in een schaduwtijd. Dat was eigenlijk duister.

En eigenlijk heel sinister. Als je ook dat hele oude testament gaat lezen. Dat is natuurlijk. Als je dat niet gaat lezen met de kennis van wat wij mogen weten. Is dat natuurlijk heel duister.

Er wordt heel veel gedood. En gemoord. En geslacht. En bij die altaren is het ook altijd maar een heel bloederig geheel. Het is altijd heel. Het is heel sinister eigenlijk. Het is heel duister.

En macaber. Dat is ook de schaduw. En nu is er een beter verbond. Namelijk. Dat verbond. Nou ja goed.

Dat kan ik zo zeggen. We komen er straks misschien nog wel in de tekst tegen. Maar dat verbond. Wat is opgericht in Jezus Christus. Die inderdaad eerst ook zelf zijn bloed gaf. Zijn bloed reinigt mij zingen wij.

Dat is ook wel zo. Maar ik geloof dat ik het er al eerder over heb gehad. Aan het kruis offerde Jezus zichzelf wel op. Dat was een opoffering.

Hij liet het gebeuren. En in dienst was het een opoffering. Maar het werkelijke offer. Dat gaan we in hoofdstuk 10 straks zien. Het daadwerkelijke offer wat hij brengt aan de vader.

Dat brengt hij in het heiligdom. Dat is na zijn opstanding. Als hij weer leeft. Dat is zijn offer. Hij gaat in het heiligdom. En hij offert zichzelf levend aan de vader op.

Snap je. Om zich levend als de opgestane. Als de eerstgeborene aan de vader te kunnen opofferen. Moest hij wel eerst sterven. Dat was noodzakelijk. Want anders kun je niet opstaan.

Uit de doden. Kun je ook niet de eerstgeborene uit de doden worden. Dus hij moest daarvoor sterven. Maar het echte offer is zijn opstanding. Dat is wat hij brengt voor de vader. Dat was overigens in het oude testament ook zo.

Het offer was niet het slachten van het dier. Het offer was het opstijgen van de rook. Het opgaan van het dier. Dat was het offer.

Natuurlijk moest je daarvoor noodzakelijk slachten. Want anders zou het toch wel echt dierenmishandeling zijn. Maar het offer was dus niet het doden van het dier. Het was wel een offer voor de mensen die het brachten.

Omdat ze een stier of een lam of een duiven afstonden. Ze offerden dat op. Maar dan werd dat geslacht. En geofferd. Namelijk opgestegen.

Dus offeren is altijd het opstijgen. Dan kun je ook begrijpen. Dat het offer van de heer Jezus zelf een lieflijke geur was voor de vader. Weet je. Zijn dood was natuurlijk geen lieflijke geur voor de vader.

Maar dat offer wel weer. Maar dat offer. Dat is zijn opstanding. En hij komt daar. Hij kan daar in volle glorie zeggen. Vader het is volbracht. Ik heb uw wil gedaan. Ja dat is een lieflijke geur.

Dat kan ik ook dan wel begrijpen. Maar wat er aan het kruis gebeurde was natuurlijk niet lieflijk. Was wel een prachtig offer. Hij stierf voor mij. Zeker. Maar uiteindelijk een lijklucht.

Uiteindelijk wel. Ja. Dus Paulus zegt in 1 Corinthië 15. Als Christus niet was opgestaan. Waren jullie nog in je zonde. Je kent dat wel denk ik. In Corinthië 15.

Daar zijn mensen die twijfelen aan de opstanding van de doden. En ik zeg. Wat twijfel jullie nou? Als Christus niet was opgestaan. Waren jullie nog steeds in je zonde. Oftewel. Zijn dood.

We zeggen dat wel. Bracht verzoening. Maar uiteindelijk. Bracht zijn opstanding. Pas redding. Als hij niet was opgestaan. Ja dan. Dan had hij zijn leven wel gegeven. Dan had zijn bloed gevoerd.

Maar dan waren we nog steeds in onze zonde. Dat kan een. Maar het ging ook door zijn bloed. Het bloed zonder bloed geen verzoening. Zonder bloed stotting is er geen vergeving.

Dus het moest noodzakelijk. Moest hij gedood worden. Om te kunnen opstaan. Ja. Ja. Maar dat bloed spreekt ook. Dat vloeit natuurlijk. Maar dat bloed spreekt uiteindelijk van leven.

Bloed is leven. Bloed is geen dood. Maar bloed is leven. Dus. Hij moest noodzakelijk sterven. Om te kunnen opstaan. En daarom reinigt zijn bloed bij. Omdat hij. Het ervoor over had.

Om zijn bloed te laten vloeien. En dus te sterven. Om daardoor. De vader de gelegenheid te geven. Hem weer op te wekken uit de dood. En namelijk. Zo een offer te kunnen zijn. Lijkt wat ingewikkeld.

En misschien is het dat ook al zeer. En misschien moet je het wel drie keer luisteren. Dat zou best kunnen. Maar. Het is. Nee. Maar goed. Het zijn ook dingen waar. Ik. Ontvang daar soms zelfs steeds ook weer iets bij.

En dan denk ik. Oh het is nog mooier. Het is nog groter. Maar. Dat is het uiteindelijk. Ik vind dat ook altijd een antwoord. Naar mensen die zeggen. Hoe kan dat nou. Dat jullie alleen maar in zo'n.

Kruis. Zet je. Zo'n bloederig offer gelopen. Ja maar hij stierf. Om op te staan. De opstanding van Christus. Dat is. Dat is. Het ruikwerk.

Ja. Dat is de ware bevrijding. Dat is het ruikwerk. Dat is de liefdelijke geur. Die hij voor God brengt. En natuurlijk. Nogmaals. Het was. Het was. Geweldig. Dat hij zich opofferde.

Dat had hij niet hoeven doen. Hij had zo met macht en krachten. Van het kruis af kunnen stappen. En zeggen. Ik doe het niet meer. Klaar. Nou ja. Of hij dat echt gekund had. Weet ik niet. Want.

Hij was de eerlijke. Rechtvaardige. Ewige God. Die dat allemaal had voorzien. En al had voorgenomen. Dus ik denk dat het tegen zijn karakter ingegaan zou zijn. Dat hij dat ook niet echt kan. Maar ja.

Ja. Hij deed het. Hij deed het. En hij stond op. Ik wil het niet. Maar ik bedoel het voor u. Ja. Maar ik hoorde zo'n mooi beeld laatst. Van vergeving. En verzoening.

Een verschil. Ja. Want verzoening gaat veel dieper. Kijk als je als man en vrouw wat hebt. En je vraagt vergeving aan elkaar. Dan kunnen nog een beetje zaggerijner aan elkaar gaan. Maar bij verzoening.

Werd er eigenlijk elkaar gekust. Weet je wel. Dan was het helemaal over. Dan was het weer helemaal goed. Dat vond ik zo'n mooi beeld. Dat vertelde ik. Is ook. Wat gaaf. Ja. Nou ja.

Dat is. Kijk. Dat is natuurlijk ook mooi. Het is een beetje hiernaast. Maar dat geeft niet. Maar het is wel heel mooi. Wij worden opgeroepen. Om zelfs onze vijanden te vergeven.

En sommige mensen zeggen dan. Ja. Ik kan hem pas vergeven. Als je mij een vergeving vraagt. Als hij zijn schuld beleid. Nee. Dat is niet waar. Vergeven kan altijd. Maar dat betekent nog niet.

Dat je verzoend bent. Je kunt pas verzoenen. Als dat wederzijds is. Je bent wel. Als iemand die mij iets misdaan heeft. Kan ik hem wel vergeven. Maar ja.

Dan is het nog niet goed tussen ons. Ik heb wel mensen waar dat zo is. En ik denk. Ja. Ik heb ze vergeven. Maar de echte verzoening. Dat we weer hartstvrienden zijn.

Zoals we waren. Soms denk ik. Dat wordt het ook nooit meer. Dat gebeurt ook wel eens. Maar dat je echt verzoend is. Je gaat verder dan vergeven. Dus ons wordt niet gevraagd.

Om ons altijd maar met elkaar te verzoenen. Maar wel om elkaar te vergeven. En dus bereid te zijn om te verzoenen. Want dat is dan weer wat anders. Ja.

Lastig allemaal. Maar dan kan je hem wel vergeven.

En dat hoef je dan nog niet eens te zeggen. Nou ik vergeef jou. Want dat is ook al een beetje hapelijk soms. Want ik vergeef jou wel. Dan stel je ook boven iemand op. Ja maar dat is een keuze.

Dan moet je er gewoon op. Precies. Voor jezelf zeg ik dan. Klaar. Niet zand erover. Maar bloed erover. Zeg maar. Ja. De verantwoordeling aan God geven. Over de zaak. Ja. Dat je het los kan laten.

Want God gaat wel verder. Ja. Soms zijn het hele pijnlijke dingen. En dan toch vergeven. Is niet goed praten. Precies. Maar bij God niet meer. Breed u zelf niet geliefden.

Staat er dan. Romeinen 12 meen ik. Maar laat plaats voor de toren. Dus laat plaats voor de gerechtigheid uiteindelijk. Want mij komt de wraak toe.

Zegt God dan. Dat is. Ook heel bijzonder. Romeinen 12 vers. Weet ik niet precies. Maar zoek maar op. Maar hem komt de wraak toe. Overigens is dat woord wraak. Dan zeggen mensen.

Gaat God dan rekenen. En hoe zit dat dan. Dat woord wraak. Is zowel in het kriks. En het Nederlands. In het Nederlands. Heeft het ook een bijzondere betekenis. We maken er tegenwoordig van alles mee.

Dat rechters gewraakt worden. Dat betekent niet. Dat ze dan. Ze worden wel een soort gestraft. In die zin. Dat ze mogen die zaak dan niet behandelen.

Maar ze worden ook gewoon vrijgesteld. Van die zaak. Dus als God zegt. Mij komt de wraak toe. Dan kan dat ook betekenen. Dat hij wel zorgt. Dat er een consequentie is. Maar dat ook mensen worden vrijgesteld. Van een bepaalde situatie.

Dus hij zorgt voor de consequentie. Wraak is zo. Dat is weer zo'n Nederlands woord. Wat in de loop der tijd verandert. In betekenis. Dan moet je dat altijd maar weer bedenken.

Dat gebeurt zowel. In het Grieks. Als in het Nederlands. Er zijn mensen die zeggen. Ja maar ik heb Grieks. Ik heb nou een interlineair. Dus ik kan goed Grieks. Ik kan het helemaal volgen.

Maar het past dan ook weer op. Want het ene Grieks is het andere niet. Dat is. Niet dat ik zo'n perfecte kenner van het Grieks ben. Maar ik weet wel. Dat het ene Grieks het andere Grieks niet is. En dat het Grieks wat.

In de tijd van Plato. En Aristoteles werd gesproken. Dat was 400 jaar voor Christus. Dat het een ander soort Grieks is. Als het Nieuwe Testamentisch Grieks. Dat is zelfs een andere naam woord.

Koine Grieks. En dat verschilt net zoveel. Als de taal die in Nederland. In 1600 werd gesproken. Van de taal die nu in Nederland wordt gesproken.

En ik weet niet of je wel eens hebt geprobeerd. Niet een statenvertaling van nu. Maar een echte oude statenvertaling. Uit 1600 te lezen. Nou. Dan moet je wel heel goed je best doen. Om dat te bekrijpen.

Snap je. Dat verschilt bijna net zoveel als Nederlands. Van Afrikaans. Zuid-Afrikaans. Dat is. Er zitten gewoon hele verschillende. Betekenissen soms aan.

Je kunt het dan wel herleiden. Dus soms is dat gewoon lastig. Maar ook wel leuk. En blijven uitleggers ook nog wat te doen hebben. Nou dan zeg. Want.

Als dat eerste verbond onberispelijk was geweest. Dat was het dus niet. Want. Daar was geen plaats van opstanding. Daar bleef alleen maar bloed vloeien. En dat moest jaarlijks herhaald worden.

Dat was niet onberispelijk. Daar mankeerde iets aan. Dat was een. Sinister verbond. Uiteindelijk. Dan was er voor een tweede geen plaats gezocht.

Want. Berispend. Zegt hij tegen hen. Zie de dagen komen. Spreekt de heer. Dat ik met het huis van Israël. En met het huis van Juda. Een nieuw verbond zal sluiten. Dus. Nogmaals. Dat nieuwe verbond.

Dat is niet het verbond. Dat met de kerk gesloten wordt. Of met de gemeente gesloten wordt. Dat wordt ook met Israël gesloten. Dat is ook iets. Wat wij nog wel eens. Vergeten hoor. Denk ik. Een oude verbond is met Israël gesloten.

En een nieuwe verbond is met ons gesloten. Nee. Dat wordt ook weer met Israël gesloten. Ja. En wij mogen in Israël zijn ingelijfd. Weet je wel. Wij mogen door het geloof kinderen van Abraham zijn.

Zaad van Abraham zijn. Niet overeenkomstig het verbond dat ik met hun vaderen gesloten heb. Op de dag toen ik het bij de hand nam. Om uit het land Egypte uit te leiden. Oftewel dat gebeurde vijftig dagen later.

De uitleiding uit Egypte was natuurlijk Pesach. En we zitten nu in de tijd van de omertelling. En we gaan naar Shavuot toe. Naar Pinksteren. En de eerste Pinksterdag was natuurlijk op de berg Sinaï.

Daar is in feite de geest, het woord van God over het volk uitgestort. En dat was het eerste, het oude verbond. Dus de echte eerste Pinksterdag.

Ja, die vond denk ik trouwens nog eerder plaats. Maar laat ik dat niet ingewikkelder maken dan het is. Maar de eerste echte Pinksterdag die je zomaar voor je kan halen. Die vond op de berg Sinaï plaats.

Daar gebeuren ook precies dezelfde dingen. Roop en vuur. En rookwalm. En donderstemmen. Bliksem. Ja, precies dezelfde dingen.

Maar ook wel de schaduwdingen. Want als Mozes van die berg afkomt sterven er 3000 mensen. Dat is de schaduw. Het schaduwverbond. Terwijl op de eerste Pinksterdag komen er 3000 mensen tot geloof.

Maar je ziet dat dat een een op een verband houdt. Dat het ene de schaduw is van het andere. En dat daarom ook een beter verbond is. Want toen ik het met de hand om Egypte uit te leiden.

Want zij bleven niet in mijn verbond. En ik heb geen acht meer op hen geslagen. Zegt de heren. Want dit is het verbond dat ik met het huis van Israël zal sluiten.

En na die dagen zegt de heren. Ik zal mijn wetten in hun verstand geven. En ik zal die in hun hart schrijven. Ik zal hun tot een god zijn. En zij zullen mij tot een volk zijn.

Dat is heel eenzijdig. Dat eerste verbond was tweezijdig. Mozes kwam onderaan de berg uithalen.

Toen hij voor de tweede keer met die stenen tafelen naar beneden kwam. Het zat voorgelezen. Toen riep heel het volk. Al wat de heren heeft gesproken. Zullen wij doen. Dat was in feite de koninklijke overeenkomst.

Het verbond die ook in de ark werd neergelegd. De verbondstekst van wat we dan noemen de tien geboden. De tien woorden. Maar dat was tweezijdig.

Het volk moest doen. Want God die geeft er ook beloning en dreigement bij. Wat als je het wel doet. Nou dan zal het je goed gaan. Als je het niet doet. Nou dan. Dat wil je niet weten eigenlijk.

Deuteronomium 30 moet je maar eens lezen. Maar dan overkomen je allerlei dingen die veel erger zijn dan de zwaarste coronagolf. Dat is echt verschrikkelijk. Ziekte en pestilentie.

Dus dat was een tweezijdig verbond. God zegt nou ja dat heeft uiteindelijk niet gewerkt. Niet dat hij dat ooit had gedacht dat het zou werken. Maar hij leert de mensheid en zijn volk daardoor heen dat dat het dus niet is.

En uiteindelijk wordt Israël naar Babel gebracht. Omdat dat verbond voortdurend overtreden is. Met name het verbond van de jubeljaren en de sabbatten. Dan worden ze in Babel gebracht.

Dat is ook weer de schaduw van wat er in het Nieuwe Testament gebeurde. Ook dat gebeurt weer. Na 49 gemiste sabbatjaren. Nee.

Na 70 gemiste sabbat. Oh nou ben ik het even kwijt hoor. Elk 49ste jaar kwam het 50ste jaar. En dan was er natuurlijk een jubeljaar. En dat hadden ze 70 keer niet gevierd.

En dat was de reden dat God zei. Nou ga ik het land zelf 70 jaar rust geven. En toen heeft hij ze in Babel gebracht. Eigenlijk kun je er niet eens spreken van straf. Maar om de consequentie te ervaren van wat het overtreden van dat verbond inhield.

Namelijk ze gaven het land niet hun rust. Ze hadden een 24 uurseconomie op gestart. Terwijl God had bedacht.

Dat is wat we nu in deze dagen dan hebben. We hebben veel mensen. Ik minst ook wel eens maar. Veel mensen hebben het gehoord van een great reset en zo. Die de wereld dan vindt dat nodig is. Dat is natuurlijk ook hartstikke nodig.

Alleen God had dat bedacht. Om dat elke 7 jaar te doen. En elk 50ste jaar. Een totale reset van de aarde. Dat gebeurt in feite. We doen het niet.

We doen nooit wat God zegt. Zeker economisch gezien niet. Maar het gebeurt in feite wel. Kijk maar naar historici die zeggen. Eigenlijk moet er elke tussen de 50 en de 70 jaar een oorlog plaatsvinden.

Of moet er een ramp plaatsvinden. Dan moeten we iets gebeuren waardoor de wereld als het ware door alle markten verdwijnen. En waardoor we als het ware weer overnieuw kunnen beginnen. Dat hoor je overal.

Wij zitten nu zo'n beetje weer op zo'n tijd. We moeten gereset worden. Dat moet. Dat heeft God bedacht. Niet Klaus Schwab. God heeft dat bedacht. En niet op de manier van meneer Schwab.

Maar op zijn manier. Nou dat gaat ook gebeuren. Hij gaat de aarde resetten. Dus daar kijk ik naar uit. Weet je. Niet op de manier zoals nu van plan zijn.

Maar goed. Brek me de bek niet open. Dat is echt verschrikkelijk. Er staan wel goede... Maar het is dus ook weer daarna. Ja absoluut. 100%.

En dan bedoel ik niet die man met name en toename hoor. Is ook maar een pionnetje in het hele veld. Maar ik geloof niet in één groot complot over de hele aarde. Er zijn wel mensen die met elkaar praten en dingen uitdenken.

En in die zin is het wel een beetje complotterig. Maar de grote complotdenker is natuurlijk de slang. De Satan. Die hiermee bezig is. Die denkt daarmee de wereld in.

En die alles kapot maakt. En dan zitten er wel een paar dingen tussen. Waar Christen en de wereld. Ja, het is wel mooi. Geen armoe meer. En alle honger de wereld uit. En ja. We worden ten eerste alleen maar steeds armer.

We worden doodarm. Want de bedoeling is om niks meer te zitten. En zogenaamd toch gelukkig te worden. Maar ik vind een van de ergste doelen. Is natuurlijk waar we in het begin al in feite een beetje over.

Wat ze met onze kinderen aan het doen zijn. Over genderneutraliteit. En over het kapot maken van het huwelijk. Het stuk maken van alles wat van God komt. Op het gebied van seksualiteit en huwelijk en intimiteit en zo.

Dat wordt nou helemaal kapot gemaakt. Dat is echt. Dat is. Nou ja. En dat zie ik ook gewoon bij mijn kleinkinderen gebeuren. Ik had van de week een tekstje.

Die pikte ik op van Twitter. Sommigen weten het. En als je het niet weet moet je het ook maar niet onderzoeken. Maar ik ben nogal actief op Twitter af en toe. Ja. Sommigen vinden dat leuk.

Anderen zeggen. Ach. Nou dat moet je maar niet doen. Maar er stond een tekst op van een journalist. En die vroeg. Moet je horen. Voor een interviewtje voor het acuut. Zoeken wij een blech schuinustreep pok.

En bij schuinustreep persoon. Die schuinustreep hun. Pronouns gebruikt om te spreken over gender en queer zijn. Uitroepteken. Uitroepteken. DM me even.

If you would be down to it. Het kan ook online. Is dat een grapje? Nee dat is echt. Het is helemaal echt. En ik snapte het niet. Dus ik ging naar. Eén van mijn kleinkinderen.

Waarvan ik weet dat ze daar wel mee bezig is. Hij ging zeggen. Ik zal de naam hier niet noemen. Want het wordt allemaal opgenomen. Het hoeft allemaal niet. Maar ik zeg. Bekrijp jij dat?

Ja. En ze legt zo uit wat betekent. 100%. Het is voor haar een heel heldige tekst. Maar ja. Dat wordt ze gewoon als gehoord verteld. Ik wist niet wat het allemaal was hoor.

Queer. Wat is queer? Gender en queer. Queer is geen man. Ja. Ja. Wij hebben nou iemand in de gemeente. Die roept van. Ik ben.

Pipolair. Is dat ongeveer hetzelfde? We hebben ook al een genderveranderend iemand. Maar ook iemand die pipolair is. Het dringt ook de gemeente gewoon binnen. Het gaat. De duil is zo.

Wat denk je dat. Miljoenen mensen gaan naar dat songfestival zitten kijken. Die zien niet anders. Een paar jaar geleden woon er al iemand die was. Een zogenaamd vrouw met een baard. We worden er gewoon. Het wordt onze huizen ingerommeld.

Mijn vader zei vroeger. De tv is de kijkers van de duivel. Dat was ik helemaal niet met hem eens. Maar. Mijn vader had toch gelijk. Nou. Daar moet je dan weer komen.

Ja. Maar goed. Niet alleen tv. Weet je. Die man had nog geen weet van. YouTube. Dit. Dit. Dit. We hebben het allemaal hier bij ons. Er zitten mensen s'avonds porno te kijken op.

Een telefoontje in de volgende ochtend. Toen doen ze de stilteit mee. Zitten ze de Bijbel te lezen. En. Het kan er allemaal. Het zit allemaal hierin. Noggens sprake ik een jonge vrouw. En die zei echt dat zij.

Haar dag begon met vergeving te vragen. Voor wat we in de wereld allemaal doen. Ik heb me zo geraakt deze dag. Dat ik denk van ja. Ik vind het eigenlijk allemaal maar normaal.

En wij denken van ja. Het moet allemaal gebeuren. Maar. We hebben wel een heilig God. En we moeten het helemaal verboest allemaal. Fantastisch. Als een jonge vrouw. Ik vind het echt heel bijzonder. Dat ze dat zei.

Ik vind het echt heel daarover na moeten denken. Ja. Misschien is het gewoon goed. We zijn bijna aan het einde. Maar goed. Als we gewoon samen nog bidden met elkaar. En ook dat gewoon doen. De wereld. En onze kinderen. Onze kleinkinderen. De straat waar we wonen.

De mensen om ons heen opdragen. God. We hebben een priestelijke bediening. Wij mogen. Net als Jezus. Mogen we ook middelaar zijn. Ik doe dat ook. Best ook dikwijls gewoon voor mijn straat.

Dan zeg ik. Heer. Ik breng de straat bij u. En dan noem ik de mensen die ik dan. Soms bij namen ken. Maar soms alleen maar voor een nummer. Ook de mensen voor nummer 51. Weet je wel zo. Maar goed. Dat maakt niet uit.

We zijn bemiddelaars. We mogen dat zijn. Dan geloof ik ook dat dat onze taak is. En dan hoef ik helemaal niet. Ik bedoel het eigenlijk niet zozeer. Om hun de heer Jezus te laten herkennen.

Maar wat me bij haar zo trok. Is dat we zeiden. We leven hier maar allemaal. Want de zonde. De duisternis. Krijgt toch macht. Doordat er zoveel zonde is.

Ja. Precies. En wij mogen daar in. Onze hoge priesten steekt het licht aan. En maakt ons een geur ten leven. En dat mogen wij ook zijn. Hoe de mensen onder zijn.