Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Vooravond. Ik had vorige keer de indruk en Bert vervestigd dat ik met je vandaag op de tachtige zonneur was. Dat maakte dat wat lastig. Een beetje associatief lezen heet dat dan zeg maar. Door het een kom je op het ander.
En toen is het ook iets te veel geworden, wellicht. Wat we in dit geval tot nu toe gehad hebben in de eerste twee avonden, is dat de eerste avond hebben we met name gesproken over wie schrijft wat, waarom, wanneer, aan wie.
En zijn we erachter gekomen dat Paulus eigenlijk onder de geheime naam Saulus, zonder die te noemen, een brief schreef een paar jaar voor de verwoesting van Jeruzalem aan de Hebreën die de neiging hadden om terug te keren naar de tempeldienst.
Om ze vooral aan te vuren om bij het geloof in Jezus Christus te blijven, omdat er anders geen opger voor de zon meer zou overblijven.
Dus Saulus, met het oog te komen, de verwoesting, een aantal jaren voor de verwoesting van de tempel aan de Hebreën, deze brief. Dat was eigenlijk de korte zaal van de eerste avond.
En toen, de tweede avond, de vorige keer, mijn dame ingegaan op de zoon. Hij heeft tot ons gesproken in de zoon. En dat de zoon een beeld is van de vader. En dat de vader eigenlijk twee zonen had.
Dat Israël de eerste zoon is. En Jezus Christus de tweede zoon. Dat die zoon, Jezus Christus, dat gaan we helemaal lezen in de hele Hebreënbrief. Daar gaat het over.
Hij is de profeet, hij is de priester en de koning. Dat die zoon het begin van de schepping gods was. Dat hij vanuit de stilte van de eeuwigheid, al voordat de schepping er was, de belofte van de vader heeft gekregen dat er een bruid voor hem bereid zou zijn.
Nou, toen werd het een beetje ingewikkeld, want toen ben ik gegaan van de Hebreën 10 naar een lichaam bereid, naar de Psalm 40 en naar Leviticus om een oordoorboord. En dat was een wat ingewikkeld verhaal, dat snap ik.
Daar komen we misschien nog wel een keer op als we eenmaal bij Hebreën 10 zijn. Maar goed, we hebben dan toch de setting al een beetje voor elkaar. Van, het gaat erom om voor hem een lichaam, oftewel een bruid, te bereiden.
Dat is de hele zetting van de Bijbel, dat is de zetting van de Hebreënbrief. En dat is ook waarom de Hebreën, dat zijn dus de Joden, de Israëlieten, worden opgeroepen om toch vooral bij dat geloof in de Messias te blijven.
Dat is de samenvatting van de eerste twee keer. Als je het zo zegt valt het toch wel weer mee natuurlijk. En dan valt het misschien ook een beetje op zijn plek in. Vanavond is het trouwens een bijzondere avond, het is een eerst al feest, het is Poerim.
Nou Poerim, dat speelt eigenlijk ook de hele Hebreënbrief wel door, zonder dat het trouwens genoemd wordt hoor. Maar Poerim gaat natuurlijk over de ontsnapping aan een genocide in de tijd van Esther en koning Aes Veros.
Waar Esther, Haman, wisten ontmaskeren. Althans, Mordecai deed dat eigenlijk. Maar Esther die wist Haman te ontmaskeren bij de koning. Waardoor niet het volk van Israël gedood werd, maar Haman en zijn zonen gedood werden.
En dat wordt op de dag van vandaag als een soort van carnaval gevierd in Israël. Met ratels en spreuken en dood aan Haman enzovoort. Het is een dag waarop het boek Esther wordt voorgelezen.
Waarop dus de bevrijding of de trouw van God aan Israël die nooit op zal houden, er dacht wordt. Nou, dat speelt natuurlijk voortdurend door de geschiedenis heen.
Israël is van genocide naar genocide gegaan zou je kunnen zeggen. Dat is natuurlijk bij de faro in Egypte eigenlijk al begonnen. Maar dat is ook daar in Babel gebeurd. Dat is onder Aos Veros gebeurd.
En dat is ook een aantal jaren na het schrijven van die Hebraïebrief gebeurd. Toen zijn er echt miljoenen dood gevallen ook in Israël. Toen in die tijd al. Israël is uitgemoord. Jeruzalem is met de grond gelijk gemaakt.
De tempel is verwoest. Er bleven maar heel weinig joden over toen. Nog wel even een aantal is er een soort van beetje een Joodse provincie geweest. En in het jaar 130 is er toen weer een genocide overheen gekomen.
En zij is de rest zo'n beetje uitgemoord. En sindsdien woonden er nog maar een paar, plus wat Palestijnen. Nou, ik hoef niet te vertellen dat de hele geschiedenis door dat doorgegaan is natuurlijk.
De diabolos, de duivel, heeft het voortdurend gemikt op het volk van God. Wat ook dus, ik dacht dat we dat de vorige keer toch ook behandeld hadden.
Wat ook de zoon van God is. De zoon van God. Jezus moest leiden aan het kruis. De ogen van de andere zoon van God. Israël zijn gesloten en hun oren zijn gesloten.
Waarom? Zodat zij het heil niet zouden verstaan. Waarom dat dan? Omdat het tot de heidenen zou komen. En daardoor is de zaligheid ook tot in Bunschoten Spakenburg doorgedrongen.
En overal in de hele wereld. En dat gaat maar door. En daarvoor zijn hun ogen gesloten. Althans, niet voor alle, maar voor een deel. We komen dat dadelijk nog wel tegen in de Hebraïe brief.
Totdat straks hun ogen geopend zullen worden. God is nu bezig uit de hele wereld alle stammen van Israël en alle Joden weer terug te brengen naar huis. Ook zo'n oorlog in de Oekraïne dient daar weer voor.
Tientallen vliegtuigen vol met Joden. Die doen alia nu in deze tijd. Die gaan terug naar Israël. Gaan daar weer wonen. Met name Oekraïne heeft een rijke, wat zou ik bijna zeggen, maar het is meer een arme Joodse geschiedenis.
Bij de wereldoorlog zijn er door de Oekraïnes in de Oekraïne ongeveer anderhalve joden vermoord. Er zijn er ook nog wel heel veel overgebleven. En die vluchten nu.
Die zien de bui hangen. En die gaan terug naar huis. Nou, zo doet God dat gewoon over de hele wereld. Dus we zien over de hele wereld de profetieën in vervulling gaan.
We zien het eigenlijk zo dichtbij komen zoals Saulus het dan in Hebraïe al voor Jeruzalem dichtbij zag komen. En zij wacht. Nou, hou vol. Kom op. Dus ik denk dat wat dat betreft de boodschap die toen aan de Hebraïe werd gegeven ook voor ons een geweldige boodschap is.
Om nu in deze tijd te horen. Omdat wij ook nu nodig hebben. Hou vol. Kom op. Laat niet los. En leef ook je leven.
Want dat is een beetje de indeling van die hele brief natuurlijk. Waar eerst wordt getoond wie die zoon van God is. Dan wordt hij naar voren gebracht als profeet.
Als priester. Met name in vergelijking met Melchizedek. Melchizedek. En uiteindelijk ook als de koning. Vergelijking met de zoon van David. En dan wordt er tot slot gezegd hoe we dan in deze tijd zouden moeten leven.
Uitgaan buiten de legerplaats. De smaadheid met hem dragen. Je bent een plekje deaden probleemd. Die dan ook een plekje afvragen. Die dan ook een plekje van die salar is. Die dan ook een plekje van die service. Die dan ook een plekje van die Boord met de Brite. Die dan ook een plekje van de pourcentage. Die dan ook een plekje van deyleis. Die dan ook een plekje van de doué.
Die dan ook een plekje van de doorgaan. Die dan ook een plekje van de burijking met de doué. Die dan ook een plekje van de phone. Ja, dat zie ik. Ja, nou is er toch meer volk dan ik dacht zomaar nog ineens.
Dus dat is een beetje het overzicht van die hele Hebraïe brief. Nou dan denk ik dat we nu, dan wil ik toch maar naar hoofdstuk 2 gaan. Want als ik te lang bij elk vers stilsta met alle uitweidingen.
Dan doen we ongeveer 10 jaar over de brief en dan is de Heer al lang terug. Dus we moeten ook een beetje het grote overzicht te pakken houden. En hoofdstuk 2, daar zegt hij dan. Daarom moeten wij, en dat gaat dus in eerste instantie tot Hebraïe.
Maar daardoorheen ook tot ons. Gewoon net zo goed tot ons vandaag. Daarom moeten wij ons te meer houden aan wat door ons gehoord is. Opdat wij niet op enig moment afdrijven.
Ik denk dat dat enorm belangrijk was voor de Joden toen. Ze hadden gehoord over Yeshua die de zaligmaker is. Die de redder der wereld is. Die alle offers vervangen had door zijn offer aan het kruis en bij zijn opstanding.
En dat woord wat eerst door de vaderen of door de profeten tot de vaderen gesproken wordt. Dat moesten ze te meer vasthouden. Maar dat geldt ook voor ons.
Wij hebben ook dat profetisch woord dat vast is. En laten we ons ook vasthouden aan de waarheid van dat profetisch woord. Dat is lastig genoeg.
Want vooral in deze tijd zie ik van alle kanten allerlei profetische woorden opduikelen. Weet je wel. De een legt het zus uit en de ander zo. En keer steeds weer terug naar die Bijbel.
Bespreek het met elkaar. Maar ik denk ook dat dat de rijkdom van Gods woord is. Dat we het vanuit verschillende kanten kunnen bezien. Maar dat we in profetische tijden leven is natuurlijk heel erg duidelijk.
En dat in deze profetische tijden eigenlijk tegen ons ook gezegd wordt. Dat we ons moeten houden aan wat gehoord is. En niet afdrijven. Hou vast.
Hou vast aan Gods woord. Hou vast aan de naam van Jezus. Hou vast aan de verwachting van zijn komst. Dat is bijvoorbeeld wat de apostel Johannes schrijft aan de broeders en zusters in Filippi.
Waar hij zegt van jullie hebben kleine kracht. Maar ik ga je ook bewaren voor de uren der verzoek die niet over de wereld komt. Maar hou vast aan de naam van Jezus.
Aan het profetische woord. En aan het bevel om hem te blijven verwachten. Dat is maar gewoon wat we nu vast moeten houden. En ons niet laten afdrijven naar allerlei andere gedachten.
Want als het woord dat door engelen gesproken werd. Boodschappers. Dat is een beetje lastig. Wel in de vertaling ook. Soms gaat het over letterlijke engelen. Soms zijn engelen boodschappers. Het is angelos in het Grieks.
En een angelos is altijd een boodschapper. En dat kan een engel zijn. En soms is het uit de context heel erg duidelijk dat het bovennatuurlijke wezens zijn. Oftewel wel geschapen wezens.
Maar hemelwezens. En soms is het niet helemaal helder. Je komt dat ook in de openbaring van de Heer Jezus aan Johannes terug. Kun je dat terugzien. En zij van de engel der gemeente.
Die te bijvoorbeeld Filippië is. Of Sardes is. Enzovoort. En dan is het altijd ook onduidelijk. Is er nou over elke gemeente een engel die over de gemeente waagt.
Of wordt met de engel der gemeente gewoon de voorganger. Of de oudste van de gemeente. Bedoel de boodschappers in de gemeente. Dus het is soms een beetje lastig te onderscheiden.
Maar het woord is in ieder geval soms door engelen gesproken. En soms ook door boodschappers. Die dat woord hebben gesproken. Als dat woord al bindend was. En elke overtreding en ongehoorzaamheid.
Rechtvaardige vergelding ontving. Het woord heeft zijn consequenties. Natuurlijk weten wij dat al die vergelding. Uiteindelijk is neergekomen. Op Yeshua aan het kruis.
Waar hij de zonde van de wereld heeft weggenomen. Maar uiteindelijk heeft ook. In de hele Tenach. In het hele Oude Testament. Had zonde. Had vergelding. Oftewel.
Een antwoord op de zonde. Tot gevolg. Uiteindelijk weten we dat de oude wereld is vergaan door de zonvloed. Die ontving. Rechtvaardige vergelding. Ik merk in deze tijd dat heel veel mensen met dat soort verhalen heel veel moeite hebben.
Omdat ze zeggen. Hoe kan dat nou dat een god dat gedaan heeft. Sommige mensen zeggen zelfs ook in deze tijd dat de god van het Oude Testament een andere god was dan de god van het Nieuwe Testament.
Dat is trouwens ook niet nieuw. Dat werd ook al in de eerste eeuwen na Christus verkondigd. Bijvoorbeeld door Mastion. Die zei dat de god van het Oude Testament een demiurg was.
Een kwade god. Die eigenlijk een wereld had geschapen. Die er maar vruchteloos uitzag. En door en vol geweld. En ellende.
Een boze god. En dat de god van het Nieuwe Testament een god was die zich in liefde in Jezus heeft laten zien. Nou, als je even kijkt in de kerkgeschiedenis of googelt op de naam Mastion, Mastionite.
Dat zijn hele grote stromen geweest in de vroege kerkgeschiedenis. Die dreigden zelfs op een gegeven moment de hoofdstroom van het christendom te worden. Dezelfde dingen zie ik nu een beetje terugkomen.
Het gaat heel veel over de god van liefde. We moeten vooral aardig zijn voor iedereen. En iedereen in alles begrijpen. En iedereen accepteren op elke manier. En enig oordeel mag eigenlijk nooit uitgesproken worden.
Dat is niet de god van de Bijbel. Die god van de Bijbel is ook de god van het Oude Testament. Het is trouwens dezelfde god van het Nieuwe Testament. Waar Jezus de geldwisselaars en de handelaars van het tempelplein verdreef.
En waar hij de fariseeën witgepleisterde graven noemde. Waar Paulus uitvalt tegen Simon de Tovenaar. Dat hij vol ellende en vol bittere gal is.
Nou noem maar op. Ook in dat Nieuwe Testament zien we dat zonde blijft zonde. Het wordt niet goed gesproken. Er wordt niet gezegd van... Kijk de zonde is wel vergeven.
En in Christus zijn we gered en gereinigd. En het is niet meer zo dat... Dat we bang hoeven te zijn als we een keer zondigen. Dat we door die zonde toch weer verloren gaan. Want dat is niet zo. We zijn opnieuw geboren.
We zijn nieuwe mensen geworden. Maar zonde blijft wel zonde. En als je in zonde leeft ben je vruchteloos. Dat is eigenlijk in één woord het meest wat je kunt hangen aan het begrip zonde.
Nou ik zie dat al over de wereld toenemen. En dan heb ik het nog niet eens over waar Jezus het over had. Over aardbevingen en oorlogen en brugten van oorlogen.
Dat zien we natuurlijk toenemen. Maar we zien... Dat wordt aan Timotheus opgeschreven. De wetteloosheid die neemt toe. En de wetteloosheid dat betekent dat de normloosheid zegevierd.
Wetteloosheid betekent niet per se dat ze ons niet meer aan de aardse wetten houden. Daar worden we juist steeds meer toegedwongen. Maar dat betekent dat de normloosheid...
Dat mensen geen houvast meer hebben aan wat nu eigenlijk waarheid is. En dat ze daarom op allerlei gebied... Van alles wat in Gods woord geschreven staat maar loslaten.
Als je tegenwoordig Romeinen 1 zomaar zou voorlezen in het openbaar... Dan wordt de peri al bijna opgepakt worden. Als daar staat dat...
Dat God zich ons overgegeven heeft aan vruchteloos denken en aan afgoderij. En de lust van mannen is voor mannen ontbrand. En de lust van vrouwen is voor vrouwen ontbrand. Als je dat gewoon leest...
Als je gewoon Romeinen 1 maar voorleest... Dat mag alleen nog binnenkerkelijk verband. Nog wel. Daarbuiten dan zouden ze je snel oppakken.
Wij moeten ook niet denken dat dat geen invloed op ons heeft. Wij drijven met die stroom mee. De gevaarlijkste geest, zeg ik altijd, is de geest van de tijd. Dat doe je...
Die heeft heel veel invloed op ons allemaal. De geest van de tijd. Een heel mooi bijvoorbeeld vind ik... Dat kun je altijd zien in de mode. Ik bedoel, op een gegeven moment gaat iemand... Er gaan een paar mensen in broeken met gescheurde knieën lopen.
En op een gegeven moment loopt de hele wereld in broeken met gescheurde knieën. En in eerste instantie denk je... Wat raar om in broeken met gescheurde knieën te lopen. En op een gegeven moment doet iedereen het gewoon. En dan gaat het weer over.
Dat heet mode. En dan ga je op en neer in de geest van de tijd mee. Dat verandert dan nog steeds. Op een gegeven moment gaat iedereen zich tatoeëren. Dat kan je weer niet weghalen. Maar dat zie je. Dus ook overal.
Dat is ook de tijdgeest. Ook onder christenen. Ja. Dat gebeurt gewoon. Of mijn kinderen vinden dat soms... Ik bedoel, ze hebben het bijna niet gedaan. De een heeft dan een kruisje op de pols.
Nou ja. Daar kan pa weinig van zeggen. Nou heb ik er trouwens niks meer over te zeggen. Maar je kan niet weinig van zeggen natuurlijk. En de andere geboortedatum van... Van de dochtertje die overleden is.
Kort na de geboorte. Dat is toch wel oké, pa. Ja. Dan denk ik... Het is eigenlijk het enige wat niet oké is. Want in de Bijbel staat... Je mag hier geen insnijdingen voor een dode maken.
Maar ja. Ik kan het ook alweer begrijpen. Zo heel erg is het allemaal niet. Maar... We gaan met de geest van de tijd mee. Dat doen we in alles. Maar dat doen we ook in ons denken. In het feit dat we denken...
De wetenschap heeft gelijk. En wij moeten afgaan op wetenschappers. Terwijl de wetenschap... Zoveel weten die niet. God weet alles. En de wetenschap weet bijna niks.
Ik heb een heerlijk boek van twee prachtige Amerikaanse wetenschappers thuis. Ik weet alleen de naam van de ene. Cem Gam heet die. C-H-A-M.
Maar je spreekt thuis als Cem. Maar die is makkelijk te onthouden natuurlijk. Gam. En het is ook het Nederlands uitgegeven dat boek. En er staat boven. Wij hebben geen idee. En dat zijn twee ongelovige wetenschappers.
Die aangeven dat ze eigenlijk geen idee. Dat we eigenlijk met z'n allen geen idee hebben. Over hoe alles nu in elkaar zit. Waar het vandaan komt. Waar het heen gaat. Hoe dingen in elkaar zitten. Maar toch gaan wij mee.
Ook als christenen. In die hele wetenschappelijke gedachte. Zijn er christenen die boeken gaan schrijven. Oh ja. Misschien is die evolutietheorie toch wel waar. En moeten we dat allemaal een beetje anders gaan zien.
En dan kunnen we dat een beetje schuren. En er is een soort. Nou ja. Vroeger zou je zeggen. Een baba-papa idee van maken. Ik denk dat jullie dat nog wel weten wat dat is. De kinderen weten dat niet meer.
Maar dan past het altijd wel. Let op. Let op. Laten we het vasthouden. Dat is wat hier staat. Hoe zullen wij dan ontvluchten. Ga ik gewoon verder in vers 3.
Als wij zo'n grote zaligheid voor onacht samen. Die in het begin door de Heer Jezus. Is verkondigd. En die aan ons is bevestigd. Dat is weer een argument dat Paulus. Onder de naam Saulus zeg maar.
Of eigenlijk onder pseudoniem. Die brief heeft geschreven. Hij is niet. Paulus was niet een eerste getuige. Jezus heeft het verkondigd. Aan zijn discipelen. En het is. Aan ons bevestigd.
Door hen die hem gehoord hebben. Paulus. Laat hij. Deze brief is dus niet geschreven. In ieder geval niet. Door iemand die Jezus zelf gehoord heeft. En dus. Het is.
Door. Jezus heeft het gesproken. En het is aan ons bevestigd. Door degene die hem gehoord hebben. En dan heeft God er bovendien. Mede getuigenis aangegeven. Door tekenen.
Wonderen. En allerlei krachten. En gaven. Letterlijk uitdelingen. Dat wat hij uitdeelde. Van de Heilige Geest. Over een komstig zijn wil. Overstaat dit al in de.
Verleden tijd. Hij heeft dat gedaan. In het Krieg is. Verleden tijd. Tegenwoordige tijd. En toekomende tijd. Wat lastiger. Omdat ze nog een tijd hebben. En dat is. In het Krieg heet dat de Aoristes.
Voor degenen die geïnteresseerd zijn. Maar dat is eigenlijk een blijvende tijd. Dat is iets wat gebeurt. En altijd blijft gebeuren. En altijd gebeurde. Dat is iets wat. Je zou zeggen. Continu. Tegenwoordige tijd is.
Dat is de Aorist. Er komt heel veel voor. En soms als het nodig is. Zal ik erop wijzen. Omdat dat toch wel enig verschil maakt. In hoe je iets verstaat. Dan is het niet van. Iets wat nu gebeurt.
Of iets wat toen gebeurde. Maar dit is duidelijk. Verleden tijd. Paulus Zijf is er eigenlijk al over. Hij heeft. In het begin. Aan Israël. Heel veel wonderen en tekenen. Gegeven.
Uitdelingen. Allerlei krachten. En gaven. En zelf geloof ik. Dat dat ook allemaal. Wonderen en tekenen. Die zijn er vandaag de dag. Zeker nog. Absoluut.
Ik ben er zelf. Echt een voorbeeld van. Niet dat ik zo'n voorbeeld van. Maar wat God aan mij gedaan heeft. Ik heb echt een heel ernstig brandongeval.
Overleefd door gebed. Ik was voor. Voor meer dan. 60. 50. 60%. Had ik. Derde graas verbrand. Hoe noemde. De ergste zijn. Ik ga altijd om elkaar. Of eerste nou het ergste is.
Of het derde. Maar ik had. Ik had de ergste in ieder geval. De kop ten het ziekenhuis. En de vellen liepen van mijn lichaam. En ze dachten echt. Dat ik dood zou gaan. En ik was. Vier dagen later. Ik denk echt op gebed.
Van zoveel mensen. Totaal geneden. 1995. In Italië gebeurd. Dus ik heb gezien aan mezelf. Dat mijn eigen lijf tot gebed werkt. Ik kan het nog zien elke dag. Want er is geen litteken van overgebleven.
Je kan het nergens zien. En terwijl het echt totaal was. Over mijn hele lichaam. Dus God doet het. Maar het is niet gebruikt. Het waren tekenen. Het zijn tekenen die hoorden bij de begintijd.
Eigenlijk niet eens bij de begintijd. Die horen bij het koninkrijk. Die horen bij. Als straks Jezus terug gaat komen. Gaan diezelfde tekenen en wonderen. Gaan weer gebeuren. Dat hoort bij het koninkrijk van God.
Maar dat koninkrijk is niet nu. Ofwel in het Engels. Het is niet kingdom now. Nou dat weet je al genoeg eigenlijk. Dat is gewoon niet nu. En er gebeurt wel eens wat. Maar er gebeurt veel meer.
Niet wat. Nou dat is heel geloofsafdrijvend. Heel veel mensen die worden zoet gehouden met het feit dat ze.
Of zoet gehouden. Die worden verleid om naar een kerk te gaan. En naar een gemeente. Samenkomst. Want bij ons vinden genezingen plaats. En dan moeten ze blijven komen. En volhouden met bidden. En vooral ook met geven meestal.
En uiteindelijk zal God wel gaan verhoren. Maar in de meeste gevallen gebeurt er gewoon echt niks. Maar die mensen op dood. Of blijven doof. Of blijven lam. Of worden ze even opgericht.
Maar vallen weer terug. Of zo. Het is nu niet de tijd van dat soort geweldige wonderen. Het is niet zo. Want dan hoef je alleen maar voor te kijken. Dan zie je het al. Het is niet een kwestie van ongeloof. Het is een kwestie van nuchter zien.
Dat wil dus nogmaals niet zeggen dat het nooit meer kan gebeuren. God is een God van gebeden. En als we er bidden. Nou ja. Nogmaals denk dan maar aan wat er met mij gebeurd is. Maar goed. We hebben ook een kleindochter gekregen.
Die na de geboorte ernstig ziek was. En we hebben nog nooit zoveel gebeden als toen. Maar ze ging toch dood. Ja. Dat is ook gebeurd. Dus weet je. De apostelen die deden dat met kracht.
Toen. Die waren het ook weer. Petrus en Johannes in de poort stonden. En ze zeiden. Geld of goederen heb ik niet. Maar wat ik heb dat geef ik u in de naam van Jezus Christus.
Sta op en wandel. Toen hebben ze niet stand te kijken. En nu. Wat zou er gebeuren. Nee. Dat deden ze met macht en kracht. En dat gebeurde. Punt. Zo ging dat. Dat is er nu niet.
Ik heb dat nog nooit gezien. Dat dat gebeurde. Misschien gebeurde het ergens. In Afrika wil ik het daar ook nooit gezien hebben. En we hebben daar heel veel geweest. Ik denk dat dat voor toen was.
En dat Saulus Paulus. Laten we die naam maar gewoon zo blijven noemen. Dat die ook hier de joden er voorbereid verluisterd. Die tijd is geweest. Dat aardse koninkrijk gaat nu niet komen.
En ze willen jullie wel terugroepen naar Jeruzalem. Of ze willen jullie wel terugroepen naar die oude tempeldienst. En zeggen laten we nou gewoon weer gaan offeren. En laten we weer doen zoals het gebruikelijk was.
Want dat is wat God wil. Doe dat niet. Het was. Maar het is niet. Nu is. Nou ja goed. Daar gaat het vervolg over. Er staat. Want hij heeft de komende wereld.
Waarover wij spreken. Niet onderworpen aan Engelen. In feite is dit al een hele duidelijke richting aanwijzen natuurlijk. De komende wereld. Hij zegt. Het gaat over deze wereld.
En de komende wereld. In het Griek staat er het woord. Aion. Aionios. Dat betekent soms wereld. En soms tijd. Of tijdperk. Nou ja goed.
Dan snappen wij ook wel. Dat halen we in Nederlands ook wel door elkaar. Als ik nu zou zeggen. Wat een wereld waar we in leven. Dan bedoel ik niet meer die aardbol waar we op leven. Dan bedoel ik alles wat er in deze tijd gebeurt in deze wereld.
Dus wat een tijdperk. Wat leven we in bijzondere tijden. Nou. Zo zegt de apostel hier ook. Wij leven nu in deze tijden.
Vlak voor de verhoesting van Jeruzalem. Wij leven nu in deze tijden. Vlak voor. Ik denk. Het einde van alle aardse dingen.
In die zin. Het einde van het zondige bestel van dingen. Maar er komt een nieuwe tijd. Er wordt een nieuwe tijd verwacht. Die komt er echt aan. Ik word nogal eens uitgenodigd ook ergens om te spreken over de eindtijd.
Soms spreek ik veel liever over de begintijd. Weet je wel. De eindtijd is zo negatief. Alsof ja. Er komt een einde inderdaad. Aan ziekte. Aan pijn. Aan zonde. Aan dood. Aan oorlog.
Maar. Het is veel meer de gedachte. Er komt een nieuw begin. Voor ons als gemeente geloof ik dat de verwachting is dat we zullen opgenomen worden.
De heren te goed gaan in de lucht. Maar dan zullen we ook weer met hem terugkomen op deze aarde. Als hij zijn troon gaat vestigen. Gewoon in Jeruzalem. Of gewoon. Maar gewoon op deze aarde in Jeruzalem.
En dan zullen de kinderen weer spelen op de pleinen en op de straten. En dan zal het vrede zijn. En dan zal het goed zijn. Dat is het toekomstperspectief wat we mogen hebben. En wat we ook mogen bieden.
Aan elkaar. Aan onze kinderen. Kinderen vragen weleens aan me van. Moeten we eigenlijk nog wel naar school? Moeten we studeren? Want als Jezus terugkomt. Wat hebben we daar dan aan? Dan stuur je een verhaal goed. Want dat ga je heus niet vergeten.
Straks. Dat neem je echt mee. Ook als je opgenomen wordt. En als je weer terugkomt. Ik bedoel. Je hebt geleerd. En dat neem je mee. Je bent jezelf als je weer terugkomt.
Op een andere manier. Maar je bent wie je bent. Gelooft u dat ook? Denkt u dat ook? We zullen elkaar zien. Herkennen.
Herinneren wie we waren. Weten wie we zijn. Het zal op een totaal nieuwe manier zijn. Voor ons als. Degenen die worden opgenomen. Die nu gelovig zijn. Dan zullen we. Een lichaam gelijkvormig aan dat van Jezus ontvangen.
Na zijn opstanding. Dat was heel anders. Hij kon dwars door deuren en ramen heen. Zonder ze open te doen. Dat deed hij daarvoor nooit. Hij kon van de ene plaats naar de andere in.
Minder dan geen tijd gaan. Tegelijkertijd moet je heel goed blijven beseffen. Dat hij nog wel was wie hij was. Hij had zelfs de litteken een ochtend. Die had op aarde.
Soms werd hij niet herkend. Maar dan ineens weer wel. Bij het breken van het boot. Bij het eten. Thomas die hem ziet. De wond in zijn zij. Hij eet. Dus vind ik zelf altijd nog wel prettig om te bedenken.
Dat we straks nog gewoon lekker frisje mogen eten. Daar ben ik gek op. Bak een kibbeling straks. Weet je wel. Na de opmaat. Vind ik het fantastisch. Dus. Ja. Weet je. Een heleboel dingen blijven.
Blijven. Maar het wordt nieuw. Het wordt groter. Het wordt mooier. Het wordt beter. En dat geloof ik echt. Het wordt meer en anders dimensionaal. Dat is wat er aankomt. Dus we moeten elkaar niet de put in.
Maar de put uit praten. De put in praten doe je. Als je zegt. Ach. Die wereld van nu. Dat gaat nergens heen. Ja. Dat gaat wel ergens heen. En. Ja. Als de weeën beginnen.
Die zijn al lang begonnen nu natuurlijk. Dan weet je dat het kind er bijna aankomt. Ja. Die weeën zijn niet fijn. Maar het kind komt er wel aan. Over mijn achterkleinkind is er nog steeds niet. Misschien ja.
Misschien nu wel. Het was een week geleden uitgerekend. Het is al een keer begonnen geweest. Maar. Blijf maar op zich. Laten we. Ze blijft. Het is een ze. Blijf maar op haar.
Zeg je dan op haar laten we. Nee. Zeg ook he. Hoe zeg je dit nou. Is genderneutraal. Dat weet ik niet. Het gaat ook niet mijn best door. Goed. Dus.
Er komt een nieuwe wereld aan. En dat is een fantastische wereld. En wij mogen er eigenlijk al aan leven. Iemand heeft ergens getuigd. Maar. Zegt hij dan. Iemand heeft dus.
Hij doet even een tussenzin. Om aan te duiden. Om ergens te komen. Om vanuit een redenering ergens te komen. Maar. Iemand heeft ergens getuigd. Wat is de mens dat u aan hem denkt.
Of de mensenzoon dat u naar hem omziet. Mensenzoon. Dat is in het Hebreels. Ben Adam. Iemand heeft ergens getuigd. Dan gaat het hier over Psalm 8. Het staat in Psalm 8. Waar David betuigd heeft.
Wat is de Ben Adam. Dat u naar hem omziet. En Ben Adam. De mensenzoon. Daar kom je natuurlijk al. Heel direct bij de zoon des mensen uit. Jezus noemt zich zo.
We hebben Adam gehad. Dat is de eerste Adam. En Jezus is de Ben Adam. Is de zoon van. De zoon van de mens. Hij is de zoon gods. Maar hij is ook de zoon des mensen.
Dat maakt hem juist zo geweldig bijzonder. En in het eerste hoofdstuk. Heeft de schrijver de nadruk erop gelegd. Hij is God. Dat boven alles God.
De prijzen tot een eeuwigheid. Ik geloof. Jezus is de zoon van God. En is in die zin ook God. Ik heb vorige keer gezegd. Jezus heeft zo mooi geprofiteerd van.
Een kind is ons geboren. Een zoon is ons gegeven. Die zoon was er van eeuwigheid. Dat is het eeuwige woord van God. Maar dat kind is geboren. Jezus is geboren. In het jaar 4 voor Christus.
In Bethlehem. Toen is Jezus begonnen te bestaan. Jezus is er niet van eeuwigheid. De zoon wel. Ik leg het uit. Maar ik begrijp het zelf ook niet.
Maar. Ik begrijp het in de zin dat je dat vat. Maar. Dat maakt zoveel duidelijk. Die zoon is van eeuwigheid. Maar Jezus. Yeshua is geboren.
In de tijd. Hij is in de tijd gekomen. Hij is zelf schepsel geworden. Dus het eerste hoofdstuk gaat in dat hij is goddelijk. Hij is van eeuwigheid. Uit hem.
Door hem. En tot hem zijn alle dingen. Door wie hij ook de wereld gemaakt heeft. Daar hebben we het over gehad. Dit hoofdstuk 2 gaat heel erg benadrukken dat hij mens is.
Hij is een mensenzoon. Iemand heeft ergens betreed. Wat is nou die mensenzoon? Wat is de Ben Adam dat u aan hem denkt? U hebt hem voor korte tijd minder dan de engelen gemaakt.
Minder gemaakt dan de engelen. Dat is. Dat zal hij later nog zeggen. Vanwege het lijden des doods. De engelen zijn niet sterfelijk. En dan komt de Ben Adam.
De zoon des mensen. Yeshua. De Christus. En die gaat sterven. Geen van de engelen hoeft te sterven. Hij is dus voor een korte tijd. Is die wat dat betreft minder dan de engelen gemaakt.
En over dat sterven gaat dit hele hoofdstuk. Omdat. Daar begon de Bijbel natuurlijk ook mee. Dat toen wij afvielen van God gingen we stervende sterven. En daarom moest ook Jezus nu gaan sterven.
Dat valt dadelijk wel op zijn plek denk ik. We houden zo het hoofdstuk aan. Dus ik ga niet helemaal uiteiden naar dit en dat. Maar wel. Dat begin erbij halen. In het begin ging het erom. Die mens werd sterfelijk.
Die was al sterfelijk toen hij geschapen werd. Maar toen hij van de boom van kennis van goed en kwaad had gegeten. Wat in feite volbarig was. Ging hij terwijl hij aan het sterven was ook daadwerkelijk sterven.
Waarom? Omdat hij niet meer in contact mocht en kon komen met de boom des levens. Die in het midden van de hof stond. Ze zijn eruit gestuurd. En engelen met vlammende zwaarden zijn ervoor gezet.
En God zei laten we de mens nu ook verdrijven uit de hof van Ede. De hof van Ede. Opdat hij zijn hand niet uitstrekken en nemen en eten van de boom des levens en leven tot een eeuwigheid.
Dat had dus nog steeds gekund als hij dat had gedaan. Maar dan had hij in zijn zonde blijven bestaan. Nou ja, dat had natuurlijk verschrikkelijk geweest. Want nu kunnen we als er geweldige zonnige mensen zijn.
Of dictators of wereldbeheersers van deze eeuw. Nog wachten tot ze dood zijn. Ja? Hitler leeft niet meer om maar één persoon te noemen. Of Stalin of weet ik wie. Zalmogen we. En uiteindelijk is iedereen sterfelijk.
Gaan ze allemaal een keer dood. Dus niemand heeft gelukkig wat dat betreft het eeuwige leven hier op aarde. Maar goed, in feite was toen ook het leven onbereikbaar geworden.
En was God ook onbereikbaar geworden voor de mensen. Daarom is God zelf uiteindelijk ook maar... Het zat natuurlijk in zijn plan. Of gewoon niet bij verrassing.
Maar is hij uiteindelijk ook maar mens geworden. Om zowel als mens onder de mensen gelijk te kunnen zijn. En hen dus uit die rampzalige toestand te kunnen redden.
Daar gaat dit hoofd te komen. En de teksten die nu komen. Die Paulus gaat aanhalen. Die zijn er ook voor bedoeld. Om te laten zien. Kijk maar. Hij is volkomen mens geworden.
Hij is echt honderd procent mens geworden. Nou dat. Korte tijd minder dan de engelen. Maar met heerlijkheid en eer hebt u hem gekroond. Dat is natuurlijk de situatie ook van nu.
Hij is het heiligdom binnen gegaan. Dat kunnen we zien in Hebreeë 10. Het heiligdom binnen. En hij heeft zich daar voor God de Vader gesteld. En hij is met heerlijkheid en eer gekroond.
En hij zit aan de rechterhand van de Vader. Romeinen 8. Waar hij ook voor ons bidt en voor ons pleit. Dat is zijn positie op dit moment. Hij is met eer en heerlijkheid gekroond.
U hebt hem gesteld over de werken van zijn handen. Hij heeft door hem is alles geschapen. Maar hij gaat er nu ook over. Hij heeft de wereld overwonnen.
Hij zei in het einde van Matthäus. Mij komt alle macht toe in de hemel en op de aarde. Wees niet bevreesd. Niemand kan je wat aandoen. Je bent van mij. Je bent in feite overal bovenuit getild.
Alle dingen hebt u onder zijn voeten onderworpen. Alle dingen. Nu zijn onder zijn voeten onderworpen. Dat is al gebeurd. En daar is ook niks in uitgezonden.
Dat staat er direct achter. Bij het onderwerpen van alle dingen aan hem. Heeft hij niets uitgezonderd dat hem niet onderworpen is. Dat is een geestelijke waarheid.
Dat is trouwens ook een letterlijke waarheid. Alleen. Ja weet je. Als we nu om ons heen kijken. Ja dan zien we dat niet. Wij zien oorlog.
Wij zien verdriet. Wij zien vluchtende mensen. Wij zien mensen die lijden van kanker. Wij zien mensen sterven. Wij zien dingen waarvan je duidelijk zegt. Ja dat is niet goed.
Zo hoort het niet te zijn. Wij zien niet. Als ik gewoon eromheen kijk. In de lente zie ik gelukkig nog heel veel van God. Weet je wel. De boompjes lopen weer uit.
En de magnolia bij ons achter doet het weer. En als ik morgens de deur open doe hoor ik een heerlijke merel fluiten. Daar word ik altijd gelukkig van. En dan denk ik. Ah misschien hoort mijn vrouw het volgende week ook.
Als het magneetje aangesloten wordt. Weet je wel. Dan gaan we naar buiten. Dan gaan we samen merelens luisteren. Wat zal dat fantastisch zijn. Dat zijn toch dingen. Dan denk ik altijd. Hoe groot zijt jij toch trouwens.
Als ik hierheen rij. En ik zie die mooie hemel. En die volle maan aan de hemel. En dan denk ik. Oh heerl. Wat bent u. Groot en machtig. Soms moet je meer naar de maan kijken dan naar de televisie denk ik.
Om gelukkig in God te worden. Toch? Ja. Maar ja. We zien het niet. Nou dat klopt. Dat had de cijfer van de Hebraebrief al voorzien.
Het staat er namelijk gewoon in. Nu zien wij echter nog niet dat hem alle dingen onderworpen zijn. Dat zien we niet. Het is wel zo. Maar we zien het niet. Maar wij zien Jezus.
Ja die zien we ook wel niet. Maar die zien we op een andere manier wel. En niet per se bij een merel of de volle maan. Maar gewoon als we zijn woord openen. Wij zien Jezus als we met broeders en zusters bij elkaar zijn.
Als we in de gemeente zijn. Als we samen zingen. Wij zien Jezus als we vergeving zien. Als we heling zien. Als we redding zien. Wij zien Jezus als mensen tot geloof komen.
Als mensen hun ogen openen voor het geloof in de Heer Jezus. Wij zien Jezus als er toch op geestelijk gebied nog zo verschrikkelijk veel wonderen gebeuren.
Ja. Waar je dwars door alles heen God aan het werk kan zien. Kijk Mozes die vroeg aan God of hij er mocht zien.
Weet je nog van mag ik u aangezicht zien. Toen zei God niemand kan me aangezicht zien. En blijven leven. Dat kan ook niet. Maar weet je wat. Als je je nou. Ik zal je verbergen tussen die rots pleeg.
En dan zal ik aan je voorbij gaan. En terwijl ik aan je voorbij ga. Dan roep ik mijn naam uit. Groot is Jehova. Barmhartig en genadigd Jehova. Rijk aan goede kieren.
God roept zijn naam uit. Met de hand op het gezicht van Mozes. En als hij voorbij is. Dan zegt God. Dan mag je mijn achterste delen zien. Eigenlijk staat er dan.
Mag je zien wat ik achterlaat. En ik denk als we dat een beetje verstaan. Dat we dan nu ook nog weten. Hoe wij God kunnen zien. We kunnen hem niet zien met onze ogen.
Kijk daar staat God. Mensen zeggen wel. Spottend is dat. Dan grof jij nog steeds in die oude man met die lange witte baard en zo. Nee daar geloof ik niet in. Alhoewel dat wel op zich een bijdelsbeeld is. Want Daniel spreekt daarover.
De oude van dagen die komt. Maar dat is weer een ander verhaal. Maar wij kunnen God niet zien. Wij kunnen God niet zien. Dus in die zin geloof ik niet in zo'n God. Maar ik zie God wel in wat hij achterlaat.
Ik zie God in zijn daden. Ik zie God in de vervulling van de profetieën vandaag de dag. Dag in dag uit. Als je wel naar het journaal kijkt.
En niet naar de maan. Dan zie je toch God. Want dan zie je de profetieën in vervulling gaan. Dan zie je hoe wat voor Paulus en voor Johannes nog ondenkbaar en onmogelijk was.
Dat het uiteindelijk zou toegaan naar ondenkbaar. Maar ze hebben het wel geprofiteerd. Maar ze hebben zich daar letterlijk niks bij kunnen voorstellen natuurlijk. Maar dat het toegaat naar één wereldregering.
Waarin iedereen gewoon onder controle van één persoon kan staan. Waarin iedereen in de gaten gehouden kan worden. Waar je allemaal je persoonlijkheid een beetje kwijtraakt.
Omdat je altijd geïdentificeerd kan worden. En dat mensen dat ook nog een keer vrijwillig zouden doen. We doen er allemaal aan mee. Tenzij dat onze ogen geopend worden.
En dan nog doen we eraan mee. Omdat het heel lastig is. Toen gegeven moet je wel en niet meegaan. Ik blijf dat zelf ook een lastig probleem vinden. Maar daar moeten we dus samen ons over buigen. Daar moeten we over studeren.
Ik doe ook een beetje mee. Ik sta hier te spreken met mijn telefoontje aan op zak. Ja het staat wel een geluid hoop ik. Nee, niet eens.
Dan ben ik in ieder geval nog geen overgroot laten horen. Want dan hadden ze wel gebeld. Maar ik bedoel ik heb het aan op zak. Maar Google weet precies waar ik ben natuurlijk. Toch? Ja misschien horen ze het ook wel. Je vindt het altijd verwonderlijk.
Als wij thuis over een nieuw pannenset praten. Dan krijg je een dag later allemaal pannensetten op de reclames. Volgens mij horen ze het. Luisteren ze echt.
Er wordt alles meegeluisterd en meegezien. En we steken vrijwillig nog dat telefoontje in onze zak. En we denken ja we kunnen eigenlijk ook niet zonder. Stop op 25 jaar. 25 jaar geleden had je dat helemaal nog niet.
Kan je je niet voorstellen hè. Ik heb vorige week Bijbelzin weer bezocht in de gevangenis. Die man die daar onschuldig vast zit. Ik heb u dat al eens verteld. Ga ik nou niet over uitweiden. Maar hij zit echt onschuldig vast.
En trouwens al zouden die niet onschuldig vast zitten. Is het nog goed om gevangenis te bezoeken. Samen tegen mensen. Jij denkt dat die onschuldig zitten. Jij gaat er steeds naartoe. Maar het is echt wel een crimineel.
Nou en dan. Moet je er dan niet heen. Dan ga je er toch ook heen. Bezoek de gevangenen die onschuldig zijn. Alsof jij medegevangen waart. Of staat dat er niet bij. Maar hij heeft nog nooit een telefoontje.
En een smartphone in zijn handen gehad. En dan heeft hij nog nooit in een wereld geleefd. Waar dat gewoon was. Hij vaak kent deze wereld niet. Als hij vrijgelaten wordt. Dan moet hij.
Denk met een blinde geleidehond straat open. Want hij snapt er echt helemaal niks van. Wat er allemaal gebeurt. Hij hoort het natuurlijk wel. Iemand is niet gek. En hij kijkt op televisie. Dus hij ziet het wel. Maar de wereld is in die 26 jaar zo enorm veranderd.
Dus wij hebben dat profetisch woord dat vast is. Wij zien Jezus. Hoe zien wij dat? Nou doordat we die wereldregering gingen ontwikkelen. Doordat we de profetieën zien uitkomen. Doordat we zien dat de vrijwillige roep om één grote leider.
Die het hele aards gebeuren vast in handen neemt. Dat hij gewoon toeneemt. De mensen staan er open voor. Willen dat graag. Het gaat niet tegen hun zin gebeuren. Maar het gaat gewoon gebeuren.
Omdat ze het willen. Omdat ze erom vragen. Omdat ze hopen op zo'n leider. En straks komt hij. Nou dat is de leider die voorspeld wordt in de Bijbel. Het beest uit de zee.
En de valse profeten. Die gaan komen en die gaan deze hele wereld misleiden. Eerst lijden. Die gaan eerst vrede. En geen gevaar brengen op deze aarde.
Maar uiteindelijk worden mensen daarin misleid. Die denken nu is de tijd aangebroken. Dat we echt allemaal. Nou ja. Dat het klimaat gered is. En dat iedereen blij is met zijn genderneutraliteit.
Dan hebben we het echt allemaal goed en fijn. En dan ineens zal blijken dat het allemaal. Perust op een leugen. De leugen van de Satan. Nou wij zien Jezus. Dus hoe zien we hem?
We zien hem door het profetisch woord heen. We zien hem door. Dat wat hij achterlaat. Door zijn hand in de geschiedenis. Door zijn hand in ons eigen leven. Wij mogen zien op Jezus. Wij zien Jezus.
En wij zien hem met eer en heerlijkheid gekrankt. Dat is echt. Dat mag je elke dag gewoon meenemen. Zo kijk ik naar Jezus. Hij is met eer en heerlijkheid gekrankt.
Voor korte tijd. Heb ik al gezegd er net. Was hij minder dan engel geworden. Vanwege het lijden van de dood. Opdat hij. Door de genade van God. Voor allen.
De dood zou proeven. Zou smaken. Hij heeft die dood. Hij heeft die dood echt ondergaan. Hij heeft dat in al zijn delen beleefd. Maar dat heeft hij gedaan.
Voor allen. Voor de mensheid dus. Voor. Niet alleen voor de Hebraïën overigens. Maar voor allen. Allen blijft wel gewoon. Allen. Want het paste hem.
Om wie alle dingen zijn. En door wie alle dingen zijn. Dat hij. Om veel kinderen. Tot heerlijkheid te brengen. De leidsman van hun zaligheid.
Door leidens. Zou heiligen. Er staat leiden. Zou je misschien zeggen. Maar in Griek staat het. In het meervoud. Leidens. Daar heb je in het Nederlands.
Niet zo'n echt woord voor. Als je in Engelse vertaling leest. Dan zie je het wel. Met sufferings. Komt er dan in terug. Dus Jezus heeft niet alleen maar. Dat lijden volbracht aan het kruis.
Maar Jezus is. Ja. Zijn hele leven is lijden geweest. Ik bedoel.
Stel je maar voor. Het is de zoon van God. Yeshua. Die geboren wordt. In een stal. In de meest aanmoedige omstandigheden.
Dat is toch leiden. Als mensen nu kijken naar beelden van oorlog in de Oekraïne. En ze zien mensen vluchten. Of in nare omstandigheden zitten. Dan draait je hard om.
En dan ben je bewogen. Zo kreeg Jozef Maria een kindje. Zijn leven is lijden geweest.
Hij heeft geleden aan de zonde van de wereld. Hij heeft geleden. Denk ik. Doordat hij. Het staat niet in de Bijbel. Maar ik denk dat hij gewoon ook de mazel heeft gehad.
En de borg en zo. En hij heeft onze ziekte op zich genomen. Het is gewoon. Jezus wordt in films of in beelden altijd voorgesteld. Als een fantastische knappe intelligente man.
Met mooi lang golvend haar. Met liefdevolle stralende ogen. Een man op wie je gek zou worden. Ik weet niet of hij er zo uitzag. Jezaja zegt.
Hij had gedaan ten ochtend heerlijkheid dat wij hem zouden begeerd hebben. Jezaja erin gegeven. Ik weet niet of hij daarbij alleen doelde toen Jezus aan het kruis hing. Of dat Jezus echt zich ook vrij zelf geeft met jongens en meisjes die gepest worden.
Omdat ze iets anders zijn dan anderen. Ja toch. Dat is een mode ondergeving. Vroeger werd je gepest om een beugel. En nu word je gepest als je diegene hebt.
Maar ja dat is mode. Nou ook een heleboel dingen die gewoon niet meer bestaan. Vroeger als je in afwijking een bochel had ofzo.
We hadden een jongetje op school die had zo'n bochel. Wert je hem gepest? Bestaat nou niet meer. Of het wordt gerepareerd voor de geboorte. Of het wordt geaborteerd voordat ze geboren kunnen worden.
Kinderen met Down zie je ook bijna niet meer. Ze zijn er nog wel. Maar niet veel meer. Dus wij bannen zelf dat lijden voor zover het lijden is.
Maar oké dat is een ander verhaal. Wij bannen dat zelf eigenlijk het liefst uit. We hebben het liefst een cleanere wereld. Waarin we van geboorte tot dood de zaak zelf in de hand hebben. Dat is de wereld van de wetenschap.
De wereld van de geest van de tijd van de verlichting. Zoals we dat noemen. Die zegt nou we delen alles in deeltjes en de wetenschap gaat erover. En wij kunnen regelen wat er moet gebeuren. Jezus is er allemaal doorheen gegaan.
Alle sufferings. Dus hij heeft hij ondergaan. Immers zowel hij die heiligt als zij die geheiligd worden zijn alle uiteen. Dat is het wonder. Jezus is dus.
Sowieso zijn we uiteen omdat we allemaal uit God zijn. Uit hem, door hem en tot hem zijn alle dingen. Maar we zijn ook allemaal uit Adam. Dat is waar het hier om gaat. We zijn allemaal uit één mens voorgekomen.
Van één bloede. Ook Jezus is dus één met ons geworden. Dat is waar het hier om gaat. Niet dat we met z'n allen uit God zijn. Dat is ook waar. Maar meer om wat Paulus ook tegen de Antiochius zegt.
Of op de... Paulus op de... Ik weet het even blijf te worden. Op de berg. Want hij zijn redenhoud. Handelingen 17. Ariopagus.
Juist. Waar hij zegt. God heeft ons allemaal uit één bloede gemaakt. Weet je wel. We zijn allemaal uit één... Vroeger zeiden ze bij ons. We zijn allemaal van dezelfde lap gescheurd.
Maar letterlijk uit de Bijbel is het. We zijn allemaal gewoon uit dezelfde mens voorgekomen. We zijn allemaal... In zekere zin. We zijn maar mens. We zijn ook maar mens.
Nou Jezus was ook maar een mens. Hij is ons in alles gelijk voor. Er staat iets verderop wel... Uitgenomen de zonde. Of met uitzondering van de zonde. Hij is niet gezonderd. En hij is ook niet als zondaar geboren.
Wij zijn allemaal als zondaar geboren. Of niet... We zijn niet zondegund geboren. Ik weet niet of ik dat hier was op uitgelegd. Maar het ging toch allemaal goed om nog eens een keer te herhalen.
De bekreep erfzonde kent de Bijbel natuurlijk niet. Maar wel... We zijn wel erfelijk zondaar. Dat is wat anders dan erfzonde. Wij worden niet gestraft voor de... Wij zijn niet schuldig aan de zonde van Adam.
Maar de zonde van Adam had wel gevolgen voor ons. Namelijk dat wij als erfelijk zondaar werden geboren. Ik vergelijk het wel eens met een nest jonge katjes. Als je zo'n nestje ziet.
Of een nest jonge hondje. Als je meer van hondjes houdt. Maar in beide gevallen niet zo heel veel uit. Maar als je zo'n nestje ziet. Ja, wat een schatje. Wat een lief. Ga er niet kijken. Je neemt er een mee naar huis. Wat een lief.
Maar het zijn wel roofdieren. Toch? Ja, maar ze drinken alleen maar melk hoor. Hebben nog nooit een muis gevangen. Nog nooit een vogeltje gevangen. Ze hebben nog nooit gerookt.
Nee, dat klopt. Maar het zijn toch roofdieren. En ook al doen ze hun hele leven. Drinken ze alleen maar melk. En eten ze alleen maar Felix Kappenbrokjes. Dan blijven het toch roofdieren.
Al vangen ze nooit een muis. Ja. Toch. Dus zo zit het ook met mensen. Je hebt nette mensen. En je hebt slechte mensen.
Maar het zijn allemaal hetzelfde soort mensen. En allemaal zondaars. Weet je wel. Ook nette mensen. Die voor z'n vers al echt bestaan hoor. Maar ook nette mensen die. Dat zijn zondaars.
Nou. Jezus is ons in alles gelijk geworden uitgenomen de zonde. Want hij is uit de maagd Maria geboren. Verwekt door de heilige geest. En daarom is hij niet als erfelijk zondaar in deze wereld gekomen.
Maar als de nieuwe Ben Adam. Als de uit de hevel geschonken zoon is mensen. De zonde wordt namelijk door de mannelijke lijn doorgegeven. Altijd. Als je het nadeel van man zijn.
Dan ga je weer het zondaar zijn door. Niet via de vrouwelijke lijn. Daarom is ook de eerste moederbelofte. Zoals dat dan heet. Van God. Ik zal vijandschap zetten.
Deze vrouw tussen uw zaad en tussen haar zaad. Dat is een heel bijzondere uitspraak natuurlijk. Want vrouwen hebben helemaal geen zaad. Vrouwen hebben eitjes. Maar geen zaad. Dus als God daar al zegt.
Tussen uw zaad en tussen haar zaad. Dan bedoelt hij van dat zal iemand zijn. Die niet uit het mannelijk zaad zal voortkomen. Daarom moesten ook al die mannen. Die zogenaamd. We hebben vorig jaar hier gesproken over Abraham.
Machtige vader. Maar nog geen vader worden. Totdat God zelf bovennatuurlijk ingreemd. En dat zie je in die hele lijn. Zie je dat door. En uiteindelijk zie je de meest bovennatuurlijke ingreep. Zie je als Yeshua Jezus bij Maria wordt geboren.
Dan wordt hij gewekt. Hoe zal dat wezen daar ik geen man bekend. Ja wat in u zal ontstaan zal verwekt worden. Door de heilige geest. De heilige geest zal u overschaduwen.
Dat is het wonder van Jezus geboorte. Dus hij is niet als zonde uit de wereld gekomen. Hij heeft ook nooit gezondigd. Maar voor de rest is hij in alles. Hij heeft wel de gevolgen van de zonde op zich genomen.
Want in alles gelijk geworden. Nou daar krijg je nog een aantal teksten. Die dat extra duidelijk maken. Er staat immers vers 11.
Zowel hij die heiligt als zij die geheiligd worden. Zijn allen uiteen. Oh die heb ik al genoemd he. Uiteen namelijk uit Adam. Want hij zegt. Ik zal uw naam aan mijn broeders verkondigen.
De midden van de gemeente zal ik u lof zingen. Dat is ook weer een aanhaling uit de psalmen. Psalm 22 in dit geval. Psalm 22 is natuurlijk. Weet je.
Een psalm die in zijn totaliteit op Christus van toepassing is. Dat is echt de. Ik zou bijna zeggen. De mooiste profetische psalm die je maar kunt bedenken. Daar wordt.
We moeten het maar eventjes bij pakken. Psalm 22. Daar wordt tot en met de kruisdood van Jezus. Wordt daar beschreven. In een tijd dat het kruis ging. Gewoon nog niet bestond.
Ik ga hem niet helemaal lezen. Want dat duurt te lang. En dan ga ik weer over elke zin in. En dat is ook allemaal niet de bedoeling. Maar.
Nou vers 17 begin je maar. Honden hebben mij omsingeld. Honden. Van 22 vers 17. Honden hebben mij omsingeld. Honden zijn. Is een beeld van de heidenen.
In de wijbel altijd. Van brood voor de kinderen van Israël. En niet voor de honden. Maar de honden eten wel. De kruisdood. Nou de honden. De heidenen hebben mij omsingeld. En hoorden kwadoeners. Heeft mij omgeven.
Zij hebben mijn handen en voeten doorboord. Hoe duidelijk moet je het hebben? Want het zijn Davids handen en voeten doorboord. Wel nee. Jezus handen en voeten zijn doorboord. En dat werd al duizend jaar daarvoor opgeschreven.
Dat is dat profetisch woord. Wat zeer vast is. Al mijn beenderen zou ik kunnen tellen. En zij zien het aan. Ze kijken naar mij. Ze verdelen mijn kleding onder elkaar. Werpen het lot om mijn gebaat.
Het is gewoon letterlijk uitgekomen. Dat hebben Romeinse soldaten niet afgesproken hoor. Van hé. Er staat op zo'n 22. Dat we dat kleed niet mogen scheuren. Laten we het maar verloten. Want hé.
Maar David schrijft het duizend jaar van tevoren op. Staat er gewoon. Precies. Nou. En dan krijg je in vers 23. Ik zal uw naam mijn broeders vertellen.
In het midden der gemeente zal ik u loven. Dat is de tekst die dus. Paulus hier aanhaalt. In Hebraïë. Dan zegt hij van. Hij gaat.
Tenmidden van de broeders. En de zusters. Tenmidden van de mensen. Gaat hij de naam van God verkondigen. En hij roept de naam van Jehovah aan. En dan zegt hij ook daar aan dat kruis.
Zegt hij over al die honden die hem omringen. Vader vergeef het ze. Want ze weten niet wat ze doen. Nou. Dat is. Dat is onze Heer. Jezus Christus. Dus. Hij schaamt zich niet om ons broeders te noemen.
Hij zegt tegen jou en tegen mij. Broer. Sus. Ik heb je lief. Ik weet wel dat je gezonderd hebt. Maar dat heb ik je vergeven. Dat is weg. Dat is weggedaan. En ik heb je. We zijn alle uiteen. We zijn allemaal kinderen van Adam.
Ik ben de eerstgeborene. Maar. Jullie zijn. Jullie zijn ook. Dat is de volgende tekst. Zonen en dochters. Verder. Ik zal mijn vertrouwen op hem stellen. En vervolgens zie ik. En de kinderen.
De zonen staat er in het krieks eigenlijk. De kinderen die God mij gegeven heeft. Jullie zijn mijn broers. Mijn zussen. Wij horen bij elkaar. Wij behoren met elkaar tot het gezin van God.
En allereerst gaat dat natuurlijk hier over Israël. Maar we zullen zo nog even zien. Ik maak hoofdstuk 2 af. Dat dat door Israël heen ook letterlijk voor ons geldt. Echt voor ons geldt.
Dus zie ik en de kinderen die God mij gegeven heeft. Om nu die kinderen. Van vlees en bloed. Die van vlees en bloed zijn. Heeft hij eveneens aan vlees en bloed. Deel gehad. Heeft hij daaraan deel gehad.
Om door de dood. Hij is namelijk gestorven. En door zijn dood. Heeft hij. Hem die de macht. Over de dood. Had.
Dus eigenlijk in het krieks staat. Het lijkt een klein verschil. Maar ik vind het enige verschil. De macht over de dood. Er staat in het krieks. De macht van de dood had. Dus ik denk als je de macht over de dood hebt.
Dan heb je de macht om de dood ook teniet te doen. En iemand weer op te wekken. Dat heeft de duivel niet. Maar hij had wel de macht van de dood. Het was een soort wapen van hem wat hij had. Hij had de macht van de dood.
Mensen gingen sterven. En daar kon hij mensen mee bang maken. Mee dreigen. Maar hij heeft hem die de macht van de dood had. Dat is de duivel. De diabolos.
De doodinwerper. Teniet te doen. En alle te verlossen. Die door angst voor de dood gedurende heel hun leven aan slavernij onderworpen waren. Dat is in feite wat ik net zei.
Soms is het fijn om te denken dat dictators uiteindelijk zullen sterven. Maar uiteindelijk weet je wel. Zullen alle mensen sterven. En dat is toch een macht die over ons zou heersen.
Als dat echt een definitief einde was. Als daar geen ontsnappen. Geen ontkomen aan mogelijk was. Maar doordat Jezus de macht die hij heeft nu de macht over de dood.
Want hij is uit die dood opgewekt. Hij mag dan ook zeggen. Ik ben de opstanding en het leven. Ik ben dat. Ik ben de opstanding en het leven. En dat is er dus ook voor ons.
Het leven en een eventuele opstanding. Die alleen maar nodig is als we zullen sterven. Maar goed zo was dat ook bij Jezus. Omdat hij gestorven was. Kon en moest hij ook opstaan. Nou dat is gebeurd.
Hij heeft ons allen verlost. Van die macht van de dood. Natuurlijk is het aan ons om ons daar voor te buigen. En dat in dankbaarheid te aanvaarden.
En daarin te gaan wandelen en leven. Maar hij heeft die bevrijding aangebracht. Nou daar staat er want werkelijk. Hij neemt de engelen niet aan. Hij is niet voor engelen gestorven.
Die hadden geen vlees en bloed. Maar hij neemt het nageslacht van Abraham aan. Hij spreekt hier ook tegen Hebraïers. Maar goed wij weten ook uit. Gelaten hoofdstuk 3.
Dat als wij door het geloof. Zijn wij nageslacht van. Laten we dat maar even opzoeken. Want dat is zo goed om in verband met dit. Even te zien. Gelaten. Bijna aan het einde.
Dus dat moet al mogelijk. Gelaten. Kom in. Kom in. Kom in. Kom in. Kom in.
Nou jongens. Gelaten. Soms ben ik het ineens kwijt he. Hebben jullie het ook al niet? Denk jij.
Ik heb het al honderd keer gewonnen. Maar volgens mij heeft iemand het uit mijn Bijbel gescheurd. gelaten 3. Denk ik dat het was. Ja.
Gelaten 3. Vers 27 bijvoorbeeld. Want u allen die in Christus gedoopt zijn. Dat gaat niet per se over de waterdood. Maar dat is daar wel een beeld van. Die in Christus gedoopt bent.
Heeft zich met Christus bekleed. Daarbij is het niet van belang dat men jood is of griek. En niet van belang dat men slaaf is of vrije. Daarbij is het niet van belang dat men man is of vrouw.
Want u bent alle een in Christus Jezus. En als u van Christus bent. Dan bent u. Er staat hier Abrams nageslacht. Maar letterlijk staat daar ook weer. Dan bent u zaad van Abram. En overeenkomstig de belofte erfgename.
Snap je. Dus. Hij heeft het zaad van Abram begrijpt. Maar als wij van Christus zijn. Zijn ook wij zaad van Abram. Zijn wij in Christus. Want dat was natuurlijk een nakomeling van Abram.
En zijn we naar de belofte. Zijn we erfgename. We mogen deel hebben aan die belofte. Die ook aan Israël is gegeven. Daarom moest hij in alles aan zijn broers en zussen gelijk worden.
Opdat hij een barmhartig en getrouw hoge priester zou zijn. In de dingen van God. Om de zonden van het volk te verzoenen. Want waarin hij zelf geleden heeft.
Toen hij verzocht werd. Kan hij hen die verzocht worden. Te hulp komen. Nou dat is natuurlijk een van de meest troostrijke dingen die we kunnen vinden. Hij heeft echt alles meegemaakt. Je kunt het niet zo bedenken.
Ja weet je. Natuurlijk kun je dingen bedenken die hij niet heeft meegemaakt. Maar hij heeft het lijden tot in zijn diepste vormen meegemaakt. Er is geen grotere lijden dan wij kunnen bedenken.
Geen grotere zorg. Geen grotere stress. Geen grotere spanning. Geen grotere. Hoe hij zo stress gehad. Wat het er bloed van moet zweten. Hij heeft echt alles meegemaakt.
En omdat hij dat kon. Kan hij ons nu te hulp. Hij kan ons begrijpen. Hij kan ons te hulp komen. Waar wij ook zitten vandaag. Waar we ook zijn. Hoe bang we ook zijn.
Hoe eenzaam we ook zijn. Hoe we verlangen naar bijheid. Een omhelzing. Naar hulp. Jezus weet wat het is. Hij kan hen die nu verzocht worden.
Te hulp komen. Hij is echt nabij. Alle die hem aanroepen. En ik hoop dat je dat ervaart. Vanavond we met mijn vrouw nog over zitten hebben.
Dat we dat echt wel ervaren hebben in ons leven. Niet altijd op dezelfde manier. Soms zou je God willen zien. En dan is hij er niet. Maar dikwijls zie je dan toch achteraf weer zijn hand.
Hij zei ja. Hij was erbij. Je wou iets zeggen? Ik heb nog een vraag gesteld. Ja. Ik heb erbij geschreven. Het is een grote tegenwoording.
Maar dat u onderzoek van zijn volk te bezoeken. Is het nou eerst van te voren geweest. Om Israël alleen hun zon te bezoeken. En meteen al voor de hele mensheid.
Voor de hele mensheid. Vooral vanuit het begin. Wie kwam Israël? Ah jawel. Kijk. Hij begon met Israël. Israël is hoofd der volkeren. En van daaruit moest het gaan gebeuren.
Maar God had een ander plan. En hij heeft hun ogen gesloten. Zodat hij eerst zijn volk over de hele wereld kon verzamelen. Zijn bruid kon verzamelen. Over de hele wereld. En straks zullen we samen met Israël zalig, heilig worden.
En ik heb ook begrepen dat het van de tijd van als een beetje op Pinsendat zeg maar. Gaan Israël behouden zo op Israël. Zou bekeren. Dan zou het afgelopen zijn. Precies ja.
Dat geloof ik ook. Alleen het was niet God bedoeling. Het was wel zijn wil maar niet zijn bedoeling. Dat blijft natuurlijk altijd het wonderlijke bij God. Hij...
We hebben het volgens mij voor gekregeerd over gehad. Sommige dingen wil God niet. Maar het is wel goed dat het gebeurt. Was het goed dat mensen over Jezus bekruisigd hebben?
Nee. Dat is niet goed. Dat was zonde. Dat was fout. Maar het is wel goed dat het gebeurd is. Toch? Nou. Is het goed dat Israël Jezus het niet heeft aangenomen?
Nee. Ik bedoel. Stefanus gaat er nogal tegen te keren. En wordt er later direct daarom gestenigd. Maar het is wel goed dat het gebeurd is. Zegt Paulus. Want daardoor is het heil tot de heilig gekomen.
Dus daarom roept Paulus uiteindelijk ook uit de Romeinen. Hij laat alle dingen meewerken te goede. Hij laat het niet alleen meewerken. Maar hij veroorzaakt het soms.
Hij laat het gebeuren. Petrus zegt het letterlijk over de kruisiging van Jezus. Dus dat jullie hebben hem gekruisigd. Maar het is naar de raad van God.
Is het gebeurd. Ja. Dat zijn die wonderlijke dingen. Ik kom daar niet aan. In die zin dat wij kunnen God niet begrijpen. Gods gedachten zijn hoger dan ons gedachten.
En wij zouden dan zeggen. Ja. Maar dat zou je toch anders kunnen regelen. En als het uw wel uw raad is. Maar niet uw wil. Dan had u toch kunnen zorgen dat uw wil wel gebeurde. En afijn. Allerlei ingewikkelde dingen. Nou daar moet de mens stoppen.
Daar. Dat. Dat. Dat snappen wij. Niet. Ik niet de minste. En ik geloof niet dat er één mens is. Die het. Die dat kan snappen.
Dat heeft te maken met een andere dimensie in ieder geval. Dat heb ik wel bedacht. Met het begrip eeuwigheid. En wij zijn mensen van de tijd. Wij zeggen altijd. Gebeurde toen. En gebeurt nu iets anders.
En vervolgens. Ja. We wachten op volgende. Over God allemaal niet te doen. God is overal altijd. Nou ja. Dat is eigenlijk helemaal verkeerd gezegd. Want hij is niet overal.
Want er is voor God geen overal. Nou ja. Weet je. Daar komen we niet uit. Gewoon. Dat is het gewoon. Dat is te groot om te bedenken. Daarom is hij ook mens geworden. En hij heeft in Jezus laten zien wie hij is.
En wat hij wil. Ik geloof dat daardoor. Maar met name een broeder als Calvin vroeger. Een jurist was dat. Een theoloog. Maar ook een jurist. Maar hij heeft het helemaal.
Van A tot Z willen uitzoeken. Hoe dat nou precies zat. Nou. Ik weet niet of jullie. Als de moed hebben gehad. Om een stukje van Corvijn te lezen. De institutie. Waar moesten we studeren. Op onze theologieopleiding. En dat is gewoon een juridische handboek.
Ik kon net zo goed. Dit boek van Strauwenrecht lezen. Af en toe. Terwijl iemand met liefde van God. Maar hij fileert hoe het zit. Als dan dit. Dan moet dat. En dan zal het dus zo. Dus hij komt al tot de conclusie.
Uiteindelijk. Dat God al voor. Dat de zondeval plaatsvindt. Mensen had uitverkoren. Ik geloof dat we het daar vorige keer over hebben gehad. Maar die conclusie trekt hij. En dat noemen ze dan. Supra lapsarisme noemt.
Calvijn dat. Er zijn allemaal nog termen voor. En dat betekent letterlijk. Zegt Calvijn dan. Dat hij in de eeuwigheid al besloten heeft. Welke mensen er behouden zouden worden.
En welke verloren zouden gaan. En om dan nog maar eens heel duidelijk te zijn als jurist. Zegt hij. Dat betekent ook. Dat hij mensen geboren laat worden. Met geen enkel ander doel. Dan ze ter hellen te laten varen.
Zo staat het in de institutie. Nou. Dat is niet de Bijbel. Dan heb je. Met alle excuus aan Calvijn. Die natuurlijk veel belangrijker en intelligenter was.
Dan deze arme jongen. Maar dan heb je het toch niet begrepen. Niet dat ik het begrijp. Maar geef dan tenminste toe dat je het niet begrijpt. Maar als je iets gaat uitleggen. Typisch Calvijn is dat.
Die noemt dat dan. Dan ga ik ermee stoppen hoor. Want anders maak ik het zitten ingewikkeld. Ik raak volgende keer weer een beetje. Maar. Calvijn noemt dat het antropomorphe spreken van God.
Dat betekent het mensvormige spreken van God. Dus God spreekt dan over zijn handen. Over zijn ogen. En zijn voeten. Of bijvoorbeeld. Met name gaat hij er erg op in. Als er staat. En het berouwde God.
Dat hij de mens gemaakt had. Dan zegt hij. Ja dat is antropomorphe spreken. Want God is geen mens dat hem niet berouwen zou. Dus hij kan geen berouw hebben. Maar God bedoelt daarmee. En dan gaat hij uitleggen. Wat God precies bedoelt.
Dan denk je. Als het uit te leggen geweest zou zijn. Had God het zelf al uitgelegd. Of niet. Juist omdat God een mensvormige manier van spreken kiest. Omdat hij denkt. Een mens kan dat niet begrijpen.
Moet je aannemen dat je het niet kan begrijpen. Nou. En daar moet je stoppen. Vind ik. Tenminste ik stop daar. Want hij zegt. Dat kan dat niet. Hoe zit dat dan precies.
Ja dat weet ik niet. Heeft hij dan in de eeuwigheid. Ja dat weet ik niet. Dat kan ik niet begrijpen. Misschien moet de eeuwigheid dan wel beginnen. En zo'n uitstuk. Ik weet het niet. En daar laat ik het over. Is dat niet veel mooier.
Gewoon om God te laten. En zo groot. Zo machtig. Dat wij hem niet begrijpen. En dat hij zich heeft laten begrijpen. In Jezus Christus. Als je nou wil weten wie ik ben. Kijk je dan in Jezus.
Nou. Dan begrijpen we. Gaan er al meer vragen. Of opmerkingen. Nee. Goed.
Gaan we samen nog danken. Vader dank u wel. Dat de heer Jezus verhoogd heeft. Dat hij de dood heeft overwonnen. En daardoor de duivel van zijn wapen heeft beroofd. Dat we daardoor ook in moeilijke tijden.
Altijd op u mogen zien. En dat u ons in alles kan begrijpen. En ondersteunen. En bijstaan. Dat er niks is wat te groot en wat te veel is voor u. Maar dat u altijd ons heel diep nabij bent.
Vader we bidden met elkaar voor mensen in nood. Over deze hele wereld. Waar het vol zit met mensen die slachtoffer zijn van oorlogsgeweld. Maar ook van misbruik en van handel.
En van kinderhandel. En van slavernij. En zoveel dingen die niet zijn naar uw wil op deze wereld. Vader we dragen elkaar aan u op. Maar we vragen u vooral ook dat we mogen kijken naar de mensen in onze omgeving.
De mensen vlakbij ons. Die ene arme ziel die een arm om zich heen wil. Of die aandacht wil. Of een goede morgen wil. Of wat dan ook. Vader dat we onze naasten mogen lief hebben als ons zelf.
En dat we u mogen danken voor het feit dat u de wereld zo lief hebt gehad. Dat u een enig geboren zoon hebt gegeven. In de naam van de heer Jezus. Amen. Amen.