Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Hoogstuk 1 moeten we eigenlijk nog beginnen. Want vorige week of twee weken geleden heb ik de inleiding gedaan. En ik denk dat ik wel heel kort kan samengatten wat de inleiding was.
Dat ging over wie, wat, waarom, wanneer, aan wie. Wie heeft het nou geschreven? Wat heeft hij geschreven? Waarom heeft hij het geschreven? Wanneer is het geschreven? En aan wie is het geschreven? Dat vind ik altijd heel belangrijk bij elk Bijbelboek wat je leest.
Altijd goed kijken wie schreft wat, wanneer, waarom, aan wie. Die, makkelijk te onthouden ook zo'n zinnetje. En ik zeg altijd maar, als ik een brief aan mijn vrouw schrijf. En ik zeg dat ze de mooiste en de liefste en de schattigste van de wereld is.
En dat ik enorm veel van haar hou. En een andere vrouw krijgt die brief in handen. Dan is het niet voor haar. Ze kan er wel aan zien of ik wel voor persoon ik ben.
Iemand die van zijn vrouw houdt, zeg maar. Maar ze moet niet denken, hé, wat schrijft hij aan mij? Want dan gaat het niet goed. Zou je dus, zo is het in de Bijbel ook heel druk. Want je moet kijken, aan wie is het geschreven?
Nou, ik ga dat niet helemaal herhalen natuurlijk, want dat is de vorige studie. Maar het is een brief dus aan Hebraïë. Dat betekent aan Israëliërs. Het is een brief van Paulus.
Die zet expres zijn naam er niet bij. Omdat hij eigenlijk schrijft niet in zijn volle bediening als apostel de heide. Maar eigenlijk als een verborgen apostel voor de Hebraïën.
Voor de mensen van de overkant. Hij schrijft tussen het jaar 60 en 70 na Christus. Na het jaar 0, zeg maar. Na het begin van de jaartelling.
Dat betekent een paar jaar voor de verwoesting van Jeruzalem. En dat moet je ook echt weten om een aantal delen uit deze brief te kunnen begrijpen.
Ik heb er een paar opgezocht vorige keer. En gezegd, kijk, als het bijvoorbeeld gaat over, er blijft geen offer meer over. Dan ging het over de mensen die afvallig werden van het christendom.
Die eigenlijk weer teruggingen naar de tempeldienst. En zeiden van daar wordt het dagelijks offer nog gebracht. Maar daar bleef er geen offer meer over. Maar uitzicht op een verterend vuur.
Namelijk het vuur wat Jeruzalem zou gaan verwoesten. Als je dat niet ziet. Dan denk je, hé, hoe zit dat nou eigenlijk? Ik ben behouden, ik ben wederom geboren.
Kan dat dan nog? Dat ik dan weer afval. En dat er alleen maar een verterend vuur voor me overblijft. Dat is niet de bedoeling van de brief. De bedoeling is om Israëliërs te waarschuwen.
Hebreën te waarschuwen. Voor het feit dat de verwoesting van de tempel. Door de heer Jezus zelf in Matthäus 25 aangekondigd. Dat die eraan komt. Dat is de bedoeling. Dus dan moet je voortdurend de plek van de brief.
Die eigenlijk niet echt een brief is. Maar meer een toespraak. En die eindigt zoals een brief. Waardoor je kan zien dat die van Paulus is. Maar de plek van de brief is heel belangrijk.
Dus dat is waar we de eerste avond heel uitgebreid op zijn ingegaan. Dus eigenlijk beginnen we nu met gewoon met Hebreeër 1 vers 1.
Daar hebben we al een aantal dingen van laten zien. Bijvoorbeeld nadat God voorheen. In de tenacht dus. De oude testament. Wat bij de joden de tenacht heet.
Vele malen. En op vele wijzen. Tot de vader gesproken had. Nou dat heeft God voortdurend gedaan. Op heel veel manieren. Door dromen. Door gezichten. Door visionen.
Door beelden. Door engelen. Door types. Door voorbeelden. Door dromen bij koningen. Door. Nou op allerlei manieren heeft hij gesproken.
Dus op vele wijzen. En vele malen. Voortdurend in elke generatie. Heeft God wel gesproken. Soms was het heel lang stil. Als je bijvoorbeeld denkt aan Samuel.
Dat hij bij Eli in de tempel kwam. Dat jonge manneke. Er staat erbij. En het woord des heren was schaars in die dagen. Oftewel. Er werd niet veel gehoord. Dat had natuurlijk te maken met de situatie in Israël.
Op dat moment. Een paar. Zich aan de offers vergrijpende priesters. Die meer dronken dan deugelijk waren. En een oude Eli die op zijn schommel toe zat te kijken.
Hoe erg dat toch allemaal wel niet was. Ja dan verloed het ook een volk. En dan is dat woord des heren ook schaars. Mensen vragen ook wel eens van. Hoe kan ik nou het woord.
Hoe kan ik nou vandaag het woord van de heren horen. Ik geloof dat God ook vandaag op vele wijzen kan spreken. En ik heb dat gezien in gebeurtenissen. In omstandigheden. Zelfs in droevige omstandigheden.
Ik heb nooit een letterlijke stem van God gehoord. Maar wel zodanig dat ik dingen meemaakte. Waarvan ik dacht. Dit is te toevallig om toevallig te zijn.
Snap je wel. Maar God spreekt vooral gewoon door zijn woord. Als je zegt ik hoor het nooit. Dan moet je zijn woord openen. En dan natuurlijk. Dat vind ik dan nog iets meer dan.
Alleen maar even gauw je jouw versie lezen. S'morgens. En je drie vragen beantwoorden. En zeggen nou dat heb ik dan ook weer gehad. Dat geeft wel een goed gevoel. Als je dan een score hebt van 217 perfecte weken.
Maar dat is niet per se luisteren naar Gods woord. Snap je. Dat is goed om te doen. Blijf het vooral doen. Maar erin duiken. Studeren. Graven. Schat graven. Wat bent eigenlijk gezegd.
Dat is het. Dus zo heeft hij tot de vaderen gesproken. De vaderen die zien we in Romeinen hoofdstuk 9 terug. Waar Paulus zegt. Dat voor Israël zijn de beloften.
De verbonden. Het oude en het nieuwe verbond. Heb ik vorige keer ook nog aangehaald. Het is dus niet zo dat het oude verbond is voor Israël. En het nieuwe verbond is voor de gemeente of voor de kerk. Want nee. Zowel het oude als het nieuwe verbond.
Ook het verbond waar in Hebraïën over wordt gesproken. Als hij spreekt over een nieuw verbond. Is het oude niet ver van de verdwijning. Als ook een verbond wat met Israël gesloten wordt. We zullen dat nog zien als we daar komen.
Ook daarin is het weer goed om te zien. Aan wie is dat nou eigenlijk geschreven. De kerk heeft zich dat heel makkelijk toegeeigend. Heeft er gezegd. Ja dat is voor ons. Vooral de verbonden en de beloften.
Maar dan natuurlijk niet alle oordelen die erbij horen. En die draagt Israël nu. Mede voor ons. Daar komen we ook nog een keertje op. Dat is best een heel.
Ik geef u dat vast mee. Het zijn twee studies die daar een beetje bij horen. Ik heb het tot volgende mijn vorige keer ook wel gezegd. Maar Abraham had natuurlijk twee zonen. Isaac en Israël. Ik heb ontdekt dat daar een heel mooi beeld in zit.
Isaac. Dat heb ik nooit zo doorgehaald. Maar Isaac is. Dat heb ik pas afgelopen jaar eigenlijk ontdekt. Isaac is het beeld van Azazel. De zondebok.
Die de woestijnen wordt gezonden. Je moet het maar eens zo gaan zien. En dan wordt Isaac. Dat Israël is dat. Die wordt de woestijnen gezonden. En onder die bomen sterft hij bijna.
Maar hij wordt dan toch benoemd tot zwale volken. En dan komt Isaac. En die wordt geofferd. Althans bijna. Want er komt een lam in zijn plaats. Maar doordat Isaac geofferd wordt.
Hoeft Israël niet geofferd te worden. Dus in feite geeft Israël zijn leven. Voor de rest van de wereld. Nou dit is heel kort.
Er zit heel veel in. Maar als je ineens zag dat. Ik denk. Hé. Hij werd de woestijnen in gezonden. Wie werd er nou meer de woestijnen in gezonden. Azazel. Weet u wel. Die bok. Nou.
Prachtige studie. Dus Abraham had twee zonen. Maar God heeft ook twee zonen. We spreken hier over de zoon van God. We gaan zo even terug naar Psalm 2. En daar zien we dat dat één op één kan worden toegepast op de Messias.
Maar ook Israël zelf is Gods eerst geboren zoon. Zegt God zelf. U bent Israël. Jij bent mijn eerst geboren zoon. En ook Jezus is de eerst geboren zoon.
Zelfs de enige geboren zoon. Nou daar zit hetzelfde beeld in. Dat de Messias die heeft voor ons geleden. Voor Israël geleden. Voor zijn volk. Hij is gekomen tot de zijnen.
De zijnen hebben hem niet aangenomen. Hij is aan het kruis geleden. De zijnen hebben hem verworpen. Voor hem kwam niet een lam wat met zijn horen in de struiken vast zat. Maar hij was zelf het lam gods wat de zonde van de wereld weg nam.
Daar was geen vervanging voor. Maar Israël bleef achter. En werd de diaspora ingezonden. De woestijn ingezonden. En wat doet Israël? Waarom is dat gebeurd?
Nou lees naar Romeinen 19 en 11 maar. Dat is voor ons. Zij zijn. Hun ogen zijn gesloten. En hun oren zijn gesloten. Of dat ze niet zien. Of dat het evangelie tot de heiden is had komen.
Dus dat is iets. Als ineens een flitje ogen er voor open gaan. Dat is het. Waarom geloven zij niet? Zodat het heil naar ons komt. Wat is dat? Betekent dat eigenlijk? Dat zij als eerstgeboren zoon van God leiden.
Namelijk program op program. En hij eindigt in een massa moord natuurlijk 70 jaar geleden. En wie weet wat er nog allemaal gaat gebeuren.
Dat is dus voor ons. En straks, ja zegt de apostel erbij. Als hun ogen geopend worden. Als hun verwerping al zoveel heil voor ons betekent.
Wat zal dan hun aanneming voor ons betekenen? Voel je hoe heerlijk dat is. Om gewoon die twee zonen en die twee zonen. En dat in verband met Yom Kippur.
De grote verzoendag te brengen. Nou ja, daar zit oneindig veel in. Zou je mij verder willen gaan? Maar dat komt in Hebreeën komt het allemaal nog wel terug. Dus dat doe ik niet allemaal nu.
Het zal het beste een beetje door elkaar heen lopen. Hij heeft nu in ieder geval in het laatst van de dagen. In het laatst van de dagen van Israël is dat ook.
Tot ons gesproken door de zoon. Israël hield bijna op te bestaan. Nog vijf à tien jaar. En dan was Israël verdwenen. Dan kwamen de Romeinen. Die hebben de stad ingenomen.
Verwoest. Daarna is er nog wel een enkele tientallen jaren sprake geweest. Van enig Joods leven in Israël. En er zijn altijd wel wat Joden blijven wonen. Maar het is nooit meer een zelfstandige natie geweest.
Tot 1948 toe is Israël weg geweest. Dus het waren voor Israël de laatste dagen. Ik denk ook trouwens dat je dat als beeld wel kan zien.
Dat het ook voor ons de laatste dagen zijn. Maar als je dat echt de laatste dagen noemt. Dan zeg je nou die laatste dagen duren heel lang. Dan moet je eigenlijk eventjes naar Petrus toe. Die natuurlijk weer zegt van.
Wij de heren zijn duizend jaar als één dag. Aan één dag als duizend jaar. Waarbij ik dan geloof dat het voor ons ook de laatste. Het einde van de laatste dag is. Waar we nu zo'n beetje bij zitten. Dan zitten we aan het einde van de 2000 jaren na Christus.
Hoe je dat precies berekent. Maar daar zitten we wel zo ongeveer. Nu in 2022. Dus er staan grote dingen te gebeuren. Ik ben er van overtuigd zelfs.
Die zien we ook al gebeuren. We zien dat dikwijls door oordelen heen gaan. De wereld. Een van de dingen die de heer Jezus zegt. Dat de mensen zullen bezwijken van angst. Voor de dingen die over ze zullen komen.
En er zijn heel veel mensen bang nu. Gewoon heel veel mensen. Bezwijken bijna van angst. Vanmorgen pastoraal gesprek gehad met iemand. Die zegt. Ik kan het gewoon niet meer aan. Ik bezwijk van angst. Dat is gewoon een christen ook. Ik wil zeggen.
Laten we niet zeggen. Dat wij daar allemaal zomaar boven staan. Want wij vinden het soms ook heel spannend. Dat het er allemaal gebeurt. Wij hebben ook kinderen. En kleinkinderen. En noem maar op. En dan denk je. Hoe gaat dat allemaal. En wat is er aan de hand.
Ik heb liefst ook maar toverspreuk. Waardoor het ineens vrede wordt overal. Maar zo zal het niet gaan. De nieuwe wereld wordt geboren. Door de ween van de oude wereld heen. En ween zijn pijnlijke gebeurtenissen.
Daar hebben we het hier al eens eerder over gehad. Dus hij heeft nu tot ons gesproken. Door de zoon. En daar staat het van de zoon. Want de zoon. Daar gaan we het eerst over hebben.
Het gaat altijd in de Bijbel over de zoon. Maar in Hebreën gaat het heel specifiek over de zoon. Die hij erfgenaam heeft gemaakt. Van alles. Hij is degene die alles toebedeeld heeft gekregen.
Hij is erfgenaam. Het is hem geven. Hij is eigenlijk niet alleen erfgenaam in die zin. Hij is zelf voor zijn eigen erfenis gestorven.
Snap je? Het is hem daardoor toebedeeld. Hij heeft het. In het Griek staat er ook een woord wat je kan vertalen als deelbezitter. Of hij bezit een deel. Het lot is hem gunstig gezind.
In Israël werd het lot geworpen. Dat weet u ook wel bijvoorbeeld. Om het land te verdelen. Dat werd ook op allerlei manieren gedaan. Ook door bijvoorbeeld een snoer over een stuk land te gooien.
En dan zoals het viel. Dat was de verdeling. Nou daar komt dat prachtige, die prachtige psalm vandaan. Waar staat de snoeren zijn mij in liefde plaatsen gevallen. Dat betekent het pakte gunstig voor mij uit.
Of zowel ik heb de loterij gewonnen. Zo kan je dat. Dat klinkt iets banaler vind ik dan. De snoeren zijn mij in liefde plaatsen gevallen. Maar dat is het toch ook weer wel. Dus het lot viel op.
Op de zoon. En dat was ook terecht. Want hij was de enige die voor de prijs in aanmerking kwam. Hij is ook de enige die zijn leven heeft ingezet.
Dus hij heeft een bezitter erfgenomen gemaakt van alles. Van alles. Dus van wat we ook maar zien en bedenken. Maar de zichtbare en de onzichtbare dingen.
Hij is er erfgenaam van. Maar hij heeft ook door de zoon de wereld gemaakt. Hij die de afstraling van Gods heerlijkheid is.
En de afdruk van zijn zelfstandigheid. Die alle dingen draagt door zijn krachtig woord. Heeft nadat hij de reiniging van onze zonden door zichzelf tot stand had gebracht.
Zich gezet aan de rechterhand van de majesteit. In de hoogste hemel. Het is onverstelbaar hoeveel er in één zin gezegd kan worden eigenlijk.
Kijk. God heeft gezegd tegen Israël. Je moet je van mij geen gesneden beeld maken. Eerste van de tien geboden. Je moet je van mij geen beeld maken.
Wij denken dikkel bij een gesneden beeld. Aan iets wat inderdaad uitgesneden is. Het gouden kalf bijvoorbeeld. Dat was een eerste overtreding daarvan. Maar ik denk dat God daar ook mee bedoelde.
Je moet je van mij geen godsbeeld maken. Heel veel mensen worstelen met een verkeerd godsbeeld. De een wordt opgevoed met een strenge god die bijna uit is op oordeel.
Ik bijvoorbeeld. Ja. Ik ben opgevoed in een kerk waar twaalfhonderd mensen zaten. En dan gingen de zondags vier keer per jaar gingen de twintig aan het avondmaal.
En die waren waarschijnlijk uitverkoren. Maar dat wisten ze ook nog nooit zeker. En de rest. Ja niet. En waarom ging je dan? Ja weet je. Als je natte hoorde moet je in de regen lopen.
Zijn we moeder altijd. Dus als je verkeerd wil worden moet je naar de kerk gaan. Dan heb je kans. Maar ja. Tegelijkertijd zeiden ze ook. Je kan ook uit de kroeg verkeerd worden. Dus dat maakt eigenlijk ook allemaal niet uit.
Dat was vroem zo enorm bij mij. Dat kon niet. Dat kon helemaal niet. Nou dat was een godsbeeld. Dat is een paar teksten bij elkaar in een dogmatiekje geplukt.
Of gedrukt. En gezegd. Kijk zo is God. Dan zeggen ze altijd. Hij is lievervol. Maar. Hij is ook rechtvaardig. Dat hoor je dan heel veel. Dat heb ik heel veel gehoord. En rechtvaardig betekent dat hij.
Zo staat het ook in de Nederlandse geloofbeleiding. Dat hij alle recht had. Om alle mensen van de hele wereld. Voor eeuwig in de hel te vernietigen. Maar dat hij in zijn geweldige goedheid. Er een paar heeft uitgezocht.
Die de eeuwigheid in de hemel. Weten mogen doorbreiden. Ik heb dat nooit klein gekregen. Als jongen. Ik snapte dat niet. Ik kon daar niet bij. En dat kan ik nog niet. En dat is ook gewoon niet waar. We zullen aan andere kinderen wat ik in sprake.
We spreken over uitverkiezing. Maar dit is. Dit is een absoluut onjuist beeld daarvan. God heeft mensen geschapen. Omdat hij ze geweldig lief heeft. Zo lief. Dat hij zijn enige geboren zoon.
Yeshua Jezus. Heeft gegeven. Opdat ieder die in hem gelooft. Niet verloren gaat. Maar eeuwig leven hebben. Dat is het. Dat is de liefde van God. Dat is. En God heeft gezegd.
Je moet je van mij geen beeld maken. En hier lees je eigenlijk. Hij is. De afstraling van Gods heerlijkheid. En de afdruk van zijn zelfstandigheid. Van zijn wezen. Staat er in de Statenvertaling.
Dat betekent. God maakt zichzelf wel een beeld van zichzelf. Als God zegt. Als je mij wil zien. Moet je naar Jezus kijken. Jezus zegt het andersom. Wie mij gezien heeft.
Heeft de Vader gezien. Ik ben steeds meer geneigd. Om dat heerlijk letterlijk te nemen. Want daar wordt God zo. Dichtbij van. Weet je dan.
Natuurlijk zie ik dan soms ook God. Die orde op zaken stelt. En hoogmoed. En eigen dunk. Aan de kaak stelt. En dan zegt.
Huigelaar. Zo zit het helemaal niet in elkaar. Dat doet Jezus ook. Maar. Jezus zegt. Vooral. Leert van mij. Dat ik zachtmoedig ben. Nederig van hart. Weet je.
Dat is hij. En Jezus. Die. Huilt en weent. Om de dood van Lazarus. Terwijl hij weet. Dat hij hem gaat opwekken. En toch huilt. Ik denk. Dat helpt mij zo.
Om. Nu aan God te denken. Hij weet. Dat hij de wereld gaat veranderen. Redden. Maar ik denk. Dat God huilt in de hemel. Over wat er allemaal aan de hand is. En dingen die aan de hand zijn.
Die wij met ons. Simpele verstand. Nog nauwelijks door hebben. Zo'n hele. Toestand in de. Oekraïne. Overigens weer. Direct volgend op.
Corona. Waar hadden we het eigenlijk. Ooit over. Voordat de Oekraïne oorlog begon. O ja. Corona. Elke dag. Dat is nou voorbij. Nou ja. Voorbij. Ik ben bang van. Nog niet helemaal voorbij. Al die maatregelen.
Dat komt allemaal wel weer. Een beetje terug. Denk ik. Maar dan hebben we het allemaal weer over Oekraïne. En ja. Dan hebben. Iedereen haat Poetin. Ik ben nog wel blij met jouw gebed. Van bid voor de leiders. En wijsheid. Maar dat is natuurlijk ook niet juist.
Ik weet niet wie van jullie ooit. Dat is even. Dat is even niet Hebraïë. Maar wel een boek was van belang. Wat in de vorige eeuw. Van George Orwell heeft gelezen. 1984. Daar had je drie wereldmachtblokken.
En dan ineens was. De ene dag was machtblok A. Was vriend. Maar de volgende dag. Had Big Brother dat veranderd. En dan was. Blok A was vijand geworden. En dan kreeg je de vijf minuten haat.
U zat te knikken. U had gelezen. Maar dat vond ik wel heel indrukwekkend aan het boek. En dan moesten ze allemaal zeggen. Als op televisie. Die slechte man. Haat. Haat. Haat. Haat. Een dode weg. En de mensen werden gemanipuleerd tot en met.
Dat worden wij vandaag ook. Weet je. Er is niemand die goed doet. Ook niet tot één toe. Poetin niet. Zeker niet. Maar die Tchatchenko ook niet. En wij en ik. En niemand. Weet je.
Het is een ongelooflijke. Pijnlijke plek in de wereld. Overigens net als. Afghanistan. En Mauritanië. En de Boko Haram. In Burkina Faso.
En zo. Ik bedoel. Daar hebben we dan niet. Gio 555 wordt geopend. Maar. Er worden elke dag. Persters vermoord. In Afrika. En in Azië. Ja. Daar horen we verder niks van.
Dus weet je. Blijf hierbij. Gewoon bij dat woord. Bid inderdaad. Voor. Voor. Jan en alle man. Dat bedoel ik. Heel. Heel eerbiedig. En ikzelf. Ben altijd blij.
Dat God zegt. Weet je. Ik heb de wereld lief. En heb jij je naaste nou maar lief. Staat nergens dat wij de wereld moeten lief hebben. Integendeel. Die moeten we ontvluchten. Dus God zegt.
Ik heb de wereld lief. En heb jij je naaste lief. Meer kan ik ook niet aan. Ik kan het niet aan. En Korea. En Boko Haram. En Afghanistan. En Burkina Faso.
En Oekraïne. En. En. Nou ja. Doe maar op. Ga maar door. Liefde. Ik kan het niet. Ik haat ze ook niet. Ik doe er niks mee verder. Ik doe wat met mijn naaste.
Nou dat we gewoon terugkomen. God lief hebben bovenal. En je naaste als jezelf. En de wereld aan God overlaten. Nou. Weet je. De zoon van God laat zien. Hoe hij in die hele persoonlijke zaken is.
Wat er op zijn weg komt. Daar handelt hij mee. Deze zoon van God laat zien. Hoe God zelf is. Dus. Daarom is hij uiteindelijk. Hij heeft zijn liefde natuurlijk uiteindelijk ten diepste bewezen aan het kruis.
Dat staat er ook. Wat gebeurde er nou aan dat kruis? Wat haal je jezelf op de hals als je daarover begint.
Maar. Kijk. Heel veel mensen zeggen. En dat is een deel van de waarheid hoor. Heel veel mensen zeggen. Verzoening door voldoening.
Simpel gezegd. Betekent dat van. De mensen hebben zo verschrikkelijk veel gezondigd. En God die is daar enorm boos over.
En die zouden ze allemaal in de hel willen gooien. Maar gelukkig kwam daar Jezus. En die zei. Vader word u maar boos op mij. Dan is de volle toren van God op Jezus gekomen. En toen Jezus uiteindelijk dood ging aan de toren van God.
En toen was Gods toren gestild. Zo legde Calvin het allemaal netjes uit. In zijn institutions. Toen was de toren van God gestild. En toen heeft hij uit genade Jezus opgewetst.
Zodat iedereen die in hem gelooft. Bij hem kwam. Dit is niet het hele verhaal. Weet je. God heeft Jezus niet gekruisigd. Het is wel naar de raad.
En de voorkennis van God gebeurd. Handelingen 4. Zeker. Maar Peter zegt in handelingen 4. Die jullie. Jullie. Aan het kruis genageld hebben. En waar bestond hij.
Wat gebeurde er nou op die kruisiging. Daar heeft God in de zoon. Hij heeft tot ons gesproken in de zoon. In het laatste dagen. Daar heeft God dus in de zoon.
Die hij in feite ook zelf is. Dat is natuurlijk een ondenkbaar mysterie. Maar daar gaan we zo nog wel even over door. We proberen er toch iets over te denken. Maar daar heeft God zichzelf in de zoon aan de mensen laten zien.
Je hangt aan een kruis. En mensen die er omheen stonden. Door wie hij ook de wereld gemaakt heeft. En mensen die er omheen stonden. En riep. Kruisigd hem. Kruisigd hem.
Weg met hem. Want Barba is vrij. We willen niet dat hij koning over ons is. Een heel cynisch bordje boven het kruis. Jezus de Nazorea. De koning der joden.
In alle talen. Zodat iedereen het maar kon zien. Maar hij hing daar als de zogenaamde koning van de joden. Tot woede van de farisees. Die zeiden van.
Laat dat bord weghalen. En dan moet een bordje staan. Dat hij zei dat hij deel was. Pilatus zei wat ik geschreven heb. Dat heb ik geschreven. Punt. Blijft er hangen. Zo is hij.
Daarom staat er nog steeds Indrie boven die bordjes. Je vraagt misschien sommigen wel eens af. Wat betekent dat nou Indrie? Want vooral over de. In de Rooms-Katholiek kerstie is dat heel veel.
Maar dat is het. Het Latijn voor Jezus Nazorea. Rexorum Jodau. Dus dat zijn die vier letters. Jezus Nazorea. De koning der joden. Maar dat stond dus boven zijn.
Niet in Riesland te boven. Maar in drie verschillende talen. Daar hing hij. De koning der joden. Dat was hij. God. Die zichzelf openbaarde in Jezus.
En als God zo'n verterend vuur was geweest. Zoals mij vroeger was bijgebracht. Dan had hij daar moeten zeggen.
En kunnen zeggen. Weg met al die mensen. We maken er een eind aan. Ik heb alleen maar goed gedaan. Ik ben hier gekomen. Ik heb zieken genezen. Melaatse genezen.
Ik heb blinden de ogen geopend. Ik heb oren geopend. Ik heb vijfduizend mensen gevoed. Ik heb doden opgewekt. Wat heb ik? Wie over wie van jullie overtuigt mij van zonde? Dus daar had hij kunnen zeggen.
Vader weg ermee. Maar dat zei hij niet. Hij zei. Vader vergeef het ze. Vergeef het ze. Want ze weten niet wat ze doen. Weet je.
Dat is de liefde van God. Hij wordt door mensen aan het kruis genageld. En hij schenkt vergeving. Hij laat juist niet zijn volle toren over die mensen komen.
En hij redt zijn zoon niet uit dat diepste dodelijke uur. Maar hij schenkt vergeving. En daarna opstanding. Drie dagen, drie nachten later.
Opstanding uit de doden. En juist die opstanding. Die opstanding is het eigenlijke offer. Ik kan me over de offers nog heel veel te spreken hoor.
Het is bijna weer inleidend wat ik doe. Ik denk als we dadelijk het eerste hoofdstuk gehad hebben. Dan zeg ik nou nu hebben we ook heel Hebraïën gehad. Maar dat loopt een beetje door elkaar weet je wel. Maar die opstanding is het eigenlijke offer.
Daar moet je ook eens. Even maar eens over nadenken. Als Israël in het Oude Testament een dier moest offeren. Een koe of een schaap of duiven of wat dan ook.
Wat was nou het offer? Was het offer dat die priester de keel doorsneed, bloed opving en het tegen het alter aangooi? Was dat het offer?
Het was misschien een offer voor de man die die stier of dat schaap of die duiven bracht. Dat die zei zo ja, dat was wel een goede stier. Fokstier.
Kon er nog wat mee? Nou ben ik hem kwijt. Nou is hij dood. Maar dat wordt niet bedoeld van God met het offer. Het offer is als die geur opstijgt van het altaar.
En dat is God een liefdelijke reuk. Weet je wat dat is? Zo'n oude psalm zegt het. Daar kan ik het altijd heel mooi in zeggen. Brandofferen nog. Ofers voldeden aan uw schuld of eer.
Maar God die heeft die liefdelijke reuk in zijn neus gehad. En die liefdelijke reuk is het opstijgende geur van. Ja die stier.
We vinden dat misschien raar. Maar weet je. Ik vind een barbecue ook lekker raken. Is dat heel erg oninbiedig om dat zo te zeggen. Maar mensen zeggen. Gaan we God daar nou van genieten?
Ja. Dat ruikt fijn. Gewoon. Ja mensen weten over het algemeen niet meer dat dieren geslacht worden om te kunnen opeten. Over de boosje gebeurt dat ook niet meer.
Dan maken we ze gewoon zelf in de fabriek. Dan vermenigvuldigen we stamcelletjes. En dan maken we diertjes. Want dan moeten we allemaal groen eten. Niet meer rood. Allemaal vegetarier allemaal. Allemaal vegetarier.
Dat is een van de doelen van de Wild Health Organization. Maar goed. Laat me daar helemaal niet over beginnen. Maar het offer is dus als het opstijgt. Het offer van Jezus was natuurlijk.
Hij offerde zichzelf op aan het kruis. En hij liet het gebeuren. Maar het offer wat hij bracht. Was toen hij naar God de Vader ging. En zei. Vader. Hier ben ik. Ik heb aan uw liefde voldaan.
Ik heb uw liefde geopenbaard aan de mensen. En hij steeg op naar de hemel als een liefdelijke geur. Dat gebeurde niet per se op hemel van de dag. Dat gebeurde al heel direct na zijn opstanding.
Niet heel direct. Maar wel heel snel. Maria mocht hem nog niet aanraken. Toen zei hij raak mij niet aan. Want ik ben nog niet opgevaren tot mijn vader. Maar dezelfde dag. Gewoon een week later.
Maar anderen mochten hem wel aanraken. En tegen Thomas zegt hij zelf. Viel voel maar. Dus hij was naar de vader gegaan. En hij is het heiligdom binnen gegaan. Hebreeën 10. En breng u in mijn offer een zoete geur.
Vrucht van wat u deed. In mij. Weet je. Die zoete geur is niet zijn dood. God genoot niet van het sterven van zijn zoon. God dacht niet. Wat is hij toch stoer. Dat hij zich aan dat kruis laat nagen.
Of zal. Of weet ik wat je erbij moet denken. Hij genoot van het opgangsoffer van de zoon. Dat is wat de zoon deed. Dat is eigenlijk wat God in zijn zoon deed.
Dus hij heeft de wereld. Hij heeft a de wereld gemaakt. Hij heeft de wereld gered. En hij heeft de wereld als lotsdeel ontvangen.
Hij heeft daardoor ook de hoofdprijs uit de loterij ontvangen. Hem is het erfdeel toebereid. Gemaakt. Gered. En ontvangen. Nou die zoon.
God die zegt. Je moet je van mij geen beeld maken. En ik heb er net gezegd. We gaan dat misschien toch even een beetje proberen. We komen daar ook nog op hoor.
In Hebreeë 10. Dat is. Heel mooi ingewikkeld stukje. Misschien dat ik dat er zo blijf op wijk pak. Ik begin eerst met dit. Weet je. Door wie hij de wereld gemaakt heeft.
Wat was er voordat de wereld er was. En weten we eigenlijk niet zoveel van. Nee dat was.
Toen was de wereld er al. De aarde was woest en ledig. Toe waarboe. Maar. Waar Mozes het over heeft. In Psalm 90. Weet je wel. Van eer dat de bergen geboren waren.
En gij hemelen en aarde had voortgebracht. Ja van eeuwigheid tot eeuwigheid. Zij het gij God. Dus van 90. Voordat de bergen geboren waren. Voordat er ook maar iets was ontstaan.
Was God. Er al. Laten we maar in menselijke termen zeggen. Want andere termen hebben we niet. Die schieten tekort. Dat zeg ik u erbij. God zegt zelf. Mijn gedachten zijn niet jullie gedachten. Want mijn gedachten zijn hoger dan jullie gedachten.
Dus wij kunnen God nooit denken. En een beetje ga ik het toch proberen. Dan denk ik van. Weet je. Toen was er dus niets. Alleen maar.
God. Dat woordje maar. Is natuurlijk. Geen goed woord. Alleen. God. Je kan niet eens zeggen. Waar was die dan. Want er was nog geen ruimte. Er was geen tijd.
Het zijn allemaal scheppingen. God was God. Punt. En toch is. Is er. Is er. Is er. In die eeuwigheid. Ineens iets gebeurd. Ik zal je dadelijk laten zien. waarom dat gebeurde.
Er. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Het sluit heel erg aan op het evangelie van Johannes hoofdstuk 1. In het begin was het woord.
En het woord was bij God. En het woord was God. En het woord is vlees geworden. En het heeft onder ons gewoond. En het heeft ons de heerlijkheid van de Vader laten zien. Ja, dat is Johannes 1.
Dat is dat woord. Wat gebeurde er? Hij sprak het woord. Er zijn licht. Daar begon het denk ik allemaal mee. Je gold als eerste wat we lezen. En licht, dat is ook lofisch.
Want dat brengt zowel tijd als ruimte voor. De geleerden weten nu nog steeds niet of licht nou straling zijn of deeltjes. Maar het heeft in ieder geval met tijd en met ruimte te maken. Dus God begon te spreken.
Er zijn licht. Dat woord wat eerst in God was. Nee, er was alleen maar God. Er was alleen God. Sorry voor het woord maar. Er was alleen God. En dat woord ging van God uit.
En toen dat woord van God uitging, gebeurde er natuurlijk iets bijzonders. Toen ontstond er van alles. De wereld. Weliswaar nog to-wabohu.
Woest en ledig. Maar dat ging God scheppen. God had een project. Een plan. En over dat project en plan gaat het in heel Hebraïë. Wat is nou eigenlijk de bedoeling van God?
Waar is hij aan begonnen? Waarom zijn wij er nu eigenlijk met z'n allen? Wat is zijn plan met ons? God had een plan. En dat had hij met zichzelf afgesproken.
Sterker nog. Hij had, laten we dan Hebraïë. Ik denk tien dat het is. Dat maar even bijpakken. Misschien is het vaneden. Ja. Ja, daar hebben we nog wel tijd voor.
Ik beloof u dat dit een heel ingewikkeld stukje wordt. Maar dat u er wel wijze van hoort. Ik heb hierover wel eens een preek gehouden in waar. Dus degenen die daar toen waren, zullen dit herkennen. Maar je kan dit nooit genoeg worden.
Een herhaling. Dat is altijd op het plek. Weet je, in Hebraïë 10, daar lees je in vers 5.
Daarom zegt hij, de zoon, bij zijn komst in de wereld, toen hij Jezus werd. Blijf dat volgen.
De zoon is iets anders dan Jezus. Jezus is wel de zoon, maar de zoon is iets anders dan Jezus. Dus Jezus is begonnen te leven in het eerste jaar van onze jaar.
Nou ja, vier jaar voor het begin van onze jaartelling. Is hij verwekt door God, door de Heilige Geest in de maagd Maria. En was in die zin de zoon van God, zeker. Maar daar gebeurde eigenlijk wat Jezaja had voor zegt.
Een kind is ons geboren. En een zoon is ons gegeven. Die zoon, die was er al van eeuwigheid. Die is eeuwig. Die is van voor alle tijden, al eer dat de bergen geboren waren en geen aarde en hemel had voorgebracht, was de zoon.
Jezus is geboren. Op 24 december toch? Nee hoor. Jezus is geboren ergens in het jaar 4 voor Christus. Dus daarom zegt hij bij zijn komst in de wereld.
Slachtoffer en graanoffer hebt u niet gewild. Maar u hebt voor mij een lichaam gereed gemaakt. Brandoffers en offers voor de zonde hebben u niet behaagd.
Toen zeide ik, zie ik kom. In de boek werd het over mij geschreven. Om uw wil te doen, o God. Hier staat iets heel dieps.
Dus voor bij zijn komst in de wereld zegt hij, u hebt voor mij een lichaam gereed gemaakt. Dat vinden we in de psalm.
Psalm 40, deze tekst. De Hebreën staan vol met aanhalingen uit de psalmen. Maar deze moeten we echt even opzoeken.
Anders kun je het echt niet verholpen. Psalm 40. Wij zien we diezelfde tekst.
In vers 7. U hebt geen vreugde gevonden in slachtoffer en graanoffer. Dat is de tekst die Saulus aanhaalt, die je in Hebreë vindt.
U hebt mijn oren doorboord. Brandoffer en zotoffer hebt u niet geëist. Toen zei ik, zie ik kom. In de boek al is over mij geschreven. Ik vind er vreugde in, mijn God.
Om uw welbehagen te doen. Uw Torah draag ik diep in mijn binnenste. Het is exact dezelfde tekst die Paulus aanhaalt. Met één opmerkelijk verschil. Waar je in eerste instantie denkt, hoe kan dat nou?
Hier staat u hebt mijn oren doorboord. En in Hebreë staat, u hebt mij een lichaam bereid. Wat heeft dat nu weer met elkaar te maken? De rest van de tekst is hetzelfde.
In Hebreë staat, u hebt van de eeuwigheid gezegd, u hebt mij een lichaam bereid. En hier staat, u hebt mijn oren doorboord. Nou, wat er in Hebreë staat. Ik bedoel, Hebreë is sowieso in het Grieks geschreven.
En de apostel die heeft bij het aanhalen van teksten uit de tenacht, heeft hij gebruik gemaakt van de vertaling van de Septuaginta. Dus de zeventig mensen hebben al voor de jaartellingen, dat is de legende in ieder geval, misschien zijn het er ook al zeven geweest, maar waarom zou het er geen zeventig zijn?
Hebben de Bijbel, de tenacht in het Grieks vertaald, omdat heel veel Joden geen Grieks meer spraken. En daardoor geen Hebraeus meer spraken. En om het daar toch, vooral de Joden in Egypte, om het daar toch toegankelijk voor te maken.
Nou, die vertaling wordt in Hebreën gebruikt. En in de Septuagint is Psalm 40 vertaald met, u hebt mij een lichaam bereid. Waarom hebben ze dat gedaan?
Ja, waarschijnlijk omdat ze dachten, niemand begrijpt meer wat dat betekent. U hebt mij de oren doorboord. Ze hebben waarschijnlijk, zoals dat tegenwoordig heet, dynamisch equivalent vertaald. Van, wat wordt er nou bedoeld?
U hebt mijn oren doorboord. Hebben ze dan een oorbelletje gekregen of zo? Nou, eigenlijk wel. Kijk maar in Exodus 21. Gaan we helemaal terug. Bijna aan het begin van de Bijbel.
Exodus 21. Exodus 21. Exodus 21. Exodus 21. Exodus 21. Daar zegt God tegen Mozes, de grote voorloper van Yeshua.
Dit zijn de bepalingen die u er moet voorhouden. Wanneer u een Hebraïlse slaaf koopt, moet hij zes jaar dienen. Maar in het zevende jaar, altijd in het zevende jaar, mag hij zonder te betalen, als vrijman vertrekken.
Daar zie je al dat dat onvergelijkbaar is met slavernij die volken in de afgelopen eeuwen hebben uitgeoefend. Of tijdens de dagen nog wordt geoefend.
Want dan ben je maar zes jaar slaaf en dan heb je een sabbatjaar. Zeg maar. Dan ben je helemaal vrij. Als vrijman mag je vertrekken. Als hij alleen gekomen is, daar staat letterlijk, als je de HSV leest, dan zie je dat er ook onder staan.
Daar staat letterlijk bij, als hij met zijn lichaam gekomen is. Daar komt dat woord lichaam alweer terug. Wat we in Hebraïë vinden. Als hij alleen gekomen is, als hij met zijn lichaam gekomen is.
Ja, als je ergens komt, kom je met je lichaam. Ik zou niet een andere manier weten om ergens te komen dan met mijn lichaam. Maar als hij met zijn lichaam gekomen is, moet hij met zijn lichaam vertrekken.
Alleen zijn eigen lichaam. En als hij getrouwd is, letterlijk de man, oftewel het lichaam van een vrouw is. Als hij getrouwd is, mag zijn vrouw met hem vertrekken.
Maar nou komt het. Als zijn meester hem een vrouw, een bruid, heeft gegeven. En heeft hij zonen of dochters bij hem gewaakt. Dan zal de vrouw met haar kinderen aan haar meester blijven toebehoren.
En moet hij zelf alleen vertrekken. Dan is die slaaf alleen. En Jezus Christus is voor ons de doelost, de slaaforde. Die kan vrij vertrekken.
Alleen. Hij is in de wereld gekomen. Hij mag met zijn eigen lichaam vertrekken. Er is niks wat er moet gebeuren. Alleen als hij zegt, nadrukkelijk.
Ik ben gekomen om u welbehagen te doen. Oh nee, er staat hier. Ik heb mijn meester, mijn vrouw en mijn kinderen lief. Ik wil niet als vrij man. Ik wil niet alleen met mijn eigen lichaam vertrekken.
Dan moet zijn meester hem bij de rechters brengen. De Elohim. Bij God, de Goden, de Hooggeplaatsten. En hij moet hem bij de deur of bij de deurpost brengen. En zijn meester moet dan met een priem zijn oor doorboren.
Zo zal hij hem voor eeuwig dienen. En daar komt dat oor doorboord en dat lichaam wel heel dicht bij elkaar. Op het eerste gezicht lijkt het iets gruwelijks.
Dat valt natuurlijk eigenlijk best wel mee. We gaan even naar de deurpost en een hamertje. Een spijkertje, tik. Ik heb drie dochters, die smeekten erom. Of ze een gaatje in hun oren mocht hebben. Ja toch?
Mensen vinden dit gruwelijk. Ja, dat ging gewoon zo. Dan deed je een ringetje in je oren. En dan was je getrouwd. We hadden toen onze vinger. Vind ik handiger. Maar urkers doen het nog steeds in hun oren.
Dus maakt niet zoveel uit. Maar hier komt het dus bij elkaar. Dus dit is in Psalm 40 teruggekomen. Hij heeft mij het oor doorboord. En dat betekent weer mijn lichaam bereid. Dat is ook in Hebreeën terechtgekomen.
Waar Jezus zegt. Ik ben gekomen om uw wil te doen. Namelijk om mijn vrouw en mijn kinderen. En iedereen. Ik wil dat waar ik ben ook die bij mij zijn die u mij gegeven hebt. Johannes hoofdstuk 17.
Het gebed van de Heer. Dus daar geeft hij zich vrijwillig. Zijn lichaam geeft hij. Omdat hem een lichaam bereid is. Nadelijk. De mens. De mensheid.
De gemeente. De kerk. Israël. Maar hij spreekt hier allereerst over Israël. Ik ga me even niet mengen in wie is nou de bruid. Ik denk dat dat eigenlijk helemaal niet zo heel belangrijk is.
God wil het gemeenschap hebben met de mensen. En dit is in de eeuwigheid. Door God aan de zoon beloofd. Daar komen we natuurlijk op een terrein wat we helemaal niet kunnen betreden.
Dus toen er nog eerder dat de bergen geboren waren. En de aarde en de hemel was voorgebracht. En er alleen God was. Hij heeft God aan de zoon beloofd. Ik heb voor jou een lichaam bereid.
We gaan de mens scheppen. En dat wordt jouw bruid. En dat is toen begonnen. En daarom heeft hij door de zoon die wereld gemaakt.
Namelijk toen dat woord uitging. Er zij ligt. En dat de aarde voortbrengen. En in feite wordt de aarde en het hele paradijs ingericht.
Als een echtelijke woning. Ik denk ook dat het... Dat even terzijde hoor.
Maar allemaal zelf maar verder eens nakijken. Ik denk ook dat het paradijs helemaal niet in het tweestromeland lag. Waar veel mensen zeggen daar is het begonnen. Daar ligt namelijk Babel. Het paradijs lag in Jeruzalem.
De boom is leven stond. Waar hij ooit stond. Is gaan staan. Namelijk daar waar Jezus stond. In Jeruzalem. Dat is het paradijs.
Jezus is de boom des levends. Nou goed. Dat paradijs wordt ingericht als de echtelijke woning. En dan... Wordt daar de mens gemaakt.
En daar doet God met de mens eigenlijk hetzelfde als met zichzelf. God is één. Hoor, Israël, hoor. Shema, Israël. God is één.
De Heer onze God is een ene God. Maar hij... Deelt zich toch in zijn woord. Ik weet niet eens of ik het zelf snap.
Maar ik hoop dat u het een beetje snapt wat ik bedoel. Hij is één. Maar zodra er een woord van hem uitgaat. Is er iets wat tegenover hem is, toch? Namelijk zijn woord.
Het is zijn woord. Het is de zoon. De eeuwige zoon. De zoon is het woord. Het is zijn woord. Maar het gaat van hem uit. En daardoor is er ineens een aarde tegenover hem. Dat is wat gebeurt.
Je zou bijna kunnen zeggen... God laat haar zien dat hij... bestaat uit vader en zoon. En overigens in de eerste tekst van de Bijbel ook al uit Heilige Geest.
Ik heb zelf niet zoveel met de doctrine van de drie eenheid. Want dat staat niet in de Bijbel. Maar het feit als zodanig vinden we wel in Gods woord. Want al in de eerste tekst van de Bijbel vinden we...
dat de Geest Gods zweefde over de water. En volgens een oude vertaling kan je daar ook in lezen... de Geest Gods broedde op de water.
Dat vind ik eigenlijk nog veel mooier. Hij zweefde daar niet alleen. Hij broedde ook. En dat is eigenlijk wat de Geest voortdurend doet. Hij broedt iets uit. Hij bewerkt wedergewoorden.
Hij schept nieuwe mensen. Hij broedt als het ware de wereld uit. En hij broedt de nieuwe mens uit. Dat vertelt Jezus aan Nicodemus. Tenzij dat iemand geboren wordt uit water en geest...
die namelijk broedt op de wateren... kan hij het koninkrijk van God niet zien. Nou dan is dat paradijs gemaakt. Dan is daar Adem. En dan gaat God met Adem hetzelfde doen... als wat hij met hetzelfde deed.
Hij gaat hem eerst laten ontdekken dat hij alleen is. Want ja, hij mag uit de dieren... mag hij een partner uitkiezen. Dat is natuurlijk symboliek. Het moet er steeds ook wel echt gebeuren.
Hij moet zijn een naam geven. Dat betekent hij... En naam geven betekent ook dat je over iemand heerst. Zodra je iemand zijn naam weet... heb je een zekere macht. Toch? Hoe toen ik bij de poesie werkte...
had je een speciale bevoegdheid... namelijk de bevoegdheid om iemand staande te houden... en hem naar zijn naam wonen... en een verblijf laten vragen. En zodra je iemand zijn naam wist... had je... Dat was een bevoegdheid.
Dat mag niet iedereen. Je kunt het wel vragen... maar het is niet een bevoegdheid. Nou, dus iemand zijn naam weten... of geven... dat is een stukje... een stukje... macht. En dat heeft de mens ook gekregen...
over deze wereld. Macht over deze wereld. Maar voor zichzelf... vond hij geen partner... staat er dan. Vond hij niemand... die tegenover hem was. En toen heeft God... een diepe slaap op hem laten komen... en hij heeft...
er staat dan een rib... uit zijn lijf genomen... daar worden ook wat lachende... grapjes over gemaakt... weet je wel. Maar hij heeft hem... als het ware... van die ene mens... heeft hij twee mensen gemaakt. Een man en een vrouw.
En als... als die mens dan wakker wordt... dan ziet hij tegenover zich... die vrouw... en dan zegt hij... deze is ditmaal... dat zeg ik even in een hele ouderwetse tekst... maar zo heb ik haar nou helemaal geleerd... deze is ditmaal...
vlees van mijn vlees... en been van mijn been. Dat hij herkent haar... als gelijk aan hemzelf. Als zijn gelijke... het is hetzelfde als hij.
Het is anders. Het is een vrouw... en hij is een man. Dan lekt hij ook... man en man in. Maar het is zijn gelijke... vlees van zijn vlees... been van zijn vlees. Net zoals dat de zoon gelijk is aan de vader...
is de vrouw gelijk aan de man. Absoluut. Honderd procent. En dan krijgt hij de opdracht om... zich te vermenigvuldigen. Eigenlijk...
hetzelfde wat God ook doet. Hij vermenigvuldigt zich ook. En waarom moet hij zich vermenigvuldigen? Nou ja, dat is dat lichaam... wat voor de Messias... wat voor...
de zoon... je moet niet de Messias zeggen... dat woord komt pas later in het wereld... wat voor de zoon bereid wordt. De zoon van eeuwigheid gezegd... ik heb u een lichaam bereid... namelijk...
de mens. Wat is de bedoeling daarvan? Daar kunnen we de hele schrift over doorgaan... maar ik vind dat Paulus het het mooiste zegt... in Ephesians 5. Daar zegt hij... dit geheimenis is groot... groot... en hij ziet over de gemeenschap...
tussen man en vrouw... wat in die tijd in ieder geval... meestal als het goed ging... nog wel... plaatsvond met het oog... om nageslacht te verwekken. Ze zullen er ook wel...
wat anders mee bedoeld hebben toen... dat is hier al de officiële bedoeling. Dit geheimenis is groot... zegt Paulus dan... maar ik spreek met het oog... op Christus en op de gemeente.
Hij bedoelt dus... die twee zullen samen één zijn. Daarom zal een man zijn vader en moeder verlaten... en zijn vrouw aannangen. En dit geheimenis is groot... maar ik spreek met het oog... op Christus en op de gemeente. Wat is de bedoeling van Christus en de gemeente?
En of dat nou de gemeente... de plaatselijke gemeente is... of de totale gemeente van Israël en de volken... dat laat ik even in het midden. Maar wat is Gods bedoeling daarmee? Om daarmee een huwelijk te sluiten.
De Bijbel eindigt ook met... de bruiloft van het land. Daar gaat het allemaal gebeuren. Waar het om ging. Daar ging het hem om. En nu... mogen wij daar eerstelingen van zijn.
Wij zijn bevoorrecht dat we hier mogen zitten. Dat we de eerstelingen mogen zijn. En dat we daar al bij mogen horen. En wat zegt Petrus dan? Wat we dan ontvangen hebben? Dat we in hem... 2 Petrus hoofdstuk 1...
1 of 2 vers... dat we in hem hebben we ook... de grondelijke natuur ontvangen. Kijk een beetje... of dat nou wel klopt.
Maar ik ga dat... Zo kijk ik trouwens de hele tijd wel. Maar ik zeg allemaal hele rare dingen. Ik ben denk ik ervan bewust. Moet het ook niet geloven hoor. Nee, dat meen ik.
U moet het echt gewoon na gaan kijken of het wel klopt thuis. Je moet nooit iets gelopen. Je moet naar huis gaan en kijken of het klopt. En als ik dan denk... klopt dan moet je gaan geloven. Maar niet hier nu zomaar. Op mijn gezag.
Nou... 2 Petrus hoofdstuk 1... Er staat in vers 3... Zijn goddelijke kracht heeft ons alles geschonken... wat tot leven gehoord. En godsvrucht.
Namelijk de vrucht die God voorbrengt. Door de kennis van hem die ons geroepen heeft... voor zijn heerlijkheid en deugd... Hij heeft ons de grootste... de kostbare belofte geschonken. Op dat u daardoor deel zou krijgen...
aan de goddelijke natuur. Nadat u het verderft... dat door de begeerte in de wereld is ons vluchtbaar. Dus wij hebben als eerstelingen... al deel aan die goddelijke natuur. Dat was Gods bedoeling.
Ooit. Dat is altijd zijn bedoeling geweest. Openbaringen... is altijd zijn bedoeling geweest. Alleen de mens die heeft die... en dat is natuurlijk...
wel volgens Gods voorkennis... maar niet volgens Gods plan. Laat ik het dan zomaar zeggen. Heeft die bedoeling door kruis... door in overspel te gaan leven met de slang. Die overigens in openbaring...
dan wordt de draak gedood... het welke is de oude slang wordt gezegd. Daar heeft hij zich aan gegeven. Wat zei die slang? God heeft zeker wel gezegd... nou eerst dat hele verhaal... je mag nergens van eten.
Dat ging dan natuurlijk om die ene boom. Dan zegt hij... ja maar God weet wel... dat ten dagen dat je daarvan eet... zul je hem geleid zijn. Kennende het goed en het kwaad.
Was dat een leugen van Satan? Nee. Dat was de waarheid. Hij misleidde haar wel... door haar van te laten eten. Want God had ook gezegd... je mag er niet van eten.
Maar dat ze daardoor als God zouden worden... kennende het goed en het kwaad... dat was waar. Dat zegt God namelijk zelf. Want hij komt in de hof... en hij ziet... ach nu is de mens geworden als onder één...
kennende het goed en het kwaad. Genesisch hoofdstuk 3 vers 8. God zegt... God beaamt wat de slang zegt. Er is alleen één ding bij... ja ze moeten wel de dood sterven.
Dat moet dan ook. Dan zegt God... laten we ze nou loshalen... uit dat paradijs... daar buiten zetten... opdat de mensen niet... zijn hand uitstrekken... en eten van de boom... des levens... en leven tot in de eeuwigheid.
Maar we zetten ze daar buiten. We zetten een engel... met vlammend zwaard voor het paradij... want ze mogen geen toegang meer hebben... tot die boom opwee. En ze gaan dus sterven. Ten dagen dat je daarvan eet...
staat er zul je de dood sterven. Dat had ik vroeger ook al. Toen zei... Calvin weer in zijn genade heeft... besloten daar nog een paar jaar aan toe te voegen. Maar er staat in het Ebreus... staat niet... ten dagen dat je daarvan eet...
zul je de dood sterven. Er staat in het Ebreus... ten dagen dat je daarvan eet... zul je sterven de sterven. Ze waren namelijk... al aan het sterven... maar zolang ze bleven eten... van die boom des levens...
bleven ze leven. Dus het is niet zo... dat Adam en Eva... onsterfelijk zijn geschapen... wat veel mensen denken. Want als ze namelijk... onsterfelijk waren geschapen... waren ze nooit gestorpen, toch?
Dus dat is een kwestie van logica. Ze waren stervende... maar zolang ze met de boom des levens... in contact bleven... dat geldt overigens voor ons...
ook nog vandaag... precies hetzelfde... als we met de Messias... met Yeshua... met de Heer Jezus... in contact blijven... dan hebben we het leven. Hij heeft het leven in zich. Dus daarom moesten ze... dat paradijs hebben. En die boom van kennis...
van goed en kwaad... waardoor je dus... de goddelijke natuur kon ontvangen... nee, niet de goddelijke natuur... het goed en kwaad kon kennen... net als god... als god zijn... waar de slang ons in bedrogen had...
die stond daar naar mijn mening... dat staat er niet bij... maar daar moet u thuis maar eens op kouwen... die stond er naar mijn mening... niet om hem... voor altijd... en eeuwig te verbieden.
Het was niet zo dat god... zo was dat hij denkt... weet je... ik zet een schaal lekkere snoepjes op tafel... en ik zeg tegen de kinderen... je mag er niet aankomen. En dan gaat hij weg...
en dan komt hij een dag later terug... en dan zegt hij... hé... ik mis een snoepje. Een soort proefgebod. Zo wordt het dikwijls gezien. Maar dat was niet zo. Dat was gewoon een gebod.
Ze mochten er niet aankomen. Als ik nou één woordje aan toevoeg... ze mochten er... nog niet aankomen. Het was ooit wel de bedoeling... dat die zoon... die Messias...
ook naar de aarde zou komen... ook mens zou worden... een gemeenschap zou hebben... met de mensheid. En dat geheimenis is groot... maar daarna zouden ze samen één worden. En mochten ze eten...
van de boom des levens... en van de boom van kennis van goed en kwaad... en met de menselijke natuur... in eenheid met Christus leven... tot een eeuwigheid. Ik zeg weleens... eigenlijk is die...
is die boom van kennis van goed en kwaad... is de echterlijke slaapkamer... waar je nog niet in zou moeten komen... voordat je getrouwd bent. Het huwelijk moest nog plaatsvinden. En dat had er nu plaatsvonden.
En daarom valt de Satan... daar ook nu zo nog op aan. Op huwelijk... op gender... op identiteit... op jongen zijn... op meisje zijn... op al die dingen... het wordt kwaad...
het wordt kwaader en kwaader... vandaag de dag. We zien het meer en meer... openbaar worden. Ja... dat heeft te maken met die...
goddelijke status... die God voor ogen heeft. En straks... gaat hij afrekenen met... al die zonden... met... al die...
ja... wat de mensen uiteindelijk... hebben natuurlijk gedaan... is... zij hebben zichzelf als God gemaakt. Toren van Babel... Babylon... als God zijn...
noem maar op... de hele Bijbel door. Ik heb nu niet... tijd genoeg... en ik denk dat het ook genoeg is... dat ik gezegd heb... om dat allemaal door te nemen. We komen daar nog wel eens op. Maar dit speelt gewoon... ook vandaag nog.
mensen die als God willen zijn. Dit speelt ook vandaag... natuurlijk gaan we naar een climax toe mensen. Dat gebeurt echt. Weet je... of je nou wel of niet...
dat mensen... aan complotten meedoen... of wat dan ook. Maar we zien gewoon... dat is helemaal geen complot. We zien gewoon... dat mensen van... de... New World Order...
gewoon zeggen van... We hebben onze... wat ze dan noemen... Sustainable Development Goals... die zijn ze aan het ontwikkelen. U hebt er misschien nog nooit van gehoord... maar heel veel mensen zeggen... kijk dan maar eens op je telefoontje.
Want er is de app... met SDGs... is voorgeïnstalleerd... als iedereen het je hebt... van de laatste twee jaar. Dan zit die er gewoon op. En dan kan je aantekenen... wat je eraan bijdraagt... genoeg van geld. Dat is gewoon aan het gebeuren. En wat is daar de bedoeling van?
Ja... Ik kan het niet beter zeggen... dan meneer Swapert zei... We are going to do it... better than God. Is het zo? Zegt hij dat letterlijk? We are going to do it...
better than God. Nou ja... wat je daar ook van denkt... en misschien gebeurt het niet... nu... alhoewel ik denk dat we er... heel dichtbij zitten... maar dat denk ik al wel... 40 jaar... dat geef ik eerlijk toe.
Maar goed... we zitten er weer 40 jaar... dichterbij dan 40 jaar geleden. Dat hoef je trouwens niet... thuis na te kijken... want dat klopt gewoon 100%. Ik heb geen veterinair...
als je dat ontkent... dat is raar. Hij komt! Nou... Nog één oude psalm dan... want die heb ik vroeger niet allemaal...
voor niks geleerd. Psalm en een kategorisme... stond je daarvoor... het laatst, moet je opzeggen... of zingen dan... had altijd de voorkeur... maar niet van mij. Maar hij komt... hij komt...
om de aarde te richten... de wereld in gerechtigheid. Alle volken... dat het breed geweld moet zwichten... worden in rechtmatigheid... geleid. Dat is echt de toekomst.
Amen.