Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Om jullie allemaal te zien, er zijn een aantal mensen die bij binnenkomst vragen hoe is met je vrouw. Ik zal dat zeggen, ik kan straks wel even beginnen want dan heb ik iedereen maar tegelijk gepakken.
Zij heeft in november een weekje in het ziekenhuis gelegen met corona. We hadden het alle twee, we knapten alle twee tegelijk weer op. Alleen zij knapte ineens af en toen stopte het in de lommen en moest naar het ziekenhuis.
En dat was best even een nare situatie. Ik ben even bang dat het er kwijt zou maken. Dat voordeel is dan wel weer dat je weer merkt hoeveel je van elkaar hebt.
Dat is wel weer wat leuk dan natuurlijk. Ja, dat denk je wel. We zijn al 40 jaar samen en als je dan ineens weer voelt hoe diep je verbonden bent dan is dat wel prachtig.
Dus daar is er van opgeknapt voor 98 procent. Zeg maar nog een beetje, houd ik toe benauwd als ze te hard de trap ploopt. Maar dat lukt toch niet, want zij twee kunstknieën al gekregen een paar jaar geleden.
Dus daar moet toch ietsje voor zitten. Dat is echt helemaal artificieel zo ongeveer hoor. Dus alles, want vandaag heeft ze een, ze weten nu ook het ziekenhuis, ze hebben operatie gehad.
En vandaag heeft ze een cochleair implantaat gekregen. Ik weet niet of u weet wat dat is, maar zij zijn zeer slecht voor hem tot doof. En dan wordt er, sinds vandaag is er dus een stukje van de schedel gelicht.
En dan wordt er achter de schedel worden elektroden aangebracht naar de slakkenhuizen. En die worden aangesloten op hersenzenuwen. En dan wordt het voor dicht gemaakt en dan krijg je straks een magneetje op haar hoofd. Met een stukje geleiding.
Dat duurt dat nog zes weken, want dat moet eerst herstellen allemaal. Maar de dokter heeft al gezegd dat het fantastisch werkt. Ze hebben dat getest tijdens de operatie. En dat betekent dat je in principe dat je tachtig tot soms wel bijna honderd procent van het spraakverstaan terug krijgt.
Muziek horen is soms wat lastiger. Je moet opnieuw leren horen. Leren hoe een foteltje klinkt en een voetstap en zo. Dat komt op een andere manier je hersenen binnen.
Die hersenen zijn dat geluid niet zo gewend. Dus we zitten in een vervolgd traject na een half jaar waarbij we regelmatig opnieuw naar het ziekenhuis moeten. En veel samen moeten oefenen. Nou, dat gaat wel lukken.
Ik ben heel blij dat het goed is afgeplopen. Het is een 6,5 uur durende operatie. Dus het is ook best wel spannend als ze in je hersenen zitten te peuteren. Maar ja, kundige arts. En er is ongelofelijk veel te beden uit allerlei gemeentes.
Nou, dat hebben we ook te zien. Gemerkt en hoe je gedragen. Het voordeel als je veel in diverse gemeenten mag komen. Dan krijg je wat dat betreft ook in zo'n situatie heel veel terug.
Nou, dat is een beetje persoonlijk. Over twee, drie weken horen we over grootouders te worden. Dat is ook leuk nieuws toch? Mijn oudste kleindochter loopt op alle dag.
Eigenlijk de vrouw van mijn oudste kleindochter. Maar ja, dat is ook een aangetrouwde kleindochter. Dat is echt wel ongelofelijk. Want toen ik tot geloof kwam, 40 jaar geleden. Ongeveer 42 jaar geleden, allebei één kind.
En ik schrijf Hel Lindsay boeken en Wim Malgo schrijf boeken. En we waren er 200% van overtuigd dat we de wederconstante heer binnen enkele jaren, zo niet maanden, zo niet weken, zo niet dagen zouden meemaken.
Dat zat er 100% aan te komen. Dat klopte allemaal precies. Israël bestond 40 jaar, de constellatie der planeten, weet nog iemand dat? Wim Malgo, dat was echt in die tijd.
Ja, die stonden allemaal op één lijn en dat gebeurde eens in de 6000 jaar geloof ik. En ja, de 7-statenbond was bijna een 10-statenbond, zei Hel Lindsay. Dus ja, de heer moest wel komen, of hij nou wilde of niet.
Nou, blijkbaar dacht de heer daar aan de zomer. Ik wist toen zeker dat ik nooit opa zou worden. We hebben inmiddels 12 kleinkinderen en de eerste acht kleinkinderen komt eraan. Dus ik ben wat voorzichtig geworden met eindtijd voorspellingen.
Aan de andere kant zeg ik wel, het is nu wel 40 jaar dichterbij dan 40 jaar geleden. En een keer gebeurt dat. Dat is net zoals dat je op de bus staat te wachten. En dan is hij iets te laat.
En ik zei Helo, daar staat een woordje bij je wanneer hij komt. Maar stel dat dat er niet staat. En dan sta je begint zo lang en denk ik, hij komt niet meer. Hij komt echt niet meer. Maar hij blijft bestaan, want op een gegeven moment normaal gesproken, ineens is hij daar, weet je wel.
Dus zo zal het daar ook mee gaan. Hebreën gaat over de komst van de Heer, maar ook wel op een andere manier. Hebreën is sowieso een bijzondere brief. Het is niet alleen een mooie brief.
De hoofdstuk 11 over het geloof. De geloofshelden. Wat is nu eigenlijk gelovend? Zeker weten is eigenlijk geloven. Het bewijs van zaken die we niet zien.
Ik vind het altijd ook een prachtig iets om te weten dat geloven maar niet zweverig is, maar dat geloven waarheid is. Om maar even bij die buspaal aan te sluiten, dan pak ik gelijk een stukje Hebreën help.
Vanavond is een inleiding dus. Ik schiet heel Hebreën door. En misschien kom ik bij tekst 1 uit nog. Maar om maar even bij die bus te wachten. Die mensen die bij die buspaal gaan staan, die zien daar op die buspaal staan 8 uur 31, en die geloven dat hij komt.
Als je dat niet zou geloven, sta je voor paal toch? Je staat bij een paal. Ja, ja, hij is de voorstandsstaat gewoon voor paal.
Dus heel veel mensen geloven. Dat is zo absurd dat mensen denken, geloven dat doe je in de kerk. En zeker in deze tijd, wetenschap, dat doen wetenschappers.
Nou, je moest eens weten wat wetenschappers allemaal geloven. Ik heb een prachtig boek van twee Amerikaanse wetenschappers. En dat boek dat heet, ik kan je van harte aanraden, dat boek dat heet, Wij hebben geen idee.
Er zijn twee doorgewinterde wetenschappers die schrijven over de deeltjestheorie, over de snaarttheorie, over evolutie, over Big Bang, over verre helals, over noem maar op.
Maar ze zeggen, weet je, van alles wat er te weten is, weten we hoog tot 5% en zelfs dat weten we niet, want ze weten niet wat 100% is. We hebben geen idee. Nou, dat is wetenschappen. Daarom wordt er ook maar op los gespeculeerd.
Nou, dat is één. Dat is eigenlijk wel twee. Dus alle mensen geloven. Hoe dan ook. Of ze in de bus geloven of in God geloven. Alle mensen geloven.
Echt. Als we de file informatie horen, als we op de dondom zien dat er een flitspaal staat, je gelooft het allemaal. Nou, dus alle mensen geloven.
Het gaat er alleen om hoe betrouwbaar is het. Ik heb zelf bij de politie gewerkt jarenlang, maakten we een procesverbaal op. Hadden we een inberekening gearresteerd, zeg maar, of we hadden iets gezien ergens.
En dan schreef ik dat op papier, een procesverbaal. En dat gaf je uiteindelijk aan de officier van justitie. En die ging daarmee naar de rechter. En die rechter die last zette, die officier van justitie, die zei zo en zo zitten van, dat meneer Verkrodingen, die is zwagmeester van de Rijkspolitie, die heeft het gezien.
En die rechter die gelooft dat. En die zegt, nou Bert, je moet 200 euro boete betalen. En was hij erbij? Nee. Heeft hij het zelf gezien? Nee. Maar hij heeft iets gelezen.
En hij denkt, nou die Verkrodingen is wel betrouwbaar, dus boete. Nou, dus dat is geloven ook. Geloven is een zeker bewijs, wat hij rechter achter had op een bewijs, van zaken die je niet ziet.
Toch is dat niet, vind ik, het staat aan het eind van de Hebraïën, en het is een prachtig hoofdstuk, en we komen er vast ook nog wel. Maar wat ik belangrijk vind bij deze brief van de Hebraïën, hij wekt soms ook een hoop verwarring.
Maar ik zou een tekst nemen die heel veel mensen dikkels in verwarring heeft gebracht. Bijvoorbeeld hoofdstuk 6, vers 4.
Zeker mensen, ik weet niet wat u gelooft, maar ik geloof dat iemand die opnieuw geboren is, wederom geboren is, nooit meer niet wederom geboren kan zijn. Snap je wat ik bedoel?
Ik bedoel, je bent wederom geboren, je bent een nieuwe schepping in Christus, en de oude mens is bekraven, is weggedaan. Hier staat, het is onmogelijk om hen die eens verlicht zijn geweest, die de hemelse gaven geproefd hebben, en deelgenoot zijn geworden van de Heilige Geest, en die het goede woord van God geproefd hebben, en de krachten van de komende wereld, en die daarna afvallig worden, weer opnieuw tot bekering te brengen.
Omdat ze voor zichzelf de Zoon van God opnieuw kruisigen en openlijk de schande maakt. Want de aarde die regen indringt en uit dikkels op valt, en die nuttig gewas voortbrengt, met hen door wie er bewerkt wordt, ontvangt de zegen van God.
Maar de aarde die door het Zoon van Dissel voorbrengt, is verwerpelijk. Nou, daarom maar een stukje te noemen wat best heel lastig is, als je dat gelooft wat ik net zei. Ga dat nou niet uitleggen, want daar komen we allemaal nog naar toe.
Maar ik noem maar gewoon een paar puntjes die maken dat Hebreberie van de ene kant prachtig is, en aan de andere kant heel lastig is. Toch denk ik, als we een goede inleiding hebben, daar vind ik vanavond ook zo belangrijk, en ondanks dat er geen geluid was, heb ik aan Bert gevraagd, neem het wel op.
Dan kan je het nog op de site zetten. En als de volgende keer, wie weet, meer mensen komen, of als u het nog een keer na wilt luisteren, dan kan dat ook. Dus hier ligt nou een telefoontje en het wordt opgenomen. En ik denk, zonder geluid lukt het verder wel, want ik heb best wel een redelijk harde stem.
Alleen, het kost mij iets meer moeite. Maar ja, je wordt er iets moeier van, laat ik het allemaal lopen. Wat is belangrijk bij de Hebreven, belangrijk bij elke brief voor, bij elk geest?
Ik zeg altijd, ik leerde bij de politie al, je moest bezig gaan met de zeven gouden wees. Heb je daar wel eens van gehoord? Eh, wie, wat, waar, wanneer, waarmee, waardoor, waarom?
Dat moet je weten. Als je een zaak ging behandelen, wie, wat, waar, wanneer, waarmee en waarom? Nou, dat moet je hier... Ik vertaal dat in de Bijbel altijd met wie schrijft wat, wanneer, waarom, aan wie.
Wie schrijft wat, wanneer, waarom, aan wie. Dat moet je weten. De Bijbel is natuurlijk niet een toverboekje. Is niet een, wat de moslims zeggen, een Koran die uit de hemel is komen vallen en maar geciteerd is.
En elk woord komt zo regelrecht uit de hemel. De Bijbel is een samenstelling van 66 boeken. Ik geloof dat die door God zo samengesteld is, bewaard is. Dat heeft niet een concilië besloten of zo.
Ooit op een concilië hebben ze vastgesteld, deze boeken horen erbij, omdat iedereen ze gelooft. Omdat ze algemeen aanvaard zijn, maar niet andersom. Wij gaan eens zitten bedenken wat iedereen algemeen moet aanvaren.
Snap je? Dat is een totaal ander iets. Maar de Bijbel is een verzameling van boeken waar natuurlijk heel verschillende dingen in staan. Je leest er psalmen in, je leest er het hooglied in, het lied van de liefde.
Je leest er prediker in, die zegt alles is zinloos, alles is ijdelheid. Ijdelheid en ijdelheid en tegenwoordig staat er dan lucht en leegte.
Maar alles is ijdel. Waarmee vermoeien de mensen zich nou onder de zon? De zon komt op en gaat weer onder. De rivieren stromen naar de zee en de zee wordt er niet eens vol van.
Het leven is onuitsprekelijk vermoeiend. En dan is de conclusie, maak er iets leuks van. Drink je wijn, eet je brood met vreugde en maak er iets leuks van.
Nou ja, op het eind zegt hij nog wel, let op, want God zal u om al deze dingen doen komen in het gericht. Maar dat is dus een totaal ander boekje weer dan bijvoorbeeld van Paulus en de apostel Romeinen.
Ik, Paulus, geroepen apostel. Ik schaam mij het evangelie van Christus niet. En dan komt er een massief stuk van Paulus aan de Romeinen. Wat eigenlijk een hele dogmatiek in zich is.
Ja, dat staat. Dat staat. Maar ja, soms heb je dan ook daar weer tegenstrijdige dingen. Want dan wordt bijvoorbeeld Romeinen die zegt van, je wordt alleen maar door het geloof behouden.
Wel eens vergeleken met Jacobus die zegt, het geloof zonder werken is dood. Je wordt niet door het geloof behouden, je wordt behouden doordat je werkt. Je kan wel zeggen dat je geloof moet ook te zien zijn.
Terwijl aan de andere kant mensen zijn die zeggen, ja, als je maar gelooft is het goed, dan is het oude leven voorbij. Dan ben je met Christus gestorven. En wat je dan ook nog doet, dat deert eigenlijk niet. Nou ja, zouden we dan zondigen op dat de genade toenemen?
Romeinen zegt, nee, natuurlijk niet. Hoe zouden wij die aan de zonde gestorven zijn daar in ons leven? Maar het is niet je behoud om aan die wet te voldoen. Maar Jacobus lijkt dat anders te zeggen.
Lastig toch? De Bijbel is niet een heel eenvoudig boek. Ja, het is wel eenvoudig, maar het is ook duizendvoudig, heb ik ontdekt. Er zitten steeds weer machtige, nieuwe, mooie lagen in.
Maar het begint altijd met te zeggen in elk geschriftje, in elk boekje, wie schreef wat, wanneer, waarom, aan wie? Nou, wie schreef het Hebreën? Laten we daar eens mee beginnen.
Wie schreef dat nou? In mijn HSV staat er boven, de brief van de apostel Paulus aan de Hebreën. In de ouderwetse statenverstelling, daar staat de brief van de heilige apostel Paulus aan de Hebreën.
Toen mocht dat toch, toen zijn hij daar nog heilig bij. Ik denk dat hij in de MBV, ik heb het niet eens nagekeken. Ik weet niet of iemand een MBV heeft of leest hier.
Maar ik denk dat het daar niet boven staat. Er staat gewoon Hebreën, Hebreën-brief of zo. Ja, dat Paulus hem geschreven zou hebben, is wel zeer omstreden. Het staat daar ook niet in.
Ik bedoel, in de Romeinenbrief staat het wel. En in de Hefezenbrief staat het. En in alle brieven van Paulus staat het. Ik Paulus, soms samen met Sylvanus, samen met Timotheus, samen met iemand anders.
Maar hij zet als het ware, zoals wij ook op brief strijden, zet hij in de linker bovenhoek, de heer Paulus. Thessalonica. En dan begint hij. Beste mensen. Nou, zo doen wij ook een brief.
Dat staat er hier niet bij. Deze brief valt met de deur in huis. Eén per één. Nadat God voorheen vele malen en op vele wijze tot de Vader gesproken had door de profeten, heeft hij in deze laatste dagen tot ons gesproken door de Zoon.
Dat staat er niet bij. Toch denk ik wel dat de apostel Paulus hem geschreven heeft.
En ik denk dat ik dat ook, nou aantonen is misschien heel lastig, maar ik wel aannemelijk gevaar. Heel aannemelijk. Allereerst als jij wel aan het eind van de brief kijkt, want hij eindigt wel heel erg Paulinisch.
Hij eindigt op dezelfde manier zoals Paulus zijn brieven eindigt. Ja, hij schrijft vers 22 over van de zroepen, ik heb u op, 13 vers 22.
Broeders en zusters. Dat is inclusief, daar heeft de NPV weer wel gelijk in. Er staat altijd broeders en zusters. Maar ja, dat was in die tijd zo trouwens. In onze tijd is dat ook zo.
Mijn vrouw heeft jarenlang in een damesmodezaak gewerkt en dan werkte ze met zes vrouwen. En dan kwam ze thuis en zei ze, we waren vandaag met zes man. Kunt u dat?
Dat gebeurt gewoon. Ze werken alleen maar vrouwen. Ja, maar ja, dat is nog wel gewoon met zes man. Ik bedoel voor mensen zoals je hebt met tien man. Er zitten vrouwen weer in. Nou, dat is inclusief. Dat gebeurde daar in Griekenland ook.
Dus als er staat beste broeders, wordt daarmee bedoeld beste mensen, beste beste allemaal. Mannen en vrouwen. Ja, dat vind ik niet zo'n probleem.
Nou, helder. Overigens ook, broeder, deze woorden van vermaning te verdragen. Ook al heb ik u slechts in het kort geschreven. U moet weten dat broeder Timotheus losgelaten is.
Hé, die kent hij blijkbaar. Daar zit hij ook vlakbij. En daar weet hij iets over te melden. Timotheus, dat is wel het kind van de apostel Paulus in het geloven. Zo noemt hij hem ook, elders.
Samen met hem zal ik u zien zodra hij komt. Hij reist dus samen met Timotheus. Nou, dat is al een tweede aanwijzing. En dan de laatste.
Hij eindigt zoals elke Paulusbrief eindigt. Groet al uw voorgangers, al de heiligen, de broeders uit Italie. Groet u. De genade zijn met u allen. Amen. Dat is echt Paulus. Dat is echt.
Dat doet niet Petrus, niet Jacobus. Dat doet Paulus. Die eindigt zo zijn brieven. Ga maar kijken. Dat is echt altijd. Niet precies met diezelfde woorden. Maar wel dat hij eindigt met een genade en een zegen en een beden groet.
Groet, genade, beden en een zegen. Ikzelf denk dan ook dat. En ik heb dat natuurlijk ook wel gestudeerd. Ik vind het aannemelijk, laat ik het dan zo zeggen.
Dat die Hebraïe brief oorspronkelijk niet een brief is. Maar dat het een preek is geweest. Een toespraak. Van Paulus. Van Paulus.
En dan krijg je natuurlijk een heel andere stijl dan in een brief. Ik bedoel, een brief heeft Paulus rondgelopen en dan heeft iemand anders, zelf kon hij niet zo goed schrijven, want hij had slechte ogen.
Dat staat erbij in de Romeinenbrieven die de brief heeft opgetekend, die het opgeschreven heeft, maar hij heeft hem gedicteerd. Want als je staat te preken en je zou daar zitten en je gaat er proberen bij te houden wat iemand zegt.
Nou ja, dan krijg je dit. Snap je? En dan zegt Paulus, hé dat is goed, dat is precies wat bedoeld is. Dat is al wat God bedoelt te zeggen. En dan zet hij eronder de groetjes. Paulus.
Nou ja, op zijn manier dan. Maar snap je, dan kan je al heel erg begrijpen dat de stijl anders is. En dat hij niet begint met ik, Paulus. Paulus.
Dat is één. Dat is één. Twee. In heel veel oude handschriften staat er boven de oudste codexen ter wereld.
Codex, dat zijn de eerste bijbelboeken die als boek bewaard zijn gebleven. Vervolgens waren het allemaal aparte rollen, dat weten we natuurlijk ook wel. En op een gegeven moment is daar dan van al die rollen één boek gemaakt.
Dat noemen we dan codex. En er zijn er een paar bewaard. Hele oude uit 150, 250 na Christus. Ouder is er niet origineel, dat staat niet.
Maar in die oude codexen staat het er allemaal wel boven. In de codex Sinaiticus, de codex van Alexandria en de derde codex, die ben ik even vergeten.
Maar daar staat het allemaal boven. Dat zegt natuurlijk ook al wat. Dat komt al dus uit de tweede, de derde eeuw van de geschiedenis, dat het er boven staat.
Het staat er niet in, maar wel er boven. Dat is bijzonder. Ook de plek trouwens in die codexen is anders dan de Hebraïe.
Bij ons hebben we eerst de vier evangelieën. Dan krijgen we de brieven van de apostel Paulus. Eerst de algemene brieven. Dan de persoonlijke brieven aan Timotheus en Titus.
En dan krijg je de brieven van de apostel Petrus en Jacobus en Johannes. En daartussenin zit dan de Hebraïe brief. Aan het eind van de brieven van Paulus en aan het begin van die, wat ze dan wel eens noemen de zogenaamde besnijdenisbrieven of de Israëlbrieven.
Het is wel niet hoe je dat wil noemen. Maar die zijn duidelijk door anderssoortige apostelen geschreven. In die codexen staat Hebraïe veel meer aan het begin. Staat direct na Thessaloniciens vermeld.
Staat echt tussen de brieven van Paulus in. En dus wij hebben die volgorde sowieso veranderd. Dat weet u ook wel natuurlijk. Als je de Hebraïelse Bijbel bijvoorbeeld leest, is de volgorde van een aantal boeken ook totaal anders.
Daar hoort bijvoorbeeld Daniel niet bij de profeten, maar bij de geschriften, om maar het niet te noemen. En dus de volgorde van de boeken, dat... Ik vind mooi als Bijbel en ik hoop dat ze het niet meer gaan veranderen.
Want ik moest er toen ik zes was wel uit mijn hoofd leren. Dus ik heb het nou onder andere waar wat staat ongeveer. Maar het hoort er eigenlijk niet staan. Het hoort anders. Nou ja, dat je dat maar weet.
Dus dat zou al heel wat schelen als wij de brief van Thessaloniciens en daarna de brief aan de Hebraïën en daarna de brief aan Ephesus zouden lezen. En we zouden dat zien zoals in die codex al, waar boven stond, de brief aan de Hebraïën.
Nou, dat dus. Ten derde kun je aan de hele brief natuurlijk zien, hij is aan de Hebraïën.
Dat staat er ook niet per se in, maar dat zal ik dadelijk aantonen waarom ik denk dat hij aan de Hebraïën is. We zijn gewoon bezig met wie schrijft hem. Hij is aan de Hebraïën. Je kunt zien dat degene die de brief heeft geschreven een man was, doorkneed in de schriften.
Niet zo'n beetje. Wauw, wat een brief. Zo diep. Zo'n enorme diepgang. Over de offers.
Over de tabernakel. Over de Sabbat. Over Melchizedek. Over de Christus. Over het Eerste en het Tweede Verbond.
Er zit een steeds aangehaald met allerlei woorden uit de Bijbel. En we zullen ook nog een keer gaan zien. Dat zal denk ik nog niet binnen acht weken gebeuren.
Maar ja, je weet nooit. Ineens schiet je soms heel erg op. Maar dat in de Hebraïën brief eigenlijk het doel van de hele schepping vermeld is. Waarom zijn wij er?
En wat is onze bedoeling? Waar gaan we heen? Waar komen we vandaan? Waarom zijn we hier? En waar gaan we naartoe? Dat is toch eigenlijk voor iedereen de vraag. Waar komen we vandaan?
Waarom zijn we hier? En waar gaan we naartoe? En niet zoals je hier op de school staat. Als je binnenloopt, bepaal je eigen koers. Ik weet niet, je is in de christelijke school. Ja?
Maar ja, als iedereen zijn eigen koers bepaalt, staat er nog zo'n kompas bij. Weet je jongens. Als iedereen zijn eigen koers bepaalt, dan maakt het ook niet meer uit waar je heen gaat, toch? Dan doe je maar wat.
Ik snap ook wel wat erachter zit hoor. Dat je ook als individu mag bestaan en er mag zijn. En een stukje van je talenten die God je heeft gegeven mag gebruiken.
Maar jij bepaalt niet je doel. Als je met God wandelt, wandelt Hij vooraan. En dan bepaalt Hij uiteindelijk je doel.
Dat merk je niet altijd. Ik heb eerst dertig jaar voor de politie gezeten. En toen dacht ik ik moet naar World Service. En toen heb ik een jaar gezeten. En toen ben ik theologie nog gaan studeren ook.
En toen ben ik nou maar voorganger geworden. Want daar werd ik door geroepen. En achteraf zie ik zo dat God dat bepaald heeft. Ik wilde toen ik zes was als dominee worden. Tot groot verdriet van mijn broertjes en zusjes.
Want die zit ik allemaal in een rijtje zoals jullie nu zitten voor me. En dan ging ik preken. En dat vond ik heel leuk spelletje. En daar niet. Snap je niet van. Maar ja, ik moest niet.
Ik moest nog zo lang wachten eerder dat ik ergens mocht gaan preken. Weet je wel. Later heb ik gezien dat ik als ik op mijn twintigste theologie had gestudeerd zou hebben. En de kerk begonnen was als een drama geworden.
Mensen was ik een vreselijk eigenwijs bannetje. Die nauwelijks iets van anderen wilde en durfde aannemen. En elke gemeente waar ik had gestaan zou helemaal stuk gemaakt hebben.
Weet je wel. Dus God zegt ga eerst maar uit deze graag van de politie. Dan leer je dat. Een poosje bij de ME. En een poosje dit. En een poosje dat. En dan. Uiteindelijk ben je een beetje gereikt. Dan stuur ik je nog even de hele wereld over.
Om te zien wat voor kerken er over de hele wereld zijn. Dat heb ik bij World Service mogen doen. En als bestuurslid van de ABC gemeente. Vind ik zelf een wonderlijk mooie tijd. Ik heb op zoveel plekken in de wereld gepreekt.
In Zambia en in Ghana. In India. In Syrië. In Damaskus. In de rechterstraat. En er is een kerk van de Ankama gemeente. Dat is toch bijzonder. Daar sta je dat te spreken.
In Rusland. In Zuid-Amerika. In Shia Lidia. En als ik dat allemaal gezien heb. Dan worden zoveel dingen die je hier ziet. Zo relatief.
Sinds ik dat heb gedaan. Heb ik nooit meer meegedaan. Aan een discussie bijvoorbeeld. Over wat voor soort liedreutingen wij. Opwekking oud of nieuw. Op Johannes de Heer.
En dan zeggen. Jongens zing alsjeblieft. Ik zing al mee. En niet als ik denk. Het is niks. Dan doe ik het niet. Maar. Ja. Er is op de wereld. Zoveel.
Zoveel. Zoveel. Zoveel. In de christelijke gemeente. Dat je zegt. Ja. Maar dat is peanuts. Daar moeten we het niet over hebben. We moeten het hebben over. Wie is Jezus Christus. En waar komen we vandaan.
En wat betekenen wij hier voor hem. En hij voor ons. En waar gaan we naartoe. That's it. Daar gaat het overal over. Paulus die is geroepen. Om het evangelie te verkondigen.
Paulus was natuurlijk eerst Saulus. Paulus vervolgde de gemeente. Paulus heeft aan de voeten van Gamaliel getreten. Later zegt hij van zichzelf. Dat hij een van de. Van de meest gevorderde leerlingen was.
Dat hij doorkneed was in de schriften. Dat hij er alles van weet. Zonder daar nou. Hoogmoedig over te zijn. Filippense 4. Want hij zegt. Alles wat ik geleerd heb. Dat heb ik ook weer geleerd voor vuilnis.
Niet dat die Torah nou vuilnis is. Dat niet. Maar mijn geleerdheid is vuilnis. Het gaat niet om. Wat ik nou precies weet. Hoe dingen moeten ja of nee. En of de wet nou zus of zo.
Toegepast moet worden. Het gaat om Christus. Ik heb besloten. Niets anders onder jullie te weten. Dan Jezus Christus. En die gekruisigd. Want daar gaat het om.
Even kijken. Waar was ik nu? O ja. Doorkneed in de schriften. Vuilnis leren achter. Jezus Christus. En die gekruisigd. En dat is de enige weg. De waarheid in het leven. En dat is voor de joden een ergernis.
Zegt hij er nou bij. En voor de Grieken een dwaasheid. Maar voor degenen die God kennen. Is het absolute wijsheid. Want dan is waar ik om ga. Ik denk dat het trouwens wel belangrijk is. Om door gekneed te zijn in de schriften.
Om er veel van te weten. Maar niet. Om daarmee als een. Ja hoe moet ik dat zeggen. Als een dode. Als religie. Als een dode letter om te gaan.
Maar om het. Om het te laten leven in je hart. Om het te laten binnenkomen. Om te ontdekken. Wat voor lageren in het woord van God zitten. Nou dat doet. Paulus dus.
In deze brief. Toen die geroepen werd. Handelingen. Laten we er even naar kijken. Handelingen. We staan direct naar. Johannes. En dan.
Staat er ergens over de roeping van. Paulus. Eerst krijg je de reden van Stephanus. Dat is ook nog wel belangrijk. Ook in verband met de Hebraïe. Ik neem u nu maar gelijk mee.
Anders moet ik daar straks weer op terugkomen. Stephanus die geeft natuurlijk een. Stephanus. Stephanus. Corona betekent het. Corona eigenlijk. Maar.
Die geeft een hele samenvatting van het oude testament. Van de Tenach. Het hele verhaal vertelt die. Van begin tot eind. En dan eindigt die. En dan zegt die. U die de wet.
De Torah. Ontvangen hebt. De vijf van Engelen. Heb je niet in acht gehouden. Vers 53. Dus hij zet ze. Te kak. Eigenlijk. De fariseeën. Hoogstuk 7. Hoogstuk 7.
Dat wist hij het allemaal wel. Nee. Nou. Ik dacht dat ik hier wel in een beetje. Bijbelgetrouwe gemeente zat. Maar. Nee hoor ik dat niet. Nee. Niet dat ik dat niet dacht.
Maar dat dan iedereen moet weten. Dat het hoogstuk 7 is. Dat is natuurlijk onzin. Dat is het. En toen zij dit hoorden. Baasden hun harten van woede. En knasten zij hun tanden tegen hem.
Maar hij. Stefan is vol van de heilige geest. Hield zijn ogen naar de hemel gericht. En zag. Moet je je even voorstellen. He. Zag de heerlijkheid van God. Dat is dus niet.
Eh. Ik zal het verder nog even lezen. De heerlijkheid van God. En Jezus. Staande aan de rechterhand van God. En hij zei. Zie. Ik zie de hemel er geopend. En de zoon des mensen.
Staande aan de rechterhand van God. Vroeger dacht ik van. Dat was natuurlijk. Een bijna dood ervaring. Hij werd gestenigd. Allusionair ofzo. Nee. Hij werd helemaal niet. Hij wordt wel gestenigd.
Maar ze hebben nog geen steen gegooid daar. Hij ziet. Hij ziet het. Vlak voordat dat gebeurt. En wat betekent dat. Hij spreekt tot de leiders van het Joodse volk.
En daar zegt hij. Ik zie Jezus. Staande. Aan de rechterhand van God. De hemel is geopend. Eigenlijk zouden wij kunnen zeggen. Jezus staat op het punt.
Terug te komen. Wat veel mensen nu ook zeggen. En wat ik veertig jaar geleden ook dacht. En wat ooit een keer echt waar wordt. Misschien morgen.
En misschien over tien jaar. I don't know. Ik weet het echt niet. Of. Maar. Daar ziet Stephanus. Jezus staan. Wij weten. Bijvoorbeeld. Romeinen.
Oost. 8. Dat Jezus zit. Ter rechterhand Gods. Waar hij ook voor ons bidt. En voor ons pleit. Hij is gezeten aan de rechterhand. Van God in de hemel. En Jezus zit. Hij zit aan de rechterhand.
Israël. Hier staat hij. Eigenlijk om te zeggen. Volk. Ik wil naar jullie toekomen. Troost. Troost mijn volk. Ik wil. Ik wil. Ik ben de koning van Israël.
Ik ben de Messias. Als jullie mij aannemen. Ik sta op het punt te komen. Dat is de oproep hier. Maar zij. Riepen met luide stem.
Stopten hun oren dicht. En stormden eensgezind op hem af. Stopten hun oren dicht. Dat doen ze zelf.
En toch doet ook God dat. Hij heeft hun. Jezari had het al geprofiteerd. Hij heeft hun ogen gegeven om niet te zien. En oren om niet te horen. Daar zit ook zoiets mooi in.
Maar dat is eigenlijk een heel ander onderwerp. Maar ik wil dat toch eventjes vertellen. Daar kunnen we een ander jaar weer. Dus misschien een stukje over houden. Maar dat. God heeft natuurlijk twee zonen.
Wist hij dat? God heeft twee zonen. Hij zegt altijd wel de enige geboren zoon van God. Hij heeft twee enige geboren zonen. De eerste zoon is Israël. Exodus 4 vers 33.
Kun je dat lezen. Eerst en al. Jij bent mijn eerst geboren zoon. De tweede zoon is. Want eigenlijk is dat de eerste. De tweede wordt namelijk altijd de eerste.
Dat zie je in het hele oude testament. Over jaar komt naar zijn handen kruis. Of wat dan ook. Maar de tweede wordt altijd de eerste. Hij neemt het eerste weg om het tweede daarvoor in de plaats te stellen. Dat is een bijbelsprincipe. Dus dan komt Yeshua de Messias.
De zoon des mensen. Dat is de eerste enige geboren zoon van God. Dat zijn er dus twee. En Jezus als de Messias die sterft.
Waarom? Voor de wereld. Al zo lief heeft God de wereld gehad. Dat is zijn enige geboren zoon. Niet alleen Israël. Maar de wereld. Dus Jezus sterft voor de wereld.
En dan wordt het de ogen van. Om die missie van Jezus sterven voor de wereld mogelijk te maken. Om dat mogelijk te maken. Worden de ogen van Israël gesloten.
En de oren van Israël gesloten. Opdat ze zullen zien en niet bestaan. En horen en het niet horen. Zodat zegt Paulus in hoofdstuk 19 en 11 van de Romeinen. Door hun hardheid en door hun verblindheid het heil tot de heiden gekomen is.
Omdat zij het niet wilden. En dat is door God zo besloten. Ze zijn er wel zelf voor verantwoordelijk. En toch is het ook door God zo besloten. Dat is moeilijk klein te krijgen.
Maar ook daar kunnen we het nog eens over hebben. Men moet hier nog jaren doorgaan eigenlijk. Maar het is dus een eigen verantwoordelijkheid. En toch dat God zo besloot.
Maar daardoor komt het heil tot heidenen. En wat doet Israël nu? Jezus is twee dagen. Of drie dagen en drie nachten. Twee volle dagen daarvan. In het graf geweest.
In de dood geweest. En hij heeft drie dagen geleden met de kruidleider bij. En Israël doet dat nu ook. Twee duizend jaar. Shoahs, vervolgingen, kruistochten, noemt maar op.
Israël hangt ook aan een soort kruishout. En waarom? Opdat het heil tot de heidenen kwam. Dat gebeurt.
Zij vullen als het ware aan. In het offer van Christus. Ze zijn ook de zoon van God. Die hun leven offeren. Voor ons.
Voor ons. Maar als dat dan zo is. Als hun afvalligheid. Zegt Paulus. Als hun blindheid al zo'n zegen is voor de heidenen. Wat zal het dan straks zijn.
Als niet alleen Jezus is opgestaan uit de dood. Maar op de derde dag. O Israël zal herrijzen. En op zal staan uit de dood. En weer een natie mag worden.
Onder Christus. En zo de broeders. Jezus Christus en. Zoon Israël. Verenigd worden. Ja. Dan.
Barst de aarde als het ware. Uit zijn voegen van heerlijkheid. Dan roemt Paulus aan het einde van hoofdstuk 11. O. Ondergrondelijke diepte en wijsheid van God.
Het is niet af te meten. Wat is dat geweldig groot. Wat voor heil. God bereid heeft voor degene die hem zoekt. Israël heeft twee zonen.
Ik ben daar in Katwijk met een paar preken bezig. In de Messiaanse gemeente op zaterdag. Heb ik het eerst gehad over Abraham. Had twee zonen.
Israël en Isaac. Dat betekent ook zoveel. Daar heb ik hier vorig jaar over gesproken. Maar er heb ik zoveel meer in ontdekt dan alleen dat. Dus daar moeten we het nog een keer over hebben. Maar ook. God heeft twee zonen.
Nou. Hier wijst hij. Eerst de zoon. Die wordt de tweede. Die wijst de zoon af. Stephanus heeft hem gepredigd. En zij werpen hem de stad uit.
Daar moeten wij dus ook zijn. Daar eindigt Hebreeën 13 ook weer mee. Laten wij dan uitgaan buiten de lege plaats. En daar zijn smaadheid dragen.
Net zoals Jezus ook uitgegaan is. Buiten de lege plaats om daar smaadheid te dragen. Ze werpen hem de stad uit. En stelen hem. En de getuigen legden hun kleren. Hun mantel staat er in de oude statenvertaling.
En dat is ook een betere vertaling. Het zijn echt mantels. Soms is het. Is vertalen. Weet je. Je wil het een beetje makkelijker maken. Door te zeggen kleren. In plaats van mantels.
Maar een mantel. Een mantel is in de Bijbel altijd een beeld van koninklijke waardigheid. Altijd. Het gaat om koninklijke waardigheid. Ik zal één voorbeeldje geven.
Let maar op als. Saul nog koning is. En David eigenlijk al tot koning gezalfd is. En hij zit in die groot verborgen. En Saul die moet zich even afzonderen. Zo is dat netjes heet.
En zijn jongens zeggen tegen hem. Dit is de kans. U kan hem doden. En u kan koning worden. Dat doet hij niet. Wat doet hij wel? Hij snijdt een stuk van zijn mantel af. En dat laat hij zien.
Als hij maar neerkijkt. En Saul is precies het. Weet je dat. En zo zijn er diverse voorbeelden. Dus. Zij leggen hun mantels af aan de voeten van Saulus.
Dat is zoveel betekenend. Zij leggen de koninklijke waardigheid van Israël af. Aan de voeten van Saulus. Die het dan nog met hem eens is. Want dat staat er ook.
En hij stemde in. Achter 1. Saulus stemde in met zijn dood. En dan ontstaat er een grote vervolging van de gemeente.
Gaan we doen. Gaan we doen. Dus. Maar zie even dat beeld dus. Dat heeft te maken met Hebraïo. Wie schreef wat wanneer en wie en waarom. Dat Israël werd dus de koninklijke mantel op.
Aan de voeten van Saulus. En diezelfde Saulus wordt dan. Een potje later geroepen. Hoofdstuk 9. Staat er. Dat hij in. Dat hij in. Op de weg naar de maskers gaat.
Terwijl hij onderweg was. Vers 3. Gebeurde het. Dat hij dicht bij de maskers kwam. En plotseling omscheen hem een licht vanuit de hemel. En toen hij op de grond gevallen was.
Voor de eindstem. Die zei. Saal. Saal. Saal. Saal. Waarom vervolg jij de gemeente? Nee. Mooi is dat ook.
Dat is ook zo mooi voor vandaag. Weet je wel. Als we soms als gemeente denken. Dat we in de knel zitten. Dan zegt. Dan. Dan. We hebben eigenlijk niet. Heeren God. Beschermd je gemeente.
Dan bidden we. Heer. Wij zijn toch u. U bent op het hoofd van. Van ons. We vertrouwen op u.
We volgen u. We stemmen met u in. We kennen u. Waarom vervolg jij mij. Ik ben Jezus. Die u vervolgt. Het is hard voor u. De versie. En hij zei. Beheer.
Wat wilt u dat ik doen? Zal. Dan wordt hij blind. Dat is natuurlijk ook weer. Heel typerend. Want hij wordt ook weer. Even kijken hoor. Hij liet zijn ogen open.
Hij zag niemand. En ze leidde bij de hand. En bracht hem naar Damascus. En gedurende drie dagen. Kon hij niet zien. En na zijn droom. Hij zei. Weet je. Waarom nou weer die drie dagen. Ja.
Dat zijn die drie dagen. Die Jezus in de kracht wacht. En dat zijn die drie dagen. Die Israël. In blindheid doorbrengt. En dat. Daar zal. Zal. Zij is er een type van.
En die. Die eet en drinkt het woord van God niet. En hij is drie dagen blind. En hij ziet het allemaal niet. En dan komt er een discipel. Ananias. En dan zegt hij. Ga.
Sta op. En ga naar de straat. Die de rechter genoemd wordt. De straight street. Staat er nu nog mooi boven. En vraag. In het huis van Judas. Daar iemand van wie de naam Saulus is uit Tassus. Want zie.
Hij wens. En hij heeft in een video gezien. Dat een man van wie de naam Ananias was binnenkwam. En mij de hand oplegde. Zodat hij weer ziende zou worden.
Nou. En natuurlijk. Verder. Vers 15. Zodat hij tegen hem. Ananias had er niet zo zin in. Maar. Ga.
Want deze is voor mij. Een uitverkoren instrument. Om mijn naam. Te brengen. Naar de heidenen. En de koningen. En de israelieten.
Niet de joden. En de israelieten. Niet israel. Israelieten. Daar zit. Ik bedoel. In meervoud. Dus.
Er wordt verroepen. Om naar de heidenen te gaan. En naar koningen te gaan. En naar individuele israelieten te gaan. Die soms wel samenkomen. En dan preekt hij daar ook. Maar Paulus gaat dus niet.
Aan die israelieten. Dat evangelie meer prediken. Van dat koninkrijk. Van neem nou Jezus aan. En dan zal hij terugkomen. En dan gaat hij zijn koninkrijk oprichten. En dan.
Dat doet Paulus nergens. Paulus. Paulus heeft een openbaarheid ontvangen. Een mysterie. Waardoor hij weet. Saus. Saal. Waardoor hij weet. Dat dat evangelie voor de heidenen is.
En voor de individuele koningen. En voor de individuele israelieten. Die samen het gemeente. De gemeente van Christus gaan volgen. Daarom wordt hij ook dikkels de synagoge uitgegooid.
Hij begint altijd in de synagoge. Overal waar hij komt. Gaat hij naar de synagoge. Maar daar praten ze zijn boodschap niet. Niet omdat hij de Torah niet goed uitlegt. Maar omdat hij niet meer de uitverkoren positie van Israël benadrukt.
Maar omdat hij het kruis van Christus voor alle volkeren benadrukt. Zodanig dat ze er nog over moesten vergaderen. Nou dat is. Saal. Die Paulus hoort. Paulus betekent er eigenlijk in het Griech.
Dat woord is heel erg verband. Houdt verband. En het woord pauze. Paulus. Pauze. Houdt verband. Er komt een soort van pauze in de lijn van de schrift.
Israël wordt onderbroken. En Paulus is pauze. Toch heeft diezelfde Paulus een brief gestreven. Aan zijn volksgenoten.
En dat is de brief aan de Hebreër. En ik denk dat daarom ook die naam Paulus er niet boven staat. Want het is eigenlijk niet Paulus die hem schrijft. Maar het is Saulus die hem schrijft.
En dat is een verborgenheid. Dat is een tijd van verborgenheid. Waarin er ogen zijn om niet te zien en oren. Of niet te horen.
En daarom staat het er gewoon niet in. En niet boven. En iedereen die het wil verstaan. Nou ja. Die mag het geloven. En die mag het zien. En die mag het horen. En Paulus hoopt dat er een...
Saulus hoopt dat er een hoop israaliten tot de kerk kwam. En hij zou zelf bereid zijn, zegt hij in Romeinenhoofd op negen. Om te worden verwijderd uit het boek van het levens van Christus.
Om maar enigen uit hen te behouden. Niet het volk dus. Maar enigen uit hen. Dus dit zijn allemaal redenen waarom ik denk. En koud maar.
U moet het niet geloven omdat ik het zeg. U moet het maar gaan nakijken. U moet het niet nu geloven maar thuis. U gaat het maar nakijken. En dan moet je het pas gaan geloven. Allemaal redenen waarom ik denk dat Saulus deze brief aan zijn volksgenoten, de Hebreën, de mensen van de overkant, heeft geschreven.
Waarom aan de Hebreën staat in die oude koniks, Vaticanus, Sineithecus en alles. Drieën heb ik ze wel, alle die Vaticanus had ik dit niet.
Staat het wel boven allemaal aan de Hebreën. Maar het staat eigenlijk ook al in die eerste tekst die ik heb gelezen. Nadat God voorheen vele malen en op vele wijze tot de vaderen gesproken had door de profeten.
Wie waren dat nou die vaderen? Hij heeft tot de vaderen gesproken. Als ik zeg hij heeft tot onze vaderen gesproken, waar denkt u dan aan? Ja, heb u misschien slagschristen aangezocht en je denkt, ja mijn opa was ook een bekeerde man.
En zo, dat kan. Maar als, dat hoop ik ook, maar voor je, dat is fijn. Mijn opa was een bekeerde man. Toen had je nog echt bekeerde mannen, weet je wel.
Maar ja, die heeft mij schootgenomen en over Jezus verteld. Dat wel. Daarna heb ik een heleboel in kerken geleerd over wat ik ook weer moest afleren.
Over al te vreselijke uitverkiezings toestanden en zo. Waar je echt bang van kon worden. Maar mijn opa heeft mij wel weer over de Heerdeus gesteld. Opent u een mond, zei hij dan.
Eist van wij, vrijmoedig, voor mijn trouwde wond. Al wat u ontbreedt, schenk ik zo. Hij smeekt mild en overvloedig. Zou je het doen, jongen? Zei hij dan. Die hele leven. Zou je het blijven doen?
Altijd. De Heer belooft het, toch? En als jij het vraagt, gaat hij het doen? Nou, dat is waar. Ik hoor het nog zeggen. Ik was 16 en die stil. Toch hoor ik het nog zeggen.
Maar de vader hier, dat zijn de vaderen die je ook weer vindt. Kijk maar gewoon in Romeinen. Romeinen over de 9. Dan zie je wat Israël is.
Wat die Hebraïën zijn. Daar staat trouwens de tekst ook die ik net noemde. Dan heb ik die ook akkaart. 9 vers 3. Want ik zou zelf wel wensen vervloed te zijn weg van Christus, ten gunte van mijn broeders.
Mijn familieleer wat het vlees betreft. Zij zijn immers Israëlieten. A. Voor hen geldt de aanneming tot kinderen. B. De heerlijkheid.
C. De verbonden. Niet het verbond. Niet het oude verbond voor Israël en het nieuwe verbond voor de kerk. Nee, de verbonden. Zowel het oude verbond als het nieuwe verbond.
Straks in Hebraïën komen we terecht bij hoofd 9 over het eerste verbond en het tweede verbond. En dan neemt het eerste weg om het tweede ervoor in plaats te stellen. En als het nieuwe komt dan is het oude niet ver van de verdwijning enzovoort.
Dus heeft de kerk eeuwenlang, zie je het oude verbond, is voor Israël, dat is bijna verdwenen. En het nieuwe, dat is voor de kerk. Nee. Hun er zijn de verbonden. Voor Israël zijn die verbonden.
En de wetgeving, de Torah, is aan en door Israël te geven. En de dienst, de eredienst. De beloften. Al die beloften zijn allemaal aan Israël.
Zijn er ook beloften voor ons? Ja. Maar in Israël? Wij zijn geënt op die edele olijf. In Israël zijn er ook beloften voor ons. Tot hen behoren de vaderen.
Nou, dat staat er al. Als het gaat over nademaal eertijds vele malen door de vaderen. Tot hen behoren de vaderen. Natuurlijk hebben wij ook vaders.
Maar als het gaat over de vaderen, dan gaat het over Abraham, Isaac en Jacob. Dat zijn de vaderen. Dat zijn de vaderen. Dus zegt Jezus ook zelf. In zijn gesprek met de Sadduzeeën.
Weet u wel, als de Sadduzeeën bij hem komen en zeggen van... Hoe zit dat nou? En de vrouw en de man. En de vrouw sterft en nog hij sterft. En dadelijk in de opstanding. De Sadduzeeën, dat zijn die mannen.
Ja, dat waren wel allemaal mannen. Die niet in de opstanding geloofden. En niet in engelen. Ik vond vroeger de fariseeën beter dan de Sadduzeeën.
Ik weet niet hoe u dat vindt of vond. Maar de fariseeën geloofden wel in de opstanding en wel in engelen. Dat was in ieder geval beter. Dat is er meer gelijk in. Toen? Ja, ze hadden er nog wel even honderdduizend wetten erbij gemaakt.
Als je kijkt in de Bijbel hoe dikwijls Jezus ruzie heeft. Nou ruzie. Optreed tegen de fariseeën. Dat is veel hoor. Witgepleisterde graven.
Van buiten is het al mooi. Van binnen is het een bende. Weet je wel. Daarom heet het ook fariseeën. In spreekwoordelijk bij ons. Dat zijn mensen die het dan maar zo goed weten, maar het eigenlijk niet doet.
Mensen die grensoverschrijdend gedrag vertomen. En die komen er tegenwoordig elke dag. Ja, dat vind ik ook niet zo gek. Als je zegt dat je niet meer in een anderhalve meter bij elkaar mag komen, dan krijg je heel veel grensoverschrijdend gedrag.
Niet zo heel veel voor nodig toch? Toch? Nou, zou dat niet helemaal bedoeld worden? Ja, dat was ik nou heel veel. Waar was ik nou?
Ik zit in een ene anderhalve meter. De vader. De vader, hè? De vader, hè? De vader. Ja. Oh, ja. Jezus heeft bijna geen ruzie met die fariseeën. Nooit.
Eén keer kan men ze hem dat vragen, dan kan men ze hem zo uitdragen. En weet je wat ik dan zo mooi heb? De fariseeën geloven eigenlijk alleen dat de Torah, de eerste vijf boeken, dat dat het woord van God is.
En de rest zijn geschriften, die zijn wel mooi, maar dat is niet het geopenbaarde woord van God. Daar kan je niks... Dus Jezus had kunnen zeggen, weet je. Job spreekt ook van ik geloof dat ik uit het stof zal herijzen.
Isaiah spreekt over de opstanding. Zelfs het hooglied en zelfs Prediker spreekt over de opstanding. Jeremia, Ezekiel, Daldor, Wout, op de andere opstanding.
Maar dat had die statuzeeën niet overtuigd. Die hij geschript. En wat doet Jezus? Dat is zo ongelooflijk knap. Hij zegt, hebben jullie niet gelezen in de schriften, in de Torah, dat God zegt, ik ben de God van Abraham, Isaac en Jacob.
Hij is dan niet een God van doden, maar van levenden. Dus, zo mooi. Hij kent ze en hij, ik zou bijna zeggen, hij pakt ze op hun eigen terrein. Maar het mooier is, hij pakt ze aan op hun eigen terrein.
Dat klinkt sympathiek. Dat is Jezus. Dat is Jezus. Dus de vaderen die leven en de vaderen die zijn van Israël. En na de maal God voorheen vele malen en op vele wijzen tot de vaderen gesproken had.
En door de profeten, en veel van die vaderen waren ook profeten, maar er zijn ook veel profeten geweest. Abraham was al profeet. Adam wordt een profeet genoemd. Mozes wordt een van de grootste profeten genoemd.
Maar we moeten profeten niet alleen maar denken aan dat clubje mensen zoals wij onder de profeten hebben gerangst. Jezaja, Jeremia, Ezegeel, Daniel, Hosea, Jehoel, Amerser, Jona, Michana, Mautilus, Agen, Aarachie, Weet je, dat om even te laten merken dat ik dat nooit uitmaal heb.
Om indruk te maken zeg maar, weet je wel. Maar dat zijn niet alleen de profeten. Wel hé, er zijn er veel meer. En die profeten, die hebben ons God laten zien. Maar nu heeft Hij in deze laatste dagen, in deze laatste dagen, tot ons gesproken door de Zoon.
Nou, we weten nu wie, Saulus, Ami, aan de Hebreën, waarom? Waarom? Nou, dat staat eigenlijk ook al in verringd.
Het zijn de laatste dagen. Het is niet alleen waarom, maar ook wanneer. In dit geval, want dat valt een beetje samen. Want deze brief van Saulus aan de Hebreën is geschreven ongeveer in het jaar 65 anno domini.
Dus zo'n 35, 40 jaar, ik denk zelf zo'n 40 jaar, bijna 40 jaar nadat Christus uit de dood is opgestaan. Jezus is gestorven, of is geboren vier voor Christus, zoals u waarschijnlijk nog wel weet.
Dat is een beetje raar, maar goed, dat is gewoon een rekenfoutje. Van ons, niet vernemer. En dan, 40 jaar later, dat is ook niet toevallig dat dat weer 40 jaar later is, dan wordt Jeruzalem verhoest.
Dat is 70 jaar na de geboorte van Christus. Dat is vreselijk geweest. Dat is wat Jezus ook aankondigde in Matthäus 25. Als die discipelen vragen, vertel ons, wat zal er allemaal gaan gebeuren?
Wat zijn de tekenen van uw komst? En dan zegt Hij van, als je die stad ziet, er zal geen steen op de andere bij. Wordt allemaal verhoest, het gaat er allemaal aan.
Dat is niet zijn komst, maar dat is omdat Hij nog niet kan komen omdat zij Hem niet hebben aangenomen. Dat is een heel valse leer achter je.
Ten hoort heel veel mensen die noemen zich preteristen. Ik weet niet of we daar al eens van gehoord hebben. Maar die zeggen dus dat Jezus toen daadwerkelijk gekomen is in het jaar 70 in Jeruzalem. Als je gelukkig de meeste helft, de baas kijkt, hoe kan dat nou?
Het blijft er ook waar we af. Maar als je wilt weten hoe het zit, moet je maar eens intikken preteristen dan. Ze staan zelfs op CUP, krijgen ze ruim schoot het woord. Christeninformatie platform.
En verderfelijke leven. Echt, helemaal niet schriftuurlijk. Niet uit de zesde taal. Als het gaat over de laatste dagen hier, dan gaat het niet over onze laatste dagen.
Dan gaat het over de laatste dagen van de natie Israël. Die hebben nog één, twee, hoopste drie jaar. En dan gaat de stad eraan. Dat is wat Saulus hier profiteert.
We zijn in deze laatste dagen. En hij heeft tot ons gesproken door de Zoon. Weet je, en als je dat ziet, ga je bijvoorbeeld ook een beetje begrijpen. Dat je zegt, ja maar, als je dus nu gaat vluchten, Jezus afwijst.
Omdat de druk van je stadgenoten wel erg toeneemt. Omdat ze zeggen, luister, wat zie en hoor je nog van die Jezus? Niks nog meer. Een paar rare opstandelingen die in de wereld een raar verhaal lopen te vertellen.
Maar dat is alleen maar een complottheorie, hoor. Dat is echt niet waar. Je ziet er niks van. Kom bij ons. Kom binnen. Kom terug naar de tempel. Bekeer je tot de tempel.
Hier wordt het dagelijks offer gebracht. Hier brengen we elke ochtend en elke avond het ochtend en het avondoffer. Dat lees je toch zelf wat de Torah bevolen heeft? Snap je? Dat gebeurde in die dagen.
Kom terug. En heel veel mensen gingen terug. En dan zegt Souders hier, ja maar als je nou eenmaal Jezus hebt aangenomen en je gaat terug.
Weet dan dat er geen offer meer voor de zonde zal overblijven. En wat bedoelt hij daarmee? Niet dat ze nooit meer dat offer van Jezus kunnen aanvaarden, want bij Jezus is altijd vergeving.
Maar dat dat offer waar ze toe teruggeroepen worden, waar ze toe verleid worden, om terug te gaan naar die tempel, dat dat binnen twee, drie jaar afgelopen is. De tempel verwoest.
Jeruzalem, de tempel, uw altaar en het ligt al verroest door die geweldenaren. Kent u dat nog? Uw knechten zijn geveld door hun geweld. Dat moesten we leren als kinderen op school.
Hun lijken onbekraven, verzanen na de dood, het gedierd in hongersnood en gier en kraai en rapen. Nou, dat waren de gezelligste liedjes die op maandag ogen kon zingen met elkaar.
Jongen, jongen. Maar dat staat te gebeuren. Dus dan is er geen ochtende avond offer. Dan is er geen tempel meer. Dan zijn er geen priesters meer. Dan is het klaar, is het over. En dat is het ook tot de dag van vandaag.
Dus dat is alleen maar Jezus. En dat is waar Saul zijn eigen volksgenoten hiervoor waarschuwt. En waarom hij half stukken lang gaat vertellen hoe het zit met die offers.
Wat nou de werkelijke waarheid is van het offer. Dat al die priesters die daar aan offeren zijn, eerst voor zichzelf moeten offeren. Omdat ze nou iemand tegen het eeuwige leven niet hebben.
We hebben een verzoening voor hun eigen zonden moeten hebben. Maar dat wij een hoge priester in de hemel hebben die zichzelf als zoenoffer heeft gesteld. En nou ja, daar komen we af en toe. Dus wanneer?
Vlak voor de verwoesting van Jeruzalem. Vlak voor dat vreselijke oordeel. En dan ga je ook die teksten een beetje begrijpen. Als je weet dat het aan Hebraïë is. Dat het aan een volk is wat bijna vernietigd wordt.
Dan zeg je, oh ja. Dan zeg je, ik zeg maar zal steeds maar. En dan hebben jullie niet meer nodig om jullie de eerste beginselen weer bij te brengen.
Weet u wel, dat gaat over stukjes ook met bijvoorbeeld een leer van dopen. Wat ik daar al niet voor een onzin over gehoord heb. En dat ik vroeger zelf ook verkondigd heb. Ja, leer van dopen. Doop van Johannes.
Doop van Jezus. Doop in de naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest. En dan gaan we het allemaal over onze dopen hebben. Wel nee. Die joden die hadden zelf een leer van dopen. In elke synagoge staat een mikwa.
En je moet je dopen. Je moet meestal jezelf dopen daar. Als je onrein geweest bent. Als je ongesteld geweest bent. Als je ziek geweest bent. Als je nou normaal gezegd bent. Er is een hele leer van wassingen.
Heet dat dan. Maar dat is ook dopen. Ik weet niet of je wel eens in de synagoge geweest bent. Ze hebben overal zo'n mikwa. Dat is een doopfond. Nou, daar gaan ze dan in. En dan dopen ze hetzelfde als haar leer.
Dat gaat niet over onze dood. Dat gaat over hun dood. Dus je moet voortdurend zien. Wat er eigenlijk aan de hand is. En dan komt er heel veel moois voor ons uit te horen. Waarom kunnen wij veel liefd?
We kunnen alleen maar leren van Israël. Hun zijn de woorden God toebetrouwd. Dus daar kunnen we aan hen alles leren. En dat gaat Paulus hun leren. En daarna ook ons. Daar mogen wij van meesnoepelen.
Nou. Ja, dat is wie, zegt wat, wanneer, waarom. Aan wie? Aan wie? Hebben we dat een beetje helder nou? Wie? Zal.
Wat? De betekenis van de offers, omdat het offer uit Jeruzalem zou verdwijnen. Wanneer? Klap voor de verwoesting van Jeruzalem. Aan wie?
Aan Israël. Israëliet. Om ze te waarschuwen. Israëlietische gelovigen. Laten we daar wel duidelijk over zijn. Israëlietische, Messias beleidende gelovigen.
Zal we maar zeggen. Daar schrijft hij aan. Om ze te waarschuwen niet terug te keren tot hun oude offer en eredienst. Want die staat op het punt om te verdwijnen.
En dan legt hij uit wat dat geloof is. Dat we uiteindelijk nog buiten de lege plaats moeten gaan. Buiten Jeruzalem moeten gaan dus. Om zijn smaardheid te dragen. En dat is wat ze ook precies moeten doen.
En wat gelukkig ook heel veel joden in die tijd, Messias beleidende joden in die tijd gedaan hebben. Die zijn buiten de lege plaats gegaan. Die hebben Jeruzalem gebaat. Die zijn met duizenden naar Jordanië gegaan.
In Petra. Daar hebben ze zich geschuild gehouden. En die zijn ontkomen aan dat vreesteldeel wat over Jeruzalem is gekomen. Nou ja. Weet je. Als je die setting en time weetje hebt.
Dan ga je die Hebraïe brief al heel heel heel anders lezen. Dan hebben we alleen maar een inleidingje. En de eerste tekst heb ik ook gehad. Ik ga hier stoppen. Maar daar hebben we de inleiding en de eerste tekst.
Maar begrijp je. Natuurlijk begrijpen jullie dat. Zie je. Dat die inleiding zo enorm belangrijk is. Dat je zonder dat eigenlijk zo'n brief niet kan verstaan.
Dan ga je altijd. Dan pluk je daar een tekst uit. En ja nee. Maar er is afvalderij ervoor. En er is een leer van lopen. En er is een vernietiging door een vreselijk vuur en een oordeel.
Ja. Dat is wel. Dan zeg ik niet dat die er niet is. Daar wil ik oorlog over hebben. Maar hier wordt bedoeld. De vernietiging van Jeruzalem. Met een vreselijk vuur. Nou ja.
Dat dus. En daar wil ik al wel mee besluiten. Hij heeft tot ons gesproken. Door de zoon. En daar wil ik de volgende keer mee willen.
Wie dan die zoon is. Wat er staat door wie hij ook de wereld gemaakt heeft. Die hij gemaakt heeft tot elf gedaan van alle dingen. Ik denk dat je gewoon een volgende keer weer zou moeten komen.
Want het wordt nog veel boeiender echt. Ik denk dat het heel blijft voordelen. Ik denk dat het enorm heel geld hiervan om land te gaan op her en van ja op wie ik een