Voorbereiding van de strijd

De strijd om het beloofde land - Part 2

Spreker

Theo Niemeijer

Date
Oct. 27, 2021
Time
20:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Wat mooi dat we vanavond hier weer voor de tweede keer bij elkaar mogen zijn om met elkaar! na te mogen denken over het seminar de strijd om het beloofde land. Vanavond gaan we met! elkaar verder waar we vorige keer bij gebleven zijn. We hebben de vorige keer met elkaar nagedacht over de belofte, het beloofde land. God heeft het land beloofd aan Abram, Isaac en Jacob.

En nu gaan we met elkaar lezen uit Jozua, hoofdstuk 1 tot en met 9, over het land dat God aan Jozua belooft en dat God Jozua gebruikt heeft om het volk, het land, in te brengen. Jozua, hoofdstuk 1, vers 1 tot en met 9, ga ik met u lezen.

Daar staat, ik lees uit de NBG-vertaling, het geschieden na de dood van Mozes, de knecht des heren, dat de heren tot Jozua, de zoon van Nun, de dienaar van Mozes, zeiden, mijn knecht Mozes is gestorven, wel nu, maak u gereed, trek over de Jordaan, hier gij en dit gehele volk naar het land dat ik hun deze lieten geven zal. Elke plaats die uw voedsel betreden zal, geef ik u lieden, zoals ik tot Mozes gesproken heb. Van de woestijn en de Libanon gins tot aan de grote rivier, de rivier de Uifraat, het gehele land er heet Tieten en tot aan de grote zee in het westen zal uw gebied zijn. Niemand zal voor u stand houden, al de dagen van uw leven. Zoals ik met Mozes geweest ben, zal ik met u zijn. Ik zal u niet begeven en u niet verlaten. Wees sterk en moedig, want gij zult dit volk, het land, doen beerven, dat ik hun vader gezworen heb hun te zullen geven. Alleen, wees zeer sterk en moedig en handel nauwgezet over een komstig de gehele wet die mijn knecht Mozes u geboden heeft. Wijk daarvan niet af naar rechts, nog naar links, omdat gij voorspoedig zijt overal waar gij gaat. Dit wetboek mag niet wijken uit uw mond, maar over pijnste dag en nacht, omdat gij nauwgezet handelt overeenkomstig alles wat erin geschreven is, want dan zult gij op uw wegen uw doel bereiken en zult gij voorspoedig zijn. Heb ik u niet geboden, wees sterk en moedig, zit er niet en word niet verschrikt, want de Heere uw God is met u overal waar gij gaat.

Nou, we hebben hier een heel mooi stukje. Na veertig jaar door de woestijn gezworven te hebben, zien we dat het moment aangebroken is dat het volk Israël het land in bezit zal nemen.

En dat is een heel actueel onderwerp, want wij weten dat binnen misschien wel enkele jaren ook het moment aangebroken zal worden dat het land helemaal zoals het hier beschreven is, ook in bezit genomen zal worden door het Joodse volk. We zien als het ware dat het Joodse volk aan de grens staat. Het is bijna zover. De Heere Jezus heeft gezegd, als je nou ziet dat de vijgenboom weer gaat uitlopen, dat je ziet dat de Joden weer terugkeren naar hun eigen land, dat Jeruzalem weer onder het bestuur komt van Israël, dan weet je daaraan dat de zomer nabij is, dat de komst van De Heere Jezus nabij is, de wederkomst.

Dus we staan hier op een kantelpunt, toen in de geschiedenis van Israël, en datzelfde kantelpunt, dat maken we ook in onze dagen mee, waarin we zien dat Israël het land eens voor altijd in bezit zal nemen.

Toen, voor een korte periode, want na Jozef, en dat heeft Mozes ook aangekondigd, dat het volk ook weer uit het land gejaagd zal worden, het land zal moeten verlaten.

Maar heel binnenkort komt het moment dat het volk van Israël eens voor altijd het land in bezit zal nemen. Vandaar dat het zo'n ontzettend mooi actueel onderwerp is.

U weet waarschijnlijk wel, het getal veertig is in de Bijbel altijd het getal van beproeving, van, ja, dat God je onderzoekt, de Heere Jezus die veertig dagen verzocht werd, Elia veertig dagen onderweg in de woestijn.

Maar je ziet eigenlijk ook een soort veelvoud. Het is vandaag, in onze tijd, vierduizend jaar geleden dat God die belofte aan Abram gedaan heeft.

Vierduizend jaar geleden. Daarna is het volk Israël vierhonderd jaar beproefd geweest in Egypte. En nu zien we dat het volk veertig jaar door de woestijn gegaan is.

Dus van vierduizend naar vierhonderd en van vierhonderd naar veertig. En dat God door dit alles tot zijn doel zou komen met dit volk.

Nou, we lezen al in Numerie dat het volk al heel vlot na de berg Sinei al in de velden van Moab terechtgekomen is.

De velden van Moab. Dan moet je zo ongeveer denken dat als je van Jeruzalem, ik weet niet of je de kaart van Israël een klein beetje in uw hoofd kunt ophalen.

Maar als je van Jeruzalem naar het oosten rijdt, naar beneden, dan kom je bij Jericho. De vlakte van Jericho. En Jericho ligt zo ongeveer bij de monding waar de Jordaan in de Dode Zee gaat.

Nou, dan kom je bij Jericho. En als je Jericho de rivier Jordaan oversteekt, dan kom je in het over Jordaanse. Ook vlakbij de berg Nebo, waar het volk van Israël langere tijd gelegerd was.

Dus het volk van Israël was al een behoorlijke tijd daar aan de andere kant van de Jordaan gelegerd. Dat zijn zeker jaren geweest dat het volk van Israël daar woonde.

Zelfs zo dat een aantal stammen zeiden van nou, we vinden het hier mooi genoeg. Er zijn tweeënhalve stam van Israël zijn daar gewoon gebleven.

Die zijn niet eens de Jordaan overgestoken, hebben wel meegevochten, dat was wel de afspraak. Maar die zijn gewoon daar in het over Jordaanse, in het Nieuwe Testament wordt dat genoemd Decapolis.

Die zijn daar gewoon gebleven. Die zijn niet eens het beloofde land ingegaan. Mozes heeft daar ook de tijd gehad om de vijf boeken van Mozes te schrijven.

De Pentateug. Mozes die heeft daar geschreven. En je ziet het op een gegeven moment ook in Deuteronomium. Deuteronomium 31. Dan staat er op een gegeven moment in vers 24.

Deuteronomium 31 vers 24. Daar staat toen Mozes gereed was met de woorden. Dus je ziet dat Mozes als het ware zijn laatste hand legde aan deze eerste vijf boeken van de Bijbel.

Het is trouwens heel mooi om te weten. Ik weet niet of u dat wel eens opgevallen is. Maar Mozes is begonnen te schrijven, zeg maar zo'n vijftienhonderd jaar voor Christus.

Dit speelt dus allemaal af zo'n vijftien, veertienhonderd jaar voor Christus. En hij was de eerste schrijver van de Bijbel. Hoe vaak je niet leest dat God tegen Mozes zei en schrijf.

En God zeide. En Mozes, wat ik de vorige keer ook gezegd heb, die heeft een fantastische opleiding in Egypte meegemaakt.

En die kon schrijven. En hij heeft die vijf boeken keurig netjes opgeschreven. Op waarschijnlijk papiers. En die papiersrollen die werden bewaard.

Het was een boek geworden. En ja, Mozes heeft de eerste vijf boeken geschreven. Weet u ook wie de laatste vijf boeken geschreven heeft in de Bijbel?

Dat was ook iemand die heel dicht bij Jezus leefde. Die zelfs aan de boezem van Jezus. We lezen van Mozes dat er niemand geweest is die zo close leefde met God als Mozes.

Hij sprak met God van aangezicht tot aangezicht als iemand met een vriend. En 1600 jaar later, moet je nagen, 16 eeuwen later, heeft Johannes de laatste vijf boeken van de Bijbel geschreven.

Hij heeft het evangelie van Johannes geschreven natuurlijk. De 21 hoofdstukken. Hij heeft de drie briefjes geschreven.

Waarvan de laatste twee hele korte briefkaartjes zijn. En uiteindelijk heeft hij ook nog het boek Openbaring geschreven. Dat is heel mooi hè. Mozes heeft de eerste vijf boeken geschreven van de Bijbel en Johannes de laatste vijf boeken van de Bijbel geschreven.

En tussen die twee mannen zit 1600 jaar. Waar veertig verschillende schrijvers geschreven hebben aan de Bijbel. En of je nu, nou dat is, ze zeggen wel eens, waar haal je het vandaan?

Maar als ik meestal het woord van God verkondig, dan neem ik net zo makkelijk teksten uit het Nieuwe Testament, uit het Oude Testament, alsof het één boek is.

Het is één prachtig boek geworden. Dat kun je voor geen enkel ander boek zeggen. We hebben nu af en de zondag hervormingsdag, waarin we stil mogen staan bij het unieke van de Bijbel.

Nou het unieke van de Bijbel is dat de Bijbel tot in de middeleeuwen handmatig overgeschreven werd. Dat was monnikenwerk. Letterlijk en figuurlijk.

Daarvoor waren de Mazoreten. U weet waarschijnlijk wel dat de Bijbel in de Hebraeelse taal geschreven is. Nou in de Hebraeelse taal heb je alleen medeklinkers. Nou probeert u maar eens een woord uit te spreken met alleen maar medeklinkers.

Dat zal u niet lukken. Wat hebben de Mazoreten gedaan? Die hebben allemaal tussen die medeklinkers klinkerpunten gemaakt. Waardoor de schrift wel te lezen werd.

En waardoor het woord gelezen kon worden. Dat was een enorm werk. En het mooie van alles is dat eeuwenlang is de Bijbel handmatig overgeschreven.

We hebben heel veel manuscripten gevonden van het Oude Testament, van het Nieuwe Testament. Er zijn manuscripten gevonden van het Nieuwe Testament. Een compleet Johanneshevigheid uit de tweede eeuw na Christus.

Nog helemaal compleet. Er zijn manuscripten gevonden van het Oude Testament bij de Dode Zee. De Qumran-rollen bijvoorbeeld. Waar 600 rollen in kruiken gevonden werden.

Waaronder zes Jezaja-rollen. En die waren uit de tweede eeuw voor Christus. Hoort het goed? De tweede eeuw voor Christus. En ze hebben de tekst van die Dode Zee-rollen vergeleken met de tekst die wij vandaag hebben.

En het is een groot wetenschappelijk wonder. Want de tekst die wij vandaag hebben komt vrijwel, je kunt het verwaarlozen wat niet klopt, vrijwel overeen met de tekst die daar gevonden is.

Hoe God gewaakt heeft over zijn woord. Dat is een groot wonder. Dat staat ook in de Westminster geloofsbeleidenis. Dat zij niet alleen geloven dat het woord door God geïnspireerd is.

Maar dat God ook door alle eeuwen heen dit woord ongeschonden bewaard heeft. En onveranderd aan ons overgegeven heeft. Wat dat betreft, ben ik een bijzonder bevoorrecht mens, dat ik al vijftig jaar mensen mag leren uit het woord van God.

dat altijd hetzelfde zal blijven. En dat rotsvast is. En dat is zo mooi om dat te mogen weten. Nou, Mozes heeft daar in die vlakte van Jericho, die vlakte van Moab, heeft de laatste hand gelegd aan die eerste vijf boeken van de Bijbel.

En dan vallen er een paar dingen samen. Dan valt het samen dat Mozes daar die eerste vijf boeken van Mozes afrondt.

Zijn sterven. En het feit dat het volk voorgoed, het volk, het land binnen gaat.

Dat zijn drie dingen die hier bij elkaar komen. Allemaal rondom diezelfde periode. Ik weet niet of je dat wel eens gezien hebt. Ik heb er dus al een keertje over gesproken met de zandtovenaar op een zoeklichttoogdag over het sterven van Mozes.

Ik weet niet of je dat nog weet, maar er staat zo mooi in vers 5 van het laatste stukje van Deuteronomium, waar Mozes dus afscheid neemt en waar God tegen Mozes zegt, Mozes kom maar naar boven, naar de Pischa, de top, bij de berg Nebo.

En daar is Mozes gestorven. God heeft Mozes begraven. Maar weet je, de Joodse uitleg is daar heel mooi. Er staat in vers 5 van Deuteronomium 34, Toen stierf Mozes de knecht des heren al daar in het land Moab.

Ik heb ook wel eens op die berg gestaan. En op die berg kun je inderdaad met heel helder weer, kun je over het hele land heen kijken tot aan de Middellandse Zee.

Zo ver kun je kijken. Je kunt vanuit die berg helemaal naar de berg de Hermon kijken. Je kunt naar Eilat kijken. Je hebt een bijzonder mooi panorama op de berg Pischa.

Mozes heeft het allemaal gezien, maar hij mocht niet naar binnen in het land. Daar gaan we zo even over hebben waarom dat het kwam. Maar dat staat er zo mooi.

Toen stierf Mozes de knecht des heren al daar in het land Moab. En dan staat er volgens des heren woord. In de oorspronkelijke taal staat letterlijk aan de mond des heren.

Aan de mond des heren. En de joden die zeggen dat God zich voor overgebogen heeft toen Mozes stierf en hem een afscheidskus gegeven heeft.

Mozes die heeft van God een soort kus gekregen aan de mond des heren stierf hij. En dat leggen de joden zo uit. Zo hield God van zijn knecht Mozes.

Zo is Mozes aan het einde van zijn bij de mond des heren staat er letterlijk. En dat is het einde van Mozes. Waarom stierf Mozes?

Waarom stierf Mozes juist op het moment waarop God dat land, dat volk uiteindelijk binnen zou brengen. Nou, daar zit een geestelijke les.

Want weet je, de Bijbel kun je lezen gewoon informatief. Maar je kunt ook ontdekken dat er in de tekst van de Bijbel ook een diepere laag zit. Een, ja wat betekent dit?

En daar is Paulus en andere apostelen zijn daar veel mee bezig geweest. Met de uitleg van het woord van God. Nou, een van de dingen die dan heel mooi is, dat is Mozes.

Dat zie je ook in het Nieuwe Testament. Mozes wordt wel eens als synoniem gebruikt, de naam voor de wet. Mozes is de wet. Als het gaat om Mozes, dan gaat het om de wet die gekomen is.

Nou, laat het zo duidelijk zijn. De wet kan ons wel laten sterven. De wet laat zien dat we wel zondaren zijn.

Maar de wet brengt ons nooit tot het leven. Begrijpt u? De wet kan ons nooit in het beloofde land brengen.

En daarom zei God, Mozes, jij moet hier blijven. Er moet iemand anders komen. Dus de wet, natuurlijk is de wet goed. De wet is de spiegel die ons voorgehouden wordt met ben jij dat wat je moet zijn?

En dan zullen we elke keer weer moeten concluderen van nee, dat zijn we niet. En dan is het zo mooi dat de Heer Jezus Christus gekomen is om ons te rechtvaardigen.

En dat Paulus het zo mooi zegt, niet door werken van de wet zijn we opnieuw geboren, maar uit het geloof. Vandaar de wisseling dat we van Mozes overgaan tot Jozua.

En wat betekent de naam Jozua? Joshua? Dat is dezelfde naam als de Jezus. Joshua. Joshua. Hij is de redder.

Hij is de verlosser. En Joshua was degene die ons ook binnen kon brengen. En dat is juist het mooie, die wisseling van Mozes naar Joshua.

Er is er maar één die ons echt tot nieuw leven kan brengen. De wet laat ons sterven, maar Jezus brengt ons tot het leven.

En dat zien we dus in de wisseling van Mozes naar Jezus, naar Jozua toe. Maar er is nog wat. Mozes, we lezen van Mozes dat Mozes de grootste profeet geweest is die ooit geleefd heeft.

U kunt het lezen bijvoorbeeld in vers 10 van het laatste hoofdstuk van Deuteronomium. Deuteronomium 34 vers 10, daar staat zoals Mozes die de heren gekend heeft van aangezicht tot aangezicht, is er in Israël geen profeet meer opgestaan.

Dus de profeet Elia, Jezaja, Jeremia, ze kunnen niet eens in de schaduw staan van Mozes. Mozes was de grote profeet.

Maar, dan staat er dat God tegen Mozes zegt, maar ik zal een ander profeet geven. Zoals u.

En toen de Jezus op een gegeven moment zei, wie zeggen de mensen dat ik ben? Er waren allerlei dingen. En ze dachten zelfs, Johannes, bent u de profeet?

Ze keken uit naar de profeet. En die profeet die toen beloofd werd, dat was de Jezus. De Jezus ook eigenlijk weer een beeld van Mozes.

Klinkt een beetje verwarrend, maar die Jezus is ook een prachtig mooi beeld van Mozes. Want dan krijg je op een gegeven moment dat Mozes zegt, de naam Mozes, wat betekent de naam Mozes?

Nou, even, even, even daarop verder door borduren. De naam Mozes betekent uit het water getrokken, hè? Dat weten u misschien nog wel. We hadden een directeur op een bijbelschool in Zwitserland.

En deze directeur, die heette dokter Mozes. En toen kwamen de nazi's. Toen kwamen de Duitsers. En toen heeft hij zijn naam veranderd in dokter Wassertsoek.

Dokter Wassertsoek. En hij is een hele bekende directeur geweest van de bijbelschool Beatenberg in Zwitserland. Later werd het vrouw dokter Wassertsoek, zijn vrouw die het toen overgenomen heeft.

En er zijn heel veel mensen in Nederland, die vroeger op de bijbelschool in Beatenberg gestudeerd hebben, Wassertsoek. Ja, de naam Mozes betekent uit het water getrokken.

Met wie kunnen we deze naam vergelijken met een oud-testmense profeet die uit het water getrokken werd?

Even nadenken hoor. Waarmee de reëzen zich ook vergeleek. Jona. Ja, toch? Jona werd ook uit het water getrokken.

En de reëzen zegt, net zoals Jona, zal dat ook met mij gebeuren. De reëzen was ook degene die uit het water, uit de dood, tevoorschijn gekomen is.

Maar toen kwam er een moment dat Jezus zei, Weet je, ik heb jullie nou wel verlost. Ik ben aan het kruis gestorven.

Ik heb de dood overwonnen. Maar was het toen klaar? Als nou het laatste heilsfeit geweest zou zijn dat Jezus opstond uit de dood.

Zouden we dan hier als gemeente bij elkaar gezeten hebben? Er moest nog iets gebeuren, hè? Je zou kunnen zeggen, zoals de reëzen zegt, Er moet nog een belofte, die van God komt, in vervulling gaan.

En wat was die belofte? Dat was de Heilige Geest die naar beneden moest komen. Toch? En toen zei de reëzen, zoals Mozes, Mozes zei, er zal iemand anders komen.

En die zal ervoor zorgen dat jullie in die belofte komen. Ja? Zo zei de reëzen, weet je, het is beter voor jullie dat ik heen ga.

Het is beter voor jullie dat ik hier stop. Want anders kan de troost er niet komen. Dus zoals Mozes plaatsgemaakt heeft voor Jozua, zodat Jozua het volk binnen kon leiden, zo heeft Jezus plaatsgemaakt voor de Heilige Geest, zodat de Heilige Geest ons die belofte kan geven, om ons in de belofte te brengen.

En dat kon alleen maar door de Heilige Geest. Zie je die samenhang? Hoe het Nieuwe Testament en het Oude Testament zo in elkaar steken?

En weet je dat het ook heel interessant is om te zien, dat het boek Handelingen... Kijk, de evangelieën gaan over de verlossing.

De verlossing uit Egypte, zou je kunnen zeggen. Maar het boek Handelingen gaan over de vervulling. Daar gaat het gebeuren. Daar worden mensen echt verlost in het boek Handelingen.

Daar ontvangen ze nieuw leven. Daar ontstaat de gemeente. Daar gebeurt het. En het is heel interessant om te zien hoe het boek Handelingen heel goed te vergelijken is met het boek Jozua.

Zoals het boek Jozua gaat om het in bezit nemen van Gods belofte, gaat het in het boek Handelingen ook over het in bezit nemen van Gods belofte. Maar ook de gevaren die er zijn.

Wat je in Jozua 6 kunt lezen over Agan, of Jozua 7, die iets wegnam van dat wat de Heer toebehoort, we zullen het er nog wel over hebben, lezen in, dat staat in in Jozua, dat lees je ook in Handelingen terug, dat er Ananias en Safira zijn, die iets, hetzelfde woord is, die iets achterhouden, waardoor de gemeente ook besmet wordt.

En die vergelijkingen tussen Jozua en Handelingen zie je verschillende keren terug, moet je maar eens proberen te ontdekken. Dus, dat is wel heel mooi om dat zo te zien.

Nou, het tweede, waar we vanavond met elkaar kort over nadenken, dat is dus de wisseling van Mozes naar Jozua. Maar dan staat er, dat er is maar één manier om het beloofde land in te gaan.

En dat staat in vers 2 van Jozua. In Jozua 2, vers 2, daar staat, mijn knecht Mozes is gestorven, wel nu, maak u gereed, trek over de Jordaan, hier, gij en dit gehele volk, naar het land, dat ik hun de Israëlite geven zal.

Er was maar één manier om het beloofde land in te gaan, dat was door de Jordaan. Bij Kades hebben ze het geprobeerd, maar dat lukte niet. Er is maar één manier om het beloofde land in te gaan, dat is door de Jordaan.

En de Jordaan, dat is een hele bijzondere rivier. Weet u, er is een moment geweest dat de Jezus in Caesarea Filippi kwam.

Als je een klein beetje de kaart van Israël voor je ziet, je kunt de kaart van Israël een klein beetje leggen op de kaart van Nederland. We hebben de kustlijn, dan is de kustlijn niet de Noordzeekust, maar dat is de Middellandse Zee.

Ja? Heeft u het een beetje in uw gedachten? Nou, dan heb je de kustlijn. Onderaan de kustlijn heb je in Nederland Zeeland.

Nou, daar ligt in Israël zeg maar de Gaza-strook. We gaan de kustlijn naar boven, dan kom je zo'n beetje in Akko tegen Libanon aan.

Dat is in Nederland zo'n beetje den Helder. Ja? Nou, die kustlijn hebt u dan waar in Nederland zo ongeveer Arnhem ligt. Daar ligt in Israël Jeruzalem.

Ja? Nou, dan ga je helemaal naar boven, naar Delfzijl, in de uiterste hoek van Groningen, tegen Duitsland aan. Daar ligt Caesarea Filippi.

Helemaal in het noordoosten. Verder kan bijna niet. Dan zit je dan zit je zo ongeveer bij de bronnen van de Jordaan. En en dan zit je tegen de berg Hellingen aan van de berg Hermon.

Heeft u een beetje... Ja? Nou, daar daar ontspringt de Jordaan uit drie bronnen. En daar ligt Caesarea Filippi. Die stad is genoemd naar de koning, de keizer.

En daarbij, Caesarea Filippi, heb je een cultus, een keizercultus van keizer Tiberias. Je hebt de Esculaap-cultus, de slangenbezweerders heb je daar.

Je hebt daar een grot van pan, de natuurgoden, de herdersgoden die daar aan beden worden. Het zijn zomaar drie grote tempels die daar stonden waar goden aan beden worden. En de Jezus die gaat daar met zijn discipelen naartoe, zijn apostelen naartoe.

Het is heel wonderlijk dat de Jezus soms van die uithoeken uitzoekt om daar iets te zeggen of te doen. En dan is de Jezus daar in Caesarea Filippi. En dan zegt de Jezus, wie zeggen de mensen dat ik ben?

Nou, een van de profeten, u bent Johannes, u bent, nou ja, ze hebben allerlei, allerlei dingen, maar er is niemand die zegt, u bent de Messias, u bent Christus. Alleen één. Want dan vraagt de Jezus, maar wie zeggen jullie dat ik ben?

En dan zegt de Jezus, dan zegt Petrus, gij zijt de Christus, de zoon van God, de levende, staat er letterlijk. En dan zegt de Heer tegen Petrus, zalig zijt gij Simon Bariona, op deze Petra zal ik mijn gemeente bouwen.

Maar weet je, dat zegt de Jezus, bij de bronnen van de Jordaan, zegt de Jezus, maar wat is nou eigenlijk mijn bron? Wie ben ik nou eigenlijk?

En weet je, als we nou even naar de Jordaan kijken. Die Jordaan, die ontspringt daar, en die bronnen worden gevoed door de eeuwige sneeuw die op de berg Hermon ligt.

De berg Hermon, daar heb je de eeuwige sneeuw. En als die sneeuw smelt, dan worden deze bronnen gevoed. En dan, dan stroomt de Jordaan vanuit, Caesarea Philippi, zo naar beneden, het meer van Galilea in.

En onder het meer van Galilea verlaat de Jordaan dan weer, het meer van Tiberias, en stroomt uiteindelijk naar het diepste punt van de aarde, de Dodezee.

De Dodezee ligt qua, qua oppervlakte al zo'n 300 meter onder de zeespiegel. En dan is de Dodezee ook nog eens een keer zo'n 200, 300 meter diep.

Dit is het diepste punt van de hele aarde. Nou, als je daar nou even naar kijkt, die Jordaan is een grensrivier, tussen het land van God en het heidense land.

Die Jordaan was een rivier, waar Naaman zijn Melaatsheid achter liet. Waar Naaman zich liet dopen, en zijn Melaatsheid, die liet hij achter.

De Jordaan is een rivier, hij begint daar vanuit de smetterloos witte sneeuw, en als een levensader, stroomt de Jordaan naar het diepste punt van de aarde, de dood.

Nou, de Jordaan is een prachtig mooi beeld van de Jezus zelf, die als smetteloos uit de hemel naar beneden kwam. Als een levensader door Israël stroomt, en uiteindelijk zijn leven uitstort op het diepste punt van de aarde.

En dan is het zo mooi, dat hier staat, er is maar één weg om het beloofde land in te gaan, dat is door de Jordaan. En in de Jordaan, daar zul je ook jezelf verliezen.

We lezen ook iets verderop, dat als het volk van God ook uiteindelijk door de Jordaan gaat, om het land in te gaan, dan zegt Jozef, haal twaalf stenen uit de bedding van deze Jordaan, en zet ze maar op de kant neer, op de oefeneer.

Met andere woorden, die twaalf stenen stellen het volk van Israël voor, die uit de dood omhoog gekomen zijn. En toen zei hij, en ga ook maar twaalf andere stenen zoeken, en leg die maar in de bedding, een beetje werkverschaffing, leg die maar in de bedding, zodat zij daar zijn tot op de huidige dag.

Hier wordt Israël, het oude Israël, in de Jordaan begraven, en komt het nieuwe Israël uit de Jordaan omhoog. Dat is precies hetgeen wat Paulus zegt in Romeinen 6, dat de doop is een, ja, een met Christus afdalen in de dood, en met hem weer opstaan in nieuwheid des levens.

Nou, wat wij in het Nieuwe Testament mee mogen maken, dat maakt het Joodse volk in het Oude Testament mee, als ze door de Jordaan trekken. Nou, als we dan even verder kijken in in Jozua, dan staat er in vers 5 iets prachtigs.

In vers 5 staat, niemand zal voor u stand houden. Al de dagen van uw leven, zoals ik met Mozes geweest ben, zal ik ook met u zijn. Ik zal u niet begeven, en u niet verlaten.

Nou, dat is, ik zal even mijn oloosje in nemen. Dat is natuurlijk precies hetzelfde als wat de heer Jezus zei, toen hij het stokje overgaf aan de Heilige Geest, zei de heer Jezus in Matthäus 28, en zie, ik ben met u.

Al de dagen tot aan de volleinende wereld. En gij zult mij getuige zijn. En diezelfde belofte, wat hier staat, die krijgt, ja, die krijgen de christenen ook mee.

Niemand zal voor u stand houden. Wat een overwinning. Ik zal met u zijn, zijn aanwezigheid in je leven. En ik zal je niet begeven, en je niet verlaten. Wat een trouw.

En hij, Jozef, beloofde, en dat vind ik heel mooi, zoals het hier staat, in vers 3, daar staat, elke plaats die uw voedsel betreden zal, en dan staat hier, geef ik uw lieden, maar in de Statenvertaling staat, heb ik u gegeven.

We mogen het land in bezit nemen, door het geloof. Alleen. Nou komen de kleine lettertjes.

Want dan denk je van, oké, dat is mooi, maar, er staat een alleen. Er staat een voorwaarde. En die voorwaarde, die staat in vers 7.

Waar begint vers 7 mee? Alleen. Wees zeer sterk en moedig, handel nauwgezet over en komt zich de gehele wet, die mijn knecht Mozes u geboden heeft. Hier zie je dat God tegen het Joodse volk zegt, als jullie dit land willen in bezit willen nemen, als jullie mijn belofte in bezit willen nemen, alleen.

Wat zegt hij? Ik vind het zo duidelijk zoals het hier staat, in vers 8. Dit wetboek mag niet wijken uit uw mond, over pijnse dag en nacht, opdat gij nauwgezet handelt over en komt zich alles wat erin geschreven is, want dan zult gij op uw wegen uw doel bereiken, en zult gij voorspoedig zijn.

Wat is bepalend voor het Joodse volk? Dat is je relatie met het woord van God. Wat betekent, en dan wil ik het vanavond even naar u heel persoonlijk doen, wat betekent Gods woord in uw persoonlijk leven?

Er staat hier dat wij dat woord moeten overdenken, dat we dat woord moeten lezen, dat we dat woord toe moeten passen in ons persoonlijk leven.

En wij leven vandaag in een tijd, waarin mensen steeds minder hebben met het woord van God, en steeds meer willen hebben van allerlei ervaringen, ze willen God rechtstreeks leren kennen, maar niet meer via de Bijbel.

Wat is het belangrijk om het woord van God te lezen, te gehoorzamen, toe te passen in ons leven? En weet je, dat heeft het volk van Israël niet gedaan.

Op een gegeven moment hebben ze zelfs, is het woord van God helemaal kwijtgeraakt. Er staat ergens in een van de koningen, dat ze ineens het woord van God, het wetboek vonden in de tempel.

Nou, toen hebben ze het naar de koning gebracht, en toen de koning dat las, toen heeft hij zijn kleren gescheurd, en toen zei hij, Wat hier staat, en zoals wij leven, dat kan niet met elkaar.

Dat is zo, dat is zo'n verschil, en toen kwam er een grote opwekking, toen ze weer terugkeerden naar het woord van God. Nou, wat ik al zei, 31 oktober is het moment dat een gedeelte van de kerk terugkeerde naar de schrift, terugkeerde naar het woord van God.

Alleen sola scriptura, alleen het woord. En weet je, er zijn heel wat opwekking, bewegingen geweest in de wereld, maar die begonnen altijd met een herontdekking van het woord van God.

Dat het woord van God voor hen zo ontzettend belangrijk werd. Het wetboek mag niet wijken uit je mond. Dus dit, weet je, toen God, de mens schiep, en op een gegeven moment een prachtige hof maakte, en de mens daarin die hof zette, in Genesis 2.

Weet je wat je dan ineens leest? En God legde de mens het gebod op. Staat er letterlijk. God legde de mens het gebod op. Van alle bomen in het veld mag je eten, maar niet van die boom in het midden van de hof staat.

Dus hier zie je al direct, dat als je een relatie met God wilt hebben, dan moet je je houden aan het woord van God. Ja?

God legde de mens het gebod op. Als God met Israël begint, en hij spreekt met Israël in Exodus 19 vers 8, dan zegt het volk, alles wat de Heer gesproken heeft, wij zullen het doen.

Dus toen God met Israël begon, dan zei God ook van, hier is mijn woord, handel volgens mijn woord. Toen God met de kerk begon, in handelingen 2, weet je waar de kerk mee begon?

Met welke zin? De openingszin voor de geboorte van de kerk was dit, zij dan die zijn woord aanvaarden, lieten zich dopen, en ze werden toegevoegd aan de gemeente.

Waar begint het mee? Het aanvaarden van het woord van God. De gemeente is van het begin af aan een groep mensen geweest, die het woord verkondigden, die met de Bijbel bezig waren.

Ik vind dat het zo mooi. In Johannes 1, daar staat, alle dingen zijn door het woord geworden. En zonder dit is geen ding geworden. God sprak en het was er.

Hij gebood en het stond er. Dus het hele scheppingswerk van God is het resultaat van zijn woord. Zou God dan bij de nieuwe schepping anders werken?

Hier voor u, Theonie Meijer, is een voorbeeld van iemand die door het woord van God opnieuw geboren is. Door het levende en blijvende woord van God.

Ik mocht dat woord horen. Ik ben dat woord gaan geloven. En ik ben het woord gaan gehoorzamen. Ik vond het zo mooi dat Bert net ook zei van ik sta aan de deur en ik klop als iemand naar mijn stem hoort.

Daar heb je hem, hè? Als iemand naar mijn stem hoort en de deur opent, ik zal bij hem binnenkomen. Weet je, dat woord van God, ik ben daar de laatste tijd enorm door geraakt, dat woord van God bestaat niet alleen uit bladzijden en lettertjes en zinnen, maar er staat in de Bijbel dat het woord van God door God ingeademd is.

Net zoals God zijn levensadem in Adam blies, heeft God ook zijn levensadem in dat woord geblazen. En dat woord, ja, dat kan jouw leven veranderen.

Dus, dat woord is, was voor Adam en Eva belangrijk, dat woord, dat was voor Israël belangrijk, dat woord was voor de kerk belangrijk. En, nou ja, nu in deze tijd, wat ik misschien de vorige keer ook gezegd heb, ik heb een serie opgenomen voor Family Seven en die heet de slotfase van de kerk.

En mensen, ik maak me grote zorgen over de kerk van vandaag. Ik maak me echt grote zorgen. Want wat is het allerbelangrijkste voor de kerk, hoe vaak wordt het niet gezegd, hou vast, hou vast wat je hebt, laat het niet uit je handen glippen en dan met name houd vast dat woord van God.

Want Paulus, die zegt in 2 Timotius 3, er zullen tijden komen dat mensen niet meer naar het woord van God willen luisteren in de kerk. Ze zoeken zich allerlei sprekers die als een conferentier over het podium rennen en mensen onderhoudend bezig kunnen houden en zeggen, wat is het leuk om hier te zijn, maar het woord wordt niet meer verkondigd.

Het gaat niet meer om het woord, maar het gaat om een leuke praat. Maar daardoor word je niet gered. Daardoor word je niet opnieuw geboren. Ik heb ook in die serie gezegd, ja schrik niet hoor, ik heb in die serie gezegd, waar zijn de donderpreken van vandaag?

Ja, wat bedoel ik met die donderpreken? Die donderpreken, waar je z'n kentje even goed de les geleerd wordt van, misschien zit je wel helemaal fout in je leven nu.

En mogen we het nog zeggen? Mogen we de zonde nog bij naam noemen? In liefde natuurlijk hè? Natuurlijk in liefde. Maar, oh, de voorgangers van vandaag willen zo graag zo lief en zalvend overkomen en onderhoudend en vind je het wel leuk?

En dat is hetgeen wat Paulus zegt in 2 Timotius. Die tijd zal komen. En ik geloof dat wij in deze tijd gekomen zijn waarin heel veel kerken niet meer het gezag van het woord erkennen.

En willen buigen onder het woord. Nee, veel meer. Dat woord, dat moet aangepast worden aan de maatschappij waar wij vandaag in leven. Daar zijn we mee bezig.

Dat woord, dat moet je een beetje anders lezen hoor. Dat moet je zo zien. En dan past het meer in de maatschappij waarin we leven. In plaats dat het woord ons verandert, zijn wij bezig om dat woord te veranderen.

Dat is precies de omgekeerde wereld. En laten we daar alsjeblieft nooit mee bezig zijn. We leven in een tijd waarin het woord van God steeds meer op de achtergrond dreigt te raken.

En waarvan Hosea zegt, mijn volk gaat te gronden door gebrek aan kennis van het woord. En ik vind het altijd wel heel mooi. Zo ken ik de reddingsark van vroeger wel als een gemeente waar bijvoorbeeld haar broeder Braaksma, nou, dat is een van de oprichters van de reddingsark, maar dat was een man zo doorkneed in de schriften, om het zo te zeggen.

En als hij sprak, dan was het gewoon het woord van God wat verkondigd werd. En dat was het begin van de gemeente de reddingsark in Baren en hier. En het is zo belangrijk dat je dan op een gegeven moment zegt, ja oké, in die lijn willen we vasthouden, willen we verder gaan.

Ja, en dan gaan we verder naar het boek Jozua. Want dan komt dat prachtige moment dat Jozua verspieders uit gaat zenden.

Hij wil het land in oogenschouw gaan nemen. Hij wil wel eens gaan kijken van hoe ziet het land eruit. En wat heeft God ons beloofd? En ja, dan is het heel mooi wat je dan ziet in Jozua hoofdstuk 2, want daar komen de verspieders in het huis van Raghab.

Nou, ik vind het zo'n prachtige geschiedenis. De geschiedenis van van Raghab. Ik wilde er het zou veel te ver voeren om het helemaal uit te werken.

Maar Raghab die hele geschiedenis van Raghab die wordt als het ware hier helemaal kijk, het gaat hier over het in bezit nemen van het land.

En daar wordt de notabene een heel hoofdstuk van 24 versen besteed aan een vrouw. die daar als een heiden een hoer wordt ze genoemd.

Drie keer in de Bijbel een hoer wordt ze genoemd. Een prostituee. Die daar als het ware tot geloof komt. Of gered wordt. Nou, u zult gaan ontdekken dat deze geschiedenis er als het ware tussen geschoven wordt.

die geschiedenis is zo belangrijk van deze ene vrouw die gered wordt. Die wordt als het ware in de geschiedenis van Israël daartussen geschoven.

Nou, wat betekent dat? De heer Jezus die zegt op een gegeven moment in Matthäus 21 vers 1 ja, misschien wel goed om dat even op te slaan want dan zie je dat dat ook nog een keer gaat gebeuren in Matthäus 21 in Matthäus 21 vers 32 of vers 31 te beginnen dat gaat over de gelijkenis van de twee zonen de ene zoon die zegt ja, en hij deed het niet en de andere zoon zei nee en hij deed het wel en dan staat er vers 31 wie van de twee heeft de wil van zijn vader gedaan en ze zeiden de laatste

Jezus zei tot hen voorwaar ik zeg u de tollenaars en de hoeren en dat is een beetje een krasse uitspraak van de reijzen soort de tollenaars en de hoeren gaan u voor in het koninkrijk gods want Johannes heeft u wel de weg de gerechtheid geweest en gij hebt u niet geloofd de tollenaars en de hoeren echter hebben hem geloofd toch hoewel gij dat zaagt hebt gij later geen berauw gekregen en ook in hem geloofd hier zegt de Jezus de tollenaar en de hoeren gaan jullie voor die worden nou als het ware de tussen geschoven nou waar heb ik het over de Heerde Jezus kwam op aarde voor de zijne staat in Johannes 1 vers 12 als de Heerde Jezus zijn apostelen uitstuurt de twaalf apostelen in Matthäus 10 dan zegt de Heerde Jezus ga niet naar de heidenen en heidenen zijn dus niet joden ga niet naar de Samaritanen maar begeef je alleen naar de verloren schapen van het huis van Israël als er een vrouw even later achter Jezus aan rent en zegt meester zoon van David heb medelijden met mij dan keert de Jezus zich niet eens om maar loopt gewoon stoïcijns door en die vrouw die blijft roepen die blijft roepen en dan stopte de Jezus en zegt we kunnen toch niet het brood van de kinderen aan de honden geven zo het zal je maar gezegd worden dat is ook Jezus en dan zegt deze vrouw maar de honden eten toch wel de kruimeltjes die van de tafel afvallen en dan zegt de Jezus groot is uw geloof zo'n geloof heb ik in Israël nog niet gezien nou wat zien we door het ongeloof van Israël is God met de gemeente begonnen en de laatste worden nu de eerste en straks pakt God de draad met Israël weer op nee hij heeft Israël niet verworpen zeker niet maar hij heeft Israël voor een poosje aan de zijlijn gezet en straks pakt God de draad met Israël weer op en daar hebben we het net over gehad dan gaat God met Israël als hij als hij klaar is met de gemeente nou hier zien we dat God de geschiedenis van de gemeente daar zo tussen schuift in de vorm van van ragab weet je weet je dat ragab meer wist dan dat je denkt moet je maar eens kijken in in in jozua 2 daar worden ze opgenomen door deze ragab deze twee verspieders u kent de geschiedenis wel ze worden op het dak opgenomen en en dan zegt ragab in vers 9 en ze zeiden tot de mannen jozua 2 vers 9 ik weet dat de heren u het land gegeven heeft zo nou wat jozua wist wist zij ook al maar wat zo mooi is daar staat niet dat zij zegt ik weet dat

God u het land gegeven heeft maar ze zegt ik weet dat de heren dus ragab die kende de verbondsnaam tussen God en Israël jawel ragab die had het over jawel de heren dat was het eerste dat is het eerste wat mij opviel van van ragab het tweede wat me opviel dat is in vers 11 dat ragab zegt toen wij hoorden versmolt ons hart van Sion en Och die verslagen werden toen wij dat hoorden versmolt ons hart en vanwege u bleef niemand meer enige moed over want de heren uw God heeft dus weer jawel Elohim de heren uw God is een God in de hemel boven en op de aarde beneden nou dus ragab die wist er wel wat vanaf je had altijd een soort dualistisch gods beeld dat was je had een God van de hemel je had een God van de bergen je had een God van de aarde je had een God van de zee maar dat waren allemaal weer andere goden maar jullie is een God van zowel hemel als aarde één God dat wist ragab ook al te vertellen en ze had gehoord over de doortof van de Schelfzee veertig jaar geleden stond er bij haar nog helemaal ingegrift dus op de een of andere manier mag ik het zo zeggen was God al lang bezig met ragab

God was al bezig met ragab nou dat is het is wel heel mooi als we daar vanavond even met elkaar over nagedacht hebben dat je ook kunt evangeliseren met de folders bijvoorbeeld van het zoeklicht dat je ook kunt vragen heer wilt u alvast harten voorbereiden klaarmaken en en en ja dan is het zo mooi om op een gegeven moment met mensen in contact te komen waarvan je al weet van de heer heeft ze al voorbereid daar mag je ook voor bidden dat God mensen harten wil voorbereiden nou ze heeft deze verspieders in vrede opgenomen en ze had maar één verlangen dat ene verlangen was heer ik wil gered worden ik wil behouden worden want zij wist dat er een oordeel over Jericho hing nog even en Jericho zo door Gods oordeel getroffen worden en laten we daar niet zuinig over doen mensen datzelfde oordeel dat hangt ook boven deze wereld hoor echt waar dat staat ook in de Bijbel en soms denk ik wel eens met al die leugens die er zijn met al die ongerechtigheid die er is met al die ja die die die die die dat geweld wat er is dan denk ik wel eens hoe lang houdt God het nog vol hè maar op een gegeven moment is de appel rijp op een gegeven moment is deze wereld oordeels rijp net zoals in de tijd van Noach want God tegen

Noach zegt Noach ik geef de mens nog 120 jaar en toen was het zover toen kwam het oordeel en ja daar mag je tegenwoordig daar kun je beter tegenwoordig niet meer over spreken maar er komt een oordeel over deze wereld of je het nou wilt of niet het komt en dan is mijn verlangen om het er levend af te brengen dan is het mijn verlangen om behouden te worden die gevangen bewaard die zeggen wat moet ik doen om behouden te worden weet je dat is iets wat je ook steeds minder hoort dat mensen in de Jezus gaan geloven niet hem volgen als een soort superheld of een hele interessante man of ja ik volg Jezus als een soort ja een soort idool dat is het niet je hebt Jezus nodig om verlost te worden van je zonde en bevrijd te worden van het oordeel en eeuwig leven te krijgen om gered te worden van het oordeel maar ja daarover wil men tegenwoordig niet zoveel meer horen dat er een komend oordeel is over deze wereld 2 Peters 3 gaat er heel duidelijk over er komt een oordeel nou

Raghab die zegt ik wil gered worden en geef mij een teken er staat zo mooi hier over dat teken wat zij vraagt er staat ja laten we het even lezen in vers vers 12 nu dan zweer mij toch bij de heren dat aangezien ik u een weldaad bewezen heb gij ook aan mijn familie een weldaad zult bewijzen en geef mij een betrouwbaar teken dat gij mijn vader mijn moeder mijn broeders en zusters en al de hunnen in het leven zult laten en ons van de doods redden zult nou en dan staat er in vers 15 daarop lieten zij hem met een touw door het venster naar beneden want haar huis was gelegen op de buitenzijde van de stadsmuur zodat zij woonde op de muur en dan staat er in vers 17 de mannen zeiden tot haar wij zullen ontslagen zijn van de eed aan u die gij ons hebt doen sweren wanneer wij het land binnenkomen moet gij dit koord van scharlaken draad binnen aan het binnen aan het venster waardoor gij ons hebt neergelaten en uw vader en uw moeder uw broeders en uw gehele familie bij u in huis brengen ieder die dan uit de deur van uw huis naar buiten gaat dienstbloed komt op zijn eigen hoofd maar wij zijn onschuldig al wie echter bij u in huis zal zijn dienstbloed komt op ons hoofd indien men de hand aan hem hem slaat nou hier zie je dat dat ragab vraagt een betrouwbaar teken en ze krijgt twee dingen a ze krijgt een mondelingen toezegging van de verspieders de verspieders beloven het ze ze geven hen haar hun woord en het tweede is ze krijgt een uiterlijk teken het schalakenkoord dat zijn de twee dingen die ragab krijgt een mondelingen toezegging en een zichtbaar teken voor haar redding hebben wij die ook gekregen een mondelingen toezegging kijk god heeft het beloofd weet je ik ben zo ontzettend dankbaar dat ik zeker mag weten eeuwig leven te hebben omdat ik het voel nee omdat ik nooit meer zondig nee omdat ik de heer dien nee omdat er in de bijbel staat wie in hem gelooft heeft eeuwig leven dat is een mondelingen toezegging hierop is mijn geloof gebaseerd op het woord van god hij heeft het beloofd heb ik ook een een zichtbaar teken ja het zichtbaar teken is het meest bekende symbool van de wereld maar ook het meest verguisde verworpen symbool van de wereld het kruis het kruis is mijn zichtbaar teken waardoor ik mag weten daar werd mijn zonde weggenomen daar werd mijn oordeel gedragen en daar kreeg ik verlossing daar werd ik vrijgekocht daar werd de prijs voor mij betaald een mondelingen toezegging en een zichtbaar teken wat geweldig weet je het joodse volk heeft paasga gevierd en toen hebben ze de deurposten en de bovendorpel met bloed

rood gemaakt en zo hebben ze het paasga gevierd waardoor ze gered werden weet je dat ragab dat met haar uitocht ook deed ragab heeft ook haar paas scha gevierd maar dan met het rode schalaken koord wat aan de buitenkant hing wat zichtbaar was en waardoor haar huis gered werd ragab is is aan het evangeliseren geslagen ze is naar de vader gegaan naar de moeder gegaan naar de broers naar de zusters en naar de tantes en ze heeft haar hele huis vol ge uitgenodigd en ze zei er is alleen in dit ene huis is redding weet je vandaag weet ik dat de bijbel zegt er is maar één huis waar redding te verkrijgen is weet je welk huis staat in de bijbel zijn huis zijn wij dat is de gemeente dat is de gemeente van jezus christus er is maar één huis en dat is natuurlijk de universele gemeente die dwars door alle kerkmuren heen gaat en die gemeente die wordt gevormd door allemaal mensen die geloven in jezus niet die geloven in een of andere beleidenis hoe mooi het ook mag zijn nee het gaat door het geloof in jezus en door het geloof in jezus christen worden we toegevoegd aan dat ene huis en alleen in dat ene huis is redding ik kan me niet voorstellen dat er nu mensen zijn die zeggen ik geloof al maar daar heb ik de kerk niet voor nodig dan begeef je je buiten het huis en dan loop je een loopje heel loop je risico blijf in dat huis zinkt zo belangrijk er is maar één huis en en weet je toen gebeurde dat grote wonder want toen het zover was dat het oordeel kwam en en en en de stad instortte bleef dat ene huis overrend ene huis bleef overrend en daar was redding en dan staat er dat dat ragab met haar gezin u leest dat in even lezen in in jozua jozua zeven of zes daar staat jozua 6 vers 23 jozua 6 vers 23 toen gingen de jonge mannen de verspieders naar binnen en brachten ragab naar buiten en daar word je een beetje jaloers op hoor misschien zijn er sommige mensen die zeggen nou word ik een beetje jaloers want die heb ik die zijn nog niet gelovig maar er staat ragab naar buiten haar vader haar moeder haar broers en allen die haar toebehoorden ja haar gehele geslacht brachten zij naar buiten nou die ragab had niet stilgezeten en zij wezen haar de verblijf aan buiten de legerplaats van israël en dan staat er in vers 25 zo heeft jozua de hoer ragab en haar familie en allen die haar toebehoren in leven gelaten en zij heeft onder israël gewoond tot op de huidige dag omdat zij de boden verborgen had gehouden die jozua uitgezonden had om jericho te verkennen nou ragab jij mag onder ons volk wonen maar wel in quarantaine wel geïsoleerd of niet weet je wat er gebeurde met met ragab ragab is notabene de overgrootmoeder geworden van david ze trouwden met met met met een jood en ze werd helemaal opgenomen in het volk van israël en ze werd!

opgenomen in het geslacht regisse van dirijzus ze was geen vreemde meer weet je dat dat letterlijk staat in de Romeinenbrief dat wij geen bijwoners en vreemdelingen meer zijn maar huisgenoten van god dat we zoals paulus dat zo zegt dat wij als vreemde vreemde wilde loten op de edele olijf geplant zijn en samen deel gekregen hebben aan diezelfde wortel nou dat is toch wel uniek he dat god niet alleen met israël een plan heeft maar ook met de gemeente uit de heiden uit de volkeren en dat we samen deel gekregen hebben aan gods belofte nou dat is die prachtige redding van ragab dat god die geschiedenis van de gemeente mag ik het zo zeggen daar zo tussen schuift en zegt ja maar eerst dit en laat het duidelijk zijn broers en zusters voordat god helemaal zijn geschiedenis afrondt met israël zal hij eerst zijn plan uitwerken met de gemeente zoals hij dat met ragab deed en zijn huis zijn wij en wij zijn behouden nou de volgende keer want het is alweer half tien de volgende keer gaan we met elkaar nadenken over de dingen die de stappen die gezet werden tot de inbezitnamen van Jericho de voorbereidingen die plaats moesten vinden de de tocht door de Jordaan de besnijdenis het paasga de ontmoeting van Jozua met de heer zelf het zijn prachtige voorbereidingen waar wij ook mee te maken krijgen als we willen overwinnen in het boek

Jozua maar goed daar gaan we dan de volgende keer met elkaar over over nadenken tot zover het