Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goede avond, lieve mensen in Buntschoten allemaal.! Hier ben ik dan weer om de volgende studie in de serie over Abraham te doen.
! We hebben in de vorige studie al heel veel gezien over hoe Abraham weer in gesprek raakte met! God, nadat God eerst met Adam en Eva universeel de hele wereld op het oog had.
Deze wereld een great reset, om maar eens een moderne woord te gebruiken, moest ondergaan. Dat deed in de tijd van Noach, waar Noach met zijn familie behouden werd door de Ark.
En de rest van de wereld omkwam en de wereld opnieuw kon beginnen. Dat gesprek met God liep al heel gauw weer mis.
In Babel staat het zelfs, het model voor de grote spraakverbarring. daar stokt het gesprek met elkaar en stokt het gesprek met God. God verspreidt de mensen over heel de aarde.
En dan zoekt hij er één uit en daar begon ook onze studie. En dan zegt hij tegen Abraham, ga uit je land en uit je familie weg, uit je maagschap in oude woorden en ga naar het land wat ik je zal laten zien.
Niet wat ik je wijzen zal, maar wat ik je zal laten zien. Je gaat het zien als je er bent. Abraham wordt er echt tussenuit geroepen, tussen de zeventig volken uit. God heeft zeventig volken op aarde gecreëerd.
En Abraham, Isaac, Jacob en uiteindelijk Israël. Die heeft God op het oog. Dat is het zaad van Abraham. Israël zal het beloofde land uit Israël krijgen. En dat is een heel apart volk.
Die staat los eigenlijk van die zeventig volken, maar is er ook weer ten dienste van die zeventig volken. Dat is iets wat we de hele geschiedenis sinds de torenbouw van Babel door kunnen zien.
Sinds dat God Abraham, Isaac en Jacob, met name Jacob dus heeft geroepen en heeft aangesteld om er voor die zeventig volken te zijn, zien we steeds dat Israël eigenlijk ook in het middelpunt van de belangstelling staat en zelfs ook in het middelpunt van de aanvallen van de boze, de Satan.
Omdat de slang wel weet dat God via Israël zijn verbond zal gaan voltrekken, is hij al in de Tenach in het Oude Testament voortdurend bezig met de aanvallen van Israël.
Holocaust is misschien een nieuw woord, maar het bestond al heel lang. De Shoah, zegt Israël zelf. Het begon natuurlijk al heel vroeg met de slavernij in Egypte, waar God Israël uit de slavernij in Egypte riep.
Vervolgens zijn er voortdurend aanvallen geweest op Israël, soms doordat ze zelf niet godswil deden. Soms ook omdat de vijanden rondom jaloers waren of wilden aanvallen.
Het rijk bij Rijk is een hoogtepunt bij koning Salomo, maar tegelijkertijd ook zijn dieptepunt, want Salomo gaat uiteindelijk de mist in, zou je toch kunnen zeggen.
Door de veelheid van vrouwen, het dienen van de afgoden, wordt zijn rijk nadien in tweeën gescheurd. Israël en Juda. En uiteindelijk gaat eerst Israël, gaat de verstrooiing in, waardoor Assyrië overwonnen.
En vervolgens gaat Juda ook de ballingschap in Babel in. Dan komt Nebuchadnezzar en neemt uiteindelijk Israël in Jeruzalem.
Dan neemt Adopzalm Jeruzalem de tempel, uw altaar, het ligt al verwoest door die geweldenaren. En dan krijg je de ballingschap in Babel. En ook daarna blijven de aanvallen, ook als na 70 jaar ballingschap Israël terugkeerd, onder Nehemia en Ezra, en de tempel gaat herbouwen, Jeruzalem gaat herbouwen, blijft het toch een periode van strijd.
Die duurt 490 jaar, waarop voor zegt door Daniel, 490 jaar tot op de komst van de gezalvde. In het Hebraeus gewoon de Messias, die op het midden van een jaarweek, zegt Daniel, dan zal worden uitgeroeid.
Nou, we weten allemaal dat is gebeurd, dat is uiteindelijk Yeshua. En die gezalte is niet uitgeroeid, die is gedood, maar die is, prijs God, opgestaan uit de dood.
Hij heeft de dood overwonnen. En we zijn onderweg naar Pasen inmiddels en dan gaan we weer zingen, als we tenminste weer mogen zingen en durven te zingen. Nu jaagt de dood geen angst meer aan, want alles is voldaan.
Dat betekent overigens niet dat het daarna met Israël voortdurend goed ging. In het jaar 70 is er een enorm oordeel over Israël gekomen. De Bijbel zegt dat komt uiteindelijk ook doordat ze toen, zeg maar, niet de rol op zich hebben genomen die ze hadden moeten nemen.
Namelijk in het volgen van Yeshua de Messias, leiding geven aan de volkeren om Gods gerechtigheid en wil op aarde te doen. Israël is in de diaspora gekomen, is over de wereld verspreid, maar toch is er nog steeds een belofte voor dat volk Israël.
Toch is er nog steeds iets wat door Israël moet gaan gebeuren, namelijk het koningschap van Yeshua de Messias over Israël. Hij zal terugkomen als de koning en zijn voeten zullen staan op de Olijfberg.
En vandaar zal hij naar Jeruzalem trekken. Ik zeg er overigens wel wij niet naar de knesset, daar geloof ik niks van. Het is niet zo dat wij politiek achter Israël moeten staan.
Mag wel, maar hoeft niet. Wij staan achter Israël als Gods oogappel, als de mensen die God heeft uitverkoren en waarover hij straks koning zal zijn in Jeruzalem.
Jezus, Yeshua gaat dan naar Jeruzalem om daar koning te zijn over de volken en daar zal uiteindelijk het duizendjarigheid van vrede aanbreken. Het is verder niet een eindtijdstudie, anders zou ik erbij gezegd hebben.
Natuurlijk gebeurt er nog van alles met opname en verdrukking en dergelijke, maar daar gaat het nu allemaal niet over. Uiteindelijk is het zo dat door dat zaaf van Abraham, door Israël, zal God tot verlossing van deze wereld gaan komen.
En daarom zien we ook na het jaar 70 voortdurend aanvallen programms die gaan over Israël, die over Israël heen denderen. De laatste grote programma was natuurlijk de Holocaust, de Shoah, waar 6 miljoen Joden zijn omgekomen.
Maar daarmee is het niet over. Er is ook in deze tijd toenemend antisemitisme. Ik maak me in deze tijd ook wel eens zorgen in deze tijd van zogenaamde, ik noem dat toch zogenaamde pandemie, waar mensen worden opgeroepen om zich te laten inenten, waar het min of meer verplicht is en waar het met name in Israël verplicht is.
Meer dan 50% van de bevolking heeft daar al de twee inentingsprikken gehad. En toch hoor je ook nog heel veel berichten wat voor kwalijke bijwerkingen en nawerkingen die inentingen kunnen hebben.
vooral bij vruchtbare vrouwen die nog kinderen zouden willen krijgen. Maar toch ook wel gewoon bijwerkingen waar mensen onverwacht overlijden zelfs.
En soms denk ik van, zit er niet toch nog een groot plan van de diabolos, de doreenwerper, de Satan achter, om zo via een technisch middel toch nog een aanval op het volk van God te doen.
Nou, zo heb ik al heel veel verteld in een korte vlogvlucht, maar zijn we eigenlijk nog niet met Abraham begonnen. Daar wil ik natuurlijk wel mee beginnen, maar eigenlijk had ik willen beginnen en moeten beginnen ook met gebed. En dat wil ik na deze inleiding in ieder geval nog doen.
Ik wil jullie graag voorgaan in gebed. Heren, God, Jehova, als we al zoveel hebben gehoord nu in deze paar minuten over het zaad van Abraham, over Israël, over Yeshua, wat uiteindelijk het zaad.
Paulus zegt dat zo in gelaten, niet de zaden als van velen, maar het zaad, namelijk de Messias Yeshua. Als het daarover gaat, dan is daar de aanval van de boze voortdurend op gericht.
Hij weet, hij moet weten dat hij de aanval op Jezus Christus heeft verloren. Jezus heeft de dood overwonnen, is opgestaan uit de doden. Nu vangt het nieuwe leven aan, want alles, alles is voldaan.
Maar daar is nog wel dat volk, uw volk, Israël, wat een rol moet spelen in die eindtijd. Wat een belangrijke functie heeft in die eindtijd. Waar Yeshua zal terugkomen op de olijfberg om koning te worden over Israël.
Heerlijk, dat is waar we uiteindelijk ook naar uitkijken. Naast dat we uitkijken naar uw komen tot ons, voor ons als gemeente, weten we ook dat u gaat komen voor Israël.
En zien we om ons heen allerlei antisemitisme toenemen en aanvallen ook op uw volk. En heel geniepig zelfs door uw volk. Er zijn ook mensen die behoren tot het volk Israël die uiteindelijk Joden zijn.
Zeggen dat ze Joden zijn waar het in feite niet zijn. Maar die de troon van de Satan inemen. Vader, wilt u ons helpen om die dingen te doorzien in ons leven, in ons gemeenteleven, in ons land.
Zegen ons land ook in deze bijzondere moeilijke tijd. Help ons om als uw kinderen bij je één te blijven en te zien wat u voor boodschap voor ons heeft.
En dat we die boodschap ook vrij en ongevaard en onbevreesd zelfs ook mogen uitdragen. U bent onze God, we willen u dienen, we willen u vertrouwen, we willen u geloven.
En we geloven ook dat u alle macht hebt in de hemel en op de aarde. Zeggen dat u ons zo met elkaar in de naam van de Heer Jezus. Amen. Lieve mensen, vorige keer zijn we gebleven bij hoofdstuk 16, het einde.
Eigenlijk hoofdstuk 15, het einde waarbij het verbond, het begiet, werd gesneden tussen Abraham en tussen God. En waar God hem een land en een volk heeft beloofd.
En nu zouden we door moeten gaan met de volgende openbaring, de vijfde openbaring van God aan Abraham. En die vinden we in Genesis 17, maar toch niet geheel voor niks. Staat daar natuurlijk Genesis 16 tussenin.
En Genesis 16, dat is een heel bijzonder verhaal. Dat is natuurlijk het verhaal van Sarah en Hagar. Sarah die zegt, ik heb je geen kinderen kunnen schenken.
Neem nu deze Egyptische slavin. De naam Hagar heeft. En kom bij mijn slavin en misschien zal ik uit haar nageslacht krijgen.
Dat is een prachtig voorbeeld van draagmoederschap zou je zeggen. Of een prachtig voorbeeld. Het is een voorbeeld, bijna zou je zeggen dat je dat niet moet doen.
Omdat dat ook hier tot ellende, tot nare situaties gaat leiden. Maar Sarah heeft het zo bedacht. Abraham gaat erin mee. En samen besluiten ze eigenlijk toch op een stapje voor te zijn.
Om niet te wachten tot, niet in geloof ook te wachten. Totdat Gods openbaring gestalte gaat krijgen. En totdat hij werkelijk uit Sarah een zoon aan Abraham zal geven.
Maar ze doen een stapje naar voren. En Sarah zegt, het was in die tijd ook wel meer gebruikelijk. Dat hij dan met de slavin gemeenschap had. Dan kon daaruit een kind voortkomen.
En dat werd dan min of meer geboren in de schoot. Of op de schoot van de baas van Hagar. En werd daardoor geacht het kind van Sarah te zijn.
Nou dat gebeurt hier. Abraham doet dat. En er komt een kind. En Hagar wordt zwanger. En dan gebeurt het bijna onvermijdelijk. Dan ontstaat daar een conflict over.
Toen Hagar zag dat zij zwanger was geworden. Was haar meesteres, staat er dan in vers 4, in haar ogen verachtelijk. Ik denk dat dat ook iets heel actueels is.
Dat zien we ook vandaag. Dat heel dat gedoe zou ik bijna zeggen. Maar dat is misschien wat onherbiedig voor mutsen die daar heel dichtbij hebben meegemaakt. Maar heel dat gebeuren met draagmoederschap.
Lijkt ook tot hele nare complicaties. Dan zeg je van wie is dat kind nu eigenlijk. Moeders kunnen niet zomaar afstand doen van een kind wat ze onder haar hart gedragen hebben.
Het blijft toch het kind van een ander. Hetzelfde is dat met donorschap, zaterdonorschap van een vreemde. Kinderen willen toch hun afkomst weten. En waar je vroeger dacht van nou ja dat komen ze nooit te weten.
We doen net als op. Hoef je nu maar een DNA test te laten doen. En je weet hoe dingen in elkaar zitten. Nou hier, Sarah die wordt verachtelijk en dan wordt ze de woestijn ingestuurd.
Sarah die gaat haar verdrukken en ze laat haar buigen. En zo wordt de zaak dan weer omgedraaid. Sarah wordt de woestijn ingestuurd.
Sarah die zegt tegen Abraham jij bent ervoor verantwoordelijk. Jij bent ook verantwoordelijk dat zij zwanger is geworden. Ik ben in haar ogen verachtelijk. Laat de heren, laat Jehovah oordelen tussen mij en tussen jou.
En Abraham zegt weet je het is jouw slavien. Doe maar wat je wil. En toen vernederde Sarah haar. Zodat zij bij haar weg vluchtte.
En dan gebeurt er iets. Heel bijzonders. Want het is een, je zou aan de ene kant kunnen zeggen een kind dat er niet had moeten zijn. Abraham en Sarah hadden moeten wachten op God die hun een gelovend kind zou schenken.
En toch zie je dat ook weer elk kind er moet zijn. Ook jij. Ik weet misschien zitten er mensen tussen die ook op een hele bijzondere manier ter wereld zijn gekomen. Er zijn zelfs mensen, ik ken ze heel persoonlijk waarvan moeder heeft gezegd jij had er nooit moeten zijn.
Er was een ongelukje hoor je zelf nog wel eens. Ik geloof geen kind is een ongelukje. En hier zien we dat ook. Niet één kind is een ongelukje. Als hier eigenlijk Hagar zwanger wordt.
En in zonde, dat wil zeggen met doelmissen, in de verkeerde zin van het woord, een zoon krijgt. Dan ontmoet ze toch God. Dat staat in Genesis 16 vers 7.
En nu vond haar een engel van Jehovah. En die vindt Hagar. Dat was de eerste die de engel des heren ontmoette.
De engel van de heren, de engel van Jehovah. Dat staat eigenlijk in de nacht, wordt altijd zo gezien door de Messierlijke Leidende Joden, maar ook door de christenen dus. Als een pre-openbaring, een pre-existentie van Yeshua, van Jezus.
Van de zoon die zich openbaart. De engel van de heren is de boodschapper. Is eigenlijk het woord van de heren. Nou ja, we lezen daar natuurlijk van in Johannes. In het begin was het woord.
En het woord was bij God. En het woord was God. En dat woord is vlees geworden. En dat heeft onder ons gewoond. Dus dat is eigenlijk de Messias al. Die zich pre-openbaart.
En heel bijzonder is dan, dat we hebben wel gezien dat Jehovah zich openbaarde, liet zien. Al dan niet in een visioen aan Abraham. Maar hier komt voor het eerst de engel van de heren, de Messias.
De zoon. De eeuwige zoon van God. En die vindt dan allereerst Hagar. Niet Abraham. Niet Sarai.
Maar Hagar. En hij vond ze bij een waterbron in de woestijn. Aan de... Bij de bron naar de weg Sur. Dat betekent muur. Ik denk dat dat ook wel zo is in ons leven. Dat we dikwijls het gevoel hebben tegen een muur op te lopen.
Misschien heb je dat in deze tijd ook wel. Misschien heb je dat in deze tijd ook wel. Ik vind dit een... Ik mag dat toch wel meenemen ook in deze studie. Ik vind dat we leven in een zorgelijke tijd. Natuurlijk hebben we altijd uitzicht van het geloof, van het evangelie, van de komst van Jezus.
Maar we leven ook in een zorgelijke tijd. Ik heb het wel een beetje in de inleiding gezegd. waarin er twee spalten staan. In de maatschappij. Mensen die heel erg geloven in de berichten van de overheid over de ernstige pandemie die over ons land zou gaan.
En mensen die inmiddels meer en meer gaan zeggen van ja, is dat een zorgelijke tijd? We leven ook in een zorgelijke tijd. Natuurlijk hebben wij altijd uitzicht van het geloof, van het evangelie, van de komst van Jezus. Maar we leven ook in een zorgelijke tijd. Ik heb het wel een beetje in de inleiding gezegd.
Waarin er twee spalten staan. In de maatschappij. Mensen die heel erg geloven in de berichten van de overheid over de ernstige pandemie die over ons land zou gaan. Is dat wel zo? Worden we niet door middel van deze pandemie in al onze vrijheden beknot?
Het is nu al een jaar geleden dat we als kerken gewoon samen konden komen. 8 maart vorig jaar was dat voor het laatste. Onze gemeenten bij elkaar kwamen.
We elkaar ruchten. We elkaar omhelden. We elkaar handen gaven. We hebben elkaar koffie drinken. Het gewoon gezellig was. We zijn bijna vergeten hoe dat was. We houden afstand. We houden mondkapjes op.
Sommige kerken zingen. Sommige niet. Die het doen doen het zachtjes. Maar lekker uit volle worst zingen tot de Heren ons God. Het is bijna vergeten.
Het is een tijd van verdeeldheid. Ik maak me soms ook heel bezorgd dat die grens van verdeeldheid tussen gemeenten doorloopt. Waar grote gedeelten uit de gemeente gehoorzaam willen zijn aan de overheid.
Omdat ze denken dat dat moet volgens Romeinen 13 en andere plaatsen. Waar andere delen van de gemeente zeggen nee maar het gebod van God om te zingen. Om samen te komen. Om niet alleen te zijn.
Dat gaat eigenlijk boven de regels van de overheid uit. Dat is Gods gebod om dat samen te doen. En dat moeten we dan ook doen. En steeds lastiger is het om elkaar daarin te vinden.
Omdat er toch ook op ingespeeld is voor wie doe je het. Je doet het voor elkaar. Je moet het voor de ander doen. We worden ook gauw aan de ene kant als wappies.
En aan de andere kant als te gehoorzaam. Of schaapjes genoemd. Er is een muur waar we tegen oplopen. Maar een muur is niet het einde.
De engel van Jehovah die komt hier bij Hagar die ook in haar situatie echt tegen een muur oploopt. Ze zit in de woestijn. Ze zit wel bij een bron. Daar zitten wij ook bij. Onze bron is Yeshua, de Heer Jezus Christus.
Ze zit bij een bron in de woestijn naar de weg. Zer tegen de muur aan. En dan gaat deze engel van Jehovah die gaat spreken tot Hagar.
Die gaat haar toespreken, aanspreken. Hij ziet haar, hij vindt haar, hij ziet haar en hij spreekt tot haar. Hij vindt haar, hij ziet haar en hij spreekt tot haar.
Dat is geloof ik ook voor ons zo. Hij ziet ons, hij vindt ons en hij spreekt tot ons. Zullen we dat proberen vast te houden? Dat is niet alleen iets van vroeger in de woestijn.
Dat is ook iets van nu. En ook nu ziet God ons. Jou en mij precies waar we zijn, waar we luisteren. Hij ziet ons. Hij vindt ons. En hij spreekt tot ons.
Dat doet hij werkelijk. Natuurlijk. We moeten daar soms wel zijn woord voor openen. We moeten ons onder het woord stellen. We moeten in deze tijd proberen zoveel mogelijk samen te komen.
Of anders toch de studies of de livestreams te zien. Maar ons open te stellen voor dat wat God op ons spreekt. Je gebed is ons machtigste water.
Ook in deze tijd. Misschien ben je niet gewend om veel of lang te bidden. Eigenlijk heb ik dat zelf ook wel. Ik vind als ik vijf minuten gebed heb, vind ik het zelf wel heel lang. Maar proberen die vijf minuten of proberen misschien een keer langer te doen.
Proberen je over te geven aan God. Proberen stil te zijn voor God. En te zeggen, Heer, wat wilt u met en voor ons in deze verwarrende tijd.
En dan zegt de engel van de Heere tegen Sarah, of tegen Hagar, de slavin van Sarai. Waar komt u vandaan? En waar gaat u heen?
Zit u dat niet bijzonder? Eigenlijk is dat een vraag die dwars door Hagar heen ook vandaag tot ons klinkt. Waar kom je vandaan?
En waar ga je naartoe? Waar kom je vandaan? Jezus wist het. Hij zei, ik kom van de Vader en ik ga tot mijn Vader. Eigenlijk kunnen wij het ook weten. Uit Hem en door Hem en tot Hem zijn alle dingen.
We zijn geschapen door God en we verlangen naar God. We hebben ons begin in Hem gevonden en we verlangen naar de toekomst met Hem.
Van waar kom je en waarin ga je? Misschien een vraag die je in deze tijd gewoon kan vertalen met wat doet het er allemaal toe. Waarom besta je en waar gaat het allemaal heen met deze wereld en met jou?
God legt dat hier heel, de engel van Jehova legt dat hier heel nadrukkelijk bij Hagar neer. Waar kom je vandaan en waar ga je naar toe?
En dan zegt ze, ik ben op de vlucht. Ik ben op de vlucht voor mijn meesteres Sarai. Dat is optekenend.
Ook misschien wel voor ons. Wij zijn dikwijls op de vlucht voor allerlei dingen die moeilijk zijn. We zoeken een uitvlucht in deze wereld.
Ook in deze wereld van pandemieën, corona, overheden, kerken, moeilijke beslissingen. Dingen die we wel of niet moeten doen. En dan zegt de engel van de heer, keer terug naar uw meesteres en onderwerp u aan haar gezag.
Verneder u onder haar handen, staat er letterlijk. Dus onderwerp u aan haar gezag. Dat betekent nog, ze zou iets te zeggen hebben over je. Maar eigenlijk is dat niet zo.
Verneder u onder haar handen. Dat is eigenlijk ook de nieuw testamentische oproep van, wees maar de minste. En ik geloof dat ook voor ons en ook in deze moeilijke tijd dat een boodschap is waar we iets aan hebben.
We mogen de minste zijn. Dat betekent niet dat we alles maar moeten doen wat ons wordt opgedragen. We zullen dat later ook wel zien bij Hagar.
Hagar, daar gebeuren nog hele bijzondere dingen mee. Maar we zijn wel de minste. We hebben niet de oproep hier om de wereld te regeren of om de wereld over te nemen.
Om in opstand te komen, om ruiten in te gaan gooien, om de muur te doorbreken. Om te zeggen we zullen de boel opruimen. Maar om terug te keren en verneder u onder haar gezag.
Ik zou de moeite waard zijn om dat heel goed uit te zoeken hoe dat nu in elkaar zit. Ook in deze tijd waar het soms gaat over het gezag van de overheid. Waar Romeinen 13 bij wordt aangehaald.
Dat je jezelf afvraagt van onder wiens gezag sta ik nu eigenlijk. Dan sta je allereerst natuurlijk onder het gezag van God. Deze engel van Jehova die bij Sarah komt.
En haar die opdracht geeft om je te vernederen. En natuurlijk sta je in zekere zin ook in deze maatschappij onder het gezag van de overheid. Al is het alleen maar dat het heel handig is om ze te gehoorzamen in het feit dat we hier rechts rijden en niet links.
Want anders wordt je een spook rijder. En dat we niet mogen moorden en dat we niet mogen stelen. Zeg maar de tien woorden van God. Natuurlijk, daar hebben ze... De overheid draagt het zwaar niet te vergeefsen.
En zal ons daarin ook moeten sturen. En toch is dat wat anders dan het gezag van de gemeente of van de kerk. Daar dragen de oudste raad, de kerkenraad of hoe je dat ook noemen wilt.
Die draagt het gezag, de verantwoordelijkheid voor de gemeente. Er is een ander terrein van gezag. Natuurlijk hebben we daar even te maken met de overheid, maar het is een ander terrein van gezag. En een derde terrein van gezag is het gezin waarin we geroepen zijn om het positie in te nemen.
Daar heeft uiteindelijk de overheid en de gemeente of de kerk wel invloed op. Maar het uiteindelijke gezag in het gezin wordt bepaald door de ouders. En misschien wel door de man in de meeste gezin als het hoofd van het gezin.
Onderwerp u aan haar geslacht. Maar er komt gelijk ook een belofte achteraan. Daar staat van, ik zal uw nageslacht zeer tallenrijk maken.
Zodat het vanwege de menigte niet geteld kan worden. Het zal ook niet onvruchtbaar blijven. En ook zei de Engel van de Heren tegen haar gezien, u bent zwanger.
U zult een zoon baren en u moet hem de naam Ishmael geven. Ishmael betekent God hoort. Dat is ook een prachtig teken.
Het is trouwens de voorvader van de Arabieren. En u weet ook wel dat de moslims Ishmael in de plaats van Yitzhak hebben gezet. En dat als ze het offerfeest vieren, ze vieren dat Ishmael geofferd zou zijn en niet Yitzhak door Abraham of Moriah.
Dat is de scheiding die er loopt. Maar de zegen van God gaat ook met Arab mee, met Ishmael mee. En u zult een zoon baren, u zult een naam Ishmael geven.
God hoort. Ik ben er. Ook voor jou, ook voor moslims in deze tijd. God hoort. Ik geloof dat zeker. Alhoewel ik een gevaar zie in de islamisering van de maatschappij.
En dat het een godsdienst is die uiteindelijk een valse godsdienst is. Die de zoon niet erkent. Is het toch ook zo dat God ook daar zegt, ik hoor. Ik hoor.
Hij hoort elk mens. Hij heeft elk mens lief. En hij hoort omdat, staat er dan, Jehovah, uw verdrukking gehoord heeft. Letterlijk staat er, uw ellende gezien heeft.
En hij zal zijn een wilde ezel van een mens. Dat is op zich een hele studie apart. Die kunnen we misschien nog wel eens houden. Waarom wordt iemand een wilde ezel van een mens genoemd?
En wat betekent dat? Zijn hand zal tegen alle zijn en de hand zal alle tegen hem. En hij zal wonen tegenover al zijn broeders. Dat is allemaal tegenover Israël ook.
En dat gebeurt nu in heel het Midden-Oosten. Al die Arabische staten. Heel bijzonder ook wat er allemaal gebeurt met afzonderlijke vredes die gesloten werden en worden in Israël.
Hij zal wonen tegenover al zijn broeders. En dan gaf ze de Heer uit die tot haar sprak. U bent de God die naar mij omziet.
U hebt mij gevonden. U hebt mij gezien. God is de God die omziet. Daarom gaf ze de put. Maar zoals de naam Lachai-eroi. Dat betekent God die omziet.
De Heer die naar haar omziet. Zullen we dat ook maar gewoon nooit vergeten. Dat God altijd weer naar ons omziet. Dat hij ons nabij is. Dat hij ons kent. Dat we niet uit zijn gezichtsveld verdwijnen.
Dat we er zijn voor hem. Wat en wie en hoe dan ook onze afkomst. En wat en wie en hoe dan ook onze huidige situatie is.
Hij ziet naar ons om. En Haga baarde een zoon bij Abram. En Abram gaf zijn zoon. Die Hagar gebaard heeft.
De naam Ismael. Dat is toch ook wat. Hij moet het aan Hagar vragen. Een huidige zoon. Maar hoe gaat die jongen eigenlijk heten.
Wat voor naam moet hij hebben. En dan ontvangt hij zelf niet de directe ervaring van God. De directe openbaring van God. Maar dan moet Hagar aan Abram vertellen.
Hij gaat Ismael heten. En Abram is dan 86 jaar oud. En dan waart Ismael bij Sarah.
En dan wordt het stil. Heel lang stil. Dan heeft God met Hagar gesproken. De engel van Jehova heeft een ontmoeting gehad met Hagar.
Bij de muur en bij de put. En God die om ziet. En God die haar ziet. En dan wordt het naar Abram heel lang stil. De terugvinder van het gesprek. Degene met wie God het gesprek heeft teruggevonden.
Naar Adam en naar Noach en naar Babel. Dan heeft God het gesprek teruggevonden met Abram. Maar het wordt heel lang stil. Want dat staat er in hoofdstuk 17 vers 1.
Toen Abram 99 jaar oud was. Verscheen de heren aan Abram. En hij zei. Ik ben God de Almachtige. Wees wandel voor mijn aangezicht.
En wees oprecht. God verscheen. Er staat letterlijk weer. We hebben dat al eerder gezien. God liet zich zien. Wajera. God liet zich zien. En hij zegt dan. Ik ben de Al Shaddai.
Ik ben de Almachtige. De Al Shaddai. De Al Beheerser. Dat betekent hij is overal. Hij is alomtegenwoordig. In theologische termen wordt het wel genoemd omnipotent.
Hij is echt overal alomtegenwoordig. Heel bijzonder om dat te beseffen. God is er altijd.
Waar dan ook. Hoe dan ook. Hij zegt tegen Abram. Wandel voor mijn aangezicht. Ga voor mijn aangezicht. Wandel voor me uit.
Ik ga mijn verbond sluiten. De opdracht van Abram is dan om voor hem uit te gaan. We weten van Henoch die wandelt met God.
En Abram moet hier voor God uit wandelen. Voor mijn aangezicht. Het is als het ware. Op dit moment wordt hij aangesteld tot een herauk voor de koning. Hij mag de rol van Johannes de doper gaan vervullen.
De koning komt. Bekeert u. Want het koninkrijk van de hemel is nabijgekomen. Hij is de heerhoud van de koning. Een voorloper. En er staat voor hem. Wees oprecht.
Wees tamim staat er. En tamim. De septo er gint. De vertaler van de zeventig vertaalt het uit het grieft met onberispelijk.
Maar tamim is niet wat je niet bent. In het Hebraeus is dat niet een woord wat je niet bent. Onberispelijk is iets wat je niet bent.
Namelijk je bent niet te berispen. Je doet dingen. Je doet niets dingen die je wel zou moeten doen. Je bent onberispelijk. Maar dat is net een ander gevoel vanuit de Hebraeusse taal.
Je bent niet iets wat je niet bent. Maar het betekent eigenlijk meer wees gaaf.
Wees heel. Wees uit één stuk. In het Duits heeft Martin Boerberg vertaald met Gans. Zij Gans. Wees heel.
Het komt trouwens weer terug aan het einde van Deuteronomium in de Torah. In hoofdstuk 18 vers 13. Ik heb het even verkeerde.
Maar het komt aan het einde van Deuteronomium. Oh, ja, sorry. Nummerie Deuteronomium 18 vers 13. Ik zoek het eventjes op. Dan kunnen we het samen lezen.
18 vers 13.
Nou, dat heb ik toch niet helemaal opgegaan. 18 vers 13. Daar staat, u oprecht moet u zijn.
Mozes spreekt aan het volk toe en zegt oprecht moet u zijn tegenover de Heer uw God. Daar wordt hetzelfde woord gebruikt. Tamim, ga, volkomen, Gans. U moet uit één stuk zijn tegenover God.
Ik denk dat het ook voor ons zo is. Dat we Gans moeten zijn. Uit één stuk. Dus niet alleen maar onberispelijk. Dat betekent dat we leven netjes en we lopen binnen de lijntjes. En we houden ons aan wat God ons voorhoudt.
Maar we moeten uit één stuk zijn. We mogen zijn wie we zijn. We dragen dat uit. We zeggen dat. We spreken met God over onze nood, over onze zorg, over onze zonde. Maar we zijn wel Gans.
Uit één stuk. Misschien zijn we wel ergens in te berispen. Maar we zijn wel Gans. We zijn uit één stuk voor God. We mogen er echt voor Hem zijn. Dat is wat we voor God mogen zijn.
En dan gebeurt er iets heel bijzonders. Dan zegt God tegen Abraham. U zult niet meer Abraham heten. Maar uw naam zal Abraham zijn. Want ik zal u een vader van een menigte van volken maken.
We hebben in het begin gehoord. Abraham heet Abram. Dat betekent machtige vader. En ik heb toen ook al gezegd wat een wonderlijk iets eigenlijk. Dat iemand die machtige vader heeft.
Zoveel moeite moet doen om vader te worden. Dat het allemaal zo lang duurt. En hij heeft dan zelf die poging ondernomen met Hagar. Zoals we net hebben gezien. Hij is inderdaad vader geworden.
Maar hij moest wachten op God. En God zegt. Ik ga Abraham, machtige vader. Ga ik uitbreiden. Die ga ik door een menigte van volken maken. En dan komt He ertussen.
De Hebraïelse letter He. En de Hebraïelse letter He. Was vroeger een tekeningetje van een raam. En He betekent ook raam. Een venster uitzicht.
De Hebraïelse letter He. Lijkt een beetje op onze letter H. Maar dan is er een stukje uit open gelaten. Uit het kringetje van de H. En dat betekent er is een opening.
Er is ons een venster gegeven. Het is ook een letter die twee keer in de naam van God voorkomt. J-H-W-H. J-H-W-H. Die He betekent er gaat een venster open.
Er gebeurt iets nieuws. Daar waar iedereen tegen de muur op loopt. Daar waar het eigenlijk onmogelijk lijkt. Daar gaat God een venster openen. En zegt van. Ik ga jou de naam Abraham geven.
En ik ga iets nieuws geven. Hij neemt als het ware een letter uit zijn eigen naam. En hij plant die in de naam van Abraham. En ik ga u uitermate vruchtbaar maken.
Niet één zoon. Niet één nakomeling. En daar blijft het dan bij. Maar ik ga u uitermate vruchtbaar maken. Ik zal u tot volken maken.
En er zullen koningen uit u voorkomen. Ik zal mijn verbond maken tussen mij en u en uw nageslacht na u. Al hun generaties door.
Tot een eeuwig verdomd om voor u tot een God te zijn. En voor een nageslacht na u. Voor uw zaad na u. Nou er zijn dus koningen die ook voorkomen.
Er zijn meerdere volken die uit Abraham zijn gehoord. Dat zijn ook volken die we nu nog kennen op deze wereld. De volken die nakomeling zijn van Isbel. Maar later ook de volken die nakomeling zijn van.
Van. Van. Ezaal. De. De. De. Edomieten. Edom is ook weer Adam. Dat zijn dezelfde letters in het.
Hebreeuws. En dat staat eigenlijk voor de mens. Voor alle volken totaal. Dus Abraham wordt een vader van menigte van volken. Maar door Isaac en door Jacob zal men van uw zaad.
Van uw nageslacht spreken. En dat is een eeuwig verdomd. Ik zal aan u en uw nageslacht. Na u het land. Aan uw zaad na u. Het is steeds weer belangrijk om te zien.
Nageslacht is eigenlijk een fout woordje vind ik het. Het is aan het zaad. Het zaad wordt gezaaid in het land. En dat land brengt dan vrucht voort. Aan uw zaad na u.
Het land waar u vreemdeling bent. Het land van uw vreemdelingschap. Heel het land Kanaan. Als een eeuwig bezit geven. En ik zal hun tot een God zijn.
Als God een venster opent. Dan kan elke deur gesloten zijn. Dan kun je tegen een muur oplopen. Maar dan wordt die He in onze naam gebracht.
En wij mogen ons noemen naar Yeshua. Het zaad van God. De Zoon van God. In dit hoofdstuk de Engel des Heren.
Iemand die er echt is. Ook voor ons. Elke dag ons nabij. En dan wordt de Heilige Geest die alle vensters openzet. Die wordt ons gegeven.
En dan mag bij ons ook het venster open gaan. En misschien doet God op dit moment een heleboel deuren dicht. In de gemeente. En in jouw persoonlijke leven.
Hij zet ook een venster open. Hij zegt tegen Abraham voort. Dan ben je Abraham. En hij zegt tegen jou voort. Dan ben je niet meer Simon of Jan of Kees. Of hoe je dan ook heet. Maar ben je hemelder.
Kind van de levende God. En zo wens ik ons toe. Dat we mogen wandelen. Samen met die levende God.
Dat we hem. Ja met ons mee mogen. Dat we met hem. Voor hem uit als het ware mogen wandelen. Ook zijn Heer Roud mogen zijn. Maar in het besef ook dat hij ons ziet.
Dat hij ons hoort. Dat hij ons vindt. Dat hij ons ziet. En dat hij tot ons spreekt. En dan mogen we stil worden. Ook nu wil ik stil worden.
En dan met u bidden. Ter afsluiting. En stil worden om. God de kans te geven. Om in ons leven.
Te zeggen wat hij. Wat hij. Te zeggen heeft. Laten we u spreekt.
In ons hart. In ons leven. In ons bestaan. U bent daar. De eeuwige God. Die zich aan Hagel openbaarde. Als.
De engel van Jehovah. Die in de. Stal en Bethuerm werd geboren. U werd geboren uit. Maria. En Jozef als aardse vader kreeg.
Die is opgestaan uit de doden. Die zegt. Mij is gegeven alle macht in de hemel en op de aarde. De Messias die we terug verwachten. Waar we naar uitzien.
Die ons kon halen. Zodat we hem tegemoet mogen gaan in de lucht. Om voor altijd met de heren te wezen. Waar hij ook zal terugkomen. En in zijn voeten zullen staan op de olijk. Waarvan de wereld zal zien dat het niet gaat om wereldbeheersing.
Maar ook uw macht over deze wereld. Dat u de God en de Koning van deze wereld bent. Zegen ons in elke situatie. Zegen ons thuis in onze gemeente. Wees met uw volk Israël.
Als er ook daar grote nood is. Wees met ons als de volken. Daaromheen. Als we ook in verwarring zijn over zoveel situaties. Help ons om altijd alleen op u te zien.
Wie Jezus staat. Amen.