Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedenavond allemaal. Op deze wat bijzondere manier zijn we dan toch weer bij elkaar.
! Nou ja bij elkaar, in ieder geval digitaal bij elkaar, maar dat beginnen we een beetje aan te! wennen als christenen de laatste tijd. We gaan weer verder met de studie over Abraham en ik ben blij dat! dat ook digitaal kan gebeuren. En voordat we gaan beginnen wil ik eerst met u samen een zegen vragen.
Vader God in de hemel, ik dank u wel dat deze middelen er zijn waardoor we ook digitaal contact kunnen hebben. Ik vind het heel bijzonder om daaraan te denken dat bij u daar ook nog niet eens een modem of een draadje of wat dan ook voor nodig is, maar dat we u ten alle tijde overal kunnen aanspreken.
U bent er. U was er bij Abraham, Isaac en Jacob. U bent nu in deze wereld die volledig op zijn kop lijkt te staan. U bent aanwezig, de grote aanwezige. Vader en we willen u bidden voor deze studie en voor deze avond dat u ons ook rust geeft. Dat u ons het vermogen geeft om te spreken en om te luisteren.
En dat het geen belemmering zal zijn dat we niet fysiek bij elkaar zijn, maar dat het misschien zelfs nog een meerwaarde geeft. U kunt alle dingen ten goede keren. We bieden voor elkaar, voor deze wereld in grote nood.
En we dank u dat uw woord mag hebben wat vast en betrouwbaar is en wat altijd vaststaat. Dank u wel daarvoor in Jezus' naam. Amen. Ja, vorige keer waren we gekomen tot de vierde openbaring van God en Abraham. Het geheel gaf aan dat we hebben uiteindelijk zeven openbaringen. Dat hebben we in het begin gezegd, na een lange inleiding. We zijn toen begonnen aan de eerste, natuurlijk tweede, derde en we zijn aangekomen bij de vierde. Daar heb ik een gedeelte al van gehad. Ik heb ook gezegd dat het in de Bijbel met name de gewoonte is, dat de Hebraeelse manier van schrijven is dat in het midden de climax staat. Dat het middelste het belangrijkste is. Voor ons is dat wat vreemd. Wij zetten meestal aan het einde de climax. Je werkt ergens naartoe en dan aan het eind dan komt de climax van de toespraak, het belangrijkste van wat je te zeggen hebt. In de Hebraeelse Bijbel is dat de totaal anders. Daar zit eigenlijk altijd in het midden het belangrijkste. En zo ook hier in die zeven openbaringen, daar zit in de vierde openbaring de belangrijkste.
Vorige keer heb ik al gesproken over de koning Melchizedek en dat Abraham feitelijk avondmaal bierde met Melchizedek.
En dat heel bijzonder was, die koning van Melchizedek die uit Salem kwam, niet Jeruzalem, want dat bestond toen nog niet, althans de naam niet. Salem was ook later Jeruzalem.
En dat die naam eigenlijk is gevormd doordat op de berg Moria in Salem God uiteindelijk aan Abraham verscheen.
En daar was Jehovah Jireh was aanwezig. Dat is de naam van God, de aanwezige. Jehovah zal voorzien. Jehovah Jireh.
En die twee woorden samen hebben volgens de rabbijnen, dat staat natuurlijk niet zo in de Bijbel beschreven, maar ik vind het in ieder geval wel een heel mooi verhaal, hebben volgens de rabbijnen de naam Jeruzalem.
Jeruzalem, Jireh, Shalom, Jeruzalem gegeven. Vooral als je daar dan denkt, dat op de berg des Heren zal erin voorzien worden.
En Jireh, Shalom, de Heren zal voorzien. In Shalom, hij zal vrede geven. En vooral in deze tijd moet ik er dikkels aan denken. Als we zoveel dingen om ons heen zien gebeuren, en ik doe nooit aan voorspellingen, ik ga niet zeggen van nog één of twee jaar of vijf jaar of tien jaar zelfs.
Daar hebben zoveel mensen al zo verschrikkelijk naast gezeten, dus daar doen we ook niet aan mee. Maar aan de andere kant doen we ook niet goed als we niet letten op het tekenen van de tijden. Op het uitlopen van alle bomen.
Niet alleen de vijf bomen, maar er was ook de oplijf bomen, maar ook alle bomen. Nou, we zien alle bomen eigenlijk weer uitlopen. Niet alleen Israël, maar ook de volkeren eromheen.
De twaalf nakomelingen van Ishmael, de stammen van Ishmael. Waar ook vrede mee gevonden wordt, zoals uiteindelijk ook in de Bijbel vrede weer gevonden wordt tussen Isaac, Yitzhak en Ishmael.
Nou, Jeruzalem. Daar hebben we het vorige keer over gehad. En nu wil ik dan eigenlijk nog een keer inzoomen. Ik ben daar wel aan begonnen, maar toen was het al een beetje aan het einde van de studie.
Begonnen aan de belofte van de zoon. Dat is eigenlijk de tweede cyclus ook. We hebben zeven openbaringen en in de eerste cyclus gaat het voornamelijk over de belofte van het land.
Wat voor Abraham en voor zijn nageslacht is. Dat land is heel groot, maar dat is geconcentreerd zich uiteindelijk in Jeruzalem.
In Israël zelf. En in de tweede cyclus gaat het over de belofte van de zoon. En er staat in hoofdstuk 15, daar beginnen we dan, in hoofdstuk 15 vers 1.
Daar staat na deze dingen, na die dingen, dat is na dat bevrijden van Lot en de ontmoeting met Melchizedek. Na deze dingen kwam het woord van Jehovah, de Heer, tot Abraham in een visioen.
Hij kreeg deze keer een gezicht, een visioen. Andere keer staat dat er niet bij en is God aan hem verschenen. Maar je zou kunnen zeggen, profeten zijn mensen die visionen krijgen.
Visionen zijn eigenlijk vergezichten die anderen nog niet zien, maar jij wel. Je zou kunnen zeggen dat hier Abraham een profeet wordt, of beter nog, een ziener.
De profeten werden vroeger in Israël ziener genoemd. Dat heeft te maken met dat visioen, een ziener. Samuel was duidelijk een profeet, maar werd ook ziener genoemd.
Dat betekent dat hij in de verte zag. Hier wordt dan ook Abraham een ziener. Hij ziet God in een gezicht, in een visioen. En dan zegt de Heer tegen Abraham in dat visioen, wees niet bevreesd.
Abraham, ik ben voor u een schild, uw loon. Zeer groot. We hebben vorige keer al eventjes verstild gestaan dat dat eigenlijk in het Hebraeus een mooi vervolg is op wat er was gebeurd met Melchizedek, waar een soortgelijke woord gebruikt wordt.
Als Melchizedek Abraham zegent, dan zegt hij in vers 14, vers 19, en hij zegende hem en hij zei, gezegend, zei Abraham, door God de Allerhoogste, El-El-Joon, die de hemel en de aarde bezit, van een heerlijke wetenschap trouwens ook, voor deze tijd nog, God gaat erover.
En geloofd zijn God de Allerhoogste, die overgeleverd heeft uw tegenstanders in uw hand. En bij dat overgeleverd, dat is een woord dat nog twee keer terugkomt in dat stukje, daar staat megeem.
Ik heb u overgeleverd in het Hebraeus, dus ik heb u megeem. En dan staat er dat Abraham, die krijgt dan nog een aanbod van de koning van Sodom, om allerlei bezit te ontvangen, en dan zweert hij bij de Allerhoogste, bij God, de Heer, de Allerhoogste, die hemel en aarde bezit.
Dan ben ik in vers 22 en 23. Dat ik niets van draad tot schoemering toe, ja, niets van alles wat van u is, zal nemen, zodat u niet komt zeggen, ik heb Abraham rijk gemaakt.
Verre daarvan. Dat wil Abraham niet, die wil niets van mensen aannemen. Het gaat erom dat God er voor hem is. En dat vinden we dan terug in dat woord waar hij gezegend wordt.
En de priester Melchizedek zegt, geloof zij God die u megeem heeft, die u overgeleverd heeft. En hier zegt de Heer dan tegen Abraham in 15 vers 2, ik ben uw, of in 15 vers 1 is dat, 15 vers 1, ik ben voor u een schild, en een schild is een mageem.
Dus je hebt megeem en dan ga je over naar mageem. In het Hebraeus is dat direct zichtbaar, dat er een compositie is in het gebruik van die taal. Ik ben voor u een mageem, uw loon, zeer groot.
Hij hoefde niets van de koning van Sodom te hebben. Hij ging als vader met lege handen weer terug naar huis. En dan bij hem is God je loon.
Ik denk dat daar voor ons ook een heleboel in zit. Dat als wij verlangen naar wat mensen ons geven, en natuurlijk hebben we in zekere zingen allemaal dingen nodig van elkaar. Aardse zorgen en we hebben aandacht en bevestiging nodig en liefde en aanraking niet te vreten.
In deze tijd ook. Maar als we dat allemaal niet ontvangen van mensen, dan zeg God, ik ben je mageem.
Ik ben je schild. Dan is God je loon. God is om ons heen. Ik geloof ook echt dat wij als kinderen van God in deze tijd mogen weten dat God is ons schild.
God is ons mageem. Ons loon zeer groot. Maar goed, dat kan God dan wel zeggen. En dat vind ik altijd zo mooi aan Abraham.
Die legt zich er niet makkelijk bij neer. Misschien hebt u, toen ik dit net zei, wel gezegd. O ja, dat is mooi. Wat fijn. God is ons mageem. God is ons loon zeer groot.
En dat is gelukkig. Daar ga ik vannacht over denken. Als ik op mijn bed lig en ik ga in slaap vallen, dan denk ik, God is mijn loon zeer groot. En dat mag, dat is goed.
Het is goed om, als we hoort, vooral de Torah, om die te overdenken bij dag en bij nacht. Dat zegt David in Psalm 1 en in Psalm 119.
Dus dat is goed om te doen. Maar de reactie van Abraham, die toch een vriend van God genoemd wordt, is eigenlijk heel anders. Die zegt, maar heren, heren, Adonai, Joa, heren, heren, wat zult u mij dan geven?
Aangezien ik kinderloos heen ga en de bezitter van mijn huis, deze Eliezer uit Damascus zal zijn.
Dat is wat hij zegt. Hij gaat met lege handen naar huis. God is zijn loon. Maar wat wilt u mij geven? Ik ga kinderloos heen. Ik ga.
Dan zijn we gemerkt ook weer bij zo'n sleutelwoord terechtgekomen. Dat is wat Abraham in het begin hoorde. Leg, leg ga. Ga uit je land. Ga uit je maatschap. Ga naar het land wat ik je zal laten zien.
Voortdurend is dat het thema van het verhaal van Abraham. In het begin heb ik een keer gezegd, Abraham geloofde niet zozeer met zijn hoofd, maar meer met zijn voeten.
Hij deed wat God van hem vroeg. Leg, leg, ga. Maar nu zegt hij, ik ben aan het leg, leg, ga, un. Om het maar op zijn tuffe Nederlandse. Ik ben aan het leg, leg, ga, un.
Maar ik ga kinderloos heen. Ik heb nog niks ontvangen. Ik zou mij geven een land, maar wat moet ik met een land als ik geen kinderen heb?
Het Hebreidse woord suggereert iets van naakheid. Ik word niet bedekt. Ik ben niet ontdekt als vader. Abraham, wiens naam, betekent machtige vader.
Is nog steeds geen vader. Best wel een heel opvallend iets. Zijn naam is machtige vader. Dat is een machtige bestemming voor de boek.
Maar God zegt steeds dat het goed met hem zal gaan. En ik ben uw loon, zeer groot. En dan zegt hij hier, ja, maar deze Damaskener, deze man uit Damaskus, Eliezer, die zal mijn erfgenaam zijn.
U hebt mij geen nageslacht gegeven. U hebt mij letterlijk geen zaad gegeven. En zie iemand die in mijn huis geboren is, de zoon van mijn huis, zo werd de oudste knecht, vooral als er niet echt een zoon in huis was, werd ook zo genoemd.
De zoon van mijn huis. Die zal mijn erfgenaam zijn. Dat is, je zou kunnen zeggen, een toekomst waar Abraham zich inmiddels bij heeft neergelegd.
Zo zal het wel gaan. Dat zal dan Gods bedoeling wel zijn. Ik ken dat ook wel. Ik denk dat u, velen van u dat ook wel kennen. Dat je dan denkt een bepaalde richting in te moeten gaan.
En dat God je geroepen heeft om iets te gaan doen. Om een bepaalde richting in te gaan. En het gebeurt maar niet. Het gebeurt maar niet. En dan ga je zeggen, nou het zal wel anders zijn. Dan doen we maar een stapje terug.
Het zal wel zo moeten. Misschien dat dat in deze tijd wel heel erg van toepassing is. Waar we soms heel veel stapjes terug doen. En ook misschien wel moeten doen. Omdat de overheid het zegt.
Maar ik geloof ook dat we ook wel in deze tijd de Heer God mogen aanroepen. En zeggen, ja, maar u had toch iets heel anders voor de ogen. U had toch gezegd dat we er als gemeente moesten zijn als een licht voor de volken.
U had toch ook gezegd dat het niet goed is dat een mens alleen is. U had toch gezegd dat we bij elkaar moeten zijn. U heeft ons toch opdracht gegeven om samen luid op te zingen. Psalmen, loszangen, geestelijke liederen.
Hoe zit dat dan? Hoe moeten we daar nu mee omgaan? Breng het maar eens bij God zelf. Want dat is waar het uiteindelijk hoort natuurlijk. En dan zegt de Heer, daar staat zie het woord, dabar, het dabar.
Dat is woord en da tegelijk. We kennen dat wel. Dabar van de Heer. Die zegt, geen zins. Geen zins. Deze man zal uw erfgenaam niet zijn, maar iemand, dat is iemand is erbij gevoegd, maar die uit uw lichaam voortkomt.
Hij zal uw erfgenaam zijn. En hij leidde hem naar buiten. En laat dan zien. Hij zegt, kijk eens naar de hemel. Tel de sterren, als u ze kunt tellen.
En hij zei tegen hem, zo talrijk zal uw nageslacht zijn. Nou, dat is, ten eerste, hij moet naar buiten.
En ik denk dat dat voor ons soms ook zo is. En dan niet per se letterlijk naar buiten. Misschien is het al na negen uit u kijkt. En dan mag dat in deze tijd niet eens. Maar uit je situatie.
Soms, ik ken dat bij mezelf ook, zit je zo verkrampt in je situatie. In je eigen hoofd, in je eigen hart, in je eigen denken. En als dan iemand tegen je zegt, wat is er dan? Ik heb dan al gehouden dat ik zeg, laat me maar even.
En dan blijf ik daarin zitten. Van de week had ik het nog even, dat ik toch wel even, ja, nou ja, zo'n situatie had. En toen zei mijn vrouw, weet je, het sneeuw, dan gaan we naar buiten gaan.
Na een runte gaan wandelen. En ik keek naar haar en denk, ja, met jou ga ik wandelen. En dat heb ik gedaan. Dan ben ik naar buiten gegaan en de sneeuw gezien. En zoveel gedachten die in die mooie witte sneeuw over me heen kwamen.
Dat toen ik thuis kwam, was ik die bui ook gewoon kwijt. Soms is het letterlijk goed om naar buiten te gaan. Maar in ieder geval geestelijk is het zo goed om even uit je eigen situatie te gaan.
Om het los te laten. Overigens, als je echt depressief bent of heel zwaarmoedig erin zit.
Dan kan je daar wel eens hulp bij hebben. Schaam je daar gerust ook niet voor. Omdat het eens een keer te vragen. Maar in ieder geval uit je eigen denken. Je blijft anders zo in je kringetje ronddraaien.
En je ziet geen nieuwe dingen. God zegt tegen Abraham, kom op, ga mee naar buiten. En dan ga ik je iets laten zien. Kijk naar boven, kijk naar de sterren. Ik weet niet of je wel eens in Israël geweest bent.
Of misschien in een ander land waar s'nachts helemaal geen licht brandt. Of in donkere Afrika of over de zeegevaren. Dan weet je pas hoeveel sterren er zijn. In Nederland zien we ook wel sterren.
Maar als je in Israël in de woestijn bent. Of in Oeganda in het donker. Midden in het oerwoud. En je kijkt naar boven. Wauw.
Dan zie je sterren. Dat is zo ongelofelijk. Miljoenen, miljarden, triljarden sterren. Dan raak je ook zo onder de indruk van de grootheid van God.
Dat als God de aarde en de zon en de maan schept. Dat hij daar een universum bij schept. Waarvan je zegt van wauw. God die doet niet zuinig aan.
God kleurt met een geweldig penseel. Hij maakt het geweldig. Maar die sterren die hebben dus ook een betekenis. Al die sterren. In veel opzichten overigens.
Maar hier krijgen ze de betekenis naar Abraham. Kijk naar de sterren van de hemel. En zo zal je zaad zijn. Dat is het hemelse beeld.
Het zien van het land. In hoofdstuk 12 en hoofdstuk 13. Dat wordt nu tot een profetisch schouwer. Het land kan die letterlijk zien. Dat is hier.
En nu is die. Inmiddels. Daar heeft hij de priester al op bezoek gehad. Daar heeft hij brood gebroken. En het avondmaal eigenlijk al gevierd. Dus dat ziet hij. Maar dan gaat hij ver zien.
Dan wordt het een ziener. Dan wordt het een schouwer. En dan gaat hij naar buiten. En dan ziet hij de sterren. En hij hoort van God. Zo zal uw zaad zijn. En daar staat dan in vers 16 achter.
En hij vertrouwde God. En de meeste vertalingen staan. Hij geloofde God. Maar het echte groen woord betekent eigenlijk nog meer vertrouwen.
Het is niet iets waar je gelooft. Dat geloof jij dan dat waar is ofzo. Maar op wie vertrouw je? Waar vertrouw je op? Dat is de kern eigenlijk van geloven.
Hij geloofde God. Hij vertrouwde God. En God rekende hem dat tot gerechtigheid. Nou dat is een woord geworden wat de tijden doorstaan heeft.
In de Romeinen hoofdstuk 4. Daar komt het eigenlijk terug. Laten we het er maar even bij opzoeken. Dan kan ik het letterlijk voorlezen.
De brief van Paulus aan de Romeinen. Hoofdstuk 4. Daar wordt dat aangehaald door de apostel Paulus. En ik denk dat u allemaal ook al weet dat dat ook weer een tekst is.
Die later bij Luther een enorme betekenis heeft gekregen. In Romeinen hoofdstuk 4 staat. Wat zullen wij dan zeggen? Dat Abraham onze vader wat het vlees betreft verkregen heeft.
Immers als Abraham uit werken gerechtvaardigd heeft. Dan heeft hij iets om zich op te beroemen. Maar niet bij God. Want wat zegt de schrift? En Abraham geloofde God.
Vertrouwde God hebben we net gezien. Dat gebeurde hier. Na dat zien van de sterren. Nadat hij totaal gedesillusioneerd was. Nadat hij zei van. U zegt wel van alles.
Maar deze damaskener Elieze. Dat zal de zoon van mijn huis worden. Nadat hij eigenlijk helemaal zijn ongeloof. En zijn teleurstelling aan God. Had laten merken. Moet hij uit zijn situatie gaan.
En God zegt kijk eens naar God. Kijk eens naar de sterren. En dan vertrouwt hij God. En dan staat er hier. En Abraham geloofde God. En het is hem tot gerechtigheid gerekend.
Dan komt er nog een heel stuk in Romeinen 4 achteraan. Over werken en over geloof. En dat is weer een aparte studie. Wat nou het verschil en de overeenkomst is.
We weten al dat Paulus en Jacobus. Daar rinnen dat ze tegen Elgar worden uitgespeeld. Maar dat is eigenlijk niet mogelijk. Als je goed gaat kijken. Abraham geloofde met zijn voeten. Daar waar hij ging.
Hij ging onderweg. En al gaande ging hij ook God geloven. En dat geloof uiteindelijk is hem tot gerechtigheid gerekend. Soms is eerst gaan.
Is doen. Is opstaan. Is zeggen dat je naar God toe gaat. Of dat je hem door gehoorzamen maakt. Dat je hem kan gaan zien. Dan komen er mensen tegen.
Die zeggen tegen mij. Ja geloof je in God. Maar weet je. Ik heb hem nog nooit gezien. Ik ben God nooit tegengekomen. Dan zeg ik wel eens dit.
Dan zeg ik van ja. Maar weet je. Iemand tegenkomen is ook heel lastig. Ik ben wel eens op een grote markt geweest. Of we gaan wel eens naar een bijeenkomst. Een kerk of een festival.
Of waar je dan ook moet zijn. Dan kom ik thuis. En dan zegt mijn vrouw tegen mij. Hé. Ben je nog iemand tegengekomen? Dan kijk ik even. En dan denk ik. Nee.
Nee. Eigenlijk niet. Het is natuurlijk heel raar. Want ik was misschien wel op een vergadering. Of een bijeenkomst. Of een kerkdienst. Waar 30, 50, 80, 100 mensen zaten.
Misschien nog wel veel meer. Ik heb gesproken met mensen. En in kleine groepjes. Overleg met mensen. Maar als mijn vrouw zegt. Ben je nog iemand tegengekomen?
Dan bedoelt ze. Iemand die je kent. En dat zegt ze niet bij je. Dat hoeft ook niet. Want je kunt eigenlijk alleen maar iemand tegenkomen die je kent. Daarom komen zo weinig mensen God tegen.
Omdat ze hem niet kennen. Ze weten niet wie hij is. En hoe groot. En hoe heerlijk. En hoe rechtvaardig. En hoe machtig hij is. Dat hij de schepper van de hemel en de aarde is.
Dat hij de sterren. De zon, de maan en de sterren heeft geschapen. Dat hij de mensen heeft geschapen. Dat hij het goede met de mens voor heeft. Dat zijn hoofdgebot is. God liet boven alles.
En hiernaast als hij zelf. Dat God elke stap mee wil gaan. Ze komen hem niet tegen. Want ze kennen hem niet. Ik denk dat dat soms voor ons de uitdaging is.
Om iets te laten zien van onze wandel met God. Dat kan echt ook wel door te vertellen. Of door zo'n mooie kaart. Of een gesprekje. Maar dat kan ook gewoon door dabbar.
Geloven met je voeten. En dan laten zien dat je zo kunt wandelen met God. Dat je met hem meegaat. En dat mensen om ons heen. Dan beginnen te zien. Hé.
Wat doet hij nou? En dat betekent dan. Hij wandelt met God. En dan bid ik dat ook zij hem zullen gaan tegenkomen. Want ik ben er zo van overtuigd dat iedereen in deze wereld God nodig heeft.
Nou het zien van het land dus. Eerst het land gezien. Dat is wat hij te zien krijgt. Dat wordt tot een profetisch schouwen. Een profetisch vooruit zien.
Dus niet door de werken. Niet door de wet. Sola fide wordt het ook wel genoemd. Hij vertrouwt de God verder.
En hij gaat door met geloven. Dat is eigenlijk. Abrams opmerking. Maar dan. Hij vertrouwt het. Maar dan staat er toch wel.
In vers. Acht. Kijk. In vers 7. Laten we die eerst ook nog lezen. Daar staat. Verder zei hij. De heren. Tegen Abraham.
Ik ben de heren. Ik ben Jehovah. Die u uit Ur van de Galdeen geleid heeft. Om u in dit land. Te geven.
Om het in bezit te hebben. En die Abraham die net geloofde. En die God vertrouwde. En die door Paulus wordt aangehaald. En die voor Luther een groot voorbeeld is.
Die eigenlijk op de toppen van zijn vertrouwen. En van zijn geloof staat. Zegt dan ineens. Ja heren. Heren. Maar. Waardoor zal ik weten. Dat ik het in bezit zal krijgen.
Hoe kan ik dat nou. Weten. Voelt u de spanning. Dus eerst. De gedachte. Ja ik heb helemaal geen zaad.
Dus mijn knecht gaat dit land in bezit nemen. Dan wordt hij uit zijn situatie gehaald. En dan. Van zijn grote opluchting kijkt hij eigenlijk naar de sterren. En naar het heelal.
En dan. Dan. Dan gelooft. Dan. Dan gelooft hij God. Dan vertrouwt hij God. En dan. Een paar seconden later. Zegt hij.
Ja maar. Hoe kan ik dat nou weten. Ik vind dat zo vermoedigend. Voor ons ook. De toppen van ons geloof worden afgewisseld. Met de dalen van onze twijfel. En zeggen.
Weet je het wel zeker. Soms komt dat uit je eigen hart. Soms denk ik ook. Dat Satan ons dat onfluist. Weet je het wel zeker. Waar komt dat nou vandaan. Hoe kan dat nou.
Waarom zal ik dat weten. En dan zegt God nog niet eens nou. Wat ben jij toch een ongeloof. Hoe kan dat. God rekent het me dat helemaal niet aan.
Hij. Integendeel. Hij gaat erop in. En hij zegt. Weet je. Haal van mij een driejarige koe. Een driejarige geit. Een driejarige ram. Een tortelduif.
En een jongedduif. En. Hij haalde al deze. Voor hem. Deelde ze doormidden. En.
Een bijzondere gebeurtenis. Een bijzondere gewoond. Ze worden gewoon doormidden gesneden. Laat de partij voor de dieren. Dat maar niet horen. In deze tijd. Hij.
Hij deelde ze doormidden. En legde de stukken. Tegenover elkaar. De vogels. De. Hij. Met de vogels. Deed hij dat. Deelde hij. Niet. Dus.
Een driejarige vaas. Een geit. Een ram. En een jongedduif. En hij sneed ze door. Behalve de vogels. En de stukken. De een. Het ene stuk. Tegenover. De ander.
Als we. Kijken in de Bijbel. Wat. Wat het woord. Voor een verbond. Sluiten is. Dan staat er. In het Hebraeel. Staat daar. Karat berit. Karat berit. En dat betekent.
Letterlijk. Een verbond snijden. En dat komt hier vandaan. Een verbond wordt. Gesneden. Op het scherps van de snede. Daar wordt het verbond. Gesloten. Gemaken. Delen die.
Eigenlijk. Uit elkaar zijn. Maar die. Bij elkaar. Horen. En dus. Dat verbond wordt gesneden. Maar die. Bij elkaar horen. Die worden. Door de deelnemers. Bij elkaar. Gevoerd.
Er was. Er was normaal gesproken. De gewoonte. Dat dan. De verbond. Sluiters. En met zo'n groot. Offer. Was dat. Waren dat wel. Koningen. Die dat dan deden. Die liepen.
Om de beurt. Of gezamenlijk. Liepen ze. Tussen die dieren. Door. En daarmee. Was het verbond. Gesneden. Karat beriet. Daarmee was het. Verbond.
Bezegeld. Maar God heeft nu. Tot nu toe. Alleen maar. Gezegd. Leg ze neer. En Abraham. Wacht. En hij denkt. Ja. Wat.
Wat. Wat. Hij kent hem.
Hij ziet hem. In het geloof. Als het ware. Maar. God zegt nu niks meer. En hij gaat. Hij gaat zitten. En dan komen de roofvogels.
Op de kadavis. En Abraham joekt ze weg. Dat is wat er gebeurt. Dat is een lange dag. Een hete lange dag. En de roofvogels proberen het aas te verschalken.
En dan. Dan doet Abraham. Of wat. Hij staat daar als een soort. Vogelverschrikker. Hij doet. Hij jaagt de roofvogels weg.
En ik denk dat dat ook. Voor ons een voorbeeld is. Als we. Wij hebben ook een verbond met God. Wij zijn verbonden. In de Heer Jezus. Opnieuw geboren. Samen met hem gevoegd.
En dat verbond. Is waarheid. Dat is echtheid. God heeft dat zelf gesloten. Hier gaat dat nog gebeuren zo. Maar. God heeft dat zelf gesloten. Maar wat Abraham doet. Hij jaagt de aarsgieren. En de roofvogels weg.
Die op het verbond afkomen. Soms moet ik dat zelf ook doen. Mensen. En soms geesten. Of in de geestelijke wereld. Die op je afkomen. En betwijven. Of het allemaal wel zo goed zit.
Je hebt toch gezondigd. En je hebt toch de verkeerde dingen gedaan. En je bent geen heilige. En de mensen moesten eens weten. En God ziet alles. Nou.
We weten allemaal wat er op ons afkomt. Dat zijn. Dat zijn de aarsgieren. De roofvogels die op ons afkomen. En wij worden opgeroepen om die weg te jagen.
Net als Adem. Jaag ze weg. Waar ze weg. Genesis 14 is eigenlijk. Er staat in vers 11. Er staat eigenlijk.
En hij blies ze weg. Hij joeg ze weg. Het is maar. Briesend. Hij blies als het ware weg. Op de raak. Dat is echt geweldig om. Om te zien.
Dus we. In. In Genesis 14 hebben gezien. Dat het eigenlijk een soort Pesach was. Met koning Melchizedek. En het avondpaal.
Gebroken werd. Dan zou je hier kunnen zeggen. Nou. Hier is het. Hier wordt een pinkstrap. Een geweldige gedreven wind. Waarmee. Abram. Al die roofvogels om zich heen. Weg slaat.
En dan in vers 12. Dan staat er. En het gebeurde. Er gebeurt weer wat. Dus niet maar wachten alleen. Er gebeurt ook wat. Toen de zon.
Bezig was. Om. Naar huis te gaan. Om binnen te komen. Toen de zon bijna onder ging. In het hebreeuw staat er dan. Toen de zon. Bijna binnen was.
U kent dat denk ik wel. Van 19. Maar dat zo heel mooi. Omschreven wordt. Te mooi om het er niet eventjes bij te halen. Van 19. De hemel vertelt gods eer.
en het geweld verkondigt het werk van zijn handen dat heeft Abraham ook net gezien namelijk zijn nageslag Israël, denk u er maar eens aan als u naar buiten loopt en u denkt het geweld verkondigt het werk van zijn handen ja natuurlijk, de prachtige veelheid van de sterren maar het werk van zijn handen is dus ook dat geestelijke volk Israël wat hij gemaakt heeft wat er is de sterren spreken daar over de ene dag geeft sprake aan de anderen de ene nacht geeft kennis door aan de anderen het is niet echt spreken, geen woorden hun stem wordt niet gehoord maar hun boodschap gaat uit over de hele aand hij heeft daar een tent opgezet voor de zon en even kijken hoor hij heeft daar een tent opgezet voor de zon en die is als een bruidegom die zijn slaapkamer uitgaat en hij is vrolijk als een held om snel het pad te lopen en aan het einde einde van de hemel is zijn opgang en zijn omloop is tot aan het andere einde dan komt hij weer thuis dan komt de zon als het ware binnen dan is de bruidegom bij zijn bruid en zo wordt het hier gezien door uiteindelijk ook
Israël als de bruid bij de bruidegom zal komen en dat is wat allemaal in deze geschiedenis zit en het gebeurde toen de zon dus bijna naar huis ging bijna onder ging dat er een diepe slaap op Abraham kwam dus echt een hele diepe slaap in het Hebraeus wordt het woord tardema gebruikt en dat is net zo'n diepe slaap als bij Adam en Eva Adam kreeg ook zo'n diepe slaap je zou kunnen zeggen hij werd gewoon onder narcose gebracht hij werd in diepe slaap gebracht een soort verdoving en bij Adam werd toen van één werd hij twee nadat hij weer bijkwam uit zijn slaap was de ene helft van hem of de andere helft van hem net hoe je dat zeggen wil was Eva te worden en zo was hij uit elkaar gehaald en één werd twee en daarom zegt hij ook dit is vlees van mijn vlees en been van mijn been wij zijn aanvulling op elkaar wij zijn het die bij elkaar hoor en dan staat er dat God zegt ja weet wel dat uw nakomelingen vreemdelingen zullen zijn nog steeds er komen nakomelingen er komen kinderen er komt dadelijk Isaac aan overigens ook nog Israël maar dat is nog een tussendoor daar gaan we het nog een keer over hebben maar er komen nakomelingen aan maar die zullen vreemdelingen zijn in een land dat niet van hen is niet in dit land daarvan niet in Israël niet in Kanaan waar je nu bent maar er zullen vreemdelingen zijn in een land dat niet van hen is en ze zullen hen dienen en men zal hen 400 jaar onderdrukken nou dat is geen blij vooruitzicht dan gaat een kind krijgen maar dan zullen ze in den vreemde zijn en ze zullen 400 jaar onderdrukt worden u moet weten dat uw zaad vreemdeling zal zijn als stamvader maakt Abraham eigenlijk
Exodus 1 al mee de uittokt maar hij ziet het al beginnen dat gaat het worden de uittokt uit Egypte vreemdeling in Egypte en de uittokt uit Egypte en het vierde geslacht zal terugkeren dan zal het weer heel worden en dan zien we ook waar nou die gebroken dieren en die heel gebleven vogels opduiden drie gebroken geslachten die zullen er zijn in vreemdeling in slavernij zullen wij en het vierde de tortelduif is de uittokt dan zal het volk vrij worden niet gebroken maar in zijn geheel en de vijfde de jonge duif is de intocht in het land Kanaan dat is de hele profetie die al in dit verbond gesneden is en dan ja gebeurt er natuurlijk iets geweldigs op dat punt er staat eerst ik zal over het volk dat zij zullen dienen recht spreken en daarna zullen zij met veel bezittingen wegtrekken dat is Exodus 1 en al en dan gaat God al voorspellen er staat dan uiteindelijk zij beroofden de Egyptenaren maar dat was niet echt beroven dat was meenemen waar ze recht op hadden waar ze keihard voor gelukt hadden waar ze ook voor beloond moesten worden en God had dat hier al gezegd dat ze met al die spullen weg zullen gaan maar u zult in vrede tot uw vader ingaan en u zult in goede ouderdom begraven worden en de vierde generatie daar wordt dat zo genoemd de vierde generatie zal hier terugkeren want de maat van de ongerechtigheid van de amorite is tot nu toe niet vol en dat doet ook gelijk denken aan dat gebod waar sommige mensen zoveel moeite mee hebben ik zal de zonde van de vader bezoeken aan de kinderen tot aan het derde en aan het vierde geslacht van degenen die mij haten en heel veel mensen zeggen dan ja dat betekent dus dat tot het vierde geslacht worden ze gestraft voor wat hun vaderen deden en toch is dat anders we kunnen hier eigenlijk precies zien hoe God dat bedoeld heeft die amoriten die wonen in dat land
Canaan die zondigen die dienen vreemde goden afgoden en die krijgen van God kans op kans om zich te bekeren om te veranderen al is het alleen maar door de ontmoetingen met Abraham Isaac en Jacob kans op kans om zich te bekeren maar pas bij het vierde geslacht tot in het derde en het vierde geslacht als het vierde geslacht zich nog steeds niet bekeert als ze nog steeds wandelen in diezelfde zonde van hun vaderen ja dan is het voor God te laat dan komt zijn oordeel dus het spreekt eigenlijk meer over geduld dan over oordeel dat tot in het derde en het vierde geslacht de vierde generatie zal terugkeren drie gebroken geslachten en dan de tortelbuik en de jongeduit en dan gaat de eeuwige zelf God zelf gaat het verbond snijden het gebeurde dat de zon onderging het donker werd en zie er was een rokende over een brandende vak die tussen de stukken door ging ik zie Abraham voor me en ik kan het bijna meevoeren als ik eraan denk wat daar gebeurt hoe de eeuwige als een vuur als een fakkel als een rokende over tussen die stukken door ging om dat verbond te snijden en op die dag sloot Jova een verbond met Abraham en zei aan uw nageslacht heb ik dit land gegeven niet ga ik het geven maar heb ik het gegeven van de rivier van Egypte af tot aan de grote rivier de Eukraat de Kenieten de Kenesieten de Kamonieten de Hethieten de Ferensieten de Raffaieten de Amorieten de Kaninieten de Gergesieten de Jebusieten als laatste dat waren de bewoners van Jeruzalem wat David ook als laatste veroverde maar ze zijn alle in jullie hand ik ga met ze afrekenen zij plegen de grootste overtredingen die er aan en tot in het vierde geslacht geef ik nog de kans om zich te verkeren maar dan zal mijn oordeel over ze komen zo is het vierde is het belangrijkste verbond waar God belooft dat het nageslacht de zoon van God
Abraham's zoon Yitzhak Abraham, Isaac, Jacob uiteindelijk dat beloofde land binnen zal komen en waar het verbond gesneden wordt waar God het zo bekrachtigt waar niet onderuit te komen valt eigenlijk zo'n verbond als een dikke duisternis die heen rondom het kruis van de Heer Jezus waar Berit Karat gesneden werd tussen Yeshua en uiteindelijk degene die hem zouden kennen ook u jij dan mogen daar allebei horen ik wou het voor vanavond even hierbij laten als we er persoonlijk waren dan heb ik een wat makkelijker zicht op de tijd ik heb nu niet eens idee ik heb geen tijd voor me hoe lang ik bezig ben geweest maar ik heb wel het idee dat het lang genoeg is om naar gekeken te hebben ik hoop u volgende keer weer een levende lijve te ontmoeten een больше pun loss als je kan als je kan een dim als je kan zo aan het près kom près près près près près près près près près près près près près près près près près près près près près près près près près près près près près près près près près près près près sid儿