Openbaring 20 vanaf vers 7

Spreker

Hein Postma

Date
Jan. 26, 2021
Time
20:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Groeders, zusters, vrienden, vorige keer zijn we tot opprobaring 20 vers 7 gekomen.! Daar willen we nu weer verder gaan.

Goch en Magoch. Om hen te verzamelen voor de oorlog.

En hun aantal is als het zand van de zee. En ze kwamen op over de breedte van de aarde en omsingelden de lege plaats van de heiligen en de geliefde stad.

Maar er daalde vuur van God neer uit de hemel. En dat verslond hen. De duivel die hen misleidde werd in de poel van vuur en zwavel geworpen. Maar ook het beest en de valse profeet reeds zijn.

En ze zullen dag en nacht gepeinigd worden in alle eeuwigheid. Eerst maar tot zover. Hier in vers 7 worden we ineens bepaald bij het einde van het duizendjarig vrederij.

Lezen en wanneer die duizend jaar tot het einde gekomen zijn, zal de Satan uit zijn gevangenis worden losgelaten. Hoe heerlijk die duizend jaar ook zijn, toch komt er een einde aan.

Koninkrijk op aarde dat de Vader aan zijn Zoon gegeven heeft, wordt door hem aan de Vader teruggegeven. In 1 Korinther 15 vers 28 staat er, Wanneer alle dingen aan hem, de Heer Jezus Christus, onderworpen zijn, dan zal ook de Zoon zelf zich opwerpen aan hem, en zijn Vader, alle dingen aan hem onderworpen zijn.

Omdat God alles in allen zal zijn. Als de eeuwige Zoon van de Vader zal hij tot in eeuwigheid regeren. Wij met hem.

Maar zijn regering als Zoon van de mensen, Zoon des mensen die door de Vader aan hem was toevertrouwd, om alle dingen aan hem te onderwerpen, komt tot een einde. Alles wordt zuiver door hem weer in de handen van de Vader gesteld.

Hij alleen kan dit doen. Alle anderen bedierven wat hem was toeverkomen. Maar voordat dit gebeurt, gebeurt er nog iets. Wat nodig is als een bewijs.

De Satan die duizend jaar gebonden was, wordt losgemaakt. En nauw is hij vrij. Of hij begint opnieuw zijn slechtheid te tonen. En gaat hij de mensen verleiden.

Duizend jaar gevangenschap heeft hem niet veranderd. En dan breikt dat ook de vele mensen die geleefd hebben onder de gezegende heerschappij van de Heer Jezus Christus niet veranderd zijn.

Ze hebben zich noodgedwongen al die tijd op de horen. Ze hebben van de zegeningen kunnen genieten. Maar in hun hart zijn ze opstandig gebleven. Als Satan komt met zijn verleiding door de oorlog tegen de Heren en de Zijnen, komen ze op over de hele breedte van de aarde en ze trekken op naar Jeruzalem.

Ze omsingelen in de lege plaats. De heilige. De geliefde stad, Jeruzalem. Maar God laat vuur van de hemel. Zo vinden ze allen de dood.

De Satan die hem is leiden, wordt geworben in de proef van vuur en zwaar. Maar ook het beest, de al die beesten van de valse profeten. Zelfs de laatste proef heeft de natuurlijke mens niet kunnen doorstaan.

Dat bewijs moet hier voor de laatste keer geleverd worden. Namelijk dat het vlees van de mens en ook Satan zelf onverbeterlijk zijn.

Dat kan niet duidelijker dan wat hier gebeurt. Na duizendjarige regering gekenmerkt door vrede, gerechtigheid en goddelijke zegeningen, is de menselijke natuur helemaal niet beter opgewonen.

Matthäus 25 vers 31 tot 45. Dan zien we dat alleen, heren, aan het begin van het duizendjarig rijk, de schapen van de bokkers schijnen.

Dat wil zeggen, de rechtvaardige mensen van de onrechtvaardigen. Allen die schapen zijn, mogen het koninkrijk in.

Je zou kunnen afvragen, hoe het dan mogelijk is dat Satan aan het einde van de duizendjarig zoveel kan verrijden door de oorlog, de heer, de heer. Maar in die duizendjarig worden er natuurlijk vele kinderen geboren.

Het palwerijke nageslacht van de rechtvaardigen van het begin onderwerpen zich alleen omdat ze wel moeten. Ze feinzen onderworpenheid.

Alleen hun hart is boosheid. En daarvan maakt Satan misbruik van het einde van de wijk. Vers 8 staat, en hij zal uitgaan om de volk met de misleiden, die zich in de vierhoeken van de aarde bevinden, Gog en Magog, om hen te verleiden tot de oorlog.

En hun getal is als het zand ter zee. Ze worden bezameld onder de naam Gog en Magog. En hierbij moeten we niet denken aan de gebeurtenissen die bestreven staan in Ezekiel 38 en 39.

En aan het begin, voor het duizendjarige werken, laatst gevolgen. Deze opstandelingen verzamelen zich tot de oorlog met dezelfde gevoelens van haar.

Ze zijn wel kenmerkend zijn voor Gog en Magog en Ezekiel, van wie ze morele karakter over nemen. Wat een enorme afgaan naar dat gelukzalige vrede rijk.

Daarnaast op het toneel verschijnt, laten ze zich verleiden om te proberen de heiligen. En hun heren gaan aan proberen licht te vragen. En dan gebeurt, maar heel kort, weergegeven.

Dat ze met een en rechtstreeks het oordeel van God. Vuur daalt neer uit de hemel. Vers 8, vers 9 en vers 10. Dat vuur vernietigt hen, de duivel die hem is leidend, ontgeworpen in de poel van vuur, van zwavel, waar het beest, de antichrist, de valse profeet al zijn.

En ze zullen dag en nacht gepeinigd worden in allereeuwigheid. Het is gedaan met de draak. Eerst viel hij in zonde voor zijn hoogmoed. 1 Timotheus 3, vers 6.

Dan wordt hij op aarde neergeworpen. Volkbaring maal. En daarna wordt hij duizend jaar in de afgrond vastgewoonden. En tenslotte wordt hij in de hel, voel van vuur en zwavel.

Nu lezen we verder. Volkbaring 20, vers 11 tot en met 15. Dan gaat het over het laatste oordeel. In vers 5 lazen we, maar de overgedoden werden niet weer levend totdat de duizend jaar tot een einde gekomen waren.

Hier lezen we over wat er gebeurt na die duizend jaar. Het eerste wat Johannes ziet is een grote witte troon. En hem die daarop ziet.

Deze troon verschilt van de troon uit hoofdstuk 4 en 5. Want deze troon staat dat het een grote troon is. Dat betekent dat het hier gaat om een hele belangrijke en hoopvrede troon.

Een troon met absoluut gezag. Er staat ook witte troon. Dat betekent dat deze troon een troon is van ieder oordeel, iedere beslissing, elk vonnis, ervaren en zuiver is.

Hij ziet ook weer op die troon. En dat is zonder twijfel de Heer Jezus Christus. Om dat te weten, hoeven we maar te lezen in Johannes 5, vers 22 en nog een paar versen die zo volgen.

Want ook de Vader oordeelt niemand, maar heeft heel het oordeel aan de Zoon gegeven. Omdat allen de Zoon eren, zoals zij de Vader eeuwen.

Dat vinden we in Handelingen 10, vers 42 ook. En Hij, Heer Jezus Christus, heeft ons bevolen tot het volk te predigen en te getuigen dat Hij degene is die door God aangesteld is tot een rechter over levenden en doden.

In Handelingen 17, vers 31, omdat God een dag vastgesteld heeft, waarop Hij de wereld rechtvaardig zal oordelen door een man, die Hij daartoe aangesteld heeft.

En daarvan heeft Hij aan allen het bewijs geleden door hem uit de doden te doen opstaan. Ten slotte 1, Petrus 4, vers 5. Maar zij zullen rekenschappen aan hem die gereed staat om levenden en doden te oordelen.

Dan lezen we in het vervolg van het elfte vers, oh nee, het vervolg van het elfte vers, oomwaring 20 vers, voor zijn aangezicht vluchten de hemel en de aarde.

En dan slaten de hemel weg, zodat er geen plaats meer voor hen vinden was. Dit is een vervulling van wat we lezen in 2, Petrus 3, vers 10, vers 12.

Daar staat, maar de dag van de Heer zal komen, als een lief in de nacht. Dan zullen de hemelen met gedruis verweigeren. De elementen brandend vergaan.

En de aarde en de werkendrop zullen verbranden. Vers 12, de dag van God, dat de hemelen door vuren aangestoken zullen vergaan. De elementen brandend zullen wegslaan.

In openbare 20 vers 12, wezen we, en ik, Johannes, zag de doden, klein en groot, voor God staan. De doden zijn de overige doden van vers 5.

Dat zij staan voor de troon, maar duidelijk dat ze weer levend zijn. Ze zijn dus ook opgewek. Het was al in vers 5 werd aangekondigd. Het gaat hier om de opstanding der doden.

De opstanding van tussen de doden uit werd afgesloten voor het begin van het duizendjaar. werd daar de eerste opstanding genoemd.

Nu zijn we aan het eind van het duizendjaar. Dan staat het, en de boeken werden geopend. En nog een ander boek werd geopend. Traal boek des levens.

De doden werden geoordeeld over een komstig wat in het boek geschreven stond. Naar hun werken. Een oordeel naar hun werken betekent dat er verschil zal zijn in strafmaat en in beloning.

Het belangrijkste is of ze staan in het boek des levens. Staan ze daar niet in, dan worden ze eeuwig van God gewijken. Ze zagen daar wel in en worden ze gered.

Johannes 5 vers 28 en 29 lazen we. We wonderen u daarover niet over de macht die de vader aan de zoon geeft om oordeel te veren.

Want de tijd komt waarin allen die in de graven zijn zijn stem zullen horen. En ze zullen uitgaan. Zij die het goede gedaan hebben tot de opstanding ten leven.

Maar zij die het kwade gedaan hebben tot de opstanding ten verdoemen is. Dit oordeel, deze rechtspraak, vindt plaats in de hemel.

Het oordeel over de volkwemers, de heer schrijfend in de vers 31 tot 36, vindt plaats op aarde voor het begin van de duizendjarigheid. Daar gaat het om de vraag wie het duizendjarigheid mag binnengaan en wie niet.

Het gaat om levenden. Hier gaat het om gestorvenen. Zijn doden die opstaan. Daar bij de levende volken gaat het om de vraag hoe iedereen is omgegaan met de broeders van de heer Jezus, namelijk zijn volk Israël.

Zij die hen goed hebben behandeld over het koninkrijk in. Zij die hen slecht hebben behandeld, sterven. Hier voor de grote bieders die opgewicht wordt. Na duizendjarigheid is de belangrijkste vraag hoe iemand staat in het boek des levens.

Ze worden beoordeeld op grond van hun werken. Dat maakt verschil uit van de zwaarte van de eeuwige straat.

Duidelijk is dat ieder die niet staat in het boek des levens wordt georgen. Vers 13 wordt gezegd dat de zee de doden teruggeeft.

Dat ook de dood en de dodenrijken doen. Gezag van de heren. Ten slotte worden ook dood en dodenrijken in de poel van het vuur geworgen. Dat is de tweede dood.

De eerste dood is onze lichamelijke dood. Als we op aarde sterven. Hier gaat het om de eeuwige dood. Ten slotte is dus ook de laatste vijand verslagen.

In 1.15 van 26 lezen we de laatste vijand die niet gedaan wordt. Nu lezen we openbaring 21 vers 1.

En ik zag een nieuwe hemel. Ik is natuurlijk Johannes. En ik zag een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. Want de eerste hemel en de eerste aarde waren voorbij gegaan.

En de zee was niet meer. Dit vers herinnert ons aan wat in openbaring 20 vers 11. werd aangekondigd.

Dat de aarde en de hemel wegvluchten voor het aangezicht van hem. Heer Jezus Christus. Die op de troon zat. Zodat er geen plaats meer voor hem te vinden was.

Volgens 2 Peters 3 vers 7. Zijn de hemelen en de aarde die er nu zijn. Door het woord van God als een schap weggelegd. En worden voor het vuur bewaard.

Tot de dag van het oorden van het verderven van de godloze mensen. En in 2 Peters 3 vers 13 staat. Maar wij verwachten over de komstig zijn beloften nieuwe hemelen en nieuwe aarde waar gerechtigheid woont.

In Isaiah 65 vers 7 staat. Want zie ik schep een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. En ook in Isaiah 66 vers 12.

Want als de nieuwe hemel en de nieuwe aarde die ik ga maken voor mijn aangezicht zullen blijven staan. Spreekt de Heer. Over de ogenbaring 21 vers 1 voegt hij er toe.

Want de eerste hemel en de eerste aarde waren voorbij gegaan. En de zee was niet meer. Tijdens het vredeheid zal de zee nog blijven bestaan.

Kijk maar in de zee giel 47 vers 30. Zacharia 9 vers 10 mee. En ook Zacharia 14 vers 8. Maar in de nieuwe hemel.

En op de nieuwe aarde. Dat is wel te zeggen dus. Bij de nieuwe schepping is er geen zee meer. Het is duidelijk. Dat het vers in 2 Peter 3 vers 10 slaat op dezelfde gebeurtenis als waar Johannes hier over schrijft.

Want hij noemt de dag van het oordeel en het verderf van de goddeloze mensen. En dat is het oordeel voor de grote literatronen. Als je dit hier allemaal zo leest.

Zou je kunnen denken dat de aarde als planeet de hele atmosfeer eromheen. En dat het zal worden vernietigd. Door vuur. Maar zorgvuldig hoe studeerde van de Bijbel laten zien.

Wat er staat op de muur. De geboren gearen en de atmosfeer eromheen. Zullen vernieuwd worden door vuur. Zodat de hele oppervlakte van de taal zal veranderen.

Tot negen keer toe zien we vanaf openmaring 19 vers 11 de uitdrukking en ik zag. En daarna schrijft Johannes dan wat er gebeurt.

Het laat ons in volgorde zien. Het is een chronologische volgorde. Hoe alles gebeurt. Wat we hier zien is allereerst de terugkomst van de Heerde op de aarde.

Daarna het duizendjarig rijk. Daarna het laatste oordeel. En ten slotte de eeuwige toestand. Nog een parring. 21 vers 1 en 2.

In de woorden en ik zag. Voor de achtste en de negende keer. In vers 2 lezen we. En ik, Johannes, zag de heilige stad.

Het nieuwe in uw sling. Neerdalen van God uit de hemel. Gereed gemaakt als een bruid die voor haar man sierlijk gemaakt is.

Ons wordt heel weinig verteld over de eeuwige toestanden. Dat is misschien wel mogelijk omdat we ons nu nog bijna niets van die toestanden kunnen voorstellen.

In 1 Korinther 15 vers 24 en vers 28 lezen we. Daarna komt het einde. Wanneer hij, de Heerde Jezus Christus, het koningschap aan God en de Vader heeft overgegeven.

Wanneer hij alle heerschappijen, alle macht en kracht heeft er niet gedaan. Vers 28. Vers 28. En wanneer alle dingen aan hem onderworpen zijn, dan zal ook de zoon zelf zich onderwerpen aan hem.

Alle dingen aan hem onderworpen zijn. Opdat God alles in allen zal zijn. In 2 Petrus 3 vers 13.

Wij verwachten oeenkomstig zijn beloofd. Nieuwe hemelen en een nieuwe aarde waar gerechtigheid woont. In het duizendjarig rijk heerst de gerechtigheid op aarde.

Maar woont er niet, omdat de zonde er nog is. Maar in de nieuwe hemel en op de nieuwe aarde is geen zonde meer. Doordat dan de gerechtigheid er wonen zal.

Als de tijd heeft ophouden te bestaan. Als het natuurlijke leven niet langer onderhouden hoeft te worden door God. Als de mens een onvergankelijk, nieuw en onsterkelijk lichaam zal hebben gekregen.

Komt er een totaal nieuwe toestand. Een toestand van volmaaktheid. En eeuwigdurend. Nu volgt hier een openbaring in vers 2 tot 4.

Een beschrijving van de plaats die de gemeente in de eeuwigheid inneemt. En van hun heerlijke toestand. We lezen in vers 2. En ik, Johannes, zag de heilige stad, het nieuwe Jeruzalem, neerdalen van God uit de hemel.

Gereed gemaakt als een bruid die voor haar man sierlijk gemaakt is. Wat hier staat, heeft rechtstreeks met ons te doen. Het nieuwe Jeruzalem stelt de gemeente voor.

Zoals uit vers 9 blijkt. Vanaf vers 9 krijgen we een beschrijving van haar zoals ze zal zijn in het duizendjarig rijk.

Hoewel ze dan nog niet het nieuwe Jeruzalem heet. Zoals in de volmaaktheid. Die naam wordt alleen bij de beschrijving van de eeuwig toestand gevaarlijk. Nadat we eerst een beschrijving van de slechte stad, het grote Babylon hebben gelezen.

Krijgen we hier een beschrijving van de ware stad van God. Wat een tegenstelling. Eerst die aardse en demonische stad.

En hier die heerlijke hemelse goddelen stad. De heerlijke bruid uit de hemel neerdalend van God. Uit vers 9 blijkt dat Jeruzalem de gemeente zelf is.

De bruid van het land. Ze had zich gereed gemaakt voor de bruiloft van het land. We hebben gelezen in hoofdstuk 19, vers 7 en 8.

Ze is voor altijd mooi omdat haar heerlijkheid hemels is. Ja goddelijk en eeuwig. Vers 11a. Ze is met God verbonden.

Ze vindt haar oorsprong met God. En ze zal voor eeuwig de vrouw van het land zijn. En dan gaat het verder in vers 3 met de woorden. En ik hoorde een luide stem uit de hemel zeggen.

Zie, de tent van God is bij de mensen. En hij zal bij hem wonen. En ze zullen zijn volk zijn. En God zelf zal bij hen zijn.

En hun God zijn. Je wordt alleen gesproken over God en mensen. Er is geen sprake meer van volken of naties.

Die waren immers ontstaan door de straf op de zonde. Nu is er geen zonde meer. Dus is ook die straf opgeven. Alle aardse tijdelijke verschillen zullen op de nieuwe aarde verdwenen zijn.

Al die verschillen zijn ontstaan vanaf de grondlegging de wereld. Alleen de gemeente is van voor de grondlegging van de wereld. In feest 1 vers 4.

In haar diepste wezen is er boven heel de tijdelijke geschiedenis van de aarde van even. En behoort zij tot de eeuwigheid. In feest 3 vers 10 en 11.

De christenheid heeft wel een plaats in de geschiedenis van de aarde. Maar in de gemeente is wat haar wezen betreft goddelijk. Hemels, eeuwig en geestelijk.

Vandaar dat in de eeuwige toestand dit nog het enige verschil zal zijn dat tussen mensen bestaat. De gemeente zal boven alle andere geloven in de hemel zijn.

Ze zal een verbinding vormen tussen hemel en aarde. Want ze zal uit de hemel neerdaan. Er staat niet dat ze op de aarde zo neerdaan.

Er is en blijft een hemelse stad. Nu, hier op aarde is de gemeente ook al de woonplaats van God. Het gaat erom dat de gemeente de Heer Jezus Christus op de aarde openbaart.

In Efeze 1 vers 9 tot 14 wordt ons het geheimenis van Gods wil uiteengezet. Er staat dan in het vers 12 van het hoofdstuk dat het doel van alles is.

Namelijk op dat wij door het lof van zijn heerlijkheid zouden zijn. Wij die al eerder onze hoop op Christus gevestigd hadden.

Straks in de eeuwige toestand zal dat in volmaaktheid zijn. Een gemeente zonder vlek en zonder rimpel. Heilig en smetteloos.

Efeze 5 vers 10. In ook om baring 21 vers 3 lezen we dan dat zij de tent van God is die bij de mensen is. God zal bij de mensen wonen.

Zijn eeuwige woonplaats gemeente. Dat is de plek waarin hij bij de mensen wil. Hij zal bij hen wonen en ze zullen zijn volk zijn. En God zal zelf bij hen zijn en hun God zijn.

God woont gelijkbaar met vroeger in de tabernaken, in het midden van zijn volk. Alleen was dat vroeger enkel maar een schaduwbeeld van wat hier werkelijkheid is.

Hier is wel sprake van een tent. Mogelijk wijst dat erop dat onze eigenlijke woonplaats hemelse tent zal zijn. Kijk maar eens naar openbaring 21 vers 22.

Hoe het allemaal precies zal zijn gaat ons voorstellingsvermogen bewogen. In 1 Korinther 2 vers 9 zegt dat zo mooi. Wat geen oog heeft gezien, geen oor heeft geroepen.

En wat in geen mensen hart is opgekomen. Wat is wat God bereid heeft voor hen die hem lief hebben. In openbaring 21 vers 4 wordt ons dan verteld wat er allemaal niet meer zal zijn.

En dat zijn de juiste dingen die als gevolg van de zonde ons hier zo moeilijk maken. Er staat en God zal alle tranen van hun ogen afwissen.

En de dood zal niet meer zijn. Ook geen rouw, jammerklacht of moeite zal er meer zijn. Want de eerste dingen zijn voorbij gegaan. Het zijn de kenmerken van de tegenwoordige wereld.

Sinds de mens in zonde viel. En dat zal zo blijven tot de komst van de Heer Jezus Christus op aarde. In zekere zin geldt het nog in de duizendjarige rij.

Waar de gerechtigheid wel zal heersen. Maar waar de zonde nog zal bestaan. Totdat de nieuwe schepping wordt ingevuld. Dan zal volgens 2 Peter 7 vers 13 gerechtigheid of aarde wonen.

Dan zullen deze droeve dingen niet meer voorkomen. Er zal niets van overblijven van wat ons nog aan de tegenwoordiger gaan herinneren. Ieder zal volkomen blijdschap kennen.

De mensen zullen volkomen in staat zijn alles te genieten wat God voor ze heeft bereid. De best mogelijke wereld is die waar God tegenwoordig kan zijn.

Eindelijk zal de wereld in overeenstemd zijn. Gods gedachten. Een wereld vol mensen die volkomen eensgezind zijn met God en met elkaar. In openbaring 21 vers 5 lezen we daarover.

En hij die op de troon zit zei. Zie ik maak alle dingen hier. En hij zei tegen mij. Schrijf. Want deze woorden zijn maar achter de klauwen.

Deze laatste woorden betekenen dat wat daar aan vooraf gaat heel belangrijk is. En dan gaat het vers 6 verder met de woorden. En hij zei tegen mij.

Het is geschieden. Alle dingen zijn nieuw geworden. En dat hij die aan het kruis gestorven is uitgeroepen is. En dat is volbracht. En dan gaat het verder met de woorden.

De alfa en de omega. Het begin en het einde. Het gaat hier om de eeuw. Het is niet alleen kernmerkend voor God.

Op op de barring 1 vers 8. Maar ook voor de Heer Jezus Christus zelf. Op op de barring 1 vers 17 en 2 vers 8. En 22 vers 10. Hier is het God die zo schreef.

De Bijbel begint met de woorden. In het begin schiep God de hemel en de aarde. En hier eindigt het met de vervulling. Van Gods raadsbesluiten betreft met de woorden.

Zie. Ik maak alle dingen nieuw. Het is geschieden. Dan is er rust. Even gerust. God rust van zijn werken.

Gods volk neemt deel aan die rust. In Hebraïë 4 vers 9 en vers 10 staat. Er blijft dus nog een sabbats rust over voor het volk van God.

Want wie zijn rust binnen gaat. Die heeft zelf ook van zijn werken gerust. Zoals God van de zijn. De eeuwige toestand van de geredden.

En de verloren mensen. Wordt nu als volk beschreven. Vers 7 en vers 8. Van de openbaring 21. Die overwint zal alles beërven.

En ik zal voor hem een God zijn. En hij zal voor mij een zoon zijn. Maar wat betreft de lachhartigen. Ongelovigen. Vervoeilijken. Moordenaars.

Ontuchtplegers. Tovenaars. Afgodendienaars. En alle leugenaars. Hun deel is in de koel. Van vuur en zwavelbrand. Het is de tweede dood.

Duidelijke woorden. Gezegd worden. Aan het eind van alle dingen. Mieel God. Alles. In alles. En in allen zal zijn. God.

Die liefde is. Maar even goed ligt. God. Die heilig is. Maar ook genadig. In liefde komt God neer. Om zijn volk te zijn.

Om bij zijn volk te zijn. In gerechtigheid heeft God ervoor gezorgd. Alle goddelozen in de koel van het vuur. En de zwavelbrand zijn terechtgekomen.

Beide zijn eeuwige toestel. Duidelijk is God in zijn woorden en daden. Hoe belangrijk is het dat we overwinnaars zijn door zijn genade in ons.

Alleen dan. Als we door genade volhouden. Hem te beleiden. Zal er voor ons een toestand van eeuwige gelukzamerheid zijn. Er zijn maar twee mogelijkheden.

Het eeuwige leven. Of de eeuwige dood. Wie vandaag de kant kiest van het land dat geleden heeft en geworpen werd. Zal spoedig voor eeuwig met hem in heerlijkheid zijn.

De eeuwige toestand kan niets nieuws meer volgen. Daarom sluiten deze eerste acht versen van openbaring 21.

Het historisch gedeeld van dit boek 8. Wat nu komt komt komt een nieuw aanhangsel. Het laatste in de boek openbaring.

Dat bewaren we voor de volgende keer. Allen God zegen toegeweegd.