Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Broeders en zusters, we zijn gekomen aan dat hele slotakkoord van Gods toren in de tijd van de grote verdrukking in openbaring 18.
Voordat we dat nu met elkaar gaan lezen, willen we eerst met elkaar een zegen vragen. Vader in de hemel, we danken u zo hartelijk, Heer, dat we uw woord hebben.
Uw woord dat vast is. Uw woord dat waarschuwt. Uw woord dat ook de uitweg biedt door de Heer Jezus Christus, onze heiland, waardoor we, Heer, uw kinderen kunnen worden.
O, wat is dat groot, Vader, dat u een weg ter ontkoming hebt gegeven, met de verschrikkelijke dingen die komen. Wilt u ons genade geven, Heer, bij het overdenken van uw woord?
We vragen u om Jezus' wil. Amen. We willen nu eerst lezen openbaring 18. We lezen het uit de herstiende statenvertaling.
En daarboven staat val van Babylon. We hebben in het vorige hoofdstuk, hebben we al de religieuze val van Babylon gelezen. En nu gaan we over de economische, de culturele en de politieke kant van Babylon lezen en de ondergang daarvan.
Hierna zag ik een andere engel neerdalen uit de hemel. Hij had grote macht en de aarde werd verlicht door zijn heerlijkheid.
En hij riep uit met krachtige stem, Zij is gevallen, zij is gevallen, het grote Babylon, en een woonplaats van demonen geworden, een schuilplaats voor allerlei onreine geesten, en een schuilplaats voor allerlei onreine en weerzingwekkende vogels.
Want van de wijn van de toren van haar hoererij hebben alle volken gedronken, en de koningen van de aarde hebben hoererij met haar bedreven, en de kooplieten van de aarde zijn rijk geworden door de kracht van haar losbandig leven.
En ik hoorde een andere stem uit de hemel zeggen, Ga uit haar weg, mijn volk, opdat u geen deel hebt aan haar zonden, en opdat u niet van haar plagen zult ontvangen.
Want haar zonden hebben zich opgestapeld tot aan de hemel, en God herinnerde zich haar ongerechtigheden. Vergeld haar zoals zij ook u vergolden heeft, en vergeld haar dubbel, naar haar werken.
Schenk in de drinkbeker waarin zij voor anderen ingeschonken heeft, voor haar het dubbele in. Over een komstig de maat waarin zij zichzelf heeft verheerlijk, en lucht losbandig heeft geleefd, geef haar naar die maat pijniging en rouw.
Want in haar hart zegt zij, Ik zit als een koningin, en ben geen weduwe, en ik zal zeker geen rouw zien. Daarom zullen er op één dag haar plagen komen, dood, rouw, en honger, en met vuur zal ze verbrand worden, want sterk is de Heere God die haar oordeelt.
De koningen van de aarde, die hoererij met haar bedreven hebben, en losbandig geleefd hebben, zullen huilen, en rouw over haar bedrijven, wanneer zij de rook van haar verbranding zullen zien.
Zij blijven van verre staan, uit vrees voor haar pijniging, en zeggen, Wee, wee, de grote stad Babylon, de sterke stad, want in één uur is uw oordeel gekomen.
De kooplieden van de aarde, zullen over haar huilen en treuren, omdat niemand hun waren meer koopt. Koop waarvan goud, zilver, edelgesteenten, parels, fijnlinnen, purper, zijden en scharlaken, allerlei geurig hout, allerlei ivorenvoorwerpen, en allerlei voorwerpen van zeer kostbaar hout, koper, ijzer en marmer, en kaneel, reukwerk, mirren, bierrook, wijn, olie, meelbloemen en tarwe, lastdieren en schapen, paarden en wagens, en lichamen en zielen van mensen.
En de rijpe vrucht, waarnaar uw ziel verlangde, is van u geweken. Al wat glansrijk en sierlijk was, is van u weggegaan, en u zult het beslist niet meer terugvinden.
De kooplieden van deze waren, die door haar rijk zijn geworden, zullen huilend en treurend op grote afstand blijven staan, uit vrees voor haar pijniging, en zeggen, wee, wee, de grote stad, die bekleed was, met fijnlinnen, purper, scharlaken, en getooid met goud, edelgesteenten en parels, want in één uur, is die grote rijkdom verwoest.
En elke stuurman, al het volk op de schepen, zeelieden, en allen die op de zee hun werk doen, bleven van verre staan. En ze riepen, toen zij de rook van haar verbranding zagen, welke stad was aan deze grote stad gelijk.
En ze wierp een stof op hun hoofd, en riepen huilend en treurend, wee, wee, de grote stad, waarin allen die schepen op zee hadden, rijk zijn geworden door haar weelden, want in één uur is zij verwoest.
Verblijt u over haar hemel, heilige apostelen en profeten, want God heeft uw vondes aan haar voltrokken. En een sterke engel, hief een steen op, als een grote molensteen, en wierp die in de zee, en zei, zo zal Babylon, de grote stad, met geweld neergeworpen worden, en het zal nooit meer gevonden worden.
En het geluid van citerspelers, zangers, pluitspelers en bazuinblazers, zal beslist niet meer in u gehoord worden. En er zal geen enkele beoefenaar, van welke kunst dan ook meer in u gevonden worden.
En het geluid van de molen, zal zeker niet meer in u gehoord worden. Het lamplicht zal nooit meer in u schijnen. De stem van de bruidegom, of van een bruid, zal nooit meer in u gehoord worden.
Want uw kooplieden, waren de groten van de aarde. Door uw toverij immers, werden alle naties misleid. En het bloed van profeten en heiligen, en van allen die geslacht zijn op de aarde, is in deze stad gevonden.
Dus tot zover het woord van God. In vers 1 lezen we hierna, of na deze dingen, dat wil zeggen, na de vernietiging van het religieuze Babel.
Nu dit zo is, kan ze niet meer terugkeren in dit hoofdstuk. Hier gaat het om een andere kant van Babylon.
De vorige werd uitgebeeld door een vrouw. Deze kant van Babylon wordt uitgebeeld door een stad. De stad wijst op politieke en economische en culturele macht, die Babylon heeft.
Deze komen hier aan de orde. In deze tijd, zal het overblijfsel van Israël verborgen worden, voor de macht van de antichrist. De antichrist zal dan velen, die hem niet aanbidden, en die zijn teken niet willen dragen, doden.
Hij zal geen enkele andere godsdienst toestaan, dan de door hem opgelegde afgoderij. Ieder moet zich buigen voor zijn beeld en hem aanbidden.
Hij wordt erin bijgestaan door de valse profeet, het beest uit de aarde. De kant van wat Babylon ook is, is dat zij de grootste verleidster, de vijand van het volk Israël is.
Israël was in de tijd uit Egypte verlost, en mocht nooit meer terugkeren naar Egypte. Egypte is het beeld van de wereld, in haar natuurlijke staat.
En Babel stelt de wereldsgezindheid voor, waardoor het hart dat Egypte de wereld verlaten heeft, toch verleid wordt en gevangen gehouden wordt. Het was een fraai Babylonisch kleed, dat Agan verleidde bij de inname van Jerichael, Joshua 7 vers 21.
Aan de boden van koning van Babel, toonde Hiskia al zijn schatten. Jezaja werd naar hem toegestuurd met de boodschap, dat het allemaal naar Babel zou worden meegenomen.
Toen Israël helemaal was afgezakt, naar de beginselen van Babel, de wereldbeginselen, werd gevangen weggevoerd naar Babel.
Het is niet moeilijk om in te zien, hoe de christelijke kerkkerk in zijn grote geheel, de beginselen van Babel heeft omarmd. Hoe de rijkdom en de macht haar gingen beheersen, zodat ze zelfs concurreerden met de forsten van deze wereld.
In hoeverre zit dat kwaad in ons denken en doen? Hoe belangrijk is voor ons carrière en bezit? In hoeverre is genieten van de dingen bij ons onder de controle van de Heer?
In hoeverre zijn wij bereid om compromissen te sluiten en om te genieten van de wereldse dingen? Babel is altijd weer bij. Babel maakt er zich aan de bruid van Christus te zijn.
Maar haar hart is ver van hem vandaan. Haar streven is naar eer en macht en aanzien, gezag, zodat de koningen van de aarde aan haar voeten lagen en zich gelukkig rekenden dat ze door haar werden beschermd.
Maar in werkelijkheid voerden ze hen steeds verder op de weg naar het verderf. Ondertussen vervolgden ze te vuur en te zwaard degene die aan de Heer trouw waren en bracht ze om.
Als we de geschiedenis van Babel en Jeruzalem nagaan, dan zien we in Babel de tegenhanger van Jeruzalem. Dan zien we dat God al heel in het begin van de Bijbel die plaats Salem, Jeruzalem, waar ten tijde van Abram Melchizedek koning en priester was, al had uitgekozen.
Wie was die bijzondere persoon die Abram tegemoet kwam met brood en wijn? En waar werd Abram naartoe gestuurd om zijn zoon te offeren?
Je ziet dat God die plek al had aangewezen. Heel in het begin. Babel werd gesticht door Nimrod. En al vanaf het begin was dit de plek van Satan.
Van waaruit hij de wereld beïnvloedde. Al de wereldrijken met hun antigodlijke afgoderij en hun haat tegen het volk Israël, Gods volk, vonden voor hun houding en afgoderij en vervolging van Gods volk een oorsprong in Babel.
Allereerst had je daar het Egyptische Rijk, dat de Israëlitische jongetjes doodden. Dan het Assyrische Rijk, dat de tien stammen wegvoerden.
En ten derde het Babylonische Rijk, dat Jeruzalem verbrande, de tempel verwoeste en de twee stammen wegvoerde. En ten vierde het Medo-Persische Rijk, dat een haman voortbracht, die alle Joden wilde uitroeien.
En dan schrijfde het Grieks-Macedonische Rijk, dat ook de Joden vervolgde. En ten dagen van Johannes het Romeinse Rijk, dat vele Joden vermoordde, zelfs de Christus, en dat Jeruzalem en de tempel vernietigde.
Dat zijn zes van de zeven bergen waarop de hoer zat. Maakt duidelijk dat deze hoer, ook wel koningin van de hemel genoemd, er al vanaf het begin was.
In vers 7b staat dan ook, want in haar hart zegt zij, ik zit als een koningin, en ben geen weduwe, en ik zal zeker geen rouw zien.
Weduwe, omdat God haar verlaten had. En geen weduwe, omdat Satan haar heer was. En in vers 24 lezen we, en het bloed van profeten en heiligen, en van allen die geslacht zijn op de aarde, is in deze stad gevonden.
Daaruit zien we, dat het niet enkel gaat, om bestaande stad, al heeft Rome natuurlijk sterke kenmerken ervan, maar dat het gaat, net als met de religie, over veel meer, dan een bestaande stad.
Babel is een geweldige invloed in de wereld geworden. En omdat er staat het bloed van profeten, weten we dat het al heel lang, deze verschrikkelijke terreur uitdoekende. Daartegenover staat Jeruzalem, Godstad.
Hoe vaak heeft de boze niet geprobeerd, het volk van God, de stad van God, voor goed op te ruimen. Maar God heeft altijd, het laatste woord. In de tijd van Johannes, waren er vijf koningen gevallen, dat wil zeggen vijf wereldrijken, dan staat er, en één is er, en dat was het Romeinse Rijk, in de dagen van Johannes.
Dan staat er, de andere, de zevende, is nog niet gekomen. En wanneer hij komt, moet hij een korte tijd blijven.
Dat is, dan het herstelde Romeinse Rijk, dat maar kort zal bestaan. En dan staat er, en het beest, dat was, en niet is, is ook zelf de achtste, openbaring 17, vers 11.
En het is uit de zeven, en gaat naar het verderf. het zevende, is de tienstatenbond, tien tenen, van het beeld van Nebuchadnezzar, en ze geven hun macht, aan het beest, dat wil zeggen, aan de antichristelijke Rijk, en dat, is onder leiding, van die antichristen, het achtste.
En het is uit de zeven, voortgekomen, dat wil zeggen, het heeft de kenmerken, van de zeven, denk maar om de omschrijving. De leider geneest van een dodelijke wond, zodat de wereld hem achterna loopt.
Hij is de antichrist. En hij imiteert, de opstanding uit de dood, en de valse profeet, toe te wonderen. En daardoor zien we, hoe Babel, een wereldreligie wordt, en ten ondergaat.
En ook hoe Babel, tot een enorme, economische, en politieke, en culturele macht uitgroeit. Hier in openbaring 18, zien we daarvan te ondergaan. In vers 1, ziet Johannes een ander engel, neerdalen uit de hemel, die grote macht heeft, en de aarde verlicht, met zijn heerlijkheid.
Het is duidelijk, dat we hier weer te maken hebben, met een verborgen weergave, van de heer Jezus Christus. Zoals we die ook, al eerder hebben gezien. In openbaringen 8, vers 3 bijvoorbeeld, waar hij als priester optrapt, en in openbaringen 10, vers 1, waar hij als koning optrapt.
En hier, waar hij als rechter optreed. God veldt het oordeel over Babylon, vlak voor de terugkomst, van de heer Jezus Christus op aarde. Hij zal bij zijn terugkomst, het beest oordelen.
Hier roept hij, met een krachtige stem, zij is gevallen, zij is gevallen, grote Babylon. Babylon is de Griekse naam, en Babel is de Hebraïwse naam.
En het is een woonplaats, van demonen geworden, een schuilplaats, voor allerlei onreine geesten, en een schuilplaats, voor allerlei onreine, weerzekken, en weerzienwekkende vogels.
We zien hier, de toestand van Babel, naar wat er gebeurde, in openbaring 17, vers 16, waar de wereldkerk, van alleen de juiste macht, beroofd zal worden, zodat op dat gebied, alleen de antichrist, en de valse profeten, de macht hebben.
Babel is dan, een woonplaats, van demonen geworden. Symbolisch, zitten ze als roofvogels, op de puin open, van de stad, de tempels, de kerken, de moskeeën.
Vogels, worden in die ongunstige zin, heel vaker genoemd, in de schrift. Denk maar eens, aan de grote boom, uit de gelijkenis, van het mosterdzaad, die een beeld is, van de valse christenheid, waarin onreine vogels, hun woonplaats vinden, Matthäus 13, vers 31, en volgende.
De stad, is een schuilplaats geworden, voor deze demonen, en duistere machten. In vers 3, lezen we over de wijn, van haar hartstocht, van haar passie.
Bij ons staat toren, maar dat is eigenlijk, wat onduidelijk, maar het is de wijn, van haar hartstocht, van haar hoererij, en daarvan hebben, alle volken gedronken. Zoals haar religie, vanuit Babel, bij de spraakverwarring, met al die ontstaande volken, is meegegaan, zo is ook haar verlangen, naar eer, roem, en namaken, en haar verlangen, naar seksuele uitspattingen, meegegaan, naar alle volken.
En zijn de koningen, van de aarde, met het Babels denken, en doen meegegaan, en hebben de kooplieden, van de aarde, zich verrijkt, door haar, voorzien, van wat ze maar wensten.
Dat zijn de begeerten, die in ieder mens zitten. De begeerten, naar bezit, de begeerten, naar seks, de begeerten, en het verlangen, naar eer, en roem. En dat is het Babelse denken.
En als dat, het doel geworden is, dan zijn het, in feite, allemaal afgoden geworden. Zo hebben heel wat mensen, zich allerlei, inspanning getroost, om toch maar, daar deel aan te hebben.
Als onze eigen verlangers, stellen boven, wat God verlangt, lopen we op de weg, van de ongelopen, die alles, wat hier en nu is, belangrijkst vinden.
Denk aan, hoe de cultuur, en de muziek, de kunst, de politiek, allen geïnfecteerd door, slechtheid en spiritisme.
Hoe ziek het allemaal is. Hoe de economie corrupt geworden is. En daarom wordt ook, in die vreselijke tijd, vers 4, Gods volk, dat dan nog bestaat, opgeroepen, aan deze dingen, geen deel te hebben.
En uit haar weg te gaan, zodat ze niet, met haar ten onder zullen gaan. Het gaat er natuurlijk, niet om de gemeente, want hier zal bij de Heer, maar om mensen, die nog aan God, hebben vastgehouden, ondanks de vreselijke, moeilijke omstandigheden.
Want staat er, haar zonden hebben zich opgestapeld, tot de hemel, en God herinnerde zich, haar ongerechtigheden.
Als God zich ongerechtigheden herinnert, volgt erna zoiets in de Bijbel, altijd een oordeel. God weet dat, vanaf het ontstaan van Babel, de rebellie tegen hem was, alles wat in die stad gebeurde was, om duidelijk te maken, dat de mensen, eigen God wilden zijn.
Ze wilden zich een maan maken, ze wilden alles zelf regelen, ze wilden, hun eigen geluk, en welvaart verzekeren.
Ze wilden als God zijn. Alles werd daarin betrokken. De lierlie, de handel, de seksualiteit, de cultuur, de wetenschap, de kunst, de muziek, alle volken hebben hier aan meegedaan.
En Babel zit in de menselijke. Koningen, regeerden, regeerders, gaven daarin, het verkeerde voorbeeld, en de rijken van de aarde, hebben daarna verdiend.
Een enorme losbandigheid is daarvan het gevolg. Alles moet kunnen. In psalm 2 staat al, waarom woeden de heidevolken, en bedenken de volken, wat zonder inhoud is.
De koningen van de aarde stellen zich op, en de vorsten spannen samen tegen de Heer en tegen zijn gezalvden. Laten wij hun banden verscheuren, en hun touwen van ons werken.
Dan staat er, die in de hemel woont, zal lachen. De Heer zal hen bespotten. Dan zal hij tot hen spreken in zijn toren, in zijn brandende toren, hun angst en schrik aanjagen.
Vers 3, van de Heer openbaring staat, van, ver geld haar, zoals zij ook u vergolden heeft.
Hier wil God haar de vergelding geven, voor al haar moordpartij. De zielen onder het altaar hadden daar al om gevraagd. Nu is het zover. Namens al die martelaren, laat hij nu de straf over haar komen.
Die gemartelde mensen, moeten een oordeel uitspelen. Er wordt hem als het ware een bevel gegeven, ver geld haar dubbel, naar haar werken.
Schenk haar in de drinkbeker, wijn zij, voor anderen, ingeschonken heeft. Voor haar het dubbele deel in, voor wat ze zelf heeft gedaan, en waartoe ze anderen heeft aangezetten.
Overeenkomstig de maat, waarin ze zichzelf heeft verheerlijk, en losbandig heeft geleefd, geeft haar na die maat pijniging, en rouw.
Babel als stad staat voor weelde, en genot, voor hoogmoed, en bandeloosheid. God straft haar voor haar hoogmoed, die zich uitst in de woorden van haar.
Ik zit als een koningin, en ben geen mede, ik zal zeker geen rouw zien. God maakt het tegendeel waar. Op een één dag, komen over haar dood, en rouw, en honger, en verbranding met vuur, want staat er, sterk is de Heerde God, die haar oordeelt.
Het is het sluitstuk van Gods oordelen over de aarde. Daarna gebeurt wat in het vervolg van Psalm 2 staat, ik heb mijn koning toch gezalfd over ziel, mijn heilige berg.
De regering wordt overgedragen naar de Heer Jezus, de koning der koning. Hij zal dan gaan toren. En daarover lezen we in de openbaring 19. Vers 9 en vers 10, hier wordt beschreven hoe de koningen van de aarde, die met haar hoererij bedreven hebben, en losbanden geleefd hebben, van verre blijven staan, uit angst voor wat ze zien.
Wat er met Babylon gebeurt. En ze zullen rouw bedrijven over haar ondergang. Al deze koningen, ook de tien die haar religieuze aangelegenheden hebben verbrand, zijn nu aan het weklagen over haar ondergang, als culturele economische invloed.
Ze hebben met haar gehooreerd, dat wil zeggen, moreel met haar, met haar, zich verlaagt, en zijn met haar gezonken in een immoreel gedrag.
Ze zijn rijk geworden door haar hang naar luxe, en weelde, en bezit. En wanneer ze de rook van haar beland zien, zullen ze uit angst, in de verte blijven, vanwege haar pijniging, en zeggen, wee, wee die grote stad Babylon, de sterke stad, want in één uur, is uw oordeel gekomen.
In vers 11 lezen we, er zijn drie groepen, die weeklagen over de ondergang. Ten eerste de koningen van de aarde, maar verderop ook de kooplieden van de aarde, en ten derde iedere stuurman, al het volk op de schepen, de zeelieden, en alle die op zee hun werk doen.
De weeklacht is in feite, omdat ze de hele wereldhandel zien instorten. Hoeveel mensen leven vandaag niet, van de vraag naar luxe.
Nu bij deze coronapandemie, zien we iets van wat er gebeurt, als de wereldhandel in luxe artikelen stokt. Zoveel mensen verliezen hun banen.
Zoveel bedrijven, die zulke soort goederen maken, vallen stil, omdat de vraag, voor een grootste deel wegvalt. Denk alleen maar aan het toerisme.
Hier kunnen we al iets vernemen, van de gevolgen. Stel dat heel de vermaakindustrie, wordt vernietigd. Dat de banken omvallen. Dat de seksindustrie, wordt uitgeschakeld.
Dat kunst en muziek stopt. Dat dan al die doorgeschoten verlangers, van natuurlijke mensen, die voor zichzelf hier een koninkrijk willen maken, niet meer kan worden voldaan.
Dat alles, waar ze hun vertrouwen op hadden gesteld, vernietigd is. Dan kun je de weeklacht begrijpen. Als in zoveel steden van de wereld, goddeloos leven, de rook zal opstijgen, zullen de mensen verbijsterd achterblijven.
Die valse hoer heeft geheerst, terwijl de heer Jezus nog niet heerst. Hij riep zijn dienstknechten op, totdat hij terug zou komen te dienen, en niet te heersen.
We zullen pas met hem regeren, als hij het koningschap aanvaardt. Zij, Babylon, heeft willen heersen, en daarmee een knieval voor Satan gedaan, die haar vervolgens de koninkrijken van de aarde heeft toegeschoven.
Ze heeft de mensen verleid, met haar zucht naar weelden en luxe. Helemaal de lijn van Satan. En nu is dat alles.
Er worden hier zeven soorten koopwaar opgenomen. Vers 12 eerst, de sieraden van goud, zilver, edelstenen, en parels. De tweede, fijne kledingstoffen van fijn linnen en purpen, zijden en scharlaken.
De derde, kostbare voorwerpen van geurige, prachtig hout, van ivoor, van koper, ijzer en marmer. Vers 13, vers 24, specerijen en reukwerken van kameel, midden en wierroon.
Ten vijfde, drank en voetsel. Ten zesde, vervoermiddelen. En ten zeven, ten slotte, lichamen en zielen van mensen. Denk eens aan de menshandel. Slaven voor het werk op de velden.
Slaven voor de seksindustrie. Kinderen. Om. Ouderen. Die geen kinderen kunnen krijgen voorzien.
Kinderen voor hun orgaan. Aflaat. Voorzien. Vers 14 staat dat de rijpe vrucht, waaraan uw ziel verlangt, is van u geweest.
En al wat glansrijk en sierlijk was, is van u weggevonden. En u zult u beslist niet meer vrucht doen. Heel die grote rijkdom is in één uur verwoest.
Zo definitief dat het nooit meer terugkomt. Nu begrijpen we waarom die stem heeft geklonken. Ga uit haar weg, ga uit haar weg, mijn volk, omdat u geen deel hebt aan haar zonden, en omdat ze u niet aan haar plagen zult ontvangen.
Door de hele Bijbel heen zien we dat we telkens opgeroepen worden ons niet met de wereld en haar vermoedingsinternaar. Ons af te zonden.
Ik zit dan ook opmerken, dat de wedergeboren kind van God, die als discipel met Jezus wandelt, totale andere verlangens krijgt, en een afschuw krijgt van het wereldse vermaat.
Zolang hij maar bij Jezus blijft, en hij het leven mag sturen en leiden. Is Jezus blij met waar jij bent en wat jij doet, dat is voor hem haar belang.
Zijn vreugde zit in gemeenschap met hem. Zo iemand is wel in de wereld, maar niet van de wereld. En dat is het grote beschildering.
Dan bedenk je de dingen die boven zijn, niet die op de aarde zijn. Je ziet hier dan ook totaal verschillende reacties op de ondergang van het economische en propriele baal.
Allen die met haar gehooreerd hebben in beelden en in immoraliteit treuren en jammeren om wat verloren is. Maar in de hemel, vers 20, is grote vreugde.
We lezen, verblijt u over haar, hemel, heilige apostelen en profeten, want God heeft uw vonnis. Zij moesten het vonnis verbreken. Hij heeft het voltrokken.
Zij moesten het vonnis vellen. In vers 6 waren ze opgeroepen, dit vonnis te veren. Dat hebben ze gedaan. God heeft het uitgevoerd. Aan haar handen kleefde immers het groep van profeten, heiligen en van allen die geslacht zijn op de aarde.
God doet met haar, niet in recht, aan allen die martelaar zijn geworden. Martelaars bloed door haar vergoten, is gebroken.
De martelaar hebben geleden en verdragen zonder verzet in het weten dat God rechtvaardig zou oordelen. God heeft het vonnis volkken, wel zo definitief dat het hier wordt vergeleken met een molensteen die door een engel in de zee wordt geworden.
Babel zal nooit meer opstaan. Alles wat eenmaal haar glorie was, is voorgoed verdwenen. Geen muziek meer, geen kunst meer, geen voedsel meer, geen licht meer, geen mensen meer.
Het is uit met haar betoveren, waardoor naties werden misleid. De volgende keer zullen we horen wat een enorme vreugde dat geeft in de hemel, deze enorme punt dat God hier heeft gezet, hoe de hemel hem daarvoor de hulde en de dank brengt.
U kan deze vreselijke woorden de aarde nooit meer de grond berichten. Tot zover.