Openbaring 17

Spreker

Hein Postma

Date
April 29, 2020
Time
20:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Allemaal heel hartelijk welkom bij deze opname van de volgende bijbelstudie.! Het gaat vanavond over openbaring 17.

! We zijn gekomen namelijk aan de twee hoofdstukken, 17 en 18, die gaan over de val van Babylon. In hoofdstuk 16 vers 19 werd al gezegd dat het in Gods gedachten kwam en dat hij haar de drinkbeker met zijn wijn van zijn grimmige toren te drinken gaf.

Babel was en is altijd de tegenhanger van Jeruzalem. Babel staat voor afvalligheid. Babel staat voor opstand tegen God, de plek waar Satan het woord zeggen heeft.

En Jeruzalem staat voor de woonplaats van God en de dienst aan Hem. Er is een geestelijk babel en er is een economisch babel.

Hier krijgt Johannes de uitleg van een van de engelen met de zeven schalen. Pas in het zestiende vers komt het oordeel over de hoer aan de orde.

Eerst wordt een beschrijving van de hoer de afvallige kerk gegeven. De heer Johannes wordt gezegd door de engel met de schaal, Kom, ik zal u het oordeel over de grote hoer laten zien, die aan vele wateren zit.

En in vers 3, in de geest bracht hij mij weg naar de woestijn, En ik zag een vrouw zitten op een schalakenrood beest. Vers 5 wordt het genoemd het grote Babylon.

Als je daar openbaring 21 vers 9 en 10 naast legt, Dan zie je een bijna eender omschrijving, Maar met het grote verschil, Dat het hier gaat over het heilige hemels Jeruzalem.

We lezen daar, en een van de zeven engelen, Die de zeven schalen hadden, Vol van de zeven laatste plagen, Kwam naar mij toe, En hij sprak met mij en zei, Kom, ik zal u de bruid, De vrouw van dat lam laten zien.

En hij voerde mij weg in de geest, Op een grote hoge berg, En liet mij de grote stad zien, Het heilige Jeruzalem, Dat neerdaalde uit de hemel, Bij God vandaan.

De ene stad beschreven als een hoer, De andere als de bruid van de vrouw van het lam. Bruid en vrouw van het lam, Kan er een grotere tegenstelling zijn.

Dan is het ook belangrijk, Dat we bij het breken van het zevende zegel, En het blazen van de zevende trompet, En het uitgieten van de zevende schaal zien, Dat dezelfde dingen gebeuren, Stemmen, Donderslagen, Die worden gehoord, Bliksemstralen worden gezien, En er vindt een hele grote aardbeving plaats.

En bij het geluid van de zevende trompet, En het uitgieten van de zevende schaal, Valt er ook nog, Een enorme regen van hagelstenen neer.

Dat maakt duidelijk, Maakt duidelijk, Dat het zevende zegel, En ook de trompet, En ook de trompetten en de schaal, Dat het die omvat, Dat het die omvat, En dat wat gebeurt, Bij het openen van het zevende zegel, En het blazen op de zevende trompet, En het uitgieten van de zevende schaal, Allemaal, Het gaat om dezelfde periode.

Dat is het einde van de zevende jaarweek, Met andere woorden, De opening van het zevende zegel, Openbaar de gebeurtenissen, Die op het punt staan te gebeuren, En het blazen op de zevende bazuin, Kondigt de gebeurtenissen aan, Die staan te komen, En het uitgieten van de zevende schaal, Is de uitvoering ervan.

Het zevende zegel werd verbroken, Toen kwam er een stilte in de hemel, Van ongeveer half uur. Maar toen de zevende trompet, De gebeurtenissen aankondigde, En toen de zevende schaal werd uitgegoten, Waren er vele stemmen, En donderslagen te horen in de hemel.

De machtige stem, Die te horen was, Bij het uitgieten van de zevende schaal, Kwam uit de tempel, Van de troon van God, En riep, Het is geschiet, Het was de stem van God zelf, Die aankondigde, Dat het uitgieten van de zevende schaal, Het einde van zijn wraak en woede betekende.

De grote aardbeving die dan volgt, Zal de grootste aardbeving zijn, Die de wereld ooit heeft meegemaakt. Er wordt voorzegd in Zechariër 14, Vers 4 en 5, Daar lezen we, Op die dag, Zullen zijn voeten staan op de olijfberg, Die voor Jeruzalem ligt, Ten oosten ervan, En dan zal de olijfberg, In tweeën gespleten worden, Naar het oosten, En naar het westen.

Er zal een zeer groot dal ontstaan, Als de ene helft van de berg naar het doorden zal wijken, De andere helft ervan naar het zuiden. Dan zult u vluchten, Door het dal van mijn bergen, Want het dal tussen de bergen zal rijken, Door het aazal.

Ja, U zult vluchten, Zoals u gevlucht bent, Voor de aardbeving in de dagen van Uzziah, Koning van Juda, Dan zal de Heer en mijn God komen, Al de heiligen met hem.

Daar lezen we over in de openbaring 19, Die aardbeving zal zo groot zijn, Dat die de bergen tot vlakte maakt, En de eilanden, Dat zijn eigenlijk de bergen, De zee bedoelt, Verdwijnen.

Ook het land Palestina, En de omliggende landen en zeeën, Zullen dermate veranderen, Dat er nieuwe landkaarten nodig zijn.

De dode zee zal zo ver opgetild worden, Dat zijn water weer uitstroomt in de rode zee. Ezekiel 47 vers 1 en 2 Het zal de grote stad, Luzlem, Verdelen in drie stukken, En de steden, Van de niet-Joodse volken, Met de grond gelijk maken.

Ook Babel, Rome, Zal met de grond gelijk worden gemaakt, En de rook, Van haar verbranding, Zal opstijgen en gezien worden, Door de koningen, De machthebbers van deze aard.

Dan zullen er ook grote, Zware hagelstenen vallen, Van tussen de twintig en veertig kilo zwaar. Het is een veel ergere herhaling, En veel groter, Dan van de negende plaag in Egypte, Exodus 9 vers 13 tot 35.

De wet eist, Dat Gods lastraars gestenigd moesten worden, De pittjes 24 vers 16. En hier worden de Gods lastraars, Gestenigd vanuit de hemel.

Nu gaan we terug naar het begin van het hoofdstuk. Dit hele gedeelte moeten we dus zien, Als een uitwerking van wat in hoofdstuk 16 al werd aangekondigd, In vers 19b.

Waar staat dat bij God in de gedachten, Het grote Babylon kwam, En dat hij haar de drinkbeker, Met de wijn van zijn grimmige toren gaf. Hier in vers 1, Wordt dat Babylon ons getoond als een hoer, Die aan vele wateren zit.

Een hoer is een valse bruik. Ze beweert een ware bruik, Maar in werkelijkheid is ze geen reine maagd, Die aan één man Christus is verbonden. 2 Corinthians 11 vers 2 Ze is een hoer, Overspelig verbonden aan de wereld.

Die wereld is het werkterrein van Satan. Deze vrouw vormt een systeem, Dat alle wereldse onreinheden in zich heeft opgenomen, En Christus verlogend heeft.

Ook heeft ze zich verbonden met allerlei afgoederij en spiritisme. Hier staat dus de ware gemeente, De werkelijke bruid, En deze hoer, Lijnrecht tegenover elkaar.

De hoer zit aan vele wateren, Dat betekent dat ze overal vertegenwoordigd is. Ze is een wereldkerk. De bruiloft van het land, Kan niet plaatsvinden, Voordat deze valse kerk, Uit de weg is geruimd.

In hoofdstuk 14 vers 6, Lazen we al, Ze is gevallen, Ze is gevallen, Babylon de grote stad, Omdat ze alle volken van de wijn, Van de hartstocht van haar hoererij, Heeft laten drinken.

Hier in vers 2, Zegt dat de koningin van de aarde, Hoererij, Ach, dat de koningen van de aarde, Hoererij hebben bedreven, Met haar, En dat de bewoners van de aarde, Dronken geworden zijn, Van de wijn van haar hoererij.

De beelden van wijn en hoererij, Zijn beelden van het elkaar, Aanmoedigen in goddeloosheid, Onder een schijn van vroomheid. We weten dat het volk Israals geheel, De Heer Jezus Christus, De Messias, Niet hebben gaan aangenomen.

Tres en deel heeft dat gedaan, En het is met de boodschap van verlossing, Door het bloed van Christus, De wereld ingetrokken. Waar het hele volk, Een zendingsvolk had kunnen zijn, Bleef het beperkt tot een kleine groep.

De toekomst zal dat veranderen. Maar zoals het gegaan is met Israals, Gods volk, Is het niet anders gegaan, Met de gemeente, Ook daar is naar verhouding, Maar een beperkt gedeelte, Dat de bruid van Christus vormt.

En is het merendeel, Ontrouw geworden. Het is duidelijk, Dat er een scheiding moet komen, Tussen de trouwen, En de ontrouwen. Tussen zij, Die tot de bruid behoren, En zij die tot de hoer behoort.

Dat gaat dan ook gebeuren, Bij de opname van de gemeente. De Heer Keer komt haar halen, En brengt haar in het vaderhuis, En als zo datgene weg is, Wat tot nu toe, Een weerhoudende kracht is, Door de heilige geest, Die erna woont, Zal de hoererij van de valse gemeente, Kerk, Volledig openbaar komen.

Veel wat nu nog, Is verborgen, Zal dan openlijk gebeuren. Er zal een verbinding komen, Tussen alle valse kerken en religies. Het wordt een afvallige kerk, Onder leiding van Rome.

De huidige paus heeft daarover, Al opmerkelijke uitspraken gedaan, En met allerlei vertegenwoordigers, Van kerken en wereldgodsdiensten gebeden. Toch zullen er ook, Nadat de gemeente is opgenomen, Werkelijke geloven wakker worden.

Daarom staat in hoofdstuk 18, vers 4, Gaat uit haar weg, Mijn volk, Opdat u geen delen hebt, Aan haar zonden, En opdat u niet van haar plagen, Zult ontvangen.

Johannes wordt in de geest naar de woestijn gebracht, En ziet daar een vrouw zitten, Op een scharlakenrood beest, Dat vol is van Gods lastige naam, Dat zeven koppen heeft, En tien hoorns.

In een woestijn, Dat wil zeggen ver van de bronnen, Die levend water voortbrengen, Ver van het werkelijke leven uit God. Johannes ziet een vrouw, Die op een scharlakenrood beest zit, Dit beest kennen we al, Uit openbaring 13, Van ze 1 tot 10, Want het heeft net, Als het beest, Dat daar beschreven wordt, Zeven koppen, En tien hoorns.

Volgeschreven is het, Met Gods lastige naam, In openbaring 13, Op de koppen, Hier op het hele lichaam. We hebben toen gezien, Dat dat beest, Het eerste, Herstelde Romeins rijk, Inhield, Dat geregeerd gaat worden, Door de antichrist, De kleine horen uit Daniel, Die opkomt tussen de tien horens, En drieën van uitdruk, En zelf groot wordt.

Dat scharlakenrode beest, Krijgt zijn macht en invloed van de draak, Dat wil zeggen van de duivel. Babylon is een stelsel van godsdienstig bedorvenheid, De vrouw zit op het beest, Ze stuurt het, Dat wil eigenlijk zeggen, Dat de valse kerk, Nog één keer, Haar macht en invloed zal aanwenden, Om de hele wereld te verleiden, Om dan op een vreselijke manier, Ten onder te gaan.

We zien haar hier bekleed, Met purper, En scharlaken, En getooid met goud, Edelgesteenten en parels, Zijn allemaal beelden, Van wat hier op aarde aanzien, En een schijn van heerlijkheid ontvangen.

Denk eens aan, Hoe de priesters in Roomsche kerken, En in de orthodoxe kerken, Zich kleden. Denk eens aan, Wat er allemaal ligt, In de schatkamers van die kerken. Denk aan de pracht, En de praal van hun gebouwen.

Wat heeft dat te maken, Met de heer Jezus, Die arm werd om ons te redden. Al die heerlijkheid, Is alleen maar uiterlijk. Ze heeft in haar hand, Een gouden drinkbeker, Vol van gruwel, En onreinheid van de hoererij.

Gruwel is in de Bijbel, Altijd een afgortsbeeld. Afgoderij en onreinheid, Gaan hand in hand samen. Denk maar aan de tempelprostitutie. En op haar voorhoofd, Stond een naam geschreven, Geheimenis, Het grote Babylon, De moeder van de hoeren, En van de gruwelen van de aarde.

Vanaf het begin, Van het ontstaan van Babylon, Was het een beweging tegen God, Een anti-goddelijke stad, Een stad van afgoderij.

Haar systeem, Werd naar Evese en Pergamum verhuisd, En daarna naar Rome. Ze vereerde vanaf het begin, De koningin van de hemel, Een praktijk, Die zelfs de Israëlitische vrouwen deden, En die iets vreselijks was, In Gods oog.

De hoer zegt dan ook in de openbaring 18 vers 7, Ik zit als een koningin, En ik ben geen weduwe, Ik zal zeker geen rouw zien. Dan, plotseling, Komt haar verderf.

Er staat ook, Dat ze de moeder van de hoeren is, Dat betekent dus, Dat ze ook dochters heeft. Heel wat kerken, Zullen dan ook zich opnieuw bij haar aansluiten. Ze is ook de moeder van de gruwelen van de aarde.

We hebben al gezegd, Dat een gruwel in de Bijbel een afgod is. De afgoderij, Vond zijn oorsprong in Babylon, En straks zijn alle afgodische godsdiensten, Zich met haar, Aan het herenigen.

Dat zal haar veel invloed en macht geven, Voor korte tijd. In vers 5 staat ook nog, Dat het grote Babylon een geheimenis is. Het woord geheimenis, Wordt in de Bijbel altijd gebruikt, Voor iets, Dat een niet wedergeboren mens niet begrijpt.

Een goddelijke geheimenis, Kan alleen begrepen worden, Door goddelijke openbaring, Die wordt gegeven door Gods geest. Daarom is en blijft het, Voor de onwiddengeboren mens, Een geheimenis.

In vers 6 zien we, Dat ze dronken was, Van het bloed van de heiligen, En van het bloed van de getuigen van Jezus. Johannes was bovenmate verwonderd, Toen hij haar zag.

Dat is ook heel begrijpelijk. Wie zou toen ooit hebben gedacht, Dat het grootste deel van de gemeente van Jezus Christus, Zo anti-christelijk en anti-goddelijk zou worden.

Het was voor Johannes in de tijd al heel moeilijk geweest, Dat Jezus de Messias door zijn eigen volk verworpen en gekruisigd werd. En nu te zien, Wat er van het grootste deel van de gemeente zou gebeuren, En hoe wreet en zelfs met genoegen, Ze de ware kinderen van God zou ombrengen, Bevult hem met verbazing en ontzetting.

Dit kenmerk van de hoer doet ons direct denken, Aan de Roemse kerk die zoveel echte gelovigen heeft vermoord. Denk aan de moord op de Waldensen, De Albigensen, De Hussieten, De aanhangers van Wicklef, En dan vooral tijdens de 16e en de 18e eeuw, De brandstapels, De moordpartijen op Sofeden, Die door het lezen van de Bijbel tot het ware geloof waren gekomen.

Rome, Dulde eenvoudig geen godsdienstvrijheid. En hoe zal dat zijn, Als ze eenmaal wereldkerk is geworden?

In vers 15 wordt nog eens van haar gezegd, Dat ze aan vele wateren, Waaraan ze zit, Volken en menigten en talen zijn, Natieën, Waar ze haar invloed heeft.

En in vers 18 wordt van deze vrouw, Die Johannes heeft gezien, De grote stad is die, Koninklijke jeerschappij voert over de koningen van de aard.

Het beeld van de vrouw is haar godsdienstige invloed. De stad is het beeld van de wereldse macht. Nu is het Vaticaan al een klein staatje, En dan zal ze enorm wereldlijke macht ontplooien.

Maar plotseling komt een eind aan haar godsdienstige invloed. De tien koningen afgebeeld door de tien hoorns, Die plotseling aan de macht komen, Zullen een diepe afkeer krijgen van de hoer.

Een aanvankelijke samenwerking, Slaat om in haat. Ze zullen haar verwoesten, Naakt maken, Haar van haar eer beroven.

Ze zullen haar vlees eten, Dat wil zeggen, Al haar goederen afpakken, En haar gebouwen met vuur verbranden. En vers 7 in staat, Want God heeft het in hun hart gegeven, Om zijn plan uit te doen, En dit eensgezin te doen, En hun koningschap aan het beest te geven, Totdat de woorden van God volbracht zijn.

Naar het zien we duidelijk, Dat God de touwtjes in hand neemt. En al lijkt dat soms niet zo, Toch is dat een feit.

God kan zelfs de harten van antigoddelijke koningen sturen, Wat de vijand ook meteen opdoet. God is altijd groter. In slotten willen we nog aandacht geven, Aan de bijzonderheden, Die over het beest worden gezegd.

In vers 7 staat, Dat het beest, Dat de vrouw draagt, Zeven koppen heeft en tien hoorns. Vers 9 tot en met 11, Wordt uitleg gegeven van die koppen.

Allereerst worden ze symbool gezien, Voor zeven bergen, Waarop de vrouw zit. Als Rome een stad gebouwd op zeven heuvels, En zo ook heel vaak bezongen.

Toch denk ik dat die zeven bergen, Die ook zeven koningen zijn, Slaan op zeven wereldrijken, Waarmee het volk Israël te maken had, En krijg. Allereerst, Het Egyptische, Dan het Assyrische, Vervolgens, Het Babylonische, De vierde, Het Medo-Persische, Het vijfde, Het Griekse, En op het moment van Johannes, Zijn leven, Het zesde, Het Romeinse, Het zevende zal dan het herstelde Romeinse Rijk zijn, En dat brengt de Antichrist voort, En die gaat naar zijn verderop.

Het Antichristelijke Rijk, Is tegelijk het achtste, Daar zit de vrouw niet meer op, Zij is dan als religie vernietigd, In al die zeven rijken, Werd ze als koningin van de hemel, Wervoerde, Afgod, Haar naam wijzigde zich, Maar wezen niet, Ze eten de ene keer Isis, En de andere keer Astarte, En weer een andere keer Artemis, En Diana, En tenslotte, Werd Maria, De moeder van Jezus, De koningin des hemels, Verklaar.

De tien koningen, Die het koningschap nog niet hebben ontvangen, Maar die dan plots hem zullen krijgen, Een tien statenbond dus, Ze moeten te maken hebben met Israël, Want ze zullen met het beest, De Antichrist optrekken, Om te komen, Op de, Op de berg van Israël, En daar tenslotte om te komen, Want ze zullen oorlog voeren, Tegen het lam, Dat lam, De Heerde Jezus, De Heerde der Heren, De Koning der Koningen, Zal hen overwinnen, Daarover horen we nog veel meer, In de openbaring negentien, Voordat die oorlog, Gevoerd wordt, Geven ze eensgezind, Hun kracht en macht, Aan het beest, Zodat die de leiding overneemt, Een soort alleenheerse wordt, In vers 8, Wordt van het beest gezegd, Dat het zal opkomen, Uit de afgrond,

En dat het naar het verderf, Zal zeggen, De held zal gaan, Zo is dat laatste rijk, Totaal, Beheerst door Satan, De laatste scheid daartegen, Voert onze Heer en Koning, Samen met zijn Heiligen, De overwinning voor over dit rijk, Staat al vast, Glorie voor onze Koning, Tot zover, Dan