Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedemorgen. Er zijn boekenkasten over volgeschreven.
Er zijn tal van conferenties overgehouden. Er zijn discipleschapsscholen opgestart. De vraag is echter of er ook meer discipelen zijn gekomen door de jaren heen.
En dat is natuurlijk een beetje cru uitgedrukt misschien. Maar hoeveel is er niet te lezen over discipleschap? En hoeveel cursussen en trainingen kan je vandaag niet volgen om een discipel van de heer Jezus te worden?
Maar hoeveel daadwerkelijke discipelen zijn er? Ik geloof namelijk dat er een verschil is tussen iemand die beginnend gelooft in de heer Jezus om het zo te noemen.
Die net tot geloof is gekomen. Een discipel en een werker. Ik geloof dat daar fases in zijn. En ik geloof dat de heer heel bijzonder discipleschap op het oog heeft om uiteindelijk mensen geestelijk volwassen te laten zijn.
En dat ze hun verantwoordelijkheid gaan nemen. En dat is denk ik juist het punt waar het in de gisterlijke gemeente op dit moment aan ontbreekt.
Dus vele beleiden wel. Ik geloof in de heer Jezus. Ik heb vergeving van mijn zonde. Hij woont door zijn geest in mijn hart. Maar vele blijven bij de eerste beginselen hangen.
Nou vroeger dacht ik dat dat alleen in de reformatorische kerken zo was. Maar ik loop inmiddels een paar jaar mee in de evangelische wereld. Maar daar zie je eigenlijk precies hetzelfde. Terwijl de heer het verlangen heeft dat wij doorgroeien naar geestelijke volwassenheid.
Dat wij discipelen van hem worden. Met andere woorden dat wij zijn voetstappen gaan drukken. En nogmaals er is geen tijd geweest waarin er zoveel gepubliceerd is over dit thema.
Nou als we twee avonden gepland hebben dan wil ik discipleschap eigenlijk gaan samenvatten onder twee hele korte woorden. Het woordje kom en het woord ga.
En vanavond gaan we nadenken over het woord kom. Heel eenvoudig maar de Bijbel is heel eenvoudig. En ter inleiding gaan we drie stukjes lezen. En het gaat vanavond misschien iets anders qua inhoud dan u had verwacht.
Want ik merk dat heel veel mensen als het over discipleschap gaat dan gaan ze gelijk naar Matthäus 28 toe. En naar dopen en naar onderwijzen en daar maakt de volk het tot. Maar ik geloof dat er een aantal stappen wordt overgeslagen.
De meest wezenlijke naam mijn overtuiging maar dat mag u na vanavond beoordelen. Dus we gaan vanavond nadenken, dat durf ik zo wel te stellen, over het allerbelangrijkste aspect van discipleschap.
We beginnen te lezen in Markus 3. Drie gedeelten. En u zal zien waarom ik die drie gedeelten lees en ik zal hoofdzakelijk bij het eerste stilstaan.
Markus 3. Het zevende vers.
Daar staat het volgende. En Jezus vertrok met zijn discipelen naar de zee. En hem volgde een grote menigte uit Galilea en uit Judea.
En uit Jeruzalem en uit Udumea. En van de overde Jordaan. En ook een grote menigte uit de omgeving van Tyrus en Sidon. die gehoord had wat voor grote dingen hij deed, kwam naar hem toe.
En dan vers 13. En hij klom de berg op en riep bij zich wie hij wilde. En zij kwamen naar hem toe en hij stelde er twaalf aan om bij hen te zijn.
En om hen uit te zenden, om te prediken, et cetera, et cetera. Hij stelde er twaalf aan om bij hem te zijn.
En we houden een tweede stukje. Handelingen hoofdstuk 8. Sorry, hoofdstuk 4. Handelingen hoofdstuk 4.
Daar lezen we vers 8 tot 13. Handelingen 4. Daar staat in vers 8.
Toen zei Petrus, vervuld met de Heilige Geest, tegen hen, leiders van het volk, oudsten van Israël. Wanneer wij vandaag ondervraag worden over de weldaad aan een zieke man bewezen, waardoor hij gezond geworden is, laat het dan bij u allen en bij heel het volk Israël bekend zijn, dat door de naam van Jezus Christus, de Nazarene, die u gekruisigd hebt, maar die God uit de doden opgewekt heeft, dat door hem deze man hier gezond voor u staat.
Deze Jezus is de steen die door u de bouwers veracht werd, maar die de hoeksteen geworden is. En de zaligheid is in geen ander, want er is onder de hemel geen andere naam onder de mensen gegeven, waardoor wij moeten zalig worden.
Tot zover.
En dat laatste stukje. 1 Thessalonians 4. 1 Thessalonians 4 vers 16.
Daar staat, want de Heer zal zelf met een geroep, met de stem van een aartsengel, en met een bazuin van God neerdalen uit de hemel.
En de doden die in Christus zijn, zullen eerst opstaan. Daarna zullen wij, de levenden die overgebleven zijn, samen met hen opgenomen worden in de wolken, naar een ontmoeting met de Heren in de lucht.
Zo zullen wij altijd bij de Heren zijn. Zo dan, vertroost elkaar met deze woorden.
Als u als jij hebt meegelezen, dan heb je in alle drie de stukjes een aantal kernwoorden ontdekt. En ik denk persoonlijk, waar ik mee begonnen ben, dat bevestigt dit, dat dit het allerbelangrijkste aspect van discipleschap is.
Het bij Jezus zijn. En ik keur al die conferenties en die boeken en al die, dat keur ik allemaal niet af, laat dat heel duidelijk zijn.
Maar wat ik vandaag in de christelijke gemeente zie, dat er heel veel activiteit is, dat er ergens ook wel een verlangen is, maar dat men voorbij gaat, grotendeels, aan het allerbelangrijkste aspect.
En dat is het aspect waartoe elke disciple door Jezus geroepen was en vandaag is.
En dat is om bij hem te zijn. En daarom gaan we vanavond iets verder over nadenken. En ik heb voor mezelf dat in de voorbereiding kwam dit aspect heel erg naar mij toe.
Ik kan tientallen aspecten noemen van discipleschap, maar ik geloof dat dit de meest fundamentele is en hier hebben de meesten ook heel veel moeite mee vandaag. Vraag mensen naar hun omgang met de Heer.
Vraag mensen naar hun omgang met het woord. Vraag mensen naar de gemeenschap, de intimiteit met de Heer. En ze zeggen allemaal, ja, dat kan allemaal wel beter.
Of dat zou vaker, of dat zou... Terwijl ze geroepen zijn om bij hem te zijn. Nou, jullie kennen allemaal wel het gezegde. Met wie je omgaat, daar word je mee besmet.
En ik geloof dat dat maar al te waar is. In het positieve en in het negatieve zien we natuurlijk ook, niet alleen onder jongeren, maar ook onder ouderen. Bewust of onbewust beïnvloedt onze omgeving ons.
Met hun gedrag, met hun ideeën, met hun zienswijze, met hun uitspraken, met de manier waarop zij in het leven staan. Met wie je omgaat, word je mee besmet.
En ik las nog een uitspraak, dat vond ik ook wel een aardige. En toets uw eigen leven. Je bent het gemiddelde van de mensen met wie je omgaat. Je bent het gemiddelde van de mensen met wie je omgaat.
Geroepen om bij hem te zijn. Nou, dat is goed om over na te denken aan het begin van deze boodschap. Spreuken 13, als u meeschrijft, ik kan niet alles lezen, ik noem zo wat teksten.
Spreuken 13 vers 20. Daar staat, wie met wijze omgaat zal wijs worden. Maar wie omgaat met dwazen zal het slecht vergaan. De Heer Jezus is de openbaring van het Vaderhart van God.
In hem zijn alle schatten van kennis en wijsheid verborgen, opgesloten. Dus wie met hem omgaat, die zal wijs worden. Nou, om het thema discipleschap beter te begrijpen, en ik denk ook dieper te begrijpen, ben ik in de voorbereiding wat gaan duiken in de Joodse context.
De Heer Jezus, hij was een Jood, en hij riep twaalf Joodse mannen. En dat deed hij natuurlijk, in zekere zin, op een wijze die herkenbaar was.
Maar tegelijkertijd maakte hij het grote verschil. En wat bedoel ik dan met die Joodse context? Nou, ik wil iets meer vertellen. Hoe ging dat nou? Hoe ging dat in zijn werk? Hoe gaat dat in zijn werk?
En dan heb ik het over de verhouding tussen de rabbi en zijn discipelen. Dat is heel interessant. En ik kan er maar iets over vertellen, maar dat geeft wel een stukje diepgang, denk ik, vanavond, aan het geheel van de boodschap.
Nou, als je naar de titel rabbi kijkt, dan betekent dat gewoon eenvoudigweg mijn leraar, mijn meester. En elke leraar en elke meester heeft ook leerlingen.
Heel eenvoudig. Het woord discipel betekent dan ook eerst en vooral leerling zijn. Maar dat niet alleen. Het discipleschap behelst ook het zijn van een volgeling.
En het derde aspect, en dat is het meest vergeten aspect, dat is dat discipleschap ook betekent dat ik een vertrouweling van de Heer ben. En dat heeft vooral te maken met die kernzinnen die ik genoemd heb uit die drie stukjes.
Je bent een leerling, een volgeling en een vertrouweling van hem. Dat betekent dat er sprake is van intimiteit tussen de rabbi en zijn discipel, zijn leerling.
De rabbi, hij onderwijst. Hij leert je volgen in onder andere de principes van de Torah. Maar ook dit, hij leert, of nee, ik moet het anders zeggen, hij laat jou in zijn leven kijken.
Dat is heel gebruikelijk binnen het Jodendom. Dus je deelt echt je leven met elkaar. Het is heel interessant dat Paulus als een ras echte Jood aan de Ephesius schrijft, in hoofdstuk 5 het eerste vers, Wees dan navolgers van God als geliefde kinderen.
Voor het woord navolger staat in het Grieks het woord, wees imitators. En dat is een interessante, als het gaat om discipleschap. Die rabbi ging zo intiem met zijn leerling om, met zijn discipel om, dat hij hem niet alleen onderwees, dat hij hem niet alleen leerde volgen, maar hij deelde ook zijn leven met hem, zodat die discipel, die rabbi kon nabootsen, kon imiteren.
En Paulus was natuurlijk thuis in die materie. En hij spoort de Ephesius aan, wees imitators van God. Als geliefde kinderen. Hij gebruikt natuurlijk dat beeld.
Met andere woorden, dat ze gaan lijken op degene die ze volgen. Naar het Nieuwe Testament omgezet. Romeinen 8 vers 29.
Dat het beeld van de Zoon van God in en door ons heen, hoe langer hoe meer, zichtbaar gaat worden. Dat is het. En dat zie je al onder het oude verbond en je ziet het vandaag nog met de rabbis.
Nou is het heel interessant om te kijken, er is een Hebraeus woord, dat kent u misschien wel, het woordje dabar. Dat betekent zowel woord als daad. En dat Hebraeus woord is zo belangrijk als het gaat om discipleschap.
Het gaat dus om woord en het gaat om de daad. En wat is daarin belangrijk? Kijk nou, het gaat dus niet alleen om, ik geloof in de juiste leer. En het leven doet er niet toe.
Nee, leer en leven hoort bij discipleschap samen. Het zijn twee kanten van dezelfde medaille. Nou hoe ging het nou in Israël eraan toe? En dat vond ik wel mooi om te ontdekken.
In Israël, en dan ga je ook bepaalde teksten die ik straks zal noemen beter begrijpen. In Israël was, is het de gewoonte dat een vader voor zijn zoon, een rabbi, een meester zoekt.
Waar die zoon dan uiteindelijk het onderwijs van gaat krijgen. Met wie hij zijn leven gaat delen. Dus die vader, die zoekt voor zijn zoon een rabbi, een leermeester.
Die jongens gaan niet naar school, maar die vormen samen een leefgemeenschap van discipelen. En die vader koos natuurlijk de beste rabbi uit voor zijn zoon.
Want die rabbi, die gaat het middel in het leven van die jongen worden. En de mate waarin die rabbi toegewijd leeft, zal de mate worden waarin die zoon toegewijd gaat leven.
En dat is heel interessant. Als er dan wat gebeurde in die groep, dan legde die rabbi hen uit, waardoor dat kwam wat er gebeurde. Maar, meer nog, waarom je het beste kon doen zoals hij het deed.
Zoals hij met die dingen omging. Dat is leren door het leven. En wij zeggen dan, aldoende leert men. Dat is discipleschap. En het is belangrijk om het in die context te zien.
Want dan begrijp je waarom Marcus 3 specifiek vermeldt en hij riep ze om bij hen te zijn. En in handelingen 4 zie je dat mensen hen herkenden.
Als mannen die bij hem geweest waren en straks in de toekomst was verlangen van de Heer. Om ons definitief tot zich te nemen.
Om voor altijd bij hem te zijn. Er is een oud lied dat zegt, in uw gemeenschap kiemt er leven en levensvolheid meer en meer.
En ik geloof dat dit het allerbelangrijkste aspect is van discipleschap. Daar moet u goed op letten. Ik heb net iets gezegd over die Joodse context.
Ik ontdekte in de voorbereiding iets bijzonders. Want hoe verzamelde Jezus zijn discipelen? Nou het eerste wat ik ontdekte was dit. Jezus doorbrak de gewoonte die gebruikelijk was onder het Joodse volk.
Want Jezus' discipelen waren niet naar hem toegekomen omdat hij als de beste rabbie gehoord. Het was precies andersom. Jezus koos hen uit. En nou begrijpt u die tekst in Johannes 15 vers 16.
Ja vroeger vanuit mijn opvoeding dacht ik altijd dat dat verkiezing was. In de zin van, ja God verkiest. Maar wat staat daar in Johannes 15 vers 16? Niet u hebt mij uitverkoren.
Maar ik heb u uitverkoren. En ik heb u ertoe bestemd dat u zou heen gaan. En vrucht dragen. En dat u vrucht zou blijven op dat wat u ook maar van de Vader vraagt in mijn naam.
Hij u dat geeft. Johannes 15 vers 16. Dat is een heel interessante tekst. Als je het ziet vanuit de Joodse context. Jezus zegt, jullie hebben mij niet uitverkoren. Ik heb jullie uitverkoren.
Dus hij doorbrak een gebruik. Hij doorbrak een gewoonte. En daarmee onderscheidde hij zich van al die andere rabbies in zijn tijd.
Want de Heer Jezus kunnen wij niet een op een overzetten met de rabbies van zijn tijd. Nee, hij was totaal anders. En waarin onderscheidde hij zich? Op de manier, door de manier, waar...
Nee, op de manier waardoor hij zijn discipelen verzamelde. Hij doorbrak daarmee iets wat heel gebruikelijk was. En dan moet u dit onthouden. Die vader koos voor zijn zoon een rabbi.
Maar de Heer Jezus als rabbi koos zijn eigen discipelen. En als u dan gaat inzoomen op wie hij uitkoos... Ik zat vandaan nog een beetje te bladeren in dat boek van John MacArthur. Twaalf gewone mannen.
Dan is dat heel apart. Hij koos niet... De elite onder de geestelijke van die dagen, toch? Het waren vissers.
Het waren hele gewone mannen. Met hele typische karakters. Lang niet altijd de meest intellectuele. Maar die koos hij uit.
En ik geloof dat daar iets in zit... Waarin... Daar kunnen wij moeilijk verplaatsen. Daarom een beetje die achtergrond. Daarmee heeft de Heer Jezus, denk ik...
Heel wat gedachten losgemaakt... Bij de geestelijke elite van zijn dagen. Sowieso doe ik het anders hoe ik mijn discipelen uitkies. Ik doe het anders dan jullie.
En dan nog... Wie kies ik uit? Het zijn niet vele wijzen. Niet vele edelen. Niet vele aanzienlijke. Maar het verachten van deze wereld...
Heeft God uitverkoren. En wat is het geweldig als wij vandaag zien... Dat wij hier in Baren... Misschien wel meer dan één Bijbel in ons huis hebben. En dat door die twaalf eenvoudige gewone mannen...
Het evangelie gekomen is... In de lage landen bij de zee. Dat is een godswonde. Dat wij vandaag hier vanavond met elkaar... Dat woord kunnen openen. De Heer Jezus deed het op een unieke wijze.
Dat vind ik zo prachtig. Als ik dat lees, daar word ik enthousiast van. Hij was totaal anders. En waarmee onderscheidde hij zich nog meer ten opzichte van die andere rabbies? Nou, hij paste, moet ik zeggen...
Sowieso niet in de lijn van die traditionele Joodse rabbies. Waarom niet? Nou, onder andere door de wijze waarop hij zijn discipelkring vormde. Tegen gewoonte en gebruik in.
Maar deze is nog veel belangrijker. De Heer Jezus, hij sprak niet zoals de meeste rabbies. Hij sprak niet vanuit...
Komt hij? Menselijke geschriften. Hij sprak niet vanuit menselijke tradities. Hij sprak niet vanuit menselijke ervaringen. Wij zouden vandaag zeggen...
Hij onderwees niet uit de Talmoed. Hij keek niet door de Talmoed naar de tenag. Zijn woorden... Johannes 6, vers 63. Mag je thuis opzoeken.
De woorden die ik tot u spreek... zijn geest en... leven. Begin het een beetje te dagen. Hij onderscheidde zich.
Hij was een rabbi, met als zodanig gezien. Hij had zijn discipelkring, maar die verkoos hij op zijn eigen wijze. En hij verkoos hele typische mensen... die de geestelijke elite waarschijnlijk niet hadden uitgekozen.
En door hen ging hij een groot werk doen. Ik weet wel waarom. Omdat we niet meer zouden roemen in mensen, maar alleen in God. En in wat hij door mensen heen doet. En vervolgens, als het gaat om zijn onderwijs...
sprak hij met gezag, jazeker. Maar hij sprak niet vanuit menselijke tradities. Of ervaringen, of overleveringen. Zijn woorden waren geest en leven.
Hij sprak rechtstreeks uit de troon, om het zo te zeggen. Rechtstreeks bij de vader vandaan. En dat deed kracht in zijn dagen. Dat gaf medestanders...
en dat zorgde voor tegenstanders. En dit is waarom Jezus... een totaal andere rabbi was. Als al de rabbis van zijn tijd.
En daarom wisten ze geen... raad met hem. Want de hele schare die... volgde hem. Even goed over nadenken.
We hebben het over dat Joodse plaatje. Die Joodse context. Maar dit is wel... de context van Marcus 3. En dat wisten al die Joodse mannen.
Het ging bij de Heer Jezus... precies andersom. Hij was misschien een beetje reactionair. En soms moet je dat zijn. In bepaalde kringen moet je reactionair zijn. Moet je soms een beetje eenzijdig zijn.
Moet je soms een beetje doorvloeien. Begrijp u dat? Om heel duidelijk je punt te maken. De Heer Jezus samenvattend... was een rabbi... van een totaal... Nou, dit was de inleiding.
Je moet met Johannes 3, vers 1 en 6... maar 1 en 6... Nee, Johannes 6. 6, sorry. 6, 3, 6. Ja. Dit moet je even vasthouden.
Wat ik tot nu toe gezegd heb. Wat is heel belangrijk? Die context. En daarom vind ik het een beetje te kort door de bocht... als we over discipleschap spreken... dat we gelijk naar Matthäus 28 gaan. Nee, dit is de context. En dat vind ik interessant...
om die dingen tot je te nemen. Nu naar Marcus 3. Daar lezen we... daar lazen we over de aanstelling... van de... discipelen. De roeping...
van de 12 discipelen. Je moet dit weten. De Heer Jezus had... meer discipelen. Dat lees je later ook. Je leest over de 70 onder andere... die hij vervolgens... 2 aan 2 uitstuurde.
Maar de 12... waar het hier over gaat... dat waren de 12... die direct ook een apostolische... taak kregen. Daarin onderscheiden die 12 zich. Maar hij had meer discipelen.
En wat lezen we dan in vers 14a... die tekst die ik al herraald heb. En hij stelde in Marcus 3... er 12 aan... om bij hem... te zijn.
Ik heb hier neergeschreven. Dit is het meest... fundamentele... en tegelijkertijd het meest... verwaarloosde aspect... van discipleschap. Broeders en zusters.
Te verkeren in de nabijheid... van onze Heer... is onze eerste... en onze allerhoogste roeping.
En het is belangrijk... dat we dat opnieuw gaan ontdekken. Het geheim daarvan. En dat was toen... ik besef het... heel fysiek... lichamelijk...
in de nabijheid van de Heer Jezus. Je kon letterlijk... je voeten in zijn voetstappen zetten. Je hoorde zijn stem... je zag zijn bewegingen... je zag zijn mimiek... in de nabijheid van de Heer Jezus.
Daartoe waren ze geroepen. Maar vandaag is dat... eerst en vooral... in de nabijheid van zijn woord. De omgang met het woord van God. En ik bedoel dit niet cynisch...
geloof me. Maar het is wel jammer... en ik weet dat vele van jullie... dat ook vinden... dat als je het geheel...
van de gemeente overziet... ook in Baan en Bunschoten... dan had het hier... wat betreft de Bijbelstudie... voller kunnen zitten, toch? Laten we gewoon maar eerlijk... aan elkaar zijn. En dit is wel...
het probleem van vandaag. Want ik kom heel veel mensen... in de gemeente tegen... die allerlei wensen... in de gemeente hebben. Allerlei verlangens. Allerlei idealen. En ze dienen er nog een plan in ook.
Maar dit eerste aspect... aspect... dat wordt verwaarloosd. Terwijl het het meest fundamenteel is... om bij hem te zijn.
Hoe kan je bij hem zijn? Ja, Jacques, ik ga graag wandelen. Dan ben ik in de natuur. Dan ben ik ook dicht bij hem. Ik begrijp het allemaal wel. Maar het eerste middel... wat God verordineert...
uitgekozen heeft... om hem te leren kennen... en hem dieper te leren kennen... dat is het woord van God. Herkennen we ons in Jeremia...
toen uw woorden tot me zijn gekomen? Toen heb ik ze opgegeten. Ik heb dat eerder hier verteld. Ik heb altijd in de sportwereld gezeten. Ik las nooit. Totdat dat woord... het leven aan mij geschonken heeft.
Door dat woord heb ik eeuwig leven ontvangen. En toen heb ik direct... in mijn hart uitgestort gekregen... een honger... en een dorst... naar het woord van God. En na 18 jaar...
ben ik daar nog steeds... ontzettend dankbaar voor. Omdat in de geopenbaarde... in de geopenbaarde wil van God... de Bijbel... lezen we alles wat wij nodig hebben.
Alle instructies. Alle principes. Om vandaag als een discipel van de Heer te leven. Te verkeren in zijn nabijheid. Ik heb het gezegd...
is vandaag vooral te verkeren... in en rondom het woord. En vraag de meeste christenen vandaag... of het woord christenen zijn.
Het is heel interessant... als u de brieven leest... van Paulus, de Everse brief... Colossense brief... Filipense brief... dan zie je dat woord en geest... altijd samen... De meest woordvervulde christenen...
zijn de meest geestvervulde christenen. De meest geestvervulde christenen... zijn de meest woordvervulde christenen. Het is als een treinrails... die de trein op zijn bestemming brengt.
Geroepen om bij... hem te zijn. En waar de meesten in onze dagen... moeite mee hebben... is allereerst om voor zichzelf... stil te worden voor de Heer...
en met hem in gesprek te zijn. Intiem met hem te zijn. Hem echt te beleven... te ervaren. Alleen, persoonlijk. persoonlijk. En ze vinden het moeilijk...
om trouw te zijn... in samenkomsten te bezoeken. Terwijl... ik geloof... dat het woord het middel is... om vandaag... in zijn nabijheid te zijn.
Een discipel... toen en vandaag... door naar zijn rabbi... te kijken... te luisteren... en hem na te... En we observeren...
en bestuderen... bestuderen... heb ik hier neergeschreven. Het leven en de bediening... van de Heer Jezus... van dichtbij... heel bijzonder... door zijn woord. Wij kunnen hem niet meer aanraken. We kunnen hem niet meer zien...
met ons natuurlijk oog. We kunnen zijn mimiek... niet meer ontdekken. Wat is er in de ogen... van de Heer Jezus... te zien geweest? Maar hij openbaart zich... dat heeft hij zelf gezegd...
door zijn woord vandaag. Ik spreek gewis... zegt een oude psalm... tot een ieder... die voor mij... leeft. Mijn vraag vanavond is...
ervaren jullie dat ook zo? Ervaren wij dat zo? Heeft de Heer... vandaag al iets tegen je gezegd? Ik had vanmiddag...
met een gesprekje met mijn zoon... die kwam naar boven toe... en ik zat me wat voor te bereiden... en ik heb op de zolder... een kamer... met een dakraam... en er zit een verduisteringsgordijn. Dus de zon staat...
er smiddags vol op... dus dan heb ik dat duisteringsgordijn... naar beneden... en er staat mijn computer... aan een lampje aan... dat is een beetje vreemd... op zo'n zonnige dag als vandaag. Dus daar kwam mijn kamer in... en het was redelijk donker. Toen zeg ik tegen hem... ik zeg... zo kan je wel eens in je leven voelen...
dat het donker is. Ik zeg maar... besluit... concludeer nu niet... dat het licht er niet is. Maar er zit iets tussen het licht...
en ons hier... in de kamer. En er moet iets weggehaald worden. Er staat iets tussen. Dus ik schoof heel simpel... die verduistering... ik zeg... kijk daar komt het licht. Dus het licht is er wel.
Het licht is net zo reëel... als dat wij er zijn. Maar wat staat ertussen? Dat het niet doorbreekt. Ik zeg... als we het verduisteringsgordijn... omhoog halen...
dan zien we het. En dan is het licht... net zo werkelijk... als dat... wij in werkelijkheid zijn. Simpel voorbeeld hè. Maar het was met mijn kind van... tien jaar. Zoon van tien jaar.
Wat een mooi gesprek. En dit is precies... wat de Heer wil doen. Waardoor hij ons wil vormen... dat is door het licht... te geven... over ons levenspad...
maar ook over zijn eigen karakter... wie hij is. En hoe wij vandaag... de weg van de Heer kunnen vinden... en daarop kunnen volgen... als een... disciple. Ik las een...
het volgende citaat. Citaat dat lijkt altijd... een beetje... saai en technisch... maar luister... het heeft mij geraakt. Jezus beperkte... 90% van zijn bediening...
tot 12 gewone mannen. 90%... in 12 gewone mannen. De beste leiders...
zijn zij... die zichzelf... vervangbaar maken. Jezus was zo'n leider. Hij zorgde ervoor... dat zijn bediening... de bediening... van zijn disciplen werd.
Jezus wist... dat dit de enige manier was... om zijn bediening... effectief... uit te breiden. Door disciplen op te leiden... tot nieuwe leiders... van zijn koninkrijk.
Hij vergrootte dus... zijn invloed... door te vermenigvuldigen... in een volgende generatie. Die hij op haar beurt... uitstond... om disciplen te maken.
Dit klinkt... als een beweging... niet? Mooi is dat hè? Dat was de manier... waarop Jezus werkte. En ik denk dat zijn methode... vandaag niet anders is.
Ik geloof dat de Heer... meer belangstelling heeft... voor 25 trouwe volgelingen... die zich willen laten disciplen... dan een gemeente...
van duizend man... waar uiteindelijk... geen toewijding te vinden is. Begrijp wat ik bedoel? omdat de Heer... geen aantallen nodig heeft. Hij is niet zozeer... op zoek naar... kwantiteit.
Maar ik geloof echt... juist in deze tijd... zoekt hij naar kwaliteit geloven. Waar hij mee verder kan. Die hij kan inzetten. Begrijp je nu... die Joodse context...
die rabbi... met zijn leerlingen. Dat was... diepte investering... om het zo te zeggen. Dat was een investering... die zich ging uitbetalen... uitbetalen... in het leven... van die disciplen. En daarom koos die vader...
voor de beste rabbi. Want dat ging zijn beslag krijgen. Niet vandaag alleen... maar volgende week... en over een half jaar... tot in lengte van jaren. Kijk, dit is de visie...
van de Heer vandaag. Dat geloof ik echt. Maar vandaag zijn we... meer verblijd... als de zaal... met duizend man gevuld zit...
dan dat er 25... echt ervoor willen gaan. Begrijp je? Wat denk je... wat voor de Heer belangrijker is? Tuurlijk, ze komen onder het...
ik ken al... u begrijpt het principe... wat ik duidelijk om aan. Dit is zo belangrijk. De Heer zoekt naar kwaliteit. Toen Maria aan de voeten... van de Heer Jezus zat... en luisterde naar zijn woorden... getuigde hij over haar...
schrijf maar op... Lukas 10 vers 42... Maria heeft het goede deel uitgekozen... dat niet van haar zal worden... afgenomen. Prachtige tuigenis, toch?
Van de Heer over Maria. En Paulus... aan de Nieuw Testamentische gemeente... 1 Korinther 1 vers 9... Prachtige tekst. Wij zijn geroepen... tot de gemeenschap...
met de Zoon... Jezus Christus... onze Heere. We zijn daartoe geroepen. Het is dus...
roeping... discipleschap... om... bij hem... te zijn. En dit is zo wezenlijk. Broeders en zusters...
bij Jezus zijn... is niet alleen deel... van onze roeping... maar luister goed... voor een ware discipel... geldt dat het ook... dat is mooi... het grootste voorrecht is.
en de grootste eer... die hem of haar... op aarde... ten deel kon vallen... om bij hem... te zijn. En Henk Binnendijk...
die zegt al dat je moet de smaak ervan... te pakken krijgen. En... dit kan ik niet geven... aan niemand niet. Maar als je de smaak ervan...
niet te pakken krijgt... dan blijf je je leven lang... hiermee... strijden... en worstelen. Maar als je de smaak hiervan... te pakken krijgt... en de kracht ervan gaat ontdekken...
dan geloof ik nog steeds... in discipleschapsscholen... dan geloof ik nog steeds... in discipleschapsconferenties... dan geloof ik nog steeds... in al die boeken... die geschreven zijn. Maar dan heb ik... één ding ontdekt. De sleutel...
voor een geestvervuld leven... voor een leven van discipleschap... is... om bij hem te zijn. En voor velen is dit te saai... en voor velen is dit te droog...
maar geloof me... de omgang met de Heer... is niet saai. Er is niet staat... dynamisch zit leven in. En werkt leven. En onderhoud leven. En de vraag is...
U zegt me zo... ja... ik had wat anders verwacht... met discipleschap vanavond... maar ik geloof dat dit... echt het belangrijkste aspect is. Nou... we zitten ongeveer op twee derde. Nu vraagt er iemand...
wat gebeurt er... we gaan iets praktisch maken... wat gebeurt er dan... in die nabijheid, Jacques? Als dat dan het belangrijkste aspect is...
tegelijkertijd het meest verwaarloosde... dan wil ik weten... wat er in die nabijheid gebeurt... wat ontdek ik in die nabijheid? Ik ga je vijf dingen noemen... die mij enthousiast maken.
Want in die nabijheid... met de Heer Jezus... anders vertaald naar vandaag... in de omgang met het woord van God... op het moment dat ik dat woord...
tot me neem... met denken vernieuwd wordt... het met eten en drinken is... ik in zijn nabijheid verkeer... dan... word ik gevormd... jazeker... maar ik ontdek ook bepaalde dingen.
Ik ga vijf aspecten noemen... of je zou het ook kunnen noemen... vijf zegeningen... die voortvloeien... uit de nabijheid... met Jezus.
Het eerste is dit. Als je met de Heer Jezus omging... je ziet die twaalf met hem lopen, hè? Als je... met de Heer Jezus optrok...
dan was het eerste... dat je ontdekte... hij was... altijd gericht... op het doen... van de wil van zijn vader. Dat is het eerste. Dat ontdek je...
in de nabijheid van Jezus. Het is zo wezenlijk... want wat zien wij... in deze wereld? Dan gaat het om... ik, ik, ik...
en de rest kan... stikken. Maar in de omgeving... van Jezus... ontdek je... dat het hem... altijd te doen was... om de wil van de vader.
Je wil bewijzen natuurlijk. Johannes 6, vers 38. Want ik ben van de hemel neergedaald... niet om mijn wil te doen... maar de wil van hem... die mij gezonden heeft.
Nog een tekst? Johannes 4, vers 34. Het doen van vaders wil... was voor Jezus... als eten en...
drinken. Eten is noodzakelijk... tot onderhoud van ons broze lichaam. Maar als u ooit in het oosten geweest bent... dan weet u dat eten...
ook alles te maken heeft... met blijdschap... met gemeenschap... met vrolijkheid... met vreugde. En dat aspect... klinkt hier ook in door. Het doen van vaders wil...
gaf de Heer Jezus... voldoening. Amen? Blijdschap. Innerlijke vreugde. Het is... tot je bestemming komen. Dat. Door uw wil te doen...
leer ik om... vrij te zijn. Het doen van de... van de wil van de vader... ik heb het zo verwoord... gaf invulling... doel...
richting... blijdschap... en vrede... aan Jezus leven. En alles en iedereen... die het doen van de wil van de vader...
blokkeerde... moest wijken... het leven van Jezus. waar leer je dat? Dat leer je niet...
in de maatschappij... waarin wij leven. Want daar moet je vooral... assertief zijn... moet je voor jezelf opkomen... maak je punt... en sta op je strepen... je hebt rechten...
maar Jezus was... Jezus wil was gebogen... onder de wil van mijn vader. En hij vond... zijn vreugde daarin. En hoe geldt dat vandaag... voor ons? Hierin heeft de vader...
vreugde... blijdschap... als hij ziet... dat zijn kinderen in de... waarheid... wandelen. Dit ontdek je... in de nabijheid van Jezus.
Het moet in het leven... het gaat in het leven... van de discipel vandaag... om de wil van God. God en God alone. En dit... brengt mij bij één woord...
en dat is het woord... zelfverlogening. Dit kenmerkt het leven van Jezus. Interessant hè... discipleschap. Dit ontdek je...
in de nabijheid van hem. Ik vraag me wel eens af... wat is er door de discipel heen gegaan? Toen hij dan weer daarheen ging... dan stopte hij weer bij die. Dan...
en ze volgen maar. En misschien hebben ze het onderling... wel eens tegen elkaar gezegd... wanneer stoppen we nou een keer? Hij blijft maar doorgaan. Hij blijft maar gefocust. Hij was inderdaad gefocust.
Dat is het eerste wat je ontdekt. Het tweede. Oh, ik had nog één tekst... uit 1 Corinthe 9. In 1 Corinthe 9... daar noemt Paulus... dat hij niet doelloos... rondloopt... maar hij oefende zijn lichaam...
en maakte het... dienstbaar. 1 Corinthe 9... dat hoofdstuk moet je maar lezen... vind ik heel mooi. Paulus die maakte zijn lichaam dus dienstbaar... waar toe? Om de wil van de Vader te doen.
Het tweede. Ik zou vijf aspecten noemen. Vijf zegeningen. Het tweede aspect wat je... ontdekte in de nabijheid van Jezus... ik kan beter hierbij zeggen... wat je ontving is dit.
De Heer Jezus gaf theoretisch... en praktisch onderwijs. Dus met dat hij leefde... onderwees hij. Theoretisch en praktisch.
Schrijf me op... Matthijs 5 vers 1. Jezus ging de berg op... en nadat hij was gaan zitten... kwamen zijn discipelen bij hem... en hij opende zijn mond...
en onderwees hen. In de nabijheid van Jezus... ontvang je onderwijs. Wil je vernieuwd worden in je denken...
dan moet je het woord van God... de ruimte geven... om tot je te spreken. Paulus zegt... laat het woord van Christus... in rijke mate...
in u... wonen. En het woord wonen... wat in het Griek staat... is... dat het woord van God... een bedding zoekt... een bodem zoekt... een grond zoekt...
waar het in kan wortelen... zodat het... vrug gaat dragen. En dat in rijke mate... nou dat ontdek je...
in de nabijheid van Jezus. De heer Jezus... hij gaf... onderwijs. Hij gaf... leerstellig onderwijs. Bijvoorbeeld... als het gaat over gebed.
Dus leerstellig onderwijs... is ook van belang... ook vandaag. Hij gaf leerstellig onderwijs... aangaande de toekomst. Maar hij gaf ook onderwijs...
in de zin van... bemoediging... en aansporing. Denk aan Thomas. Hij gaf ook onderwijs... in de zin van... correctie...
en vertroosting. Denk aan Petrus. En dat alles... met autoriteit. Ik heb het zo neergeschreven... hij prikkelde de geest...
van de discipelen... en zette hen tot nadenken. Vernieuwing van denken. Jezus doorbrak taboes... en leerde zijn discipelen... zelfstandig denken...
en zelfstandig... handelen. Optreden. In de nabijheid van Jezus... ontvang je onderwijs. Wat is dat voor die Petrus... en voor die Thomas geweest? De groep was er gewoon bij...
en hij onderwees. Hij gaf gewoon principes door. Al wandelende. Allopende. En hij corrigeerde hem... en hij zette hem op zijn plek... en hij bemoedigde de anderen... en hij spoorde dan...
onderwijs. Leerstellig... maar ook in de zin van... bemoediging aansporing. Dat is het tweede. Dat ontvang je... in de nabijheid van... Jezus.
Mensen die... een discipel zijn... willen zijn... en los van het woord leven... ontvangen geen onderwijs. En wat bedoel ik daarmee? Ontvangen geen aansporing...
geen bemoediging... maar nou komt ie... ontvangen ook geen correctie. Ontvangen geen vermaning. Is dat belangrijk dan? Of dat belangrijk is.
Daardoor word je gevormd... daardoor word je gekneed. Het woord van God... vernieuwt mijn denken. En dat is zo belangrijk... wat Paulus bedoelt in Romeinen 12... om de wil van God... voor ons leven te...
verstaan. Vernieuwing van denken. Ik kwam tot bekering... geloof het of niet. Ik luisterde soms... vijf, zes spreeken op een avond. Mijn moeder dacht op een gegeven moment... dat ik godsdienstwaanzin had.
En ik begrijp het ergens ook wel... want misschien is het ook wel... een tingeltje extreem. En ik verwacht het niet... van een ander die tot geloven... omgrijp je wat ik doe... maar ik had zo'n honger... en een dorst naar het woord van God... en het is nooit meer weggegaan.
Dat is zo'n zegen. Waarom? Omdat God... jou met zijn waarheid wil vullen. En de waarheid maakt vrij. Die stelt mij in staat... om in deze wereld vandaag te leven...
als een disciple van Jezus. Waar leer je dat? In de nabijheid van... Jezus. In de nabijheid van het woord. Het derde wat ik wil noemen... vind ik prachtig.
In de nabijheid van Jezus... ontdekte je... dat de sleutel van zijn leven... zijn gebedsleven was. Dat ontdek je in de nabijheid van Jezus.
Wil je het bewijs? Ik wil alles bewijzen. Marcus 1, vers 35. En smorgens vroeg... nog diep in de nacht... stond hij op... en ging naar buiten... begaf zich naar een eenzame plaats...
en bad daar. De Heere Jezus... was een man van gebed. hing er niet bij... maar hij leefde... een leven van gebed.
Daar zie je een beweging in. En dat was zijn kracht. Dat was zijn sleutel. Hij bad soms hele nachten door. Hij zocht vaak de stilte op. Hij bad in voorspoed.
Hij bad in tegenspoed. De Heere Jezus... leefde heel zijn leven... afhankelijk van zijn vader. Gebed was de motor van zijn leven. In één keer was je hem kwijt...
als discipel. Waar is hij nou weer? En dan was hij de eenzaamheid ingegaan... om zijn vader te zoeken. Dit leerde je in de nabijheid van Jezus. Dat gebed de motor is.
En ik geloof dat dit de reden is... van de vraag in Lukas 11 vers 1. Welke vraag wordt daar gesteld? Heren...
leer ons... bidden. Je leest nergens dat de discipelen gebeden hebben. Heren, leer ons prediken. Heren, leer ons demonen uit te drijven.
Heren, leer ons zieken te genezen. Ze hebben het wel gedaan. Het vloeide uiteindelijk wel... ergens uit voort. Uit wat? Uit de kracht van gebed.
Want ze hebben met Jezus opgetrokken... en ze zagen dat gebed... voor Jezus de sleutel was... en dat daar bepaalde dingen... uit voortvloeiden. En ze werden verlangen...
niet naar zuivere preken... niet naar bevrijdingspastoraat... maar... wat is uw sleutel? God... leer ons bidden. Als jij met iemand omgaat...
ik heb broeders leren kennen... Godvrezende mannen, Godsmannen... die zo'n krachtige bediening hebben... dat ik zeg... wat is het geheim van je bediening?
Het geheim is niet talenten of gaven. Daar wordt teveel op gefocust vandaag. Het geheim is een leven van gebed. Zoveel verwachting hebben. Ik ben in Bunschoten hier vlakbij bezig met Nehemia.
U bent van harte welkom. Het geheim van Nehemia was... de kracht van gebed. De God van de hemel... Hij zal ons doen slagen. En wij zijn dienaren...
we zullen opstaan en we zullen gaan bouwen. Dit ontdek je in de nabijheid van Jezus. In de wereld vragen ze... wat heeft bidden dan voor zin? En zelfs in de christelijke gemeente...
heeft men er vaak weinig verwachting van... want de bidstonden zijn... de slechts bezochte bijeenkomsten in de... gemeente. Dat zegt iets over... of wij de kracht van gebed hebben ervaren. De discipelen vroegen...
Jezus... leer ons bidden. Want als we... leren... te bidden... dan zullen al die andere dingen ons wel volgen. Begrijp jij? En ze hebben demonen uitgedreven.
Ze hebben zieken geneden. Ze hebben het woord verkondigd. En er geen kracht van uit. Maar dat eerste de sleutel. Maar leer dat. In de nabijheid van Jezus.
Je hoefde er maar te kijken. Dan was hij weer in gebed. Hij toonde in zijn leven... dat hij afhankelijk was van zijn vader. Hij investeerde in tijd en omgang met zijn vader. Dat had prioriteit.
Je onthoudt ze nog wel, hè? Gericht op de wil van de vader. Dat leer je... in de nabijheid van Jezus. Je ontvangt praktisch en theoretisch onderwijs... in de nabijheid van Jezus.
Je leert de kracht van gebed... in de nabijheid... van de Heer Jezus. Het vierde. Wat leer je nog meer in de nabijheid van Jezus?
Als discipel. Hoe word je gevormd? Nou, de discipelen... die hebben gezien... dat de Heer Jezus... een dienende levenshouding...
openbaarde. Hij onderwees niet alleen... dat hij was gekomen om te dienen. Hij... praktiseerde het. En dit is vandaag...
zo belangrijk... ook in de gemeente. Juist als je een taak hebt in de gemeente. Zijn wij bereid om te dienen... in plaats van te...
heersen? De discipelen hebben het gezien. Wil je het bewijs? Marcus 10... vers 45. Want ook de Zoon des Mensen...
is niet gekomen om gediend te worden... maar om te dienen... en zijn ziel te geven... als losprijs... voor velen.
En nu denken heel veel mensen vandaag... dat de Heer Jezus alleen diende... hier op aarde. Maar dat is niet waar. Hij dient nu nog... in de hemel... aan de rechterhand van zijn vader.
Zijn leven... op aarde en in de hemel... wordt gekenmerkt door dienstbaarheid. Nou, je hield het gewoon niet uit hoor... in zijn omgeving... als je niet dienstbaar was.
Je werd gewoon geconfronteerd... even los van wat hij tegen je zei... maar allereerst al door... wat je steeds in hem... zag. Veel mensen...
willen vandaag indruk maken... door wat ze zeggen. Maar ik kan tien keer... tegen mijn vrouw zeggen... dat ik van haar hou... maar als ik ondertussen... brom... en klaag... en mopper... en niks wil aanpakken...
dan zegt ze... hou maar een poosje je mond dicht... ga eerst maar het leven leven. Begrijp je? Jezus had een dienstbare houding. En als je daar... als discipelen steeds omheen stond... dan denk je...
daar gaat hij weer. onze rabbi... die zijn knieën buigt... bij alles wat... verstoten was uit de maatschappij. Voor wie had hij oog?
Matthijs 11 vers 29. Daar leert hij het leer van mij. Dat ik zachtmoedig ben... en nederig van hart. En dan dat bijzondere hoofdstuk...
Johannes 13. Jezus praktiseerde dit principe... door de voeten van de discipelen te... wassen. Wat is dat geweest?
Toen ze daar bij elkaar zaten... daar kwam de rabbi langs. Hij onderwees hen. Ze volgden hen. Hij deelde zijn leven met hen. Maar nou ging die motorbenen... ook hun voeten nog wassen.
Hij praktiseerde wat hij leerde. Practice what you... preach. En waar gaat het heel vaak...
door fout in de gemeente... dat we mooie kloppende preken hebben... maar dat het leven niet deugt. Eigenlijk moeten jullie morgen... allemaal mijn vrouw gaan bellen. Want kijk als je een beetje kan studeren...
en je kan een boodschap in elkaar draaien... en je kan aardig praten... dan kom je er ook wel uit. Maar het gaat er niet alleen om... wat wij prediken. Het gaat er vooral om wat wij leven. En daarom is de gemeente heel belangrijk.
De kringen. Oog voor elkaar. Elkaar aanspreken. Dienstbaarheid... was het kenmerk van Jezus. En die voetwassing in Johannes 13... wat was dat?
Een confronterende daad van Jezus. Dat stemde tot nadenken. En wat zei Jezus... schrijft die tekst vooral op. Johannes 13 vers 17. Na de voetwassing...
Hij zei dit... Als u deze dingen weet... zalig bent u als u ze... doet. Dus hij...
praktiseerde iets... eerst die voetwassing. Hij daalde af. Hij knielde neer. En daarna... legde hij even zijn principe in de groep. Als u deze dingen weet...
zalig ben je. Niet als je mij bewondert. Niet als je zegt... het is toch wat. Toch wel bijzonder. Nee, als je dit gaat doen... goed voorbeeld... doet goed...
waar leer je dit? Voetwassen. Nou, in de wereld waarin wij leven... en in veel gemeenten leer je dit. Oren wassen. Daar kan je gewoon blijven staan. Maar voetwassen... leer je in de nabijheid van Jezus.
Deze wereld leert niet... om je voeten te wassen. Je moet op je streepen staan... en voor je rechten opkomen. Daarom zegt hij... Ik heb er twaalf geroepen om...
begrijp je het nu een beetje? bij mij te zijn. Ja, dat is nog eens een discipleschapsschool, hè? Daar kom je van anders vandaan. Daar worden de meest... harde harten...
zacht en week gemaakt. Klaar gemaakt. Klaargestoond. Voorbereid. om anderen te gaan... discipelen.
Het laatste. Het vijfde. Wat leer ik in de nabijheid van de Heer Jezus? Het laatste. Jezus' leven...
werd gestempeld door... bewogenheid. En dat is iets... als je anderen wil discipelen... en je hebt geen bewogenheid... stop er maar mee... want je maakt brokken.
Bewogenheid... stempelde het leven van Jezus. Kom weer in bewijs... Marcus 9, vers 36. Toen hij de menigte zag...
Heer Jezus... was hij innerlijk... met ontferming... bewogen over hem. Jezus was bewogen... met de scharen. Met het volk. Het waren schapen...
zonder hedder. Dat raakt hem... tot in het diepste van zijn bestaan. Hij was bewogen over Jeruzalem. Als u in Jeruzalem bent geweest... bent u vast in de kerk van die traan geweest.
Daar heb je zo'n uitkijk gehad... en kijk je op Jeruzalem. En daar wordt dan vaak... de geschiedenis door de gidsen... en de leiders verteld... over de bewogenheid van Jezus... over Jeruzalem. Ze leefden in ongeloof...
en keerden zich van hem af. De Heer Jezus... hij wandelde met zijn discipelen... en hij was bewogen over lammen... blinden, kreupelen en doven. Bartimaeus.
Hoe lang heeft hij daar al gezeten? Misschien was het zijn laatste kans. En hij hoorde van de Heer Jezus... en hij riep... Gij zo van David... ontferm u over mij.
En ten midden van die stoep... die menigte... stond... Jezus... stil. Wat zulke discipelen gedacht... gaat hij weer? laat haar nou doorgaan.
En hij stond stil. Dit leer je niet in deze wereld. Als ik het maar goed heb. Als ik mijn natje en mijn droogje...
maar op mijn vakantie heb. Als ik mijn kinderen maar goed heb... en de rest... ach ja... meneer Jezus... hij leefde voor die ander... haalt bewogenheid. Hij was bewogen... tot en met.
En ik vind het zo prachtig... die woorden van Jezaja... die in Lukas 4 terugkomen... vers 18 en 19... De geest van de Heer is op mij. En ik ben gezalfd en gezond...
om een arm met de evangelie te verkondigen. Om gebroken van hart te genezen. Gevangene vrijlating. En blinden het gezichtsvermogen te schenken. Dat doortrok hem.
Bewogenheid. Dat leer je in de bijheid van Jezus. Dat je... nou komt ie... gaat kijken... met de ogen van hem... naar je omgeving. Dan gaat er iets veranderen.
Dan ga je verschil maken... in de tijd waarin wij leven. Broeders en zusters... bladen nu... naar handelingen 4. Nog 5 minuten. Of 6.
Broeders en zusters... het eerste... en daar ben ik zo diep van overtuigd geraakt... meer en meer... waartoe de Heer Jezus zijn discipelen... toen en vandaag... dus de volgelingen...
de leerlingen... de vertrouwelingen roept... is om bij... hem te zagen. En dat vind ik dan zo fantastisch... wat er in handelingen 4 staat. En ik zet dat natuurlijk geestelijk over.
Dat begrijpt u wel. Toen zij nu de vrijmoedigheid... van Petrus en Johannes zagen... en zij merkte dat zij... ongeleerde... en eenvoudige mensen waren...
verwonderden zij zich... en herkenden zij hen... en als mensen die met Jezus... samen geweest waren. Ik vind dat zo geweldig. Natuurlijk...
ze hebben hen... ze hebben hen gezien... in de nabijheid van Jezus... lichamelijk... lijfelijk... dat begrijp ik. Maar ik geloof dat we de lijn door mogen trekken. Wat hebben we gezegd? Je bent het gemiddelde...
van degene met wie je omgaat. Met wie je omgaat... daar word je mee... besmet. Ze herkenden...
hem. En wonderlijk dat de Heilige Geest... dit heeft gewild. Dat er staat ongeletterd... en eenvoudig. Discipleschap is niet voor intellectuelen...
per definitie. Helemaal niet. Dat is voor hen... die bereid zijn... de weg van zelfverlogening te gaan... achter de heiland aan. Intellectueel of niet.
Geletterd of niet. Eenvoudig of niet. Dit is zo bijzonder. En Petrus en Johannes worden herkend. En die herkenning... die gaat bij de een sneller dan bij de ander.
Begrijp je wat ik daarmee bedoel? De een die voordert sneller... qua geestelijke groei... en de groei naar discipleschap... dan de ander. Zeker. Dus de een zal eerder herkend worden... als iemand die met Jezus is geweest...
dan de ander. Maar het proces is in gang gezet. Amen? Daar gaat het om. Die herkenning. Hé, ken je ergens van? Jij lijkt op iemand. Dit was het verlangen van die Joodse vader, toch?
Als hij zijn zoon verbond... aan die uitstekende rabbi. Want in zijn zoon... zag hij die rabbi... terug. Je kan wel zien...
je kan wel zien... bij wie hij onderwijs heeft gekregen. Hij loopt hetzelfde... hij praat hetzelfde... hij heeft iets van dezelfde wijsheid... hij openbaart eenzelfde levenswandel.
Zie je het vergelijk? En ik geloof dat dit vandaag discipleschap is. Want uiteindelijk werd die jonge jongen ook opgeleid... en misschien zou hij ook wel een...
rabbi gaan worden. Die op zijn beurt weer... het was een diepe investering... met het oog op de komende jaren. En dit vind ik zo geweldig.
En hier zie je... ze worden herkend. Let op. Geroepen om bij Jezus te zijn... en als zodanig... herkenbaar.
Omgeleerd. Omgeletterd. Heel gewoon. Toch bijzonder. Vrijmoedig. En geest vervuld. En dan moet je één bladzetten omslaan. Wat staat er in vers 20? Van handelingen 4.
Want wij kunnen niet nalaten... te spreken... over wat wij gezien... en gehoord hebben.
Waar je hart vol van is. Waar je denken door vernield is. Dat komt er vroeg of laat uit. Geloof me. In je praat. In je daden.
In je manier van... vrije tijdsbesteding. Wat is dat met jou? Ik ben met Jezus geweest. Van ochtend nog. Ik ben een disciple van hem.
En voordat ik ga dopen... voordat ik ga onderwijzen... voordat ik andere volken ga maken... tot disciplen van hem... wil ik eerst en vooral eerst...
bij hem blijven. Daar leef ik uit. Dat is het begin van de dag. Vandaag. En morgen. Tot de dag van mijn sterven.
Of tot de dag dat de Heer komt. Dat is mijn fundament. Dat is de bron waaruit ik leef. Broeders en zusters. Ter afsluiting deze vraag. Hoe worden wij...
Volgende keer gaan we verder. Dan ga ik andere dingen noemen. Maar dit is fundament. Hoe worden wij vandaag herkend? Ik bedoel dit niet cynisch... maar ik wil iets duidelijk maken.
Nou, ik sta bekend als een Maranatha-christen. Ze weten in mijn familie en in mijn wijk... dat ik de Heer spoedig verwacht. Nou, dat is natuurlijk mooi. Waarschijnlijk heeft u dat prachtige kaartje...
met het schema uitgedeeld. Zo zal het ongeveer gaan lopen. Ze kennen u als een Maranatha-christen. Een ander zegt... Nou, ik sta bekend vanwege mijn schriftkennis. Nou, daar gaan er vandaag ook heel veel prat op.
Ik heb vandaag heel veel mensen met een heel groot hoofd. Maar als ik dan vraag... heb je nog een brandend hart? Dan worden ze vaak boos op me. Een groot hoofd en een klein hart. Maar de Heer wil dat dat een voet zakt.
Dat je een groot hart krijgt. Voor de Heer Jezus. En voor de mensen om je heen. Je staat bekend vanwege je schriftkennis. En nou weer een ander zegt... Nou, weet je hoe ik bekend sta?
Als een baptist. Baptist dat... is het. Ik ben echt overtuigd hoor. Ja, ik ben ook overtuigd. Maar als dit de enige dingen zijn...
en ik kom uit een traditie... waarin men zichzelf koppelde aan een predikant... of aan een kerkgenootschap. Zo stond men... Oh, jij bent daarvan. Ja, ja. Hier werden ze herkend...
als mensen die met Jezus geweest waren. Ik was pas zo blij toen iemand zei... Dan wil ik je toch een keer een vraag stellen. Waar behoor jij nou bij? Dat vond ik heerlijk.
Nou ja, dan weet je welke antwoord ik al gaf. Maar ik vond het toch wel mooi. Want men zoekt naar hokjes en plaatsjes. En ik volg Jezus. Ik ben een disciple van Hem.
En ik ben geroepen om bij Hem te zijn... en van daaruit... mag ik de wereld ingaan. En als zodanig herkenbaar zijn.
Geroepen om bij Hem te zijn... en als zodanig herkenbaar. Ik besef de voorbeelden... ze zijn wat gechargeerd. Maar ik wil het helder hebben... waar deze tijd behoefte aan heeft. Dat zijn aan mannen en vrouwen...
waaraan je merkt, proeft en ziet... dat ze met Jezus zijn geweest. We kennen allemaal het gezegde. Ik eindig waar ik mee begonnen ben. Waar je mee omgaat...
daar word je mee besmet. Je bent het gemiddelde... van de mensen met wie je omgaat. Broeders, zusters. Wij zijn geroepen...
om bij Jezus te zijn. En ook al zodanig... herkenbaar te zijn. En dat in een tijd... die wij wel duiden als de...
eindtijd. Hij heeft in ons ook niet... leiden gegeven. Dat is een ander aspect. Het komt ook nog wel. Maar dit...
praktiseren we dit. En ik geloof... ook als het gaat om de jeugd... in deze gemeente... Baren en Bunschoten... waar is de jeugd?
Haakt de jeugd nog aan? Of haken ze... af? Ik geloof zelf... toen ik jong was... had ik weinig mensen... in de eigen omgeving...
die echt de Heer kenden. Maar degene... waar wat van uitging... dat waren mensen... die met Jezus geweest waren. Ik wist...
in mijn ongelovige... toestand... te onderscheiden... wie echt was... en wie onrecht was. Ik begrijp je wat ik bedoel. Bij wie het religie was...
en bij wie het relatie was. Dat proef je. En ik wilde er niks van hebben... maar ik wist precies... die man is wel... eng oprecht. Weet je wel. En ontzettend bewogen.
Daar wilde ik liever niet mee... in de buurt komen... want daar moest ik weer wat... daar moest ik wat mee. Weet je wel. Daar kon ik niet zomaar... maar dat heeft die Heer mee te maken. En daarom laten we ervoor zorgen... en voor waken...
dat we echt oprecht... dicht bij de Heer leven. En bevraag elkaar... hoe is het... met dit aspect... van discipleschap. Het zijn...
bij Hem. Laten we de Heer hiervoor danken. En bidden. Als er een aantal van jullie willen danken... en bidden... naar aanleiding van vanavond... dan wil ik de ruimte voor geven... zal ik afsluiten. Oké? Wees vrijmoedig.
Oké?