Brief aan de Kolossenzen - Deel 10

Spreker

Dirk-Jan Jansen

Date
June 12, 2018
Time
19:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Nou, dat betekent dus de allerlaatste avond en ook het laatste gedeelte wat we gaan lezen met elkaar uit deze brief waar we nu ik denk tien avonden mee bezig zijn geweest.

! En ik wil dat lezen uit hoofdstuk 4 van Colossense uit de telusvertaling in vers 10 en dan tot en met vers 18.

Dit is het allerlaatste gedeelte uit deze brief. En daar lezen we uw groet.

Altijd voor uw strijdende gebeden dat u mag vaststaan, volmaakt en ten volle verzekerd in de hele wil van God. Want ik getuig van hem dat hij veel moeite doet voor u en voor hen in Laodicea en hen in Hierapolis.

U groet Lucas, de geliefde arts en Demas, groet de broeders in Laodicea en Nimpha en de gemeente in haar huis. Wanneer de brief bij u is gelezen, zorg er dan voor dat hij ook wordt gelezen in de gemeente van de Laodiceers.

En dat ook u die uit Laodicea leest. En zeg aan Archippus, let erop dat u de bediening die u in de Heer hebt ontvangen ook vervuld. Begroet met de hand van mij, Paulus.

Denkt aan mijn gevangenschap. De ganade zij met u. Tot zover de lezing uit het kostbare woord wat we hebben gekregen.

Wat we mogen bezitten. Wat we mogen lezen. En waar we toch ook helaas van zien dat zo weinig in de gemeenten dit woord echt intens bestuderen.

Want het is het woord van God. En het is voor mij ook iedere keer weer een enorme vreugde. En ook verantwoordelijkheid om dat woord uit te leggen.

Het is ook voor mijn dagelijks gebed eigenlijk wel een inzicht in dat woord. Want we moeten echt onthouden dat dit woord van God een geestelijk woord is.

Het is een woord van leven. En wij kunnen daar alleen in doordringen als we als een kind in geloof afhankelijk zijn van de Heilige Geest.

Zeggen van, Vader wij kunnen dit niet begrijpen met ons intellect alleen. Wij moeten echt door uw geest onderwezen worden. En dat is ook wel mijn gebed elke keer.

Dat wij deze dingen gaan begrijpen en ook toe gaan passen. Het einde van deze prachtige schitterende brief. Ik denk wel een van de meest kostbare gedeelten van het woord van God naast de brief aan Ephesius.

Waarin we allebei zien in al die twee brieven dat Paulus ons laat zien wat eigenlijk de essentie van het christendom is. En dat heeft alles te maken met het woord verborgenheid.

Ik weet niet of jullie dat woord nog een beetje kennen. Het woord geheimenis of verborgenheid. Hij spreekt daarover in hoofdstuk 1. In vers 27.

26, excuses. En dat woordje verborgenheid heeft eigenlijk alles te maken met de essentie van het christendom.

Wat de wil van God is aangaande de gemeente. En hij zegt daar in hoofdstuk 1 vers 26. Dat de verborgenheid die van alle eeuwen in geslachten verborgen is geweest.

Maar die nu is geopenbaard. Dus God heeft iets verborgen gehouden. En hij heeft dat bekend gemaakt.

Aan zijn heilige, aan de gemeente. En dat heeft hij gedaan via de apostel Paulus. In geschreven vorm. Hij is de enige die over die verborgenheid heeft geschreven.

Hij is de bedienaar van dat rentmeesterschap. Om het zo maar eens te zeggen. Nou wat houdt die verborgenheid nu in? Ik zal proberen daar een aantal dingen over te zeggen.

In de Ephesebrief zie je heel duidelijk. Dat er een belofte is geweest. In Christus Jezus. Voor de tijden van de eeuwen. Dus voordat er een schepping was.

Voordat er een wereld was. Heeft God een belofte gedaan. In Christus. Aan Christus. En vanwege Christus. De zoon die bij hem was. De heer Jezus is God.

De eeuwige zoon. En hij was van eeuwigheid af bij de vader. Hij was God. Hij was bij God. Dat stukje kennen jullie wel. Johannes 1. En je moet je zo voorstellen.

Dat God heeft zo'n vreugd gevonden in hem. Dat hij een belofte heeft gedaan. En dat is het eeuwige leven. Een nieuw soort leven. Een leven dat eigenlijk de gestalt is van de heer Jezus.

En die belofte heeft hij gedaan voordat er een wereld was. Maar hij heeft het pas openbaar gemaakt. Hij heeft het pas bekend gemaakt. Toen de apostel Paulus dat ontving.

Van hemzelf. En het houdt in dat de mens. Zoals wij oorspronkelijk zijn. Uit Adam. We zijn allemaal geboren uit een moeder en een vader.

En we behoren dus tot het mensengeslacht Adam. Om het zo maar te zeggen. We zijn Adam versie zoveel. Zoveel. Pameljart.

Kopieën van Adam. Als het ware. En Adam. De hele mens uit Adam. Heeft bewezen dat ze verdorven zijn. Het klinkt niet heel leuk. Maar er is er niet één die rechtvaardig is.

Er is niemand die God zoekt. Zelfs niet één. Ze hebben de heer Jezus. De zoon van God. Hebben ze naar het kruis verwezen. De mens. En God wist dat van tevoren uiteraard. En heeft een nieuwe mens op het oog gehad.

Een volmaakte mens. Een tweede mens. De laatste Adam. En dat is een mens die gemodelleerd is naar Christus. Want hij is de enige de heer Jezus.

In wie God zijn vreugde vindt. In hem vind ik mij welbaar. Hij vindt geen vreugde in de natuurlijke mens. Sterker nog. Hij heeft die natuurlijke mens. Zoals hij uit Adam is.

Heeft hij op het kruis. In de dood geplaatst. Dat vinden we ook in Colossense. Het zij een beetje mysterieus omschreven. Kijk maar in hoofdstuk 2. En dat maakt het moeilijk om de Bijbel te begrijpen soms.

In hoofdstuk 2 vers 11. Daar staat in mijn vertaling. Daar staat. In hem bent u ook besneden met een besnijdenis. Niet met handen verricht.

Dus niet die besnijdenis uit Genesis 17. In het uittrekken van het lichaam van het vlees.

Dat stukje betekent dat God heeft dat vlees. De oude natuur. De mens uit Adam eruit getrokken.

Hij heeft dat in Christus op het kruis besneden. Dat betekent in de dood geplaatst. Is dat helder tot nu toe? Een beetje? Kruisig.

De oude mens is meegekruisigd. Juist. Dus die bestaat niet meer voor Gods aangezicht. Juridisch gezien. Natuurlijk God weet wat van al die mensen nog bestaan.

Maar in zijn rechtvaardige oordeel heeft hij die mensen in de dood geplaatst. En dan heeft hij een nieuwe mens. Dat is de verborgenheid. Een nieuwe mens. Geschapen. Uit jood en heiden.

Samen. En iemand die tot het geloof komt. Is met Christus verenigd. Is in Christus. En zij vormen het lichaam van Christus.

Dus als je tot geloof bent gekomen in de Heer Jezus. Ben je één geworden met hem. Er is een nieuwe mens. Hoofd. En lichaam.

De nieuwe mens. En dat is de Christus. Ik hoop dat het een beetje duidelijk is. Daarom spreekt hij over de verborgenheid van de Christus. Niet over de verborgenheid van de gemeente.

Maar over de verborgenheid van de Christus. Het draait om hem. En... Omdat wij hem niet kunnen behagen. Als natuurlijke mensen. Heeft hij ons juridisch gelegd.

Vaardigd. Hij heeft ons eengemaakt met Christus. En... Hij heeft ons de Heilige Geest gegeven. Christus woont in ons. Met Christus ben ik gekruisigd.

En toch leef ik. Dat is niet meer mij en ik. Maar Christus leeft in mij. En de wet wordt vervuld. De eisen van God worden vervuld. Door hen. Die leven.

Door de geest. Zo mijn 8 vers 4. Niet meer. Ik moet dit. En ik moet dat. En ik moet zus. Maar Christus leeft in mij.

Hoofdstuk 1 vers 27. Daar zegt hij. Aan einde heeft God willen bekendmaken. Welke de rijkdom is van de heerlijkheid van deze verborgenheid. Onder de volken. En dat is.

Christus in u. Het nieuwe leven dat beloofd is. Voor de tijden van de eeuwen.

Is het eeuwige leven. En dat is Christus in ons. Door de Heilige Geest uitgewerkt. Ik hoop dat dat jullie.

Een beetje pakt. Dat je daar. Niet alleen blij van wordt. Maar dat je de vader er ook voor dankt. Van vader het is heerlijk om te weten.

Dat ik. Er wordt niks van mij gevraagd. Maar het is. Christus in mij. Ja. En nu zegt Paulus in deze brief.

Maar. Nou komt het. Als dat leven wat in Christus Jezus is. Zich wil uiten. Dat wil.

Uitleven in ons. Dan moeten wij. Hem alleen. Als onze bron. Accepteren.

En dus vanuit onze eigen bronnen. Alles. Wantrouwen. En ook. Oordelen. Want uit ons zelf. Onze oude natuur. Die er nog is he. Ken je dat?

Die oude. Ik gerichte natuur. Daar moeten wij. Zegt. Hoofdstuk 3.5. Daar moeten wij doden. Dood. De leden die op aarde zijn. Alles wat de mens is.

En heeft. Aan godsdienst. Is vervangen door het nieuwe. De verborgenheid in Christus. Is vervangen door een hemelse Heer. Een verheerlijk hoofd.

En. In vers 19. Zien we in hoofdstuk 2. In het negatieve. Dat iemand niet vasthoudt aan het hoofd.

Uit wie het hele lichaam. Door zijn gewichten en banden ondersteunt. En verbonden opgroeit met de groei van God. Hoe groeit de gemeente.

Even in het positieve. Als de gemeente vasthoudt aan het hoofd. Dat is individueel. Heer Jezus.

Ik kan het niet. Ik kan niet lief hebben. Zoals u dat van me vraagt. Ik ben daar niet geschikt voor. Maar. Ik hou vast aan u. Wie in mij blijft.

Draagt veel vrucht. Ik moet het van u verwachten. Ik wil omgaan met u. Ik wil u zien. Ik wil u. Ik wil met u omgaan. Ik wil. U als mijn vreugde hebben. Verblijt u in de Heer. Ja. Wederom zal ik zeggen.

Verblijt u. Filipense he. Dezelfde ding aan u te schrijven. Is voor mij niet vervelend. En voor u geeft het zekerheid. Zegt hij. Hij moest iedere keer hetzelfde zeggen.

Verblijt je in de Heer Jezus. Ja. Maar er is ook zoveel leuks te vinden. In de wetten. En in allerlei regels. En in allerlei filosofische wijsbegeerden. En in allerlei menselijke gedachten.

Allerlei theologische vindingen. Rijkheden. Dat is ook allemaal heel leuk. Nee. Zegt Paulus. Verblijt u in de Heer Jezus. Dat is het enige wat je nodig hebt. Dat is de verborgenheid namelijk. Hij het hoofd. Hij het lichaam.

Waaruit komt het leven? Uit het hoofd. Het leven komt niet meer uit iets hier beneden. Dat is een moeilijke les. Ik was laatst ergens.

Ik weet niet of ik dat tevoren al heb gezegd. Ook met een preek over. Over Filippense Vibus. Of Colossense Vibus 12. Kom ik zo wel op.

Maar die jonge man. Hij zei. Ja maar wij vieren de Sabbat. Dat is ook door God gegeven aan ons. Nee zei ik. Niet aan de gemeente.

Ja nee. Maar dat is jouw mening. Dat is jouw visie. Ik zeg. Ja maar. Zodra je Sabbat gaat houden. Verbind je je weer. Met de wet.

Met het oude verbond. Met de dingen hier beneden. En wat gebeurt er? Je zicht op Christus verdwijnt. Is echt zo. Hoe meer wij hier ook een baren vasthouden aan uiterlijkheden.

Hoe meer het zicht op Christus zal weggaan. En daarom waarschuwt hij in deze brief. Aan deze lezers. Pas nou op. Waar je je mee vult.

Waar je je mee voedt. Waar je je aan vasthoudt. Nou ja. Hoofdstuk 2 vers 4. Is. Pas op dat niemand je misleidt. Hoofdstuk 2 vers 8.

Is. Kijk uit. Hoofdstuk 2 vers 16. Is. Laat niemand u oordelen. Op het punt van eten en drinken enzovoort.

Dus. Alles wat de aarde betreft. Wat de oude mens betreft. Ook het jonendom. Wat. Bewezen heeft.

Op hun heilige dagen. De zoon van God te kruisen. Het was paasga enzovoort. En ze wilden zich niet verontreinigen. En weet ik veel. Het was sabbat.

De grote dag van de sabbat. Dat hij in het graf lag. Het jonendom. Heeft God. Vervangen. Momenteel. Door het nieuwe bestelde verborgenheid. Wat dus niet wil zeggen.

Dat. Israël. Geen toekomst heeft. Dat snap je wel. Daar ben ik absoluut. Voor. Maar nu. Wat is de wil van God nu? Vandaar ook hoofdstuk 4 vers 12.

Epafras. Die bid daarvoor. Dat komt zo wel. Dat jullie mogen vaststaan. De hele wil van God. Wat zien we vandaag. In heel veel gemeenten. Dat Christus. Wordt vervangen.

Door de mens. Door ons. Het moet over mij gaan. Want ik ben uniek. En ik ben geliefd. En ik ben bijzonder. En mijn identiteit in Christus.

Is mijn hou vast. Mijn positie in hem. Hoe ik geliefd ben. Wordt als een soort psychologisch. Middel gebruikt. Om een goed zelfbeeld te krijgen.

En. Christus verdwijnt. Naar de zijkant. Als een soort middel daartoe. Maar zo zul je dat nooit vinden. In het Nieuwe Testament. Hij zegt in Ephesus 1.

Van na. Gezegend zij de God. En vader van onze Heer Jezus Christus. Die ons heeft gezegend. Met dit. Met dat. Met zus. En dan. Daarna zegt hij. Nou ja. Ik weet voor jullie.

Dat jullie. Dat jullie verlichte ogen mogen hebben. Van het hart. En een geest van openbaring. En wijsheid. Om. Om je eigen plek te kennen.

Nee. Om hem te kennen. Om je eigen. Erfenis te kennen. Nee. Om zijn. Erfenis te kennen. Hoe rijk. Zijn. Erfenis is. Om jouw kracht te kennen.

Nee. Om. Zijn kracht. Jegens te geloven. Te leren kennen. Snap je. Dus. Het middelpunt. Is. Christus. En als je denken dus.

Met Christus vervuld is. Dan heb je dus niet. Een denken wat bezig is met jezelf. Het zij. Positief.

Ik ben zo geweldig geliefd. Ik ben uniek. Ik heb allerlei talent. Nou. Of negatief. Ik ben zo slecht. Ik kan het niet. Dat vind je vooral in de reformatorische gezin. Vandaag. Nou ja.

Als je daar. Ik was laatst. Ergens iemand. Wat een begraaf is meegemaakt. Die zei nou. De mensen die daar zaten. Die werden om. Met de hel om de oren gesmeten. En het evangelie kwam niet.

Dus ook dat is een gevaar. En. En. En hier in deze brief vinden we. He. Dat Paulus zegt. Wandel in hem. Wordt opgebouwd in Christus. Zorg dat je gedachten. Weggaan van jezelf.

Weggaan van jezelf. En gevuld zijn met de heer Jezus. Dat zou een enorme verandering teweeg brengen. In je leven. Als je dat. Dat gaat doen.

Van heer Jezus. Ik wil. Ik wil met u bezig zijn. Niet met mijn eigen positie. Of plek. Of toekomst. Of. Maar met u. Ja. Nou. Dat is de Colossense brief.

Ik hoop dat je dat. Dat je dat in je leven kent. Dat de heer Jezus. De verheerde heer. In wie. Alle schatten zijn. Te vinden. Hoofdstuk 2. Vers 3.

God die ons. Alles heeft gegeven. Betreffend het leven. En de godsvrucht. Zegt 2 Peters. Alles is voorziende. Hij zegt. Hier is mijn zoon. In hem. Dat is de verborgenheid van de Christus. In hem is het leven.

In hem is de vreugde. In hem is de kloos. In hem is de kracht. Zoek buiten hem niets. En wat is vandaag de verleiding. Om naast Christus. Iets anders aan te bieden.

Dat is ook leuk. Is ook goed. Is ook nuttig. Is ook opbouwend. Nee. Naast hem is niks nodig. Klinkt makkelijk.

Toch. Maar het is in de praktijk. En het blijkt ook in de praktijk. Heel heel heel lastig te zijn. Want. Nou ja. Er zijn ontzettend veel.

Leringen. In Nederland. Alleen al. Die van alles naast zetten. Dus. Het gaan we nu maar niet op in. Maar dat is. De inleiding.

Die ik. Bij hoofdstuk 4. Zo even wil doen. Ja. En wat zie je dan. Dat. In hoofdstuk 4 vers 10.

Een aantal mensen worden genoemd. Vanaf dat vers. Daarvoor trouwens. Zo heb je Tychicus. En Onesimus. De vorige keer gezegd. Een aantal broeders.

Een zuster. waarin dit. Wat ik net allemaal gezegd heb. Zichtbaar is geworden. Zij. Hebben.

Op hun. Plek. En op hun. Manier. Iets van Christus. Van de Heer Jezus. Laten zien. Dat is voor ons allemaal anders. De een. Heeft een taak.

In evangelisatie. De ander. Heeft een taak. In het gezin. De volgende. Heeft een taak. In de gemeente. Als. Dienende. Dienstknecht. Of als praktische.

Hulpvoorziening. De volgende. Heeft een bestuurlijke. Plek. De ander. Heeft. Een lerende plek. Weet je. Maar allemaal. Hebben we. De verantwoordelijkheid. Om de Heer Jezus.

Op onze eigen. Plek. Te vertonen. Allemaal. En. Nou. Aristarchus.

Die wordt hier in vers 10 genoemd. Dat is een medegevangen. Ja. En daar staat. Uw groet. En deze mensen.

Die worden genoemd. Zijn allemaal uit de besnijdenis. Zegt vers 11. Er komen drie. Joodse. En drie. Niet. Joodse. Gelovigen. In dit volgende. Stukje. Deze.

Aristarchus. Die was een. Macedoniër. Van Thessalonica. Dat kun je lezen. Overstuk 20. Van Handelingen. Vers 4. En hij had Paulus vergezeld. Op zijn.

Zendingsrijst. Het was een medegevangenen. Nou kijk. Paulus zegt op het eind hier. Denk aan mijn gevangenschap. Waarom staat Paulus gevangen?

Omdat als je de verborgenheid gaat leren. Dan betekent dat het einde van alles wat de mens is en doet. Ook qua godsdienst. En dat vinden mensen niet fijn om te horen.

Toch? En dus werd Paulus in de gevangenis gegooid. Hij werd. Nou ja. De heer heeft het gebruikt hoor. Maar die. Aristarchus was ook gevangen.

Ook hij. Zonder dat er een heel. Nou ja. Verhaal over hem in de schrift staat. Je kunt over hem lezen. In Handelingen. 19. 20. En 27. Maar verder staat hij niet zoveel over hem.

Maar ook hij was een. Ik zou willen zeggen. Een bijna. Anonieme. Medestrijder. Van Paulus. En zo zijn er vandaag velen. Die wegens hun onderwijs.

Wegens hun leven. Gevangen zitten. Tussen haakjes. Misschien niet in een letterlijke gevangenis. Maar ze worden. Door steeds meer mensen. Genegeerd. Of door steeds meer mensen.

Aan de zijkant gezet. Waarom? Ze verkondigen Christus. En de natuurlijke mens doet. Het vlees doet geen nut. Zegt de Heer Jezus in Johannes 6.

Het vlees doet geen nut. Ook onze godsdienst. Wat wij bedenken aan uiterlijke zaken. Is niet de essentie van het christelijk geloof. Het christendom is een zaak.

Van het zien. Op Christus. Dat kun je ook prachtig zien. Vandaag appt iemand mij die tekst. In 1 Petrus 1.

Je zult echt merken. Dat als je de Heer Jezus gaat zoeken. In je gebedsleven. In je Bijbel lezen. In je omgang met God. Dat God dit zegent.

Echt zo. Ik heb jaren. Ja. In een soort schemergebied gezeten. Waar ik ook heel veel bezig was. Met de mensen.

De mens dit. En de mens dat. En het zelfvertrouwen. En zelfbeeld. En dan kan je zeggen. Dat dat. Dat het niet de zegen geeft. Die het geeft. Als je Christus. En hem alleen zoekt.

Nou. In 1 Petrus 1. Zie je dat ook. In 1 Petrus 1 vers 6. Gaat het over. Bedroefd zijn. Door allerlei verzoekingen. Daar staat ook allerlei verzoekingen.

De Heerde God laat het toe. In zijn regering. Dat er allerlei moeilijkheden. In ons leven zijn. Verzoekingen.

De een heeft lichamelijk iets. De ander heeft. Mentaal iets te volgen heeft. Financieel iets. Of. Of. Nou ja. Op relatiegebied. Er zijn allerlei verzoekingen.

En je bent daar door bedroefd. Maar. De beproefdheid van het geloof. Vers 7. Zal.

Uiteindelijk. Tot eer zijn. En tot lof zijn. Van de Heerde God. Dat geloof. Wat wij hebben. En wat is dat geloof.

Dat zie je in vers 8. Hoewel u hem niet gezien hebt. Hebt u hem lief. Hoewel u hem. Nu niet ziet.

Maar gelooft. Verheugt u zich in hem. Met een onuitsprekelijke. En verheerlijke vreugde. Dat is geloof. Geloof is. Ik heb het moeilijk.

Maar ik heb een vreugde. In een onzichtbare Heer. Een onuitsprekelijke vreugde. Daarom kon Paulus zeggen.

De Heer heeft mij bijgestaan. En gesterkt. Twee Timotus 4 vers 17. Ik vermag alle dingen door hem die mij kracht geeft. Filipense 4 vers 13.

Hij zag hem niet. Tenminste toen niet. Maar hij heeft hem wel gezien. Maar wij natuurlijk niet. En wij verheugen ons in hem. En dat had Aristarchus ook gedaan.

En hij was toen in de gevangenis gegooid. Omdat hij dat verkondigde waarschijnlijk. Of dat hij met Paulus had in ieder geval daar mee ging. Hij vergezelde hem. Als je Paulus vergezeld.

Niet letterlijk natuurlijk. Maar als je naast hem gaat meestrijden in de evenheid. Je gaat als het ware dezelfde dingen verkondigen. Je gaat dezelfde dingen uitleven. Je gaat precies dezelfde dingen leren.

En tegen mensen vertellen. Dan kom je in een uitzonderingspositie terecht. Dan kom je in een lastig pakket vaak. Dan Marcus.

De neef van Barnabas. En hier wordt eigenlijk gelijk duidelijk dat hij de neef van Barnabas was. En jullie weten misschien dat Marcus niet mee kon met Paulus.

Hij wilde hem niet bij zich hebben. En weet iemand ook waarom? Dat was hem. Dat kun je lezen in handelingen 15. Ze gingen samen het evangelie brengen. Barnabas wilde Marcus meenemen.

Maar Paulus niet. In handelingen 15 vinden we dat. In vers 36.

En Barnabas zegt nou laten we de gemeentes bezoeken. En te kijken hoe het met ze gaat.

En hij wilde Marcus meenemen. Marcus was een dienstsnef. Maar Paulus achtte dat niet juist. Want staat er dan in vers 38. Hij had hem van Pamphilië af in de steek gelaten.

Dat kun je lezen in handelingen 13 vers 13. Hij was niet met hen meegegaan. Nou Marcus was een Joods man.

En waarschijnlijk als je het zo terug leest in handelingen. Dan had hij moeite met het feit dat de heidenen. Dezelfde zegen bezaten in Christus dan de Joden.

Als de Joden. Dezelfde. De verborgenheid. Jood. Heiden. Tot iets nieuws gemaakt. Een nieuwe schepping. Dus niet de heidenen op Israël geënt ofzo.

Wat je vandaag ook veel hoort. Nee. De heidenen. En de Joden zijn geënt op iets nieuws. Zijn medeleden van het lichaam van Christus.

Nou. Marcus had daar moeite mee. En Paulus zegt. Daar ben je er nog niet klaar voor. Waarom wilde Barnabas hem wel meenemen? Het was zijn neef. Het staat hier. Komt in zijn vier. Vers 10. Persoonlijke banden in onze familie.

Die maakt het soms lastig. Om uit te komen. Voor het evangelie. Van de verborgenheid van Christus. Je bent soms geneigd.

Sympathie te hebben voor je familieleden. Boven je broers of zusters. Als die familieleden. Dat evangelie niet willen gehoorzaam. Of nog niet dat het helder hebben.

En dat was hier ook het geval. Maar. Marcus was weer hersteld. Dat zien we ook hier. Marcus was weer terug.

In de gunst van Paulus gekomen. Want hij kreeg de groeten. Groeten is in het oude of nieuw testament. Een teken van vereenzelviging. Ja.

En er staat zelfs in 2 Timotus 4 vers 11. Hij is mij van veel nut voor de dienst. Zo zie je dat wij ook kunnen groeien. In de kennis.

Van de verborgenheid van Christus. Alles. Verwachten van Christus. En niets van de mens. Van onze eigen oude natuur.

Vers 11. En Jezus. Nou dat is natuurlijk een naam die veel voorkwam toen. Maar er staat genaamd Justus. Waarschijnlijk wilde deze man niet. Op één lijn staan met de naam Jezus.

Van de Heer. Ze zijn uit de besnijdenis. Alleen deze zijn mede-arbeiders geweest. Voor het koninkrijk van God. Die mij tot troost geweest zijn. Nou.

Wat is het koninkrijk van God? Weet iemand dat? Dat komt later. Toch? Ja. Nu nog niet. Op die tijd toch niet hè? Nee. Nee. Maar is het nu wel een koninkrijk van God?

Nee. Nee. Ja. Nee. Omdat het mee eens? Nee. Ik dacht dat het koninkrijk van God onder ons is. In ons is.

Hoe dan? De waardige geest. Maar niet. Nee. Als hij op aarde komt. Dan pas. Ja. Klopt. Dat klopt ook. In de hemelen. Nee.

Het is een lastig thema. Ik zal het proberen. Heel kort. Het koninkrijk van God. Is uiteraard. Een toekomstig koninkrijk. Waarin de Messias. Heerst.

Samen met Israël. Een zegen brengt voor de volken. Koninkrijk van God. Oude testament hè. Maar. De koning werd door de. Joden verworpen.

Gekruisigd. En toen kwam het. Geheimenis. De verborgenheden van het koninkrijk. Er kwam een. Nieuwe vorm van dit koninkrijk.

Koninkrijk. Dat is nu. Daarom zegt hij ook. Hier. Mede arbeiders. Voor het koninkrijk van God. Er is nu ook een koninkrijk van God.

Het zij verborgen. Is dat de gemeente? Nou. Niet helemaal. Niet helemaal. Het koninkrijk van God is. Dat gebied. Waar.

Het gezag van de Heer is. Dat is ook in gezinnen. Terwijl. Niet alle kinderen. Een onderdeel zijn van de gemeente nog. Als je nog niet.

Tot bekering bent gekomen. Behoor je nog niet tot de gemeente. Maar het gezin is wel. In het koninkrijk van God. Daar bevindt zich. Het gezag van de Heer. Die door de ouders. Wordt. Erkend.

Voed uw kinderen op. In het gezag van de Heer. In de tucht van de Heer. Staat drijven. Dus. Het is. Gerechtigheid. Het is vrede. Het is blijdschap door de Heilige Geest.

Het is. Nu vandaag. Zeggen. De Heer Jezus. Heer. Over dit huis. Koninkrijk van God. Ja. Dat is even heel kort door de bocht.

Wat ik nu allemaal even zeg. Hoe is het dat nu? Het is nu ja. En het is straks. Zoals God het bedoeld heeft. Komt straks. Maar zoals God het. Als het ware niet tussen tijd heeft.

De verborgenheden van het koninkrijk. Dat is nu. Koninkrijk van hemelen. En het koninkrijk van God is toch uitwisselbaar. Dus toch eigenlijk misschien nu. Precies. In principe wel ja. Ja. Matthäus wordt vooral het koninkrijk van hemelen gebruikt.

En. Als ik het nog ingewikkelder wil maken. Is het koninkrijk van hemelen ook een vermengde situatie geworden. Vandaag de dag. Met ongelovigen. En valse beleiders.

En onkruid. En dwazen maagden. En dat soort dingen allemaal. Maar het is allemaal het koninkrijk van hemelen. Het is allemaal het gebied van de beleidende christenheid. Je zou kunnen zeggen. Heel breed.

Koninkrijk van hemelen. Iedereen die zegt. Ik ben een christen. Koninkrijk van God. De heerschappij van Christus. Gemeente. Alle mensen. Die wedergeboren zijn.

En het evangelie van de genade. En hun behoudenis hebben aangenomen. In wie de geest van Christus woont. Dat is de gemeente. Koninkrijk van God is een invloedssfeer.

Die iets wijder is. De gemeente. In Baren bijvoorbeeld. Daar wordt erkend. Dat Christus heer is. Maar wie zegt dat al die mensen die hier zondag zitten.

Allemaal tot het lichaam van Christus behoor. Dat weet ik niet. Ze zijn allemaal in het koninkrijk van God. Maar of ze allemaal tot bekeering zijn gekomen. Weet ik niet. Ik ga er vanuit. Niet van iedereen.

Misschien. Waarom noemt hij dat koninkrijk van God hier? Omdat die mensen waren uit de Joden. En die mensen die hadden natuurlijk dat wat u zegt. Dat koninkrijk verwacht.

En dat is voor Joden was dat heel moeilijk. Om dat als het ware in hun denken. Te verschuiven naar de Heer is er nu niet. Het koninkrijk komt niet.

En wij moeten nu gaan verkondigen dat iedereen zich moet bekeren. En zich moet richten op een verheerlijkte Heer. Dat was voor hun moeilijk. Maar ze hebben het wel gedaan. En dus waren ze een troost voor Paulus.

Het was een troost voor hem om te zien. Dat enkele uit zijn volk. Enkele uit zijn broeders naar het vlees. Dat die toch mede-arbeiders waren geworden. Alleen zij, zegt hij.

Voor het koninkrijk van God. Hij zegt dus hier niet voor de gemeente. Maar voor het koninkrijk van God. Dat is namelijk ook een begrip. Romeinen 14 vers 17. Het koninkrijk van God bestaat niet uit eten en drinken.

Maar in gerechtigheid, vrede en blijdschap. Door de heilige geest. Ja, klopt. Daar waar de heilige geest is. Daar is het koninkrijk van God. In de betekenis van Paulus.

Maar in de betekenis van Matthäus 13. Is het koninkrijk der hemelen. Een iets vijder begrip. Want, zegt hij. Het zal gelijk zijn. Aan een mens.

Die tussen de. Terwijl we onkruid zaaiden. Weet je wel. Dat hele verhaal. Dat is ook het koninkrijk der hemelen. Zoals het zich manifesteert. In de christenheid.

Het zuurdeeg. En drie maten meel. En het helemaal doorzuurde. En een boom. Waar alle vogels nestelen. Dus dat is nu vandaag. We hebben een gigantisch systeem op deze wereld.

Dat het christendom is. Met een paus. En een bischoppen. En allerlei soorten stromingen. Leringen. En secten. Ja. Dat is allemaal klokken. Kijk daar heen. Maar daar binnen is die ene parel.

Van grote waarde. En dat is de gemeente. Ja. En. Voor ons. Ben jij dat?

Ik doe niks. Nee. Ik heb hem onmiddellijk. Hij piept alleen. Hij piept alleen. Mag wel. Zijn buik. Oh, daar zit je buik. Nee, maar. Voor ons kan het ook een troost zijn.

Toch? Als we mensen ontmoeten. Die mede arbeiders zijn. In het koninkrijk van God. Dat is toch fantastisch. Als je dat meemaakt. Ik was vorige week dus in Hilversum. En dan zei hij iets van.

Er waren iets van. Veertien, vijftien. Jonge mensen. Die een heel jaar lang. Daar onderwijs krijgen. Elkaar ook leren kennen. Discipleschappen. Trainen als het ware.

Om zo voor het koninkrijk van God. Bruikbaar te zijn straks. Dat vertroost mij. Niet alleen. De waarheid uit de schrift. Maar ook mensen in wie je dat ziet. Werkelijkheid worden.

Dat geeft een enorme troost. Ja. Nou. Het koninkrijk van God. Dat is eigenlijk een heel. Uitgebreid thema. Dat kan ik niet. Allemaal heel kort even aangeven. Maar. Ik hoop dat het toch wel duidelijk is.

Ja. Even zien. Dan vers 12. U groet Epaphras. Dat was een van hun.

Dat was de stichter. Als het ware van die gemeente. Zou je kunnen zeggen. Degene die het evangelie aan de Colossense heeft gebracht. Maar deze man. Was een bidder. En dan heb ik het niet over.

Het bidden in de zin van. Wees ook bij Pietje. Want die heeft last van zijn benen. En de Klaas. Want die. Heeft het moeilijk op zijn werk. Dat is ook bidden. Dat is ook goed. Dat moeten we ook doen. Maar hij bad.

Met een geestelijk doel. Hij was. Zegt hier. Een strijder. In de gebeden. Nou. Die mensen. Die heb je zo nodig.

In de gemeente. Hij zegt namelijk. Dat u mag vaststaan. Volmaakt. Dat betekent volwassen. En ten volle. Verzekerd. In de hele wil van God.

Wat is die hele wil van God? Nou. Dat is. Wat we ook in hoofdstuk 1 vers 9 hebben gezien. Dat de mensen. Als ik het even naar Baren mag verplaatsen. Dat de mensen. De rennerswijk en Baren.

Hun zicht. Enkel en alleen blijven houden. Op de verheerlijkte Heer in de Heer. Dat ze niet worden afgeleid. Door. Stukje wet. Stukje. Regel. Stukje. Traditie.

Dat ze dat als houvast hebben. Maar dat ze mogen blijven vaststaan. In de hele wil van God. Zijn raadsbesluit is. Dat Christus. Het hoofd is van de gemeente. En dat als wij samen komen.

Dan komen we samen. Tot de naam van Christus. Als wij een bidstond hebben. Hebben wij een bidstond. In afhankelijkheid van de Heer. Als we onze kinderen opvoeden. Is dat in de tucht en vermaning van de Heer.

Snap je? Dat woord Heer. Hoort echt bij het Koninkrijk. Van God. En hij streed. Hij streed daarvoor. Op zijn knietjes. En waarom is dat zo belangrijk?

Nou omdat vandaag. We massaal worden afgeleid. Van Christus. Ik had van de week. Ik ben nou bezig met een boek over. Het evangelie naar de mens.

Om het zo maar te zeggen. En daar zie je dus. Ik heb wat. Wat onderzoekjes gedaan. Op internet. En daar zie je. Dat heel veel gemeenten hebben. Allemaal staan van ja. Deze gemeente is bedoeld. Zodat je.

Het beste uit jezelf haalt. Weet je wel. Of. Het beste uit je leven halen met God. Dat soort dingen. Nou.

Dat is niet het evangelie. Dat is niet de hele wil van God. Het gaat niet om. Het beste uit jouw leven. Het gaat erom. Dat dat aardevat. Afgebroken wordt.

En dat Christus zichtbaar wordt. Waar gaat dat doen? De meeste gemeenten. Als ik die visie bekijk. Komt de naam van de heer Jezus niet eens voor. Zeg zo. Ook niet. Voor.

En dat is. De strijd. En daarom hebben we nodig. Dat er mensen zijn. Die strijden. Voor de gemeente. Voor de broeders en zusters. In Baan. Of Buntschoten.

Of waar je ook zit. Vader. Ja. Richt onze ogen op Christus. Elke keer weer opnieuw. Want het gaat al zo snel. Wordt het gewoon een gewoonte. We gaan avondmaal veren.

Nou oké. Maar dat het weer fris. En dat het weer nieuw mag zijn. Dat je weer. Je mag verheugen in hem. Met een onuitsprekelijke vreugde. Dat is. Dat is strijden in het gebed.

En dat kan niet iedereen doen. Want je hebt allerlei dingen om voor te bidden. Voor ongelovigen. En voor allerlei praktische dingen. En voor de overheid. Nou ja goed. Maar er zijn mensen die hebben dit op hun hart.

Die hebben een last. En dat zijn ook de slaven van Christus. Dat staat er ook bij. Een slaaf van Christus Jezus. Dat is niet zomaar even wat. Dat zegt hij niet van iedereen. Dat is iemand die zich helemaal heeft.

onderworpen in de dienst aan Christus. De Heer Jezus. Maar het wordt steeds minder. Dat je in gemeentes mensen tegenkomt.

Die vol zijn van de Heer Jezus. Die echt over hem willen praten. Die over hem willen nadenken. Die over hem willen leren. Dat kom je steeds minder tegen. Je zegt zo.

Het gaat wel over God. En over zijn liefde. Maar over Christus Jezus. En alles wat in hem te vinden. Dat is toch even wat lastiger. Vers 13.

Want ik getuig van hem. Dat hij veel moeite doet voor u. Zoals Paulus een strijd had voor hen. Had hij ook moeite. Het is moeite doen. Het is een last op je hart hebben.

Het is. Ja hoe moet ik het zeggen. Het is zoals Paulus zegt. De zorgen van de gemeente overvallen mij dagelijks. Weet je wel. Het was. Ja. Hij heeft drie jaar.

Dag en nacht. Iedereen terecht geweest in Ephesus. Onder tranen. Het is echt een strijd. Het is niet zomaar even gezellig. Nou hoe gaat het met jou. Het gaat gezellig. Gaat goed. Ja gaat goed. Nee. Het is.

Heb jij nog je hart vol van Christus. Broeder of zuster. En Epafras. Die bad. Die bad. En die smeekte de Heer. Dat hij dat gaf in zijn genade. Maar hij bad ook voor hen in Laodicea.

In vers 13. En nog een gemeente in Hierapolis. Nou wat is er uiteindelijk van de gemeente in Laodicea terecht gekomen? Slap.

Slap. Nou. Ik. Ik ben rijk. Ik. Heb mij verrijkt. En. Ik. Heb aan iets gebrek. Dat is een beetje luide zee.

Drie keer ik. He. En de Heerde Jezus zegt. Ja. Ik. Sta aan de deur. Van de gemeente notabene. En dat klopt.

Maar als er iemand is daar in die gemeente. Die een beetje oren heeft. Die open doet. Ik. Ik. Ik. Ik. Ik. Ik. Ik. Ik.

Ik. En dat is ook een mysterie voor mij. De Heerde verhoort de gebeden. Maar toch. De verantwoordelijkheid van de mens. Wordt niet uitgeschakeld.

Nou. Hierapolis. Daar weten we verder niet zoveel van. Daar. Was ook een gemeente. Maar we hebben daar geen brief aan.

Of van. Trouwens ook niet van Laodicea. En dan vers 14. U groet Lucas de geliefde arts. Dat is een mooie naam he. Vind je niet Lucas? Ja. Waarom staat hier de geliefde arts?

Dat is heel belangrijk. Hij was natuurlijk geliefd. Maar hij was een arts. Paulus nam een arts mee. Nuchter. Het zou mij niet verbazen.

Ik weet het niet zeker. Als Paulus de medische zorg nodig had. Van deze geliefde arts. Want hij had een doorn voor het vlees. Of dat nou iets lichamelijks was of niet.

Het is niet helemaal duidelijk. Hij had iets in ieder geval aan zijn ogen. De gelaten die hadden hem niet bespuugd. Zegt hij. Het was in de oudheid een soort gewoond. Als iemand een beetje afzichtelijk uitzag.

Dat hij bespuugd werd. En het dorp werd uitgegooid. Dat was bij hem niet gedaan. Maar je hebt hem mij ontvangen als een engel. Ja als Christus zelf. Dus hij had iets. Hij kon ook niet goed lezen.

Hij kon niet goed zien. De hoge priester kon hij niet goed onderscheiden. In handelingen 23. Hij schreef met grote letters. Dus misschien iets aan zijn ogen.

Dat zou kunnen. En hoe het ook is. Maar hij had een arts bij zich. En het is voor ons een aanwijzing. Om niet te veel bezig te zijn met gebedsgenezing. Genezende personen.

Die beweren dat allemaal te hebben. Die gaven. Want. Ik denk. Dat bidden voor zieken. En de zieken zalving.

In het geval van. Ernstige zieken in de gemeente. Ik weet niet of dat hier wel eens gebeurt. Ik denk het wel. Ja. Dat dat de normale weg is. We sluiten natuurlijk de soevereine wil van de heer niet uit.

In bepaalde tekenen. Of bepaalde wonderen. Laat ik het zo zeggen. Maar. De leer die vandaag de ronde doet. Dat genezing komt.

Als je genoeg geloof hebt. Dat is echt. Niet uit het. Uit het woord. Een geliefde arts. Nam die mee. Hij was nuchter. Tegen Timotheus zegt hij. Gebruik een weinig wijn.

Voor je maag. En je vele. Zwakheden. Het woordje zwakheden. Infirmities. In het Engels. Duidt op. De zwakheid van Timotheus.

Dat is een. Fysiek een zwakke man. Er zijn lichamelijk zwakke mensen in de gemeente. Die zijn er. En dan kun je wel gaan roepen.

De heer geneest. En kom naar mij. En ga naar. Weet ik waar over heen. Maar. Ik heb inmiddels. Ontdekt dat dat. Ja.

Dat er ontzettend veel leugens ook in die wereld rondgaan. Ik heb duizenden mensen die genezen. Nou. Ik geloof er niks meer van. Na alles wat ik heb meegemaakt op dat gebied. Dat is best veel eigenlijk al.

Demas wordt ook hier genoemd. Het omgekeerde van Marcus. Marcus was afgeweken. En werd hersteld. Demas.

Demas. Was hier nog. Bij de heer. Nee. Dat zeg ik verkeerd. Hij was bij Paulus. En hij is later. uit liefde voor de tegenwoordige wereld.

is hij bij Paulus van Daan gegaan. in 2 Timotische 4 vers 10. Maar dat betekent niet. Dat hij geen christen meer was. Maar.

De tegenwoordige wereld. Lief hebben. betekent wel. Dat je die verborgenheid. Dat Christus. Daarboven juist alles is. Dat je dat de rug toekeert.

Dat je het lijden. Het kruis. Wat het met zich meeneemt. Om Christus te volgen. Dat je dat niet meer wil. Dat je een comfortabel leven wil. Plus. Christus.

En dat gaat natuurlijk niet. Maar. Het is niet een ongelovige geworden. Demas. Hij was naar Thessalonica gegaan. Uit liefde voor de tegenwoordige wereld.

En de wereld is een gigantische verleiding. Om ons van de heer Jezus af te houden. Toch? Ik bedoel. Mijn schoonvader. Die gelooft niet.

Maar die is helemaal. Best wel. Sportlief hebben. Maar als ik dan zie. Dat is gewoon elke week. Is er wel wat. Ik bedoel. Je kan. De ene wielren is nog niet voorbij. Of het volgende. En dan Max Verstappen.

Die racet dan weer dan. En dan is er weer tennis. En dan is er weer WK. En als dat weer afgelopen is. Is de competitie er weer. En dan is het toe de Frans. Dus je bent voortdurend.

Bezig. Alleen al daarmee. Nou zeg ik niet dat het verkeerd is. Om een keer natuurlijk. Een sport te kijken of zo. Maar de tegenwoordige wereld lief hebben.

Dat is toch wel een ander verhaal. De wereld die Christus gekruisigd heeft. En hem niet wil. Daar moeten we voor waken. Vers 15. Groet de broeders in Laodicea.

En Nimfa. En de gemeente in haar huis. Even kijken. Afslaagd drie kantjes.

Oké. Tja. Weet je. Toen hadden ze gemeenschap. Met elkaar. En vandaag. Hebben we in Baren.

Hoeveel kerken hebben we in Baren. Weet jij dat? Hoeveel? Ja. Dertig of zo. Ik weet even. Ik roep maar wat. Niet zoveel. Niet zoveel. Niet zoveel als in Bunsland. Nee. De gemeente.

Gisteren is dan. Ik heb ze ooit. Ik heb je allemaal aanhoudschreven. Stukken. Stukken. Dat is een kinderhevalisatie. Ah ja. Stukken. Tien. Twaalf. Oké. Ermelo heb je geloof ik 35.

Waar ik vandaan kom. Ermelo. Ermelo. Ermelo. Ermelo. Ja. Maar je moet je voorstellen. In de Bijbelse tijden. In het Nieuwe Testament. Was er gewoon de gemeente. In Korinthe.

Die kwamen samen in huis A. B. C. Maar het was de gemeente in Korinthe. De gemeente in. Op Creta. Zelfde verhaal. Maar het was de gemeente op Creta. En die moesten oudsten hebben.

Die oudsten waren oudsten van de gemeente op Creta. En misschien kwamen ze samen in vier huizen of twee. Die oudsten waren gemeente in Creta. Gemeente in Korinthe hadden die oudsten. En zo gold het voor elke plaats.

En al die plaatsen waren met elkaar verbonden. Er was niet zoiets als een soort onafhankelijkheid. Wij bepalen onze eigen regels. Dat wilden de Korintheers wel. Maar Paulus zegt.

Jullie hebben zonder ons geregeerd. Ik bedoel. Wij hebben niet de gewoonte te twisten. Even minder gemeente van God. Zegt hij. Dus die gemeente onderwiepen zich aan de leer van de apostelen.

En hadden onderling gemeenschap met elkaar. Groet die. Groet daar. Doe de groeten aan zus. Ze hadden ook inzamelingen onder elkaar. Van Macedonië voor de gelovigen in Jeruzalem.

Er was heel veel gemeenschap. Vandaag hebben we dat niet meer. Vandaag is er niet meer de gemeente te baren. Die samenkomt op die plaats. Vandaag heb je allerlei groeperingen.

Die zichzelf hebben afgescheiden van de ander. Met allerlei regels. Met allerlei regels en leerstellingen. En men heeft eigenlijk weinig contact nog met elkaar. Denk ik.

Ga ik vanuit. Misschien hier en daar wel bepaalde kringen. Maar toen was dat dus niet zo. De broeders in Laodicea kregen echt de groeten. En Nimfa.

Dat was de zuster. Die de gemeente in haar huis ontving. Wat al zegt. Dat die gemeente niet bestond uit 2000 mensen of zo.

Of duizend mensen. Het waren geen gigantische groepen. Maar. Zij ontving de gemeente. In haar huis. Dat betekent niet.

Wat helaas ook een aantal broeders leren. Dat zij een soort oudste was of zo. Of een soort apostel. Of een soort leider. In die gemeente. Dat staat er niet.

Ze heeft haar huis open gezet. En dus. Is ze een mede arbeider geweest in het koninkrijk van God. Ja. Vers 16.

Wanneer de brief bij u is gelezen. Dus die Colossense brief. Werd naar Laodicea gebracht. En die mensen gingen allemaal zitten. Die zeiden. Nou. We hebben een brief voor Paulus. Oh. Nou.

Lees voor. Vier hoofdstukken. Tjongejonge. Dat is best wel veel. Ik weet niet hoeveel mensen vandaag nog zouden kunnen uitzitten. Best wel een lange schriftlezing eigenlijk.

Maar goed. De kinderen waren erbij. Iedereen moest het horen. Want we hebben ook de vorige keer gezien. Dat in Colossense 3. De kinderen worden aangesproken. Wat voor mij een aanwijzing is.

Vers 20. Dat de kinderen niet een aparte dienst hadden. Of die moesten naar de crash of zo. Nou. En we zaten allemaal bij elkaar. Denk ik. Kinderen. Wees je ouders en alles gehoorzaam. Die brief werd voorgelezen.

En de Laodiceese kinderders. Die hoorden. Kinderen. Wees je ouders en alles gehoorzaam. En de ouders keken dan even zo. Heb je het gehoord? Paulus. Paulus. Ja. En dat hij ook wordt gelezen in de gemeente van de Laodiceers.

En dat u ook die uit Laodicea leest. Dus er was ook een brief geschreven door Paulus aan Laodicea.

Dat hebben we helaas niet meer. Of helaas. Het is de wil van de Heer. Dat is niet helaas denk ik. We hebben het complete woord van God. Maar er was een brief aan de Laodiceers. En die werd ook weer in de Colossense gemeente voorgelezen.

Bij die mensen daar in die huizen. Of waar ze ook waren. Ja. Alleen het is geen garantie. Garantie. Dat je ook bij de verborgenheid.

Bij de Heer Jezus blijft. Niet het gebed van Epafras. Niet het voorlezen van de Colossense brief. Niet deze studie die ik geef. Voor jullie. Voor de mensen die het luisteren op internet.

Is een garantie. Dat je tot het einde toe. Blijft volhouden. Blijft vasthouden aan Christus. Dat je niet laat wegdrijven van hem. Daar gaat de hele schrift Nieuw Testament over.

Drijf niet af. Dat is Hebreed 2. Vers 1. Sta vast in de Heer geliefden. Filipense 4. Wandel in hem. Colossense 2.

Hij leerde hen aan gaan naar de Heer Jezus. Handelingen 28 is dat. Vers 32. En niemand rukt hem uit mijn hand. Hoe zit dat dan? Niemand rukt hem.

Ja. Goeie. Niemand rukt hen. Nou. Uit mijn hand. Dat is. De ene kant is dat. De vader heeft een groep mensen.

Bestemd. Voor het eeuwige leven. Hij heeft ze gegeven aan de zoon. En niemand kan ze uit de hand van de zoon rukken. Van de vader toch? Hm? Van de vader toch? De vader en ik zijn één.

Hij zegt ook mijn hand. Alleen in de Colossense brief wordt de verantwoordelijkheid aangesproken. Als je niet tot het einde toe dit de hoop blijft vasthouden.

Over stuk 1 vers 23. Dan zal de prijs uiteindelijk je toch nog ontglippen. Gezien naar de verantwoordelijkheid van mensen. Dus.

Zij die niet vasthouden aan de heer Jezus. Tot het laatste moment. Zijn ook niet. Door de vader en de zoon gegeven. Zo zou je het ook kunnen zien. Dus. Zij die wel behoren tot de familie van God.

Zullen ook volhouden tot het einde. Want hij is het. Die het willen en het werken niet bewerkt. Dat is ook waar. Maar we hebben die twee kanten. Als je niet de verantwoordelijkheid van mensen aanspreekt.

Alleen maar roept van. Nee. Maar het is allemaal genade. Niemand rukt ze uit je hand. Kom zoals je bent. Dat soort taal. Ja dan. Kunnen mensen denken.

Ja ik kan doen wat ik wil. Want ik ben toch eeuwig behouden. Maar dat is niet. Evenwichtig. Begrijp je wat ik bedoel? Het ene hebben we nodig. Voor onze harten.

Als we het even moeilijk hebben. En het andere hebben we nodig. Als we dreigen af te drijven van Christus. Dus pas op. Laat niemand u de prijs van ons zeggen. Maar zij die uiteindelijk de prijs missen.

Dat zijn zij die in het koninkrijk der hemelen. Niet een levende verbinding met Christus hebben. Want God zorgt ervoor dat wat hij hier begonnen is. Tot het einde toe ook zal volbrengen.

Dat is ook weer zijn kant. En dan Israël. Dat is natuurlijk ook moeilijk. Hij heeft alles gedaan wat niet mocht. En dus. Toch wordt het behouden. Ja wij hebben ook alles gedaan wat niet mocht.

Wij hebben hem ook gekruisigd. Ja ja. En daarom zegt hij ook in Romeinen hoofdstuk 9. Daarom is het niet. Hij die rent of loopt. Of hij die wil.

Maar het is. De barmhartigheid van God. Als het aan ons la zou liggen. Zou er niemand behouden worden. Maar het is hij.

Er barmt zich over wie hij wil. Hij ontfermt zich over wie hij wil. Hij in zijn liefde heeft ervoor gezorgd. Dat er een groep. De gemeente. Behouden wordt.

Van de komende toer. Nou. Waarom ik wel. En waarom. Weet ik veel. Wie allemaal niet. Ik weet het niet. Waarom. Ben jij door de vader.

Aan de zoon verbonden. Voordat er een schepping was. En andere mensen niet. Dat is de uitverkiezingen. De genade van de heren. Daar kan ik geen antwoord op geven. God wil ook dat alle mensen behouden worden.

Ik heb het zonder gevraagd. Aan wie? Aan de voorganger. Weet je wat hij zei? Nou. Iedereen is geroepen. Voilà. Maar niet iedereen is uitverkomen. Iedereen is geroepen.

Dat staat natuurlijk in de Bijbel. Ja. Maar waar staat dat ook weer? Je had al toch teksten hoor. Het staat echt in de Bijbel. Ja. Maar het gaat iedereen geroepen.

Dus dat is ook zo. Iedereen wordt ook geroepen tot het heil. Maar niet iedereen neemt het aan. Dat is natuurlijk. Ja. Ja klopt. Ik vermoed dat het ook staat in de Matthäus. Waar de heer Jezus dat over het volk is en leeft.

Niet iedereen die geroepen is ook uitverkoren. Want zij waren natuurlijk geroepenen. De geroepenen. Door het evengeven. Je mag niet zeggen. Hij is niet uitverkoren. Je moet zeggen van.

Hij neemt het niet aan. Hij laat zich niet trekken. Klopt. Want als je zegt uitverkoren. Dan is het net of ik ben die. Ik ben die. Ik ben die. En die horen bij mij. Maar iedereen is geroepen. Zei hij.

Iedereen is geroepen. Maar sommigen laten zich niet trekken. Voilà. Ja. Daar moet ik nog even over nadenken. Of dat. Hij is gestorven. Echt. In de taal. In de Bijbel. Ja klopt.

Hij is gestorven voor alle mensen. God wil dat alle mensen behouden worden. Absoluut. Maar in de taal van Paulus is het. Hij die hij heeft geroepen. Die heeft hij ook verheerlijk. Dat is Romein 8.

Dus hij heeft niet iedereen geroepen. In de zin van. Tot het heil. Maar hij heeft wel iedereen uitgenodigd. Dat is wel zo ja. Iedereen mag komen. Daar ben ik het helemaal mee eens.

Uiteraard. Daarom evangeliseren wij ook. Anders zou dat geen zin hebben. Nou. Vers 17. Zeg aan Archippus. En dat is een heel belangrijke.

Want hoeveel mensen zijn er vandaag niet. Die hun bediening niet vervullen. Ze hebben een gaar van de Heer gekregen. Ze doen niks. Ik ken zulke mensen.

Ze hebben een prachtige bediening. Die ligt in hun leven. Ze hebben een gaar van de Heer gekregen. En ze doen helemaal niks. Daarmee. Daarom staat hier. Let erop dat u de bediening die u in de Heer ontvangen hebt.

In de Heer. Niet van weer. In de Heer. Dat is in hen. Ook vervuld. We moeten blijven bij de taak waarvoor we geroepen zijn.

Kijk. Ik kan wel gaan zeggen. Ik ga nu ineens een evangelisatie campagne starten. Dat is niet mijn ding. Weet je wel. Dus iedereen heeft zijn bediening.

In het koninkrijk van God. In de gemeente. Iedereen heeft zijn taak. Maar je moet het ook vervullen. En wat je taak is. Wat je bediening is. Dat heeft de Heer op je hart gelegd.

Je weet het. Als je gaat functioneren. In het koninkrijk van God. Dan weet je. Hé. Hier ligt zegen op. Hier voel ik mij. Op een plek.

Hier ben ik echt. Door de geest. Ervaar ik daar echt een zegen. Snap je wat ik bedoel. Dat had ik toen ik voor het eerst. In het jaar 2000 of zo. 1999. Werd gevraagd.

Om een keer te spreken. In een gemeente van zes man of zeven. In Noord-Frankrijk. Wil jij een keer zondag spreken. Oeh. Hele avond voorbereiden. Weet je wel. Zenuwachtig.

In het Engels ook nog. Maar het was gelijk van ja. Het woord uitleggen. En het woord onderwijzen. Dat was gewoon de bediening. Punt. Nou iedereen heeft dat.

Maar vervul het ook. Ben jij het? Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja.

Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja.

Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. Dus er zit nog wel wat voor.

Niet iedereen geroepen. Nee, degene die bestemd is. Ik vind vaak dingen in de bijbehoor. Zo paradox. Het is het een en het is het ander. Zoek dat maar eens uit. Dat is zo. Heel veel.

Noem eens wat dan. Ja, daar mag je nog vijf minuten over nadenken. Ik weet er een. Jij weet er een Gerba. Raag tot kan de z'n lasten. Ieder moet z'n eigen pak dragen. Nou, en nu?

Ja, dat klopt. Dat is allebei zo. Nee, draag tot kan de z'n lasten betekent... Die tegenstrijden kan. Nee, want draag tot kan de z'n lasten betekent dat je elkaars moeilijkheden moet ondersteunen.

Dat je voor zover het van ons afhangt elkaar moet opbeuren. Ween met de wenende, wees blij met de blijde. Maar ieder moet z'n eigen pak dragen betekent dat ieder z'n eigen verantwoordelijkheid in het leven.

Je kan niet de verantwoordelijkheid van een ander op je nemen. Een vriend van mij is net gescheiden. Nou, ik heb geholpen met z'n huis, weet ik veel. Dus ik draag z'n lasten.

Maar ik ga niet z'n pak dragen. Waarom is hij gescheiden? Waarom is het zo gelopen? Dat is z'n pak, z'n verantwoordelijkheid. Dat kan je niet van iemand afnemen. Dat is denk ik het verschil. Dat helpt als je een boek geschreven hebt over de gelaten brief.

Dus dat staat nog in mijn hoofd. En de laatste vers is de groet met de hand van mij, Paulus. Dat deed hij altijd aan het einde van zijn brieven. Schreef hij even een zinnetje met z'n eigen hand, want hij liet het meestal dicteren.

In de Romeinenbrief aan. Weet jij het? Hoe heette zijn schrijver? Romeinenbrief? Ja. Nee, dat is Lukas.

Weet jij het Henk? Ja, ik weet dat het er staat. Maar ik weet de naam even niet meer. Maar Tertius. Het betekent de derde. Tertius? Ja. De derde.

Waarom zou hij de derde zijn? Schrijven van Romeinenbrief, de derde. Ik ga er op twee gehad. Ja, klopt. Gods geest.

Paulus, die is de mond. En Tertius de schrijver, de derde. En hier was het ook iemand, waarvan we de naam niet hebben. Die schreef het namens hem op. En hij zegt, de groet met de hand van mij denkt aan mijn gevangenschap.

Nou, elk woord heeft zijn bedoeling. Wij hoeven niet te denken aan zijn historische gevangenschap van 2000 jaar geleden. We zullen voor je bidden. Nee. Maar, wat betekent het voor nu?

Denkt aan mijn gevangenschap. Dat is een moeilijke vraag, hè? Ja.

Maar wie zit er gevangen? Vanwege de leer van Paulus. Dus, wie wordt er in zijn eigen gemeente of zijn eigen kerkelijke organisatie, als het ware, aan de kant gezet, genegeerd, of nog erger.

Vanwege het feit dat hij deze dingen uit deze brief wil onderwijzen, wil leren, wil uitleven. Dat is denken aan mijn gevangenschap. Dat hoort er gewoon bij. Echt.

Maar waarom was Paulus nou gevangen? En dat is in Jeruzalem. Ja, maar de Romega was toch in Jeruzalem.

Ja. En daar hield hij toch op een gegeven moment, ja, breed, zeg maar, moest je toch verantwoorden. Ja. Dan spreekt hij toch het volk toe.

En dan spreekt hij toch over de Heer die opgestaan is. Dan gaat het over de opgestaan. En dan vangen ze over. Ja, klopt. Maar natuurlijk, dat heeft ook alles te maken met de verborgenheid.

Dat de Christus, die Heer... Als hij zich niet had beroepen op de keizer, dan was hij waarschijnlijk vrijgelaten geweest in Jeruzalem. Want ze konden in hem niks willen. Maar hij beliep zich op de keizer. Misschien ook omdat hij toch altijd wel het idee had dat hij naar Rome moest ofzo.

Maar het is een lastig verhaal. Want hij reist gebonden in de geest naar Jeruzalem. Dat is niet de Heilige Geest.

Dat was zijn eigen geest. Hij had zichzelf voorgenomen om naar zijn broeders in het vlees om te zien. Naar de Joden. Hij ging naar Jeruzalem om hem... De Heilige Geest zegt van, nou ja, daar staat je veel verdrugging te wachten.

Maar hij heeft daar zelfs bijna in de tempel nog geofferd. Dus hij werd zo gedreven door de liefde voor zijn eigen volk dat hij bijna helemaal weer terugging naar het Joodse systeem.

En uiteindelijk is hij inderdaad voor de keizer verschenen omdat hij zich beriep op zijn Romeinse afkomst. Maar het begon met zijn prediking. Het begon met de aanstoot die hij had onder de Joden vanwege de opgestaande Heer.

Die God tot Christus gemaakt heeft. En die jullie gekruisigd hebben. Dat zei Peters overigens. Maar zijn boodschap was hetzelfde. Nou de genade zijn met u. Daar sluit hij mee af.

En dat is ook een gebruikelijke afsluiting. Maar dat betekent eigenlijk... Alles wat de verborgenheid is kunnen wij alleen maar begrijpen door de genade van God.

Wij leven niet onder de wet. In het systeem van nader tot God op voorwaarden van onze prestaties. Maar wij leven onder de genade. Onder het is volbracht.

En daar eindigen we dit jaar mee. Dit seizoen mee. Amen. Amen.