Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Nou, de derde avond alweer. Colossens 1 vanaf vers 21.!
ZANG EN MUZIEK ZANG EN MUZIEK Nou, tot zover de lezing uit het woord van God.
De Colossense brief zijn we nu al een tijdje mee bezig. En ikzelf uiteraard persoonlijk ook. Niet alleen hier, maar ook op andere plaatsen.
En ik geloof dat deze brief ons heel veel te zeggen heeft. Zoals al het brief van Paulus. Ik zou zelfs willen beweren dat iedere gemeente gezond zou functioneren.
Als we dit onderwijs, dat wat hij hier probeert duidelijk te maken, als we dat ook in de praktijk zouden brengen. Hij zegt namelijk in hoofdstuk 2. We gaan de volgende keer ook wat verder op in.
Maar daar zegt hij eigenlijk in vers 2. Dat hij heeft dus inderdaad die strijd voor ze. En dan staat er in vers 2. Op dat hun harten vertroost worden en zij samen gevoegd zijn in liefde.
Dus de eenheid, de samenvoeging in de liefde van een gemeente en de vertroosting bestaat hierin. Dat ze allemaal hetzelfde bedenken, hetzelfde doel hebben.
En dat is die unieke persoon, de Heer Jezus Christus. Hem alleen verkondigen. Zoals hij dat ook in vers 28 zegt. En hem alleen zoeken.
En op de een of andere manier is het heel merkwaardig. Dat het helaas niet het geval is. Hij zou het enige thema moeten zijn van ons onderwijs.
We geloven niet in de eerste plaats een soort leer, een soort theorieën. Zoals bijvoorbeeld in het boeddhisme of in het hindoeïsme. Maar wij verkondigen en geloven een persoon.
En die persoon is niet alleen voor ongelovigen de weg tot behoud. Maar ook voor de gemeente. Als je gelovig bent, is ook hij degene door wie we moeten opgroeien.
En op wie we ons moeten richten. En vaak denken we dat we dat doen. En beleiden we dat ook. Maar het is toch niet zo dat in de praktijk dat altijd zo is.
Vandaag in Nederland is er een enorme invloed. Ik weet niet of je daar een beetje kennis van hebt. Van het evangelisch werkverband bijvoorbeeld. Die willen graag vernieuwing brengen in kerken.
En dat doen ze door allerlei conferenties te beleggen. En een van is New Wine. Weleens van gehoord. New Wine. En waar het eigenlijk op neerkomt is dat er meer van de geest in de gemeente moet komen.
En men proeft wel dat er een bepaalde lauwheid is. En dan wordt er een soort verlangen gecreëerd wat op zich goed is.
Alleen het middel tot is vaak fout. Want we hebben niet nodig dat we meer van de geest in die zin nodig hebben. Via allerlei verkeerde leringen.
Want dat staat ook in het boek waar ik daar heb liggen. Vooral gericht op genezing en op uiterlijke zaken. Nou jullie weten er alles van. Maar het moet gaan om de verdieping van ons zicht op het kruiswerk van de Heer Jezus.
Dat is de basis waarop de Heilige Geest functioneert. Waarop hij werkt. Hij werkt en vult een persoon op grond van dienstbegrip en dienstinzicht in het volbrachte werk van Golgotha.
Dat is altijd de weg. En dat is vanavond niet het onderwerp. Maar bijvoorbeeld Romeinen 6 is een heel belangrijk thema in het leven van een gelovige.
Om te leren dat Christus niet alleen voor ons gestorven is. Maar dat wij ook met hem gekruisigd zijn. Dat wij dood zijn voor de zonde. Nou wat dat allemaal inhoudt.
Misschien komt dat zo nog. Maar ik geloof echt dat wij als gemeente. Ons meer moeten richten. Of eigenlijk enkel en alleen moeten richten op de persoon en het werk van Christus.
Want daarin heeft God zijn vreugde. De Vader dat wij opgroeien in de genade en de kennis van hem. Zo zegt Petrus het ook. Groei op in de genade en de kennis van onze Heer Jezus.
Nou er is ook nog een There is More conferentie. En nou ja. Laten we daar niet altijd veel op ingaan. Maar dat is eigenlijk hetzelfde weer. Er moet iets gebeuren. En andere mensen gaan dat voor ons bewerken door handopleggingen.
De Colossense waren ook eigenlijk een beetje in gevaar. De gemeente had een stevige basis. Want hoofdstuk 2 vers 5 zegt heel duidelijk van nou ja.
Dat Paulus blij was met ze. Het was niet een gelaten probleem. Dat hij boos was op ze. Het was niet een Korinthe probleem.
Dat hij ze moest eigenlijk benaderen. Ja in een stuk verwijt van jullie zijn. Eigenlijk onwetend. Maar de Colossense staat er in vers 5.
Hadden orde. En hadden vastheid. In hun geloof in de Heer Jezus. De Colossense 2 vers 5. Dus hij was daar blij mee. Maar. En dat is het mooie van deze brief.
Op het moment dat wij in ons hart. Eigenlijk niet de volheid. Van de Heer Jezus meer in het zicht hebben. Anders gezegd. Dat wij niet meer.
Wat ik net zei. Dat kruiswerk. Als de basis. Van onze geloofsgroeien beschouwen. Hij zelf. Dat werk op het kruis. En wie hij is. Ja dan.
Ontstaat er altijd een soort leegte. Een soort. Een stukje. Wat we dan willen opvullen. Met andere zaken. We willen onze heiliging. Volmaken.
Met behulp van. Menselijke elementen. En dat deden zij. Ze waren nog niet zover. Dat het ook daadwerkelijk al. In de praktijk werd gebracht. Maar ze. Ze legden hun oor te luisteren.
Bij wijsbegeerden. Wijsbegeerden. In hoofdstuk 2 is dat. Vers 8. Ja. Wijsbegeerden. Is niet. De algemene filosofie.
Filosofie. Dat is het ook. Maar er zijn weinig christenen. Die zich bezighouden. Met de filosofie van de wereld. Maar wat is de filosofie ten diepste. Dat is. Ken jezelf.
Dat is. Met jezelf bezig zijn. En de dingen van God beschouwen. Volgens de menselijke. Reden. Volgens. Het verstand. En.
Er is een enorme verschil. Tussen de dingen ontvangen. Door het geloof. In zijn woord. En. Menselijke redenaties. Over dat woord. Een heel groot verschil. Ik kan wel een voorbeeldje noemen.
Ik was afgelopen zaterdag. Was ik in Oldenbroek. En hadden we een hele dag. Een middag over. De tweede Korintherbrief. En ik kreeg een handleiding mee. Van de organisatie.
Waar ik daar dan. Ja. Namens. Werk. Laat ik het zo zeggen. Maar die ging eigenlijk. Voortdurend uit van. Het verleden. Paulus. Had die relatie.
Tot de Korinthius. Had ze. Zoveel brieven geschreven. Ze hadden daarop. Zo gereageerd. En nu had hij. Tegen ze. Dit en dat gezegd. En wat kunnen wij. Dan daarvan leren. Nou ja.
Dat is de meest. Gebruikte. Ingang. Of insteek. Als het gaat om. De bestudering van de Bijbel. Van het Nieuwe Testament. Maar ik denk dat. Dat Gods geest.
Ons direct wil aanspreken. En. Dat betekent. Bijvoorbeeld. Als er staat. In 2 Korinther 6. Van. Uw hart is. Enghartig. Naar mij. Jullie hebben geen ruimte. Van mij. En mijn hart staat wijd.
Voor u open. Maar jullie zijn. Enghartig. Dan is dat. Eigenlijk. Een. Rechtstreekse. Vermaning. Een rechtstreekse. Oproep. Aan ons.
Want. Want. Zijn hart. Stond ruim open. Voor de gemeente. Dat gaan we ook zo meteen zien. Hij was een dienaar. Van de gemeente. Ook voor hen. Die. Hem in het vlees. Niet hadden gezien.
Hij wilde. Die gemeente. Vol maken. Tot volheid brengen. In de heer Jezus. Hij wilde. Die gemeente. Doen opgroeien. Tot lof en eer. Van zijn. God.
Ik heb u aan. Eén man. Verloofd. Zegt hij. Om u als een reine maagd. Voor Christus te stellen. Maar wij zijn. Enghartig. We hebben vaak. Te weinig ruimte. In ons hart. Niet voor. Voor hem.
Als persoon. Maar voor dat. Wat hij onderwees. En wat was dat nou. Wat hij onderwees. is. Dat zullen we zo meteen ook zien. In vers 25. Hij heeft het woord van God. Volleindigd.
Hij heeft. Dan laten we zeggen. De kroon. Op de openbaring. Van God. Heeft hij gezet. Hij heeft als het ware. Dat woord van God. Tot volheid gebracht. Hij heeft iets eraan toegevoegd.
Een ontbrekende. Schakel. Waardoor het hele gebouw. Van. Van. Gods. Openbaring. Tot volheid. Werd gemaakt. Het ontbrekende hoeksteen. Om het zo maar te zeggen.
Nou. En dat is. Het geheimenis. Dat is de verborgenheid. En daar willen we vanavond iets over gaan leren. En dat vonden we ook. Dat woordje. In vers 27. We gaan daar zo iets meer over zeggen.
Vers 21. Even midden in dat betoog. Vallen we zo naar binnen. Het is het verlangen van de heilige geest. En van apostel Paulus. Om de persoon van Christus.
Voor onze aandacht te stellen. Voordat. We aangesproken worden. Op onze verantwoordelijkheden. Straks komt er allemaal van. Doe dit aan. En leg dat af.
Enzovoort. Hoofdstuk 3. Maar hier. Worden we eerst bepaald. Bij de heerlijkheden van de heer Jezus. Dat wordt eigenlijk vanaf vers 15. Tot en met vers 20.
Wordt er één grote. Lofzang gedaan. Op wie hij is. Het beeld van onzichtbare God. De eerstgeborene van de hele schepping. Enzovoort. Dus. Wie is deze persoon.
En. Daarmee wil Paulus. Eigenlijk zeggen. Van jullie dwalen van hem af. Hij wil in haar hart weer teruglokken. Tot de heer Jezus. En waar waren ze nou vreemd aan dan.
In vers 21. Ja. Ja. Nou. Er staat in vers 20. Dat hij. Vrede gemaakt heeft. Door het bloed van zijn kruis.
En alle dingen worden verzoend. Maar waar waren we. De heidenen. Wij dus. Vreemd aan. Nou. Wij waren vreemd. Aan God zelf. Aan de heer Jezus zelf.
Ja. Door uw boze werk. En ze waren vijandig gezind. Nou. Er zijn ook mensen die komen langzaam.
Ja. Van jongs af aan worden ze opgegroeid. In een christelijke sfeer. En die denken dan als ze dit lezen. Dan van ja. Was ik dan zo vijandig gezind. Weet je wel. Kunnen ze zich niet zo goed meer herinneren.
Die mensen heb je. Toch. Sommigen komen tot bekering. En die weten echt. Ik was echt heel vijandig gezind. Maar. Maar. Per definitie begint een mens. Vijandig gezind. In Johannes 3.
Staat het volgende. Ik heb dat ook ondergezet. En dit is het oordeel. Dat het licht in de wereld is gekomen. En de mensen hebben de duisternis meer lief gehad dan het licht.
Want hun werken waren boos. Want ieder die kwade dingen bedrijft haat het licht. En komt niet tot het licht. Waar werd de vijandschap van de mens het duidelijk zichtbaar.
Dat ze vijanden gezind waren naar God toe. Waar werd dat het meest openbaar. Op het kruis. Ja. Klopt.
Op het kruis zijn heel veel dingen gebeurd. Ik hoop zondag er iets over te zeggen in Elburg. Maar. Eén van de aspecten van het kruis.
Wat we vaak vergeten. Is dat God daar. Dat wat in het hart van de mens is. Aan het licht heeft gebracht. Ze hebben de duisternis meer lief gehad dan het licht.
Wij willen Barabbas. Geef ons Barabbas. Terwijl de zoon van God. Die alleen maar goed heeft gedaan. Allen heeft genezen.
Hij ging rond om allen te genezen. Handelingen 10. Die hebben ze naar het kruis verwezen. De mens is vijandengezind. En dat kwam op het kruis. Kwam dat. Openlijk.
Naar boven. Er kwam. Dat wat in de mens was. Kwam daar uit. En God heeft die mens beproefd. Tot aan het kruis. 4000 jaar. Door middel van de wet.
Israël. Het geweten. De regering. Maar toen het kruis er was. Toen bleek. Wat de mens is. En toen heeft God op dat kruis. Niet alleen.
Dat. Zichtbaar gemaakt. Maar heeft op dat kruis ook. De mens. Uit Adam. Voor zijn aangezicht weg gedaan. In de dood. Dus. Dat moet je even goed onthouden. Voor de rest vanavond.
Want. Die kolossensen. Gingen weer terug. Naar de elementen van deze wereld. Maar God heeft deze wereld. Onder het oordeel geplaatst. En.
De mens. Uit Adam. Is voor zijn aangezicht gestorven. Er is. Eén is voor allen gestorven. Dus zijn zij allen gestorven. Dat is.
Dat is. Twee korinther vijf. Vers veertien. Bij allen zijn gestorven. En nu. Dit is het. Oordeel over de wereld. Zegt Heer Jezus. Dat is Johannes 12.
Dus. Niet alleen. Bij dat kruis. Op dat kruis. Werd de vijandschap van de mens. Zichtbaar. Maar. God heeft ook. In het vlees. In het lichaam van de Heer Jezus.
De zonde veroordeeld. De oude mens. Je zou kunnen zeggen. De eerste. Adam. Of de eerste mens. Die heeft hij. Voor zijn aangezicht.
Weggedaan. Omdat ze zijn zoon. Verworpen. Dat was. De staat van de mens. Nou. Dat is vers 21. Ja. Maar. Hij heeft ons verzoend.
Staat hier. Er is niet alleen sprake van verlossing. Wij zijn niet alleen verlost. Omdat we gevaar waren.
We zijn niet alleen. We zijn niet alleen levend gemaakt. Omdat we dood waren. Maar we zijn ook. Verzoend. Omdat we. Vervreemd waren. Dat is iets anders. Wat is dat?
Verzoend. Verzoend. Hier. In deze context. Is het. Ik was vijandig. Gezind. En nu. Ben ik niet alleen. In een. In een juiste relatie gebracht.
Tot God. Maar. Ik heb ook. Warme. Gevoelens. Naar hem toe. Ik heb. Een aanbiddende. Geest. Naar hem toe. En God. Die eerst zijn toorn.
Op mij had. Heeft nu een. Welbehagen. In mij. Omdat ik in Christus ben. Dat is verzoening. Verzoening is niet alleen. De situatie is oké. Maar.
Er is ook. Een verandering. In de harten. Als een vader. En een. En een. En een zoon. Van elkaar. Vervreemd. Omdat ze. Ruzie hebben gehad. Dan kan je zeggen.
Nou. Ik heb je vergeven. Oké. Er is een soort verzoening. Maar hier gaat het verder. Hier is dat die vader. Weer de liefde voor de zoon heeft opgevat. En andersom. En dat ze weer in een band. In een relatie komen.
Van. Van intimiteit. Dat is. Dat is verzoening. Het is niet iets technisch alleen. Maar er staat ook. Hij heeft ons verzoend.
Dat heeft hij gedaan. Kijk. Als je tot geloof komt. Dan denk je. Nog heel Arminiaans. Denk je van. Ik heb dat gedaan.
Wat zeg je? Ik heb me bekeerd. En toch wel goed bezig. Maar als je wat verder komt. Dan denk je. Nee. Het is niet uit onszelf. Hij heeft ons verzoend.
Hij heeft ons eerst lief gehad. In Johannes 4. Hij heeft het initiatief genomen. Hij heeft het volbracht. Dus dan gaat de aandacht veel meer naar hem toe. Dan naar ons. En dat hij.
Dat in vers 21. Dit is nog steeds. De volheid. In van vers 19. De hele volheid. Behaagt het in hem te wonen. En hij. Die volheid. Heeft door zijn vlees.
Dat is van de heer Jezus. Ons met zichzelf verzoend. En nu zijn wij. Zegt 1 Petrus 5. Nu zijn wij verzoend.
En nu zegt 1 Petrus 5. Hij heeft ons geroepen tot. Zijn eigen heerlijkheid. Kun je dat even voorstellen of niet. God die ons geroepen heeft tot zijn eigen heerlijkheid.
Ik bedoel. Wij zijn. Wij zijn allemaal mensen. En wij zijn allemaal bezig met onze eigen. Zaken. Maar we hebben een geweldige hoop. Vind je niet? Wij zijn straks in de heerlijkheid van God.
Waar alleen nog maar de zoon was. En de engelijks moesten hun aangezicht bedekken. Met hun vleugels. En die heerlijkheid. Ja. Het licht waarvan Habakkuk zegt.
Van God is terrein. Om het. Om het. Om het. Kwaad te zien. Daar zijn wij straks. Zonder vlek of rimpel. Onstraffelijk. Vers 22. Daar gaan we nu heen.
Hij heeft ons verzoend in het lichaam van zijn vlees. Door de dood. Het is door de dood gegaan. Om u heilig. En onberispelijk.
En onstraffelijk. Voor zich. Te stellen. Dus van vijanden. Gemaakt. Tot onberispelijk.
Tot volkomen heilig. Tot volkomen onstraffelijk. Dat is ook de. Boodschap van de Hebraïe brief. Hij heeft ons voor eens.
En voor altijd geheiligd. En als. God naar ons kijkt. Dan ziet hij. Een heilige. Gemeente. Want. Wij zijn in zijn zoon.
Geheiligd. En die mens uit Adam. Die eerste mens is voor zijn aangezicht. Weggedaan op het kruis. En die tweede mens. Die laatste Adam. Die heeft hij verhoogd.
En boven alle namen gezet. En hij heeft gezegd. En hij zegt. In hem vind ik mijn vreugde. In hem vind ik mijn welbehaag. Alleen in die mens. Ja. Ja. Maar in het lichaam van zijn vlees.
Dus. Dat is een heel belangrijk punt. Dat omdat de Heerde Jezus mens werd. En hij een gedaante had van het lichaam van de zonde.
Hij was niet zondig. Maar hij had een gedaante daarvan. Hij was gelijk aan wij. Heeft God de zonde in zijn lichaam veroordeeld. Dus er is een.
Er is een volkomen werk op het kruis. Tot stand gekomen. Wij zijn volkomen. Als mensen uit Adam. Volkomen. Weggedaan in de dood. Maar God heeft die tweede mens.
Heeft hij gebruikt. Om ons in. En aan die tweede mens te verbinden. En te zeggen. Maar nou. Heb ik een rechtvaardige grond gevonden. Om. Om.
Nou ja. Om jullie allemaal. Zoals we hier zitten. Als het ware. Op dezelfde manier te beschouwen. Als die tweede mens. De Heer Jezus. Mijn juridische rechtvaardige hart.
Kan niet anders dan zeggen. Fred is rechtvaardig. Anneke is rechtvaardig. Zijn heilig. Ze zijn. Hebben dezelfde heerlijkheid. Voor mijn aangezicht. Als de Heer Jezus. Want dat werk op het kruis.
Heeft alles wat niet deugde. In de dood gedaan. Dat is zijn rechtvaardige eis. Vandaar dat ze hier staat. In het lichaam van zijn vlees. Door de dood. En dat zegt Paulus.
Omdat hij in zijn achterhoofd. Die Colossense wil bereiken. Want die Colossense. Verlieten. Het. 100% gebied van boven.
En ze gingen ook hier beneden. Middelen zoeken. Om zichzelf te heilen. Nee. Het is in zijn vlees. Door de dood. Heel definitief he. Is het gebeurd.
En als je dus nu nog die elementen. Dat ABC. Die principes van deze wereld. Als je daar nog toe gaat richten. Ja. Dan. Verlaat je.
Dus. Het gebied van de vrijheid. Dan drijf je af. Dan zul je. Uiteindelijk. Ook. Omkomen. En. Daarmee kom ik op vers 23.
En daar wil ik even wat tijd aan besteden. Want ook hier is weer evenwicht belangrijk. Als u namelijk blijft in het geloof. Grond en vast. Ik ga proberen iets over te zeggen.
Ik heb er ook een behoorlijk stuk tekst aan gewijd. Daaronder. Want ik weet hoe lastig dit is. God weet wie de zijnen zijn. Ja. Ja. Ja. Ja.
Hij weet precies. Dat is mijn kind. Dat is mijn kind. Niemand kan ze rukken uit mijn hand. Johannes 10. Zij zijn met mij verzoend. Sterker nog. Zij zijn een nieuwe schepping.
Ja. Maar wij weten dat niet. Wij weten niet. Wie er in de gemeente. De renningsark. Allemaal werkelijk hem toebehoor. En als iemand dus niet blijft bij de hoop.
Zoals hij dat hier zegt. Of sorry. In het geloof. En er staat in het geloof. Dat is de inhoud van het geloof. Als iemand niet blijft bij de Heer Jezus.
Dan moeten wij zo iemand beschouwen. Als niet behorende bij de kinderen van God. En dat is het lastige.
Ik hoop dat je het pakt. Een beetje. Want daarom zegt hij. Als je namelijk blijft. Die Colossense waren bezig. Hé. Filosofie. Hé. Wetticisme. Hé. Ervaring. Hé. Assezen. Oh. Wat interessant allemaal. Hij zegt.
Oh. Pas op. Zodra je gaat afdrijven. Kan ik je niet meer beschouwen. Als kinderen van God. En dat is hetzelfde als in de Galaten. De Galaten zegt die ik vrees.
Dat ik mij te vergeefs voor jullie heb ingespannen. Hun staat. Hun praktische staat. Was in tegenspraak met hun beleidenis. En dat zien we ook in Hebreeë 6 en in Hebreeë 10.
In Hebreeë 6 gaat het over iemand. Die verlicht is geweest. Heeft gesmaakt van het goede woord. Hij is deelgenoot geweest van de Heilige Geest. En hij is daarna afgevallen. Dat is niet een wedergeboren iemand.
Nee. Hij is op het terrein geweest. Op het gebied geweest van de zegen van God. De christelijke zegen. Maar als iemand daarna zegt van ja. Sorry maar. De Heer Jezus.
Die ga ik de rug toe keren. Dan moeten wij zo iemand niet beschouwen. Als ja hij is ooit gedoopt. Ja hij heeft ooit gezegd dat hij gelooft. Nee. Zo'n persoon is in gevaar. Dat is naar onze maatstaven.
Zoals wij de dingen beschouwen. Maar God weet wel wie de zijne zijn. Maar ik weet niet of iemand die afdrijft een kind van God is. Die straks weer teruggebracht wordt door zijn genade. Of dat het een naambeleider is.
Die nooit iets met hem gehad heeft. Ik ken inmiddels heel wat mensen die hem definitief verlaten hebben. Ze begonnen goed.
Ik heb heel wat doopdiensten zelf geleid ook. Nou van al die doopelingen. Kan ik wel zeggen dat de helft helemaal niks meer doet.
Dus zulke personen moet je dan ook aanspreken op hun verantwoordelijkheid. Nou Paulus zegt het hier in vers 23 zo scherp.
Omdat hij die Colossense wil waarschuwen. Als je blijft in het geloof.
Wat is het geloof? Juist het geloof. Is het bewijs van dingen die men niet ziet.
Maar de dingen die men niet ziet zijn de dingen van boven. En de dingen van boven zijn altijd te maken met de Heer Jezus. Daarom is het zo belangrijk dat we als gemeente. Gaan dieper gaan indringen in wie hij is.
Want het is zo snel dat we gebruik maken van de methode van deze wereld. Ik werd een paar weken geleden ook geconfronteerd met. Dat mensen die willen dan een coach binnenhalen.
Waar ik dan werk. En dan zeggen ze van ja die coach gaat met iedereen gesprekken voeren. Dat werkt ook in de wereld. Want bedrijven dat doet hij ook. En die worden ook allemaal op hun plek gezet. En dan gaat hij met jou een gesprek voeren.
Of je wel op je plek zit. Ik zeg nou dat wil ik niet. Waarom wil je dat niet? Ik zeg nou ik heb niet te maken met een coach. Maar met de Heer. Ik dien de Heer. En de Heer zet mij op mijn plek.
En ik weet wat ik wel moet doen. En wat ik niet moet doen. Ik ben niet een evangelist. Ik ben een leraar. Snap je? Dat heb ik door al die jaren heen wel ontdekt. Dus maar de wereldse manier.
Ook om een gemeente te leiden. En om een gemeente te managen. Daar komen van allerlei kanten. Wereldse manieren. Maar zegt hij in de Heer. Dan groeien wij ons aan de waarheid houdende.
Op naar hem. Dan groeien je toen naar hem die het hoofd is. Hoe dan? Door je aan de waarheid te houden. Dat is hij zelf. Dus als u namelijk blijft in het geloof.
Kijk niet alleen naar het moment. Maar ook naar het traject van iemands leven. En de vader is de landman. De vader snoeit. De vader gaat zorgen dat. De eerste jaren van je geloofsleven.
Nou dan gaat het allemaal wel aardig. Dan ben je blij. Je gaat naar allerlei conferenties. En dan heb je kleppie. Halleluja. Maar dan komen de problemen. En de zorgen. En dat laat hij toe. Om je dieper te wortelen in zijn zoon.
En wat heel belangrijk is. Hij laat het toe. Om je kennis te laten maken. Met de corruptie van je eigen vlees. De verrader die daar binnenin zit. Weet je wel.
Dat oude. Ik. De oude natuur. De vader wil dat je daar. Een afkeer van krijgt. Daarom zegt de heer Jezus ook.
Wie niet haat. Zijn eigen leven. En wie zijn kruis niet opneemt. Nou dat heeft allemaal te maken met dat punt. Van. Ik kan mijzelf niet.
Een beter mens maken. Door regels te volgen. Want dat vlees. Die oude natuur. Is te corrupt. Ik raak teleurgesteld. Nou. Ander onderwerp.
Maar wel mooi. En dan staat er. Als u namelijk blijft in het geloof. Gegrond en vast. En in hoofdstuk 2 zegt hij.
Colossense 2. Vers 7. Terwijl u geworteld bent. In hem. Gegrond en vast betekent.
In het geloof betekent. Geworteld zijn in de heer Jezus. Dat betekent. Als je de Bijbel opendoet. Dat je zegt. Vader in hemel. Laat me iets van hem zien.
Van de heer Jezus. Dat betekent. Als je een gemeente hebt. En je leidt een gemeente. En je nodigt mensen uit. Om te spreken. Dan moeten ze het hebben. Over die verheerlijke mens. Dat is het thema.
Dat is. Dat is de. De groei. Daar is het te vinden. Dan groeien we naar hem toe. Die het hoofd is. En feest 4 zegt. Totdat wij allen komen.
Tot de volle kennis. Van de zoon van God. En dat is de eenheid. Van het geloof. Want je bent namelijk. Dan allemaal. Of je nou net. Tot geloof bent gekomen.
Of dat je nou. Wel wat verder bent. Je bent allemaal bezig. Met één doel. Als gemeente. Dat is. Dat we de heer Jezus groot maken. Dat we hem gaan kennen. Dat we ons oog. Op hem. Alleen richten. Al die andere zaken.
Die tot ons komen. Via allerlei boekjes. Of spreeken. Ja. Dan moeten we leren. Dat we daar. Niets aan hebben. Nou.
Gegrond en vast. En zich niet laat afbrengen. Van de hoop. Van het evangelie. Dat is een mooie zin. Wat de hoop van het evangelie betekent. De heer Jezus Christus.
En hij verheerlijkt. Is onze hoop. Waarom? Nou. Daar moet ik iets zeggen. Over de bediening van Paulus. Want in vers 23 zegt hij.
Ik ben een dienaar van het evangelie. En in vers 25 zegt hij. Ik ben een dienaar van de gemeente. Dat zijn twee verschillende dingen. Een dienaar van het evangelie wil zeggen.
Onder de hele schepping verkondig ik overal. Mensen zich moeten bekeren. Of het nou een jood is of een griek. De jood is evenzo voor Gods aangezicht weggedaan.
Als zondag. Als de griek. En ik verkondig die mensen. Dat er een hoop in de hemel is. De heer Jezus. De Petrus ook. In handelingen 2. In handelingen 4.
In handelingen 10. 11. En als die mensen zich bekeren. Dan hebben ze een hoop in de hemel. De heerlijkheid van de heer Jezus. Is het bewijs. Dat wij daar straks ook zullen zijn.
Als Stefanus gestenigd wordt. Dan ziet hij de heerlijkheid van de heer Jezus. De heer Jezus staat. Om hem altijd in ontvangst te nemen. In zijn heerlijkheid. Maar dina van de gemeente. Is een heel ander verhaal.
Want. Zodra die gemeentes gesticht werden. Nam hij heel veel tijd. Om die mensen. Op te bouwen.
En te wortelen. In de heer Jezus. Dat was zijn. Dienst aan de gemeente. Kijk bijvoorbeeld naar. Effezen. In handelingen 19. Zat dat hij. Dat hij 2 jaar.
Iedere dag. Moet je je even voorstellen. In de school van Tirannes. Elke dag. 2 jaar. Dat zijn meer dan. Even kijken. 700 dagen. Was hij bezig.
Om die mensen. Te wortelen in Christus. Hij ging niet. Weg. Hij zei niet. Nou. Er is een gemeente begonnen. Leuk. Stel een paar oud staan. Ik ga er weer vandoor. Nee. Hij wortelt dus in Christus.
En dat geldt ook. In antiochieën. Hij versterkte de broeders. Met vele woorden. Of zij versterkte de broeders. Met vele woorden. Dus. Dienaar van de gemeente betekent. Ik heb ook een dienst in die gemeente.
En dat wordt dan samengevat. In vers 28. Daar staat. Hem verkondigen wij. En wij. Even kijken. Terwijl wij iedere mens terecht wijzen.
En iedere mens leren. Dat terecht wijzen. Dat gebeurt natuurlijk in die gemeente Colosse. Pas op. Dat je niet afdwaalt van hem. En leren is. Nou. Er is voor zover ik weet.
Maar één gemeente in de hele Bijbel. Die. Volwassen was. Om. Om de diepste dingen van Gods hart. Aan te kunnen. Dat was Ephesus. En daarom. Zien we ook in Ephesus brief.
Dat daar sprake is van een wapenrusting. Dat is niet in Colosse. Waarom niet? De wapenrusting was al. Een brug te ver. Ze moesten eerst weer. Terug. Gegrond.
En gevast. In Christus. En als je daar bent gezet. En geplant. Dan pas zegt hij. Houd stand. Je kunt niet tegen mensen zeggen. Houd stand. Als ze nog niet. Ergens.
Gekomen zijn. Je kunt pas stand houden. Als je een overwinning hebt behaald. Nou de overwinning. In de Ephesus brief is. Dat ze tot de hele volheid. Van God vervuld waren.
Dat klinkt een beetje. Mooi en hoog. Maar het is eigenlijk. Heel eenvoudig. Het is. Dat je Gods hart. Gods. Raadsbesluiten. Gods geheimen.
Over zijn zoon. Dat je dat als je vreugde hebt. En als. Als datgene wat de gemeente. Zou moeten opbouwen. Dus Paulus was een dina van de evangelie.
En een dina van de gemeente. Een schitterend evenwicht. Wij hebben een gemeente. Met zendelingen. Evangelie. Maar. Je hebt ook te maken met mensen die.
De gemeente dienen. Die mensen die onderwijs geven aan de gemeente. Is allebei belangrijk. Dat zijn de twee pijlers. Als je alleen maar op evangelisatie gaat richten. Ja dan ben je aan baby's aan het verwekken.
Om het maar zo te zeggen. En als je alleen maar bezig bent op gemeente toe te rusten. Dan ben je heel erg in jezelf en op jezelf. Dus men is allebei belangrijk. En Paulus deed allebei.
Ik hoop dat het duidelijk is. Dat onder de hele schepping is gepredikt. Zegt hij. Onder de hele schepping. Niet aan alle mensen.
Maar onder de hele schepping. Dat betekent niet aan iedereen. Waarvan ik Paulus een dienaar geworden ben. Dus er is het geloof. Er is de hoop van het evangelie. En daar.
Waren de kolossensen. Van aan het wegdrijven. Aan het wegdrijven. Dan vers 24.
Hij zegt. Tans verblijf ik mij in mijn lijden voor u. Voor de gemeente dus.
Als je vandaag de dag. gaat zeggen van ja. Beste gemeente in. Dan weet ik veel. Baan. Bunschoten. Amersfoort.
Je moet alleen bij de Heer Jezus. Al die elementen die jullie hebben binnengehaald. Die niet te maken hebben met die verheerlijke mens. Heb je niks aan. Wat denk je?
Dat iedereen zegt. Je hebt helemaal gelijk. Geweldig. Fantastisch. Dank je wel. Of zeggen ze van nou. Dat vinden we allemaal een beetje te radicaal. En te stellig. En te dit en te dat.
Wat denk je? Wat gebeurt er dan? Je krijgt te maken met tegenstand. Helaas wel. Maar hij verblijft zich erover. Want.
Paulus. Het evengele. Laat ik het dan zo zeggen. Zet de mensen aan de kant. Zet ons aan de kant. Zet onze bronnen aan de kant. Zet ons vlees aan de kant.
God vindt geen behagen in het vlees. Nog steeds niet. En dan komen we straks op hoofdstuk 3 vers 5. Dood de leden die op de aarde zijn.
Dat zijn allemaal dingen die te maken hebben met onze oude natuur. De jood die zo vasthield aan zijn joodse religie. Haten Paulus. Waarom?
Hij zei. Jouw religie brengt je niet dichter bij God. Sterker nog. Jouw religie heeft afgedaan. Er is iets nieuws gekomen. Er is een mens in de hemel. Daar vindt God zijn vreugde in.
Niet in jouw. Wettische. Trouw en regeltjes. En de exclusiviteit van het jodendom. Moet je je voorstellen.
Wij kunnen ons dat niet voorstellen. Hoe dat geweest is. Maar dat bestond al eeuwen. Er was een tempel. En de heidenen waren absoluut honden.
Zo noemden ze dat. En dan komt er iemand die een ex-jood is. En die zegt. Ja maar heidenen. Die hoort er ook bij. En die tempel.
En jullie hele godsdienst. Nou. Dat kunnen we ons niet voortstellen. Wat een woede dat opwekte in hun harten. Dat zag je bij Stefanus ook. Jullie verzetten je altijd tegen de heilige geest.
Wat wij! En ze stenigden. En dan komt er een moeilijk zinnetje. En ik vul in mijn vlees aan.
Wat nog ontbreekt. Aan de verdrukkingen van Christus. Voor zijn lichaam. Dat is de gemeente. Dat heeft dus niet te maken met zijn lijden op het kruis. Absoluut niet. Maar. De verdrukkingen die de Heer Jezus heeft meegemaakt.
Tijdens zijn leven. Het lijden van. Niet begrepen worden. En de oppositie van de mens. Tegen zijn boodschappen. Ja daar vulde Paulus iets van aan.
Zegt hij. Maar. Hij leed niet alleen vanwege de zonde van de mens. Maar ook vanwege zijn zorg over de gemeente. Dat staat ook in vers 28 van 2 Korinther 11.
Behalve wat van buiten komt. Dus dat waren al die. Vreselijke vervolgingen. Overvalt mij dagelijks de bezorgdheid over al de gemeente. Waarom? Was de man zo in zorg?
Nou. Omdat de Satan. Overal zijn schijn apostelen heen stuurde. En die mensen kwamen met een mooi klinkende boodschap.
Overstuk 2 vers 4 van de Colossensebrief. Misleidende taal. Overredende taal. Mooi klinkende woorden. En die woorden gingen niet over die verheerlijkte mens.
Maar die gingen over henzelf. En de toetssteen is altijd. Het maakt niet uit wat iemand te zeggen heeft. Met welke prachtige woorden dan ook.
Maar wat heeft iemand nou te brengen. Over de Heer Jezus. Want in hen. Hoofdstuk 2 ook weer vers 3. Zijn alle schatten. Van de wijsheid en kennis verborgen.
Alle schatten. En ik hoorde van de week ergens ook een boodschap van iemand. En dat was echt voor mij persoonlijk best wel lastig. Want dat heb ik zelf ooit ook verkondigd.
Maar die zei van. Van God heeft ons een gereedschapskist gegeven. Met alle negen gaven erin. Dus dat denk je allemaal. Wauw. En die moet je allemaal gebruiken. Om over de Satan te heersen vandaag.
En als je dat doet. Dan wordt de wereld weer een plek. Zoals de Heer dat heeft bedoeld. Dat Adam en Eva. Gingen heersen over deze wereld. Nou. Geen woord.
Echt. In die hele preek. Geen woord over de Heer. Over de verheerlijkte Heer. Geen woord over deze wereld. Die onder het oordeel ligt. Nee. Wij moesten het gaan doen.
Begrijp je? Nou. Dat is die overredende taal. En. Er zit gewoon een enorme waarheid in. Er zit een enorme waarheid in.
Dat het moet over hem gaan. Niet alleen van. Hij was toen en toen. En hij deed dat en dat. Maar. Ook. Hij is nu. Degene in wie God zijn vreugde en welbehagen heeft.
Hij is daar nu verheerlijk. In hem. Vinden we alles. Dat is echt iets heel belangrijks. Want. Er is geen kracht. In ons. Er is ook geen kracht.
In regels. Er is alleen maar kracht. In het. Aanschouwen van een Heer. In wie Gods heerlijkheden openbaar zijn geworden. Want. Kijk naar hem daarboven. Heeft hij iets te maken met onze zonden.
Daarboven. Zijn ze daar? Laat ik dan zo vragen. Nee. Is daarboven iets van schuld.
In de heerlijkheid. Nee. Dus. Dat betekent die kracht. Is daar iets van. Van zwakte. Van. Nee. Daar is alles.
Wat we nodig hebben. Nou. En de brullende leeuw. Of de misleidende. Engel van het licht. Komt. Altijd. Met iets van de mens. Let maar op.
Jij moet iets doen. Jij moet. De handen opleggen bij een ander. Jij moet je gereedschapskist uitpakken. Jij moet. Je gehoorzaamheid aan hem betonen.
Jij moet. Je helemaal overgeven aan hem. Jij moet. Nou enzovoort. Zijn er nog kamertjes in je hart. Die je niet hebt. Overgegeven aan hem. Horen we toch ook zo vaak. Nou.
Dat is op zich niet zegt. Hé. Maar het punt is juist. Dat we dat niet kunnen. We willen het wel. Maar we kunnen het niet. Je kunt dingen beleiden. Ja. Je kunt dingen beleiden. Uiteraard.
Maar pas als. Gods geest. De ruimte krijgt. Dan. Krijgen we dat verlangen ook. Dan gaan we ook zeggen van. Oh maar dat gebied is ook verkeerd. Oh en dat is ook verkeerd. En dat kan pas.
Als we. Als we zicht krijgen op. Wat het kruis is. Wat de oude mens is. En hoe die van Gods aangezicht is weggenaamd. Maar dat is een. Dat is een. Echt een heel. Mooi.
En diep thema. Wat nu niet aan de orde is eigenlijk. En dan zegt hij. In vers 25. Ik ben een dienaar voor de gemeente.
Over een komstig. Het rentmeesterschap van God. Dus. Rentmeesterschap. Is administratie. Is een stuk.
Verantwoordelijkheid. Een pand. Wat Paulus gegeven is. Hij heeft een pand ontvangen. En dat pand. Heeft hij ook. Toevertrouwd aan Timotus. Weet je nog. Vorig jaar. De mensen die er waren. En dat pand.
Moeten wij als gemeente. Bewaren. Wat is dat dan. Dat rentmeesterschap van God. Nou dat is. De verborgenheid. Ga ik in het volgende vers. Iets over zeggen. En het is mijn overtuiging.
Dat. Pas als we die verborgenheid. Echt gaan begrijpen. Nou dan. Dan gaan er echt dingen gebeuren. Want we zijn niet alleen behouden. De meeste mensen leven van ja.
Ik heb ook twintig jaar zo geleefd. Van oké. Ik ben gered. En ik ben heel dankbaar daarvoor. En ik lees de Bijbel. En ik doe mijn ding. Maar we zijn ook geroepen met een heilige roeping.
Dat is de verborgenheid. Dat we. Dat we diezelfde plaats hebben die hij heeft. Daar ga ik zoiets meer over zeggen. Maar hij zegt eerst nog. Dat rentmeesterschap van God.
Dus dat pand wat gegeven is. Die inhoud van het onderwijs. Dat was om het woord van God te volleindigen. Nou.
Alle apostelen. En alle profeten. Wisten dit. Alleen. God heeft het aan de apostel Paulus toevertrouwd. Om dit te bedienen. Aan de gemeente.
Via zijn geschriften. Er is geen andere apostel. Die spreekt over. De verborgenheid van de gemeente. Over allerlei dingen.
Het leven. En over al die zaken. Maar. Dat de gemeente. Jood en heiden. Eén is met een mens in de hemel. En dat die mens ook op aarde woont. In een gebouw. Die twee elementen.
Nou. Dat was echt zijn ding. Zijn bediening. En dat woord van God is er nu volleindigd. Dat wil niet zeggen. Dat hij het laatst. Iets heeft toegevoegd. He. He. Want het boek openbaring is ook nog veel later gekomen.
Alleen het boek openbaring bevat geen nieuwe openbaringen wat betreft Gods raadsbesluit. Het is de volleinding van de provincie. En alles wat God wilde openbaren aangaan door zijn eigen hart is geopenbaard.
En wat is de verborgenheid dan? Vers 26. Die nu is geopenbaard en al zijn heilige. En die van alle geslachten en alle eeuwen verborgen is geweest. Er was niemand in het oude testament die daar zicht op had.
En dat was helemaal shocking natuurlijk. Maar ik wil het even van vooraf aan proberen uiteen te zetten. Nou. Wat is de verborgenheid?
De verborgenheid is dit. God heeft een mens aan zijn rechterhand gezet. Die is ook God zelf. Zijn zoon.
Maar die mens heeft door het werk op het kruis alle gelovigen uit Jood en Heide met zichzelf verbonden.
Daar in die hemelse positie. Dat betekent dat God de heerlijkheden die hij aan die mens gegeven heeft ook toerekent aan iedereen die gelooft.
En dat hij dat al voordat er een tijd was heeft voorgenomen. Hij heeft zich dat voorgenomen. Hij wilde graag zijn zoon een bruid geven.
En die bruid, daarvan zegt Adam, dit is eindelijk been van mijn gebed. De heer Jezus zal een bruid krijgen die is gelijk aan hem. Wij zullen hem gelijk zijn.
We zullen hem zien zoals hij is. En de verborgenheid is dus er is een mens in de hemel. De gemeente is daar ook.
Voor Gods juridische oog. Beetje lastig uit te leggen. Maar God woont ook in de gemeente. Dat is ook een belangrijk iets.
Dus er is een mens in de hemel en er is een God op aarde. Dat is de verborgenheid. En het eerste, als je dan met Christus opgewekt bent, zoek dan de dingen die boven zijn.
Het eerste vraagt van ons dat wij onze bronnen alleen in hem zoeken. En het tweede vraagt van ons dat er in het huis van God op aarde, maar één persoon de leiding mag hebben.
Dat is de Heilige Geest. In alle facetten van het gemeente zijn, is de Heilige Geest de baas. Daar gaat ook bijvoorbeeld 1 Corinthi 12, 13, 14 over.
Als iemand spreekt, zegt Petrus, laten we het woorden zijn van God. Als er twee of drie profeten spreken, nou en dat hele verhaal van die ordening van Gods Geest hier beneden, heeft ook te maken met het geheimenis.
Want vroeger waren er alleen maar priesters en alleen maar profeten die mochten wat zeggen. Die waren aangesteld en gezalfd. Maar nu, elke gelovige heeft iets te brengen. Is een priester. Elke gelovige kan een ander opbouwen.
Is het een profeet. Tenminste, niet naar de bediening, maar naar, hoe zeg je dat, gaven. Ja, dus het geheimenis is, een mens in de hemel, onze verantwoordelijkheid is dus.
Zoek de dingen die boven zijn. Er is hier op aarde niets wat mij kan vullen of voeden of heilig kan maken. Niks. Er is iets in de hemel. Daarom zei ik ook net, we zijn geroepen met een heilig roepen.
Als je dat gaat begrijpen, dan wil je niet meer van deze wereld iets hebben of iets tot je nemen. Je kan wel zeggen, heb je de wereld niet lief tegen mensen.
Maar ja, als we die heilige roeping niet pakken, dan is het toch elke avond weer Netflix aan. En de boer zoekt vrouw en Holland pakt. En de meeste gelovigen leven toch een beetje zoals de wereld leeft.
Ik heb zelf jaren, jaren achter elkaar elke avond weer een of andere serie zitten kijken of film. Snap je? Duurt even voordat je het door krijgt.
En dat kan dus alleen maar als we hem aanschouwen. Als we het hem bezig zijn, als je elkaar ophoudt in het geloof, gegrond en vast. Je wortels in Christus hebben. Blijf in mij, daar zul je veel vrucht dragen, zegt hij.
Dus dat is een goede vraag. Want het gevaar is natuurlijk wel dat je hoogmoedig wordt. Dat je denkt van, ik ben er al en de rest is er niet.
Dat is natuurlijk, daarvoor hebben we gelukkig weer in de Filipijnse brief. Achter anderen uit, neem er dan jezelf. Ieder lette niet slechts op zijn eigen belang, maar ook op dat van een ander.
En Paulus zegt, ik heb de Heer gediend met alle nederigheid, onder tranen. Dus hij was zelf ook het voorbeeld, niet alleen in zijn onderwijs, maar ook in zijn gelijkvormigheid aan de Heer Jezus daarin.
En gelukkig heb ik een vrouw die af en toe zegt van, nou, het klinkt allemaal een beetje hoogmoedig wat je nu zegt. Oké, dankjewel. Maar de schrift zegt inderdaad ook, in zijn licht zien wij het licht.
En nieuw testamentisch betekent dat gewoon, van als je de persoon van Christus helder voor je ogen hebt, steeds helderder. Dan wordt ook wel openbaar wat er niet bij hem past. Waardig de Heer, zegt hij.
Colossens 1, vers 10, dat je wandelt waardig de Heer. En dat is een goed punt dat je dat even aanvult, want het is een al door groeiende fase van hem leren kennen.
Dat is nooit tot een einde. Maar het is wel zo dat Johannes zegt, er zijn ook vaders in het geloof. En die vaders, die kennen hem die van het begin af is. Die vaders in het geloof, die hebben het eigenlijk alleen maar over de Heer Jezus.
En die hebben genoeg aan hem. Die hoeven niet naar conferentie ABC om iets te krijgen of te halen of te beleven. Nee, het zijn vaak rustige, kalme gelovigen die gewoon genoeg hebben aan de Heer Jezus.
En die gewoon heel veel kennis van de schrift hebben. En dat zijn mannen geweest die mijn voorbeelden zijn geweest. En waarvan ik heb gezegd, kijk, zo wil ik ook wel graag worden. Dat is, dat is, daar zie ik iets van hem in.
Nou. Die heiligen vers 26, die hebben dat geheimenis geopenbaard gekregen.
Via de apostelen. En wij dus via de brieven van Paulus. Dat geheimenis heeft hij geopenbaard, de Heer God. Hij wilde zo graag dat wij zijn zoon zouden leren zien.
Zoals hij hem nu in de hemel heeft verheerlijkt. En er staat er in vers 27, aan hen heeft God willen bekendmaken. Dat zijn wij. Welke de rijkdom is van de heerlijkheid van deze verborgenheid onder de volk.
En dat is Christus in u. En de hoop van de heerlijkheid. In Ephese, een volwassen gemeente, was geen enkel probleem daar.
Daar kan Paulus de volkomen schoonheid van die verborgenheid kwijt. Hier niet. Daar zegt hij van de belofte die in Christus was.
Dat de heideren mede-erfgenamen, medeleden, mededeelgenoten zijn van die belofte. En dat in de toekomende eeuwen de rijkdom van zijn genade zou betonen over ons.
Dat heeft hij allemaal hier niet over. Hij heeft het nou hier expres over Christus in u. Want die persoon die in de hemel is, is ook in ons door zijn geest.
En de Colossense waren bezig met andere invloeden tot zich te nemen. En daarom benadert hij in deze brief voortdurend de heer Jezus.
En niet de heilige geest. Hij heeft het in deze brief maar één keer over de geest. Waarom wordt er niet over de heilige geest gesproken? Geen enkel zinnetje verder. Want het gevaar was dat zij dat als een aparte zegen zouden gaan omarmen buiten Christus.
Ze zouden het apart van de heer Jezus gaan zien. En dat gebeurt vandaag ook in zoveel kringen. Het gaat alleen maar over de heilige geest. Maar het moet niet over de heilige geest gaan. Het moet over de heer Jezus gaan.
En daarom zegt hij de hoop van de heerlijkheid. Dat is dus niet nu al heerlijkheid.
In de praktijk. Niet nu al op aarde een plek van. Nou, kun je mij eens kijken. Ik ben al heel een stuk wijzer. Al die wijsbegeertig. Nee. Het is de hoop van de heerlijkheid.
Er is niets op aarde dat onze heerlijkheid of aanzien kan geven. Deze wereld is vervloekt. Deze wereld ligt onder het oordeel. Paulus zegt zelfs tegen Timotius. Het moet genoeg zijn als wij hier gewoon voedsel in onderdak hebben.
Waarom op een wereld die hem verworpen heeft. Je vestigen alsof je hier voor eeuwig wil wonen. Waarom hier op deze wereld aanzien willen genieten. Applaus willen hebben van de wereld.
Of van je collega's of wie dan ook. Die hem verworpen heeft. Er is een hoop van de heerlijkheid. En wij hebben nu te maken met het feit dat wij pelgrims zijn.
Vreemdelingen zijn. Dat we een soort. Ja. Ik weet niet of jullie dat ook hebben. Waarschijnlijk wel. Je hebt een soort allergie. Voor wat de wereld aanbiedt. Je proeft gewoon dat is niet goed.
Wat Erik zegt dat gaat nog steeds verder. In een moment denk je nou dit gaat prima. En de volgende moment zegt hij. Nee dat is eigenlijk ook niet wat ik voor jouw leven wil. Nou in vers 28 is mijn lievelingstekst.
Toen ik in 2004 begon met fulltime deze ja. Deze stappen in het donkere.
Voor zich dat. Sprong naar diepe. Toen heb ik deze teksten als uitgangspunt genomen. Want ik zei heer. Oké. Ik weet nog eigenlijk heel weinig. Maar ik wil hem verkondigen.
En dat is nog steeds zo. Dat is eigenlijk wel veel sterker geworden. En als ik ergens spreek. Of als ik ergens onderwijs geef. Dan is mijn doel dat die zoon.
Dat die verheerlijkte persoon. Dat die in het centrum staat. En alle waarheid in de schrift. Heeft een verband met de Heer Jezus.
Alle thema's. Als een groot spinnenweb. Alle thema's. Of het een uitverkiezing is. Of doop. Of weet ik wat. Allemaal verbonden met die persoon. Zonder die persoon is er geen thema in de Bijbel.
Want dat is de vreugde van Gods eigen hart. En dan zegt hij wij. Zegt hij hier. Want hij was natuurlijk niet alleen. Paulus was niet alleen. Maar de apostelen.
Verkondigde allemaal die persoon. En ieder mens moest soms terecht gewezen worden. Ieder mens moest onderwezen worden. Nou.
Ik wil daar iets over lezen. Uit Epheser 4. Zo'n mooi stukje is dat. Epheser 4. Hij zegt daar in vers 20.
Maar zo hebt u Christus niet geleerd. Geijg heel anders. Dat is een andere vertaling. NBG. Die heidenen wandelen allemaal in vreselijke zonden.
Maar zegt hij. Zo hebt u Christus niet geleerd. En dan komt het. Waar u hem in mes hebt gehoord.
Dat is één. En twee. In hem bent onderwezen. Dat deed Paulus. Hij verkondigde de heer Jezus. Maar hij onderwees hem ook. En je kunt pas groeien.
Echt groeiend geloof. Als je gaat leren dat je oude mens. Vers 22. Dat die is afgelegd. En dat een nieuwe mens. Is aangedaan. Vers 24.
Dat geheimen is. De oude mens Adam. Afge... Nou is niet hetzelfde als Adam trouwens. Maar oude mens is. Alles wat Adam verstaat. God heeft die veroordeeld op het kruis.
Hij had hem daarin onderwezen. Zoals hij de Romeinen onderwijst. Hoe kun je nou nog bij de zonden leven. Als je dood bent voor de zonden. En de nieuwe mens.
Ja dat is de heer Jezus. En dan moet je dus vernieuwd worden in de geest van je denken. Vers 23. En dan komt het ook weer een verantwoordelijkheid om de hoek kijken. Leg daarom de leugen aan.
Vers 25. Enzovoort. Dus elke zeven van de heer vraagt hem om onze reactie. Hij ziet ons aan als gestorven.
Nou. Dan heb je dus ook niks meer te maken met de zonden. Hij ziet ons aan als levend. Dus leef voor hem. Hij heeft ons opgewekt. Dus zoek de dingen die boven zijn. Hopelijk is het duidelijk.
Om ieder mens volmaakt te stellen in Christus. Volwassen. Wat is een gemeente?
De gemeente is een groep mensen. Die uit hun oude leven zijn getrokken. Die samen komen. Die samen komen.
Die samen komen. Als nieuwe familie. Die elkaar leren over de heer Jezus. En de gevolgen daarvan. Van die geweldige zegen.
En die ook hem de dank en de lof en de eer toebrengen. En via hem de vader. Dat is de gemeente. De gemeente is een nieuwe familie. En we zouden ook voor elkaar dat verlangen moeten hebben.
Dat we elkaar het liefst volwassen in Christus willen stellen. Niet iedereen is een leraar hoor. Maar Paulus zegt tegen de oudere zusters dat ze de jongeren zusters moeten leren. Enzovoort.
Dus er is wel een algemeen onderwijs. Voor iedereen. Hebreeën die hadden zelfs leraars moeten zijn. Allemaal. Je kunt wel iets leren aan de ander.
Ook al ben je geen leraar. En dan het laatste vers van vanavond. Hiervoor arbeid ik. Onder strijd. En dat herken ik.
Want ik heb weliswaar natuurlijk absoluut niet dezelfde strijd als hij. Of hetzelfde lijden als hij had. Absoluut. Het lijkt er niet eens op. Maar ik merk wel dat er is tegenstand. Er is weerstand.
Als je het eenvoudig wil hebben over hem. En als je dus ook aanstipt. Wat dan eigenlijk niet hoort bij die hemelse mens.
En hij zou het enige thema moeten zijn. Inderdaad. Van ons hart.
En van ons denken. En van ons onderwijs. En van onze diensten. En net als in openbaring 2 vers 4. Ik heb tegen u dat u uw eerste lied hebt.
Verzaakt. Verlaten. Verlaten. Dat is een actief iets. De gelaten. Ik verbaas me dat u zich zo snel hebt laten afbrengen van het evige. Hier.
Pas op dat je niet door wijs begeert. Enzovoort. Je laat afbrengen van die mens daarboven. Door Corinthians. Weet u dan niet dit? Weet u dan niet dat?
Weet u dan niet 20 keer zegt hij dat? Er waren allerlei schijnaposteren. En het enige doel wat ze hadden was.
Die gemeente weghalen bij die heer. Het mag er wel over hem gaan. Maar er moeten ook allerlei andere dingen bij komen. En dan op een gegeven moment.
Dan is het helemaal weg. Ik weet van een vriend van mij. Die zat in een gemeente. Een jaar of zes geleden. Toen zeiden ze. Nou bij ons gaan we eens nadenken over dat vrouwen ook ouds te mogen worden.
Hij zegt. O maar waar staat dat geschreven? Hij had een hele mail gemaakt. Van mij toegestuurd. En ik zeg. Ja prima. En ze zeiden. Nee dat gaat ook helemaal niet gebeuren. Maar het is alleen eventjes een proces.
Nou. We zijn nu 5, 6 jaar verder. En nu hebben ze al een cursus tekenen en schilden in de heilige geest. Plus dat er ook. Meer vrouwelijke ouds zijn dan mannelijke ouds.
En het geldt voor de sprekerslijst. Inmiddels ook al. Nou ja. Kan de heer dan geen zegen geven? Ja tuurlijk. Alleen. Het gaat niet meer om.
Dat het huis. Zoals hij dat op orde wil hebben. Op orde is. Naar zijn gedachten. En dat is toch wel een verschil. Dus die strijd is er. En hij zegt.
Maar naar zijn werking. Hij werkt. Naar zijn werking. Die in mij werkt. Met kracht. Nou. Nou ik merk dat ook.
Het is natuurlijk fysiek niet altijd even makkelijk om heel veel te spreken en les te geven. Maar ik merk gewoon dat er een enorme kracht is in het feit dat de Heilige Geest ontzettend graag die ene persoon onder het voetlicht wil stellen.
Dat hij het echt over hem alleen wil hebben. En als dat ons voornem is dan zul je dat ook merken van de uiterlijke mens vervalt en het zijn aardevaten enzovoort.
Maar daarin is een schat. Die schat is een aardevaten. Dat is Christus. En in hem werkte dat met kracht. Zo zelfs dat hij ook helemaal op hem leek.
En natuurlijk is dat ook ons verlangen toch? Dat we op hem gaan lijken. En dat is soms best lastig. Maar een volwassen gelovige die heeft sowieso daar helemaal geen moeite mee.
Want die denkt niet zozeer na over zijn eigen faal of zijn eigen vooruitgang. Maar is echt met hem bezig. En met anderen dus vooral. Nou nog een hoop te doen.
Samengevat. Ja leg deze brieven op je eigen hart en zeg eens van joh.
Is er nog in mijn leven iets van de elementen van deze wereld waar de volgende keer over gaan nadenken. Of ben ik echt echt blij met hem alleen.
En ga mijn gedachten ook dagelijks naar hem uit. Dat is het voor wat deze avond betreft. Met een verdheft. Vanalt de volgende� surviveur.
Ik heb een verdheft. Vanalt de volgende joeper. Volgende dag. Vanalt de volgende bloep. Vanalt de volgende versie. Vanalt de volgende versie. Vanalt de volgende versie. Vanalt de volgende versie. Vanalt de volgende versie.
Vanalt de volgende versie. Vanalt de volgende versie. Vanalt de volgende versie. Vanalt de volgende versie. Vanalt de volgende versie. Vanalt de volgende versie. Vanalt de volgende versie. Vanalt de volgende versie.
Vanalt de volgende versie. Vanalt de volgende versie.