Openbaring - Deel 1

Spreker

Hein Postma

Date
Sept. 27, 2017
Time
19:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

We gaan vanavond beginnen met het laatste bijbelboek. Waarboven staat de openbaring en dan staat eronder bij mij van Johannes.

! Maar in feite is natuurlijk de openbaring van Jezus Christus zoals de eerste zin ook zegt. En dat woord openbaring betekent eigenlijk letterlijk wat spoedig moet gebeuren.

Dus het is voor heel groot deel een profetisch boek. Het is het meest profetische boek van het Nieuwe Testament.

Dat woordje openbaring betekent ook net zoiets als het wegnemen van een bedekking. Je weet wel bij een standbeeld als dat onthuld moet worden dan trekken ze een kleed weg. En dat wil openbaring eigenlijk zeggen. Er wordt iets wat bedekt is weggenomen.

In het boek van Daniel daar stond dat de woorden van het boek moesten worden verzegeld. Maar aan het eind van dit boek staat verzegelde woorden van dit boek niet.

Met andere woorden want de tijd is nabij. Johannes krijgt dus een goddelijke boodschap. En dat dat een heel duidelijke goddelijke boodschap is die direct is geïnspireerd met andere woorden.

Hij heeft niet zelf de woorden bedacht. Hij moest ze opschrijven wat hem werd getoond en wat hem werd gezegd. En daarom is het heel opvallend dat de stijl van het boek openbaring totaal anders is dan de andere boeken die Johannes geschreven heeft.

Dus heel anders dan het evangelie van Johannes en heel anders dan de brieven van Johannes. Het evangelie en de brieven heeft Johannes geschreven als apostel.

En dit schrijft hij als profeet. Dus dat is een groot verschil. Vandaar dus dat de manier waarop het opgeschreven is een hele andere is.

Johannes geeft die boodschap door als profeet. En profeten die treden op zodra er verval is. Dat was in het oude testament ook zo.

Als het misging dan traden de profeten op. Ze doen een oproep tot bekering en ze waarschuwen voor het oordeel van God. Dat anders absoluut zal komen.

Het is een boodschap van de opgestaande en de verheerlijkte Heer voor zijn dienstknechten en voor zijn gemeente. Openbaring 22 vers 16 zegt.

Ik Jezus heb mijn engel gezonden om bij u in de gemeente van deze dingen te getuigen. Ik Jezus duid op de mens Jezus.

De openbaring kreeg de Heer Jezus als mens. En hij gaf die door aan een engel. Zijn engel. En die gaf hem weer door aan Johannes. Zijn dienstknecht.

Eigenlijk staat er zijn slaaf. Het boek is dus een heel duidelijk van de Heer zelf ingegeven. Ook in het oude testament besprak de Heer al door met middel van een engel.

Dus een engel is eigenlijk alleen een boodschapper. Kun je lezen in de handelingen 7 vers 38. Maar dat ga ik nu niet doen.

En dan gaan we lezen. Het eerste gedeelte. Openbaring van Jezus Christus die God hem gegeven heeft om zijn dienstknechten te laten zien wat spoedig moet geschieden.

En die hij door zijn engel gezonden en aan zijn dienstknecht Johannes te kennen heeft gegeven. Deze heeft van het woord van God getuigd en van het getuigenis van Jezus Christus alles wat hij gezien heeft.

Zalig is hij die leest en zij die horen de woorden van de provincie. En die in acht nemen wat daarin geschreven staat. Want de tijd is nabij.

Johannes aan de zeven gemeenten die in Azië zijn. Genade zij u en vrede van hem die is en die was en die komt. En van de zeven geesten die voor zijn troon zijn.

En van Jezus Christus die de getrouwe getuige is. De eerst geboren uit de doden en de vorst van de koningen der aarde. Hem die ons heeft lief gehad en ons van onze zonden gewassen heeft in zijn bloed.

En die ons gemaakt heeft tot koningen en priesters voor God en zijn vader. Hem zij de heerlijkheid en de kracht in alle eeuwigheid.

Amen. Zie hij komt met de wolken en elk oog zal hem zien. Ook zij die hem doorstoken hebben.

En alle stammen van de aarde zullen rouw over hem bedrijven. Ja, amen. Ik ben de alfa en de omega, het begin en het einde, zegt de Heere.

Die is en die was en die komt, de Almachtige. Ik, Johannes, die ook uw broeder ben en deelgenoot in de verdrukking en in het koninkrijk en in de volharding van Jezus Christus, was op het eiland genaamd Padmos omwille van het woord van God en het getuigenis van Jezus Christus.

Ik was in de geest op de dag des heren en ik hoorde achter mij een luide stem als van een bazuin. Die zei, ik ben de alfa en de omega, de eerste en de laatste.

En, wat u ziet, schrijft dat op. Een boekroggel. En stuur het aan de zeven gemeenten die in Azië zijn. Naar Efeze, naar Smyrna, naar Pergamus, naar Thyatira, naar Sardis, naar Philadelphia en naar Laodicea.

En ik keerde mij om, om de stem te zien die met mij had gesproken. En toen ik mij had omgekeerd, zag ik zeven gouden kandelaren. En ten midden van de zeven kandelaren zag ik iemand die op de zoon des mensen leek, gekleed in een gewaad tot op de voeten en op de borst omgord met een gouden gordel.

En zijn hoofd en haar waren wit, als witte wol, als sneeuw. En zijn ogen waren als een vuurvlam. En zijn voeten waren blinkend als koper, gloeiend gemaakt in een oven.

En zijn stem klonk als het geluid van vele wateren. En hij had zeven sterren in zijn rechterhand. En uit zijn mond kwam een twee schenijden scherp zwaard.

En zijn gezicht was zoals de zon schijnt in haar kracht. En toen ik hem zag, viel ik als dood aan zijn voeten. En hij legde zijn rechterhand op mij.

En zei tegen mij, wees niet bevreesd. Ik ben de eerste en de laatste en de levende. En ik ben dood geweest. En zie, ik ben levend tot in alle eeuwigheid.

Amen. En ik heb de sleutels van het rijk van de dood en van de dood zelf. Schrijf nu op wat u gezien hebt. En wat is en wat hierna zal geschieten.

Het geheimnis van de zeven sterren die u in mijn rechterhand hebt gezien. En van de zeven gouden kandelaren is. De zeven sterren zijn de engelen van de zeven gemeenten.

En de zeven kandelaren die u hebt gezien zijn de zeven gemeenten. Tot zover. Als we kijken naar vers 3, dan staat daar zalig.

Gelukkig is hij die leest en zij die horen de woorden van de profetie. En die in acht nemen wat daarin geschreven staat. Want de tijd is nabij. Het tegenovergestelde daarvan vind je in openbaring 22.

Dan wil ik even met jullie lezen op 22 vers 18 en 19. Want ik getuig aan ieder die de woorden van de profetie van dit boek hoort.

Als iemand iets aan deze dingen toevoegt, zal God hem de plagen toevoegen die in dit boek geschreven zijn. En als iemand afdoet van de woorden van het boek van deze profetie, zal God zijn deel afdoen van het boek des levens.

En van de heilige stad, van de dingen die in dit boek geschreven zijn. Met andere woorden, je mag aan dat boek niks veranderen.

Maar heerlijk is het als je die woorden van dat boek tot je neemt. En het is heel merkwaardig, als je goed kijkt, dan zie je dat bijvoorbeeld in het boek Genesis, het boek Genesis begint met de schepping van de hemel en de aarde.

En in het boek Openbaring vind je de nieuwe hemel en de nieuwe aarde. In het boek Genesis vind je de vrouw en de slang.

In het boek Openbaring vind je die vrouw en die slang weer terug. In het boek Genesis vind je Babylon. In het boek Openbaring vind je de ondergang van Babylon.

En zo zijn er heel veel overeenkomsten van Genesis en Openbaring. En waarom staan nou juist die twee boeken zo ontzettend onder druk?

Omdat daarin duidelijk wordt dat de duivel absoluut de verliezer is. En omdat hij dat weet, probeert hij die twee boeken in het disc geniet te krijgen.

Het boek Genesis door bijbelkritiek. En het boek Openbaring door het maar te proberen dat het niet gelezen wordt en in de vergeteldheid geraakt.

Bijvoorbeeld heel merkwaardig dat Calvin heeft bijna over elk boek van de Bijbel een commentaar geschreven, maar niet over Openbaring. Heeft hij overgeslagen.

En zo zie je dus dat dat heel lang helemaal in vergeteldheid geraakt is. Terwijl deze geweldige zegen eraan verbonden is, dat wie het leest en de woorden van het boek hoort, en wie het voorleest, wie het uitlegt, die krijgt een extra zegen.

Dus we mogen ons vanavond gezegend weten door de Heer. God wil iets laten zien, iets tonen. En hij wil dat laten zien wat er binnenkort gaat gebeuren.

Wat zal er dan binnenkort spoedig gebeuren? Het is de voltrekking van het oordeel. Eerst zien we hoe de drie gemeenten in Openbaring 2 gewaarschuwd worden.

En als deze waarschuwingen niet serieus genomen worden, dan zal het oordeel komen. Het zijn dus eerst nog voorwaardelijke waarschuwingen. Maar dan komen we bij de vier volgende gemeenten, Openbaring 2 en 3.

En dat zijn al onvoorwaardelijke waarschuwingen. Waarbij het oordeel dus onvermijdelijk wordt. Het oordeel dat spoedig met haast staat er moet gebeuren.

Het grootste deel van het boek gaat over de komende oordelen. En dat is heel verdrietig. En het doet ons uitzien naar de komst van de Heer Jezus voor zijn gemeente.

Toch verwijst de tekst daar niet direct naar. Vers 3b. De tijd is nabij.

Dat slaat op de komst van de Heer Jezus. Om te oordelen. En dat zal maken dat de mensen op aarde rouw over hem zullen bedrijven. Weeklaren in vers 7.

Door oordelen zullen komen over de wereld, over Israël, maar ook over de christenheid. En nog iets belangrijks vinden in vers 1.

In vers 1 staat te laten zien. Om zijn dienstknechten te laten zien. En dat woordje laten zien, tonen.

Dat betekent door middel van tekenen van symbolen te kennengeven. Dat betekent het letterlijk. En er zijn meer symbolen in dit boek dan in enig ander boek van de Bijbel.

En ze worden uitgelegd in het boek zelf. Of ze worden uitgelegd door het Oude Testament. En dan zijn er ook nog een paar.

Die je kunt begrijpen als je de situatie van die tijd kent. Zo is bijvoorbeeld. In het schrijven aan Laodicea wordt gezegd dat ze ogenzalf moeten kopen.

En waarom was dat zo? Omdat in Laodicea was heel bekend en beroemd om de ogenzalf die daar gemaakt werd en verkocht werd. Dus dat begrepen ze heel goed.

Wat de heer daarmee bedoelde. Satan heeft dus een bijzondere hekel aan deze twee boeken. Tegen de profeet Daniel werd gezegd dat hij de woorden dus geheim moest houden.

Maar verzegelen tot het einde. Van de tijd van de heidenen.

Daniel 12 vers 4 en vers 9. Twee keer dus. Maar tegen Johannes wordt het omgekeerde gezicht. Verzegelde woorden van het boek van deze profetie niet.

Openbaring 22 vers 10. In Deuteronomium lees je iets prachtigs. De verborgen dingen zijn voor de heren onze God.

Maar de geopenbaarde dingen zijn voor ons en onze kinderen. In het boek Openbaring wordt Gods plan en doel met de aarde en de volkeren en met Israël en de gemeente geopenbaard.

Daarom is het ook een ontzettend belangrijk boek. Want het plan van God staat erin. De gemeente staat in het begin. Israël staat in het midden.

En de geredde volken aan het eind van het boek. En ze worden alle drie teruggezien in de opbouw van de heilige stad. Het nieuwe Jeruzalem. De namen van de twaalf apostelen vind je terug in de fundamenten van de stad.

En de namen van de twaalf stammen vind je in de poorten van de stad. En de volkeren die gered worden die vind je in de straten. Want daar wandelen ze.

In het licht van die heerlijke stad. En een groot deel van het boek is ook heel specifiek joods. Dat is te zien aan de vele tekenen en symbolen die verwijzen naar het oude testament.

Zoals de tabernakel, de ark, het altaar, de trompetten. Eigenlijk ramshoorns. De plagen. De verzegeling van de 144.000.

Alles heel erg te maken met het Joodse volk. Het is zo Joodse Israëliet is omdat God nadat de gemeente is weggenomen de draad weer oppakt met Israël.

De hoofdstukken 6 tot en met 19. Openbaart God wat plaats zal vinden gedurende de laatste week van de Daniels jaarweken.

Er zijn 70 jaarweken en de laatste jaarweek. Dus 7 jaar. Voordat de heer Jezus terugkomt op de lijfberg. En daar gaan dus al die hoofdstukken 6 tot en met 19 over.

Het is een boek dat afsluit, dat compleet maakt en dat voltooit. Er gebeurt heel veel in dit boek.

Er wordt een enorme strijd gestreden die eindigt in een geweldige overwinning voor het goede. Het beest en de valse profeten en Satan en zijn troepen en de dood en de dodenrijk verdwijnen in de poel van het vuur.

En er komen een nieuwe hemel en een nieuwe aarde waarop gerechtigheid woont. Dat daar rechtuit op woont vind je in Isaiah 65 vers 17.

De Bijbel begint als het ware met het verloren paradijs en eindigt met het teruggekregen paradijs. Het begint met de schepping en het eindigt met de nieuwe hemel en de nieuwe aarde.

Dus het is in alle kanten een laatste boek. Dus de Bijbel is compleet. Af.

Vers 4 tot en met 6. De groet is gericht aan zeven gemeenten in Klein-Azië. Het is tegenwoordig heet dat land Turkije. En ze liggen allemaal in West-Turkije.

Twee liggen helemaal aan de kust. En een paar wat meer in het binnenland. En dat zeven.

Dat is niet alle gemeenten die daar lagen. Daar lagen er nog meer. Maar deze zeven zijn als types uitgekozen om daarmee te laten zien wat de geschiedenis van de gemeente is.

Hoe het door de loop der eeuwen zal gaan. Daar staan zij als prototype voor. Als voor de totale gemeente. En dat is heel goed om te begrijpen.

Van hem die is en die was en die komt. En van de zeven geesten die voor zijn troon zijn. Dus dat is van God. God wordt hier bekend gemaakt in zijn oud-testementische vorm.

Als Yahweh. De grote ik ben. Hij die is. Die was en die komen zal. Ik ben die ik ben. Het is ook de God van het verleden.

Hij die was. Maar ook de God van de toekomst. Hij die komt. En van de zeven geesten die voor zijn troon zijn. De heilige geest wordt hier als het ware heel anders uitgedrukt. De zeven geesten die voor zijn troon zijn.

Dat betekent als de geest van kracht. Waardoor God ook de oordelen uit zal voeren. Johannes laat hier met een de heer Jezus zien.

En ook zijn God zijn. Vers 1. En de mens Jezus Christus is tegelijk de almachtige God.

Dat is hier zo opvallend. Dat die twee als het ware in elkaar geschoven worden. Dan worden hier de betrekkingen van de heer Jezus tot de aarde beschreven.

En die betrekken zijn allereerst de getrouwe getuigen. En getuigen daar staat het woord Martus voor.

En daar komt ons woord Martelaar vandaan. Als getuige is hij de profeet. De profeet van God.

Het woord van God. Gods woord. En het tweede is de eerstgeborene uit de doden. De hoogste rang in het rijk van de opstanding.

Dat is hij nu. Hij was het vertrouwen getuige. Dat is het verleden. Nu is hij hoge priester. Eerst geboren uit de doden.

Een priester. Het lam van God. En de derde. De vorst van de koningen der aarde. En dat is hij in de toekomst.

Van 89 vers 28b. Daar kun je dat lezen. Hij zal alle macht bezitten in zijn koninkrijk. De koning die in het duizendjarig rijk zullen regeren.

Daar zal hij de koning over zijn. En als je dat nu vergelijkt. Dan kun je zien.

Bij de eerste was het dus. Bij de priester was hij Gods lam. En als koning is hij Gods leeuw. De leeuw van Juda.

Dan kijken we even naar vers 5b. Hem die ons lief heeft gehad. Heeft lief gehad. En ons van onze zonden gewassen heeft in zijn bloed.

Dat gaat dus over de ware gemeente. De mensen die werkelijk gereinigd zijn door het bloed van de Heer Jezus. En gelaten 2 vers 20b zegt.

Die mij heeft lief gehad. En zichzelf voor mij heeft overgegeven. Daar hebben we vanavond van gezongen. Die liefde Gods oneindig groot. En vers 6.

Die ons gemaakt heeft tot koningen en priesters voor God zijn vader. Dan kijken we eventjes naar openbaring 5 vers 9b. En vers 10.

En zij zongen een nieuw lied.

En zeiden u bent het waard om de boekrol te nemen en zijn zegels te openen. Want u bent geslacht en hebt ons voor onze God gekocht met uw bloed. Uit elke stam en taal en volk en natie.

En u hebt ons voor onze God gemaakt tot koningen en priesters. En wij zullen als koningen regeren over de aarde. Dat is de toekomst van de gemeente.

Nu weten we dat in geloof. Maar straks wordt het geopenbaard. Wordt het zichtbaar. Zal het echt zo zijn.

Hier op aarde zijn we absoluut nog geen koningen. Maar dienstknechten. Dan moet je denken aan de heer Jezus toen die hier op aarde was.

Ze wilden hem koning maken. Maar hij had de dienstknechtgestalt aangenomen. Dat weten we zo goed uit Filippense 2. De gestalte van de dienstknecht heeft aangenomen.

De mensen gelijk geworden is. Hij was hier net als wij vreemdeling en bijwoner.

Hij wordt wel eens genoemd de vreemdeling van Galilea. En dan staat hier zo prachtig. Hem zei de heerlijkheid en de kracht in alle eeuwigheid.

Amen. Alle eer en alle glorie is voor de heer Jezus Christus. Dan gaan we naar vers 7. Zie, hij komt met de wolken.

En elk oog zal hem zien. Ook zij die hem hebben doorstoken. En alle stammen van de aarde zullen rouw over hem bedrijven. Dit slaat op de verschijning van de heer Jezus op de olijfberg.

Gaan we even lezen. We gaan naar Zachariah 12. Vers 10 en vers 11.

Maar over het huis van David.

En over de inwoners van Jeruzalem zal ik de geest van de genade van de gebeden uitstorten. Zij zullen mij aanschouwen die zij doorstoken hebben.

Zij zullen over hem rouw bedrijven. Als met de rouw klacht over een enig kind. En ze zullen over hem bitter klagen. Zoals men bitter klaagt over een eerstgeborene.

Daarvan hebben we net gelezen in de openbaring. Daar staat. Alle stammen van de aarde zullen rouw over hem bedrijven.

Maar even daarvoor in vers 7. En elk oog zal hem zien. Ook zij die hem doorstoken hebben. Dus het volk van Israël geldt dat in de allereerste plaats dat ze rouw over hem zullen bedrijven.

Kijk ook eens even naar Zachariah 14. Vanaf vers 3.

En let vooral op vers 4. En dan zal de Heer uittrekken en tegen die heidevolken strijden. Zoals de dag dat hij streed op de dag van de strijd. En op die dag zullen zijn voeten staan op de olijfberg.

Die voor Jeruzalem ligt. Ten oosten ervan. En dan zal de olijfberg in tweeën gespleten worden. Naar het oosten en naar het westen. En er zal een zeer groot dal ontstaan.

Als de ene helft van de berg naar het noorden zal wijken. En de andere helft dan van naar het zuiden. Dan zullen u vluchten door het dal van mijn bergen. Want het dal tussen de bergen zal rijken tot aanzal.

Ja, u zult vluchten zoals u gevlucht bent voor de aardbeving in de dagen van Uzziah. De koning van Juda. Dan zal de Heer mijn God komen.

Al de heiligen met u. En dat betekent dus dat wij allemaal erbij zullen zijn. In openbaring 9 staat dat dus van dat de Heer Jezus op dat witte paard komt.

Waar de plaat daarachteraan aan herinnert. En dat al die witte, de geloven op witte paarden hem zullen volgen. Hij komt dus met zijn hemelse legermacht.

Die vechten niet met gewone zwaarden hoor. Hij doet het met het woord. Uit zijn mond komt een tweesnijderscherp zwaard.

En dat woord. Het woord van zijn almacht. Daar zullen we nog meer over horen. Hiervan kun je ook nog lezen in Daniel 7 vers 13 en 14.

Maar daar kom ik later nog wel op terug. Bij de opname zal niet elk oog hem zien. Maar bij zijn komst op aarde wel. Dat is een groot verschil.

Want als hij komt voor de. De gemeente ziet de aarde hem niet. En er wordt duidelijk gezegd dat wij opgenomen zullen hem tegemoet.

En dat wij met de wolken des hemels met hem vertrekken. Ze zien hem helemaal niet. Maar als hij komt op de olijver.

zal elk oog hem zien. En dat is een hele schok. Bij de opname worden zijn dus opgenomen in de wolken.

Hij blijft in de lucht. En hier komt hij met de wolken. Ze zullen hem zien als de gekruistigde die komt in majesteit en macht. En dat is een enorme schok.

overal. Overal.

Hier op de aarde. Zie je nu al. Vaak afbeelding van de heer Jezus aan het kruis. Komt me overal tegen.

De Jezus film is in zoveel landen vertoond. Dus ontzettend veel mensen weten wie de gekruisigde is. En als ze hem dan zullen zien in majesteit en macht.

Dan moet dat een schok zijn. Alle stammen van de aarde zullen rouw over hem bedrijven. In het bijzonder dus het geloven overblijstel van het volk Israël.

Dat hebben we net gelezen. Maar omdat hij komt. Om alle ongelovigen te oordelen. Zal de wereld reden hebben tot weeklagen. Dat is een enorme schok.

In vers 8 zegt hij. Ik ben de alfa. Begin letter van het Griekse alfabet. En de omega. Laatste letter van het Griekse alfabet. Ik ben het begin. En het einde zegt de heer.

Die is en die was en die komt. De almachtige. Wie is hier aan het woord?

Het is de heer Jezus. Want hij is de eerste en de laatste. Moet je maar eens kijken. Vers 17. Hebben we het ook gelezen. En toen ik hem zag.

Viel ik als dood aan zijn voeten. En hij legde zijn echte hand op mij. En hij zei. Wees niet beveest. Ik ben de eerste en de laatste. De levende. En ik ben dood geweest.

En zie ik mijn leven tot in alle evenheid. Dus onmiskenbaar. Heer Jezus. En in 22 vers 13 vind je het nog een keer.

Zalig zijn zij die zijn geboden doen.

Zodat ze recht mogen hebben op de boom des levens. En op tijd zij door de poorten van de stad mogen binnengaan. Nee. Vers 13. Ja ik ben vers 14 gelezen.

Ik ben de alpha en de omega. Het begin en het einde. De eerste en de laatste. Dus het is heel duidelijk weer Jezus. Maar het is ook jouw werf van het oude testament hebben we net gezien.

En dat kun je op verschillende plekken in Jezaja weer lezen. En daar komt zo duidelijk in uit. Dat ik en de vader zijn één.

Wie zal dus komen? Jezus Christus. Die dezelfde is als Jewe. Ze zullen me zien.

De mens Jezus Christus is Jewe Elohim. De eeuwige. De almachtige. Hij heeft alle macht in het universum. Na vers 9.

Ik Johannes. Die ook uw broeder ben. Wat vind ik dat heerlijk dat hij dat zegt. Johannes stelt zich naast ons. Hoewel hij de langst levende van de apostelen was die de heer Jezus meegemaakt had.

Terwijl hij apostel was. Profeet, herder, leraar, evangelist. Zegt hij. Johannes. Zegt hij.

Johannes. Uw broeder. Wat heeft hij dat goed begrepen. Dat we alle broeders zijn.

hij stelt zich niet op. Een voetstuk. Hij zegt deelgenoot in de verdrukking.

Hij leed net als de andere volgelingen van Jezus. En dat was een van de grootste vervolgingstijden van die tijd. Dat was een keizer.

Ik vind het heel lastig om die naam uit te spreken. Ik probeer het wel. Dominicianus. En die heeft vervolgingen tegen christenen ingesteld.

En daardoor was Johannes. Die eigenlijk bij de gemeente van Evese was. En van daaruit. Over al die gemeenten in Klein-Azië. Opziener was. Veroordeeld tot verblijf op Patmos.

En het eiland Patmos is een klein rotsig eiland. Ligt in de Egeese zee. Zo'n 50 kilometer uit de kust voor Evese. En daar was hij dus naar verbannen.

En dus. Dan kun je zo begrijpen. Dat Johannes als hij daar zit. Dat hij bezorgd is over die gemeente. Hoe moet het nou allemaal verder? En dan wordt hij zo geweldig getroost.

Want dan krijgt hij dus de Heer Jezus te zien. En dan krijgt de Heer Jezus te zien op een hele bijzondere manier. De Heer Jezus staat namelijk tussen de kandelaren in.

En die kandelaren zijn de symbolen van die zeven gemeenten. Met andere woorden. De Heer Jezus zelf is het hoofd van zijn gemeente. Zoals als het ware een wiel met spaken niet kan.

Zonder de as in het midden. Is de Heer Jezus het middelpunt van alles. En wat wonderlijk dat juist daar.

Op dat eiland. Johannes gebruikt wordt. Om aan die gemeente te schrijven. En dat is het woord van de Heer Jezus zelf. Hoe kon hij hem beter bedienen.

Dat de Heer dat negatieve gebruikt voor iets ongelooflijk positiefs. En daar moeten we altijd aan denken.

Als er moeilijke dingen zijn. Dat God wegen heeft. Die zo wonderlijk zijn. Die werkelijk anders zijn dan wij vaak zouden denken. En dan.

Johannes die heeft als het ware de blik op die treurigheid in die gemeente. En hij ziet verval aankomen. Hij is bezorgd. En dan hoort hij achter zich die stem.

En zegt draai nou om. Kijk nou naar de goede kant. En dan kijkt hij dus naar de Heer Jezus. En dat is voor ons ook een les. Dat wij niet moeten kijken naar de omstandigheden.

En ons daardoor te laten neerdrukken. Maar omdraaien en kijken naar de Heer Jezus. Want de Heer Jezus staat boven alle dingen. Hij heeft alles in zijn macht. Hij weet precies hoe het moet.

Er zat een geweldige troost voor deze oude man. Want hij moet om. Hij is bij de negentig geweest. Er is heel wat geweest.

En hij zegt deelgenoot in de verdrukking van Jezus Christus. Maar hij is ook deelgenoot in het koninkrijk. En in de volharding van Jezus Christus.

Met andere woorden. We gaan samen volhouden. We geven het niet op. De verdrukking maakt niet dat we het opgeven.

In tegendeel. We moeten juist volhouden. En dan zegt hij. Ik was op het eiland. Genaamd Padmos.

Omwille van het woord van God. En het getuigenis van Jezus Christus. Dat is duidelijk. Hij had geen misdaad begaan. Maar hij was om het woord. Gevangen gezet.

En dan staat er in vers 10. Ik was in de geest op de dag des heren. En ik hoorde achter mij een luide stem.

In de geest op de dag des heren. Een andere vertaling staat. Hij werd in de geest meegenomen.

Naar de dag van de heren. De dag des heren. Zo kon hij dus oog en oor zijn. Voor de hele gemeente.

Die uitdruk. De dag des heren. Is heel apart. Want je zou direct denken aan. Andere plekken. Waar dezelfde uitdrukking. In onze vertalingen staan.

Maar als je dus in het Grieks nazoekt. Dan is hier de uitdrukking. Voor de dag des heren. Absoluut helemaal afwijkend. Van de uitdrukking. Die op de andere plekken staat.

En dat geeft heel veel uitleggers. Dat het dus niet dezelfde dag is. Als die daar genoemd wordt. Want dat is. Dat is betrekend. Het oordeel van God aan.

Anderen denken dat het toch wel. Hetzelfde is. Dat is moeilijk. Wat er dus werkelijk staat. De woorden die er werkelijk staat. Die Griekse woorden.

Beteken eigenlijk. Een heerlijke dag. Net zoiets als wat wij zeggen. Het is een koninklijke dag. Heerlijke dag. Dus heerlijk in de betekenis van het woordje.

Een heerlijke dag. Dat je Heer loskoppelt van de. Dus eigenlijk is het. Het mooie dag van de Heer. Dat betekent het eigenlijk. En in het Latijn.

bestaat daarvoor. Dominica. In het vulgaat is dat. En daar komt ons woord. In het Frans van vandaan.

Dimanche. En dimanche is gewoon zondag. Dus de uitleggers. Die dit. Hebben uitgevolgd.

Die zeggen. Het is eigenlijk gewoon. Op de eerste dag van de week. Dat hij. De ontmoeting had met de Heer. De eerste dag van de week. Werd altijd het avondmaal gevierd. En hij kon bij de gemeente niet zijn.

En dan ontmoet hij de Heer. Dat is prachtig. Ik hoorde achter mij. Een luide stem. Als van een bazuin. De Heer spreekt hier niet.

Met een zachte stem. Niet de stem van de goede herder. Maar de stem van de rechter. En de stem van de rechter.

Spreekt met. Gezag. Johannes hoort die stem. Achter zich. Hij moet zich dus omdraaien.

En zien wie tot hem spreekt. De stem had gezegd. In vers 11. Ik ben de alfa. En de omega. De eerste. En de laatste. En wat u ziet.

Schrijft dat op. Een boekrol. En stuurt aan de zeven gemeenten. In Azië. Naar Efeze. Smyrna. Pergamus. Pergamus. Tira Tira. Sardis.

Philadelphia. En Laodicea. Die liggen eigenlijk allemaal vrij dicht bij elkaar. En het is de rechter.

Rechter. Die hem het bevel geeft. te schrijven. Te schrijven wat hij ziet. Hij moet hem zelf ook beschrijven. Als rechter. Ter midden van de gemeente.

Aan wie Johannes zijn beschrijving moet sturen. Johannes hoort eerst. En dan pas krijgt hij te zien. En dat is de volgorde ook altijd voor ons.

We moeten eerst het woord van God horen. En dan pas krijgen we te zien. Uit wat hij hoort weet hij wie tot hem spreekt.

Namelijk de verheerlijke Heer Jezus Christus. Die de eerste en de laatste is. Ik ben de levende voegt hij aan toe. Ik ben dood geweest. En zie ik ben levend tot in alle eeuwigheid.

En daarmee is dus elk. misverstand uitgesloten. En dat is ingewikkeld.

Ik ben de levende. En ik ben dood geweest. Maar die dood stierf hij als. Mens.

En leven tot in alle eeuwigheid. En daarmee is dus duidelijk gezegd.

Wie hij is. En wat krijgt Johannes dan van hem te zien. In vers 12. Een kring van gouden kandelaren.

Ten midden waarvan iemand die op de zoon des mensen leek. En Johannes weet met één. Wie bedoeld is. Waarom weet hij dat.

Letterlijk staat er die hetzelfde is. Die niemand minder is dan de zoon des mensen. Wie had zich als de zoon des mensen altijd weer aan hem bekend gemaakt.

De heer Jezus. En waarom deed de heer Jezus dat. Op een gegeven onbekend wordt door de hoge priester aan de heer Jezus gevraagd.

Zegt u nu toch alsjeblieft wie u bent. Bent u nou de Christus. En dan antwoordde de heer Jezus met dat woord van.

Van nu af aan zul je de zoon des mensen zien gezeten aan de rechterhand. Van God. En toen wist met één hoge priester wat hij bedoelde.

Want dat wisten ze uit Daniel. In Daniel staat diezelfde uitdrukking. En dan gaan we eventjes lezen. Daniel 7.

Daniel 7 vers 13. Ik keek toe in de nachtvisionen. En zie er kwam met de wolken van de hemel iemand als een mensenzoon.

En in mijn Bijbel staat het met een hoofdletter. Daniel 7 vers 13. Hij kwam tot de oude van dagen. En men deed hem voor zijn aangezicht naar de bijkomen.

En hem werd gegeven heerschappij, eer en koningschap. En alle volken, natie en talen moesten hem eren. Zijn heerschappij is een eeuwige heerschappij die hem niet ontnomen zal worden.

En zijn koningschap zal niet te gronden gaan. Daar zie je dat ik weer in Jezus. En ze wisten dus precies wie er bedoeld werd.

En dat wist Johannes dus ook. Bij ons is het een beetje ongelukkig vertaald. Als er mensen zo. Nee.

Eigenlijk moet er dus staan. De mensen zo gelijk. Dat is wat er eigenlijk in de grondtekst staat. Gekleed in een gewaad tot op de voeten en op de borst omgord met een gouden gordel.

Hebt u wel eens een keer gelet op hoe vrouwen justitia gekleed is? Heeft ook een lang gewaad.

En is ook omgord aan de borst. Dat is typisch de kleding van een rechter. De hoge priester was ook omgord.

Maar die was met de heupen omgord. Heer Jezus laat zich dus hier in de eerste plaats zien als rechter. Hoge priester had een speciale tulband op zijn hoofd.

Maar de heer Jezus wordt hier getoond met haren witte als sneeuw. Als witte vogel. En wit is het teken van reinheid.

Van absolute zuiverheid. Maar ook van eerbiedwaardigheid. De rechters in Engeland. Die zitten allemaal een witte pruik op.

Als de rechtmoeder spreekt. De heer Jezus laat dus heel duidelijk zien. Ik ben gekomen om te oordelen.

Ogen als een vuurvlam. Die doorzoeken alles. Zien alles. Alles wat niet in overeenstemming is met zijn heiligheid.

Niets kan voor hem verborgen blijven. Zo toetst hij de zeven gemeenten. Een beeld van de hele christenheid.

Zijn voeten waren blinkend koper. Eigenlijk staat er brons. Gloeiend gemaakt in het vuur. Koper brons is het beeld van gerechtigheid.

En hier door het vuur beproefd. Met andere woorden. Die gerechtigheid die heeft onder druk gestaan.

En die is gebleken er tegen bestand te zijn. De gouden gorrel spreekt van goddelijke heerlijkheid. En goddelijke gerechtigheid.

En de voeten zijn het beeld van een stad van vastige wandel. Die beproefd is op aarde. En zijn stem was als het gedruis van vele wateren.

En dat is een shibol van kracht. Waarmee je een vonnis kan uitspreken. En tenslotte is alles en iedereen immers aan hem onderworpen. Vers 16.

Zijn rechterhand had hij zeven sterren. En rondom hem waren er zeven kandelaars. En vers 20 vertelt ons wat het voorstelt.

De zeven kandelaars stellen de zeven gemeenten voor. Die dankzij de olie, het heilige geest, godelijk licht rondom moeten verspreiden. En de zeven sterren zijn zeven engelen.

En daarmee worden de verantwoordelijken voor de gemeente bedoeld. Die de gemeente op het spoor moeten houden. En we weten heel zeker dat het hier niet gaat om engelen in de zin van die boodschappers in de hevel.

Want hem moet worden gestuurd die brief. En in de Bijbel wordt vaker het woord engel gebruikt voor de boodschappers.

Johannes ontvangt het van een werkelijke engel. Maar dan moet hij het sturen aan die verantwoordelijken van de gemeente. Die de gemeente dus vanuit wat ze krijgen, die boekrol, moeten onderwijzen.

Sterrenlicht en lampenlicht zijn voor als het donker is. Als het nacht is. Dat wordt ook van ons gezegd.

Dat we schijnen als lichtende sterren aan het duisterveel moment. En uit de mond komt de tweesnijders scherp zwaard. Het beeld van het woord van God. U weet wel uit Hebraïë 4, de tweesnijders gaat het van een scheidt.

Christus oordeelt de gemeente op grond van het woord van God. Dat doet hij altijd. Een rechter hier in Nederland kan alleen maar oordelen op grond van de Nederlandse wet.

Als het niet in die wet staat, heeft hij geen poot om op te staan. Kan hij niet vooroordelen. Moet in de wet staan. En Gods wet is Gods woord.

Dus ze worden geoordeeld op grond van het woord van God. En zijn gezicht was als de zon schijnt in haar kracht. Weet u nog wat op de berg van de verheerlingen gebeurde?

Dat zijn gezicht straalde als de zon in haar kracht. En in Malachi 4 vers 2 staat dat de Heer is de zon in haar gerechtigheid.

En wat gebeurt er als de zon opgaat? Bleken sterren. Dan verbleken de sterren.

Vers 17 tot en met 20. Johannes, de discipel die door Jezus geliefd wordt, valt hier als dood aan de voeten van de verheerlijkte Heer. En dat begrijpen wij heel best.

Het is maar even wat hij daar te zien krijgt. Maar de rechter is immers ook zijn verlosser. Dat is voor ons ook zo.

Johannes hoefde niet voor zijn oordelen te vrezen. De rechter zal de christenheid oordelen, maar hij is de verlosser van alle ware gelovigen.

De Heer legt zijn rechter hand op hem. En dan moet je eens kijken, dat is dezelfde hand waarin hij die sterren hield. Weet je wel, die dienstknechten van die gemeente.

En die hand legt hij nou op. Johannes. Zijn trouwe dienstknecht. En hij zegt op hetzelfde ogenblik tegen zijn trouwe dienstknecht.

Wees niet bang. Vrees niet. Ik ben de eerste en de laatste. Dat betekent dat hij zegt dat hij God is. En degene die hier aan het woord is, is niemand minder dan God zelf.

De oorsprong van alles. Hij die ook het laatste woord zal hebben. En dan gaat hij verder. Ik ben de levende. Ik ben dood geweest. En ik ben levend tot in alle eeuwigheid. Amen. In Johannes 5, vers 26 staat.

Want zoals de Vader het leven heeft in zichzelf. Zo heeft hij ook de Zoon gegeven leven te hebben in zichzelf. Hij kan daarom ook anderen het leven geven.

Er staat in Johannes 5, vers 21. Ik ben dood geweest. Hij stierf voor Johannes. Maar ook voor ons.

Johannes, ik ben dood geweest. Maar nu mag jij leven. Ik leef tot in alle eeuwigheid. En voor jou is dat eeuwige leven ook. We zullen eenmaal volkomen met hem één zijn.

Dus waar hij gaat zijn wij ook. Dat is toch een geweldige troost voor Johannes. Wat een bemoediging. Er is geen reden meer om bang te zijn voor de dood in de dodenrijk.

Want ik heb de sleutel, zegt de Heer Jezus. Ik beschik erover. En dat het zo is, staat in openbaring 20, vers 14.

Want er gaan dood in dodenrijk worden geworpen in de poel van het vuur. Afgelopen. En dan kijken we even naar vers 19. Want vers 19 is het sleutelvers van dit boek.

En dat moeten we heel goed hebben. Schrijf nu op wat u gezien hebt. En wat is en wat hierna zal geschieden.

Wat u gezien hebt. Wat heeft hij gezien? Hij heeft de rechter gezien, te midden van de kandelaars. En dat moest hij opschrijven.

En dat heeft hij gedaan. In de versen 10 tot en met 20. En dan wat is? Dat is zoals de hele zaak nu nog is.

Dus dat zijn die zendschrijven aan die zeven gemeenten. Openbaring 2 en 3. De zeven zendschrijven. En dan komt wat hierna geschieden stelde.

In hoofdstuk 4 vers 1. Daar staat hierna. Zag ik wat er. Was er een deur geopend in de hemel. Wat hierna komt. Het is daar precies.

Op de scheiding van 3 en 4. Vindt de opname plaats. Johannes is als het ware het beeld van degene die in de hemel komt.

Er was een deur geopend. En dan krijg je te zien wat in de hemel is. Dat is prachtig. Dus vanaf vers hoofdstuk 4.

En de hele rest is wat hierna komt. Wat weldra geschieden zal. En dat is dus de hoofdmoot van het boek. Vers 20.

Daar hebben we het al over gehad. En daar hebben we hoofdstuk 1 met elkaar bekeken. Dan gaan we de volgende keer verder met hoofdstuk 2. Boek. Hoorstuk 2.

Hoorstuk 2. Hoorstuk 2. Hoorstuk 2. Hoorstuk 2. Hoorstuk 2. Hoorstuk 2. Hoorstuk 2. Hoorstuk 2. Hoorstuk 2. Hoorstuk 2. Hoorstuk 2. Hoorstuk 2. Hoorstuk 2. Hoorstuk 2. Hoorstuk 2. Hoorstuk 2. Hoorstuk 2.

Hoorstuk 2. Hoorstuk 2. Hoorstuk 2. Hoorstuk 2. Hoorstuk 2. Hoorstuk 2. Hoorstuk 2. Hoorstuk 2. Hoorstuk 2.