2 Timoteus - Deel 7

Spreker

Dirk-Jan Jansen

Date
March 14, 2017
Time
19:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Een hele goede avond allemaal. Hartelijk welkom op alweer de zevende avond van onze bijbelstudie over de tweede brief van Paulus aan Timotheus.

! En vanavond willen we nadenken over hoofdstuk 3 en daarvan de eerste negen versen. Dus we lezen 2 Timotheus 3 vers 1 tot en met 9.

En Paulus die schrijft daar het volgende.

Maar weet dit, dat er in de laatste dagen zware tijden zullen zijn. Want de mensen zullen zelfzuchtig zijn, geldzuchtig, grootsprekers, hoogmoedigen, lasteraars, de ouders ongehoorzaam, ondankbaar, onheilig, liefdeloos, onverzoenlijk, kwaadsprekend, onbeheerst, ruw, zonder liefde tot het goede.

Verraders, roekeloos, opgeblazen, meer liefhebbers van genot dan liefhebbers van God. Ogenschijnlijk bezitten zij godsvrucht, maar de kracht daarvan verlogenen zij. Wend je ook van deze af.

Want onder hen zijn er die de huizen binnensluipen en vrouwspersonen inpalmen die met zonden beladen zijn en gedreven worden door allerlei begeerten. Vrouwen die altijd leren en nooit tot kennis van de waarheid kunnen komen.

Zoals nu Jannes en Jambres zich tegen Mozes hebben verzet, zo verzet dan ook deze zich tegen de waarheid. Mensen bedorven van denken verwerpelijk wat het geloof betreft. Maar ze zullen niet verder voortgaan, want hun onzinnigheid zal aan allen geheel duidelijk worden.

Zoals ook bij die beiden het geval was. Tot zover de lezen vanavond en we willen nadenken over deze verse.

Eerst nog eventjes de context. En we hebben de vorige keer gezien in hoofdstuk 2 dat Paulus het advies geeft aan Timotius en eigenlijk ook zo aan ons.

Ik hoop dat jullie ook datzelfde verlangen hebben om in een tijd waarin de christenheid een roepte gaat van verval, om het zo maar te zeggen, afval van de heilige levende God.

Om een verlangen te hebben om echt de Heer Jezus te kennen en te dienen ook. En hij geeft hem advies om zich te onttrekken aan ongerechtigheid.

En hij bedoelt eigenlijk de ongerechtigheid binnen die christenheid. En wat bedoel ik nou met de christenheid? Er is een verschil tussen christendom en christenheid.

Christenheid is allen die zich begeven en bevinden op het erf van dat wat zich christen noemt. Christendom is alle ware geloven.

Als je kijkt naar de term disciple bijvoorbeeld, dan zie je dat het Matthäus Evangelie heel duidelijk leert dat niet alle disciplen kinderen van God zijn.

Een heel bekend stukje is bijvoorbeeld Johannes 6. Dat wil ik dan wel even met jullie lezen. Johannes 6 In vers 60 De Heer Jezus had daar het brood vermenigvuldigd en de vis.

En op een gegeven moment waren de mensen daar nogal enthousiast over. En volgden hem massaal. Uiterlijke zegeningen doet vaak volgen. Maar dan gaat de Heer Jezus uitleggen dat in vers 53 Voorwaar ik zeg u, tenzij u het vlees van de zoon des mensen eet en zijn bloed drinkt, hebt u geen leven in uzelf.

Dat zegt hij dus tegen die volgelingen van hem. Tegen die mensen die daar om hem heen verzameld waren. En die hem eigenlijk als uiterlijke disciple volgden.

En dat vinden ze dan eigenlijk te hard. En dan staat er in vers 60 Velen dan van zijn discipelen die dit hadden gehoord zeiden dit woord is hard. Wie kan het aanhoren?

En dan vers 67 Sorry vers 66 Dus een disciple is niet per se een wedergeboren gelovig.

Ze hebben niet allemaal leven. Christenheid bestaat uit de discipelen. Maar, zoals je hier al ziet, velen wandelen niet met hem.

Ze bevinden zich wel in het uiterlijke van het christendom. Maar niet als diegenen die leven hebben. En dat vlees eten en dat bloed drinken betekent dat je echt met je hele hart aanneemt, gelooft dat de Heer Jezus degene is die zijn leven heeft gegeven op het kruis.

En dat wij ons daar helemaal eigenlijk aan vastklemmen en zeggen, Vader in de hemel, dank u wel voor dit offer dat hij gebracht heeft. Want zonder dit offer kan ik gewoon niet bestaan voor uw aangezicht.

En dat willen mensen niet horen. En dat zie je dus ook in heel veel gevallen vandaag terug. Dat mensen die naar kerken gaan, en ik wil dit niet veroordelend zeggen hoor, want het gaat me helemaal niet om.

Maar het is wel een feit. Velen van hen vinden het eigenlijk stuitend als je zegt dat de mens in zichzelf niet kan bestaan voor een heilig God.

Ze willen die oude mens nog wel een beetje oppoetsen. En als je het nou maar goed doet en als je maar sociaal bezig bent. Ja, dan neemt God jou ook wel aan.

Want je bent nog niet zo slecht. Ik was ooit eens in een kerk. Dat is al heel lang geleden. En daar heb ik een avond een lezing gehouden. Ik zou niet meer weten waarover. Maar in ieder geval, de plaatselijke dominee was daar ook.

En die ging nogal tekeer tegen mij. Want ik had gezegd dat de enige weg tot eeuwige redding was het geloof in het offer van de Heer Jezus.

De dominee was overigens een vrouw. Die riep tegen mij vanuit de zaal. Ze stond op en ze zei. Ja, maar als je een beker koud water geeft aan iemand die het nodig heeft.

Ga je ook het koninkrijk van de hemel naar binnen. Zoals de Bijbel dat zegt. En dat bedoel ik dus. Het toch weer denken dat de mens op eigen kracht de hemel kan verdienen.

Dat is dus niet zo. Nou, die christenheid waar ik het over heb. Die discipelen uiterlijk. Die mensen die allemaal zeggen. Ja, ik geloof in een God of in God. Of ik lees een Bijbel. Die niet dat leven hebben.

Ja, dat noemt Paulus hier in hoofdstuk 2. Dat heb ik de vorige keer nog even uitgebreid gezegd. Dat noemt hij hier in vers 20 een groot huis.

In een groot huis. Dat hele gebied van beleidende gelovigen is een groot huis. En op de gevel van dat huis zou je kunnen zeggen.

Kunnen zetten. Christenheid. En dan zegt hij. Niet alleen zijn daar gouden en zilveren vaten. Met andere woorden.

Er zijn hele belangrijke apostelen geweest. Profeten. Maar er zijn ook gewoon normale gelovigen. Om het even zo te noemen. Hout en aarde. En dan zegt hij. Sommigen zijn tot eer.

En anderen tot oneer. En de mens. Ik kan het niet vaak genoeg benadrukken. Maar de mens in zichzelf. Die niet een nieuwe schepping is.

Die niet in de Heer Jezus Christus is. Is tot oneer van God. Daar kun je nog zoveel goede dingen doen in je leven. Maar dat is een feit.

Wie zijn er tot eer van God? De heiligen. Is dat omdat zij zo goed zijn? Nee. Omdat zij in de Heer Jezus zijn. Ze zijn in Christus het nieuwe schepping. En dat is het geweldige van het kruiswerk van de Heer Jezus.

Als je dat gelooft. Als je daar echt aan vastklampt. Dan mag je gewoon weten. Want ik ben in hem aanvaard. Geliefd. Ik ben in hem ook geheiligd.

Gerechtvaardigd. En dat is tot eer. Dat huis. Dat vat dus vaten tot oneer. Nou die vaten tot oneer.

Die verkondigen allerlei verkeerde leringen. Vers 16. Van hoofdstuk 2. Hij noemt daar twee voorbeelden. In vers 17. Hymenes en Filetes.

En die mensen waren dus nog niet zo ver. Dat ze zich openlijk verzetten tegen God. Dat krijgen we namelijk in hoofdstuk 3. Waar zij geloofden in de Heer Jezus.

Alleen ze zeiden de opstanding heeft al plaats gehad. Waarmee ze zichzelf dus eigenlijk. En hun hoorders. Een totaal verkeerd fundament gaven voor dit leven.

Namelijk. Hier op aarde is al een soort geestelijke gearriveerdheid. We kunnen hier al tonen. Dat we. Ja.

Overwinnaars zijn. Op allerlei gebied. In plaats van. We zuchten. Het is moeilijk. Straks is de opstanding. Dan worden we verlost. Van dit lichaam.

Zegt Romeinen 8. Nee. Zeiden zij. Dat is allemaal al geweest. En ik heb het zelf meegemaakt in mijn leven. Dat juist die leer. Ga heen.

Genees de zieken. Ga maar oefenen. Je kunt demonen uitdrijven. Je hebt alle macht. Zoals Jezus dat had. Weet je wel. Die leer. Zoals dat hier ook staat. Werpt het geloof van sommigen omver.

Vers 18. Het is namelijk niet waar. Ik zeg niet dat er geen gaven zijn. Die zijn er.

Maar. De schrift zegt heel duidelijk. Zijn soms alle apostelen. Nee. Zijn soms. Hebben soms alle krachten. Nee. Spreken soms alle in talen. Nee. De gemeente van God bestaat uit mensen.

Die een schat hebben in aardevaten. 2 Korinther 4. En die schat dat is de kennis van de Heer Jezus. Nou ik zou het nog precieser zeggen. De kennis van God in het aangezicht van de Heer Jezus.

Die schat heb je in aardevaten. En God breekt dat aardevat af. Dat wil niet zeggen dat je allemaal ziek wordt ofzo. Maar hij zorgt ervoor dat je zwak blijft. Dat je afhankelijk blijft.

Dat je naar de mens gesproken niks voorstelt. Zoals Paulus toen hij bij de Korinthies kwam. Hij zei. Ik ben onder jullie gekomen.

Niet in meeslepende wijsheid van allerlei woorden. Zoals daar die Griekse redenaars dat konden. Hij zei. Hij kwam in zwakheid en vrees met veel beven.

Hij zegt 2 Korinther hoofdstuk 10. Hij stelde niet veel voor. Uiterlijk gezien. Dat zeiden deze mensen niet. Die zeiden.

Nee, nee, nee. Opstanding heeft al plaats gehad. Kracht. Huppakee. En dan zegt hij dus in dat hoofdstuk tegen Timotheus. Zorg dat je je nou uitzuivert van die mensen.

Tegen ons ook. Ga niet om met dit soort mensen. Laat je niet besmetten door dit soort denken. Zorg dat je vers 22. Die mensen opzoekt.

Die de Heer aanroepen vanuit een rein hart. Want dat zal ook tot zegen zijn van je eigen leven.

Maar het zal ook tot zegen zijn en tot verheerlijking van de Heer zelf. Ja? Vers 23 is dan. Verwerp die dwaze twistvragen.

En zoek mensen met wie je samenkomt die de Heer aanroepen uit een rein hart. Dat betekent dat dat ze volmaakt zijn? Nee, rein hart. Gereinigd door het bloed van de Heer Jezus. Maar ook zoekend naar de wil van de Heer.

Nou, dan komt hoofdstuk 3. En dan gaat het een stapje verder. Want dan gaat het hebben over de laatste dagen. Weet dit? Dat er in de laatste dagen zware tijden zullen zijn.

Dat betekent moeilijke tijden. Nou, die term laatste dagen. Dat is een interessante term. Want de Bijbel leert in het Nieuwe Testament.

Dat de hele periode van de gemeente. De gemeente zijn alle gelovigen. Die God op dit moment toevoegt aan de kring die behouden worden.

God is bezig zich een vork te verzamelen. Dus het is niet zo dat we vandaag alle volken, hoe zeg je dat, tot discipelen moeten maken. Nee, hij vormt zich een volk uit die volk.

Dat is de gemeente. Vanaf dat de Heer Jezus werd verheerlijkd. Tot aan de opname van de gemeente. En die hele periode, dat zijn de laatste dagen. Ik heb daar een paar teksten ondergeschreven.

En daar heb ik er drie uitgekozen. Eerst Petrus. Twee Petrus, drie vers drie. Maar weet dit eerst. Let op, weet dit eerst.

Dat er in het laatst van de dagen spotters met spotternij zullen komen. Die naar hun eigen begeerden wandelen en zeggen, waar is de belofte van zijn komst? Het laatst van de dagen.

Dat is dus die hele periode. De laatste dagen. Toen de volheid van de tijd kwam, kwam de Heer Jezus. Gelaten vier vers vier.

En toen hij naar zijn vader ging, brak het laatste uur aan. En Johannes 2, volgende tekst. Kinderen, het is het laatste uur.

Het is het laatste uur. Johannes gebruikt dat woord uur vaker. Altijd bedoelende een tijdsvak. Heer Jezus spreekt er ook vaak over in het Johannes Evangelie.

En zoals u hebt gehoord dat de antichrist komt, zijn er ook nu, dus in dat laatste uur, toen al bij Johannes schrijven, vele antichristen gekomen, waaraan wij weten dat het het laatste uur is.

Hoe weet je dat het het laatste uur is? Er zijn vele verleiders. Vele misleiders. Vandaag was ik bij mijn ouders en die... En mijn dochter ophalen.

En papa, ik moet nog even... Er zat een vogel mee en die moest ik even zoeken. Ik deed de kast open, lag er een foldertje van een of andere boeddhistische yoga toestand. Ik zeg, hoe kom je daar aan?

Ja, dat heb ik aan de deur gekregen. Ja, nou. Dat zijn ook niet die antichristen hoor. Maar er is gewoon heel veel aan misleiden. En juist vanuit de gemeente...

Ze zijn uit ons... Ze waren van ons, of ze gingen van ons uit, maar ze waren van ons niet, zegt Johannes dan. Die antichrist loogend de vader en de zoon. Vorige week kreeg ik een mail van een meneer.

Hij zei, u verkondigt op uw website tegen mij dus een valse leer, want ik heb alle bijbelvertalingen onderzocht. Ik ken het Grieks, ik ken het Hebreeuws. En ik weet dat de bijbelse grondtekst nergens zegt dat de Heer Jezus God is.

Nou, klinkt indrukwekkend. Maar deze tekst heeft mij weer geholpen. Niet deze, maar die er dan achteraan komt. Deze nu is de antichrist die loogend de vader en zowel als de zoon.

En de laatste tekst is Judas. Maar uw geliefden, denk terug aan de woorden die tevoren zijn gesproken door apostel van onze Heer Jezus Christus.

En daar bedoelt hij dus die Petrus bij, bovenste tekst. Dat zij u zeiden dat er in het laatst van de tijd spotters zouden zijn. Die naar hun eigen goddeloze begeerden wandelden. Beste Timotheus, beste gelovig uit de reddingsark.

Weet dit, de tijden waarin wij leven zijn zwaar. Dat betekent moeilijk. Jacob beschrijft, de rechter staat voor de deur. Was ten hoofdstuk 2 nog het toenmalige verval?

Hier wordt het toekomstige verval getoond. Geen massale opwekking, geen verbetering van de wereld. Geen krachtig wordend getuigenis, maar moeilijke tijden. Komt er dan nergens, nooit meer een opwekking?

Nou, dat zeg ik niet, want er zijn altijd plaatselijke herlevingen. Denk aan de 19e eeuw, begin van de 19e eeuw, waar een geweldige beweging plaatsvond van de geest van God.

Waar men weer terug ging naar het gestreven woord, het profetische woord. En dat gebeurt nu ook lokaal, hoop ik. Maar de algemene tendens, wat hier wordt beschreven, is niet positief.

Is niet iets waarvan we zeggen, nou, dat is geweldig. Nee, het is juist pessimistisch. Waarom worden die tijden zo zwaar?

Nou, de mensen. Hij zegt niet gelovigen. Hij zegt niet broeders of zo. Nee, de mensen. Ze zullen zelfzuchtig zijn. Dat is het eerste woord wat hij zegt.

En de hele lijst die wordt genoemd, vanaf vers 2 tot en met vers 5, is, als je het naast de Romeinen 1 houdt, stuitend. Hetzelfde als de beschrijving daar van de heidenen, de mensen zonder God.

Met andere woorden, de christenheid, waar ik het net over had, al die zogenaamde volgelingen van de heer Jezus, zullen qua gedrag hetzelfde zijn, nee, nog erger zijn dan de ongelovigen.

Waarom erger het nou die ongelovigen blijden helemaal niet dat ze een, hoe zeg je dat, een schijn van een godsvrucht hebben. Dit gaat over zogenaamde gelovigen, want in vers 5 zegt hij van deze mensen, dat ze ogenschijnlijk uiterlijk een godsvrucht bezitten.

Je zou ze kwalificeren als gelovigen. Maar ze verlogenen de kracht ervan. Ze verlogenen het voordeel van het leven met de heer Jezus.

Nou, we gaan die woorden even kort nalopen. En ik wil eigenlijk daar ook, omdat het anders heel, een beetje somber wordt, wil ik daar ook heel graag iets van de heer Jezus tegenover stellen.

Dat staat er niet allemaal bij geschreven, maar oké. Zelfzuchtig. Nou, dat is het eerste woord. Je zou kunnen zeggen, dat is de samenvatting van alle woorden. Het eigen ik, mensen, is vandaag werkelijk waar ongelofelijk groot.

Het is schokkend om te zien, als ik luister naar de boodschappen van sprekers, de boeken die verschijnen. Hoe vaak het niet gaat om wat de gelovige wil, wat hij nodig heeft, zijn zegen, zijn geweldige plek.

Dat komt vanuit dat zelfzuchtige woord. Liefhebbers van zichzelf, egoïsten, het eigen ik bovenaan. Ik wil iets lezen over de heer Jezus.

Romeinen 15. Vers 1.

Vers 1. Ik hoop daar in juni nog iets over te zeggen in de christengemeente Zeewolde, waar het gaat over het rentmeesterschap van de verborgenheid.

Een moeilijke term. Maar als wij niet zo ons gedragen als hier staat, hebben wij niet dat rentmeesterschap op een goede manier bewaard, als ik het zo mag zeggen.

Maar wij die sterk zijn, behoren de zwakheden van de niet sterker te dragen. En niet onszelf te behagen. Dat is het tegenovergestelde van zelfzucht. Laat ieder van ons de naaste behagen ten goede tot opbouwing.

Want, daar komt het, want ook Christus heeft zichzelf niet behaagd. Maar zoals geschreven staat, de smaatheden van hen die u smaren zijn op mij gevallen.

Hoe is het mogelijk dat mensen die zich christenen noemen, het tegenovergestelde vertonen van wat onze heer is. Is namelijk zichzelf niet behaagd.

Wat is er toch een hoop zelfzucht. Ook in de gemeente. Vind je niet? Ik denk dat er een hele hoop relaties stranden door de zelfzucht. Denk je niet?

Ja, maar ik heb het niet naar mijn zin. Of ik vind het niet fijn. Of ja, ik vind het haar of hem niet meer aantrekkelijk. Of enzovoort. De schrift leert ons niet meer te leven van onszelf, maar van hem die zich voor ons heeft overgegeven.

Tweede woord is geldzuchtig. Ik heb erbij gezet, het is niet alleen geld, maar ook materialisme.

Het is meer algemeen. Bezit wordt het belangrijkste doel. Wij leven, lieve broeders en zussen, wij leven gewoon in een maatschappij die zo zich opdringt aan ons.

Wat betreft bezit. Er moet altijd weer een groter huis en een dikkere auto komen. Maar ook in de kleine dingen. Het wordt het belangrijkste doel.

Wat je hebt, dat komt ook voor dat je zelfzucht. De Bijbel zegt, de wortel van alle kwaad is de geldzucht. De Heer Jezus had niks. Hij had een heel duur kleed.

Maar vertrekt dat hij niks. Hij had geen... Hij had er ook alweer de vossen hebben holen, maar de zoon des mensen heeft geen plaats om zijn hoofd neer te leggen.

Hij liet het geld beheren door Judas. We weten wat er daarmee gebeurd is. Dat was trouwens, Judas, de personificatie van al deze woorden.

Dan. Grootsprekers. Bezit zorgt voor hoogmoed. Het ere van zichzelf in woorden en daden.

Psalm 49 vers 6 in de herziende statenvertaling. Je mag het trouwens even doorklikken twee keer. Ik had het even vergeten door te klikken.

Dan heb je het weer. Dan kun je het meelezen in allerlei vertalingen. Zelfzuchtig, geldzuchtig of geldgierig. Enzovoort. Daar staat in Psalm 49 vers 6.

Zij vertrouwen op hun vermogen en beroemen zich op hun rijkdom. De heer Jezus was tegenovergestelde van een grootspreker. Hij die altijd verwees naar zijn vader.

Die nooit de aandacht op zichzelf bevestigde. Die altijd zei. Ik spreek niet uit mezelf. Maar wat ik hoor, dat spreek ik.

Dat is tegenovergestelde van grootsprekers. Dan hoogmoedigen. De houding die achter het grootsprekend schuil gaat. Ik heb de beste rechten.

Trots op zichzelf wil men het beste voor zichzelf. En hoogmoed is denk ik de reden ook waarom de Satan een gevallen engel is geworden. De hoogmoed van het leven, zegt 1 Johannes 2, is een van de grootste kenmerken van deze wereld.

Je moet wat voorstellen. Je moet iets zijn. Mensen moeten tegen je opkijken. En het spreekt vanzelf dat de heer Jezus daar ook weer het contrast mee is.

Hij was nederig. Leer van mij, want ik ben nederig van hart. Lasteraars.

Trots leidt altijd tot lasteren. Dat betekent met boze bedoelingen bewust onwaar kwaad spreken. En er staat geschreven in Gods woord in 2 Petrus 2 vers 12.

Zij lasteren wat zij niet kennen. Ze ontkennen de inspiratie. En ze schoppen tegen Gods openbaring in zijn woord.

Daar hebben we het over zogenaamde Christen. De heer Jezus lasterde nooit iemand. De heer Jezus zegende.

De heer Jezus was de van God gezondene. De ouders ongehoorzaam is de volgende. Als men het gezag in de hemel lastert, is er vaak ook op aarde geen gezag dat wordt aanvaard.

Naar ouders wordt niet geluisterd, maar er wordt gerebelleerd. Het staat ergens over de heer Jezus dat hij in de tempel was. Even kijken waar het staat.

Waar stond het ook weer in de Lucas? Dat hij het, ja die ja, de 12-jarige Jezus in de tempel. Nee.

Matthijs dan. Het staat een heel mooi stukje over zijn gehoorzaamheid aan zijn ouders. Nee, ook niet.

Johannes dan. Lucas 2 vers 41. Oh, dankjewel. Lucas 2 vers 41. Ik dacht dat het wel bij Lucas moest staan, ja.

Oh ja. Dan gaat hij dus met zijn ouders naar Jeruzalem. Dan is hij 12 jaar oud. En dan staat er, even kijken.

Vers 52 in 51, ja. En hij daalde met hen af en kwam ernaast het en hij was hun onderdanig. Dat bedoelde ik, ja. Dankjewel. Dus omdat hij daarvoor tegen zijn ouders had gezegd, wist u niet dat ik bezig moest zijn met de dingen van mijn vader.

Dat lijkt dat heel erg opstandig tegen zijn ouders. Dus de Heilige Geest heeft ons in deze woorden van vers 51 willen zeggen, ja maar hij was wel zijn ouders onderdanig. Maar als het ging om de dingen van zijn vader, ging dat er bovenuit.

Dat geldt ook voor ons. Kijk, als onze ouders ons iets zouden vragen wat tegen Gods woord gaat, dan kunnen wij dat niet doen. Maar het staat heel mooi.

Hij daalde met hen af en kwam ernaast red en hij was hun onderdanig. En Jezus nam toe in wijsheid en grootte en gunst bij God en de mensen. Dus tegenovergestelde wederom.

Nou, we hebben vandaag een enorm probleem met jongeren die niet naar hun ouders luisteren. Rebellie. Nou, ik heb daar zelf in mijn vrienden kwijt een aantal voorbeelden van.

Van pubers die, nou ja, omhandelbaar dat nog niet zeggen, maar waar het vrij moeilijk mee is. En het volgende woord is ondankbaar. Men kent niet de geest van dankbaarheid.

Die de christen zou moeten kenmerken. Als je kijkt naar de Heer Jezus, als hij op een gegeven moment op een punt komt dat er heel veel mensen van hem afkeren.

In Matthäus 11. Matthäus 11. Dan verwijt hij eerst de steden waarin zijn meeste krachten waren gebeurd.

En ze hadden zich niet bekeerd. Vandaag is er nog steeds een of andere hardnekkige leer dat we maar meer wonderen en tekenen moeten doen, want dan gaan de mensen vanzelf wel geloven. Nou, dat is dus niet zo. Hier zie je in Matthäus hoofdstuk 11 vers 20 het tegendeel.

Ze hadden zich niet bekeerd, maar hij had de meeste krachten daar getoond. Maar in plaats dat hij dan gaat klagen, gaat hij zeggen in vers 25. Hij zegt, ik prijs u.

En er staat ook daarvoor, in die tijd antwoordde Jezus en zei, ik prijs u vader, Heer van de hemel, dat u deze dingen voor wijs en verstandig hebt verborgen. En ze aan kleine kinderen hebt geopenbaard.

Ja vader, want zo is het een welbehaken geweest voor u. Dus hij prijst zijn vader een geest van dankbaarheid. En dat zie je ook in de Colossensebrief, wees dankbaar.

Het staat vaak in de Bijbel. Wij kijken vaak naar omstandigheden, ik ook. En dan zouden we graag willen dat het anders was. De Heer Jezus niet. Want zo is het een welbehagen geweest voor uw vader.

Dat het niet aan de massa bekend werd. Niet aan alle bedweters, een hoge plaaste, maar aan kleine kinderen. Nou, dat waren er niet veel. En nog steeds zijn dat er niet veel, helaas.

Nou, dan krijg je onheilig. Niet in overeenstemming met God. Maar profaan, ongewijd, werelds, onrijn, ongeschikt voor het dienst van God.

Terwijl de Heer Jezus was altijd afgescheiden van de wereld. Hij was in de wereld, maar totaal gescheiden van haar systeem. Van haar, de geest van de wereld, van de principes van de wereld.

Hij wandelde gewoon in deze wereld. En de mensen die hem aanraakten bij de Rijn. In plaats van dat de wereld invloed had op hem. Maar deze mensen in de beschrijving van 2 Timotheus zijn onheilig.

Dan vers 3. Hij heeft hem. Tjak. Liefdeloos. Zodra men de God van de Bijbel lastert.

De eigen ouder zo ongehoorzaam is. En kiest voor het eigen ik. Zal ook op het natuurlijke vlak geen liefde zijn tot anderen.

Ik weet nog dat ik vroeger bij mijn ouders naar de kerk ging. En toen werd ik een jaar of denk ik 14, 13, 14. En toen vroeg ik aan mijn ouders. We gaan elke zon aan die kerk zitten.

300 man, 400 man. Maar we spreken nooit iemand eigenlijk. Kan dat nou? Er was een soort gewoonte om. Je gaat naar de kerk, maar je hebt met niemand contact.

Dat is niet gelijk liefdeloos. Maar oké, het is toch vreemd. Maar als je kijkt naar de twisten vandaag. En de ruzies. En de onverzoendelijkheid.

Volgende woord. De Heer Jezus, nou ja, het spreekt voor zich. Hij was en is de liefde van God. En hij heeft dat ook altijd in volmaakt evenwicht getoond.

Maar als je kijkt naar Jacobus 3, vers 14. Dan zie je dus dat die liefdeloosheid. En dat onverzoendlijke.

Wat vandaag de dag. Heel veel levens kenmerkt van mensen die wel beleiden een gelovige te zijn. Uit mijn eigen omgeving.

Ken ik daar hele concrete voorbeelden van mensen die elkaar nooit meer willen zien. Dan zegt Jacobus 3, vers 14. Maar als u bitterde jaloersheid en twistzucht in uw hart hebt.

Roemt en liegt dan niet tegen de waarheid. Dat is niet de wijsheid die van boven neerkomt. Maar zij is aards, ongeestelijk, demonisch. Staat er dan. Andere woorden.

We gaan zo het over de Jannes en Jambres hebben. Die waren door Satan gebruikt, geïnspireerd. Dat geldt ook voor deze mensen. Het is de geest van de wereld. De demonische geest die zorgt dat mensen onverzoend zijn.

Nou, de Heer Jezus verzoende zich door het offer op het kruis. De wereld met zichzelf verzoend, zegt de schrift.

Of hij was de wereld met zichzelf verzoenende. Dat is denk ik nog een betere vertaling. Want dat is een voortgaand proces. De Heer Jezus heeft niet de hele wereld verzoend.

Maar hij was de wereld met zich verzoenende. Iedereen die hem aanneemt, is verzoend met hem. Met God. Door Christus. Kwaadsprekend, dat is het Griekse woord diabolos.

Een woord waarvan het subjectief dan ook met duivel vertaald wordt. De aanklager. Zij die in de weg staan van deze ik gerichte mens.

Die worden slachtoffer van dit kwaad spreken. Dat is ook typisch. Dat is denk ik een groot kwaad. Ook nog in mijn leven soms. Dat ik denk, oei. Wat ik over anderen zeg, past er een beetje mee op.

Als het niet jouw straatje is, dan. De Heer Jezus sprak goed over mensen. Hij sprak de waarheid over mensen. Laat ik het zo zeggen. Niet altijd goed.

Maar de waarheid over de fariseers. De waarheid. Hij zei tegen de fariseers. Jullie zijn witgepleisterde graven. Het was geen kwaadspreken. Dat was de waarheid. Kwaadspreken is bewust iets kwaads spreken van een ander.

Onbeheerst. Dat betekent zonder wilskracht. Teugeloos. Niet in staat zichzelf te beheersen in conflicten met anderen. Tegenovergesteld is de geest van God.

En die bewerkt zelfbeheersing. Mijn broer had van de week ruzie met de buren. En hij dacht dat hij s'nachts muziek had gehoord.

Dat heeft hij heel vaak. Met die buren draaien keihard muziek s'nachts. Doen ze af en toe. En dan liggen zij wakker tot vier uur. Dus hij dacht, dat is nou toch weer de zoveel verkeer. Dus hij had een appje gestuurd. Vriendelijk appje.

Want nou, ik vind het toch niet fijn. En dan werd er op de deur gepont. Die mensen stroomden gelijk met de... Ja. Onbeheerste taal. Toen heeft hij de deur dicht gegooid.

Zo van, ja. Burenruzies, hè. Je kent het wel. Maar dat gebeurt ook in kerken en gemeentes. Onbeheerst. De heer Jezus was altijd beheerst. Zelfbeheersing. Zou hij nooit.

Altijd. Zou wel moeten. Ruw. De onbeschaafdheid die zich in het ontbreken van elke vorm van vriendelijkheid of zachtmoedigheid uit.

Zachtmoedigheid is niet altijd zacht, maar wel vriendelijk en met de beste bedoelingen. De bedoelingen van de Heer God voor de ander. Ja. Nou ja.

Het behoeft natuurlijk geen toelichting dat de Heer Jezus. De alle tijden dat nooit was. En dan zonder liefde tot het goede. Deze mensen of tot de goeden.

Hebben geen bijzondere voorliepde voor het goede. Maar als het hun eigen ik dient, kiezen ze net zo makkelijk voor het kwaad. Het geweten is dichtgestroeid. Men haat eigenlijk wat goed is.

Wat er in de kraam te pas komt, dat wordt gebruikt. Zonder liefde tot het goede. Van een gelovige, zoals de Heer Jezus, altijd dat heilige en het goede nastreeft van Gods hart.

Volgende vers. Vers 4. Verraders. Heel bijzonder vond ik dat. Want dat woord wordt gebruikt voor het verraad van Judas in Lukas 6 vers 16.

En van het volk is zelf. Dat de Heer Jezus in handelingen 7 vers 52 verraden en overgeleverd heeft. En als je dat dan doortrekt, dan zie je dat de persoon van de Heer in beleidende christenheid het voorwerp is van spot ongoddelijk geteoretiseerd in smaard.

Ik las vandaag, omdat ik nog even wat, ja, hoe zeg je dat? Hoe noemen we dat nou? Research. Onderzoek deed.

Ik denk vaak een beetje Engels. Maar toen heb ik dat eens even gegoogled op Kuitert. Want die heeft weer een boek over de Heer Jezus geschreven. En om dat even toe te lichten.

Die zegt dus dat er nou eens een keer een einde moet komen aan het feit dat gelovigen, dat christen, de Heer Jezus zien als God. Dat moet nou eens een keer stoppen.

Want de evangelisten hebben dat nooit gezegd. Dat hebben alleen zijn volgelingen hebben dat gezegd. Nou, ik kan zo tien teksten noemen waar dat niet zo is. Maar goed. Dat is verraders. De Heer wordt weggenomen uit het christendom.

De schatten van het huis van God zijn naar Babel gevoerd in 2 Chronicus 36 vers 18. Maar dat betekent ook geestelijk dat de schatten van het huis van God, en dat is de Heer Jezus, hè.

Hij is de enige schat van het huis. Dat is gewoon naar Babel gevoerd. De godsdienstige wereld hebben hem helemaal aan stukken geteoretiseerd en hebben hem te schande gemaakt.

Nou, dat gebeurt vandaag. En dan roekeloos. Er wordt geen rekening gehouden met de gevolgen van de eigen daden.

Roekeloos. Opgeblazen. Het grote voordoen van zichzelf dan maar werkelijk is. Het kan ook betekenen dat men zich uiterlijk voordoet als zoekende het goede.

En ten slotte, één na laatste, meer liefhebbers van genot dan van God. Nou, dat geldt denk ik wel heel bijzonder vandaag voor onze westerse maatschappij, onze westerse gemeenten en onze westerse manier van het kijken naar het evangelie.

Want genot, dat wat ons eigen ik dient, dat wordt hoger geacht dan Gods belangen. Wat zijn Gods belangen? Wat zijn zijn gedachten over de zaken in plaats van wat heb ik eraan?

Nou, dat is genot. Genot is niet alleen allerlei liederlijke, seksuele dingen. Nee, het is ook dat het alweer om mij moet draaien. Met mijn zegen, wat ik eruit haal.

Komende zondag ben ik gevraagd om te spreken in een gemeente over de identiteit in Christus. En dan voel ik hem alweer een beetje aankomen. Dan zit ik weer op de wip. En dan moet ik weer gaan praten over jouw identiteit in Christus.

Terwijl Paulus het nooit individueel gebruikt bijna, maar altijd als collectief. De gemeente van Ephesus, jullie zijn dit en dat. En ook nog eens een keer om de aandacht te vestigen op de Heere God zelf.

En niet op ons. Dus dat wordt weer een lastige klus. Vers 5, de laatste. Wat ons laat zien dat dit gaat om gelovigen zonder het leven.

Ogenschijnlijk bezitten zij Gods vrucht. Maar de kracht daarvan verlogen zij. Dat betekent... Het is... Morphosis. Dat betekent de belichaming van de wet.

Romeinen 2 vers 20. Het is de uiterlijk. Het is iets wat je aandoet. Het is iets wat je als een toneelspeler... Ja... Even als kunstje doet.

Ik ben christen. Oh. Ik geloof. Oh. Ik heb een C in mijn organisatie. Oh. We zijn een christelijke school. Oh. Oh ja. Ja. Maar goed.

De kracht van de Gods vrucht wordt verlogen. Ik heb vorig jaar nog bij onze oudste dan... Op de middelbare school. Was die net de eerste jaren. Gingen ze mindfulness doen.

Een christelijke school. Een gesprek gehad met de mentor. En ik had me goed voorbereid. Maar ja. Er wordt natuurlijk niet naar je geluisterd. Want mindfulness. Het is heel onschuldig.

En ik zeg nee. De wortels zijn in het boeddhisme. Deze meneer heeft het bedacht. Nou ja. Enzovoort. Uiterlijk. Een schijn van Gods vrucht.

Alle drie de vertalingen zeggen dat zo. Je hebt ook christ van dus hè. Ja. Dat is. Heel christelijke mindfulness.

Dus dan moet je eigenlijk. Je helemaal focus op een bijbeltekst. Of op. Zodat jij weer. Een soort rust krijgt. En dan. Draai je toch weer om jezelf.

Uiteindelijk. Stiekem. Men geeft hoog op over de Bijbel als goed boek. Maar onderwerpt zich niet aan zijn goddelijk gezag. De Bijbel is het beste boekverkochte boek van de wereld.

Ik ben zelf lid van de NBG. Nederlands Bijbelgenootschap. Helaas. Want ja. Anders kan ik niet op die site komen. Waar je dan al die bijbelteksten kunt knipen en plakken voor dit soort studies. Dan krijg je wel eens een nieuwsbrief.

En dan denk je. Oh jongens. Nou ja. In 2 Timotheus 2 vers 25 zei hij nog tegen Timotheus van joh.

De tegenstanders die dus in die christenheid wel hem nog beleiden en hem nog enigszins verkondigen. Maar die een verkeerde leer verkondigen.

Die moet je wel bestraffen. Die moet je terecht wijzen in alle zorgmoedigheid. Maar deze mensen. Dit soort. Ja. Ja. Wend je van deze af. En dat betekent letterlijk.

Ik heb geen verstand van het Grieks. Maar ik las apotrepo. Dat betekent keer je met afschuw af. Van deze mensen.

Dat betekent dus dat je geen omgang mag hebben. Niet in de zin van contact. Want soms heb je familieleden die in een kerk zitten en dit gedrag vertonen. Soms heb je mensen op je werk.

Maar wend je van deze af. Betekent dat je met hen niet samen gaat. In een of andere geestelijke hoedanigheid. Samen evangeliseren. Samen iets organiseren op dat gebied.

Of samen in een dienst zitten. Dat kan dus niet. In het huis van God gelden zijn regels. En gelden zijn gedachten.

In het zakenleven. In het zakenleven is ook lastig ja. Ik heb een meneer op de cursus. Die is nu al meer dan half jaar werkeloos. Omdat hij bewust heeft gezegd.

Ik ga niet met deze man verder. Er zat in een tweemanszaak. Hij is tot waarachtig inzicht of geloof gekomen. Maar jongens. Dit kan niet. Want we moeten voortdurend bedriegen.

En voortdurend moeten we een beetje schoemelen met de cijfers. Daar kan ik niet mee samenwerken. Maar dat is een moeilijke vraag. Want soms zit je in een zaak. En ja.

Kom je tot het geloven. En dan? Het gaat er dus om beleidende christenen.

Die met hun gedrag hem verloopt. Het gaat dus niet om de wereld enzo. Je kunt niet contact met iedereen vermijden. Dat gaat ook helemaal niet om. Maar wend je van deze af. Betekent in dat huis.

Moet je met de vaten van eer te maken hebben. Om het even zo te zeggen. Daar moet je geestelijk mee omgaan. En. Ja. Ik heb daar nog een zinnetje onder gezet.

Dat heb ik vertaald uit. Een artikel van Hamilton Smith. Hij zegt. Als we ons realiseren hoe ernstig het toestand is van de hedendaagse christenheid. Is het goed ons te vernederen voor Gods aangezicht.

To humble. Zegt hij. Terwijl we ons falen en onze zwakheid beleiden. Wetend dat het vlees. Ook in ons is. En dat wij ook tot deze dingen in staat zouden zijn.

Als de genade van God ons niet behoudt. Dat is wel mooi. Dus het is niet zo van. Oh erg die mensen allemaal. Tjongejonge. Nou. Poepoe. Gelukkig. Hé.

We moeten ook ons realiseren dat verootmoediging op zijn plaats is. Dit is wat de christenheid. Gedaan heeft met de naam van onze Heer Jezus. En als we ons ook maar enigszins verheffen.

Dan zijn we net zo erg. Als al deze voorbeelden noemen. Dat moeten we niet doen. En we moeten ons ook heel goed beseffen. Dat zie je ook in Esra 3 vers 12.

Als ze die tempel hebben herbouwd hebben. En ze denken aan dat geweldige huis van Salomon. Dan breken die ouderen in huilen uit. Toch die geestelijk volwassen mensen die zeggen. Ja. Als je kijkt naar het boek Handelingen jongens.

Dat was toch fantastisch. Moet je kijken wat er nou voor een potje van gemaakt hebben. We hebben dan weliswaar een samenkomst. We hebben weliswaar een gemeente. We hebben weliswaar bijbelstudie. Wat fijn. Je mag je ook blij mee zijn.

Maar vergeleken bij dat. Is het toch maar wat zwak. Vind je niet? Dat is toch realistisch vind ik. En dan komt er een heel moeilijk stukje. Over de vrouwtjes.

Ja. Dat staat al letterlijk in het Grieks. De vrouwtjes. Want onder hen zijn er. Dus onder die. Dus niet allemaal. Maar er is een bepaald soort. Dat is heel erg.

Die sluipende huizen binnen. En die palmen vrouwtjes in. Nou wat betekent dat nou? Ik heb daar natuurlijk het een en ander over zitten lezen vandaag.

En ik vond dat er weer een geweldige uitleg was. Op stempublishing.com. Moet je allemaal gaan bezoeken. Het meest sublieme onderwijs. Wat er is. Sorry. Ik mag hele kamer maken.

Maar die zei. Het zijn niet per se letterlijk vrouwen. Want. Het zijn. Het.

Het. Het. Het. Het. Het. Het. Ja. Het woord wat we gebruiken. Is een beetje neerbuigend. Dat betekent eigenlijk. Nou ja. Als het letterlijk vrouwen zouden zijn. Dan zou dat betekenen.

Dat mensen vroeger wachten. Tot die mannen weg zijn. En dan die huizen binnensluipen. En dan gaan ze die vrouw bewerken. Met allerlei verkeerde leringen. En zo. Maar als het niet letterlijk vrouwen betekent, dan zou je kunnen zeggen dat het zo bedoeld wordt.

Leugens worden binnengeloosd bij mensen die bepaalde invloed hebben, zoals vrouwen dat in huis hebben. Maar die geleid worden door emotie, gevoel in plaats van verstand.

We weten allemaal dat vrouwen zich laten leiden door emotie en gevoel. Iets meer dan mannen, toch? Nou, heel voorzichtig formuleren.

Daarom ook zegt Paulus, ik wil niet dat een vrouw gezag heeft over de man. Ik wil dat de vrouwen zwijgen in de gemeente. Ik wil dat ze zelfs een bedekking op hun hoofd hebben, zodat ze die heerlijkheid die de man is, bedekken op het moment dat ze in de gemeente of bidden of profiteren.

Dat zag ik heel veel in één zin. Waarom? Nou, omdat de vrouw is uit de man. God heeft de man een bepaald gemoed gegeven, waardoor hij als het ware in de ordening van het huis van God bedoeld is als de doorgever van het onderwijs in de gemeente.

In het gemeentelijke leven, laat ik het zo zeggen. Het is waar dat bepaalde vrouwen grote invoeten hebben gehad in secten, zoals de charismatische beweging, christian science, adventisten, theosofie enzovoort.

Maar dat woord ginaikaria, dat vrouwtjes betekent, zou dus ook heel goed kunnen worden gebruikt gewoon om aan te geven, het zijn gewoon vrouwelijke personen.

In die zin dat ze door de emotie geleid worden. Ik zeg niet dat het zo is hoor, maar ik vond dat wel een plausibele uitleg. Maar inpalmen, dat woordje inpalmen, dat betekent dat de leugen komt nooit openlijk zomaar tot stand.

Het is altijd zo dat het in het duisternis en het geniep gebeurt. Er wordt binnengeslopen, dat woordje dat zien we ook in Judas, vers 4, de brief van Judas, dat sommige mensen zijn binnengeslopen.

Het is altijd zo dat er nooit in de gemeente iemand zou opstaan en die zou zeggen, luister, ik heb een nieuwe openbaring gehad, de Heerde Jezus is geen God.

Nee, het gaat altijd sluipen, een beetje via via, ze zoeken de zwakkeren uit en daar wordt dan een beetje op ingepraat en die gaan dan een beetje mee enzovoort.

Die mensen gaan mee omdat ze met zonden beladen zijn. Dat betekent, ze zijn niet in het besef van hun eigen zondere staat, ze zijn niet verlost, ze zijn nog beladen met zonden.

En ze worden gedreven door allerlei begeerten en lust. Nou die mensen hebben hier ook geen onderscheid. Ze zijn ook niet wedergeboren. Dus wat wil Paulus hier nou zeggen?

Hij wil zeggen, de toestand van de christenheid wordt zo erg, dat er zelfs al mensen zijn in zijn tijd, want onder hen zijn er, die waren er toen dus al. Die allerlei leringen brengen bij mensen en ze zo inpalmen.

Even in het midden laten, letterlijke vrouwtjes of niet. En op die manier wordt eigenlijk dat hele pand wat we hebben ontvangen, de waarheid van het christendom.

Waar we voor moeten strijden, zegt Judas vers 3. We moeten echt weer leren wat het is om te strijden voor het geloof dat eenmaal aan de heilige is overgeleverd.

Dat is een pand, dat is een, ja, hoe zal ik het zeggen? Het is een pakket, niet van dode theorie, maar van de waarheid van Gods gedachten.

Gecentreerd rond zijn zoon, daar moeten we weer voor strijden. Want het wordt aan alle kanten, zeker in de christenheid, ingepakt. Ja? Vandaag nog hoorde ik een boodschap van iemand uit de gemeente waar ik wel eens kwam.

Dat mensen er twee aan twee erop uit moeten gaan in het evangelie van het koninkrijk moeten brengen. En dat zal dan met kracht en wonder gepaard gaan, weet je wel, dat uit Lukas 10.

Ik vraag me af of ze ook zonder reisbuidel gingen. Denk het niet, maar goed. Maar dan wordt er heel sterk, dat woord van de waarheid wordt dan niet recht gebracht.

Ik heb daar zelf ook al meegedaan vroeger. En op de een of andere manier, ik kan ook niet goed dat helemaal verklaren. Ik heb wel mijn gedachten erover, maar is dat helemaal veranderd in mijn denk.

Dat Gods woord, de waarheid, gecentreerd rond zijn zoon, heel belangrijk is om dat te bewaren. Dat de gemeente iets anders is dan het koninkrijk. Dat God nu iets aan het doen is wat totaal iets anders is dan in het oude testament.

En dat wat de Heer Jezus verkondigt. Dat is wat je net aanhaalde over twee aan twee uitzenden van het koninkrijk weken. Mochten ze ook volgens mij niet uitwijken van... Nee, klopt. Moesten ze echt voor Israël gaan.

Ja, tuurlijk. Dat is goed dat je dat even erbij zegt. Die twee aan twee mochten ook niet buiten de steden van Israël gaan. En hij zei er ook nog bij, ze stonden te trillen als een rietje.

En ze wisten niet hoe ze dat moesten aanpakken. Ik denk, nou, dat stond er ook helemaal niet bij. Hij gaf hun gezag, staat erbij. Hij gaf hun dynamisch gezag en macht over al die ziekten.

Hij gaf hun dat. Voordat de Heilige Geest kwam. Kun je nagaan, sorry. Maar het was toch ook dat de demonen uit de... Ja. Uit de...

Uit de... Ja. Ja. Satan uit de... Ja, maar dat komt nog. Ander verhaal. Dus waar het hier om gaat, is dat...

Wat gebeurt er? Ze zijn niet alleen al die 19 gedragingen. Maar ze palmen ook nog in. Nou. Vandaag had ik weer zo'n situatie.

Er was trouwens ook een vrouw. Niet een vrouwtje trouwens, maar een vrouw. Ze kwam bij ons kantoor. Ze was helemaal in de war geraakt. Ze was bij een alfacursus geweest.

En daar waren mensen die hadden vragen in tongen gebeden. En ze konden niks van verstaan. Moet ik daar nou mee? En dan ging er ook iemand op de grond vallen. Nog een. Dacht ik, oh oh. Dan ga je weer.

He? Ja, heel heftig. Ja. Maar het is belangrijk dat wij, zonder dat we eigenwijs willen zijn of hoogmoedig, maar dat we dat pand bewaren.

Vers 7. Vrouwen die altijd leren en nooit tot kennis van de waarheid kunnen komen. Dat is zo typisch. Ik heb ooit in een bandje gezeten, voordat ik tot geloof kwam.

En dat we zongen en we christelijke liederen. En ik kwam tot geloof midden in die periode. En ik ging ze vertellen over de Heer Jezus. En ik heb, ja, met hun jaren contact gehad.

Maar ik heb altijd deze tekst in mijn hoofd gehad. Alsof ze altijd zich laten leren. Alles was interessant. Oh interessant, vertel joh. Oh ja, oh ja. Dat was interessant. De Heer Jezus is voor jou gestorven.

Nee, daar moet ik niks van hebben. Doe normaal joh. Dat is toch typisch. Oh, het boek werd gelezen in discussies, in gesprekken. Maar nooit tot de erkentenis van de waarheid.

Dat is de Heer Jezus. Kunnen komen. Dat is wat. Dat mensen dat gewoon niet kunnen komen. En waarom kunnen ze dat niet komen? Het antwoord vinden we in Johannes 7 vers 17.

En dat is een hele belangrijke tekst. Om te begrijpen waarom sommige mensen niet tot levend geloof komen. Omdat ze niet de wil van God willen doen.

Het is natuurlijk niet een afsluitend, een aflatend antwoord voor alle vragen. Maar hij zegt daar, als iemand zijn wil doen wil, zal hij van deze leer erkennen of zij uit God is.

Efeze heeft het over de verharding van het hart. Efeze 4. Het gaat om de erkentenis tot kennis van de waarheid.

De waarheid is de Heer Jezus. Voordat ik tot geloof kwam en ik in dat bandje speelde. Toen hadden we het altijd over God. En ik had gedachten over God.

Maar over de Heer Jezus werd nooit gesproken. Nee. De waarheid is in Jezus, zegt Efeze 4 vers 21. Deze mensen willen steeds iets nieuws.

Maar we hebben niks nieuws nodig. Dat wat van het begin af is, moet in u blijven, zegt 1 Johannes 2 vers 24. We hoeven niks nieuws te leren, want er is niks nieuws onder de zon.

Toch? Nou, dan komt er nu iets heel interessants. En ik vond het zelf ook heel mooi. We hebben nog een klein stukje tijd over.

En hij noemt dan twee mensen. Jannes en Jambres. Dat waren die tovenaars. Nou, in het boek Exodus zien we dat voordat het volk van God Israël uit Egypte werd uitgeleid.

Toen was daar die faro. En die faro wilde ze maar niet laten gaan. Mozes erheen en Aaron erheen. En ze mochten een aantal tekenen verrichten voor die ogen van die faro.

Maar hij had tovenaars, die konden hetzelfde. En nou blijkt dat het er twee waren. Ze had niet dat het er twee waren in Exodus. Maar hier worden er twee genoemd. Laat ik het zo zeggen. Dat zijn Jannes en Jambres.

En die hebben zich tegen Mozes verzet. Mozes is altijd een beeld van Gods woord. Dat zie je vooral in het Oude Testament. Zie je dat het soldaten staat zoals geschreven was door Mozes.

Dat is het woord van God. Ze verzetten zich tegen Gods woord. Jannes en Jambres. Op dezelfde manier verzetten ook deze zich tegen de waarheid. Dat zijn dus die mensen die ingepalmd worden.

Die verzetten zich tegen de waarheid. Tegen Christus. Dat was ook zo in dat beentje van mij. Het was gewoon een verzet tegen de Heer Jezus. Ken je dat? Dat mensen zich gewoon verzetten tegen hem.

Terwijl ze gewoon christenen zijn. Ze zeggen het er zijn. Nou ja. Jannes en Jambres.

Dat... Hoe wist Paulus dat nou dat ze zo heette? Dat was in het Talmoed. Schijnt dat genoemd te zijn. En Gods geest bevestigt dat hier.

Joganan en Mambres. Zo worden dat genoemd in de Talmoed. Die namen betekenen bedrieger en trots.

Maar Mambres betekent tegenstander. Jambres, trots. Dus de trotse tegenstanders. De bedriegers. En ze verzetten zich tegen de waarheid.

Dat betekent ook dat woordje tegenstander. Heel typisch. In de volgende vier gevallen hebben zij zich verzet tegen Mozes.

En die vier gevallen tonen ons precies wat er vandaag gebeurt. Het eerste geval is. Ze lieten hun staven veranderen in slangen.

Exodus 7 vers 11 en 12. Misschien dat we dat even moeten lezen. Ik pak even het Oude Testament uit mijn tas. De Telosvertaling heeft geen Oude Testament.

Sorry? Zij gaan de Statenvertaling. De Telos mensen. Oh ja? Hier hebben we altijd de Statenvertaling. Ja, maar ik nooit. Ik kan niet wennen aan de Statenvertaling. Jammer hè?

Ik lees hem wel, maar ik heb altijd de NBG bij hem. Exodus 7 vers 11. Eerst vers 10. Dan Mozes en Aaron kwamen tot vader en zijn deden zoals de heer geboden had.

Aaron wierp zijn staf neer voor het aangezicht van de vader en zijn dienaren en hij werd een slang. Daarop riep vader van zijn kant de wijzen en de tovenaars. En ook zij, de Egyptische geleerden, dat waren dus die Jannes en Jambres, die waren daarbij, deden door hun tovenkunsten hetzelfde.

Ieder wierp zijn staf neer. Ieder wierp zijn staf neer en deze werden slangen. De staf van Aaron echter verslond hun staven. Nou, dat wat de mens in handen heeft, de staf, kan worden tot iets satanisch.

Dat geldt ook voor Aaron. Dat geldt ook voor ons. Dat pand wat we hebben gehad, daar gaat het even om in dit stukje. Het woord van God, dat kan worden in de handen van de verkeerde mensen, maar ook in onze hand.

Pas op, vertrouw, of bewaar het, jouw toevertrouwde pand, bewaar het alsjeblieft. Dat kan worden tot iets waar de duivel iets mee kan. Mozen en Aaron moesten de staven weer oprapen om aan te geven dat de ware gelovigen binnen dit afvallige systeem goddelijk gezag hebben om dat woord van God weer te hanteren.

Nee, pak het in je hand. Hanteer dat nou, die staf. Uw stok en uw staf, die troosten mij, weet je wel? En uiteindelijk zal dat woord van God die misleiders overwinnen.

Die staf van Aaron at die slangen op. Die staf van die anderen, die slangen. Dat is even de toepassing in dit hele specifieke geval van 2 Timotheus 3.

Zoals de beleidende mensen, die insluipers, dat is dan weer een kleinere groep daarbinnen. Zoals die dat pand van God, dat woord van God, totaal als een instrument van de duivel gebruiken.

Zo willen die staven van die tovenaars tot slangen. Dat konden zij dus ook. Het tweede voorbeeld is vers 22 van Exodus 7.

Mozes en Aaron, Aaron die hief de staf opstater en sloeg al het water in de Nijl en het werd in bloed veranderd.

6.500 zoveel kilometer. Heb ik vandaag gehoord. Vers 22. Maar de Egyptische geleerden deden door hun toverkunsten hetzelfde. Hoe is dat ooit mogelijk geweest?

De hele Nijl is vrij veel hoor. Of misschien was het alleen wat ze zagen, maar hier staat wel de Nijl. Dus ja, het water in de Nijl. Nou, waar God oordeel bedoelt, vernietigt de mens.

God bedoelde met het bloed in water oordeel. Maar de mens doet het ook en vernietigt het leven. En dat is hier in de toepassing Gods woord.

De bedriegers veranderen water in bloed. De dwaarleeraars veranderen Gods levende woord in iets negatiefs.

In iets wat dood brengt in geen leven. En dat is wat er gebeurt. Mensen worden ingepalmd via allerlei leringen en allerlei systemen. En het brengt uiteindelijk de dood in plaats van het leven.

Want het gaat niet om de Heer Jezus. Hij staat niet centraal. En dat is ook in de Rennes Ark, is dat een groot gevaar. Dat we wel zeggen dat de Heer Jezus centraal staat, maar dat dat niet zo is.

Want als er twee of drie tot zijn naam vergaderd zijn, dan moet Hij in het midden zijn. Hij bepaalt, Hij is de leider van de aanbidding. Hij is degene die spreekt. Hij zegt zelf in Psalm 22, in het midden van de gemeente zal ik uw lof zingen.

Dat is de Vader. Dat doet Hij. Hoe dan? Nou, door allerlei mensen heen. Hij zingt lof. Hij gebruikt dan weer die en dan weer die. Waarbij zeggen, nee, er gaat eentje voor staan die bepaalt alles.

Ik zeg het even scherp. Dus ik denk niet naar de schrift. Toch? Hetzelfde met profetische dienst. Twee of drie. Hij wil spreken tot de gemeente.

Hij moet centraal staan. Ik ben in het midden. Goed. Drie. Ze riepen kickvorsten op. Beeld van de onreinheid. Exodus 8, vers 7.

De kickvorsten kwamen opzetten en bedekten het land Egypte. Vers 6. Maar de geleerden deden hetzelfde door hun toverkunsten, zodat zij kickvorsten over het land Egypte deden opkopen.

Nou, wat doen de misleiders vandaag? Ze brengen onreinheid. Ja? In het leven van de hoorders.

Ik weet nog heel goed dat die mensen die ik toen in dat bandje had, een paar ervan. Er was een toen nog jonge man. Ik vond hem oud, maar ik was toen nog zelf maar twintig of zo.

Maar er kwam een keertje bij mij thuis. Hij had mij gebeld. Hij zei, ja, jij kent de Bijbel toch wel? Ja, natuurlijk. Het was net half jaar tot geloof gekomen. Gingen allemaal mij vragen stellen over, hoe vind je deels hier?

Ja, dat uiteindelijk na anderhalf uur zei hij, ja, maar wat zegt hij wel eigenlijk over vreemdgaan en zo? Vreemdgaan, hallo? Nou, dat kan natuurlijk niet.

Nou, hij was dus toen al bezig met een andere vrouw, terwijl hij net getrouwd was. Terwijl hij een paar jaar getrouwd was. En ze zaten allebei in dat bandje waar ik toen in zat. Ik weet niet onder welk invloed hij zat, maar we speelden dus elke week in een soort kerkdienst.

Waarbij de voorganger destijds, in het begin vond ik het heel cool, wat hij zei. Toen kwam ik tot geloof. En toen dacht ik, die man vertelt helemaal niks over de Heer Jezus, 0,0. Wat onzin allemaal.

Dus ik heb hem daar wel eens mee geconfronteerd toen. En, nou ja, je kunt de reactie wel raden natuurlijk, hè. Maar onreinheid, kijk voor ze. Dat is al het gevolg van inpalmen.

Nou, kijk maar naar de levens van al die mensen. Ja? Dan tenslotte. Ze konden geen muggen uit stof tevoorschijn roepen, vers 18.

Ook de geleren deden hetzelfde om door hun toverkunsten de muggen tevoorschijn te brengen, maar ze konden het niet. En de muggen kwamen op mens en dier. Het leven kunnen deze dwaalheraars, ondanks hun vele christelijk onderwijs, uit stof niet voortbrengen.

Er komt niemand tot levend geloof. Er wordt niemand wederom geboren. Het blijft zoals het is. Nou.

Waarom? Ze verzetten zich tegen de Heer Jezus. Zoals toen in Johannes 6, waar ik mee begon. De mensen al zeiden, ja, hallo, we willen wel, ik zeg het even een beetje grof, of een beetje menselijk.

We willen wel een Jezus. Maar niet eentje die gaat zeggen dat ik er helemaal aan moet. Mijn vlees eten en mijn bloed drinken enzovoort. Daar heb ik geen zin in.

En toen keerden velen zich van hem af en ze wandelden niet meer met hem. Er bleven nog maar twaalf over. En daarvan zegt hij, heb ik u niet twaalf uitgekozen en één van u is een diabolos.

Hetzelfde woord als wat hier stond met verraders, of met hoogmoedigers, sorry. Diabolos. Eén van u is een duivel. Dus zelfs de mensen die overbleven, er was er nog eentje.

En dat is Judas, is het beeld van de binnengeslopen valse christen. Hij, dat heeft opa Braaksma wel eens gezegd in een van zijn studies.

Waar was de duivel toen de Heer Jezus werd overgeleverd? Was hij bij de Joden? Was hij bij de Romeinen? Nee, hij was in de bovenzaal. Hij was daar door Judas.

En dat klopt ook helemaal. En daar waarschuwt Paulus Timotius en ons hiervoor. En dan hoef je echt niet alle dwalingsleraars te kennen. Je hoeft ook niet voortdurend alles te onderzoeken.

Maar je moet je, zoals hoofdstuk 2 vers 1 zegt, je sterker in de genade die in Christus is. Als je heel dicht bij hem blijft en voortdurend je met hem bezig bent, vanuit de Bijbel, vanuit je gebedsleven, vanuit het gemeenteleven, dan zul je ook bewaard worden voor al deze dingen.

Dat is belangrijk, dat het om hem gaat. En het gaat niet meer om hem alleen. Snap je? Er is een afglijdende schaal. Een afglijdende beweging, laat ik het zo zeggen.

En dat is jammer. Maar dat is iedere keer weer hetzelfde. Openbaring 2, omdat u de eerste liefde verlaten hebt, enzovoort. Ten slotte, laatste vers van vanavond.

Gelijk ook de moeilijkste. Want hij zegt, zij zullen niet verder voortgaan. Dat is een beetje merkwaardig. Want in vers 13 zegt hij, ze zullen van kwaad tot erger voortgaan.

Dus ja, wat is het nou? En vind ik het moeilijk? Ik denk dat hij bedoelt, ik zeg dat met enige terughoudendheid, uiteindelijk zal hun onzinnigheid duidelijk worden als dat oordeel komt.

Ze zullen niet verder voortgaan. Ze zullen niet definitief voortgaan. Dat kan ook iets anders betekenen. Maar ja, dat lijkt mij de beste optie verder.

Want aan allen duidelijk worden betekent dat er dus een openlijk oordeel komt. En zoals die twee Jannes en Jambres in hoofdstuk 8, vers 18 en 19 van Exodus, die werden eigenlijk een beetje voor paal gezet.

Er staat, en de mugger kwam op mensen en dieren. En toen zeiden de geleerden tot Faro, dit is Gods vinger. Dit is Gods vinger. We moeten hem de eer geven.

Dit kunnen wij niet. Zoals er ook bij deze, bij die beiden het geval was, zal hun onzinnigheid aan allen duidelijk worden. Hoe is dat aan allen duidelijk geworden? Niet alleen toen aan de hof, maar ook via Gods woord.

Het staat genoteerd in Gods woord. En allen die dat woord lezen, die zien dat hun onzinnigheid door Gods geest opgetekend is. Ze konden het niet.

Ja? Voordat het echter zover is dat deze openlijk geoordeeld worden, zal het kwaad steeds verder toeneemt.

Nou, wat leren we hier uit, uit deze negen versen? Als gelovigen we 2017. Nou, dat we ons niet moeten verbazen, als discipelen tussen haakjes, gelovigen, een goddeloos leven leid, maar dat we ons niet met die mensen moeten bezighouden.

Dat we niet met hen moeten samengaan, en dat we die mensen moeten opzoeken, die echt de Heer Jezus willen kennen. En dat is niet hoogmoedig bedoeld, of jongens, zoek het uit.

Dat niet, want je hebt wel contact. Alleen, wend je van deze af. En, de volgende keer, één van de volgende keren, nee, de volgende keer, en dat is het mooie, dan zien we het positieve, maar jij, van vers 10.

En dat is de mens gods. Dit is het contrast. Het zwarte, van vers 1 tot 9, en dat witte, van vers 10, tot en met vers 17.

Dat is de volgende keer. En, om daar alvast een, voorsprong op te nemen, zegt hij, je hebt nauwkeurig nagevold. Mijn, mijn, wie is die mijn? Dat is Paulus, ja.

Moeten we dan disciple van Paulus worden? Nee. Hij is een, een vat, waarin de Heer Jezus, zijn, wil liet zien. Zoals ik Christus navolg, ja, 1 Corinthië 11 vers 1.

Maar wel, mijn leer, mijn wijze van doen, en dat, die leer van Paulus, dat is nou net het hele punt. die gemeenten, dat is echt zo, die toch afwijken van de waarheid, die hoor je nauwelijks, over Paulus.

Echt waar. En juist die gemeentes, die gebaseerd en gebouwd worden, op het fundament, van de gemeente, daar is veel onderwijs, over de brieven van Paulus, en veel prediking over.

Want het is namelijk, niet onbelangrijk, maar het hoofdbestanddeel, van Gods waarheid, aangaande deze tijd, waarin wij leven. En daar, zullen we het vanavond bij laten.

De volgende keer gaan we dus verder, met dat prachtige stukje, wat erop volgt. De volgende keer.