Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
We gaan met elkaar lezen uit de eerste Petersbrief, het vierde hoofdstuk, de laatste zeven, acht versen.
! Dus 1 Peter is 4, vanaf het twaalfde vers.! Vers 12 van 1 Peter is 4.
Geliefden, laat de vuurgloed die tot beproeving dient u niet bevreemden, alsof u iets vreemds overkwamen.
Integendeel, verblijt u naarmate gij deel hebt aan het lijden van Christus, opdat gij u ook met vreugde zult mogen verblijden bij de openbaring van zijn heerlijkheid.
Indien gij door de naam van Christus smaad leidt, zijt gij zalig, daar de geesten der heerlijkheid en de geest Gods op u rust.
Laat dus niemand u er moeten leiden als moordenaar of dief of boosdoener of als een bemoeial. Indien hij echter als Christen leidt, dan schaam hij zich niet, maar verheerlijke God onder die naam.
Want het is nu de tijd dat het oordeel begint bij het huis Gods. Als het bij ons begint, wat zal het einde zijn van hen die ongehoorzaam blijven aan het evangelie Gods?
En indien de rechtvaardige ter nauwe nood behouden wordt, waar zal dan de goddeloze en de zondaar verschijnen? Laten derhalve ook zij, die naar de wil van God leiden, hun zielen aan de getrouwe schepper overgeven, steeds het goede doende.
Het leiden, dat is een van de hoofdonderwerpen van de brief van Peters. Omdat de lezers van zijn brief daar praktisch allemaal mee te maken hadden.
Hij komt dus hier weer terug op dat leiden van de gelovigen in deze wereld. Hier staat het in verband met zijn uitspraak in vers 7 van het hoofdstuk.
Het einde van alle dingen is nabijgekomen. Bijna de hele tijd van de gemeente op aarde draagt in praktische zin het karakter van het laatste uur.
Het is de tijd van de verwerping van de Heer Jezus. Het is een tijd waarin de mens beproefd wordt. Toch wordt ons duidelijk gemaakt dat naarmate dat einde dichterbij komt, de toestand verslechtert.
In Judas 17 staat dat we ons de woorden moeten herinneren die ons door de apostelen van ons Heer Jezus Christus gesproken zijn.
Dat aan het eind van de tijd spotters zullen komen die naar hun eigen goddeloze begeerten zullen wandelen. De laatste tijd, vlak voor de komst van de Heer Jezus, zou het ergste zijn.
Niet alleen wat de toestand in de wereld betreft, maar in de christenheid zelf zou de afval van God en van de Heer Jezus overduidelijk te zien zijn.
Ik zal die versen nu niet lezen, maar je kunt daarvan lezen in 1 Timotheus 4 vers 1 en in 2 Timotheus 3 vers 1 tot 7. 1 Timotheus 4 vers 1 en 2 Timotheus 3 vers 1 tot 7.
Natuurlijk is het waar dat die dingen zich volledig zullen openbaren als de gemeente is weggenomen. Maar ze zijn al lang bezig voor die tijd om als dat wat het nog tegenhoudt weg is, dan breekt het volledig door.
En wat houdt het nog tegen? Dat is de Heilige Geest die in de gemeente woont. 2 Thessalonica 2 vers 2 tot 7 lees je dat.
En dat betekent ook dat het oordeel van God dan echt definitief uitgeoefend gaat worden. Nu is het de tijd dat het oordeel begint bij het huis van God, hebben we net gelezen.
Dat staat in vers 17. Nu zegt Peters hier geliefden. Dat is een prachtig woord. Dat drukt zo'n verbondenheid en zijn liefde met diegene waaraan hij schrijft uit.
En dan gaat hij verder. Laat de vuurgloed die tot beproeving dient u niet bevreemden. Alsof u iets vreemds overkomt.
Ons natuurlijke hart kan het heel moeilijk begrijpen. Dat zij die met de Heer verbonden zijn met hem die alle macht heeft in hemel en op aarde Matthijs 28 vers 18 dat die lijden moeten.
Dan komt ons natuurlijke hart als het ware tegen in opstand. Lijden moeten omdat ze hem hebben aangenomen.
En het is best waar dat de Heer alle macht in de hemel en op aarde ontvangen heeft. Hij is de koning en de hoge priester maar hij oefent alleen nu nog maar het priesterschap uit.
Hij zit nog niet op zijn eigen troon maar in de troon van de Vader.
Openbaring 3 vers 21 Openbaring 3 vers 21 Hij oefent dat priesterschap uit ten behoeve van diegene die hen toebehoren en zijn hulp behoeven.
Wij kunnen namelijk tot hem gaan, tot de troon van genade om hulp te krijgen op de juiste tijd. Hebreeu 4 vers 16 Wie daarom de Heer Jezus aangenomen heeft heeft deel aan de plaats die hij hier op aarde had.
De plaats van gewerping met alle gevolgen van die. Het is zijn lijden om de gerechtigheid waarbij wij deel hebben.
Het is zijn lijden om zijn naams wil. 2 Timotheus 3 vers 12 Of allen die in Christus Jezus God vruchtig willen leven zullen vervolgd worden.
Hoe? Dat is haar vaak heel... Die vervolging en dat lijden moeten we dus niet vreemd vinden. Integendeel.
Het is het normale gevolg van wie we zijn in hem en wat we beleiden te zijn. Hier wordt het lijden de vuurgroet genoemd.
Vuur dat het goud zuivert. Zo hebben we het gelezen in 1 Peter 1 vers 7. Een paar hoofdstukjes terug. Zoals vuur goud zuivert lautert het lijden het geloof.
Lautering door beproeving is dus een eerste doel van het lijden. Er is nog meer maar daar komen we op.
Juist zij die openlijk de plaats met hem innemen openlijk getuigen omdat ze hem lief hebben en in praktische gemeenschap met hem leven die zullen het lijden het sterkst ondervinden.
Hoe belangrijk is het dan te beseffen dat je een geliefde bent. Met goddelijke liefde geliefd.
En pas als je dat beseft kan God je duidelijk maken waarom God dat lijden toelaat. Wat we duidelijk bij de heer Jezus zien is dat de vijandige wereld die hem haatte niet in staat was iets te doen als God het niet toeliet.
Hoe vaak hebben ze de heer Jezus niet voor die tijd willen vermoorden. In nascheid wilden ze hem van de berg afgooien. De andere keer wilden ze hem stenig. En het kon niet want het was Gods tijd nog niet.
En dat moeten wij ook beseffen. Als God het tegenhoudt dan kan de vijand het niet doen. Ze konden niets doen voordat de God het toeliet en het uur gekomen was.
En toen het zover was zei de heer Jezus dit is uw uur en de macht van de duisternis. Lukas 22 vers 53.
De Jezus zei nou is het jullie uur. Nou mogen jullie in gang gaan. Die beproevingen die de lezers van de brief meemaakten waren zware beproevingen.
wat het woord vuurgroet wel duidelijk weergeeft. Toch laat God ze toe om zijn doel met die gelovigen te bereiken. In de moeilijkheden worden we losgemaakt van de wereld.
Losgemaakt van de dingen van de aarde. Ze worden eigenlijk als het ware naar de heer toegedreven. Ze worden veel afhankelijker van hem.
In vers 13 staat daarom verblijt u naarmate gij deel hebt aan het lijden van Christus. Dat is weer zo'n vers wat voor ons natuurlijke hart niet te vatten valt.
En ook Jacobus zegt dat in Jacobus 1 vers 2 houdt het voor enkel vreugde met broeders wanneer gij in velelei verzoekingen valt, want ge weet dat de beproefdheid van uw geloof volharding uitwerkt.
Wat heeft God er nou voor doel mee? Wat wil hij daarmee bereiken? Dat we in een veel diepere gemeenschap met hem komen.
Het is zo merkwaardig dat juist in de gebieden waar de vervolging het hardste is, de gemeente van de heer Jezus Christus het snelst groeit.
Hoe komt dat nou? Omdat ze zien dat degenen die stand houden in dat lijden dat die kracht ontvangen. Kracht vanuit de hemel.
Kracht omstaande te blijven. Dat ze kunnen overwinnen door genade. En als ik dan lees van gemeenten in Syrië en Irak waar moslims tot geloof komen omdat ze zien dat de liefde bij die gelovigen stand houdt.
Een liefde die ze juist bij hun eigen geloofsgenoten zo ontzettend missen. En die liefde die kan iemand zo raken dat die over stag gaat.
Dat die buigt voor de liefde van God die zijn eigen zoon zond om in z'n plaats te sterven omdat wij zouden deel krijgen aan het leven uit God.
Vers 12 zalig is de man dat is de man die in verzoeking vol hart wanneer hij de proef heeft door staan zal hij de kroon des levens ontvangen die hij beloofd heeft aan wie hem lief hebben.
Het is zo belangrijk voor mensen die in de beproevingen zitten van de vervolging dat ze hun blik houden op de vergelding op het loon op de toekomst op de erfenis een beproeving is op zich niet gevaarlijk maar wel de verzoeking die eruit voortkomt en Petrus wist dat heel goed uit eigen ervaring hoef je alleen maar te denken aan die keer dat de heer Jezus verlogen dat is niet de beproeving van God uit zelf maar de verzoeking waarmee de Satan dan komt om ons te verleiden daarom richt Petrus zijn lezers op het doel dat God ermee voor heeft en niet op die beproeving zelf hij zegt naar die mate waarin je deel hebt aan het lijden van
Christus het lijden om je geloof en je beleidenis en je getuigenis van Christus zul je deel hebben en je jubelend verheugen bij de openbaring van zijn heerlijkheid dat houden gelovigen in de gevangenis vast daar kijken ze naar uit en ze weten doordat dat het heerlijk het is iets groots dat je wanneer je leidt kunt uitroepen in vreugde wat een geloofskracht staat daar achter het is de kracht van de levende verwachting op de openbaring van de heerlijkheid van de heer petrus wist uit eigen ervaring dat de heer jezus de harten van zijn te midden van gevangenschap en marteling wist te vullen met vreugde in handelingen 5 vers 41 vind je daar een voorbeeld van dat even lezen handelingen 5 vers 41 ze waren geslagen ze waren gevangen gezet ze moesten voor de raad verschijnen en de raad verbood hen in de naam van jezus te spreken maar uiteindelijk geven ze hen dan toch de vrijheid en dan staat er in vers 41 zei dan gingen uiteraard weg verblijt dat ze verwaardigd waren terwille van de naam smadelijk behandeld te zijn en ze gingen gewoon door met de leren in de tempel ze waren verblijt terwille van de naam smadelijk behandeld te zijn dat ze daarvoor waardig gekeurd waren god kiest mensen uit die voor hem mogen leiden om daardoor zijn heerlijkheid te openbaren hoe wordt die heerlijkheid dan in een openbaar dat ze overwinnen overwinnen in liefde dat ze niet haat maar blijven lief hebben dat ze niet af laten weten maar god trouw blijven hier staat het dat dit lijden en deel hebben is aan het lijden van christus dat brengt ons in gemeenschap met hemzelf en dat geeft die bijzondere vreugde had hij niet zelf gezegd in
Matthäus 5 vers 10 zalig de vervolgden onder gerechtigheid wil en Petrus sluit hierbij aan in 1 Petrus 3 vers 14 als je leidt om de gerechtigheid wel gelukzalig ben je of toch ben je zalig in Matthäus 5 vers 11 gaat de Heer dan verder zalig ben je wanneer men je smaadt en vervolgt en liegen de allerlei kwaad van je spreken om mijn het wil verblijt je en verheug je want je loon is groot in de hemel wat richt dat onze aandacht totaal anders dan op de dingen van de aarde hier hebben we dus het tweede doel van het lijden van de gelovigen de openbaring van zijn heerlijkheid in het leven van degenen die lijden waar heeft hier jezus de grootste overwinning behaald dat weten we allemaal hij was aan het kruis in zijn diepste lijden behaalde de grootste overwinning want hij bleef in alles god trouw hij zegt dan ook ik moet verheerlijk worden verheerlijk in datgene wat hij deed aan het kruis zijn daarom daarom heeft hij daarna ook toen hij bij de hemelvaart bij de god kwam de naam boven alle naam gekregen is hij op wonderbaarlijke wijze verheerlijk maar er was al een verheerlijking toen hij daar aan het kruis hing voor
Degene die het wilde zien, dat hij kon uitroepen het is volbracht, was een absolute overwinningskreet. En daar heeft hij het voor ons volbracht.
Heerlijk is zijn naam. Heerlijk is zijn wezen. Hoe groter dat lijden, hoe meer God zijn heerlijkheid kan openbaren.
Ik heb jullie weleens iets verteld van die Chinese vrouw, ze heette Mona Kong. En ze was in de gevangenis, en haar man was ook in de gevangenis, in een andere gevangenis.
En zij moest op een veld werken, onkruid wieden, voor plantenzorgen, met een heleboel andere vrouwen, in de hitte. En zei, Bad, heer, ik stel me beschikbaar uw werk te doen.
Zorgt u dan voor de plantjes. En terwijl ze aan het wieden waren, bracht ze de een naar de andere vrouw tot Jezus. En het stuk waar zij voor moest zorgen, lag er het allerbeste bij.
Toen werden de bewakers kwaad. Hebben ze haar overgeplaatst. Naar een veld dat heel slechte aarde had.
Vol stenen. Wat de plantaars niet wilde groeien. Waar veel werk was. Toen heeft ze gezegd, heer, ik heb een nieuw zendingsveld. Zorgt u voor de plantjes.
Zal ik uw werk doen? En ze heeft weer verteld van de heer Jezus. En opnieuw groeide haar planten met best. Toen werden ze zo kwaad, toen hebben ze haar in de gevangenis geplaatst.
Helemaal bovenin. In een isoleercel. En toen vroeg ze aan de heer, wat nu? En de heer zei tegen haar, de rioleringspijp.
En toen heeft hij de rioleringspijp opengeschroefd. En door die pijp, die vieze pijp, vertelde zij van de heer Jezus. En de gevangenen onder haar in de cellen hoorden dat.
En kwamen tot Jezus. Toen zei de heer tegen haar. Mona, bied je aan. Deze gevangenis is zo vies.
En zo smerig. Bied je aan om het schoon te maken. En dat heeft ze gedaan. En de gevangenisleiding dacht, nou, dat kunnen we goed gebruiken. Laat haar maar die cellen boenen.
Op de knieën. Met een schobber. En een emmer. En ze ging van cel tot cel. En ze vertelde de mensen van de heer Jezus.
En de ene gevangenen en de andere kwam tot geloof. En zij kon prachtig zingen. En ook dichten. En ze leerde gevangenen een lied ter eer van de heer.
En op een gegeven moment begon die gevangenen te zingen. In allerlei cellen vielen mensen in. Met een prachtig lied.
En toen op een dag kwam de districtscommandant. En de districtscommandant zei. Heb je nog problemen? Tegen de detecteur van de gevangenis.
Hij zegt, nee, ik heb geen problemen meer. Hoezo? Ga zelf maar kijken. En toen kwam hij die gevangenis in. En toen hoorde hij dat lied.
En dat trof die man zo. Dat hij naar huis gegaan is. En voor de heer gebogen heeft. En toen mensen heeft uitgenodigd. Die hij met de evangelie konden uitleggen.
En het gevolg was. Hij had het grootste huis op de heuvel. En hij moest op plaats al zijn meubels te uitslepen. Zoveel mensen kwamen er om te luisteren.
Van het evangelie. En toen werd het verraden. En toen kwam hij zelf in die gevangenis terug. Maar hij had Jezus. De heerlijkheid van God.
In een situatie waar wij denken. Het lijkt zo hopeloos. En daar is God nou bij uitstek de heer in.
Hij is meester over de situatie. Hoe groter dus dat lijden. Hoe meer de heerlijkheid van God openbaar wordt. Het gaat natuurlijk helemaal niet om het lijden van Christus.
Om onze zonde en onze rechtvaardig maken. En het sterven van de oude mens. Dat heeft hij alleen volbracht. Dat is voor eens en altijd door hem gedaan.
Het gaat om het lijden van zijn lichaam. De gemeente. Waarmee hij zich totaal identificeert. Toen Paulus onderweg naar Damaskus.
Om dat lichaam van Christus lijden te bezorgen. Door de heer Jezus werd aangesproken. Zei de heer Jezus. Waarom vervolg je mij? Nee. Want de zijnen.
Jij en ik die geloven. Zijn lichaam. Daar is hij onlosmakelijk mee verbonden. Hij is het hoofd. Wij zijn de leden. En dat lichaam heeft hij oneindig lief.
Daar heeft hij zijn bloed voor gegeven. Daar heeft hij gekocht en betaald. En dat lichaam dat is zijn bruid. Dat is zijn tempel waarin hij woont.
Met zijn geest. En dat lichaam. Daar heeft hij alle zorg voor. Alle liefde voor. De heer leidt mee met zijn gemeente.
En de gemeente leidt. Omdat ze de heer volgt en dient. En hem bekend maakt. In een godvijandige wereld. Het lijden raakt weliswaar de gelovigen.
Maar het is altijd gericht op Christus. Tot aan de opname van de gemeente.
Zal er lijden zijn. Paulus zegt in Colossens 1 vers 24. Tans verblijt ik mij over hetgeen ik om uwend wil leid.
En vul ik in mijn vlees aan wat ontbreekt aan de verdrukkingen van Christus. Ten behoeve van zijn lichaam. Dat is de gemeente. Paulus begreep het.
Die wist. Dat lijden is niet zinloos. Dat heeft een bedoeling. Zoals Jezus in de wereld was. Zijn wij in de wereld.
Ze hebben hem gehaat. Dus de wereld die in het boze ligt. Die geregeerd wordt door de boze. De vorst van deze wereld.
Kan niet anders. Of ze moet ook. Diegene die van Jezus zijn haten. Als jullie de kalender bekijken van de langlijst van al die mensen die vervolgd worden.
Dan zie je voortdurend dat die vervolging toeneemt. Er zijn altijd de vijftig landen. Maar dat betekent niet dat het daarmee ophoudt. Er zijn meer landen.
En het worden er steeds meer. En de graad van vervolging neemt in verschrikkelijkheid steeds maar toe. Paulus leed al om Christus wil.
Maar het was tegelijk een leiding ter behoeven van de gemeente. Er is een mate van verdrukking die de gemeente moet ondergaan.
Maar het is wel aan een maat gebonden. Het is zover als God het toelaat. Het dient tot verheerlijking van Jezus.
Zoals zijn lijden diende tot verheerlijking van God. Hoe werd God dan verheerlijkt? Door het lijden van Jezus. Omdat hij in alles de wil van God deed.
Daarom wordt hij verheerlijk. Als wij doen wat Jezus wil. Dan wordt Jezus verheerlijkt. Bovendien is de lijden de broeder of zuster.
Als ze volhoudt door de genade van God. Een overwinnaar. En overwinnaars krijgen een kroon.
Mogen met de Heer zitten op zijn troon. Openbaring 3 vers 21. Straks als de Heer Jezus zijn eigen troon inneemt. Zullen zij met hem zijn in zijn troon.
Zoals hij nu gezeten is met de Vader in zijn troon. In 2 Thessalonians 1 vers 6 staat. Indien het inderdaad recht is bij God. Aan uw verdrukkers verdrukking te vergelden.
En aan u die verdrukt wordt. Verkwikking. Te samen met ons. Bij de openbaring. Van de Heer Jezus. Van de hemel.
Wat is dat he. Als de Heer Jezus ons komt te halen. Als we met hem verenigd worden. Verkwikking.
En in de wereld. Gebeuren dan verschrikkelijke dingen. Want de toren verrichten van God breken los.
In vers 4 die staat indien. Gij door de naam van Christus smaad leidt. Zijt gij zalig. Omdat de geest. De heerlijkheid. De geest Gods.
Op u rust. Iedere vervolging. Gaat gepaard met valse beschuldigingen. En heel vaak met schelden.
Hoe hebben ze niet gescholden op de Heer Jezus. Hij die onschuldig was. Hoe hebben ze niet vals beschuldigd. Wat deed je Heer Jezus daarmee.
Hij zweeg. Hij verdedigde zich niet. Wij hebben van natuur. De idee dat we ons moeten verdedigen. Maar de Heer Jezus deed het niet.
En dat is iets wat we moeten leren. Hoe kun je tegen valse beschuldigingen verdedigen. Dat is jouw woord tegen het hunne.
Heeft geen zin. Hij gaf het over aan hem die. Rechtvaardig oordeel. Dat is God.
God is rechtvaardig. God vergeet het niet. God vergeet niets wat zijn kinderen is aangedaan. Hij vergeet ook niet. Wat zijn kinderen in die situatie hebben gedaan.
Ieder vervolging gaat gepaard. Met deze vreselijke dingen. Het is voor allen die hem lief hebben.
Geen schande. Maar een eer. Het is een sterke troost. En een innerlijke overwinning.
Als iemand in het lijden om Christus wil. Zeg ik mag mij gelukkig prijzen. De Heer Jezus werd verworpen.
Maar is nu verheerlijk. Hij doet mij overwinnen. Door zijn geest van heerlijkheid. Die op mij rust. En straks verheerlijk hij mij.
Dat mag diegene die vervolgd wordt het denken. Die smaardheid in die vervolging. Bewijzen we dat we zijn vertegenwoordigers zijn. Zijn getuigen.
Het levende bewijs dat hij is opgestaan. En verheerlijk. Wereldgezinde gelovigen. Die in hun leven Christus niet laten zien.
Niet openbaren. Worden dan ook niet vervolgd. Om hem. Ze kunnen wel vervolgd worden. Maar dan om hele andere redenen. Dat de geest en heerlijkheid op de vervolgde rust.
Betekent dat hij bij hen blijft. Ook in die gevangenis. Ook in dat werkkamp. Ook in die container.
Hij geeft ze kracht. Hij werkt in hen en door hen heen. Denk eens aan. Paulus en Silas in de gevangenis.
Ruggen kapot geslagen. Maar ze zongen Gods eer. Dat kan je niet uit jezelf. Dat is de geest van de heerlijkheid van God. Petrus en Johannes.
Stephanus. Allemaal voorbeelden. Geest Stephanus zag de hemel open. Hij zag Jezus staande ter rechtheid van God. En in actieve houding.
Om bij zijn. Dienstknecht te zijn. En de geest en heerlijkheid van Jezus rustte op Stephanus. Daarom kon hij de woorden van Jezus bidden.
Vergeef het hen. Want ze weten niet wat ze doen. Dat kan alleen door de kracht van Jezus in zo iemand. Wij hoeven niet van tevoren.
Na te denken wat we zouden zeggen. Want het wordt ons in dat moment van Gods wegen gegeven. Aan hen werd vervuld wat Jezus had beloofd.
Matthäus 10 vers 19 en 20. Wanneer zij u overleveren. Maak u dan niet bezorgd. Hoe of wat gij spreken zult.
Want het zal u in dat uur gegeven worden. Precies wat gij spreken moet. Want gij zegt het niet die spreekt.
Maar het is de geest van de Vader. Die in u spreekt. Dat staat in Matthäus 10 vers 19 en 20. En 20.
En in Lukas 12 vers 12 staat het. De heilige geest zal je op het eigen ogenblik leren. Wat je moet zeggen. Wat een geweldige troost is dat.
Dat je kunt vertrouwen op God. Wie op God vertrouwt. Wordt nooit beschaamd. Is dat een bemoediging. Als je ooit in die situatie komt.
En juist omdat de geest de heerlijkheid op hen rust. En hen bijzondere kracht geeft. Zie je vaak. Dat die gemeente daar zo sterk groeit. Kijk naar Iran.
Een land dat zijn christen zo ontzettend vervolgt. Maar de kerk groeit dwars tegen alle verdrukking in. Hetzelfde gebeurt nu in Syrië.
Zoveel christenen zijn gevlucht. Maar de kerken blijven even vol. Omdat er zoveel moslims tot geloof komen. Iemand die vlak bij ons in de buurt woont.
Maakt de reizen naar die landen. Voor open doors. En we krijgen dan uit de eerste hand te horen. Wat hij daar meemaakt. En dan zie je dat het waar is.
Dat God dat doet. Peter zegt daarom tegen ons in Hebreeë 13 vers 13. Laten wij daarom tot hem uitgaan buiten de lege plaats.
Of Paulus zegt dat. En zijn smaardragen. Want wij hebben hier geen blijvende stad. Maar wij zoeken de toekomstige. Dat is zo belangrijk.
Jezus moest sterven buiten de lege plaats. Hij was uitgestoten. Hij hoorde er niet meer bij. Uitgestoten uit het volk.
Moet je nagaan. Waarvan hij de koning was. Veracht. Behandeld als een misdadiger. Sterf aan een kruis.
Je denkt. Hoe is het mogelijk? Hoe kan het? Hoe kan God dat toelaten? Kun je zeggen. Maar God liet het toe. Om. Ons te kunnen redden.
Het was zijn liefde. En hoe vaak is niet juist. Het bloed van de mattelaren. Het zaad van de kerk. Dat is in het verleden zo geweest.
En dat is in het heden nog precies zo. Een broeder uit Syrië vertelde. Dat hij de ene week. Er dertien moslims had gedoopt.
En dat de week daarna er elf waren vermoord. Maar ze gingen naar Jezus.
Ze wisten dat ze dat risico liepen. En toch kozen ze voor hem. Van Mozes wordt iets bijzonders gezegd.
Want ook in die tijd moest er al een keuze gemaakt worden. In Hebreë 11 en 26 staat. Hij heeft de smaad van Christus.
Groter rijkdom geacht. Dan de schatten van Egypte. Want hij hield de blik op de vergelding. Kijk.
Hij keek al vooruit. Hij wist al. Wat de toekomst was. Die God hem beloofde. Want de moeilijke weg moest Mozes daarvoor gaan.
Hij had als prins kunnen leven. Als hij zijn mond gehouden had. Maar hij achtte de smaad van Christus. Grotere rijkdom.
Dan de schatten van Egypte. En daarom is het zo belangrijk dat we dat inzien. De schatten van deze wereld. Zijn niets vergeleken met de rijkdom in Christus.
Ik hoor het nog. Een man zeggen. Die koster van een kerk was. Dat hij zei tegen mij. Ik ben mijn baan kwijt.
En ik ben mijn huis kwijt. Maar ik heb Jezus. En zo is het ook gegaan. En hij begreep.
Dat alles wat hij had. Niet opwoog. Tegen de rijkdom die we in Christus krijgen. En daarom koos hij daarvoor. Filippense 1 vers 29 schrijft hij.
Want aan u is de genade verleend voor Christus. Niet alleen in hem te geloven. Maar ook voor hem te leiden. Hij zag het dus als een voorrecht.
Voor de Filippense. Om te mogen leiden. De heer wil zich in vervolgde dienstknechten. En vervolgde dienstmaagden openbaren.
Hij wil laten zien wie hij is. En als mensen zien. De kracht. Ik heb eens een keer een boekje gelezen.
Van een vrouw. Daar was zelf geen gelovige. Later wel gelovige worden. Maar ze zat in de gevangenis in Noord-Korea. En ze zegt.
Ik heb daar zoveel christenen gezien. En die werden harder en slechter behandeld. Dan wij allemaal. Hij zegt. Maar ik heb er nooit een gezien. Die zijn geloof opgaf.
Nooit. Wat een getuigenis. Wat een kracht. Ze stierven. Zonder hun heer te verlogen.
Ze stierven. Met een gebed op hun lippen vergeven. Net als bij Stevenis. Staat de heer nog steeds op.
Voor degene die lijdt. En neemt ze dan op in zijn heerlijkheid. De heer zal nooit tekort schieten tegenover hen.
Als wij niet tekort willen schieten voor hem. Zal hij absoluut niet tekort schieten voor ons. Eenmaal was een broeder in een Romeinse gevangenis.
Jaren geleden. En hij zat in de isoleercel. In een heerlijkheid. En toen was er iemand die door de lucht koker. Hem toeriep. Hoe is het daar? En toen zei hij.
De hemel is hier. Want Jezus is hier. En diezelfde man. Toen hij later. Jaren later. Uit de gevangenis kwam. ging hij iedere dag.
Naar dat securitate gebouwd. Van de mensen die het hem hadden aangedaan. En zegende hem. In de naam van Jezus. Dat is overwinningskracht.
Dat is genade van God. Het vijftiende vers. Komt een hele ernstige waarschuwing. Je zou als denken. Is die waarschuwing niet overbodig?
Wat daar staat. Is toch vanzelfsprekend. Het is toch een hele ernstige vermaning. Een waarschuwing. Het komt erop aan.
Dat de bedreigde vervolgende christen. Door goed te doen. De vooreoordelen. Van dwaze mensen overwinnen. 1 Petrus 2 vers 12 en 20.
En 1 Petrus 3 vers 16. Dat is niet alleen mogelijk. Sorry. Dat is alleen mogelijk. Als hij niets te verwijten valt. Alleen dan.
Kan de geest van de heerlijkheid. Op je rusten. Alles zou bedorven zijn. Als een christen.
Voor iets slechts. Zou moeten lijden. Dan is alles kapot. Petrus als zielzorger. Kent het gevaar.
Ook voor gelovigen. Hij wil met die waarschuwing. Hun geweten wakker houden. Moordenaar. Dief. En boosdoener.
Dat is duidelijk. Wat hier vertaald staat met. Bemoeial. Is lastig. Toen schrijven. Het gaat om iemand. Die zichzelf voordoet.
Als de baas over zaken. Die hem niet aangaan. Hoe vaak gebeurt dat niet. Hoeveel wordt daar niet door stuk gemaakt.
Hoeveel wordt er niet gemanipuleerd. We moeten nooit proberen. Het leven van een ander. te regeren.
Te regeren. Te regeren. En dan vers 16. Als we echter als christen leiden. Dat is een woord.
Wat hier gebruikt wordt. Christen. Dat is iets heel bijzonders. Dat wordt niet zo vaak gebruikt. in de Bijbel. Dat woord.
als eerste gebruikt. Als scheldwoord. In het Romeinse Rijk. Had je een woord.
Dat betekende. Dat je de aanbidder van de keizer was. En dat heette. Keisarianos. En dit woord was. Christenianos.
Dus met andere woorden. Aanbidder van Christus. En dat werd als scheldwoord gebruikt. Want ze dachten dan. Dat jij staatsgevaarlijk was. Dat je in plaats van de keizer.
Een ander. Aandat. Maar hier staat dat. Als je een Christenianos bent. Dan hoef je je niet te schamen.
In tegendeel. Dan mag je je verheugen. En God verheerlijken. Onder die naam Christus. In die tijd.
Werd Christus beleiden. Dus heel vaak gezien. Als landverraad. Verraad aan de keizer. De Christen wist en weet.
Dat eens elke knie. Voor de Heer Jezus zal buigen. En elke tong zal beleiden. Dat hij Heer is. Bieden Pense 2 vers 10 en 11.
Degenen die ons het lijden aandoen. Zullen achter. Het beleiden van Christus de Heer. Ondanks. Spot. En hoon.
Toch. De werkelijkheid van God merken. Vers 17. Want het is nu de tijd.
Dat het oordeel begint. Bij het huis van God. Het oordeel begint. Bij wat het dichtst bij God gebracht is.
Dat was bij Israël ook zo. Israël was het volk van God. Waarom.
Straft de God zo vaak Israël. Om het bij hem terug te brengen. Om het te waarschuwen. Om het te lauteren. In de zijnen.
Moet God geheiligd worden. Hij moet alles oordelen. Wat tegen zijn heilige wezen. Zijn heilige natuur is.
En hij moet het in overeenstemming brengen. Met die heilige natuur van hem. Denk dan maar aan Israël. Wat ons tot voorbeeld gegeven is.
Zodra het over het oordeel gaat. Gaat het altijd over het werk van mensen. Kijk nou eens naar de gemeenten.
In openbaring 2 en 3. Waar de geschiedenis van de gemeente als het ware wordt weergegeven. In die gemeenten spreekt de heer Jezus totaal anders tegen hen dan in de brieven.
Daar wordt de heer Jezus voorgesteld als de rechter. Die de gemeente beoordeelt. En dan noemt hij elke keer op wat hij al positiefs in hen ziet.
Maar hij zegt ook wat niet goed is. Ik heb tegen u dat u de eerste liefde hebt verzaakt. Bekeer je dus. Want anders moet ik de kandelaar wegnemen.
Het licht van God. Dat zou heel erg zijn. En elke keer weer. Tot ten slotte bij de lauwe. In die Zea gemeente gezegd wordt.
Omdat je niet heet bent en niet koud zal ik je uit mijn mond spugen. Je denkt dat je rijk bent. Maar je weet niet dat je naak bent.
Het is verschrikkelijk. Hoe het verval van de gemeente door de loop van de tijden erger en erger wordt. En dan het lichtpunt is Philadelphia.
Je hebt kleine kracht. Maar je hebt mijn woord bewaard. Had de heer Jezus niet al gezegd. Klein kuddeke.
Maar ik heb u het koninkrijk beschikt. Langzamer zeker is de christenheid eruit gegroeid tot een enorme boom.
Maar wie hebben zich erin genesteld? De vogels. Als beeld van boze machten.
En daarom zien we dat in openbaring ons beschreven wordt. Dat er op een gegeven ogenblik ook bij de gemeente een valse kerk is ontstaan.
Hoererij bedreven. Die ten onder gaat. Maar de ware gemeente van de heer Jezus Christus. Die hem trouw blijft. Die zullen het koninkrijk bijheven.
En daarom is het zo belangrijk. Dat we hem in elke situatie bovenaan zitten.
In ons denken. En in ons doen. Laten we eens even lezen wat er staat in 1 Korinther 3. 1 Korinther 3 vers 10 tot en met 17.
Het is voor jullie waarschijnlijk een bekend gedeelte.
Maar het is goed om het nog een keer te lezen. Naar de genade gods, zegt Paulus, die mij gegeven is, heb ik als een kundig bouwmeester het fundament gelegd.
Waarop een ander voortbouwt. Maar ieder ziet wel toe hoe hij daarop bouwt. Want een ander fundament dan de licht, namelijk Jezus Christus, kan niemand leggen.
Is er iemand die op dit fundament bouwt met goud, met zilver, met kostbaar gesteente, hout, hooi of stro. Ieders werk zal aan het licht komen.
Want de dag zal het toen blijken omdat hij met vuur verschijnt. En hoe danig ieders werk is, dat zal het vuur uitmaken.
Indien het werk dat hij erop gebouwd heeft stand houdt, zal hij loon ontvangen. Maar indien iemands werk verbrandt, zal hij schade leiden.
Toch hij zelf zal gered worden als door vuur heen. Weet ge niet dat gij gods tempel zijt en dat de geest gods in u woont?
Zo iemand gods tempel schendt, god zal hem schenden. Want de tempel gods en dat zijt gij is heilig. Dat oordeel is in de hand van de Heer.
Hij is het hoofd van de gemeente. Het oordeel voor ons betekent tuchtiging. En dat doet god soms ook om het kwaad te voorkomen.
Om ons voor kwaad te bewaren. Het is niet altijd om kwaad dat al gedaan is. Maar ons te beschermen. Als we aartsgezind worden en nog gevaarlijker wereldsgezind, laat de Heer toe dat onze rust verstoord wordt.
Hoe vaak merken we pas dat er banden zijn als God ze verbreekt. David in Psalm 139 Doorgrond mij en ken mijn hart.
Hij zegt ook zie of er bij mij een heilloze weg is. Leid mij op de eeuwige weg. Beproef mij.
Ken mijn gedachten. God wil het schadelijke weg nemen. En ons leiden op zijn eeuwige weg. Genade heeft ons de goddelijke natuur gegeven.
Zo moet ook praktisch het gelijfwormig maar worden in gedachten en in daden. Daarom moet ons geweten en onze gevoelens geoefend worden.
Zodat we gericht blijven op de Heer. Is dat niet zo? Dan moet God dat oordelen. Hij doet dat door beproevingen.
Door tucht. Niet om ons daaronder te laten bezwijken. Ook niet om ons gewink te schatten. Hij doet het om ons te brengen in zijn onmiddellijke nabijheid.
In die diepe afhankelijkheid. 17b als het bij ons begint. Wat zal dan het einde van hen zijn die ongehoorzaam blijven aan het evangelie van God?
Ongehoorzaam blijven aan het evangelie kan alleen als je het gehoord of gelezen hebt. Hoeveel zien we niet die het evangelie de rug toekeerden.
Hoe verdrietig is dat? Zoveel plaatsen waar God de kandelaar heeft weggenomen. Hier wordt gezegd.
Als het bij ons begint. Wat zal dan het einde zijn van hen die ongehoorzaam blijven aan het evangelie van God? Evangelie van God wordt hier gezegd.
God heeft namelijk gesproken. Hoe heeft hij gesproken? In zijn zoon. Hebreeën 1 vers 2. En hoe verschrikkelijk is het dan om dat liefdesaanbod in Jezus te weigeren.
Hij roept op je te bekeren. Juist met oog op dat komende oorlid. Hoe erg is het dan om te weigeren? God kan geen ongehoorzaamheid blijvend verdragen.
Hij moet alles oordelen wat niet overeenstemt met zijn heilige natuur. Voor de gelovigen eindigt het oordeel op het moment dat ze de aarde verlaten.
Ze zijn alleen maar onderworpen aan de corrigerende oordelen van de vader zolang ze hier zijn. Als ze de aarde verlaten blijft hun oude lichaam en hun oude zondige natuur achter.
Net als de wereld. Heerlijk hè? Bij de Heer is geen correctie meer nodig. Maar voor de ongelovigen komt daarna pas het definitieve oordeel.
Ze komen al in pijnen zodra ze sterven. Lukas 16 Ze zullen tenslotte staan van de grote witte troon.
Paulus schrijft in Hebreeën 10 versie 31 Vreselijk is het te vallen in de handen van de levende God. Als je geen geborgenheid in Jezus hebt.
In 2 Thessalonians 1 vers 8 Als Hij, dat is de Heer Jezus, straf oefent over hen die God niet kennen en het evangelie van de Onze Heer Jezus niet gehoorzamen.
Deze zullen boeten met een eeuwig verderf. Ver van het aangezicht des Heren. En van de heerlijkheid van zijn sterkte. Het zijn hele ernstige woorden.
God laat van zijn woord. Niets ter aarde vallen. Dan tenslotte vers 18 en 19 En indien de rechtvaardigen En dan staat er hier ternauwennood.
Dat is eigenlijk niet een goede vertaling. Want dat zou betekenen Bijna niet. Maar net.
Maar dat staat er niet. Dat staat letterlijk met moeite. Met moeite. Je kunt het ook vinden in de handelingen 27 vers 8. Daar is het dat ze met moeite Door de wind Een bepaalde plek voorbij voeren.
Gewoon met moeite. Dus indien de rechtvaardigen Met moeite behouden worden Zal dan de goddeloze en de zonder verschijnen.
Met moeite wil dus zeggen Dat God er veel moeite voor moet doen Om ons behouden aan het einde te krijgen. God doet allemaal inspanning Om ons te bewaren In onze wandel met hem.
En dat God zou falen Is natuurlijk uitgesloten. Peter ziet de behoudenis aan het eind Niet alleen van de ziel Maar ook van het lichaam.
Dus bij de komst van de heer Als hij ons komt te halen. Het gaat om De verzoekingen De beproevingen De gevaren in ons leven Als gelovigen op aarde.
Hoeveel hindernissen zijn er niet. En wij zelf hebben geen kracht Om staande te blijven. Als we vallen Klaagde Satan ons ogenblikkelijk aan Bij God En gelukkig mogen we pleiten Op het offer van de heer Jezus.
Hij is onze gerechtigheid. God zelf Maakt onze redding mogelijk Door zijn zoon. Zijn offer. En God wil ons leiden In dit leven door zijn geest.
Zodat we veilig wandelen. Wat een genade Wat een vreugde Wat een vrede geeft dat. Hier zegt de apostel Als het voor God Al zoveel moeite kost Om ons behouden te doen aankomen Hoe vreselijk is het dan Voor de goddelozen En de zonnaar.
En dan in vers 19 Vat hij het nog een keer samen. Laten zij Die naar de wil van God leiden Hun zielen Aan de getrouwe schepper overgeven.
Steeds het goede doen. Dit leiden is niet De willekeur van mensen Maar het is een leiden Naar de wil van God. Niemand kan ons leiden aandoen Als God het niet wil.
Hij is het die In het leven van zijn kinderen De mate van het leiden bepaalt. Niets kan ons scheiden Van de liefde van God. Romeinen 8 vers 35 We kunnen op God rekenen.
God wordt hier voorgesteld Als de schepper. Hij zal het werk van zijn handen Niet loslaten. Hij is de getrouwe schepper.
Hij was aan het begin Van plan Door hem geschapen mens In gemeenschap met zichzelf Te brengen. Dat is ook het doel Van dit leiden.
Gemeenschap met God. Intieme gemeenschap met God. Als we in dat leiden zijn Kunnen we vol vertrouwen Onze zielen bij hem In bewaring geven.
Hij zal die ziel zeker bewaren Als we het goede Door zijn kracht blijven doen. Ziel betekent ons in het leven Met zijn gevoel Met zijn stemmingen Met zijn pijn Met zijn ergernis Met zijn hoop Met zijn verlangens Met zijn angsten Geef je ziel over Aan de Heer Dan komt zijn vrede in je En zijn vreugde Zijn liefde En dat helpt jou Om het goede Te blijven doen Tot zover vanavond.
Belkiens Met zijn Camp 7 Natuur 我 kan Belkiens Baug Met zijn Den 19 Buur Verde Maak Met zijn Met Over Po Met Met Het competence Were Po Belkiens Met Met撃