De Tabernakel

Date
May 10, 2016
Time
20:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Je bent een land over met Jezus.

Niet of u wel eens in een onweersbui gezeten hebt dat de bliksem heel dichtbij was. Nou, dan sta je echt wel eens een beetje te trillen op je benen. En als dat niet zo was, dan zorgde de aardbeving daar wel voor.

Dus al deze dingen, zes aspecten, vonden plaats op het moment dat God verscheen aan het volk in de eerste instantie. En God nodigde Mozes uit om naar boven te komen.

Mozes was de enige die naar boven mocht. En God zegt dan tegen Mozes, als iemand de berg maar aanraakt, dan moet hij sterven. Dus de heiligheid van God is het eerste wat de Israëlieten moeten weten.

Nou is mijn vraag aan u, is God nu minder heilig dan toen? Wat denkt u? Nee, God is nog precies zo heilig. En ik denk dat we soms wel eens God een beetje in onze broekzak hebben.

Tenminste, dat merk ik wel eens bij bepaalde christenen. Maar God is echt absoluut heilig. En als hij de tabernakel laat bouwen, als hij de beschrijving aan Mozes geeft over de tabernakel, dan is dat ook het eerste wat de Israëlieten moeten weten.

En wat je ook eigenlijk tegenkomt, als je die grote omheining van 2,5 meter wit, 2,5 meter hoog, 150 meter lang en 25 meter breed.

Hebben jullie al zo'n groot wit kleed gezien? 150 meter lang. Hagelwit. Dat was gemaakt van flas, van linnen. En ik heb eens gelezen dat de kwaliteit van het linnen in die tijd wel bestond uit 80 draden per centimeter.

Nou als je deze kwaliteit linnen hebt, dan kun je er een kluit modder tegenaan gooien. Wordt niet vies. Dat vuil kan er niet indringen. Dat is te dicht, zeg maar. Dus dat moest ook, want 40 jaar moest dat witte kleed spreken van Gods heiligheid.

En als je in de buurt kwam van dat witte kleed en de zon schijnt er een beetje op, nou dan... God is heilig. Mozes die komt daarboven en die krijgt te zien wat jullie nu zien.

Hoe hij het gezien heeft weten we niet. Er staat niet bij of het een film was in de lucht. Of dat hij een maquette gezien heeft in het klein of in het groot. Dat weten we niet. Maar we weten wel dat hij het gezien heeft. Hij heeft het niet alleen gezien met zijn ogen, maar ook gehoord hoe het gemaakt moest worden.

Tenminste, wat de maten, de kleuren en de materialen waren. Dus de blauwdruk van de hele tabernakel is 100% Gods opdracht.

Hij is de opdrachtgever. Als de koningin besluit in Barneveld of Barend te gaan wonen, dan bepaalt zij welke kamers en waar en de ligging. Alles wordt door haar bepaald, toch?

Ze gaat wel wat architecten in winnen, maar als God wil wonen bij de mensen, dan bepaalt hij hoe het moet worden. God wil wonen nog steeds bij de mensen. Maar in de handelingen lezen we, hij wil niet meer wonen in een huis met mensenhanden gemaakt, zoals dit.

Maar hij wil wonen, daar staat er niet bij, maar dat zeg ik er altijd bij, in iets wat hij zelf gemaakt heeft. En dat zijn wij. Dus wij zien onszelf in de tabernakel terug.

We zien onszelf in de tabernakel terug. En niet alleen in de tabernakel zelf, maar ook in de hele voorhof, in het hele verhaal, komen wij veelvuldig terug. Maar de hoofdpersoon die we tegenkomen in de tabernakel, dat is natuurlijk het lam.

Ja? De eerste keer dat God te midden tussen dat volk kwam, is er ook een wonder gebeurd.

Weet iemand toevallig wat er toen gebeurde? Toen God de eerste keer met de wolkkolom kwam rusten boven het verzoendeksel. Weet u toevallig wanneer, welk moment dat was? Dat was toen daar de eerste keer een lam op het brandtofferaltar lag.

Dus de reden dat God bij en nu in mensen kan wonen, is maar van één factor afhankelijk. Namelijk, woont het lam of is er een lam?

Is er een lam? En de Israëlieten hadden daar het morgenoffen bereid. En dat morgenoffen was een lam. En dat hadden ze op het altaar gelegd. En toen gebeurde er een wonder. Toen kwam die wolk, die vuurige wolk, die kwam van de berg.

Die stak het brandtoffer aan. En toen kon God gaan wonen in het huis. Dus de basis waarop God kan wonen bij de mensen, is 1500 jaar voor Christus wilde God eigenlijk al communiceren.

Ik wil bij jullie wonen, maar er is een basis nodig. Er is een reden nodig dat dat kan. En die reden moet ik zelf geven. En die reden was in die tijd een bloedig offer van een lam.

En in deze tijd weten wij dat dat de Heer Jezus is. Hij is het lam van God die de zonde van de wereld wegneemt. De omheining, die bestond uit zestig paaltjes.

En zes is niet zo moeilijk. Dat is het getal van de mens. Zes, op de zesde dag werd de mens gemaakt. Als je met z'n zessen bent, dan ben je incompleet. Als er één bij komt, dan ben je compleet.

Zes plus één is zeven. Zestig of zes is het getal van de mens. En zeven, dat is als God erbij komt in jouw leven, dan wordt het volmaakt.

Als je kijkt naar het getal zes en je doet drie keer zes, dan zit je in de complete onvolmaaktheid. Dus drie keer onvolmaakt. Drie, drie, drie.

Zes, zes, zes. Bedoel ik. Nou, jullie kennen allemaal dat getal. Ja? Dat is een makkelijke onthouder. Dus alle getallen, alles heeft trouwens betekenis. Er is niets zonder betekenis in de Bijbel.

Als er tussendoor vragen bij jullie opkomen, dan vind ik dat heel leuk. Zelfs leuk. Dat vind ik leuker als dat ik alleen maar sta te praten en te spuien. Want ik kan genoeg vertellen erover.

Dus dat is helemaal niet zo moeilijk. Maar ik vind het ook leuk als jullie vragen hebben en daartussendoor gewoon de vrijmoedigheid hebben om... Of je vinger op te steken of te roepen. Hallo, ik moet eventjes... Ja? Dus voel je vrij om te interruperen.

Die zestig paaltjes, die hadden een functie. Maar voordat ze een paaltje waren, waren ze iets anders. En wij zijn die paaltjes. Dus hier komt u uzelf al tegen. U bent een paal. U staat hopelijk voor paal.

Nee toch? Ja, ja. U bent een paaltje. En hoe kon u die functie vervullen om te laten zien dat God heilig is?

Want dat is wat je paaltje moet doen. Die moet dat kleed omhoog houden. Die moet laten zien dat God heilig is. Nou, het is niet zo moeilijk om jezelf dan terug te vinden in dat paaltje. Maar dat paaltje was, voordat hij een paaltje was, iets anders.

Wat was hij daarvoor? Een boom. Dus eerst moest die boom, die mens, moest erkennen dat hij niet geschikt was om een paal te zijn. Want hij had nog wortels en takken.

Hij had nog allerlei eigen mogelijkheden om God te kunnen dienen. En God wil dat jij een keer in jouw leven tegen hem zegt, God, het lukt mij niet.

Ik ben niet geschikt u te dienen zoals u dat wilt. Ik ben niet volmaakt. Maar uw zoon wel. En als je dat dus ingezien hebt, dan ben je radicaal van de radix, van de wortel.

Want dat is hetzelfde woord. Radix is wortel. Van de wortel af. De paaltje moest eerst van de wortel af. En toen moesten al die takken en die bladeren eraf. Want daar kon God niks mee. Laat wel, maar in eerste instantie niet.

Eerst moet je toegeven, God, ik kan u niet dienen zoals u het wilt. En dan zegt God, yes. Daar zat ik op te wachten. Nu kan ik je gebruiken. Nu ga ik jou een fundament geven.

En dat fundament van dat paaltje, dat is koper. En als je kijkt naar het koper. Ik weet niet of jullie aantekeningen, jullie maken geen aantekeningen. Ja, zij wel. Koper is, en mobieltjes.

Koper is, schrijf het er maar bij. Koper is gerecht. Dat is oordeel. Koper staat voor oordeel. Een hout staat voor de natuurlijke mens. Hout is altijd in de tabernakel.

Staat voor de natuurlijke mens. Koper is oordeel. En als je dus een koperen voetje gekregen hebt, je hebt een goed fundament. Om een paaltje te zijn, heb je een fundament nodig.

En dat fundament, dat is dat wat er gebeurd is op het brandtoffer altaar. Daar is het lam geslacht. Geloof je dat? Geloof je dat de Heer Jezus voor jou naar het kruis gegaan is?

Het oordeel heeft ondergaan wat jij verdiend had? Dan heb je een goed fundament. Dan kan God jou gebruiken. En wat meer is, dan gaat hij jou zelfs een zilveren petje geven. En zilver, schrijf het maar op, is verzoening.

Zilver is verzoening. Ik zal het voorlezen. Mochten jullie twijfelen, het staat er drie keer in dit stukje. Exodus 30, want ik zag het in die Bijbels, daar was ik heel blij om trouwens. Exodus 30, vers 11.

Exodus 30, vers 11. De heffing bij de telling. Dit is nog niet de officiële telling, maar dit is de opdracht tot de telling.

En die opdracht leidt als volgt. De Heer sprak tot Mozes. Wanneer hij het getal de Israëlieten bij de telling opneemt, dan zullen zij ieder voor zijn leven aan de heren een zoengeld geven.

Wanneer men hen telt, opdat er onder hen geen plaag zij bij de telling. Dit zal ieder die tot de getelden gaat behoren geven. Een halve sikkel, gerekend naar de heilige sikkel.

Deze sikkel is 20 gera. Een halve sikkel is de heffing voor de heren. Ieder die tot de getelden gaat behoren van 20 jaar oud en daarboven, zal de heffing voor de heren geven.

De rijke zal niet meer, nog de arme minder dan een halve sikkel opbrengen, om die te geven als heffing voor de heren, ter verzoening voor uw leven.

Tweede keer. Drie keer wordt hier gezegd, als je wilt horen bij de getelden van Israël, als je wilt horen bij het volk van God, vertaald naar nu, als je wilt horen bij de kinderen van God, dan moet je een halve heilige sikkel betalen.

Hallo, dat hoeft toch niet meer? We hoeven toch niet meer net als in de tijd van de Israëlieten een halve heilige sikkel te betalen voor onze verzoening? En toch zit daar een prachtige symboliek in.

Verzoening heeft namelijk altijd met twee personen te maken. Als ik ruzie heb met iemand, en die persoon die heeft echt een grote hekel aan mij, en die heeft op mijn auto, stel dat jij dat even bent, daar ben je helemaal niet, en daarom, juist omdat jij zo'n vriendelijke lieve kerel bent, gebruik ik jou even, dat jullie echt weten dat hij het niet is.

Maar stel, jij hebt een grote hekel aan mij, en je hebt met een mes op mijn bus daar een dikke streep gezet. Ik heb dat van binnenuit gezien. Ik denk, waarom die dat doet, weet ik niet, maar ik ben zeer vergevingsgezind, dus ik stap naar buiten, ik steek mijn hand naar jou uit, ik zeg, ik wil je vergeven wat je gedaan hebt.

Ik hoop dat je niet meer boos op me bent, want waarom heb je dit gedaan? Stel dat jij mijn hand niet zou pakken, wat denk je dat ik doe? Jij zou mijn verzoening niet aannemen.

Wat gebeurt er met jou? Ik bel de politie. Echt waar. Ja, dat is een aardige vriendin. Ik bel de politie. Als jij die verzoening niet wilt, dan ga ik jou zorgen dat jij betaalt wat je hebt aangericht.

Verzoening heeft twee kanten. Gods kant en onze kant. Gods kant is, en dat leeren ze in de eerste brief van Johannes, dat Christus is een verzoening voor de hele wereld.

Dat is Gods kant. Het werk wat de Heer Jezus gedaan heeft, is voldoende om de hele wereld met God te kunnen verzoenen. Er is geen enkele persoon uitgezonderd. Maar als je die verzoening niet aanneemt, als jij je halve heilige sikkel niet betaalt, dus die hand niet pakt, dan als je je halve heilige sikkel betaalt, dan word je niet verzoend.

Daarom lezen we in de Korintherbrief, wij bidden u van Christus wegen, laat u met God verzoenen. Dat mogen wij doen. Wij mogen de wereld ingaan.

En dat zegt Paulus ook tegen de Korinthiërs. Wij die verzoend zijn met God, mogen de wereld ingaan. En namens Jezus zeggen tegen de mensen, alsjeblieft, laat je met God verzoenen.

Want God is al verzoend. Dat betekent, God is al in een hartsgesteldheid, dat Hij jou kan vergeven. Je kunt haast niet geloven, maar het is wel zo.

Want er is iemand geweest die hem altijd gehoorzaam was. En die heeft zijn leven voor jou afgelegd. En daarom kan God zeggen via zijn Zoon, ik wil heel graag in naam van Christus, laat je met mij verzoenen.

Verzoening heeft twee kanten. Gaan we straks nog duidelijker zien. En dat verzoeningsgeld, wat de Israëlieten moesten betalen om erbij te horen. Want anders moest je zelf sterven. Dat staat erbij, voor je leven moet je dat doen.

Om erbij te horen, tot de getelden van Israël, daar moest je die halve heilige sikkel betalen. Dat is overigens ook het enige deel van alle materialen van de tabernakel wat verplicht was.

Dus dat verzoeningsgeld is gebruikt. Dat staat er ook bij, voor Gods aangezicht. En dat lezen we in 38, dacht ik. Ja, hoofdstuk 38 van Exodus.

Is dat goed?

Nee. Sorry. Ja, toch, 38. Alles zilver, 25, vers 25. 38, vers 25. Het zilver van de getelden der vergadering was 100 talenten en 1775 sikkels naar de heilige sikkel.

1 bk per hoofd, dat is een halve sikkel, naar de heilige sikkel. Voor ieder die tot de getelden ging behoren van 20 jaar oud en daarboven, ten getale van 603.550 man.

Er waren dus, toen ze gingen tellen, 605.000 en nog iets, mannen boven de 20 jaar die hun halve heilige sikkel hebben betaald.

Als je dat bij elkaar telt, en ik heb dat eens een keer uitgerekend, dan kom je precies op het gewicht wat ze nodig hadden om het huis een goed fundament te geven.

Let op, een heel verschil. Want hier is het paaltje bekleed met een zilveren petje alleen maar. Hier is het hout bekleed met goud en heb ik een zilveren fundament.

Dus voor Gods aangezicht ben ik in een andere positie dan voor het aangezicht van de wereld. De woestijn is de wereld. In de wereld sta ik. Het getal, is dat dan een soort parallel aan het getal der Heiden?

Die heb ik nog nooit gehad. Daar moet ik eens even over nadenken. Dan wil ik straks in de pauze eventjes... Dat zijn zelfs alle mensen die het offer aan nemen. Het zijn alle mensen die het verzoeningsgeld willen betalen.

Ja, dan zou je het kunnen zeggen. Er is op een gegeven moment een getal vol. Maar of dat exact hetzelfde getal is... Symbolisch, zou je het kunnen zeggen.

En je mocht ook niet... David deed dat wel. Die ging tellen om te kijken hoe groot de koning hij wel niet was en hoeveel onderdanen hij had. En dat mocht niet. Want als je dat gaat tellen voor je eigen eer...

Nou, dat werkt niet. Dan komt ook het oordeel van God... over Israël. En dan wijst God op dat moment de plek aan waar de tempel gebouwd moet worden. Heel bijzonder, maar...

Zilver. En dat petje, dat krijg je op je hoofd. Dus als ik nu van boven naar beneden kijk... Dan ziet God mij in de wereld staan. En hij ziet dat ik met hem verzoend ben. Hij ziet dat ik een goed fundament heb.

Van het hout ziet hij niks meer. Want hier van bovenaf zie je echt niks van het hout. En hij ziet ook dat ik een verbinding heb met het paaltje naast mij. En dit vind ik heel belangrijk. Als we allemaal paaltjes zijn, dan ben jij een paaltje en ik een paaltje.

Maar als ik oneenigheid met jou heb... Ik ben niet met jou verzoend. Ik heb wat mot of zo. En dan kan ik dat witte kleed niet laten zien aan de wereld.

En mensen die ons kennen... Die weten dat wij ruzie hebben met elkaar. En dat we het niet goed willen maken. En die verzoening, dat werkt dus niet. En dat is niet de bedoeling. Wij zijn in de wereld...

We zijn het kijkboek van God. Sommige mensen die lezen de Bijbel niet. Maar die lezen ons. We zijn het vijfde evangelie. En als ze ons zien... Ons leven zien...

En zien hoe wij met elkaar omgaan... Dan mogen ze hopelijk zien... Dat als er iets is tussen ons... Dat wij het uitpraten met elkaar. Tenminste waar dat mogelijk is. Kijk, het houdt natuurlijk op als die ander niet wil.

Dan heb je gedaan wat je doen moest. Maar de verzoening is een opdracht... We moeten met God verzoend worden. Maar we moeten ons ook met elkaar verzoenen. Jezus maakt het zelfs zo...

Dat hij zegt op een gegeven moment... Als je iets wilt gaan offeren in de tempel... Dus als je iets voor God wilt doen in je leven als christen... En je weet dat iemand anders iets tegen jou heeft...

Dus jij hebt niet iets tegen die ander. Maar die ander heeft iets tegen jou. En dat weet je. Ga dan naar die persoon toe. Maak het in orde. En kom dan en offer jouw gaven.

Zie je nu? Zo belangrijk vindt God dat. God is een heilig God. En hij wil wonen te midden van heilige mensen. Die zich heiligen. Die er dagwerk van maken om daarmee bezig te zijn.

Om elke keer onberispelijk te zijn. Zoals Paulus dat zegt. In je geweten. Zodat je... Waar dat mogelijk is... Dat blijf ik er wel bij zeggen. Want soms is het gewoon niet mogelijk. Dan doe je je best. Maar die ander wil niet.

Dan houdt het op natuurlijk. Witlinnen. Oké. Ik vraag altijd om een glaasje water.

Want dan weet ik zeker dat ik wat ga drinken. En dan hou ik even mijn klep. En dan kunnen jullie even nadenken... Of je een vraag hebt. Snap je? Dus als ik een slokje neem... Dan mogen jullie daarna zeker...

Je kans grijpen om even erin te spreken. Want anders dan gaat... Dan leg ik aan een stuk door. Geen vragen?

Ja. Dat is koper voetstuk. Ja. Ik heb hier alleen staan oordeel. Ja. Ja. Maar het gaat ook zo snel.

Het komt natuurlijk nog terug. Maar het oordeel is voltrokken... Op het brandtoffer Altijn. Dat was geheel van koper. Binnenkant hout. En helemaal bekleed met koper. Dus koper kan het vuur doorstaan.

Koper is... Op het koper Altair... Daar is het vuur van God. Dat is het oordeel van God. Vuur is altijd oordeel. Als het tongen als van vuur zijn...

Is het geen oordeel. Overigens indirect ook nog wel. Maar dan is het een beeld van de Heilige Geest. He. Maar snapt u het?

Het oordeel wat voltrokken is op Golgotha. Jij gelooft dat. En omdat je dat gelooft... Heb je een fundament. Je hebt niet alleen geloofd... Dat dat oordeel daar voltrokken is...

Maar je hebt ook jezelf geoordeeld. Vandaar dat alles strak moest. Ja. Het is goed. Fijn dat u het even doorvraagt. Ja.

Kan ik verder? Oké. Daarvoor staat een man... Misschien wilt u hem even over... Die gele jas aan. Ja. Die staat een beetje krom. Hou maar even omhoog. Zie jullie hem?

Hij staat te praten met die priester. Met die leviet. En hij was gisteravond... Ja. Goed zo. Rollenspel. En hij heeft gisteravond...

Twee flessen wijnsoldaat gemaakt. Met zijn vriend. En toen hij thuis kwam... Toen stond hij ook een beetje zo... Op zijn benen te wakkelen. En toen zei zijn vrouw... Tot overmaat van ramp ook nog... Dat hij stonk uit zijn mond.

Toen was hij boos geworden. Had er een klap verkocht. Was Padoes op de grond gevallen in slaap. Toen hij wakker werd... Keek hij naar zijn vrouw. Je hebt een blauw oog. Hoe komt dat? Zegt ze...

Dat heb jij gedaan. Ja. Daar weet ik niks van. Nou. Hij wist het dus niet meer. Maar had er wel spijt van. En hij krijgt vergeving. Hij vraagt vergeving. Terecht. Je moet natuurlijk...

In ieder geval met je vrouw... Alles in orde maken. Als het even mogelijk is. Dat moet. En hij staat daar met die priester te praten. En hij zegt dat allemaal tegen die priester.

En hij zegt... Ik heb er zo'n spijt van. En ik wil God ook om vergeving vragen. Mijn vraag is nu aan jullie. Wat denken jullie dat die priester zegt? Mag hij naar binnen? Of mag hij niet naar binnen? Wie denkt hij naar binnen mag?

Ik wil dat iedereen stemt. Iedereen moet meedoen. Wie denkt dat hij naar binnen mag? Wie denkt dat hij niet naar binnen mag? Dat vind ik ook belangrijk.

Waarom denk je dat hij niet naar binnen mag? Ja, omdat misschien niet eens een offertiering naar binnen. Ah, dat wissen jullie ook wel.

Natuurlijk. Maar het is toch heel belangrijk. Het is heel belangrijk. Lieve mensen. Het is heel belangrijk. Het is dan een hele keuze ongeveer. Dat zei ik. Nee, maar het is...

De meesten van jullie wisten dat wel. Maar het is wel een ontzettend belangrijk principe. Die priester namelijk... Dat was een Kehatit. Of een Korachiet. En die hadden iets meegemaakt in hun eigen familie.

Korachieten. Korach, Datan en Abiram. Weet u wel? Die Korachieten die dat overleefd hadden... Dat waren zonen die waren te oud. Die woonden niet meer bij pa in de tent. En die hadden net overleefd.

Want pa met zijn gezin is geheel in de aarde verdwenen. Die zijn geoordeeld door God. Korach, Datan en Abiram. En die Korachieten die kregen de taak...

Het is heel bijzonder... Dat zij juist die taak kregen om te controleren wie er binnen mag. Zij hadden in hun eigen familie iets meegemaakt... Wat niet stroopte met Gods heiligheid.

En zij wisten dus dat je heel goed op moet letten. Als je iets met God te doen hebt. En zij hadden de taak om niet te kijken... Of die man die kwam wel genoeg berauw hebben.

Want dat kun je niet zien. Dat kun je niet zien. Iemand kan zelfs tranen met tuiten huilen... En toch in zijn hart helemaal geen berauw hebben. Nee, die Korachiet die staat daar... En die heeft maar één taak.

Controleren of het lam goed is. Controleren of het lam niet ziek is. Een gebroken pootje gehad heeft. Schurft heeft. Of wat voor ziekte dan ook. Het moet een volmaakt lam zijn.

Jouw visie op het lam... Moet kloppen met de Bijbel. Als jij zegt dat Jezus half God en half mens is... Heb je verkeerd lam. Zijn de Mormonen.

Als jij zegt dat Jezus wel Gods zoon is... Maar niet God de zoon... Zit je bij de Jehovas getuigen... Heb je verkeerd lam. Jezus is namelijk 100% God...

En 100% mens. Het Bijbelse beeld van het lam... Dat moet jouw voorwerp van jouw geloof zijn. Dat is wat je moet geloven. Dat is het lam wat jou kan redden.

Als hij alleen maar de zoon van God is... En niet God de zoon... Dan heb je een verkeerde visie op tegen Jezus. En dan moet die priester tegen jou zeggen... Dan zou ik tegen jou zeggen... Je moet je gedachten bijstellen.

Je moet er goed over nadenken. De Bijbel leert dat Jezus God de zoon is. En alleen Hij kan jou redden. Die man krijgt te horen dat hij zijn lammetje vergeten is.

Dus hij gaat gauw naar huis. Oh ja. Dat heb ik nog nooit gezien. Moet je nog eens kijken. Tull hem eens op. Heb ik nog nooit. Dat is een mooi idee zeg.

Kijk toch eens. Hij heeft het lammetje op zijn rug. Hij is een lammetje. Ja. Hij is een lammetje. Prachtig, prachtig, prachtig. Over deze mevrouw. Tijdens mijn loopban als tabernakelist.

Of zoiets. Ik heb dat al een paar duizend keer verteld. Kwam ik een keer in de schrift tegen een vrouw. Die als zij een zoon gehad had.

Na veertig dagen twee offers moest brengen. Want bij de geboorte van een kind vloeit er bloed. En bloed maakt de mens onrein. Want menselijk bloed is onrein.

Per definitie. Tenzij het bloed van Jezus. Dat is het enige reine bloed. Dus omdat ze onrein geworden was door het bloed. Moest zij een zondoffer brengen en een brandoffer.

Ik zeg het verkeerd. Een brandoffer en een zondoffer. Als ze arm was. Dan mocht ze twee duiven offeren. Als ze rijk was. Mocht ze een lam als brandoffer offeren.

En een duif als zondoffer. Dus het zondoffer bleef gelijk. Alleen maar een duifje. Maar het brandoffer mocht verschillen. Nou toen ik dat tegenkwam.

Toen zat ik daarover na te denken in de schrift. Ik dacht. Waarom zou dat toch zijn. Als je rijk bent. Dan mag je dan. En toen moest ik ineens aan Maria denken.

En sindsdien heet deze mevrouw. In mijn ogen. Maria. Want ik dacht. Toen Maria in de tempel kwam. U weet het allemaal. Wat had ze bij zich? Twee duiven.

Ze was arm. Maar zonder het te weten. Had ze nog iets bij zich. Het lam. Wauw. Het ware brandoffer. Degene die zijn leven zou geven.

Ook voor haar. Nou toen dat ontdekte ik. Ik vond dat zo mooi. Ik zag dat helemaal voor. Maar dat ze. Zonder het te weten.

Had ze het ultieme offer. Wat de verzoening voor de hele wereld bewerkstelligd. Had ze in haar armen. En ze was dus. Ontzettend rijk. Zonder het te weten.

Was zij. Degene die met. De enige mens. Die ooit met drie offers. Voor deze zaak. Bij God gekomen is. En wat uiteindelijk. De heenwijzing is. Naar Jezus.

Dus. Als je op die manier. Dus in de Bijbel gaat lezen. En probeert te ontdekken. Waar in de Bijbel. Waar in de tabernakel. Bijvoorbeeld. Waar je de Heer Jezus tegenkomt. Dan zijn er zoveel plekken.

Dat is niet te veel meer. En ik denk ook dat God dat wil. Want toen God dit. Deze beschrijving gaf aan zijn volk. Toen wilde. Had hij eigenlijk maar.

In ieder geval. Eén hoofddoel. Hij wilde met hem. Met ons. Praten over zijn lievelingsonderwerp. Nou wat is Gods lievelingsonderwerp? Zijn zoon.

Toch? Nou dus als wij die offers lezen. Dan moet je niet denken van. Oh weer datzelfde offer. En dan dit. En dat. En dat. Ja maar dan is. God heeft het dan over zijn zoon.

Want alle offers wijzen op zijn zoon. Alle offers. En als je kijkt naar Leviticus. Dan is het eerste wat God doet. Als hij met Mozes spreekt. Hem precies uitleggen.

Wat die offers betekenen. En hoe ze gebracht moeten worden. Leviticus 1. Brandoffer. Leviticus 2. Spijsoffer. Leviticus 3. Vrede en dankoffer.

Twee namen. Ga ik straks meer over vertellen. Leviticus 4. Zondoffer. En Leviticus 5. Schuldoffer. Wat is het allerbelangrijkste offer voor God? Het brandoffer.

Als je in de Bijbel gaat lezen. Voor Leviticus 1. Welke offers er gebracht zijn. Ben ik ook op een gegeven moment achtergekomen. Wist ik niet. Is dat altijd een brandoffer.

Nooit een zondoffer. Abraham heeft nooit een zondoffer gebracht. Job ook niet. Isaac en Jacob brachten altijd brandoffers.

Noah begon er al mee. De eerste keer dat er een brandoffer in de Bijbel voorkomt. Dat was Noah. Die uit de ark komt. En dan brandoffers aan God brengt. Een brandoffer lieve mensen.

Is niet het offer wat het zonde probleem in de eerste instantie oplost. Een brandoffer. De betekenis van het brandoffer. Is dat wat de Heer Jezus gedaan heeft.

Niet voor jou en voor mij. Maar voor zijn vader. Dat is het brandoffer. En daarom lezen we bij het brandoffer altijd. Dat er een lieflijke reuk opstijgt naar God.

Wij zijn voor God een geur van Christus. Dat is de liefelijkste geur. Dat is de lekkerste geur die er voor God bestaat. Die bracht een offer.

Staat er niet bij of het een brandoffer was. De eerste brandoffer wat genoemd wordt is Noah. Dat is de eerste keer dat er van een brandofferspraak is. Na de bevrijding door het oordeel heen.

Noah komt door het oordeel heen. Door het watersoordeel. En die komt op de gereinigde aarde. Die was schoongemaakt. Schoongewassen van alle. Ja en die brengt daar een brandoffer.

En die wijst eigenlijk op de Heer Jezus. Maar voor die tijd. Is er ook al een offer gebracht. Maar het wordt niet eens een offer genoemd. En wordt zeker niet een brandoffer genoemd.

Welk offer was dat? Nog eerder. Welk was dat? Bij de zondeval. Precies.

Na de zondeval lieve mensen. Daar zien we dat als Adam en Eva gezondigd hebben. Dan gaat God een dier doden. En hij geeft de huid.

Aan Adam en Eva om zich mee te bekleden. Hun schaamte moet bedekt worden. Met de huid van het brandoffer. Dat weten we nu.

Want dat moeten we in Leviticus 7 pas. Lezen we pas. Dat de huid van het brandoffer. Voor de priester is. En voor zijn gezin. Dan zijn ze allemaal priesters geworden. Waarom kunnen wij een priester zijn?

Omdat we in de ogen van God volmaakt zijn. We zijn bekleed met Christus. Met zijn gehoorzaamheid. Wauw. Nooit geweten. Het brandoffer is het allerbelangrijkste offer.

En dat is het deel wat geheel voor God bestemd is. Dat is voedsel voor God. Zou je kunnen zeggen. Het enige nogmaals wat overbleef was de huid. As natuurlijk.

En het bloed wat gestreken werd aan de horens. Maar de huid is het grootste onderdeel. Wat van belang is. Ook voor ons. De gehoor. Je bent eerst gestrikt.

Dus het brandoffer moest helemaal geveeld worden. En dat mocht de priester meenemen voor zichzelf en zijn gezin om zich mee te kleden. Het tweede offer is een spijsoffer.

Als er een brandoffer gebracht wordt. Lees het maar na in de Bijbel. Is dat altijd in combinatie met een spijsoffer. En een drankoffer. Een spijsoffer dat wijst op dat deel wat de heer Jezus geofferd heeft aan zijn vader tijdens zijn leven.

Bij spijs vloeit er geen bloed. Dus Jezus zei ook. Vader het is mijn spijzen om uw wil te doen. Dus bij spijsoffer denk je aan datgene wat Jezus tijdens zijn leven geweest is.

Zonder zonde. Als dat niet zo geweest was, had hij nooit een brandoffer kunnen zijn. Als er maar één zonde geweest was, had hij geen spijsoffer kunnen zijn. Dus het spijsoffer is datgene, het reine witte meel.

Dat reine witte leven van de heer Jezus wat aan God geofferd werd. Om God te verzoenen. Het is weer die kant van God. God te verzoenen.

Om God in een gesteldheid te brengen dat hij tegen de mensen kan zeggen vrede. Vrede. Ja. En als je die hand pakt, dan zeg je dank u wel. Daarom is dat vrede offer.

Hij heeft twee namen. Dat is heel mooi. Vrede offer van Gods kant uit. En dank offer van mijn kant uit. Als ik ga danken voor dit offer. Of als God zegt vrede tegen mij.

Dan mag ik gaan danken voor dit offer. En dan is het vrede. Dus het tweede belangrijke offer in de hele offerdienst van Israël. Is A. brandoffer.

Samen met spijsoffer. Twee. vrede offer. Kijk maar naar de tempel. Als de tempel gebouwd wordt. Er worden er 120.000 schapen geslacht of zo.

Dat is een groot feest hoor. Wij eten elke dag vlees. Maar in Israël was dat helemaal niet gebruikelijk. In die tijd was vlees een luxe artikel. Ja. Dus vrede offer.

Dat mocht je ten dele ook eten. Dat was niet alleen voor God bestemd. Alleen de innerlijke delen. De belangrijkste delen. Maar de rest mocht je opeten. Dus dat is gemeenschap.

Maaltijd hebben met. Als het vrede is. Dan ga je maaltijd vieren. Ga je avondmaal vieren. En dan komt pas zonde en schuld.

Zonde. En schuld. Wat is het verschil tussen zonde en schuld? Zonde is de verkeerde daad die ik doe. Maar dat is niet genoeg. Stel ik heb ergens ingebroken.

En ze hebben me gesnapt. En de bedrijfsleider die dreigt nu om de politie te gaan bellen. Die heeft zijn mobieltje al te pakken. En ik smeek hem. Alsjeblieft doe dat niet. En hij strijkt zijn hand over zijn hart.

En hij zegt. Oké. Ik hoor dat je het heel moeilijk hebt. Je hebt acht kinderen. Je kunt ze geen eten geven. Oké. Oké. Je hoeft. Ik zal de politie niet bellen. Maar is daarmee de kous af? Ik had iets gestolen toch?

Moet ik nog teruggeven. Ja. Dus zonde is de verkeerde daad die ik doe. Maar het schuldprobleem moet ook worden opgelost. Namelijk dat wat het oplevert. Aan schuld.

Dus het offer van de heer Jezus. Is al die offers bij elkaar. Dit zijn er maar vijf. Zijn er nog veel meer. Want dit zijn de vijf belangrijkste. Dat is één offer. Hij is tot zonde gemaakt voor ons.

Hij heeft de schuld betaald. Hij is degene die de vrede aanbrengt. Hij is degene die zijn volmaakte leven heeft geofferd. Aan God. In gehoorzaamheid aan God.

Hij was gehoorzaam. En ik was het niet. En als je dat gelooft. Dan wordt het zo. Niet zo. Jullie kennen die huilen. Toch wel? Wie deed het ook alweer?

Cesar. Cesar hè. Als je dan in de arena. Als de mensen dus. Dan deed de keizer zo. Dan ging je dood. En zo. Dan mocht je blijven leven. Dat was granade.

Zo. Dat wil je nodig hebben. Dan mag je blijven leven. Zelfs eeuwig. Dankzij het brandoffer. Ja.

Die poort was tien meter breed. Dus ik was al bij het brandofferaltaar. Maar ik had de poort nog even vergeten. En tien heeft te maken met je menselijke verantwoordelijkheid. We hebben tien tenen. We hebben tien vingers. Alles wat we doen.

Daar zijn we zelf verantwoordelijk voor. Als je wilt komen bij God. Dan moet je zelf lopen. Je moet zelf naar God toe gaan. Kan niemand anders voor jou doen. We kunnen wel voor je bidden. Maar jij moet zelf kiezen.

Je moet zelf gaan. Je moet zelf naar God toe komen. En dan kom je een persoon tegen in die poort. Bij die poort. Dus je ziet hem niet. Symbolisch. Die zichzelf genoemd heeft.

Ik ben de deur van de schapen. Sorry dat ik niet zoveel daar naartoe kijk. Ik ben de deur van de schapen. Niemand komt tot de Vader. Hier woonde God. Dan door mij.

Jezus is de weg. De waarheid. En het leven. Er zijn namelijk drie kleden. Van precies dezelfde stof. Van precies dezelfde kleuren.

Van precies dezelfde afmetingen. Die ons scheiden. Mochten wij daar al komen. Van de aanwezigheid van God. In het heilige de heilige. Die drie personen.

Of die drie gordijnen. Vertellen ons van een persoon. En jullie weten het ondertussen al. Het antwoord is bijna altijd. De heer Jezus. Hij is de deur. Hij is de weg.

De waarheid. En het leven. En dan ga ik jullie straks vertellen. Waarom ik dat kleed waarheid noem. En dat kleed leven. Maar dat komt. Zo. Drie kwartier.

Ik weet. Hadden we afgesproken. En ik weet niet. Hoe laat het nu is. Maar. Zijn de drie kwartier al bijna. Of helemaal. Bijna. Want we hebben ook nog zingen ertussen.

Dus ik mag nog een paar minuutjes. Het bloed van het brandoffer. Van alle offers overigens. Werd gestreken aan de horens. Horen is een beeld van kracht.

Dus de kracht van het bloed. Spreekt. Voor Gods aangezicht. Of voor God. Van verzoening. En van redding. En van heiliging. En enzovoort. Enzovoort.

Ik ben vergeten het vuur aan te steken. Dat moet ik nog even doen. Zo. Dan brand ik me niet. En toch brandt het. Lampje. Je mag het brandoffer altijd overal mee naartoe nemen.

Kijk maar. Er zit een stokken naam. Het kruis. Mag je overal. Er zijn mensen die hebben bijna. Heel veel vrouwen hebben een kruisje om. Neem het kruis mee. Symbolisch.

Je hebt het kruis bij je. Want je weet. Daar. Heeft mijn redder. Zijn leven gegeven. Het brandoffer. En het wasvat. Zijn. Heel erg gelinkt met elkaar.

En hebben ontzettend belangrijke betekenis. Als je kijkt naar het brandoffer. Dan zie je. Wat jouw positie is geworden. Het bloed wat daar gestreken wordt. Aan de horens.

Is. Bepalend voor jouw positie. Jij bent een kind van God geworden. Punt. Period. Ik geloof niet in afval van heiligen. Wel van onheiligen. Maar niet van heiligen. Als je geheiligd bent door het bloed.

Gered bent door de heer Jezus. Dan ben je voor altijd gered. Dat is jouw positie. Maar de praktijk. Dat vinden we bij het wasvat. Dat is.

Dus twee keer P. Positie. Praktijk. De praktijk wordt bepaald. Hoe jij omgaat. Met de dingen in jouw leven. Die verkeerd gaan. Daar oordeelt God.

De zonde. Dat bepaalt jouw positie. Daar oordeel jij. De zonde. In jouw leven. Want als de priester. Zich niet wasste. Bij dat wasvat. Dagelijks.

Viel die dood meer. Als hij ging offeren. S'morgens. Moest hij eerst naar het wasvat. Vaste prik. Elke morgen. Eerst wassen. Handen en voeten. De rest was al wassen.

Toen hij priester werd. Hele mooie symboliek in. Maar dat ga ik niet durven. Moet je maar een keer uitnodigen voor een doopdienst. Dan kunnen we dat wasvat meenemen. Maar dat wasvat.

Dat is eigenlijk. Hier zegt God van. Eens en voor altijd gered.

Zonder tot de dood. Dat is het wasvat ons. Zonder tot de dood. De priester. Wij zijn allemaal priesters. Hebben dagelijkse reiniging nodig. Denk aan Petrus. Petrus.

Petrus was toch geen kleine jongen. Was echt een belangrijke disciple van de heer Jezus. Bij het heiligavondmaal. Aan het eind. Doet Jezus zijn kleer uit. Zijn mantel uit.

En doet een linnenkleed om. Linnen. Priesterkleed. En hij gaat naar de voeten van Petrus. En zegt. Petrus. Ik moet je wassen. Wat was er dan gebeurd? Nou. Hij wilde niet onderdoen voor de anderen.

Dus nu moest Jezus het doen. Ja. En dan zegt Petrus tegen Jezus. Heren. U wast mij in eeuwigheid niet. Wat is het antwoord? Petrus.

Als ik jou niet was. Dan hoor je niet eens bij me. Zie je dat? Dat is het wasvat. En wie wast jou daar? Nou. Jij doet het zelf. Maar hij doet het ook.

Want op het moment dat jij het oordeelt. Oordeelt hij het ook. Bestrijf je dat? God wil dat je serieus met de verkeerde dingen omgaat in je leven. Dat je datgene wat verkeerd gegaan is.

Dat je daar. Dat je dat beleid. In de Johannesbrief staat. En als ge uw zonde beleid. Hij is getrouw en rechtvaardig. En een verzoening voor al onze zonden. Dat wasvat.

Is ontzettend belangrijk. Als de priester vergat zich te wassen. Viel die dood neer als hij naar binnen ging. Is ook nooit gebeurd. Er is geen enkele beschrijving in de Bijbel dat ooit een priester het aandurfde.

Om zonder zijn handen en voeten te wassen naar binnen te gaan. Kon niet. Mocht niet. En gebeurde ook niet. Altijd eerst wassen. Wat kwam er uit de zijde van de Heer Jezus toen hij gestorven was?

Water en bloed. Wasvat. En het brandtoferaltaar. Bloed voor jouw positie. Water voor de praktijk. Voor elke dag.

We zijn christen geworden. Maar dat wil niet zeggen dat we. Eens en voor altijd. Niet meer kunnen zonderen. We zijn wel eens en voor altijd een kind van God geworden.

Onze positie is bepaald. Maar dat wil dat. Adeldom verplicht zijn weleens. Waarom zou je dan zonder tot de dood? Want wij zijn geen zonder. We willen doen wel zonde. Ja. Dus de zonde is geoordeeld aan het kruis.

Maar we blijven zonder tot de dood. Dat is het wasvat. Ik vind dat niet. Jij vindt van niet. Mijn bijbel dat ik zonder tot de dood blijf. Ik doe zonde. Ja dat bedoel ik. Maar ben je niet zonder. Ik ben een kind van God.

Zondigend tot de dood dan. Ja dat bedoel ik. Maar wat wil ik niet. Ja. Nee maar nee. Dat is goed. Even een dood is de kerk. Die hameren al de zonde. Ja ja ja. Ik ben daarom geboren.

Ik ben een kind van God. Ja. Ik ben zijn eigendom. Ja toch. Exact. Exact. Maar dat is wel een hoge positie. En als je dat echt beleidt. Dan mag je kijken naar wat de priesters deden.

Turel. En wat Petrus overkwam. En dan mag je gewoon de conclusie maken van. Oké. Maar. Paulus zegt ook. Of Johannes zegt. Als je zegt dat je niet zondigt.

Ben je een leugenaar. Turel. In de eerste brief van Johannes. Ja. Dus wij zondigen nog. En dat bedoel ik met zondag tot de dood. Maar wij hebben zondag een repetitie gehad. Van de voorganger.

En we moeten die kleuren van die poort weten en vertellen. Maar dat heb je dan niet verteld. Ja maar dat weet je toch al. Ja dat weet je toch al. Maar niet iedereen was er. Nou dan ga ik je een andere vertellen. Die hij niet verteld heeft.

De rode kleur. Geloof ik. Staat niet in de eerste instantie. Tenminste denk ik niet. Voor het bloed. Dat staat voor een koningsmantel. Maar het staat ook voor Adam.

Adama. Betekent namelijk rode aarde. Dus. Dus de rode. En de blauwe kleur. Zijn vermengd. Met paars. Dus de rode kleur. Dat is de tweede Adam.

Dat is Christus. Die met zijn Godheid. Samen. Dus God en mens tegelijk. In één persoon. De middelaar kan zijn. Tussen God en de mensen. De middelaar kleur.

Dat is paars. Dus. Paars is de middelaarskleur. Hebben jullie wel gehoord. Waarschijnlijk. Ja. De koning. Ook de koningskleur. Maar ook de middelaarskleur. Het bestaat namelijk in twee kleuren. Rood en blauw.

Door elkaar. Dus de Adam. De tweede Adam. Christus. De laatste Adam. Wordt hij ook genoemd. En de goddelijke zoon. Met elkaar vermengd.

In één persoon. Door elkaar heen. Ja. Dus dat zie ik in de poort. En de witte kleur is natuurlijk de reinheid. De heiligheid. En ik laat ook altijd de poort dicht hangen.

Vragen mensen wel eens van waarom laat je hem dicht? Dan kun je er toch niet door? Jawel. Je kunt er wel door. Je moet hem alleen optillen. Dus je krijgt nog even een aai van dat kleed. En dat zie ik.

Dan moet ik aan de goede herder denken. Die elf schaapjes. Een aai over de bol heeft. Of met de stok aantikt. Zo van. Oh ja. Schaapje zes. Schaapje acht. Schaapje tien. Ja. Dus dat kleed laat ik altijd hangen.

Hij kent ze bij namen. Hij kent ze bij namen. We zijn geen nummers. We zijn geen nummers. Zo. Die man is al. Die is scherp hè. Hij kent ze bij namen.

Ja. Gaat ze bijna. Of? Ja. Nou al. Oh is dat bunschoten?

Oh. Ik heb hier nu een streep. Ik heb hier nu een streep. Maar ik zie dat ik toch wat dingen vergeten ben. Dus ik moet straks daar nog maar even wat over zeggen.

Maar over dit stuk zijn daar vragen over. Want de andere helft die komt daar. Dus maar over dit stuk ja. Ik heb me dat afgevraagd. Moeten de isalite als ze gezondigd hebben.

Je hebt net hier een voorbeeld. Je man die had zijn vrouwen geslaagd. Ja. Veel gedronken. Ja. Moet je een schaapje of wat anders op je. Ja. Maar er zijn al. Ik zeg misschien wel twee miljoen is er een liter.

Ik denk wel vier of vijf. Nou als ze een miljoen gezondigd hebben. Onvoorstelbaar. Bekende vraag. Krijg je hem heel vaak. Wat je goed moet beseffen is dat er één keer per jaar op grote verzoendag een zondoffer gebracht werd.

Geen stier. Ja wel een stier voor de hoge priester. Maar voor het volk een geitenbokje. Moet je zo'n stier en een geitenbokje naast elkaar zetten. Wat een verschil.

Ja. Dus dat geitenbokje. Er waren er twee. Eentje werd de woestijn ingestuurd. En één werd er geslacht. En dat bloed werd in het eilige de heilige gesprekld op het verzoendiksel.

Op die grote verzoendag was de enige dag in het jaar. Ik weet hoor. Ik heb nergens nog tegengekomen in de Bijbel. Dat er gesproken werd in de voorhof over zonde.

Als je het hebt over kerken waar het altijd over zonde gaat. Had jij het net over. Dat is dus niet de bedoeling. Hier wordt niet over zonde gesproken. Hier wordt over de zondelozen gesproken.

Over de Heer Jezus. God wil uit ons horen. Wie de Heer Jezus is. Dat zijn offers die hem wel gevallig zijn. En als je dus. Door al die tussenzinnen.

Verlies ik de draad weer. Wat was de vraag ook alweer? Als elke zondag zeg maar.

Ja. Dus de grote verzoendag. De grote verzoendag. Dan werd er. Even wachten. Op de grote verzoendag. Dan werd er door de hoge priester. De handen op de kop van het zondoffer gelegd.

Dan werd er gesproken. Dan werden alle zonden beleden. Van alle israelieten van het hele jaar. In één keer. Dus de hoge priester deed daar het werk van verzoening.

Voor alle mensen van het hele jaar. Dat deed de hoge priester. Dat is zo troostrijk. Voor mij. Want de meeste zonden die ik doe. Weet ik niet eens.

Maar er is iemand die ze allemaal genoemd heeft. En dat is de Heer Jezus. Die ze allemaal beleden heeft. Dus ik geloof dat het zondoffer. Een hele bevolkingsgroep.

Ontzonderde. Door dat ene offer. En door die ene hoge priester die dat deed. Symbolisch elk jaar. Naar Christus niet meer natuurlijk. Verder weten we over de aantal offers.

Ik krijg heel vaak die vraag. Weten we niets. We weten alleen bij de inwijding van de tempel. En bij bepaalde feesten. Dat er soms 120.000 lammeren geslacht werden.

Maar dan gaat het altijd over. Of brandoffers. Of vredeoffers. En hoe dat praktisch gezien werkt. Ik denk dat werkt niet.

Als iedereen. Precies. Ik ben het helemaal met je eens. Dat werkt gewoon niet. Dan is het daar zo druk. Die paar priesters die werken zich. En aaneens het. Het leplaasers.

Die krijgen het nooit klaar. Maar waar blijft het bloed voor al die beesten? Het bloed. Dat werd gestreken. Langs de horens van het altaar. En de rest werd. In schalen. Dus opgevangen.

En dat werd. Aan de noordkant. Van het brandtoferaltaar. Uitgegoten. In de aarde. Ja. Maar als je. Tegenduizend schapen hebt. Bij. Daar heb je het over Israël.

He. Daar heb je het over de tempel. Sorry. We weten van de tempeldienst wel aantallen. Maar van de tabernakeldienst niet. Tabernakeldienst weten we.

Ja. Bij de ingebruik. Of bij de. Ja. Maar dat was bij de tempel. Dat is niet bij de tabernakel. De tabernakel. Daar. Ik denk 200.

Ongeveer maximaal. Op een dag. Op een bepaalde dag. Ik dacht. Tijdens de week van Grote Verzoendag. Of bij de ingebruikname. Daar zijn er een heleboel offers. Allerlei soorten offers. Maar bijna allemaal brandoffers.

En dan bij. Als er dan bijvoorbeeld. 26 brandoffers op een dag gebracht moesten worden. Was er één zondoffer bij. Altijd. Dat is heel erg belangrijk. Om dat te begrijpen.

Wij denken altijd. De heer Jezus ging naar het kruis voor onze zonden. Dat is ook zo. Maar dat is niet het allerbelangrijkste. Het allerbelangrijkste. Wat God van ons wil horen. Is wat we van de heer Jezus gevonden hebben.

Wat we in hem zien. Dan komen we tot aanbidding. Toch? Dan gaan we niet meer danken. Alleen maar omdat hij ons gered heeft. Maar om wie hij is. Waarom moest je nou ook apart.

De nieren lees ik net van. Ja. Dat zijn de innerlijke delen. Dus de motivatie van de heer Jezus. Om het zondoffer te worden. Dus je hebt het even gauw. Die man. Je zit er bovenop.

Ja. Dit is helemaal goed hoor. Dus de nieren en de lever. En het vet. En het aanhangsel. Dat moest wel op het brandtoffer altaar. Maar er staat niet bij dat het een liefelijke reuk was.

Dus als het een zondoffer is. Is het geen liefelijke reuk. En dat wijst op de innerlijke motivatie van de heer Jezus. Om het zondoffer te willen worden. En dat moest wel verbrand worden.

Maar het zondoffer zelf. Dat weet u. Waar moest dat verbrand worden? Op het brandtoffer altaar? No sir. Op het brandtoffer altaar werd niets.

Verbrand. Tenminste. Dat was niet de eerste plek. Om het zonder problemen op te lossen. Het brandtoffer altaar. Dat was de plek. Waar de liefelijke reuk kwam.

En de innerlijke delen van de zond en schuldoffer. De rest werd buiten de lege plaats verbrand. Als er een zondoffer was. Dat moest zelfs met huid en haar.

En mest. Zelfs de mest moesten ze opvangen. Buiten de lege plaats verbranden. En dat is wat de heer Jezus gedaan heeft. Buiten de lege plaats is hij tot zonder geworden. Buiten Jeruzalem.

Buiten het tempelplein. Daar is hij tot zonder gemaakt. Dat is de enige plek waar hij de zonde gedragen heeft. Niet tijdens zijn leven. Alleen toen hij hing op het kruis.

Ik sta wel dat hij alles kan vertellen in de avond. Tien avonden. Ik wou dat zeggen. Precies. Zeker als je de offers gaat uitpluizen. We gaan koffie drinken.

Ik heb nog een vraag. Hoe groot was dat brandtoffer? Tweeënhalf bij tweeënhalf bij anderhalf. Want ik zat niet te denken als je dan een koepen slacht. Ja, want dat is gewoon... Goed genoeg. En die wordt een stukje gesneden.

Die wordt een stukje wou zeggen. Want ik dacht niet. Ja. En gewassen. Want ik zit net bij me achtervraag. Ik zit een beetje niet aan. Maar als ik tegenover zie hoe het paard geslacht wordt.

En dat noem ik wel. Hoe hygiënisch dat momenteel aan toegaf. En ik zie het daar in de woestijn. Wat gewoon in de openlucht is. Wat dus niet hygiënisch is. Terwijl we wel met Gods heerlijkheid en hygiëne bezig zijn.

Dan denk ik maar. Hoe is dat dan te ruimen met elkaar? Zeg mij niet dat het niet hygiënisch was. Ik geloof. Een lam. Een beest werd geslacht. Op een zeer hygiënische wijze.

Hij werd staande geslacht. Dat moest. Het lam staande als geslacht. Zien we in openbaringen. 27 keer. Dus hij werd staande geslacht. Hij werd een scherp mes door de keel.

Hij moest helemaal leeg bloeden. Er werd elke druppel opgevangen. Dus hoe zo verontreiniging. Dat werd mee naar het brandtofferalta gelopen. Dat werd met de vinger. Nou als dat dan iets vies wordt.

En daar moest hij ook zijn handen en zijn voeten wassen. Moest hij dat strijken aan de horens. En de rest in de aarde. Dat loopt meteen weg. Als jij in de woestijn bent. Als het regent. Kijk maar eens. Dat zakt meteen in de grond.

Ja. En trouwens. Als de Israëlieten in de woestijn zijn. Dan zegt God. Als jullie een drukje moeten doen. Neem een schepje mee. En ga buiten de lege plaats.

En doe er. Als we dat in de middeleeuwen gedaan hadden. Waren er veel minder mensen dood gegaan. Aan allerlei ziektes. We gaan koffie drinken. Staat de microfoon aan. Ja.

Ik vind jullie een heerlijk stijl. Broeders en zusters. Want jullie kletsen zo lekker. Dat is een goed teken. Socializen is ontzettend. Het is ontzettend belangrijk. Maar nou wil ik toch even het woord hebben.

Ja. Dan kunnen we eventjes. Eventjes wat centraal. Dat gaat het werkt. Ja precies. Ja. Is het zo heet? Wordt het heet onder de voeten. Ben je bang dat ik straks.

Sterkst dat je je schoen uit moet doen ofzo. Ik was wat vergeten te zeggen. En dat werd ik toch echt even kwijt. Bij de. Dit is een brandoffer.

Dit is het grootste brandoffer wat je kon brengen. Daar werd handen op de kop gelegd. Wat zou de betekenis zijn? Brandoffer.

Sorry. Zegeling. Nee. Zo prachtig mooi als je dat gaat zien. Dus bij een brandoffer werd hand opgelegd. Bij een zondoffer ook.

Denk aan de grote verzoendag. Dan legden de hoge priester zijn handen. Dan werd de zonde overgedragen. Figuurlijk. Via de handen. Maar ook via woorden. Werd beleden. Wat verkeerd gegaan was.

Ja. Dus bij het zondoffer is er overdracht van schuld. Maar wat is er voor overdracht plaats bij het brandoffer? Van ons schuld. Wie zei dat? Van ons schuld. Exact.

Van ons schuld. Wauw. Dus ik ben net zo onschuldig geworden. Ja. Door deze handeling kun je dat heel goed begrijpen. Als de heer Jezus is.

En was. Ik heb zijn onschuld gekregen. En hij heeft mijn schuld gekregen. Dus bij een brandoffer zie je ook oplegging van handen. Wordt ook over verzoening gesproken.

Maar niet van schuld. Dan wordt van verzoening gesproken. Wat ik jullie net al geprobeerd heb een paar keer uit te leggen. Die van God uit naar jou toe gaat. Nog voordat jij het over zonden gehad hebt zelfs.

Dat is wonderlijk. God is zo groot. Dat hij door het offer van Christus. Door het brandoffer. De totale gehoorzaamheid om zijn leven te offeren. Alle mensen die verzoening kan aanbieden.

En kan zeggen van. Geloof je dat? Wil je je hand daarop leggen? Daarom werd er ook handen opgelegd. Maar bij een brandoffer werd nooit gesproken over zonden. En vond altijd stilzwijgend plaats.

Overdracht van onschuld vond stilzwijgend plaats. En de overdracht van schuld alleen op grote verzoendag sprekend. Verder ook het hele jaar door. In stilte.

Als de priester bijvoorbeeld op grote verzoendag. Voor zichzelf een stier moest slachten. Dan moest de hoge priester zijn handen op de kop van de stier leggen. Verder niks. Hij wist wat er gebeurde.

Ik moet mijn schuld kwijt. Anders kan ik niet voor God verschijnen. Dit is een rode vaars. Nou dit is geen vaars hoor. Dit is een stier.

Ik ben niet zo gek. Dit is geen vaars hè? Dat is een stier. Dat is een hele rode vaars. Dat zie je wel. Ja.

Ja. Nee. Nee dit is gewoon toevallig een rode. Ja hij heeft het over de rode vaars.

En ik probeer me er nu een beetje van af te maken. Want ik heb dat nog niet echt diepgaand bestudeerd. Dus ik wil daar ook niet zoveel over zeggen. Want dan ben ik dank dat ik fouten maak. Ik wil wel dat het echt klopt met wat de Bijbel zegt.

Ik mag met jullie nu spreken over het heiligdom. Niet voor dat ik nog een keer wil zeggen van. Wat hier plaatsvindt. Is eigenlijk een beeld van de gemeente.

In de tabernakel zien we het huis van God. In het Nieuwe Testament worden we meerdere keren huis van God genoemd. Ja toch? En het huis van God is van hout.

Het bestaat uit mensen. Er zit hout in. Maar daar zie je niets meer aan. Dat hout is compleet bedekt met goud. En goud is een beeld van goddelijke heerlijkheid.

Wij zijn bekleed niet alleen met die witte linnen klederen. Die een beeld zijn van de reinheid van een priester. We zijn niet alleen bekleed met de huid van het brandoffer. En met een zilveren petje en een koperen voetje.

Maar we zijn ook nog bekleed. Een huis van hout. Maar dan bekleed met goud. En voor Gods aangezicht kunnen we staan. Straks en nu. Als we in de gemeente.

Of als gemeente samen komen. Of op een andere wijze als gemeente. Elkaar ontmoeten. Of God ontmoeten. Dan staan we daar. In deze positie. In deze setting. En dan zijn we bekleed met goud.

En met nog vier andere kleden. Die allemaal met Christus te maken hebben. Dus God. Het lijkt wel alsof hij. Maar doorgaat.

Om te laten zien wat onze plaats is. Wat onze positie is. Opdat we zouden weten. Wat we gekregen hebben. En zouden kunnen roemen in zijn genade.

En zouden komen tot. Wat ik net al zei. Aanbidding. Iemand had dus een. Een voorbeeld verhaaltje. Een reis geboekt naar Amerika. En. Dat had hem heel wat geld gekost.

En dat was echt. Al zijn geld was op. En hij had ook nog een heleboel voedsel ingeslagen. Want hij wist niet dat bij de reis. Ook het voedsel inbegrepen was. Dus hij had grote zakken met brood mee.

En van alles blikjes. En op een gegeven moment. De tweede dag. Stond hij bij de restauratie. En hij rookt die heerlijke lucht. Van wat daar gebraden. En gekookt werd.

En toen kwam er iemand naar buiten. En zei. Wat hebben jullie vandaag gegeten? Toen zei die man. Dat en dat en dat en dat. Vijf gangen elke dag. Zo. Tjooi. Ik wou dat. Hij zegt. Ga naar binnen man.

Dat zit bij de prijs in. Nou. Hij heeft zijn droge brood laten staan. En hij zegt. Nou. Wat is de moraal van het verhaal? Wij zijn welkom. In het huis van God.

Wij zijn priesters. Israël. Mocht nooit. Daar komen. De priesters. Waren de enigen die daar mochten komen. Niet alle levieten. Alleen de priesters.

De zonen van Aaron. Die mochten daar binnen komen. Anderen niet. Alleen bij hoge uitzondering. Als het afgebroken moest worden. Of weggedragen moest worden. Maar dan was de wolk ook weg.

Dan was God er al niet meer. Dan was hij. Naar het noorden of het zuiden. De wolk getrokken. En dan. Was zijn heiligheid niet meer daar. In de tempel. In de tabernakel. Wat is de moraal van het verhaal?

Als je gered bent. Dan mag je ook. Daar. In het huis van God komen. En je daar. Bezig houden met. Ja. Wat is daar binnen? Nou. Dat ga ik jullie laten zien.

Maar. Ik bedoel. Ik eerst die kleden optillen. Dus het eerste kleed. Ik zei. Alles heeft te maken met de Heer Jezus. Je zou kunnen zeggen. Aan de buitenkant. Als je naar de Heer Jezus keek. Dan zag je een mens.

Zoals u en ik. Als je kijkt naar dit kleed. Dan zie je dus. Ook de tenten van de Israëlieten waren allemaal van datzelfde. Tagasvel. Dat is een beetje moeilijk te vertalen.

Maar zeekoeien zeggen sommigen. En ik hou het daarop. Ik denk dat het zeekoeienhuiden waren. Het is een prima huid die je kunt gebruiken voor een tent. Die is compleet waterdicht.

Maar ook heel dik. En heel duurzaam. En werd ook gebruikt voor schoenenleer. En de Israëlieten hebben.

Echt wel heel veel schoenenleer moeten inleveren. Zelfs zo. Dat ze waarschijnlijk geen nieuwe schoenen konden maken. Die veertig jaar. Maar dat hoefde ook niet. Exact.

Mooi is dat hè. Dus ze hadden al hun schoenenleer ingeleverd. En God zegt aan het eind van de reis. En hun schoenen waren niet gesleten. Nou als er iets is wat slijt in de woestijn. In het zand.

Dan zijn het je schoenen. Maar die waren niet gesleten. Want ze hadden alle schoenenleer ingeleverd voor het huis van God. Mooi. Dat is allemaal zinkoejaar gevonden. In de Middellandse zee.

Ik geloof. Ook dat. Die dingen vinden we geen informatie over in de Bijbel. Maar ik geloof dat toen ze uit Egypte getrokken zijn. Dat ze voldoende hebben meegenomen.

Om hun tenten te kunnen maken. En misschien wel over. Hebben meer hebben meegenomen. En dat konden inleveren voor het huis van God. Dit was een gigantisch kleed hoor. Want het was 15 meter lang.

Met 5 meter hoogte. Dus 20 meter lang. Minimaal. 15 meter breed. Minimaal. Dus er zitten heel wat huiden in. En er was nog veel meer van deze huid nodig.

Voor het vervoer. Want de heilige voorwerp moest ook allemaal bedekt worden met deze huiden. Aan de buitenkant kon je niet zien dat Jezus de zoon van God was.

Als je hem leerde kennen. Dan zag je heerlijkheid in hem. Zoals de discipelen. Dit kleed is gemaakt van roodgewerfde ramsvellen. Aan welk offer moeten jullie dan denken?

Een rode ram. Ik hoor het wel. Nee hoor ik het niet? Een roodgewerfde ramsvellen.

Wanneer is er een ram geslacht in plaats van? Hebbes. Abraham. Ik vind het altijd het mooiste als jullie het weten. Abraham moest zijn zoon offeren. Op het laatste moment.

Als hij zijn zoon wil doden. Moet je je voorstellen dat je eigen zoon daar ligt. Op dat altaar wat je gemaakt hebt. Je hebt een mes in je hand. En je bent van plannen te doden. Komt er een stem uit de hemel die zegt.

Abraham. Abraham. Doe je zo niets. En dan is daar een plaatsvervangend offer. Een ram. Die de plaats in mag nemen. Van de zoon. Ja. Wij hebben allemaal de dood verdiend.

De eerste zoon van Abraham had ook de dood verdiend. Maar. Er was een ram. Die nam de plaats in. Dat is de heer Jezus. En wij schuilen dus. Achter het bloed.

Met paas er sowieso al. Daar begint het al. Het bloed wat aan de deurposten gestreken wordt. Maar ook onder het bloed. Want wij zijn toch huis van God. Als God naar ons kijkt. Dan ziet hij.

Dit kleed. Dit kleed is gemaakt van geitenhaar. En een geit. Dat is.

Wat ik jullie al verteld heb. De zondebok. Een geitenbok. Dat is. Dat kun je scheien te kunnen weven. Of kunnen spinnen. Sorry. Geitenhaar. Ik weet niet of het nu nog gebeurt.

Maar. Toen komt dat. Dat. Dat hebben ze gesponnen. En daar hebben ze dit kleed van gemaakt. Dat was dus. Een reepje breder. Dan alle andere kleden. En dat was zo gemaakt.

Dat het ook. Om de andere kleed. Heen geslagen kon worden. De voorkant. Daar kon je dus van dat onderste kleed. Nog wat zien. Maar dat mocht niet. Nee. Dat moest er omheen geslagen worden.

Zodat je van dat binnenste kleed. Helemaal niks kunt zien. Dat is ook betekenisvol. Maar dit is het kleed wat gemaakt is van de zondebok.

Dus dit is de plaatsvervanger. En dit is de zondebok. De heer Jezus is onze zondebok. Hij heeft de zonde op zich genomen van jou en mij. En daarom kunnen wij huis van God zijn.

Hier zit je nog één keer koper. Dat is de laatste keer. En het kleinste onderdeel van de hele tabernakel. Waar we nog één keer een klein stukje koper tegenkomen. En dat komt precies uit.

Dat koper. Die koperen ringen. Tussen het heilige en het heilige der heiligen. Hieronder hangt het voorhangsel. Dus het koper is het oordeel. Wat geldt voor de tijd van de oude testament.

En de tijd van het nieuwe testament. Wij mogen nu hier komen. De priesters mochten alleen maar daar komen. Het oude testament. Hemelsblauwe lussen.

Nou, dat wijst op de heer Jezus. Kan niet missen. Dit kleed heet tabernakel. Dus het huis heet tabernakel. Maar dit kleed heet ook tabernakel.

Hier zie je de vereenzelviging van de heer Jezus met ons. Ik denk wel eens aan... U hebt het ook wel eens gelezen. Als Saulus op weg is naar Tarsus.

Dan zegt de heer Jezus. Saal, Saal. Vervolg je mij. Hij was helemaal Jezus niet aan het vervolgen. Hij was de disciple van Jezus aan het vervolgen. Maar Jezus identificeert zich met ons.

Wij zijn huis van God. Hij is de tabernakel. Hij kwam wonen bij de mensen. En hij heeft ons bekleed met zijn kleed. Ja, hier zie je dus de heerlijkheid van dat kleed.

In het brandoffer zie je dus de menselijkheid van dat kleed. Maar hier zie je de goddelijkheid van dat kleed. Daarom ook engelen. En exact dezelfde kleuren als bij de gordijnen.

De drie poorten. De drie deuren. Hier. Het dichtste bij het heiligdom. Dus het onderste kleed. Zie je ook weer hemelsblauwe lussen.

Maar dan met gouden haken. En goud is dan weer een beeld van de heerlijkheid van God. In de persoon van de Heer Jezus zelf. In het heiligdom.

Er staan drie gouden voorwerpen. Ik laat ze eventjes in het klein zien. Zoals ze in verhouding zijn met dit huis. Daarom heb ik ze op laten maken. Nou, dat is niet zo groot hè.

Als je rekent dat dit vijf meter hoog is. Dan zal dit 1,50 hooguit geweest zijn. Dit was 1,25 uit mijn hoofd gezegd. Dan ben ik even kwijt.

En die was ietsjes hoger als die. Dus niet zo groot. Ik zet ze nu weer in. Voor dat ze niet bevallen. Want ik heb ze nog mooier. Hier staan. En wat groter.

Sommigen hebben dat al gezien. Nou, het eerste wat je tegenkomt als je het... Ja?

Als jullie zeggen... Geef me een vinger en ik neem je hele hand hoor. Ja, is goed. Deze kandelaar is een beeld van Christus.

Hij is het licht van de wereld. Maar hij heeft ook tegen zijn discipelen zegt... Jullie zijn het licht van de wereld. Dus nu het licht daar is... Zijn wij...

Hebben wij de taak... Daarom staat er ook in openbaringen... Jezus wandelt tussen de kandelaar. Dat doet hij nu nog. Hij is de hoge priester. En hij bedient de kandelaar.

Maar als je niet in het heiligdom komt... Hoe kan hij je dan bedienen? Als je geen gemeenschap oefent met God. Als je niet met hem bezig bent. Als je niet zijn woord bestudeert. Hoe kun je dan gevuld worden met de Heilige Geest?

Dat kan helemaal niet. Want dit werd gevuld met olie. Dat is een beeld van de Heilige Geest. En als je gevuld bent met de Heilige Geest... Heb je dan geen verzorging meer nodig? Ja, zelfs dan nog.

Maar daar is de hoge priester ook voor. Want die heeft snuitertjes van goud. En die gaat zorgen dat die lontjes niet zwart worden. En gaan walmen. En ze hun lucht blijven geven. En daarom heb je die relatie met God...

Dat omgang met God nodig. Met het licht van de wereld. Wij zijn kinderen van het licht. Wij wandelen in het licht. En we hebben dat licht gewoon elke dag nodig. Uw woord is een lamp voor mijn voet.

En een licht op mijn pad. Als bloemist. Ik ben ex-bloemist. Er zit hier nog eentje. Bloemisten, hè. Raakt het mij enorm...

Dat deze motieven... In die kandelaar... Die daarin zitten. Die ringen en zo. Die er zitten. Dit is niet zo plantaardig. Ziet het eruit.

Maar dat was het wel. Dus het moest zo gedreven worden. Uit één stuk trouwens. Dat de motieven van de amandelboom... Terug te zien waren. De amandelboom...

Is de eerste boom... Die wakker is. In Israël. Met prachtige witte bloemen. De eerste ling... Die uit de doden opstond. Dat was de Heer Jezus.

Als Jeremia... Een ontmoeting met God krijgt... Dan zegt God tegen Jeremia... Jeremia, wat zie je? En dan zegt Jeremia... Ik zie een amandeltwijg. En dan zegt God...

Ja, dat heb je goed gezien. Want zie ik waak... Waken, waakboom. Over mijn woord... Om dat te doen. Dus de waakboom...

Dat is... De Heer Jezus. Hij is de eersteling die wakker werd. En hij... Is ook... In de amandelboom...

Zeg maar... Zie je zijn persoon. En wat ik... Ook eens een keer ontdekte... En dat vond ik ook wel ontzettend mooi... Dat is in Israël... Israël... Wordt de amandel... De koningsvrucht genoemd. Hij is ook de koning der koningen.

Het is ook de vrucht... De vrucht die het langst daarover doet... Voordat die vruchtbaar... Voordat die klaar is om te oosten. Moet je rijden... Hoe lang? Negen maanden. Mooi hè?

Waarom nou precies negen maanden? Nou... Als je gelooft... Dat Jezus het licht van de wereld is... Dan word je in één klap... Een kind van God. Opnieuw geboren. Daar hoef je geen negen maanden over te doen.

Verzin maar wat. Je komt altijd de Heer Jezus tegen. Of je het nou over geboorte gaat hebben... Of over planten... Of over dieren. Alles. En bijna alles.

Kom je wel een keer... Bij de persoon van de Heer Jezus uit. Overigens de laatste... Amandeltwijg. De staf van de Aaron. Was ook een amandeltak. Wat was er met die amandeltak gebeurd?

Die had in één dag... In één dag... Bloemen... En vruchten geleverd. Dus wat normaal negen maanden duurt... Was in één dag...

Effectief. Nou een dode stok... Heb je het wel eens geprobeerd? Kan nooit meer tot leven komen. Als het vocht eruit is... Kan hij nooit meer uitlopen. Als hij nog leeft... Dan kan hij nog wortel maken.

Maar als hij dood is... Kan niet. Dat wat dood is... Kan nooit tot leven komen. Tenzij... De ware hogepriester... Die aangewezen werd... Doordat de staf van de Aaron...

Ging bloeien... In één nacht. En vruchten gaf... In één nacht. Ik geef... Dat ga ik nu ook doen. We doen bij de kinderen altijd... Die kandelaar door. Dat ga ik nu ook doen.

U mag hem even doorgeven... Want u bent geroepen... Om het licht door te geven. Volium. Daarom mag u hem even vasthouden. Mag ik even kijken. Heb je nou waakboom genoemd?

Waakboom. De amandelboom is de waakboom. En daarom ook dat... Dat is in Jeremia zo mooi. Zie ik waak over mijn woord... Dus dan komt hetzelfde woord weer terug. In Israël noemen ze hem...

Omdat hij het eerste wakker is. Jezus was de eersteling... Die uit de doden opstond. Dat is het eerste wakker. Maar dan is het anders dan wakker. Wakker worden is iets anders dan wakker.

Ontwakend ding. Ja, dat is een verkorting van het... Ik red me er altijd uit hoor. Tegenover de kandelaar...

Daar staat nog iets... Waardoor je kunt groeien. Dus om te groeien heb je water nodig. Denk aan de natuur. Water zonder... Zonder water kan er niks groeien.

Je hebt licht nodig. Een klant heeft ook licht nodig. Zet er maar een emmer overheen. Dan is die binnen no time slap en dood. En je hebt voedsel nodig. Dus om geestelijk te groeien...

Vind je in alle deze drie dingen... Zijn nodig... Dat jij je voedt met het woord. En dat woord is symbolisch hier... In twaalf koeken die gemaakt waren...

Niet van manna... Maar van fijn meel. Spijsoffer. Je moet je voeden met Christus. De priester deed dat elke week. En van jou wordt verwacht dat hij het elke dag doet.

Ja, maar hij mocht op sabbat... Deze koeken opeten. Waren ze nog vers. Mocht hij ze opeten. Elke keer op sabbat... Er werden nieuws twaalf koeken gemaakt. Het woord voor die koeken is galley. En dat betekent een doorboorde koek.

Jezus werd doorboord... Om het brood des levens te worden. En je moet je overal mee naartoe nemen. Als je met vakantie gaat... Dan onderop of bovenop...

Waar je hem legt in de koffer... Dat maakt me niet uit. Maar je Bijbel gaat mee. Toch? Yes. Ja, nou krijgen we het reukofferaltaar.

En ja... Op een gegeven moment ontdekte ik dat... En ik ging maar lezen en lezen en... Ik denk, is dat nou echt zo? En ik kon eigenlijk niet anders concluderen...

Dan in ieder geval in de tijd van Mozes... Dat eigenlijk de hoge priester de enige was... Die bij dit reukofferaltaar kwam. Zijn taak was het...

Om dit reukwerk dag en nacht brandend te houden. Dus ik weet niet wanneer die goede man sliep. Waarschijnlijk hier onder die... Onder die kleder zo. Zo, een hazenslaapje. Hoe hij dat deed, weet ik niet.

Maar in ieder geval... Dag en nacht moest dat reukwerk brandend gehouden worden. Nou moet je eens... In een ruimte zijn... Waar dus voortdurend... Een hele sterke geur wordt geproduceerd.

En je komt naar buiten toe. Wat denk je? Je kleren die ruiken op 10 meter afstand. Ik fietste eens een keer naar Barneveld. Naar het centrum. En toen fietste er een vrouw voor mij.

Een meter of vijf voor mij. En ik denk... En ik denk... Wat ruik ik? En ik denk...

Zou dat die vrouw zijn? Zo'n eind voor mij? En ik ging wat harder fietsen. En ja hoor. Die vrouw die had me toch aan parfum op. En toen moest ik denken aan de hoge priester. Ik denk die hoge priester... Als hij...

Als hij daar buiten kwam... Dus hij was daar... De hele dag zo'n beetje aan de gang. En als hij daar buiten kwam... En hij ging naar zijn tent toe... Nou je... Je rook hem op 10 meter afstand volgens mij die man.

Ja? Nou wie is die hoge priester? Dat is de Heer Jezus. En wat doet die hoge priester? Hij bidt... 24 uur per dag. Voor jou en voor mij.

Met onuitsprekelijke verzuchtingen. Zegt de Bijbel. En wat doet hij? Hij zorgt ook dat jouw gebed... Vandaar die horens... Gereinigd wordt. Want het is ook een symbool van wat jij kunt aanbieden aan God.

Het was tenslotte de priester... De hoge priester die dat... Reukwerk mocht aanstegen. Zacharias mocht dat ook doen. Ja? Maar jouw gebedsleven is soms...

Laten we het maar eerlijk zeggen. Niet... According God. Ja hoe moet ik het zeggen? Het is soms... Zitten daar egoïstische aspecten in. Maar dat weet je niet eens. Je doet het...

Uit goede bedoelingen. Maar toch... Is het niet helemaal rein. Nou dan is daar een hoge priester... Die dat gebed... Voor jou... Ook met zijn bloed reinigt.

En... Zorgt dat het... Goed aankomt. En dat God jouw gebed kan... Horen en verhoren. Over dit stuk nog vragen.

Anders ga ik verder. Ja. Werd dat elke dag gedaan? Dit moest elke dag... Dag en nacht... Aangehouden worden. Ja maar ik bedoel... Ook de bloedsegelen... Hierboven... Nee. Alleen op Grote Verzoendag.

En bij de ingebruikname. Dus toen alles in gebruik genomen werd... Toen werd alles gereinigd met bloed. Dus... Ook het wasvat... Het brandtoferaltaar... Tafel met de kandelaar...

Alles moest gereinigd worden. Daar hadden mensenhanden aan gezeten. Zullen we maar zeggen. Ja. En toen kon het in gebruik genomen worden. Vragen over dit stuk.

Zie je, er staat water. Dan kan ik even een slokje nemen. Goed zijn. Ja.

Dat die gereinigd worden. Ja. Maar ik zit ook vaak te denken aan een tekst... Die in Jezaja staat. Dat het... Dat God wel wil horen. Maar dat het niet kan.

Omdat het onze overtredingen zijn. Die er tussenin staan. Oké. Dus kijk. Waar ik het over had. Zijn onbewuste zonden. Want ik bid iets met een oprecht hart.

Maar ik weet niet dat er verkeerde motieven in zitten. Of dat er verkeerde dingen in zitten. Dus bewuste zonden. Dat zal ik niet zeggen. Maar onbewuste zonden wel. En daar was ook bij uitstekend grote verzoendag voor.

Dat is voor de zonden die bedreven zijn in onwetendheid. Dat staat er ook bij. En ik denk dat we meer zondigen dan we weten. Toch?

Ja. Zeker als we onszelf met Jezus vergelijken. Dan heb je aan de voorkant. Die pilaren.

Ja. Moest ook nog bepalen. Dankjewel. Ik was bijna vergoed. Wil je binnen? Of maakt dat niet uit? Nee, maakt niet uit. Werd niet gezegd. Wat wel belangrijk is. Is dat... Ik noem dit kleed de waarheid.

Weet je nog? Weg, waarheid en leven. De gemeente wordt een pilaar van de waarheid genoemd. Dus als we hier de gemeente zien. Dan is de waarheid een deur waardoor mensen binnenkomen.

Ja. Door de waarheid komen we binnen in de gemeenschap met God. Kunnen we de relatie met God verdiepen en beleven. Beleven, zeg maar. Vandaar dat dit kleed dus hing aan gouden pilaren.

Die weliswaar nog wel in het kopen staan. Om ons nog één keer te herinneren. Behalve dan dat hier nog in die ringetjes weet je nog. Maar één keer te herinneren aan wat daar achter je gebeurd is.

En als je beseft dat dat kopen echt van de mooiste en de beste kwaliteit was. Dan werkt het zelfs als een spiegel. Want deze waren gemaakt van de spiegels van de vrouwen. In die tijd hadden ze geen glazen spiegels.

Maar koperen spiegels. Ja, dus als je hier inkijkt. Dan zie je achter je dag dat vuur omhoog branden. En je weet van het oordeel heeft plaatsgevonden. En ik ben gereinigd.

Ik mag naar binnen. Door de waarheid. Door de waarheid wordt mijn relatie verdiept. En beleefd. Ja.

Je hebt dus vijf pilaren. Dat is het getal. Genade. Precies. Vijf. Ja. Vier doorgangen. Want dat zie je ook bijvoorbeeld. Op de... Op de... Op de zuilgang van de... Van de badwater.

Dus van de schilderang. Ja. Het waarde er ook vijf is. Oké. Ja. Vijf is het getal van de genade. Mooi hè. Getallen. Vier doorgangen. De hele aarde mag komen. Vier hoeken van de...

Vier heeft altijd met de aarde te maken. Vier keer tien is veertig. Vier... Een tien heeft met de aarde te maken. Vier keer tien is veertig. Vier seizoenen. Vier jagen tijdens. Vier windstreken.

Vier windstreken. Vier is altijd aarde. Zes mens. Maar is daar niet daar binnen altijd zo'n rookrucht dat iedereen een kuffertijd komt?

Vijf meter hoog. Vijf meter hoog. Dus als je daar reukwerk hebt staan, dan... Ik bedoel, voordat dat volgerookt is. Nou ja, als het kind in de rufe dat laat. Het is een praktische vraag waar ik geen antwoord op weet.

Ik wil dat geen kakken of geen pijpje hebben of zo. Er zat geen soort pijpje, hè. Maar de ventilatie zat er niet in. Nee. Nee. Nee. Vier kleden. Het zijn kooltjes. Het smult een beetje. Het smult een beetje.

De enige keer... Iedereen krijgt asma in de witte. Lieve mensen, het huis was gefundeerd op...

Wat had ik gezegd? Het huis gebeurt op zilver. Weet u hoeveel gewicht dat was? Nee. Honderd blokken van veertig kilogram. We hebben het over vier ton zilver.

Hoe kwamen ze in vredesnaam als slavenvolk aan zoveel zilver? Egypte. Nou, vind je dat geen humor? Ze hebben vierhonderd jaar voor niks moeten werken. Trek Jozef eraf.

Driehonderd jaar. Ja. En God zegt, als ze weggaan uit Egypte... Nou, even kassa. Egypte. Even betalen. Nou, die Israëlieten, die waren zo...

Ze hebben Egypte helemaal leeggeroofd. Ze hebben ze beroofd. Ja. Ze hadden zoveel goud en zilver... Dat elke karavaan... Die daar doorging door die woestijn...

Want het was een karavaanroute. Er lopen twee hoofdkaravaanroute doorheen. In die tijd. En nu nog. Denk ik. Maar dat weet ik niet. Nee, dat gaat niet met een karavaan. Maar dat al die karavaanroute...

Die gingen langs deze... Die wisten... Er zit een hoop goud, jongens. Hé. Dat kunnen we handelen. Ja. Ja. Een caravan tegenwoordig. Hm? Een caravan tegenwoordig. Een caravan, ja.

Misschien wel van. Een caravan. Ja. Een caravan. U weet allemaal hoe dit kleed heet. Is er iemand die weet... Die niet weet wat er met kleed gebeurd is?

Nou, dat ga je naartoe niet vertellen. Nou, ik wil zo'n weg. Je weet het echt niet? Nou, door lijk ik wel. Van boven naar beneden. Het is vooral. Het is vooral. Het is vooral. Maar... Ja, even hardop.

Het is van boven naar beneden gescheurd. Maar dat was niet dit kleed. Dit kleed was vijf meter hoog. Het kleed wat uiteindelijk gescheurd is... Dat was het kleed wat in de tempel hing van Salomo.

Van Herodes. Ja? Dat kleed was tien meter hoog. Ik weet niet of je wel eens op een trap van tien meter hoog staat hebt. Maar dat... Dat kleed dat scheurde...

En dat schijnt wel zo dik geweest te zijn. Van boven naar beneden. Open. Met een enorme kracht. Want dat kun je met tien paarden niet uit elkaar trekken. En God zei...

Aan de kant engelen. Hier staat namelijk engelen opgeboorduurd. Gerubim. Gerubim zijn de beschermers van Gods heiligheid. En dit is mijn nieuwe maquette.

Mijn oude maquette. Die was nog met de hand geboorduurd. En die vrouw had dat geboorduurd vijftig jaar geleden. Met een engel met zijn arm zo omhoog.

En daar was ik heel blij mee. Want het symboliseert precies wat die engel doet. Namelijk... Hij zegt tegen de priesters die hier mogen dienen. Elke dag.

Je mag niet verder komen. Stop. Achter dit kleed woont God. Hier kun je niet komen. Heeft het ook te maken met een paradijns verheer?

Heel goed. Prachtig. Die link is er heel duidelijk. Een meisje van zes kwam daar een keer achter tijdens een lezing. Zei meneer, ik weet nog een keer Gerubs. Heel mooi.

Dus de toegang tot de plek van de boom van het leven. Dat is in het paradijs. Werd geblokkeerd door een engel. En hier is het leven.

Daar is het leven. Daar deelt God zijn leven uit. En God zegt, daar mag je nu komen. Want het kleed is doormidden geschud. Nou, ik had dat... Ik had daar een keer over gesproken.

Het was in Soest voor een vrouwenclub. Ik denk dat er al 150 platte vrouwen waren. Platte landsvrouwen waren. Platte landsvrouwen.

Ik zou er ook een overstuur maken op een andere vrouw. Ja. En in de pauze... In de pauze... Nee, aan het eind kwam er een vrouwtje naar me toe.

Die was... Nou, ik weet het niet meer. Maar ik denk zo'n... Geschat zo'n 80 jaar oud. En die zei... Meneer Scharrenburg, hoe komt u aan die maquette? Die vorige die ik had, hè?

Toen zeg ik... Nou, die heb ik geleend van Jan Rauw uit Kinderdijk. Toen zegt ze... Oh, maar dan heb ik het 50 jaar geleden geborduurd. Nou, toen ze me dat vertelde...

Ik smolt helemaal. Ik zei... Oh, mevrouw, wat ben ik blij dat ik u mag ontmoeten. Toen zegt ze... Waarom? Ik zei... Nou, weet u hoe vaak ik al verteld heb... Wat het betekent dat die engel daar zo staat? Dat je niet verder mag komen.

Ik ben zo blij dat u dat zo geborduurd hebt. Het was helemaal te glimmen. Moet je eens voorstellen... Je bent een jonge mens, hè? Je doet iets voor God. Uit liefde voor hem. En je beseft nauwelijks...

Wat de complicatie... Of wat de gevolgen zijn... Van die eenvoudige dienst aan God. Duizenden keer had ik het al geteld. Dat had zij voor gezorgd.

Mooi is dat, hè? Het kleinste wat je doet... Voor het koninkrijk van God... Dat kan God vermenigvuldigen... En tot in lengte van jaren gebruiken... Voor zijn koninkrijk.

Voor zijn dienst. Dus... Doe wat je kunt... Met de talenten die je hebt gekregen van God. Dus... Eventjes niet denken aan die takken... En die bladeren die er af moeten. Want dat is een andere kant van het verhaal.

Je mag ook datgene wat je van God gekregen hebt... Inzetten voor zijn koninkrijk. Dat had zij gedaan. En God had dat weten gebruiken. Willen gebruiken. Dit kleed is gescheurd van boven naar beneden.

Op het moment... Maar dan ook echt op het moment... Dat Jezus zijn leven gaf. Gaf. Hij is niet gestorven aan bloedverlies. Heb ik jaren gedacht. Hij is niet vermoord.

Heb ik jaren gedacht. Staat ook in de Bijbel. Jullie hebben hem vermoord. Hij heeft zijn leven... Afgelegd. Dat was een daad van gehoorzaamheid. En hij heeft zelf dat moment gekozen.

Dus vanuit de menselijke verantwoordelijkheid gezien... Is hij inderdaad vermoord. Maar vanuit God gezien... Heeft hij zijn leven afgelegd. En toen hij zijn leven aflegde...

Zei God tegen die engel... Ga nu maar aan de kant. De weg is open... Naar de plek waar ik woon. Mogen we de hemel. Wanneer? Nu?

Vandaag? Verwacht je hem vandaag? Ben je in verwachting? Ik wel. Hij mag vandaag komen. Maar hij wil dat je vandaag... Als je bidt... Bij hem komt.

Want je komt... Altijd... Als je bij God komt... In gebed... In gedachte... Bij de plek waar hij zijn genade uitdeelt. Op de genadetroon.

Want dit verzoendeksel... Heet letterlijk... Genadetroon. Wat is genadetroon? Een troon waar iemand op zit... Om genade uit te delen.

En wie zit daarop? God rust daarop. En wat deelt hij dan uit? Genade. Voor wanneer? Niet alleen toen je tot geloof kwam... Maar voor elke dag. Daarom zegt de Hebraïebrief...

Je moet niet verachteren van de genade. Je moet niet stoppen met de gebruik te gaan maken van die genade. Want God wil elke dag jouw genade geven. Voor elke situatie waar je in je komt.

Hij wil dat je daar komt bij hem. Dat je verschijnt voor hem. Die is klein natuurlijk. En hier is die wat groter. Die schreef ik maar niet door.

Want die is een beetje zwaar. Die is ook van metaal. Geen goud. Dat denken heel veel mensen. Maar ik ben er heel trots op. Ik heb ze in Amerika besteld. Verzoendeksel.

Een Romeinenbrief zegt... Verzoendeksel is hetzelfde woord. Genade troon. Hier was de wolle kolom. En daar kwam de hoge priester één keer per jaar. En dat is eigenlijk heel wonderlijk.

Ik zal het voor jullie eventjes eraf halen. Dan kunnen jullie het ook zien. Op grote verzoendag ging de hoge priester... niet in zijn hoge priesterlijke kleed werk doen.

De enige dag in het jaar... de belangrijkste dag zou je haast zeggen... dat hij niet in zijn hoge priesterlijke kleed liep... was op grote verzoendag. Toen ik dat de eerste keer ontdekte...

de dag bij mezelf. Hoe kan dat nou? De belangrijkste dag van het jaar. Dan moet je toch... Als de koningsdag is... dan gaat de koning op zijn mooist. Als hij trouwt dan...

Nee. Op grote verzoendag... moest de hoge priester zijn kleed uitdoen... en dan moest hij in een gewoon priesterkleed... verschijnen voor Gods aangezicht.

Waarom? Iemand het idee? Te simpel. Dat is te simpel. Er zit een hele diepe, diepe betekenis in.

Hij ontmoet de koning. Sorry? Hij ontmoet de koning. Hij ontmoet de koning, ja. Als een dienstknecht. Als een dienstknecht. Ja, je komt in de buurt. Dus de hoge priester...

staat voor de persoon van de heer Jezus. Nou, wat doet de hoge priester... op het moment dat de heer Jezus voor hem staat? Die doet iets wat beslist niet mocht.

Er staat meerdere keren... in één of zelfs drie keer... dat dat niet mocht. Hij scheurt zijn kleed. Een hoge priesterlijk kleed... bij de...

Als God zegt tegen Mozes... hoe dat kleed eruit moet zien... dan zegt hij er meteen al bij... als je nou dat kleed voor die hoge priester maakt... zorg dan dat de zoon dubbel is.

Want het mag niet scheuren. Wat betekent dat? Dat wat de heer Jezus is... namelijk de ware hoge priester... uit het geslacht van Melchizedek...

een eeuwig priesterschap... is nooit van hem weggenomen... en zal ook nooit van hem weggenomen worden. De hoge priester die op aarde rondliep...

en Jezus veroordeelde op godslastering... die doet iets wat beslist niet mag... maar symbolisch terecht. Hij scheurt zijn eigen kleed. En wat hij daarmee eigenlijk zegt...

van ik ben het niet waard om een hoge priester te zijn. Maar daarvoor mij... de man die ik veroordeel... is de ware hoge priester. Vandaar dat de hoge priester...

die een afschaduwing is... van de ware hoge priester... op die dag... in zijn eigen kleed komt... want er zou een andere hoge priester komen.

Dat was de heer Jezus. Niet uit het geslacht van Levi... maar uit het geslacht van... Judah. Precies. Koningsgeslacht. Die is koning en priester.

Hoge priester is nooit koning geweest. De heer Jezus is koning en priester. Ja. De priester ging die dag... heb ik het al eerder verteld...

eerst met... dat heb ik nog niet eerder verteld... eerst met een schaal reukwerk naar binnen. En die dag... had hij daar... erg veel kooltjes opgelegd... geloof ik.

Want hij moest ervoor zorgen... dat als hij... de derde keer binnenkwam... het hele verzoendeksel... niet meer te zien was. Dat moest bedekt worden...

met dat reukwerk. Met die wolk... van dat reukwerk. Dus die vijf meter moest... vijf bij vijf... bij vijf meter... moest helemaal vol roken... tot het verzoendeksel bedekt was.

Uit ervaring wist hij... hoe lang dat duurde. Dus... ik denk het eerste... wat hij deze morgens is... een schaal met reukwerk... daar neerzetten. Want als hij met het bloed... van de zondeboek kwam...

dan mocht hij... en dat is heel belangrijk... niet zien... wat er gebeurde. Dat is heel belangrijk voor ons. Het gaat niet in de eerste plaats om... wat ik zie...

in het bloed. Het gaat erom... wat God ziet in het bloed. Snap jullie dat? Hij mocht het niet zien. Wij kunnen dat niet zien.

Wij kunnen niet zien... wat de rijkwijde is... van datgene... wat Christus gedaan heeft... toen hij zijn bloed gaf. De engelen kijken wel toe.

Ze kijken hoe hij... één keer sprenkelt... op het verzoendeksel... en zeven keer... op de grond. Dat kon hij wel zien... want de grond... het wolk gaat altijd omhoog. Die was nog niet... volgerookt.

Dus wat onzichtbaar... voor hem was... dat was... dat mocht hij nu wel zien... dus de rest van dat bloed... mocht hij sprenkelen... zeven keer... op de grond. Dus wat jij niet gezien hebt...

hoge priester... ik heb het wel gezien. Het is genoeg... genoeg... genoeg... genoeg... genoeg... echt waar. Ik heb het gezien... voor alle verzoening...

voor alle zonden... van alle mensen... die komen met geloof... in de kracht... van dat bloed. De engelen staan erop... in de Hebreeënbrief staat...

ze hebben niet begrepen... wat er gebeurde. Wij denken dat wel eens... dat engelen alles weten... maar dat is helemaal niet zo. De engelen hebben niet begrepen... wat er gebeurde... toen Jezus gekruisigd werd. En persoonlijk denk ik...

dat er misschien wel engelen geweest zijn... die gezegd hebben... kijk nou eens wat er gebeurt. Ze zijn uw zoon aan het... zullen we eventjes die soldaten... We weten een verhaal...

dat een engel... 120.000... vijanden van Israël... kon doden. Eén engel. Twaalf legioene engelen... stonden Jezus ter beschikking. We moeten maar dit te doen.

En er was één van die engelen... gekomen of allemaal... en die hadden die soldaten... wat zeg ik... Golgotha... of heel Jeruzalem... platgeslagen. Maar ze hebben niks gedaan. Wat ben ik blij...

dat die engelen... stijfstand te kijken... en niks gedaan hebben. Want als ze hadden ingegrepen... als de zoon of de vader... hadden gezegd van...

nu is het genoeg... dit mag niet... dan waren wij... voor eeuwig verloren. Maar nu... voor eeuwig gered. In de ark... liggen de tien geboden.

Dat betekent... wij kunnen ze niet houden. God zegt toen al... stop ze maar in de kist. Leg er een deksel op... in het heilige de heilige... komt er ooit aan toe.

De wet kan ons alleen maar... veroordelen. Als ik de wet wettig toepas... ga ik verloren. Iedereen die probeert... via de wet rechtvaardig te worden... gaat verloren.

Daarom zegt God toen al... een lam... slacht... een geit... slacht... een duif... enzovoort... enzovoort... altijd moet er bloed zijn...

want zonder bloedstorting... is er geen... vergeving. In de ark... lag ook nog de kruik... met mannen... en de staf... van de Aaron. Het is een beetje...

een anticlimax. Ik weet niet wat ik er nog... verder over zeggen moet. Misschien hebben jullie... nog vragen... en anders zou ik willen... afsluiten met gebed. Ja? Ik heb juist van de week gelezen...

dat daarmee bestond van... het licht... was daar juist... doordat God aanwezig was. Toen het voorhang zo scheurde... Kun je mij de tekst geven? Kun je mij de tekst geven?

Wat is dat? Ja, dat heb ik ook zo... Ik kan me niet heugen... dat ik ooit gelezen heb... dat er in de tabernakel... licht scheen... buiten de kandelaar. Ja, nee, maar... het was... God was zelf aanwezig.

Ja? En daar heb je geen licht. Hij was het licht. In het heilige tabernakel. Ja, maar of dat ook... fysiek licht was... weet ik niet. Het was donker in de tabernakel, hoor. Hier, hierachter.

Hier stond geen kandelaar. Nou, ik ga er wel toe. Als jij me dat kunt... dan mag je die tekst... naar me toe sturen. Ik heb het nog nooit gelezen. Het staat juist inderdaad... dat God in donk rijdt... want hij is een onophankelijk licht. Goed zo. Nee, het licht is een andere kwaliteit...

een andere soort. Nee, maar straks zal hij ook... alles verlichten. Ja. Nieuwhebbel en Nieuwe Aarde. Dan worden alle natuurwetten...

weer opgepoetst. Ons voorhangsel moet ook nog gescheurd worden. Ik zei, ons voorhangsel moet ook nog gescheurd worden. Ons lichaam. Nee, ons lichaam. Hij bedoelt ons voorhangsel.

Ja. Wij worden ook nog een keer... onvergankelijk opgewekt. Net als de Heer Jezus. Helemaal. En dan zullen we God werkelijk zien. Ons voorhangsel is nog niet gescheurd. In de geest zijn we wel al bij hem.

Ja. Heel mooi. Prachtig. Ja. Wauw. Weet je, eigenlijk is dit deze avond... gewoon veel armer... omdat ik alleen maar heb zitten praten. Want jullie weten ook een heleboel samen.

En eigenlijk zou je dat... zou je dat gewoon vaker moeten doen, hè? Gewoon met een flinke groep... en dan... En dan flink. Je had het over... zonder...

zonder bloedgestorting... Geen vergeving. Nou, dat staat er namelijk ook... het is in de Koran. Of kijk... de Satan... die kent de Bijbel... Ja.

Die mengt waarheid en leugen. Want er is een interview geweest... met een geradicaliseerde moslim. En... die kwam in zo'n praatprogramma...

die is wel van Paul. En... Nou, toen werd ik verteld... Ja, waarom ben je nou... dus geradicaliseerd? En waarom ben je nu... tot andere gedachten gekomen? Hij zei...

Ja, ik kwam hier toe... in Nederland... en in die ziekenhuizen... waren ze allemaal zo aardig... dat is tegen mij... en dan denk ik... Ja... Wat voor gelovend is heb je eigenlijk? Nou, dan ben ik... Ja, maar wat geloof heb je?

Hij zei... Ja... Hij zei... En wat ik nou zeg... Dat zie je... Dan zie je... de grote naapen...

Let op... Ja, dat staat in ons... in de Koran... dat wij... ons bloed... moeten geven... voor Allah. Ah... De mens...

de wetteloosheid... Nee... Hij gaf zijn bloed... Hij gaf zijn bloed... Precies... 180 graden andersom... Daar zie je nou precies weer... het verschil... Ja... Maar daarom is het goed... dat je weet...

wat er... dat het niet gaat... Om wat... Om jezelf... Nee... Maar om de ideologie... Ja... Want zij geloven in... en zij brengen het in praktijk...

Ja... Ja... Nee jongens... Wij hebben een evangelie... wat zo... rijk is... en zo waard is...

om door te vertellen... ook aan moslims... En er zijn... Er is nog nooit... een tijd geweest... Ik heb moslim... evangelisten gehoord... niet gesproken persoonlijk... Maar dat er nog nooit... zoveel moslims...

openstaan... voor het evangelie... dan nu... In Syrië... zijn er nog nooit... zoveel mensen... tot geloof gekomen... als nu... En door dat... Juist door het radicaliseren... gaan de ogen van de moslims open...

en beseffen ze van... Ja maar... Dit... Hier wil wie bij horen? En dan hebben ze het nog gelijk ook... Het is een... zeer gewelddadig geloof... En Mohammed heeft zelf... 66 bloedige oorlogen gevoerd...

Ja? Hij... Hij hakt er zelf op... koppen af... Ja... Dus laat maar... De reese heeft maar één oorlog gevoerd... toch? Aan het kruis voor ons...

Zijn er nog vragen? Ga je de volgende keer vertellen over... de pilaren die bestaat? Ja, als je me nog een keer uitnodigt...

dan... Ik kom graag... De pilaren... Ja... Nou ja... Ik heb wel wat gezegd... erover... We zijn... planken...

En als je kijkt naar één plank... die was vijf meter hoog... 75 centimeter breed... Dan is dat... een symbool van ons... Wij zijn zo'n plank... Maar als je kijkt... wat er nodig was...

om die ene plank een fundament te geven... is twee blokken van 40 kilo... Dus elke persoon... heeft... Ik heb het uitgerekend... toevallig... het gewicht... met elkaar vergelijken...

Want de halfheilige sikkel... is iets zwaarder... 6000 mannen waren nodig... om één man... een fundament te geven... één persoon een fundament te geven... Weerdgetal zes...

Ja... Ik weet niet waarom ik dit zeg... Maar in ieder geval... We hebben elkaar nodig... Dat... Dat is heel belangrijk...

We hebben elkaar nodig... en we hebben de Heilige Geest nodig... Vandaar dat er... vier... vier stokken... aan de buitenkant zitten... in gouden ringen... Dat zijn de vier evangelisten...

zeggen de meeste uitleggers... Matthäus, Mark, Lucas, Johannes... die zorgen dat we mooi... in het gelid blijven staan... Maar er is ook nog... een onzichtbare verbinding... En dat is... wat je ziet...

als je de... Dus... dwars door die planken heen... Dan moet je eens vragen... hoe moeilijk dat is... om dat te maken... zonder boormachine... want die hadden ze nog... in die tijd...

Daar werd een gouden stok... ook zo'n gouden stok... als aan de buitenkant... Dus de vijfde... die werd dwars... door die planken heen gestoken... Dat is de onzichtbare... verbinding...

tussen al die planken... Wat zou dat wezen? Het is de Heilige Geest... die in u woont... en in mij woont... en ons onzichtbaar... met elkaar verbindt... en zorgt dat als we...

ons aan het boek houden... zeg maar... Matthäus, Marcus, Lucas en Johannes... en de rest... dat we... kunnen functioneren... zoals God dat bedoeld heeft... maar als dat zo'n draagarm is...

dan kun je zeggen... dag en dag... draagt hij ons... Een draagarm... waar zie je een draagarm? Nou... want jij zei... ja... dat is niet gehoord... maar je ziet een soort draagarm in...

Een draagarm... Een verbinding... Verbinding... Verbinding, ja... Ja... Ja... Ja... Ja... Ja...

Ja... Ja... Ja... Ja... Ja...

Ja... Ja... Ja... Ja... Ja... Ja... Ja... Nog één keer... De laatste vraag... Hoeveel keer werd het per jaar afgebroken? Weten we niet...

We weten alleen... dat er in die 40 jaar... of eigenlijk 38 moet ik zeggen... want precies twee jaar... precies één jaar na het uitocht...

was het klaar... dus 39 jaar... is de tabernakel in functie... in de woestijn geweest... zijn ze... eh... veertig keer verhuisd... Dus er zijn precies...

veertig pleisterplaatsen... beschreven in het Oude Testament... dat de Israëlieten dus... bleven op een plek... en sommige plekken misschien wel een jaar... of twee jaar...

of drie jaar... Ja... Dus ze gingen echt niet elke dag op reis... en trouwens... er waren 8000 Levieten voor... om de boel af te breken... dat was zo gepiept...

8000 man... als je die precies vertelt... wat ze doen moeten... dan is het in een uur bekeken... Ja... Zullen we danken?

het