Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Dan gaan we met elkaar lezen uit de eerste Petrusbrief, het hoofdstuk 4 en dan de versen 7 tot en met 11.
Van 7 tot en met 11 en dan van 12 tot en met 19, wat we dan de volgende keer zullen doen. Dus nu 1 Petrus 4 vers 7.
Het einde van alle dingen is nabijgekomen. Komt dus tot bezinning en word nuchter, opdat gij kunt bidden. Heb bovenal bestendige liefde jegers elkander, want de liefde bedekt tal van zonden.
Wees gastvrij jegers elkander, zonder morren. Dient elkander en ieder naar de genade gaven die hij ontvangen heeft als goede rentmeesters over de veleleigenaren gods.
Spreekt iemand, laten het woorden zijn als van God. Dient iemand, laten het zijn als uit kracht door God verleend, opdat in alles God verheerlijk worden door Jezus Christus, aan wie de heerlijkheid is en de kracht in alle eeuwigheid. Amen.
Je kunt dan zien dat het volgende gedeelte weer apart begint, want dan zegt hij weer geliefde. Het einde van alle dingen is nabijgekomen.
In de NBV staat het einde van alles is nabij. In het groot nieuws lezen we, alles loopt op zijn eind. Allemaal verschillende vertalingen van hetzelfde.
Want het Griekse woord voor eind, dat betekent ook doel of voltooiing. Je zou kunnen zeggen in de betekenis van volleinding.
Door de hele Bijbel wordt ons duidelijk gemaakt dat God aan deze wereld een einde zal maken. Dat hij aanstuurt op een bepaald doel.
Ook de heer Jezus zegt het heel helder en duidelijk in Matthäus 24 vers 35. Daar zegt hij dat hemel en aarde zullen voorbij gaan. Ze zullen verdwijnen, zegt de NBV.
En Paulus zegt in de 1 Korinther 10 vers 11 over ons wie het einde der eeuwen gekomen is. En Johannes schrijft in 1 Johannes 2 vers 18 over de laatste uren.
God gebruikt middelen om ons als zijn kinderen los te maken van deze aarde. Te trekken uit deze boze tegenwoordige wereld.
En ten eerste doet hij dat door onze aandacht te richten op de terugkomst van de heer Jezus. Zijn terugkomst in heerlijkheid. En onze vereniging met hem.
Met die blinkende morgenster. Die als eerste verschijnt voor de zijne. We krijgen daardoor een heel diep verlangen naar de heerlijkheid van God.
Zijn heerlijkheid is een verlangen. Waar als het ware een doel in zit. Hij is ons doel.
Hij is de amen. Kom heer Jezus. En dat maakt ons los van de dingen van de aarde. Maar er is een tweede manier die God gebruikt.
En dat doet hij hier. God laat ons door zijn woord de vergankelijkheid van alle dingen zien. Alles gaat voorbij. Niets blijft. Het einde van alle dingen is nabijgekomen.
Zelfs de hemel en de aarde waarop we nu leven zal vergaan. Het je hiervan bewust worden. Dat geeft een bepaalde schok.
Aan ons vertrouwen in natuurlijke dingen. En dat is heel goed. Dat was waar de wakker geschud worden van. Denk erop.
Alles waar je nu gebruik van maakt. Is maar tijdelijk. Is maar betrekkelijk. De eindtijd. De eindtijd. Waar hij het hier over heeft.
Is begonnen. Met de komst van de heer Jezus op aarde. Dat is al een hele tijd geleden voor ons. Met zijn kruising. Met zijn opstanding.
Met zijn hemelvaart en verheerlijking. Daar begon het eigenlijk. Want dat veranderde alles. En tegelijk is het ook waar.
Dat het einde van alle dingen nog komen moet. Praktisch gerealiseerd moet worden. Wat eigenlijk in principe al behaald is.
De heer Jezus heeft de overwinning al behaald. De heer Jezus heeft al de weg bereid. Voor straks een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. Maar het moet allemaal nog in de praktijk gerealiseerd worden.
Zichtbaar worden. Voor onze ogen zich ontvouwen. De eindtijd zal dus haar hoogtepunt beleven. Bij de afsluiting van de loop van deze wereld. En die afsluiting begint.
Met de opname van de gemeente. Want als de gemeente weg is. Dan moet je eens kijken wat op de aarde gebeurt. Dan gaan er verschrikkelijke dingen gebeuren.
En dat vertelt het boek Openbaring ons. Dat is geen fijne tijd om in te leven. Het is ontzettend moeilijk. Er sterven dan zo verschrikkelijk veel mensen.
En de ene ramp volgt de andere op. De heer zegt plotseling overvalt hun een verschrikkelijk verderf. Daar begint het mee. En dat maken wij niet meer mee.
Maar de aanloop naar allerlei dingen zien we wel. Er klaar worden om straks die enorme afval te krijgen.
Want hij zegt de dag des heren. Laat je niet verschrikken. De dag des heren is de dag van wraken. De dag van oordeel. Laat je daar niet bang voor maken. Alsof die al is aangebroken zegt hij.
Want eerst moet een grote afval komen. En de mens van de wetteloosheid zich openbaren. En die mens van de wetteloosheid is. Dat is de antichrist. En de valse profeet.
En de mensen zullen die achterna gaan. Dat is toch verhuildige afval. Maar wij zijn niet gesteld tot toren. Wij zijn gesteld tot het verkrijgen van de heerlijkheid van God.
En daarom onze aandacht gericht op de komst van de heer Jezus. Maar ook op het bewustzijn van de betrekkelijkheid van alle dingen. Want zo gauw is ons arglistig hart toch weer.
Dat het steunt op zekerheden in deze wereld. En die zijn er eenvoudig niet. De enige echte zekerheid is de onwankelbare God zelf.
En de heer Jezus Christus zijn Zoon. Vandaar dat dat ene zinnetje wat we hier lezen. Dat hele simpele zinnetje.
Het einde van alle dingen is daarbij gekomen. Dat houdt dus een voorbijgaan in. Maar het houdt ook toekomst in. Beiden zijn in principe al aan de gang.
Maar ze moeten nog verder verwerkelijk worden. Met het oog op dit naderende einde van alles wat we zien, moeten we nuchter zijn. Gezond van gevoel, kun je ook zeggen.
De werkelijkheid onder ogen zien. Niet iets verwachten van de dingen op aarde. Die op het punt staan geoordeeld te worden.
Ons vertrouwen moet gericht zijn op God. Hij is de onveranderlijke. De eeuwige. En daar mogen we ons aan vasthouden.
Hij zal ons bewaren in alle moeilijkheden. In alle verzoekingen. Als we op hem gericht blijven. Hij doet dat tot de dag van de bevrijding aanbreekt.
Maar we moeten wel waakzaam blijven. 1 Petrus 5 vers 8. Is op dezelfde bladzijde nog. Daar staat het.
Wordt nuchter en waakzaam. Want er is een tegenpartij. En die gaat rond. Als een brisende leeuw.
Een brullende leeuw. Zoekend wie hij zal kunnen verslinden. Waarom is hij zo actief? Omdat hij weet dat zijn tijd op het einde loopt.
En dan gaat hij dus alles op alles zetten. Om mensen van God af te trekken. En dat lukte me ook in heel veel gevallen.
Daarom staat er. Dat de Heer Jezus straks als hij komt zich afvraagt. Of hij dan het geloof nog wel zal vinden. Dat is ernstig.
Daarom is het zo belangrijk dat we dat geloof vasthouden. Dat we met hem blijven wandelen. Dat we in vrede blijven met de Heer. In zijn rust.
We moeten onderscheiden wat belangrijk is en wat niet. En om dat verschil te zien is het enorm belangrijk dat we bidden. En voor dat gebed moet niets in de weg staan.
We moeten ons niet laten afhouden van dat bidden. Het is absoluut noodzakelijk om staande te kunnen blijven. En de juiste dingen te doen.
Nuchter zijn betekent. De noodzakelijke dingen gebruiken alsof je ze alleen maar te leen hebt. Er staat ergens.
Wie getrouwd is. Moet leven alsof hij niet getrouwd is. Dat is heel apart. Dat betekent dus dat je weet. Ook daaraan komt een einde.
Al die dingen zijn maar tijdelijk. Bezittende als niet bezittende. En dat vinden we vaak best moeilijk.
Dat kan best heel lastig zijn. Maar God wil ons het laten zien. Hij zegt wees nou zo nuchter. Want het komt. Het is alles dus tijdelijk.
En daarom moeten we ons hart er niet op zetten. Genoeg is genoeg. Als we zo bezonnen en nuchter zijn.
Dan kunnen we bidden. Bidden helpt ons. En bewaart ons op de juiste weg. Bidden versterkt ons geloof en ons vertrouwen.
Bidden doet ons luisteren naar Gods stem. De stem van de heilige geest. Die in ons geweten en ons hart spreekt. Bidden opent ons voor de liefde van God.
En wat hebben we die liefde nodig. Want hem liefde doet hem gehoorzame. Hem eren.
Laat hem besturen en waken. Doet ons leven in afhankelijkheid. En in overgave. En dat is zo belangrijk.
Paulus zegt in 1 Thessalonica 5 vers 17 tegen de jonggelovigen in Thessalonica. Bid zonder ophouden. En aan de gelovigen in Evese zegt hij.
Bid met aanhoudend bidden en smeken. Dat wil dus zeggen. Dat je voortdurend. Ook door de dag heen. Dat contact hebt met de levende Heer.
Bij elke gelegenheid. Je hebt alle mogelijke gelegenheden. Soms moet je een tijd lang op een wat saaie weg rijden. En dan kan je bidden. Je kan ook met de ogen open bidden.
Het geeft niks. Maar het contact hebben met de Heer. Dat is het belangrijk. Daar gaat het om. En er zijn elke keer momenten. Soms word je in de nacht even wakker.
En dan kan je zomaar even contact hebben met de Heer. Het is zo goed. Dat je die houding krijgt. Dat je die houding krijgt. Ik ben op hem gericht.
Dat helpt je zo enorm. Dat behoedt ook je gedachten om af te dwalen naar allerlei onzin. Want onze gedachten kunnen soms zomaar in beslag genomen worden.
Door dingen die er helemaal niet toe doen. richt je dan op dat moment op de Heer. Dat wil ik helemaal niet. Ik wil me op de Heer Jezus richten. En bid. Bid voor iemand. Bid voor de situatie.
Ga de Heer loven en prijzen. En je hart wordt ruim. En de liefde vult je hart. Je bent zo gelukkig in Jezus. In gebed hebben we namelijk gemeenschap met de Vader.
En Vaders macht wordt uitgeoefend ons ten goede. Het is de arm van de Almachtige die in beweging wordt gebracht. God antwoordt op gebed.
God is blij wanneer je die gemeenschap met hem zoekt. God onze Vader luistert met diepe vreugde naar onze stem. Als we tot hem komen. We zijn zijn kinderen die hij innig lief heeft.
En hoe dieper je dat bewust komt. Hoe blij je dat maakt van binnen. Hij zegt tegen ons in Filippense 4 vers 6 en 7. Laat je wensen in alles door gebed en smeking met dankzegging bij mij bekend worden.
Ik heb het een klein beetje veranderd. Om te laten zien dat het eigenlijk Gods stem is die tot ons spreekt. Zeg het maar tegen mij zegt God. Kom maar naar mij. Ik sta voor je klaar.
Elk moment. Van de nacht op de dag. Dat maakt niet uit. Ik heb geen apart spreekuur. Ik ben er altijd voor je. Heerlijk is dat. En als we dingen vragen.
Die hij ons niet geven kan. Omdat zijn liefde weet. Dat ze niet goed voor ons zijn. Dan zal de vrede van God. Die alle verstanden boven gaat.
Onze harten en gedachten bewaren. In Christus Jezus. Wat is dat wonderlijk he. Dat God juist ook ons vrede wil geven.
Als hij ons dingen onthoudt uit liefde. Want we weten hij doet het uit liefde. En als we daarvan overtuigd zijn. Dan kan het niet fout gaan. Want dan worden onze gedachten bewaard. Dan worden we niet opstandig.
Dan zeggen heer wat u doet is goed. En dat denk ik ook zo vaak aan. Wat je leven betreft. Je kunt wel mensen hebben die.
Een dokter die tegen je zegt. Ja. Nu zal het spoedig met je afgelopen zijn. Maar dat maakt hij niet uit. Ik heb eens tegen de dokter gezegd.
Al mijn dagen staan in het boek van mijn God. En die houdt van mij. Moet ik me dan door u angst laten aanjagen. Heel niet. En toen zei hij nou. Als je dat geloven wilt is niet verboden.
Heerlijk he. Dat het niet verboden is. Ja. Maar het gaat erom dat wij ons zo zeker weten in Gods liefde geborgen. Dat maakt je zo blij hè.
Maakt je zo intens gelukkig. Want hij is de bron van het leven. En de bron van alle liefde. Zijn karakter is liefde. Als door gebed toegang hebben verkregen tot die oneindige schatten van God.
De schatten die hij voor ons heeft klaar liggen. Dan is het mogelijk vanuit die bron elkaar liefde hebben. Je moet altijd eerst ontvangen voordat je kan geven.
En dat is echt heel erg waar. Kort geleden hadden we een echtpaar. Die waren al jarenlang in de zending bezig. Ze werkten bij een zendingsgenootschap in Engeland.
En daar hebben ze pas ontdekt. Hoe het echt zat. Ze zeggen. Ja. Wij waren natuurlijk gelovigen. En we wisten dat de heer Jezus onze zonde was gestorven.
Maar daar zijn we er pas achter gekomen. Dat hij ook onze oude mens heeft opgeruimd. En dat wij nieuw leven kunnen ontvangen.
Uit hem. En ze zeggen. Dat was zo bijzonder. Dat we dat daar op de bijbelschool nog moesten ontdekken.
Maar we hebben het gelukkig ontdekt. En nu zijn we na twintig jaar terug in Nederland. En we hadden daar zo ontzettend veel contact met mensen. Studenten enzovoort.
En het ging altijd over de heren. En altijd over de heer Jezus. En nu komen we in Nederland. En nu is het ineens allemaal zo anders. We waren er kerken gegaan.
En de mensen begrepen hen helemaal niet. Snapten niets. Van waar ze het over hadden. En toen ze dan een eind gereisd waren.
En dan zomaar op zo'n kringetje bij ons thuis waren gekomen. Waren ze zo ontzettend blij dat ze mensen tegenkwamen. Die snapten waar ze het over hadden. Zo wonderlijk is dat.
Er zijn zo weinig mensen. Al zijn er zoveel christenen. Die nog niet weten hoe het werkelijk is. En dat is van wezenlijk belang. Dat we ontdekken.
Dat de bron van alle goeds. God zelf is. En dat hij die gaven. En krachten. En liefde. En geduld. En wijsheid. Allemaal wil geven.
Door bemiddeling van de heer Jezus. En de heilige geest. De heer Jezus heeft dat namelijk via de heilige geest. Wil hij dat ons schenken. En dat is een eindeloze bron van genade.
Heeft wel eens iemand gezegd. We staan nog maar aan de rand van de zee. We hebben nog maar net onze voeten erin gezet. Maar we moeten nog leren zwemmen in de genade.
Er is zoveel beschikbaar. En dat is wonderlijk mooi. Niets heeft zoveel waarde.
Als die liefde. Die in feite de aansporing is. En de motor van alles. Daarom staat hij hier.
Voor alles of bovenal. Liefheb. Heb bovenal bestendige liefde. Jeruzal kande. Want de liefde bedekt tal van zonden.
Niets heeft waarde als de liefde er niet achter zit. In 1 Corinthe 13. De eerste drie versen.
Laten we dat even opslaan. Het is zo'n prachtig gedeelte. 1 Corinthe 13. Zo wel bekend. Maar toch altijd weer goed om er even naar te kijken.
En het te lezen. 1 Corinthe 13. En dan die eerste drie versen. Daar zie je. Dat iets wat zonder liefde gedaan wordt.
Geen betekenis heeft. 2 Corinthe 13.
2 Corinthe 13.
De liefde is het. Allemaal. Niets. En wie is de bron van die ware liefde. Dat is God zelf. Het is zijn karakter. En daarom hebben we die liefde van God nodig.
Heb je ook wel eens met iemand moeite gehad om hem liefde te hebben. Vraag dan om de liefde van God. Voor die persoon. Die heeft mij een keer het kruis getoond waar hij aan hing.
Voor die persoon waar ik moeite mee had. En toen dat zag. Heb ik gezegd. Heer geef mij die liefde van u voor die persoon. En toen veranderde alles.
Het is zo wezenlijk dat wij ons laten bedienen vanuit het heiligdom. Dat die liefde Gods in ons hart wordt uitgestort. Want dat maakt mogelijk wat anders onmogelijk is.
En dan die eigenschappen van die liefde. Het karakter van die liefde. Dat wordt beschreven in de verse 4 tot en met 8. Gaan we ook lezen. De liefde is langmoedig. Je kunt ook zeggen geduldig. De liefde is goede tieren.
Dat vind ik zo'n mooi oud woord. Zij is niet afgunstig. De liefde praalt niet. Ze is niet opgeblazen. Ze kwetst niemands gevoel. Ze zoekt zichzelf niet.
En ze wordt niet verbitterd. Ze rekent het kwade niet toe. Dat is wat hè. Ze is niet blijde over ongerechtigheid. Maar ze is blijde met de waarheid.
Alles bedekt zij. Daar staat dat wat hier in Petersbief ook staat. Alles gelooft zij. Alles hoopt zij. Alles verdraaakt.
Zij. Eén van de eigenschappen is dus alles bedekt zij. In spreuken 10 vers 12b staat.
Liefde bedekt alle overtredingen. Precies hetzelfde. Liefde is een tegenstelling van haat. Haat veroorzaakt schade aan de ander.
Maar ook aan jezelf. Het gaat hier over zonde tussen broeders en zusters in de omgang met elkaar.
Als er moeilijkheden zijn in de onderlinge verkeer. Dan is dat zonde. Want het doel wat God heeft. De liefdesband.
Wordt niet bereikt. Maar als er liefde is. Maar als er liefde is. Die geen kwaad denkt. Die niet verbitterd wordt. Dan is God daarover verblijt. Als er liefde is.
Als er liefde kwaad ziet. Dan zal de liefde zich meteen laten voelen. En er zal zich inzetten. Om dat kwaad te overwinnen.
De liefde was de ander de voeten. Niemand van de discipelen. Wilde de ander de voeten wassen.
Maar Jezus deed het. Uit liefde. De liefde is niet blind. De liefde weet.
Dat de gemeenschap met de Heer. Bij degene die hem of haar kwaad doet. Onderbroken wordt. En dat die persoon niet gelukkig kan zijn. Degene die lief heeft.
Die zal zich inzetten. Om te verdragen. En die ander weer te helpen lief te hebben. De liefde kan het overwinnen. Er is een geweldig geheim in de liefde.
En een enorme kracht in de liefde. De liefde begraafd dingen. Zodat ze niet meer gezien worden. Want de liefde vergeeft. En de liefde geneest. En na die vergeving en genezing.
Bedekt ze. Ze bedekt de zonde. Ze maakt ze niet openbaar. Als ze niet bedekt zouden worden.
Zouden ze openbaar worden. De liefde wil dat openbaar maken. Als het enigszins kan voorkomen. Zo is de liefde de band der volmaaktheid.
Colossense 3 vers 14. Er staat. En doe bij dit alles. De liefde aan. Als de band der volmaaktheid. Waar liefde ontbreekt.
Wordt vriendelijkheid tot huigelerij. Hoe belangrijk is dat de liefde bestendig is.
Steeds aanwezig. In de onderlinge band. De liefde kun je ook noemen. Het cement tussen de stenen.
Laat je gebruiken als stenen. tot de bouw van een geestelijk huis. En dat geestelijk huis. Is het huis van de Heer Jezus. En dat huis zijn wij.
En laat je nou gebruiken als stenen. Tot de bouw. En wat moet er dan tussen die stenen? Dan moet cement. En wat is het cement?
De liefde. De liefde verbindt. De liefde geneest. De liefde heelt. En wat is dat prachtig. Want dan komt er de eenheid die God bedoelt.
In de liefde vinden we elkaar. Dan zien we daar het volgende vers. En daar staat.
Weest gastvrij jegenskander zonder morren. Gastvrijheid is in feite een andere vorm van liefde. Het Griekse woord voor gastvrijheid is afgeleid van vriendelijk zijn tegenover vreemden.
Het gaat dus om een praktische uitoefening van liefde. Liefde tegen andere kinderen van God die onze hulp nodig hebben. Als je het werkelijk uit liefde doet.
En niet uit plichtsgevoel alleen. Dan zul je het zeker zonder morren. En zonder mopperen doen. Maar als je het alleen maar doet uit plichtsgevoel.
Kan je heel gemakkelijk tot morren komen. En hier staat zo duidelijk. Dat we gastvrij moeten zijn. Zonder morren. Al die versen.
Die na het zevende vers komen. Het eerste vers. Van het einde van alle dingen is nabijgekomen. Die hebben dat eerste vers als uitgangspunt.
De dingen. Het uitgangspunt is. Het einde aller dingen is daarbij gekomen. Word dus nuchter. Wandelt op die manier.
Door de liefde. Word nuchter zodat je kunt bidden. Dat je toegang hebt. Tot die bron van God. Als we tot die bezinning en die nuchterheid komen.
En bidden. Dan komt de liefde. Dan komt de onderlinge liefde op de eerste plaats te staan. En dat is inderdaad dat cement tussen de stenen. Laten we nog even lezen.
Romeinen 13 vers 8 tot en met 10. Romeinen 13. Maar een paar plaatsen terug.
Vers 8. Zij het niemand iets schuldig dan elkaar de liefde hebben. Want wie de ander lief heeft.
Heeft de wet vervuld. Want de geboden. Gij zult niet echt breken. Gij zult niet doodstaan. Gij zult niet stelen. Gij zult niet begeren. En welk ander gebod er ook zij worden samengevat.
In dit woord. Gij zult de naaste lief hebben. Als uzelf. De liefde doet de naaste geen kwaad. Daarom is de liefde de vervulling van de wet.
Juist in dat lief hebben wordt de hele wet samengevat. Want de liefde doet de naaste geen kwaad. En die liefde voor elkaar moet ook in de praktijk gebracht worden.
Door het dienen van elkaar. Dat is nu vers 10. Dient elkander.
En ieder naar de genade gaven die je ontvangen heeft. Als goede en brendmeesters over de velelei genade gods. Gastvrij zijn uit liefde.
Was al een van die praktische uitvoeringen van de liefde. Hier gaat het om nog meer praktische genade gaven die God aan zijn kinderen geeft. Het zijn genade gaven.
Het zijn genade gaven. Geschenken. Je ontvangt ze van God. En daardoor is het mogelijk de anderen in liefde te dienen.
Dienstbaar te zijn. Juist omdat de heer Jezus zo vol liefde was. Kwam hij als een dienstknecht. Hij nam de dienstknechtgestalte aan.
En is ons mensen gelijk geworden. Heel zijn weg. Was een dienen van de mensen. In dat prachtige hogepriestelijk gebed.
Heeft hier Jezus gezegd. Ik heilig mij voor hen. Dat betekent. Ik zet mij apart voor hen. Dat is die dienstknechtgestalte.
Die voor ons kwam. Om ons zo wonderbaar heerlijk te dienen. En om dat te kunnen.
Moeten we oog krijgen voor het belang van anderen. En de liefde geeft ons daarvoor open ogen. De liefde doet ons zien wat de ander nodig heeft.
En iedere geloven heeft één of meer genade gaven. Er is niemand die niks krijgt.
En die krijgt hij van God. En daarom heeft iedereen ook een plaats in het lichaam van Christus. De genade gaven krijg je om die plaats zo in te nemen als God het heeft bedacht.
Zodat het lichaam goed kan functioneren. Hefezen 4 vers 16 zegt. En aan Christus als hoofd ontleent het hele lichaam.
Als een welsluitend geheel. En bijeengebouwde houden door de dienst van al zijn geledingen. Dus van al zijn ledematen en organen.
Naar de kracht die elk lied op zijn wijze oefent. Elk lied. Deze groei van het lichaam. Om zichzelf op te bouwen in de liefde.
Dat is een hele lange zin. Als ik de hoofdzin er even uithaal. Dan krijg je dit. Aan Christus ontleent het hele lichaam. Deze groei van het lichaam.
Om zichzelf op te bouwen in de liefde. En waardoor. Door de kracht die gegeven wordt. Aan al die onderlinge leden. Ieder lid.
Oefent het gedeelte. Van de kracht die hem gegeven wordt. Door de heilige geest. Uit. Om dat lichaam te kunnen laten functioneren. En hier zegt Peters.
Dat ieder zijn gaven moet gebruiken. Om de ander te dienen. Wij zijn geen eigenaren van ons bezit. We hebben die gaven niet gekregen.
Als die is van ons. We zijn er rentmeesters van. Ze zijn ons toevertrouwd. En een rentmeester moet verantwoording afleggen.
Van wat hem is toevertrouwd. We zijn geen rentmeesters van God. Maar we zijn rentmeesters van de genade gaven. Dat is wat anders. Dus wat dan ons is toevertrouwd.
Daarover hebben we verantwoording af te leggen. Aan onze baas. Aan God. Hoe zijn die genade gaven nou tot ons gekomen?
De heer Jezus is opgevaren naar de hemel. En gaven gaf hij aan de mensen. Dat is via de heilige geest tot ons gekomen.
Nou, een rentmeester of een beheerder. Die moet dus die verantwoording afleggen. En wij dus ook. Wij moeten van dat wat we van God gekregen hebben.
Wat ons toevertrouwd is. Zeggen wat we ermee hebben gedaan. Daarom verschijnen we eenmaal voor de rechterstoel van Christus.
Dan gaat het niet over verloren gaan of behouden zijn. Dat zijn we. Dat staat boven twijfel. Maar dan gaat het om. Wat heb je met de genade gaven die ik jou toevertrouwd heb gedaan?
Dan mogen we dan verantwoording voor afleggen. En als we daarmee om gaan gaan zoals God het bedoelt. Dan zegt hij. Goede en getrouwe dienstknecht. Ga in in de vreugde van je Heer.
Dat is toch heerlijk. En je wilt toch daar graag zijn. Dat je ook verantwoording kunt afleggen. Om dat te mogen horen. Paulus zei aan het eind van zijn leven.
Ik heb het geloof behouden. En thans ligt voor mij gereed. De krans. Want hij was getrouw geweest. In alles wat God hem toevertrouwd had.
God had hem heel veel toevertrouwd. En hij had er al zijn inzet aan gegeven. Dag en nacht was hij ermee bezig. Om die genade gaven die hem toevertrouwd waren.
Om die in te zetten. We moeten ons niet vergelijken met Paulus. Maar we mogen ons wel. Bewust zijn. Dat datgene.
Wat ons is toevertrouwd. Dat we daar eenmaal verantwoording voor afleggen. Daarom is het zo goed. Dat we die genade gaven van God gebruiken. Het woord velelei wil zeggen.
Dat er heel veel verschillende gaven zijn. En God wil die allemaal geven. Om te dienen in liefde. De ene gaven zal meer opvallen dan de ander. Maar dat maakt die gaven op zich niet belangrijker dan de anderen.
Zo is het ook in het lichaam. Er zijn hele belangrijke functies in het lichaam waar we niks van zien. De dokter met een scan misschien maar.
Maar wij niet. Dus het valt niet op. Ik moet er moeite voor doen om te achterkomen. Mijn hart nog klopt. Ik kan het hier voelen. Maar het zit diep van.
Nee binnen. En er gebeurt van alles van binnen. Waar ik helemaal geen vat op heb. Maar wat wel gebeurt. En ook noodzakelijk is. Zo is het in het lichaam van Christus ook.
Er zijn mensen. Die hun genade gaven beoefenen. Die helemaal niet opvallen. Maar God ziet het wel. Het is ontzettend belangrijk. En het zijn soms van die hele kleine dingen.
Als God je zegt. Stuur even dat kaartje naar die zieke. En je doet dat met liefde. God vergeet niets. Zelfs het glas water dat iemand met liefde geboden is.
Zou God onthouden. En het zit hem zo vaak in hele kleine dingen. Waardoor het lichaam goed functioneren kan. Dat we oog krijgen voor de dingen om ons heen.
En ik moet het eerlijk bekennen. Ik ben helemaal niet goed in datums. De datums van mijn kinderen. Wanneer ze jarig zijn. Daar moet ik al heel veel moeite voor doen.
Laat staan voor mijn kleinkinderen. Mijn vrouw is daar veel beter in. Gelukkig maar. Want anders dan. Kwam er niks van terecht. Ieder heeft zo zijn gaven en mogelijkheden gekregen.
Dat wil ik er alleen maar mee zeggen. En gebruik dat wat God je gegeven heeft. En probeer niet een ander na te doen. Of een ander voor de voeten te lopen. Of het van een ander af te pakken.
Want dan functioneert het niet meer goed. Stel dat het hart van mij zou zeggen. Ja nou wil ik even long zijn. Dat werkt natuurlijk helemaal niet. He. En dat is ook in de gemeente van de heer Jezus Christus zo belangrijk.
Dat we in ootmoed en nederigheid dat doen wat God ons opdraagt. En dan is stoelen klaarzetten net zo belangrijk.
Want het moet allemaal functioneren. En hoe beter het functioneert doordat ieder zijn plek inneemt, hoe heerlijker het is. En niemand van ons zit te wachten op een schouderklopje.
Want het gaat om iets wat je gekregen hebt. Je hoeft jij geen schouderklopje voor te krijgen. Daar krijgt God de eer voor. En vaak is het zo dat we mensen die in het openbaar optreden, dat we die dan een stukje eer geven.
Doe dat alsjeblieft niet, want die broeder zou er alleen maar hoogmoedig van worden. Dat is heel ellendig voor hem als dat gebeurt. Dat moet helemaal niet. En denk nou niet dat dat niet kan.
Want Paulus die had een doorn in het vlees. Waarom? Opdat hij zich niet te zeer zou verheffen. Want hij had zoveel genadegave gekregen. Zoveel mogelijkheden.
Zo'n diep inzicht in de geheimenissen van God. En God wilde niet dat hij onbruikbaar werd. Dus blijf jij nou maar zwak. In die zwakheid zal ik mijn kracht openbaren.
En Paulus heeft het geleerd te roemen in zwakheden. En dat doet God soms ook bij ons. Hij brengt ons in de moeilijkheden. Waarom? Om ons in afhankelijkheid te houden.
En dan leer je soms danken voor de moeilijkheden. Dan zeg je, God wat is het goed dat u dat gedaan hebt. Want daar heb ik beter zicht op waar het vandaan moet komen. Dan ben ik afhankelijker van u.
En dat is heel bijzonder. In de omgang met God functioneren de dingen totaal anders als in deze wereld. In deze wereld moet je allemaal voor de wind gaan.
Je moet het gemaakt hebben. Je moet het presteren. En ik word daar soms heel verdrietig van. En ja, ik zit ook op Facebook.
En dan zie ik soms wat er allemaal voorbij komt. En soms maken we dat gewoon verdrietig. Dan denk ik, het gaat steeds weer over die dingen die helemaal niet belangrijk zijn. En enkele broeders en zussen schrijven over de dingen die wel belangrijk zijn.
Daar ben ik dan heel blij mee. Want daar gaat het uiteindelijk om. En niet om de aandacht te vesten of we welke geweldige vakantie wel niet gehad hebben.
Of wat voor een mooie auto we wel gekocht hebben. Dat is allemaal kwak onzin. Daar hoeven we een ander niet mee te vermoeien. Maar het gaat om onze wandel met Christus.
Dat is zo wezenlijk. En voor ons komt het dan erop aan om trouw en betrouwbaar te zijn.
Een dienstknecht die niet betrouwbaar is, daar heeft de baas niet veel aan. Die is zelfs een gevaar voor zijn onderneming. En God wil graag dat we vertrouw en betrouwbaar zijn.
En God laat ons eerst trouw en betrouwbaar zijn in kleine dingen. Als we daar zijn, vertrouwt hij ons een beetje meer toe.
Iedere keer een stapje verder. Het hoeft niet allemaal in één keer. Maar wat is het heerlijk. Als God met ons verder gaat en ons gaat gebruiken met de genade gaven die hij ons toevertrouwt.
God geeft namelijk ons wat we nodig hebben om te doen wat hij wil dat wij doen. Wat hij ons opdraagt, daar geeft hij de mogelijkheden voor.
Als we het voor de eerste keer horen, denken we, oh heer, maar dat kan ik helemaal niet. Het is heel goed dat we ons dat bewust zijn. Zetten, maar ik heb je de opdracht gegeven.
En ik maak het mogelijk dat jij dat kunt. En dan krijgt God ook de eer. We moeten dus heel goed duidelijk luisteren naar wat hij ons duidelijk maakt.
En in getrouwen doen wat hij zegt. En als we dat allemaal doen, dan functioneert het lichaam. In Ephesians 4 vers 7 staat, En dan wordt ons verteld dat de heer is opgevaren naar de hoge en dat hij gaven gaf aan de mensen.
In datzelfde Ephesians 4. Gaven tot opbouw van zijn lichaam de gemeente. En hij weet wat die gemeente nodig heeft.
Hij geeft zodat het lichaam kan functioneren. En het is ontzettend belangrijk dat we ons niets aanmatigen. Dat we niets doen wat God ons niet de opdracht toegeeft.
Het is uit hem. En het is door hem. En laat het dan alsjeblieft ook tot eer van God zijn. God zorgt dat in de gemeente niemand tekort komt.
En daar gebruikt hij ons allemaal voor. Hij wil in iedere geestelijke en stoffelijke behoefte voorzien.
En dat door ons voor elkaar in te zetten. Hoe verdrietig is als we weigeren onze taak te vervullen.
Want dan gaat het ineens troef. Dan kan het lichaam niet goed functioneren. Als je een lid van je lichaam hebt.
Wat op een gegeven ogenblik pijn doet. Je krijgt een splinter in je hand. Dan is ineens al die aandacht aan die splinter. Want die doet pijn. Die moet eruit. En je bent blij als die draait.
Want dan functioneert het weer. Zodra er als het ware zand tussen de wielen komt. Gaat het mis. En daarom is het zo belangrijk dat we allemaal.
In afhankelijkheid die taak vervullen. Gelaten 6 vers 10 zegt. Laten wij dus. Daar wij de gelegenheid hebben. Doen wat goed is voor allen. Maar in het bijzonder.
Voor onze geloofsgenoten. Want het functioneren van het lichaam. Dat gaat boven alles. In vers 11. Spreekt iemand.
Dat is nu het laatste vers. Wat we nog gaan behandelen. Spreekt iemand. Laten het woorden zijn. Als van God. En dat geldt zowel voor de herders.
Als voor de leraars. Als voor de evangelisten. Ieder die woorden moet spreken namens God. Daar geldt dat voor. Woorden als van God. Het spreekt vanzelf.
Dat hun woorden moeten overeenstemming met het woord van God. Zoals we het lezen. In de Bijbel. Dat spreekt vanzelf. Want God spreekt zichzelf nooit tegen. Maar hier wordt ook bedoeld.
Dat wat gezegd wordt. Dat woorden zijn. Die God in die omstandigheden. En op dat ogenblik. Voor die mensen gesproken wil hebben. Dat betekent dus.
Dat iemand die het woord van God brengt. Heel goed moet luisteren. Naar God. Dat hij een diepe gemeenschap moet hebben met God. Een spreker kan de woorden van God ook verkeerd toepassen.
Bijvoorbeeld. Hij kan bestraffen of vermanen. Terwijl juist troost nodig is. Of bemoediging. Of onderwijzing. Of omgekeerd.
Wij mensen weten vaak niet wat er in de harten van de gelovigen of de toeders leeft. Maar daarom moeten dienstknechts van God dicht bij God leven.
En naar hem luisteren. Vaak weten we zelf niet wat de mensen op een bepaald moment nodig hebben. Maar God weet het wel. De spreker moet dus de uitdrukking geven aan de gedachten van God.
Jullie weten allemaal misschien het verhaal van Biljam. Hij was eigenlijk een profeet van God.
Maar hij wilde de woorden van God niet spreken. Hij wilde het volk van Israël vervloeken. Want dan zou hij een huis vol goud krijgen.
Van zijn opdracht geven. Maar God zei je doet het niet. Jij spreekt alleen mijn woorden. Biljam moest dus zelfs tegen zijn eigen wil alleen dat spreken wat God hem zei.
Hij probeerde het elke keer weer. En God liet hem alleen maar de woorden spreken die God wilde dat hij sprak. Nam ik in plaats van het volk te vervloeken het volk te zegenen. Dat maakte baalijk woedend.
Heb ik je daarvoor geroepen? Moet ik daarvoor mijn goud neertellen? Hoepel jij maar op. Maar God nam het Biljam uitermate kwalijk.
Dat hij dat volk niet met liefde had gezegend. Maar dat hij hem doortoen moest dwingen. Want God wilde dat het volk gezegend werd.
En daarom is Biljam daar verschrikkelijk voor gestraft. Een woordvoerder van God dient te spreken wat God wil dat gesproken wordt.
Daarom moet je ook bidden voor sprekers. Dat ze inderdaad door de Heilige Geest worden geleid om het woord van God te spreken.
En dienstknecht moet gehoorzaam zijn aan zijn opdrachtgever. De meester en de heer moeten de eer krijgen en niet de dienstknecht. De dienstknecht mag alleen doorgeven wat hij door vierde Heilige Geest ontvangt.
Want alleen dan is dat woord werkzaam. De schrijvers van het Nieuwe Testament, er staat in 2 Peter 1 vers 21, Dat is de kern van de zaak.
Dat betekent dat ze onderworpen en gehoorzaam waren. Zo sprak de Heer in de opdracht van de Vader. Hij zelf sprak alleen de woorden van God.
die zijn vader wilde dat hij spreken zou. Mijn spijzen is het doen, de wil van mijn vader. En van de Heilige Geest zegt de Heer Jezus zelf in Johannes 16 vers 13 en 14, Hij zal niet uit zichzelf spreken, maar al wat Hij hoort zal Hij spreken.
En Hij zal het mij verheerlijken, want Hij zal het uit het mijne nemen en het u verkondigen. En van wie had de Heer het mijne?
Van God zelf. U komt dus allemaal via de Vader. Via de Vader naar de Zoon, via de Zoon naar de Heilige Geest, via de Heilige Geest naar de Spreker, en via de Spreker tot jullie.
Dat is Gods weg. Daar kunnen we niet van afwijken. En dan 11b.
Daar staat, dient iemand, laat het zijn, als het kracht door God verleent. Dat is in feite hetzelfde, maar dan op het gebied van het dienen. Die tweedeling, die was al in handelingen, maakte de apostel die tweedeling al.
Daar was het dus aan de ene kant het verkondigen van het woord, de andere kant het dienen aan de tafels. Op dat in alles God verheerlijk wordt door Jezus Christus.
Dienen wordt hier apart genoemd. U kunt het lezen in handelingen 6 vers 2, waar gesproken wordt over het spreken van het woord Gods en de tafels bedienen. Hij zegt, we kunnen dat woord van God niet voor ons achtsamen, doordat we ons constant bezig moeten houden met die tafels.
Zijn die tafels niet belangrijk? Ja, die zijn maar heel belangrijk. Toch waren het maar tijdelijke tafels. De dienen was ook met de tijdelijke dingen. Het woord heeft te maken met de eeuwige dingen.
Moet er allebei gedaan worden. Uit kracht die God verleent. Dus dat dienen moet je ook niet in eigen kracht doen. Dan gaat het ook fout.
Dan wordt het plicht en dan ga je zuchten. Dan heb je er geen zin meer in. Maar als je het liefde doet, met blijdschap in je hart, is het totaal anders.
Dat is even zo belangrijk, als het spreken vanuit God. Die kracht komt dus van de Heilige Geest, die werkt in de gelovig, zodat God door de Heer Jezus Christus de eer krijgt.
Hij heeft immers ons met God verzoend. Door hem komt de eer tot God. En deze dienst, die zich niet bezighoudt met het woord, maar met die tijdelijke dingen van bedienen, van bemaarmatigheid bewijzen, van hulp verlenen, kan alleen gedaan worden door kracht uit God verleend.
En dus in afhankelijkheid, en in ootmoed, en nederigheid uit liefde. Alleen zo krijgt God alle eer die hem toekomt.
De opgave om te dienen is zo omvangrijk, zo enorm, dat het niet beperkt blijft tot de diakenen. Sommige mensen zeggen, die oudste diakenen moeten het allemaal doen.
Die zijn er voor aangesteld. Maar Peter denkt het veel breder. Allen. Allen. De opgave om te dienen is zo omvangrijk, dat het dus niet beperkt wordt tot enkeren.
Nee, we worden allemaal opgeroepen in afhankelijkheid van Gods genade ons steentje bij te dragen. Ieder, naar de mate van de genade, die God hem of haar geeft.
En dan moet je weer bij de Heer zijn. Weer bij de bron. Net zo goed als die spreker afhankelijk is van God, is die dienaar ook afhankelijk van God. Welke mensen kozen ze om te dienen aan de tafel?
Het moesten mensen zijn die vol waren van geest. Heilige geest. Want alleen dan konden ze dienen op de juiste manier. En wie was zo'n dienaar?
Stephanus. Een man vol van de heilige geest. En toen hij in getrouwen diende, aan de tafels, gaf de Heer hem ook nog het woord. Want de geest gaat altijd een stapje verder.
Vertrouwt een dienaar die trouw is, nog iets toe. En wat had die man een geloof gekregen? Zodat hij kon sterven met het oog op Jezus en dat hij Jezus zag staande terecht en zei hij van God, actief vertrokken bij de situatie van zijn dienstknecht, die in getrouwheid bad wat God hem liet bidden.
Namelijk het gebed voor zijn moordenaars. Vader vergeef het hun, want ze weten niet wat ze doen. Zo vol van de geest van Jezus was hij. En dat begon met dienen aan de tafels.
Dus denk niet dat als God je een opdracht geeft om iets te doen dat het niet belangrijk is. Het is ontzettend belangrijk. En al voordat je aan die dienst begint, zegt Heere, vul mij met uw liefde dat ik het liefde doe voor u.
Spontaan volgt dan hier tenslotte nog de lofprijsie. God aan wie de heerlijkheid is en de kracht in alle eeuwigheid.
Amen. En wat zegt Petrus daar eigenlijk mee? Hoe groot is onze God? Aan hem is de eer en de macht. Hoe belangrijk is dat te bedenken juist in de vervolgingstijd.
want die hele brief gaat over de tijd van vervolging. En als we dan bedenken dat aan hem de eer en de macht is. Dat hij alle macht heeft in hemel en op aarde.
Dat is een geweldige troost voor mensen die vervolgd worden. De Heer heeft het laatste woord. En ook aan dat lijden komt een eind. Ook dat gaat voorbij.
Tot in alle eeuwigheid betekent de volheid van een nieuw tijdperk die steeds en meer en dieper en overweldigender de rijkdom van de genade van God zal ontvouwen.
Wat gaan we nog zien van die geweldige zee van genade van God? We staan nog maar aan het begin. En zal steeds verder ontvouwen worden. Wat God in zijn liefde voor ons bereid heeft die zijn kinderen zijn.
Daarom aan hem alle eer en alle roem. Amen.