1 Petrus - vervolg

Spreker

Hein Postma

Date
Nov. 11, 2015
Time
19:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

We gaan lezen 1 Petrus 2 vanaf vers 18. 1 Petrus 2 vers 18.

En niet alleen hun die goed en welwillend zijn, maar ook die verkeerd handelen. Want dat is genade als iemand om het geweten voor God dingen verdraagt die hem pijn doen en daarbij ten onrechte leidt.

Want wat voor roem is er als u het geduldig verdraagt wanneer u zondigt en daarvoor slagen ontvangt. Maar als u het geduldig verdraagt wanneer u goed doet en daarvoor leidt, is dat genade bij God.

Want hiertoe bent u geroepen omdat ook Christus voor ons geleden heeft. Hij laat ons zo een voorbeeld na opdat u zijn voedsporen zou navolgen.

Hij die geen zonde gedaan heeft en in wiens mond geen bedrog gevonden is. Die toen hij uitgescholden werd niet terugschold en toen hij leed niet dreigde, maar het overgaf aan hem die rechtvaardig oordeelt.

Die zelf onze zonden in zijn lichaam gedragen heeft op het hout, opdat wij voor de zonden dood voor de gerechtigheid zouden leven. Door zijn striemen bent u genezen, want u was als dwalende schapen, maar u bent nu bekeerd tot de herder en opziener van uw zielen.

Het kernwoord van dit gedeelte is wees onderdanig. En dat sluit precies aan bij wat in vers 13 al was, onderwerp u.

Dat wordt hier gezegd tegen huisslaven. U kunt het ook vertalen met huisknechten.

Wees uw meesters met alle ontzag onderdanig. Ook vrijgelaten slaven werden zo genoemd. Als ze in huis dienden.

De apostel neemt helemaal geen stelling ten opzichte van de slavernij. De apostelen geven aanwijzingen aan slaven en geven aanwijzingen aan eigenaars.

Maar ze zeggen niet dat de eigenaars de slaven moeten vrijlaten. Toch is het heel duidelijk dat de slavernij in strijd is met Gods bedoeling en wil.

Het is een strijd in strijd met de waardigheid en de plaats die de mens door God in de scheppingsorde heeft gekregen. Paulus zegt in 1 Korinther 7 vers 21.

Bent u als slaaf geroepen? Dan moet u zich daarover niet bekommeren. Kunt u echter ook vrij worden?

Maak dan liever van die gelegenheid gebruik. En de Colossense 3 vers 22. Dat willen we even met elkaar lezen.

Want dan gaat het ook over de heren. Colossense 3 vers 22. Tot en met 4 vers 1.

Colossense 3 vers 22.

Slaven wezen in alles uw aardse heren gehoorzaam.

Niet met ogendienst om mensen te behagen, maar oprecht van hart in het vrezen van God. En alles wat u doet, doe het van harte als voor de heren en niet voor mensen.

In de wetenschap dat u van de heren als vergelding de erfenis zult ontvangen, want u dient de heren Christus. Maar wie onrecht doet, zal het onrecht dat hij gedaan heeft terugkrijgen.

En er is geen aanzien des persoons. Dus ook onrecht van de heren. En dan staat er in vers 1 van hoofdstuk 4. Heren, behandel uw slaven rechtvaardig.

En op gelijke wijze. U weet immers dat ook u een heren hebt in de hemelen. Met andere woorden, ook jullie moeten je gedrag ten opzichte van de heren verantwoorden.

Ze nemen dus geen stelling aan ten opzichte van de maatschappelijke instellingen. En waarom is dat eigenlijk?

Nou, de Bijbel zegt dat wij vreemdelingen op aarde zijn. Onze taak is niet de wereld te verbeteren, maar in de wereld Christus te openbaren.

Dat is een heel verschillende gedachte. Nog steeds zijn er heel wat christenen die denken dat ze die wereld moeten verbeteren.

Of dat ze hier het koninkrijk moeten oprichten dat zichtbaar is. Daar werd ook wel eens gesproken over christelijke landen. Dat klopt natuurlijk helemaal niet.

Er waren wel christenen in die landen. Misschien wel een meerderheid zelfs. Maar dat wil nog niet zeggen dat het land christelijk was. In 1 Johannes 5 vers 19 staat wij weten dat wij uit God zijn en dat de wereld in het boze ligt.

De heer Jezus kwam met een boodschap van genade tot de wereld. Wereld in de zin van de georganiseerde samenleving van mensen.

God was in Christus de wereld met zichzelf verzoenende. Hun hun misdaden niet toerekenende. Maar de wereld sloeg de uitgestoken hand van God af.

Ze kruisterden hem. Nu is er geen genade meer voor de wereld. Voor de maatschappij al zodanig.

Maar wel voor de individuen. Voor de enkelingen. Voor de wereld is er alleen nog maar het oordeel. En daar zijn we niet ver vanaf.

God probeert niet deze wereld die bewezen heeft in de macht van Satan te zijn te verbeteren. Hij wil haar oordelen.

Maar hij heeft dat tot vandaag een dag uitgesteld. Omdat hij nog mensen uit die wereld redden wil. Hij laat de wereld al zodanig dus nog in zekere zin aan haar lot over.

En dat hebben wij als zijn kinderen ook te doen. We hebben het aanvaarden dat de wereld onverbeterlijk slecht is. 1 Timotheus 2 vers 4.

Hij openbaart zich nu als de God heiland. Die wil dat alle mensen behouden worden. Hij biedt nog steeds die genade aan.

Die er voor ieder geldt. Maar de wereld als systeem is niet te redden. Hij verdraagt nu alles van de wereld totdat het oordeel komt.

Ons vers 19 sluit aan op vers 13. Daar werd gezegd dat we omwille van de heren aan alle menselijke orde onderworpen moeten zijn. En dat is dus hier ook.

Maar hoe zit dat dan bijvoorbeeld als je te maken hebt met mensen die heel occult zijn. Dan kan je daar toch niet onder onderwerpen. Nee, maar het gaat hier dus om de wereldlijke ordening in de zin van overheden.

Dus dit is de meester die ten opzichte van de slaaf. Die slaaf moet zich aan dat gezag van die meester onderwerpen. Daar ging het om. En de apostel wilde dus ook bij huisslaven en slaawinnen een positieve instelling bereiken.

Zodat ze in hun positie volhouden tot eer van God te leven. Want ze moeten immers bij allemaal de Heer Jezus Christus openbaren.

Alleen als ze in hun positie van rechterloosheid met kracht vervuld worden. Die het lijden overstijgt.

Dan kunnen ze bewaard blijven voor zelfmedelijden. En voor verbittering. Want ze werden vaak heel onterecht behandeld. Die heren die konden met die slaven doen wat ze wilden.

En er was niemand die die heer op zijn vingers zou tikken als hij dat deed. Niet dat lijden zelf is genade, maar als iemand dingen verdraagt die hem pijn doen.

En hij daarbij ten onrechte lijdt. Vers 18b. Vers 18b. Ze moesten dus ook goed en wilwillend zijn ten opzichte van de verkeerde meesters.

En dan staat er. Er staat om het geweten voor God. Je verdraagt het om Gods wil.

Je bent je bewust dat je God toebehoort en dat je hem verantwoordingsschuldig bent. In vers 19 wordt gezegd als iemand.

Daar wordt het als algemeen gezegd. Gelukkig wil God je de genade geven om te dragen en zelfs om lief te hebben als je ten onrechte lijdt.

Maar juist ook die trouwe wandel met God kon hen en kan ons in de problemen brengen.

Zo was het toch ook bij de heer Jezus zelf. Zijn zuiverheid bracht het valse aan het licht.

En zo staat er. De zijnen hebben hem niet aangenomen. Johannes 1 vers 11b. En ook staat er. De wereld heeft hem niet gekend. Johannes 1 vers 10b.

En de Romeinen 1 vers 25. Ze hebben de waarheid van God vervangen voor de leugen. En dat gebeurt nog steeds. Vers 20.

Niet alle lijden is om Christus wil. Daar staat. Want wat voor roem is er als u het geduldig verdraagt wanneer u zondigt en daarvoor slagen ontvangt.

En wanneer je het eigenlijk verdiend hebt. Er is ook lijden dus door eigen schuld. En als je daarvoor moet lijden. En dat geduldig verdraagt.

Verdient dat geen roem. Maar als je leidt. Juist omdat je goed doet. Of hoewel je goed doet. En dat in geduld. En blijvend lief hebben verdraagt.

Dan is dat genade bij God. Het gaat erom vol te houden het goede te doen. Ook onder dat onrechtvaardige lijden. En daar staat er in vers 21.

Hier toe zijn wij geroepen. Het is een opdracht. Hier toe zijn we geroepen. Het is een opdracht.

Het is onze taak. Bedoeld is niet dat we goed roepen zijn om te lijden. Maar om het goede te doen onder lijden. We zijn steeds weer geroepen om in alle omstandigheden het goede te doen.

Wat kan dat geweldig helpen? Als we begrijpen dat we ook in de situatie van het ontrechte lijden. De opdracht van God herkennen. En kunnen vervullen. En dan zie je dus dat mensen die ontrecht in de gevangenis zitten.

Blij kunnen zijn. Dat ze zich kunnen buigen onder de omstandigheden. En dat ze God blijven dienen. Zoals Paulus en Silas in de nacht Gods eer zongen.

Daarmee wordt tegenover alle schuld en onrecht in de wereld een hele nieuwe gezindheid getoond. En die gezindheid die overwint.

En die gezindheid daar komt het alleen maar toe. Als we diep genoeg verankerd zijn in het nieuwe leven.

Als we dat leven van Christus in ons hebben. Want Hij was zo. Daarom wordt hier de Heer Jezus Christus onszelf voor ogen geschild.

Vers 21b. Er staat omdat ook Christus voor ons geleden heeft. Hij laat ons zo een voorbeeld na.

Opdat u zijn voetstappen zou navolgen. Heel veel mensen accepteren wel dat Hij voor hen geleden heeft.

Maar Christus als voorbeeld. Dat moet worden nagevolgd. Dat vergeten ze. En anderen prijzen Hem juist als voorbeeld.

Maar denken dat het lijden voor hen niet nodig is. We hebben beide nodig. Het voorbeeld.

Zodat we weten hoe we moeten leven. En zijn kracht die ons bevrijdt. Tot die nieuwe levenswandel. We hebben het allebei heel hard nodig. En er staat ook Christus heeft voor ons geleden.

Wat hebben we toch. Een geweldige heerlijke Heer. Hier leidt de Heer voor zijn knechten. Juist dit lijden is bij Jezus het grootste.

Wat een geweldig voorbeeld. Het is belangrijk. Dat we tweevoudige goed voor ogen hebben. Christus heeft voor ons geleden.

Opdat wij in zijn voetspoorden zouden wandelen. En opdat we voor de gerechtigheid zouden leven. En dat vindt u in vers 24. Het gaat om het leven.

Om de juiste houding. In het lijden. En in het leven van elke dag. De wereld noemt het dwaasheid. Ze wil niet.

Over zichzelf heen laten lopen. Voor het natuurlijke hart is het te moeilijk. Vooral als de onrechtvaardigheid. Een godsdienstig karakter krijgt.

Het is dan ook niet onze menselijke kracht. Maar de heilige geest die in ons woont. Die er ons toe in staat stelt. Hij maakt ons tot beelddragers van Christus.

En hij doet dat tot eer van God. We nemen hier op plaats in deze tijd.

De plaats van verwerping met hem in. Zijn we bereid. Met hem buiten de lege plaats te gaan.

Fie de Pensee 1 vers 29. Want aan u is het uit genade gegeven. In de zaak van Christus. Niet alleen in hem te geloven. Maar ook voor hem te leiden.

Zo zijn we getuigen van God op aarde. In het verzoenend lijden. Kunnen we de Heer niet volgen. Maar wel in het lijden.

Om de verwerping. De haat van de wereld. De verwerping. Van de gerechtigheid. Hij is daarin het levende voorbeeld.

Het hele leven van de Heer Jezus. Op aarde was één lijden. Een onreine aarde. Voor een volkomen rein iemand.

Zondige wereld. Verzocht door de Satan. Voortdurend belaagd door valse mensen. Geen plek. Zwerver zijn. Armoede. Honger.

Ziekte. De Heer. De Heer voelde alles veel dieper dan wij. Omdat zijn gevoelens niet waren afgestomd door de zonde. En hij was liefde.

En waar zijn schepselen. Die hem dat alles aandeden. 2 Korinther 5 vers 1.

21. Hem die geen zonde gekend heeft. Hij is in alles. Op dezelfde wijze als wij verzocht. Maar zonder te zondigen.

Hebreeu 4 vers 15. Vers 22 zegt hier. Die geen zonde gedaan heeft. En in die mond geen bedrog gevonden is.

Laten we eens even kijken naar Psalm 32. De eerste twee versen. Want daar staat precies hetzelfde. Maar dan over een mens gezegd.

Psalm 32. Welzalig is hij wie de overtreding vergeven.

En waar wie de zonde bedekt is. En nu komt het welzaal de mens. Wie de heren de ongerechtigheid niet toerekent. En in wiens geest geen bedrog is.

Zonde en bedrog gaan heel vaak samen. Hand in hand. De heer Jezus was volkomen zuiver. In al zijn bedoelingen.

Alles wat hij zei en wat hij deed. Strook te voorkomen met elkaar. Er was niets oneerlijk zien. En dan zegt hij welzalig.

De mens. Als je ongerechtigheid niet wordt toegerekend. Dan ben je net zo rein als. Jezus.

En welzalig hij. In wiens geest geen bedrog is. Hoe kan dat alleen. Als de geest van Jezus in je woont. En dat is het geweldige.

Dat de heer Jezus. Dat wat hij bezit. Aan ons wil geven. De heer Jezus kon zeggen.

Johannes 8 vers 46. Dan zegt hij. Wie van u overtuigt mij van zonde. Wie kan hem dat nazeggen. Alleen hij kon zoiets vragen.

In Johannes 8 vers 29. Hij kon zeggen. Ik doe altijd wat de vader welgevallig is. Hij heeft dat gedaan. Tot en met zijn sterf aan het kruis. En juist daarom kon God de vader.

Welwaar gaan in hem hebben. We hebben gelezen. In wiens mond geen bedrog gevonden is.

En dat woordje gevonden. Dat spreekt van een onderzoek. Hoe vaak hebben ze hem niet willen vangen op zijn woorden. Maar het was altijd te vergeefs.

In onze wereld. Van onoprechtheid. En wantrouwen. Is het van geweldige betekenis.

Want wat een tegenstelling. Er is niets reiner. En niets dat een mens. Zedelijk meer verheft. Dan altijd God te gehoorzamen.

En dat deed hij. En wij mogen in zijn voetsporen treden. Vers 23.

Die toen hij uitgescholden werd. Niet terugschold. Daar zie je nou precies. Wat hij ons. En die slaven opdroeg.

Hoe erg ze ook scholden en smaarden. Hij scholdt niet terug. Geen vergelding. Hij leed door hun onrechtvaardige en gruwelijke behandeling.

En toch dreigde hij niet. In plaats daarvan. Bad hij aan het kruis. Lukas 23 vers 34.

Vader vergeef het hem. Het was geen passiviteit. Het was geen zwakheid.

Nee hij gaf het over. Aan hem die rechtvaardig oordeelt. Hij hield het niet in zijn hart. Het was actief handelen.

Een geestelijk overwinnende reactie. Het is alleen mogelijk voor iemand die met God rekent. Anders kun je het niet. God die altijd boven de situatie blijft staan.

En op zijn tijd zal ingrijpen. God is het die rechtvaardig oordeeld. Oordelen is ook met macht ingrijpen.

Aan hem heeft Jezus zijn zaak toevertrouwd. En het is Gods wil dat wij dat ook doen. God kan ook nu in een situatie machtig ingrepen.

En uit lijden, uit een kruis, overwinning voort laten komen. Wat van een prachtig voorbeeld hebben we daar bij Jozef. Jozef die zo onrechtvaardig behandeld werd.

Elke keer opnieuw. En elke keer opnieuw. Draaide God de boel om. Ze hadden hem in de put gegooid. Ze hadden hem een sla verkocht.

Hij komt bij Potiphar. En God verhoogde hem in het huis van Potiphar. Dan wordt hij weer onrechtvaardig beschuldigd. Komt in de gevangenis. En weer.

Grijpt God in. En uiteindelijk wordt hij onderkoning van Egypte. En mag hij zijn broeders en vader redden. Van de ondergang.

Maar ook in het Nieuwe Testament komen die dingen voor. Peters die in de gevangenis zit. En dreigt net als Jacobus onthoofd te worden. Maar die uit de gevangenis bevrijd wordt.

Elke keer weer opnieuw. Is het God die. Op zijn manier ingrijpt. En dat is zo heerlijk.

Dat we het over mogen laten aan God. De heer Jezus nam alle dingen uit Gods hand. Hij beoordeelde ze niet. Maar hij liet het oordeel over aan hem die rechtvaardig oordeelt.

Als wij dat ook doen. Is de angel van het lijden weg. We laten alles over aan onze vader.

En nemen het uit zijn hand. Dat is niet altijd makkelijk. Dat kan heel moeilijk zijn. Maar dan mag je bidden om genade om het te kunnen doen.

Een prachtig voorbeeld in de Bijbel is van David. Als David moet vluchten voor Absalom.

Dan is er een man Simei. En die begint David uit te vloeken. En te tieren. En David reageert daar heel apart op.

Zullen we het eens lezen? Vindt dat in 2 Samuel 16 vers 9 tot 12. Hij goorde stenen naar David.

Hij zei de vreselijkste dingen. En al vloekend kwam hij dichterbij. En dan staat er ineens. Toen zei Abisaï de zoon van Seroeja. Tegen de koning.

Waarom zou deze dode hond mijn heer de koning vervloeken? Laat mij toch oversteken en hem de kop afslaan? Maar de koning zei. Wat heb ik met u te maken zonen van Seroeja?

Ja laat hem vervloeken. Want de heer heeft tegen hem gezegd. Vervloek David. En wie zou dan zeggen. Waarom hebt u dat gedaan? Hij neemt dus die situatie uit de hand van God.

Verder zei David tegen Abissie en tegen de al zijn dienaren. Zie mijn zoon die uit mijn lichaam is voortgekomen. Staat mij naar het leven. Hoeveel te meer dan u deze ben je me niet. Laat hem begaan en mij vervloeken.

Want de heer heeft het hem gezegd. Misschien zal de heer mijn ellende aanzien. En zal de heer mij het goede weer teruggeven. In plaats van zijn vervloeking van deze dag.

Zo ging David met zijn mannen zijn zweegs. Terwijl Simee al vervloekend meeliep. Langs de flank van de berg aan de overkant van hem. Vanaf de overkant van hem.

Met stenen gooide en stof op birp. Dus David neemt het recht niet in eigen hand. Maar hij neemt het uit de hand van de heer.

Zelfs dat hele. Hij had er zo menselijk wijs gesproken. Een einde kunnen maken. Maar hij deed het niet. En daarin was David de juiste beelddrager.

En ook Paulus doet het. Laten we nog eens lezen in 1 Corinthe 4 vers 3, 4 en 5. 1 Corinthe 4.

Die Corintheers die hadden de nodige kritiek op Paulus.

En dan zegt hij. Maar het betekent zeer weinig voor mij dat ik door u beoordeeld word of door enig menselijk oordeel. Ja, ik beoordeel ook mijzelf niet.

Want ik ben mij van niets bewust. Maar daardoor ben ik nog niet gerechtvaardigd. Wie mij echter beoordeeld is.

De Heere. Oordeel daarom niets voor de tijd. Totdat de Heere komt. Hij zal ook wat in de duisternis verborgen is aan het licht brengen.

En de voornemens van het hart openbaar maken. En dan zal ieder van God lof ontvangen. Dus Paulus zegt. Leg het in de handen van God.

En dat is zo belangrijk dat we dat leren. Het in de handen van God te leggen. Dan gaan we naar vers 24.

Die zelf onze zonden in zijn lichaam gedragen heeft op het hout.

Opdat wij voor de zonden dood voor de gerechtigheid zouden leven. Door zijn striemen bent u genezen. Peters haalt hier met eigen woorden.

Dus het is niet letterlijk. Maar hij had met eigen woorden. Je zaai je 53 aan. Versen 4, 5, 11, 12.

De Heer Jezus is de knecht. Met een hoofdletter. Die plaatsvervangend voor alle leed. En zijn leiden is onvergelijkbaar. Onvergelijkbaar. Hij heeft zelf onze zonden in zijn lichaam op het hout gedragen.

Hiermee wordt Jezus niet... Niet de bevatte liefde die wordt ermee uitgedrukt.

Hij heeft zelf onze zonden op het hout gedragen. Hoe kun je dat bevatten? Wat een liefde. Zijn plaatsvervanging is in jou en in mijn plaats.

Niet wij zelf hoeven die eeuwige straf voor onze zonden te ondergaan. Omdat hij het in onze plaats droeg. Er staat gedragen.

Een woord dat ook gebruikt wordt voor een slaaf die een zware last draagt. En daaronder... Ontveld raakt.

Die last is zo zwaar dat zijn huid kapot gaat. Zo heeft Jezus zich afgebeuld met onze zonden. Als een slaaf moest Jezus zijn mattelaars werktuig zelf dragen.

Als een slaaf werd hij op dat mattelhout verhoogd. En heeft het in zijn lichaam gedaan. Hij moest zich met onze zonden eenmaken.

Dat betekent dat zijn lichaam de straf van God over de zonden mee ondergaat. Zodat hij daarbij zwaar gewond en gebroken werd.

Het hout wat hier genoemd wordt betekent het kruis. En wie aan het hout werd gehangen, werd daardoor uitgestoten uit de mensheid. En werd vervloekt.

Deuteronomie 5 vers 21. En gelaten 3 vers 13. Vervloekt is een ieder die aan het hout hangt.

Gelaten 3 vers 13. En Deuteronomie? Deuteronomie 5 vers 21. Er staat erop dat wij voor de zonde dood voor de gerechtigheid zouden leven.

Als dat doel niet bereikt wordt, zou het offer van de heer Jezus te vergeefd zijn geweest. Voor de zonde dood is een hele radicale sterke uitdrukking.

Een gestorvene is niet meer aanspreekbaar. De zonden druk onze vele dagelijkse zonden uit. Paulus zegt in Romeinen 6 vers 2.

Hoe zullen wij die aan de zonde gestorven zijn, daarin nog leven? Voor de zonde dood zijn betekent ook van de zonde bevrijd zijn.

Alleen wanneer mensen van de zonde zijn bevrijd en van losgekomen, zijn ze in staat vrij in hun relatie tot God te zijn. Alleen zo kunnen we voor de gerechtigheid leven.

Gerechtigheid is het tegenovergestelde van de zonde. Je kunt alleen het ene of het andere leven. Zoals zonde het grondprincipe is van de van God losgeraakte wereld, zo is gerechtigheid het grondprincipe van God en de zijne.

Als we voor de zonde gestorven en nu voor de gerechtigheid leven, past op ons het woord door zijn striemen bent u genezen.

De striemen zijn door slaan veroorzaakte wonden.

Het tegengestelde bij die plaatsvervanging is dat de gezonde Jezus verwond werd en door de wonden de zieken geneest.

Dat mochten ook in het bijzonder de christen slaven bedenken die vaak werden geslagen.

Zij mochten weten dat zij de echte genezing bezaten, ook als ze door mensen verwond werden.

Zo moeten ook wij leren God in het centrum van ons denken te hebben. Wie vergeving heeft en overwinning over de zonde is werkelijk geheeld door God.

We hebben nu twee gevolgen gezien van het werk op het kruis. Het eerste is voor onze schuld.

Daar is de betaling voor geschieden. Die heeft hij gedragen. En ten tweede voor onze toestand van ellende. De bevrijding van onze ziekte. Van onze zonde.

Van onze oude mens. En dan ten slotte het laatste vers. Want u was als dwalende schapen.

Maar nu bent u bekeerd door de herder en opziener van uw zielen. Hier wordt Jezaja 53 vers 6 weergegeven.

In eigen woorden. Een verdwaald schaap heeft heel zijn bescherming verloren. En is daardoor zelf verloren.

Hij is overgeleverd. Aan alle vijandelijke machten. En dat is de diepste ellende van de van God vervreemde mens. Op zichzelf aangewezen.

Overgegeven aan de machten van het verderf. Zonder Jezus is u hopeloos. Aan het verderf van de zonde. De dood en het oordeel overgeleverd. Maar zegt Peters.

U bent nu bekeerd. Tot de herder en opziener uw zielen. U kunt ook zeggen de hoeder van uw zielen. Bekeerd tot de herder.

Die hem persoonlijk aanneemt. Nu zijn ze niet meer verstrooid. Ze hebben broeders. En zusters. En er is een hele grote omkeer in hun leven gekomen.

Door de bekering. En bekering is niet passief. Er zit het antwoord op de roepstem van God. De mens wordt niet tegen zijn wil bekeerd.

Hij wordt geroepen om zich in zijn vrije wilsbeschikking te bekeren tot de goede herder. Alleen waar die bekering duidelijk is. Kan het komen tot een echt leven.

Met en door de Heer Jezus Christus. Hoe duidelijk en zeker wordt dat hier gezegd. Van alle gemeenteleden wordt de bekering als feit hier vastgesteld.

Zij, wij bekeren ons en God doet ons wedergeboren worden. En zo worden we met Jezus verbonden. De herder en opziener van onze zielen.

En wat is dat heerlijk. Dat hij de herder en de opziener van onze zielen is. Want dan bewaart hij ons. Dan kan hij ons voor struikelen behoeden.

Dan kan hij ons veilig thuis brengen. En hoe spoedig Zal dat niet kunnen zijn. Dat de Heer Jezus terugkomt.

Ik kreeg een mailtje in mijn box. Dat zet je dan wel weer aan denken. Dat een hele bekende rabbijn in Israël. Die heeft nu overal verkondigd.

Dat de Messias komende is. En dat hij onder hen is. Maar dat betekent de valse Messias.

Onder ons kan hij niet zijn. Want hij komt op de olijfberg. Dat zou die rabbijn moeten weten. Maar ze verwachten een Messias.

En hij zegt. Het komt heel gauw. En hij heeft allerlei mensen aangeraden. Om maar zo snel mogelijk naar Israël te komen. Dan kun je het meemaken. En wij.

Verwachten de Heer Jezus. Die ons op komt te halen. Om naar huis te brengen. En die twee dingen. Die komen vlak bij elkaar uit. Als de Heer Jezus ons wegneemt.

Op een baard zicht die antichrist. En dat is verschrikkelijk moeilijk. Dat je weet dat dat nog eerst zal gebeuren. Dat dat nog. Dat vreselijke.

Voor Israël zal gebeuren. En dat moet iemand zijn. Die voor hen aanvaardbaar is. Antichrist toch niet? Ja. Want anders kunnen ze er geen verbond mee slaan.

En dat doen ze. En hij. Geeft hen. In dat verbond. Het recht om de tempel te herbouwen.

Hij geeft hen ook. Belooft hen de vrede. En waar verlangt dat volk nu meer naar dan de vrede? Wanneer kunnen we alleen bewaard worden voor het valse?

Wanneer het echte omarmen. Het echte omarmen. En zo zijn er vele joden die vandaag aan de dag de Heer Jezus zien als hun Messias. En die zullen met hem in de lucht hem tegemoet gaan.

Samen met ons. En we zijn zo dankbaar dat zo velen nu de Messias vindt. Want dat is onze enige redding voor hen en voor ons. En de Heer Jezus heeft gezegd.

Ik heb een kudde hier. Maar ik heb ook een andere kudde. En het wordt één kudde en één herder. En hij brengt die hele kudde veilig thuis. En als dat gebeurd is.

En dat verschrikkelijker komt. Waardoor Israël gelouterd wordt. Uiteindelijk is het een louteringsproces. Zal er op een gegeven moment gans Israël behouden worden. Omdat ze de goede aannemen.

Maar dat is weer het overblijfsel. Dat is elke keer zo moeilijk dat het het overblijfsel is. Maar God kan niet anders. Hij kan niet ontrouw worden aan zichzelf.

Of aan de Heer Jezus. Hij kan hen geen andere wegen bieden. Er is maar één weg en dat is de Heer Jezus. En daarom heeft de Heer Jezus hen zo gevaarschuwd.

Mij neem je niet aan. Maar in ander die in zijn eigen naam komt zul je aannemen. Dat is dat verschrikkelijke wat nog komen moet. En wij mogen de Heer tegemoet gaan in de lucht.

Om daarna met de Heer Jezus terug te komen. En dan komt hij terug op de olijberg. En dan zullen ze zien wie het werkelijk is. En dan komt dat geweldige verdriet over dat hele volk.

Dat ze gaan zien. Hij is het. En we hebben hem niet toen herkend. En dan zullen ze over hem wenen en rouw dragen als over een eerstgeborene.

Zoals het in Egypte in de tijd was. Toen zullen ze rouwen over de Heer Jezus. En dan zullen ze als volk tot geloof komen.

En dat moet geweldig wezen. En dan zal eens allemaal alles gebeuren waar de Heer Jezus recht op heeft. Dan krijgt hij het land. Omdat hij een zoon van Abraham is.

Dan krijgt hij de troon omdat hij een zoon van David is. Dan krijgt hij uiteindelijk de hele aarde. Omdat hij de zoon van God is. En dat is het heerlijke.

Dat de Heer Jezus alles in handen krijgt. En hij heeft toen al gezegd. Mij is gegeven alle macht in hemel en op aarde. En die gaat hij dan zichtbaar uitoefenen.

En daar kijken wij naar uit. Daarom nu trouw volgen de Herder en Hoeder van onze zielen. Zullen we elkaar danken?