1 Petrus - vervolg

Spreker

Hein Postma

Date
May 27, 2015
Time
19:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Als we bijbel gaan lezen, dan vragen we ons vaak af wat gaat God ons zeggen in dat gedeelte wat we gaan lezen.

Dat is in ons persoonlijk lezen zo en dat is ook soms als we met elkaar lezen. En wat ook heel goed is om te doen voordat je gaat lezen, je af te vragen ben ik nog afgestemd op dat wat God zo graag wil.

Dat is het plan van God, wat is Gods voornemen. Het gaat eigenlijk nog veel meer om God dan om ons.

Maar als wij God zoeken, zorgt Hij voor ons. Dat is toch geweldig. En dat is het heerlijke wat ook vanavond naar voren komt, dat is in het gedeelte wat we in Peters gaan lezen.

Dat is dat daar het plan van God tot uitdrukking wordt gebracht. Wat God met ons bedoelt. En dat is nogal wat.

En daarom gaan we dat nu samen lezen en dan vragen we ons dat zelf af, wat zou God hiermee bedoelen. En ik hoop dat ik het kan uitleggen en dat jullie het begrijpen.

Want het is heel bijzonder dat plan van God. We gaan dus lezen in het tweede hoofdstuk van de eerste Petersbrief.

En we waren gekomen tot en met vers 3.

En we lezen dus bij vers 4 van 1 Peters 2. En komt tot Hem. De levende steen.

Door de mensen wel verworpen, maar bij God uitverkoren en kostbaar. En laat u ook zelf als levende steen gebruiken voor de bouw van een geestelijk huis.

Om een heilig priesterschap te vormen. Tot het brengen van geestelijke offers. Die goden welgevallig zijn. Door Jezus Christus. Daarom staat er in een schriftwoord.

Zie ik leg in Sion een uitverkoren en kostbare hoeksteen. En wie op hem zijn geloof bouwt, zal niet beschaamd uitkomen. U dan die gelooft, geldt dit kostbare.

Maar voor de ongelovigen geldt de steen die de bouwlieden afgekeurd hadden. Die is geworden tot een hoeksteen. Een steen des aanstootst, een rots der ergenis.

Voor hen die zich daaraan in hun ongehoorzaamheid aan het woord stoten. Waartoe ze ook bestemd zijn. Gij echter zijt een uitverkoren geslacht.

Een koninklijk priesterschap. Een heilige natie. Een volk goden ten eigendom. Om de grote daden te verkondigen van Hem. Die u uit de duisternis geroepen heeft dat zijn wonderbaar ligt.

U eens niet zijn volk. Nu echter gods volk. Eens zonder ontverming. En nu in zijn ontverming aangenomen. Ik zou graag beginnen even met het laatste versje van de vorige keer.

En daar staat in vers 3. Indien gij geproefd hebt dat de Heer de goede tieren is. Als een kindje, een baby, proeft.

Wat gaat het dan doen? Even proeft het en dan gaat hij drinken. Volop. Want het smaakt naar meer.

En dat is het wonderlijke met Gods woord. Als je geproefd hebt dat de Heer de goede tieren is. Dat hij genadig is en barmhartig is. Dan wil je meer.

Steeds meer van die genade en die goede tierenheid van God mogen ontvangen. En dat zie je ook bij mensen die pas tot geloof komen.

Dat ze dan ineens een honger krijgen naar het woord van God. Het zou niet normaal zijn als dat niet zo was. Normaal is als je proeft. Dan wil je meer.

Als je iets heel lekkers proeft. Dan wil je dat smaak naar meer. Nu gaat het hier bij vers 4 gaat hij ineens over op een heel ander beeld. In de Bijbel worden veel beelden gebruikt.

En het is niet altijd makkelijk. Om dat beeld te verstaan. Hier gebruikt het apostelbeeld. Het is een beeld dat al veel vaker in de Bijbel is voorgekomen.

In het Oude Testament wordt het telkens weer gebruikt. Daar staat en komt tot hem de levende steen. Een steen is van zichzelf meestal een dode steen.

Hier wordt gesproken over een levende steen. En dat is best heel bijzonder. Dat betekent dus dat het geestelijk moet verstaan worden.

En niet met een letterlijke steen wordt wordt vergeleken. En dan zegt hij. Dat hij nu iets gaat als vader zeggen.

Over een gebouw. Van God. Dan moet je eerst begrijpen. Dat God altijd het plan heeft gehad. Om bij de mensen te willen wonen.

In het paradijs. Was er communicatie tussen God. En Adam. Maar dat is.

Voor het grootste deel. Verloren gegaan. Kapot gegaan. Door de zonde. En diegenen die dan werkelijk God zochten. Die hadden weer een stukje communicatie met God.

En toen God. En ik ga nu met grote stappen er doorheen. God zijn eigen volk riep. Toen wilde God bij die mensen wonen.

En daarom zei hij. Bouw een tabernakel. Naar het hemelsmodel. Dan kom ik midden tussen jullie inwonen. Maar dat was een hele riskante onderneming.

Want toen God al zwaarde. Naar het volk toekwam op de berg. Toen mocht niemand die berg aanraken. Want ze waren volkomen zondig. Daar zouden ze sterven. Daar konden ze niet aan. Dus moest God het zo maken.

Dat ze niet direct met hem in contact kwamen. Want anders zouden ze sterven. En daarom weten we dus dat. Het heilige.

Alleen maar was voor de priesters. En het heilige der heiligen. Maar eenmaal in het jaar voor de hoge priest. En dan onder hele speciale omstandigheden.

En het was ook nog. Een hele riskante onderneming. Want die hoge priester. Die had aan zijn kleed allemaal belletjes. En in later tijd.

Hebben ze zelfs. Een touw aan zijn been gebonden. Voor het riskante. Dat als hij er niet levert uit zou komen. Dat ze dan hem daaruit konden trekken. Dus het was een hele.

Ingewikkelde zaak. Om tot God te komen. En God wilde juist. Heel dicht bij de mensen zijn. En nu komt dit hier.

Dan zegt hij. En nu zijn we in het Nieuwe Testament. Kom tot hem. De levende steen. Jullie weten allemaal.

Eerst was het de manakel. Toen kwam de tempel. God was in die tempel. Maar ten dagen van de Heer Jezus. Hoe zat het toen met die tempel? Dat denken veel mensen vaak niet aan.

Maar met die tempel was iets heel vreemds aan de hand. Want er ontbrak iets. Iets wezenlijks aan die tempel. De heerlijkheid van de Heer.

Was er niet in. Wat we wel de Shegena noemen. Dus God was eigenlijk helemaal niet in die tempel. De ark was er ook niet. Moet je je voorstellen dat dat voorhangsel scheurt van boven naar beneden als de Heer Jezus sterft.

En dat is niks. We zien de ark wel een keer weer.

In de openbaring komt hij terug. Maar dan is hij in de hemel. Want daar is de werkelijke tabernakel. Is in de hemel. Die ark was op aarde een afbeelding voor de troon van God.

Maar dan moest eerst verzoening gedaan. Want dan wilde je God kunnen naderen. En dan staat hier iets heel bijzonders.

Er staat kom tot hem de levende steen. Dan wordt de Heer Jezus in heel het oude testament telkens weer die steen genoemd.

De Heer Jezus zelf haalt het aan. Hij zegt het tegenover. Ze hebben jullie het nooit gelezen. Zegt hij. Wat er staat.

En nu zegt Peter is hier. Kom tot hem. Dat betekent eigenlijk. Hij vraagt aandacht. Hij zegt kijk wat er gebeurt.

In Isaiah 28 vers 16. Daar lezen we bijvoorbeeld. Zie ik leg in Sion een steen ten grondslag.

Een beproefde steen. Een kostbare steen van een vaste grondslag. En Paulus haalt dat vers aan.

En zegt. Zie ik leg in Sion een steen. Des aanstootse rots der ergernis. Wie op hem zijn geloof bouwt. Zal niet beschaamd uitkomen. Telkens weer die steen.

En Daniel had het ook al over die steen gehad. Want in dat enorme visioen van Nebuchadnezzar. Was aan het eind. Een steen.

Die door geen mensenhand werd losgemaakt. En die dat hele beeld verplettert. Dat betekent. Alle koninkrijken van de aarde.

Alle wereldrijken. En ineens. Weg. En wij weten wie die steen is. Het volk Israël had al geleefd vanuit die steen.

Want die rots die met hem meeging. Dat was Christus. Staat in het Nieuwe Testament heel duidelijk gezegd. God wilde dus iets totaal nieuws.

Iets totaal anders. Dan die tempel. Met mensenhanden gemaakt. Ik woon niet in een huis.

Met mensen. Van mensenhanden gemaakt. Zegt God. Dus er moest iets heel anders komen. Waardoor God met die mens gemeenschap kon hebben.

Communiceren kon. En daarom legt hij hier. Die hele bijzondere steen neer. En zegt hij.

Kom maar naartoe. Hij is wel door de mensen verworpen. Op een andere plek staat.

Hij is door de bouwlieden verworpen. Die waren eigenlijk de bouwlieden. Dat waren eigenlijk de leiders van het volk Israël. Die moesten bouwen. Maar ze keurden de steen af.

Ze gooiden de steen weg. En ze hebben dat heel duidelijk gezien de apostelen. Dat dat was in de kruisiging. Dat de Heer Jezus.

Werd gekruisigd. Terwijl hij in feite de van God gegeven steen was. Waarop gebouwd had moeten worden. En dan zit hij in de levende steen.

Hij is niet dood gebleven. Hij is opgestaan. En zijn apostelen hebben daar heel duidelijk in gezien. Dat God zelf die steen daar legde.

In Sion. Sion is eigenlijk een andere benaming voor Jeruzalem. Daar legde God de steen neer. En nu staat hier zo prachtig een aanhaling.

Uit het Oude Testament. Maar dan het Griekse Oude Testament. Je hebt een Hebraeus Oude Testament. Maar het is later in het Grieks vertaald. En hier wordt een aanhaling gehaald.

Uit de Septuagint. Dat is de Griekse vertaling van het Oude Testament. En dan staat hier. Zo prachtig. Dat als je dus naar die steen komt.

Door de mensen wel verworpen. Maar. Bij God uitverkoren. En kostbaar. En even verder in vers 6 lezen.

Wie op hem zijn geloof bouwt. Zal niet beschaamd uitkomen. En dan moet je eigenlijk een klein beetje de geschiedenis van Israël begrijpen.

Wil je begrijpen waarom dat zo aangehaald wordt. Want God wilde eigenlijk met Israël bouwen. God had Israël uitgekozen als.

Zijn volk bij uitstek. En wat moest dat volk zijn? Een priestervolk. Een priestervolk voor de hele wereld.

Maar helaas. Dat priestervolk faalde daarin. Al heel gauw kon God zijn allemaal niet gebruiken. En toen heeft God één stam.

Uitgekozen voor levieten. En priesters. Wat had God gedaan? Hij had ze apart gezet. Waarvan wilde hij ze apart zetten?

Van alle afgoderijen wat in die wereld was. Het was een volk speciaal voor God. Zijn volk. En toen dat volk door ongehoorzaamheid niet meer als Gods volk kon worden gebruikt.

Voor het doel waarvoor God het bestemd had. Toen moest God dus een andere weg kiezen. En hij kiest iemand uit dat volk.

Zijn eigen zoon die vanuit dat volk geboren wordt. En hij legt die als een kostbare steen neer. En zegt. Bouw nou op hem je geloof. En laat jezelf bouwen.

Tot een geestelijk huis. Waarin ik kan wonen. Want God is nog steeds niet van dat plan weg. Dat hij wil wonen bij de mensen.

Hij wil wonen bij jou en bij mij. En dat is alleen maar mogelijk. Als eerst het fundament gelegd wordt. Van die kostbare steen.

En die andere steen. Die van zichzelf uit volkomen dood zijn. Eerst tot leven gewekt worden. God bouwt alleen met levende stenen.

Iemand die niet op het Heer Jezus geloof heeft gebouwd. Kan dus niet worden ingevoegd. In dat prachtige bouwwerk. Wat God bedoelt. Het is zelfs zo.

Dat God het zo bedoelt. Dat iedere steen. Die levend gemaakt is door de Heer Jezus. Dat zijn geest daarin komt wonen.

Zodat die steen op zich al een tempel is van God. Dus God bouwt een heel bouwwerk. Van al de stenen die eigenlijk ook tempeltjes zijn.

Van de Heilige Geest. Wat een fantastisch gedachte. Wat een geweldig voornemer van God. En wat wil God dan.

Waarom bouwt hij dat prachtige bouwwerk? Hij wil dat dat hele volk. Wat dan. De tempel vormt.

Tegelijk ook het nieuwe priestervolk is. Het priestervolk. Voor de wereld.

Dat was Gods plan ook met het volk van Israël. Maar hij kon het niet uitvoeren. En daarom moest de Heer Jezus zoeken.

Naar een andere weg. Een andere mogelijkheid. En die andere mogelijkheid kwam daarin. Dat hij zelf. Zich beschikbaar stelde. Om die levende steen te worden.

Die het fundament werd. Van een nieuw gebouw. Toen de Heer Jezus op aarde was. Woonde de heerlijkheid van God. Niet in de tempel. Maar in de Heer Jezus. En hij heeft het laten zien.

Op de berg. Aan zijn meest intieme discipelen. Die zagen het. Die zagen de heerlijkheid van God. Dat het licht werd. Lichter dan de zon. Maar de Heer Jezus kon dat geweldige pas aan ons meedelen.

Door die weg van kruising en opstanding te gaan. Zo kon hij meer levende stenen maken. En als jij dus door de Heer Jezus.

Tot nieuw leven bent gekomen. Ben je een buitengewoon begenadigd mens. Waar God mee communiceert. Waar God inwonen wil.

Die God gebruiken wil. Tot de bouw van dat geestelijke huis. En om gebruikt te worden. Om die priesterdienst te doen.

Mag ik u eens vragen. Als je nadenkt over wat de taak van een priester is. Wat moet een priester doen? Een priester in het oude testament moest offers brengen.

Maar het waren offers van dieren. Het waren offers van spijzen. Het waren offers van gereukwerk.

Hier gaat het om een geestelijk huis. Een geestelijk priesterschap. Tot het brengen van geestelijke offers.

En als we dat gaan begrijpen. Dan gaan we begrijpen. Wat Gods voornemen met ons is.

Wat deed de priester in de eerste plaats? Hij probeerde naar de heiligdom binnen te gaan. Om voor het volk bij God te komen. Dus hij bracht als het ware het volk naar God toe.

Hij was vertegenwoordiger van het volk voor Gods aangezicht. En wat gebeurde als hij daar contact had gehad met God?

Dan ging hij vervolgens weer naar buiten. En bracht de zegen van God naar het volk toe. Dus er waren twee bewegingen.

De ene was van buiten naar binnen. En de andere van binnen naar buiten. We zien dat schitterend in die geschiedenis van Zacharias weet je wel.

Dan gaat hij naar binnen. Je ontmoet daar de engel. En heeft het contact met God. Dan komt hij naar buiten. Dan wil hij de zegen geven op het volk. Nou hij kan hier niet spreken.

Maar hij moest precies die beweging doen. Van naar binnen naar bij God komen. Om het volk voor God te brengen. En vervolgens naar buiten gaan. Om het volk te zegenen.

Daar stonden ze dan ook allemaal op te wachten. Want dat was hun enige mogelijkheid. Om met God te communiceren. Om in God in contact te komen.

En wat is onze mogelijkheid nu? Het scheurhangsel is open. Het voorhangsel is open.

De weg naar de troon van God is vrij. Voor wie? En waarom voor ons? Omdat we volkomen gereinigd en geheiligd zijn door bloed van Jezus. Want zou het absoluut onmogelijk zijn.

Want in ons woont niets goeds. Maar als we gereinigd en geheiligd zijn. En komen zo voor het aangezicht van God. Dan is ze zo geweldig welkom.

En als we daar voor Gods aangezicht zijn. En we laven ons aan het contact met God. En we gaan al meer zien van de heerlijkheid van God. Onze kennis, ons inzicht wordt vergroot.

Omdat we die geweldige ontmoeting met de Heer God hebben. Dan worden we als het ware vervolgens weer naar buiten gestuurd. Om de grote daden van God te vertellen.

Om te leven vanuit de bron van genade van God. Die God zelf is. God is onze mogelijkheid.

De troon van God is altijd het centrum van het hele universum. En u en ik. Wij mogen bij die troon van God komen.

Als een troon van genade. Om te ontvangen wat we nodig hebben. Om vervolgens in de wereld. Degene te zijn. Die God wil dat we zijn.

Dat is weer pure genade. Want dat kunnen we niet aan onszelf. Daarom hebben we zo nodig. En daarom zegt hij. Kom nou naar die levende steen. En dat woordje wat daar gestaat.

Kom. Is niet iets van eenmalig. Maar telkens weer. Het bouwwerk is niet af.

Wanneer zal dat bouwwerk af zijn? Ja, als die reëer is terugkomt. Dan is het af. Dan is het voltallig. En dan gaan we met hem in.

En dan is dat voor eeuwig de tempel van God. Dat is even wat. Dat is Gods voornemen. Zo heeft God het bedacht.

Dan is het die voortdurende communicatie. Dan gaan we al die heerlijkheden van God zien. En dan gaat God ons opnieuw gebruiken.

Voor de wereld. Want we komen met de Heer Jezus terug. Al die heerlijkheid van God. Is in de Heer Jezus geopenbaard.

Als je dat gaat bedenken. Hoe geweldig de Heer Jezus is. En dat hij straks als de koning der koningen op deze aarde zal zijn in heerlijkheid.

En dat wij hem mogen dienen. Als zijn priesters. En daarom staan hier ook twee uitdrukkingen.

Laten we nog eens even kijken. Er staat laat u ook zelf als levende stenen gebruiken. Voor de bouw van een geestelijk huis. Om een heilige priesterschap te vormen.

Een heilig priestergeslacht. Een priesterdom. Waardoor werd iemand bij Israël priester.

Puur door geboorte. Je moest een nazaat zijn. Van Aaron. Was hij dat niet kon je geen priester worden.

Waardoor worden wij. Priesters. Door wedergeboren. En alle die wedergeboren zijn hebben dezelfde.

Vader. En daarom zijn we één priesterschap. Om hem te mogen dienen.

En dan ben je zo bevoorrecht. Een priester was een buitengewoon bevoorrecht iemand binnen het volk van Israël. En wij zijn buitengewoon bevoorrecht.

Dat we priesters mogen zijn in Gods huis. Dat we hem zomaar kunnen naderen. Zonder hem te hoeven vrezen. Omdat de volmaaktheid van de Heer Jezus.

Die hebben we in hem ontvangen. Dat is even wat hè. Anders zou het nooit kunnen. De Heer Jezus kon de hemel ingaan.

Als de eerste. Absoluut. Opgestane en verloste mens. Hij moest als eerste. Nu is de hemel open.

Als we nu heen gaan. Neem we bij de Heer onze intrek. Toen de Heer Jezus daar nog niet als mens was.

Gingen al die mensen. Die wel gelovig waren. Zoals Abram. Niet naar de hemel. Maar die moesten wachten. Tot het moment dat de hemel open ging.

Door de Heer Jezus. Zij verwachten dus. Dat de Heer Jezus. Die hem beloofd was. Die overwinning zou halen. Zij geloofden vooruit. Maar ze moesten nog wachten.

Nu zijn ze daar. En als wij sterven. Hoeven we niet meer naar het dodenrijk.

Maar gaan we direct naar. De hemel. En dat is omdat de Heer Jezus. Ons volkomen gereinigd heeft. En geheiligd.

Zou het niet kunnen. Zo kunnen we voor Gods aangezicht verschijnen. En dat is die buitengewone genade. Daar is ook helemaal niets van ons bij. Het is ook allemaal gegeven.

En hoe dieper je dat beseft. Hoe meer je God gaat danken. Hem gaat loven. Gaat prijzen.

Eren en aanbidden. En dat zijn nou juist. De lofoffers. Die we als priesters. Moeten brengen. Dat is onze opdracht. Om God te verheerlijken.

Bij heel veel gelovigen. We gedraaid. En dat draait nog altijd veel te veel. Om. Wat heb ik eraan. Wat maakt het voor mij uit.

Maar het gaat om. De Heer der Heeren. De Koning der Koning. Om de troon van God. En als je iets leest over de troon van God.

Lees maar openbaring 4. Daar zie je de troon van God. Daar is heel veel over te zeggen. Maar het is allemaal tot eer van God. Alles wat er gebeurt.

Gaat God eren. Want God heeft die geweldige goedheid. Die grote barmhartigheid. Aan ons bewezen. Dat wij kinderen van God kunnen zijn.

En we zijn het ook. En daarom zijn we zo gelukkig. Daarom zijn we zo ontzettend goed af. Daarom zijn we zo ontzettend dankbaar.

Gaat het dan niet nog wel mis in ons leven? Ja. We doen toch zonde. Maar daarvoor heeft God zijn antwoord. Als we die zonde beleiden.

Is hij getrouw en rechtvaardig om ons te vergeven. Niet één keer. Niet honderd keer. Maar altijd. Daar is hij geen grens aan de genade van God.

Daar waar de zonde toenam. Werd de genade nog groter. Want de genade zal altijd overwinnen. En als je dat begrijpt.

Dan zie je wat een liefde God heeft. Om ons ook werkelijk volkomen te redden. Niet een beetje. Maar helemaal totaal. Daar kunnen we zo zeker van zijn als wat.

Ik heb wel eens contact gehad met iemand die al heel oud was.

En die had altijd maar gezocht. En was altijd onzeker. Altijd bang. Laat God me die vallen.

En toen ze op haar hoge leeftijd ontdekte. Dat God haar niet liet vallen. Maar dat hij haar in volkomen genade aannam. Toen was het er totaal doorheen.

Toen eenmaal dat geloof waarin haar gelegd was. En toen zei ze op een dag tegen me. Er is ook niets van onszelf bij.

En was ik zo blij dat ze dat had ontdekt. Dat is zo goed dat we dat ontdekten. Er is echt helemaal niets van onszelf bij. Je kunt er niets aan toevoegen.

Je kunt er niets van afnemen. Het is puur de genade van God. En God zegt kom maar. En laat maar.

Hij wil alleen maar dat we ons beschikbaar stellen voor het werk dat hij bij ons wil doen. Meer niet. Als wij onszelf gaan inspannen en onze eigen kracht mislukt het elke keer weer.

Dat is ook maar goed ook. Want dan zouden we nog hoogmoedig worden ook. En dat is het verschrikkelijkste wat ons kan overkomen. Dat er iets van onszelf in hoogmoed bij zou komen. Het is pure genade.

En daarom is dat zo prachtig. Laat u ook zelf als levende stenen gebruiken. En God doet het met iedere steen weer een beetje anders.

Want ze zijn allemaal nodig. Het zwakste kind van God is nog nodig. Moet in dat gebouw ingevoegd worden. Het zwakste kind van God heeft nog volkomen deel aan de volmaaktheid van Christus.

Laat je dat nooit ontstelen. De boze wil je dat wel. Dat dat niet zo is. Dat dat niet voor jou zou gelden.

Maar dat is onzin. Het geldt voor jou. En het geldt voor mij. En daarom ben ik zo dankbaar. Zo ontzettend dankbaar. En Paulus waarvan we denken.

Nou dat was een geestelijke reus. Die moet van zichzelf zeggen. In mij. Dat wil zeggen in mijn vlees. Woont geen goed. Ik ben de allerminste van alle apostelen.

Ik heb de Heer vervolgd. Maar mij is genade bewezen. En iemand die dat beseft. Die kan niet anders dan God de eer en de dank.

En de lof brengen. Want hij heeft ons inderdaad gebracht. In een positie die zo rijk is. Want al de schatten van de hemel.

Zijn beschikbaar. En dat is toch wonderlijk. Dat is al niet te vatten met je hoofd. Maar het is waar.

God zegt het. En dan zegt hij hier. In de heilige priesterschap te vormen. Dat is die weg naar binnen. Die heilige priesterschap is. Die weg.

Die die priesters gaat. Voor het aangezicht van God. Om daar. Met God te verkeren. Want hij brengt daar.

Geestelijke offers. Dat zijn offers. Dat zijn offers van aanbidding. Offers van dankzegging. Het zijn offers die goden welgevallig zijn door Jezus Christus.

Ze worden als waarde door de heer Jezus Christus in ons mogels gemaakt. Want door hem loven wij God. Door hem prijzen we God.

Door hem zijn we zo gelukkig. En elke keer als we erover nadenken. Wat de heer Jezus voor ons gedaan heeft. Dan moeten we toch even God prijzen. Want er is in de heer Jezus zoveel te vinden.

Wat ons door diepe vreugde bestemt. Alles wat ik nodig heb. Is bij hem. Heb ik kracht nodig.

In mijn zwakheid wil hij zijn kracht openbaren. Heb ik wijsheid nodig. Bij hem is wijsheid te krijgen. Heb ik genade nodig.

Bij hem is overvloed van genade. En dat maakt dat we hem beter en beter leren kennen. Dat wilde Paulus zo graag. Dan bad hij voor. Dat hem verlichtig ogen van het hart.

werd er gegeven. Om te zien hoe groot de heerlijkheid van de Heer is. Wat hij allemaal voor ons wil doen. Opdat wij gevuld met al dat kostbare.

In de wereld. Kunnen vertellen. Wat ons in genade geschonken is. Niet iedereen hoeft een prediker te zijn.

Daar roept God mensen voor. Niet iedereen hoeft een evangelist te zijn. Daar roept God mensen voor. Maar iedereen moet wel priester zijn.

Want God heeft ons allemaal. Dat priesterschap gegeven. Allemaal de mogelijkheid gegeven. Om hem te loven en te prijzen. Om hem te eren. Hem te dienen met onze gaven.

Bedenk altijd als je iets geeft. Aan wie je het geeft. Geef het aan God. Je geeft het niet aan de reddingszager. Je geeft het niet aan de zendingspersoon.

Je geeft het aan God. Dan is het een aangenaam offer voor God. Het is zo belangrijk dat we op God gericht blijven.

In alles wat we doen. Op God gericht blijven. Omdat dat vrouwtje met dat pennikske van de weduwe op God gericht was.

Was het zo'n heerlijke gave. En al diegenen die zo zichtbaar dat goudstuk omhoog hielden.

Waren helemaal niet op God gericht. Dus kon God nooit aangenaam zijn. Want ze wilden de mensen gezien hebben. Dan heb je je loon al. Hoeveel godsdienst wordt er niet gedaan.

Om bij mensen in het zichtveld te komen. Maar het is voor God waardeloos. Heeft niets van betekenis.

Waar het om gaat is dat we hem dienen. Met een liefhebbend en verlangend hart. En daarom vroeg ik aan het begin. Denk er bij het lezen om.

Ben ik op de Heere gericht? Ben ik op zijn voornemen gericht? Niet op wat ik zo graag wil. Maar wat hij zo graag wil. Want we zijn.

Als we even weer verder lezen. Dan staat er. Zie ik leg in Sion een uitverkoren.

En kostbare hoeksteen. Wie op hem zijn geloof bouwt. Zal niet beschaamd uitkomen. In het oude testament staat. Zij die geloven haasten niet.

Want dit vers heeft nog een toekomstige betekenis. Dit is de betekenis voor ons. Maar in de toekomst is er nog een betekenis van dat vers.

En dat is. Als Israël. In de benauwdheid komt. Ten dagen van de antichrist. Dan zijn ze doodsbenauwd.

Voor de vorst uit het noorden. En dan maken ze een verbond. Met de dood. En met de doden rijk. Of je kunt zeggen met de hel. En als ze dat doen.

Dan betekent in feite het verbond met de antichrist. Om zich te rennen van die ander. Dat is verschrikkelijk. Dat staat voor zicht.

En dan zijn er die dat niet doen. Die geloven. Die haasten zich niet om dat verbond te sluiten. Dat is het overblijfsel.

Dat vlucht. Dat wordt bewaard. En met dat overblijfsel gaat God verder. Altijd zoekt God mensen die voor hem openstaan.

Die willen luisteren naar wat hij te zeggen heeft. En zeggen dit verbond is een monsterverbond. Wij kunnen niet een verbond sluiten. Met de dood.

Wij moeten de levende steen hebben. En omdat dat overblijfsel van Israël dat zal gaan doen.

Zal dan de gans Israël behouden worden. Precies op dezelfde manier. Zoals wij behouden worden. Namelijk door te bouwen op de levende steen.

En God heeft die steen. Die de bouwlieden verworpen hebben. Juist gekozen tot de hoeksteen. Tot het fundament. En tot de sluitsteen van het hele gebouw. En dat is wat God al lang voorzegd heeft.

In het oude testament. En dan staat hier in vers 7. U die dan die gelooft. Geld dit kostbare. Maar voor de ongelovigen. Geld.

De steen die de bouwleden afgekeurd hadden. Die is geworden tot een hoeksteen. En een steen des aanstoot. Een rotster ergernis. Voor hen die zich daarin in ongehoorzaamheid aan het woord stoten.

Die steen is een vermorzelende steen. Voor ieder die niet gelooft. Daartussenin zit niks. Of je bouwt op die steen.

En dan is dat een heerlijke gebouw. Of zij die ongelovig zijn. Zij die zich afkwenden van. Daar is geen hoop meer voor.

Zij stoten zich aan die steen. Dat zie je nu al vaak. Hoe sommige mensen zich geweldig ergeren aan het evangelie. Daar is een collega die zei.

Ik mag je wel als mens. Maar op dat evangelie van spucht. Het is verschrikkelijk. Het is verschrikkelijk als je je ergert aan de steen die God juist als kostbaar heeft neergelegd.

Het is ontzettend. Er zijn heel veel mensen die zijn nog helemaal, laat ik maar zeggen, niet tot een besluit gekomen. Die zijn als het ware nog min of meer onwetend van de werkelijke situatie.

Die moet er nog iemand van ons tegenkomen die ten uitlegt hoe het werkelijk is. En voor die één ben je dan een geur ten leven, want die leert bouwen op die steen.

Maar voor de ander ben je een geur ten dode. Want die wordt vermorzeld op die steen. Want als we weten waar het om gaat.

Dan is er maar één werkelijk goede keuze. En dat is dat je je overgeeft. Dat je je leven in handen stelt van de levende God.

En zegt, heer ik heb u nodig. Ik kan het zonder u niet. Ik heb die vergeving nodig. Ik heb dat nieuwe leven nodig. Ik wil zo verschrikkelijk graag.

Dat u, o God, mijn vader wordt. En dat ik mag bouwen. Op die levende steen die de Jezus is. Op dat mijn leven niet verloren is.

Dat ik niet beschaamd uitkom. Maar dat ik gered ben. En veilig ben. Voor altijd en even. En dan.

Dan staat er een geweldige tegenstelling in vers 9. De ene kant dus voor al die ongelovigen. Voor al die volkeren die straks verpletterd worden.

Dat is wat. Maar daar staat tegenover. Gij echter zijt een uitverkoren geslacht. Uitverkoren.

Gekozen. Door God. Voorbestemd. Om. Zijn priestervolk te zijn. En dan staat er.

Een uitverkoren geslacht. Een koninklijk priesterschap. Een heilige natie. En dat is eigenlijk de omgekeerde beweging.

Daar is de priestengang van het heilige. Weer naar buiten. Om. Tot zegen te zijn voor. De omgeving. Hoe zijn we tot zegen voor de omgeving?

Als we in ons. Zien. Wie Jezus is. Daar gaat het om. Door onze levenshouding.

Door wat we doen. En wat we laten. En soms is dat heel duidelijk. Het is mij zo opgevallen.

Dat toen ik in de stad in Ethiopië was. In een flatgebouw. En het was zo smerig. Onvoorstelbaar smerig. En toen kwam ik bij een christengezinnetje binnen.

En dan was alles schoon. Eén zo'n dingetje. Maar daar. Heel opvallend. Een totale andere levenshouding.

Heer Jezus lief hebben. Samen hem dienen. Ten midden van. Een chaos. En een duisternis.

Dat is zoiets moois. Als je dat gaat zien. Als je daar met zo'n mensen kunt communiceren. In diezelfde liefde. Omdat je dezelfde liefde hebt. Tot diezelfde Heer God.

Dat is geweldig. Dat maakt je zo blij. En in feite. Bij ons zal dat misschien een ander verschil zijn.

Maar aan ons te zien. Zijn wij werkelijk van de Heer Jezus. Dat moeten mensen aan ons zien. Dat moeten ze ontdekken. Dat we op bepaalde punten anders zijn dan anderen.

Dat we bij hem horen. En dan gaat het niet om heel veel woorden. Maar het gaat juist om. Onze houding. Onze manier van.

Hoe gaan we met elkaar om. Hoe zijn onze gezinnen. Zijn we met elkaar in vrede. Hebben we liefde voor elkaar. Dragen we elkaar.

Zijn we gezin naar de bedoeling van God. Dat kan alleen maar als. We ontvangen. Als we in het heiligdom zijn geweest.

En we hebben ontvangen. En we kunnen genade op. Genade krijgen. Om zo te leven. Dat mensen aan ons kunnen zien. Ze zijn anders. Ze hebben je Jezus lief.

En vanuit die liefde gaan ze met elkaar om. En vanuit die liefde leven ze. Dat is bijzonder. En dan staat de konink priesterschap.

Dan moet u zien. Want we zijn verbonden met de koning. Dan moet u zien wat er straks gebeurt. Dan komt de heer Jezus. Als de koning op aarde. Om te regeren in heerlijkheid.

Waar begint dat? In Jerusalem. Want daar ligt God die steen. En weer opnieuw.

Zou God daar. Die steen leggen. En wie zijn geloof daarop bouwt. Zou niet beschaamd opgoeden. Geen enkel van het volk van Israel. Die dat doet.

Zou beschaamd uitkomen. Wat zal het heerlijk zijn. Als we met hem verbonden. Dan dat konink priesterschap mogen uitvoeren.

Wij de geestelijke kant. Zij de aardse kant. Dat moet geweldig wezen. Om samen hem te dienen in priesterschap.

De gemeente is het geestelijke volk van God. En het volk van Israel is dan. Het aardse volk van God. God heeft nooit zijn plan laten vervaren.

En nu staat er aan het eind iets heel bijzonders. Er staat. Een volk gode ten eigendom. Een heilige natie. Om de grote daden te verkondigen van hem.

Die uit de duisternis geroepen heeft tot zijn wonderbaar licht. Het was zo donker. We waren absoluut vervreemd van de kennis van God.

En God moest het ons laten zien. Hij moest ons in het licht brengen. En wie in het licht wandelt met Jezus. Daar kan de duisternis geen stand houden. Daar moet alles wijken.

Daar komt alles wat niet van God is aan het licht. En moet opgeruimd worden. Anders hebben we die communicatie niet. Anders hebben we die gemeenschap met God niet. Want God heeft niets te doen met duisternis.

Alleen maar met licht. En als we dat in het licht brengen. Is het weg. Dat is zo heerlijk. En dan zegt hij. Dat wij dat geweldige volk zijn.

Om die grote daden van God te verkondigen. Van hem die u uit de duisternis geroepen. Dat ze wonderbaar ligt. En dan staat er. U eens niet zijn volk. Nu echte godsvolk.

Eens zonder ontverming. Nu in zijn ontverming aangenomen. En dat is uit Hosea. Want daar was het volk van Israël zo ongehoorzaam geworden.

Dat ze. Zo werden ze genoemd. Lo-ami waren geworden. Niet mijn volk. Dat is wat. Ze waren godsvolk. Maar doordat ze.

Niet God dienden. Maar de afgoden. Werden ze lo-ami. Niet mijn volk. Wij waren. Lo-ami. Wij waren niet godsvolk. Maar we zijn door genade aangenomen.

En dat wonder. Datzelfde wonder gebeurt straks met Israël ook. Want God gaat elke keer weer genade laten gelden.

Hij brengt zijn genade opnieuw in dat volk. En zal gans Israël behouden worden. Dan is het weer opnieuw Ami. Een tweede naam die ze daar kregen.

Lo-ro-gama. Dat betekent zonder ontverming. Wij heidevolken waren zonder ontverming. Maar nu zijn we in ontverming aangenomen.

Nu zijn we. Niet lo-ro-gama. Maar ro-gama. Dat betekent. In ontverming aangenomen. En dat geeft toch reden om God te danken.

Want het is allemaal puur. Van hem uitgegaan. Hij heeft het bedacht. Hij heeft het uitgevoerd. In de Heer Jezus. En hij voert het nog steeds uit in de Heer Jezus.

En daarom zegt hij ook tegen ons. Elke keer opnieuw. Kom tot hem. De levende steen. En laat je als levende stenen gebruiken. Tot de bouw van mijn geestelijk huis.

Tot lof en eer van mijn grote naam. Nou. Dat is toch heerlijk. Ons daaraan over te geven. Zijn we gelukkig. En is God ontzettend blij met ons.

Zo blij. Omdat hij in ons. De Heer Jezus ontmoet. Zijn geliefde zoon. Wat heerlijk. Laten we hem daarvoor danken.

hearthasten. Deem doings. Geest alsof je wel dat? Her er maar een voorachtig met het voordmeid. Gaan heren. Ze het banden. Tot al je een voorbeeld en van het voordmeid. Dat hoort zoon.

Dat hoort zoon. Dat hoort zoon. Dat hoort zoon. Dat hoort zoon. Dat hoort zoon. Dat hoort zoon. Dat hoort zoon. Dat hoort zoon. Dat hoort zoon. Dat hoort zoon. Dat hoort zoon. Dat hoort zoon. Dat hoort zoon. Dat hoort zoon. Dat hoort zoon. Dat hoort zoon. Dat hoort zoon.