1 Petrus - vervolg

Spreker

Hein Postma

Date
May 13, 2015
Time
19:45

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

We gaan lezen de eerste Petersbrief, het eerste hoofdstuk vanaf vers 22.! En dan lezen we eerst die vier slotversen van het eerste hoofdstuk.

! En later gaan we nog met het tweede hoofdstuk, maar dat lezen we nu nog even niet. 1 Peters 1 vers 22.

1 Peters 1 vers 22. Nu gij uw zielen door gehoorzaamheid aan de waarheid gereinigd hebt tot ongeveinsde broederliefde, heb dan elkander van harte en bestendig lief als wedergeboren.

2 Peters 1 vers 23.

Dan wat de kern van de zaak is, dan gaat het om de echte broederliefde. De bron van die liefde is uit God.

Je kunt dus je broeder pas werkelijk lief hebben als je op de bron bent nagesloten. Hier staat, nu u dan uw zielen gereinigd hebt in gehoorzaamheid aan de waarheid door de geest.

Je zielen gereinigd hebt. Dat wil dus zeggen dat je ziel van nature onrein is. Daar wordt in de wereld al anders over gedacht.

Heel veel mensen denken dat als een kind geboren wordt, dan is het toch volkomen onschuldig.

Maar het is in feite behept met wat het van de ouders geërfd heeft. En dat is een zondige natuur.

En dat merk je pas. Als dat kind gaat opgroeien, kom je er gauw genoeg achter.

Hier staat, nu je zielen dan gereinigd hebt. De ziel is van nature dus onrein. En dat komt doordat ik gericht zijn, dat egoïsme. Heel ons denken, ons voeren, ons willen, is in de oude toestand op onszelf gericht.

Boosheid, twist, jaloersheid, wantrouwen. Die vergiftigen een ziel en blokkeren de broederliefde. De reiniging van de ziel is alleen mogelijk wanneer die ziel wordt aangesloten op de nieuwe bron.

De heer Jezus zei het al bij die vrouw bij de put. Als je het zou weten wie met je spreekt, dan zou je hem om levend water gevraagd hebben.

Water dat nooit meer dorst geeft. En de vrouw dacht dat het over gewoon water ging. Maar de heer Jezus had het natuurlijk over de hemelse bron waar ze op aangesloten moest worden.

Die bron die wordt hier de waarheid genoemd. We weten wie de waarheid is.

Dat is de persoon van de heer Jezus zelf. En als we nu door gehoor zijn bij hem en door geloof in hem, gereinigd zijn van al dat egoïstische en dat negatieve, dan is het mogelijk om echt lief te hebben zoals God het bedoelt.

We hadden nu de mogelijkheid om te wandelen door de geest. En niet meer door hun natuurlijke driften en begeerden.

Ze waren nu in staat tot ongefeindste, dat betekent niet gehuichelde broederliefde, eerlijke, puur, echt.

Gehoorzaamheid en de waarheid aan Jezus de Heer doet ons lief hebben zoals hij lief heeft. Alleen als onze ziel gereinigd en geheiligd is door die gehoorzaamheid aan hem, is het de weg vrij om echt je broeder en je zuster lief te kunnen hebben.

En dat is heel belangrijk om te begrijpen. Ongefeindste broederliefde. Door die Heer Jezus is die ongefeindste broederliefde mogelijk.

De Heer Jezus heeft het laten zien toen hij zijn leerlingen, hij de Heer, de voeten was. Het was volkomen eerlijke liefde tot hen.

Hij wilde de minste zijn. Hij wilde hen dienen. Hij was gekomen om te dienen. Ook om jou en mij te dienen. Heer Jezus was in alle nederigheid gekomen.

Dus hij cijferde zichzelf weg. Als ik de Heer jullie zo'n voorbeeld heb gegeven, doen jullie nou net zo. Zegt hij, wees de minste voor elkaar.

En dien elkaar door de liefde. Alleen er van hoogmoed en elke onreinig gezuiverde ziel is daartoe in staat.

In 1 Johannes 3 vers 11 staat, want dit is de boodschap die u vanaf het begin gehoord hebt, dat wij elkaar moeten lief hebben. En wat is dat ontzettend vaak moeilijk.

Wat staat dat vaak onder enorme druk. Misschien hebben jullie wel eens gehoord van Amy Kamikael.

Amy Kamikael. Kamikael eigenlijk, ja. Dat was een vrouw die in India heeft gezorgd voor tempelkinderen.

Tempelkinderen waren kinderen die gedwongen werden in de tempel tot prostitutie. En zij redden die kinderen. En die vrouw heeft deze wonderlijke uitspraak gemaakt, maar die zo ontzettend een kern heeft.

Zij zei, liefdeloosheid is dodelijk. Het kan zich zomaar uitbreiden. Als je ergens liefdeloosheid bij jezelf ontdekt, laat dan alles met rust en breng het in orde zo snel als mogelijk.

Ze had begrepen hoe belangrijk liefde is. Want het is het wezen van God. God heeft ons onvoorwaardelijk lief.

Wij mensen van nature kunnen niet anders dan voorwaardelijk lief hebben. Wij denken altijd voor wat hoort wat. En als mijn liefde niet beantwoord is, dan hou ik ermee op.

Dat doet God niet, hè. Het is zo ontzettend fantastisch dat God dat niet doet. Er zijn mensen die elke keer de keuze om God hun leven over te geven uit te stellen.

En God blijft maar roepen. Blijft maar kloppen. Kom nou. En dat is zo fantastisch. Ik heb pas gelezen van een jonge vrouw die was ook van plan dat uit te stellen.

En toen was ze dus op een bepaalde bijeenkomst en daar zei iemand de volgende zin. En die haakte bij haar. Als je het blijft uitstellen, dan moet je wel een hele goede reden hebben om dat te doen.

En toen dacht ze, wat voor reden heb ik? Die had ze niet. Geen goede reden. We hebben wel redenen, maar geen goede. Want God wil ons juist diep en diep gelukkig maken door die verbondenheid met hem.

Het woordje ongeveinst wat hier staat, en dat staat in Romeinen 12 vers 9 ook, laat de liefde ongeveinst zijn. Laat zien wat het gevaar is dat de broederliezen loopt.

Ongeveinst is niet gehuigeld. Niet doen alsof.

Feinzen is je mooier voordoen dan het wis. Je doet net alsof je van iemand houdt, maar in je hart is er niet bij. En als het aan de broederliefde ontbreekt, dan kan het uiterlijk in de omgang nog wel lijken op liefde.

Maar dan wordt die hele liefde een vroomzaal bedrog. Dan zit je jezelf voor de gek te houden. Uiterlijk vriendelijk zijn en uiterlijk hoffelijkheid, dan wordt de liefde alleen maar geïmiteerd.

Dat camoufleert eigenlijk hoe het werkelijk is. En dat is zo gevaarlijk, omdat het een gebrek aan broederliefde camoufleert.

Het lijkt wat, het is niks. En vandaar dat het zo belangrijk is dat we ons de liefde laten aanrijken die van God komt en die werkelijk echt is.

Het zou anders de verhouding tot God en de verhouding tot de broeder ontzettende schade zijn geven.

Het vergiftig te houden. Hoeveel gemeenten worden niet door gebrek aan broederliefde lamp gelegd? Waar krijg je dat heel vaak?

In situaties waar de mensen niet in de persoonlijke directe relatie met de Heer Jezus wandelen. Waar de verhouding met de Heer wordt tot een traditie.

En die traditie die kan op een gegeven om de plek innemen van het levend contact. En dat gaat fout.

Dan doe je dingen uit gewoonte. Zoals je ze altijd gedaan hebt. Maar is je hart er niet meer bij. Hoe ernstig heeft Jezus niet voor die vrome huigelijen gewaarschuwd?

En ook Petrus hier nog een keer. In 1 Petrus 2 vers 1. Legt dan af alle kwaadwilligheid, alle bedrog, alle huigelij.

Daar krijgen we het straks nog over. Hij zegt doe het niet. Leg het af. Wat het afleggen betekent. Dat zullen we straks bijzien. Heb elkaar dan vurig liefstater.

Of op een andere vertaling zegt volhardend of bestendig. Hou er niet mee op. Ga ermee door. Uit een rein hart.

Of anders vertaald van harte. Vuurig en uit een rein hart. Maak het duidelijk hoe belangrijk liefhebben is. Waar die liefde is, maakt ze vrij.

Daar voel je als broeder en zuster bij de ander veilig. In een huwelijk is dat al heel erg belangrijk. Dat je je bij de ander veilig voelt omdat je je weet gedragen door de liefde.

Dat doet de ander geen afbreuk. Maar tilt die ander op. In de visie die net binnenkwam.

Ging het over een aantal. Ik zag, keek ik even naar binnen. En er waren een aantal echtparen. En die waren allemaal weer in hun kleding van hun bruidsdag. Gekropen na zoveel jaar.

En dan was er een verhaaltje bij van waarom ze dat deden. En waarom ze het wilden herbeleven. En dat waren elke keer weer dat het huwelijk op spanning had gestaan.

Dat het bijna dreigde mis te gaan. En ze wouden het als het ware weer vernieuwen. Dat is natuurlijk prachtig. Heel goed. Maar dat het zo ver komt. Het hoeft natuurlijk niet.

Als je samen voor het aangezicht van de heer wandelt in de liefde. Dan wordt die band zo sterk. En dat vergeten heel veel echtparen. Om heel dicht samen bij de heer Jezus te schuilen.

En dat staat hier dan ook zo duidelijk. Heb elkaar vurig lief. Dat dat niet altijd volhardend zo makkelijk is.

Want egoïsme bij de ander. Of liefdeloosheid. Of onsympathiek. Dat kan. Het je moeilijk maken.

Maar het gaat er niet om dat die ander moet zijn zoals God het wil. Dat is de relatie met die ander tot de heer. Het gaat erom dat jij bent zoals de heer wil.

Want dan kun je de ander winnen. Dan kun je de ander winnen door werkelijk lief te hebben. Echte liefde is zo sterk. Echte liefde laat vurige kolen.

Op het andere hoofd. En daar komt het dan op aan. De broederliefde tegen alle weerstand vast te houden.

Mag ik u eens vragen. Ik heb het mezelf ook afgevraagd. Even over nadenken.

Zou je in jezelf. Je hoeft het mij niet hardop te zeggen. Maar zou je in jezelf willen nadenken. Zijn er uitzonderingen. Zijn er uitzonderingen. Om de broeder of zuster.

Van harte liefde te hebben. Ik hoor al twee hele goede antwoorden.

De ene is van nee. En de ander zegt. Maar je kunt het niet altijd kwijt. Dat is ook waar. Je kunt het niet altijd kwijt. Maar dat betekent niet dat je niet daarom moet lief hebben. Maar het lief hebben kan soms hele andere vormen aannemen.

En dat weten jullie allemaal wel. Want als je uit een gezin komt. En je bent allemaal in een gezin geweest. En je hebt misschien zelf een gezin. Dan weet je hoe dat met kinderen soms is. En dat jouw liefde moet tuchtigen.

Dat jouw liefde een kind moet beschermen tegen zichzelf. Dat doet God ook. In zijn liefde beschermt hij ons. Soms tegen een verkeerde weg.

En dat vinden we soms niet fijn. Kort geleden had ik gesprek met een jonge man. Die me had opgebeld. En die gevraagd had of ik wilde langskomen. Om met hem over de heer te praten.

Hij was heel ernstig ziek. En ik kende de heer niet. En dan heb ik tegen hem gezegd. God gebruikt soms iets om je stil te zitten.

Zou je ooit hebben nagedacht. Over waar we het nu samen over hebben. Zou je me ooit opgebeld hebben. Als God niet het ingegrepen in jouw leven.

En hij zegt. Ik denk dat u daar gelijk aan hebt. Dat is al een hele stap voorwaarts. Als we gaan erkennen. Dat God in liefde met ons bezig is. Ondanks dat hij ons soms hele moeilijke dingen laat beleven.

Mijn vader gaf eens een van zijn kinderen een pak voor zijn broek. Omdat hij niet wilde luisteren om de rijksweg over te steken.

Maar mijn vader wilde dat kind beschermen. Dat hij ongenoten weg kwam. Overreden zou worden. Er was al een oude meneer.

En die zei tegen mijn vader. Die toen nog jong was. Die meneer wat u ze nu hebt geleerd. Dat vergeten ze hun leven niet meer. Soms moet er ingegrepen worden.

Vanuit de liefde doet God dat. En God doet alles meewerkend en goede. Voor degene die hem lief hebben. En om dat vast te houden in geloof.

Vind je soms ontzettend moeilijk. Want je had het zo graag anders gezien. Wij denken soms dat wij weten wat de beste weg is die God met ons zou moeten gaan.

Maar dat is een eigen wijsheid. Die moeten we maar zo gauw mogelijk vergeten. En zeggen. Heer u weet het werkelijk. Het allerbeste. En als we daarin vertrouwen.

Dan hebben we vrede. Ook al is het moeilijk. Hebben we toch vrede. Ik heb een zwager.

Die heeft nu een ernstige ziekte. En toen zei mijn zusje. Maar hij heeft vrede. En dat maakt hem maar blij. Hij denkt ja.

Hij is een dienstkrijg van de Heer. Hij heeft vrede. En dat is zo belangrijk. Want al de mensen. Die heel vaak naar hem geluisterd hebben.

Zullen zien van. Werkt het nu bij hem? Klopt het? Daarom staat er ook dat. Als iemand oud wordt.

Dan wordt het soms moeilijker in zijn leven. Dat heeft hij allerlei. Ouderdomsbezwaren. En dan staat er dat. De predikers moeten letten op hun einde.

Die het woord verkondigd hebben. Want dan kun je zien. Of dat wat ze ze hebben verteld. In hun eigen leven de waarheid was. En dat vind ik altijd zo mooi.

Winnike vertelt dan. Als er na al die van de brand is geweest. Op hoge leeftijd. Hij heeft allerlei zwakte in het lichaam. Maar is altijd blij in de Heer. En dat geeft je zo'n.

Zo'n blijdschap. Dan zie je. Wat ze gelooft is echt. Is sterk. Ze twijfelt er niet aan.

De liefde van God. En dan wordt je innerlijke kracht. Van dag tot dag vernieuwd. Dat is geen Gods belofte. En we moeten niet twijfelen door ongeloof.

En dan staat er in vers 23. Als wedergeboren. Niet uit vergankelijk. Maar uit onvergankelijk zaad. Door het levende en blijvende woord van God.

Aan die broederliefde gaat dus een heel belangrijk feit vooraf. En dat feit is.

Wat dus alleen de broederliefde mogelijk kan maken. Dat wordt een wedergeboren. Als iemand die niet is wedergeboren. Kan hij ook nooit. De broederslief hebben.

Maar dat hoort toch niet eens dat de broederkring. Uit onze eigen natuur kunnen we hem niet onvoorwaardelijk lief hebben.

Je moet dus eerst geboren zijn. En terechtgekomen zijn. In de familie van God. Aangesloten op de levensbron. En dan pas. Is die liefde die God bedoelt. Waar we allemaal wel eens van gehoord hebben.

Dat die akapeliefde. Is mogelijk. Eerder niet. Dat was namelijk vreemd goed die liefde. Die heeft de heer Jezus van boven ingebracht.

In deze wereld. Kom van God. En als je geboren bent in de familie van God.

Dan behoor je dus tot de broeder en zusterkring. Dan ben je als het ware deelgenoot. Van zijn familie. Opnieuw geboren is een realiteit. En daardoor wordt je goddelijk leven geschonken.

God vraagt van ons vertrouwen. Geloof. Maar God doet ons wedergeboren worden. Je kan jezelf niet laten wedergeboren worden. Dat is onmogelijk. Net zo minst als je jezelf geboren kan laten worden.

Kan je jezelf ook niet laten wedergeboren worden. Dat doet God. Door zijn woord. Dat is het zaad. En dat woord. Dat wekt in ons nieuw leven.

Want het woord van God is zo krachtig. Dat het schept. Het kan iets nieuws maken. En het schept dus nieuw leven in ons.

En als je dat hebt ontdekt. Dan ben je zo ontzettend dankbaar. Dat dat woord jou heeft bereikt. En dat dat woord in jou dat scheppende werk heeft gedaan.

Dan noem je God je vader. Abba vader. Door de geest. En dan ben je een kind van God. En dat is zoiets wonderbaar heerlijks.

Dat je zou willen dat ieder mens in je omgeving ook datzelfde zou ontvangen. Maar iemand kan zijn hart toesluiten.

Want je hart moet zacht zijn. Om dat woord te kunnen ontvangen. Open. Toen het meisje daar op die zolder was.

En ze dacht ik heb geen goede reden om het niet te doen. En ze denkt. Ja ik ga het zeker in de toekomst doen. Waarom zal ik het dan nu niet doen?

Knelde ze naast haar bed neer. En gaf zich over aan de heer Jezus. En vanaf dat moment veranderen haar leven totaal. Want als we de heer Jezus binnen nodigen.

In ons hart. Dan veranderen iets zo fundamenteel. Het is niet dat wij dat zijn. Maar hij is dat. Hij komt binnen. En hij verandert het. En dan leven we uit genade.

Ieder moment weer opnieuw. Hier, hier ben ik. En ik mag leven uit uw genade. En weet je wat het wonderlijke dan is? Dat als de heer je iets opdraagt.

Dan geeft hij alle mogelijkheden erbij. Iemand heeft wel eens gezegd. Als God een opdracht geeft.

Geeft hij de gereedschapkist erbij. Nou hier zijn broeders die gebruiken de gereedschapkist. Denk ik zo. En die weten. Zonder die gereedschapkist. Moet ik niet aan die klus beginnen.

Want dan gaat het echt niet. Die moer krijg ik met mijn vingers niet los. Daar heb ik toch wel echt een sleutel van nodig. En God is zo genadig om ons het gereedschap erbij te geven.

Mozes zei. Heren kan niet praten. Stuur maar een ander. En dan zegt God.

Wie heeft de mond gemaakt? Dat moet je niet. En dat moeten we leren. Dat God boven alle dingen staat.

Dat de heer Jezus alle macht gegeven is. In hemel en op aarde. Dat niets voor hem onmogelijk is. Of hij dat mogelijk wil maken. Want hij is de schepper.

Hij heeft alles onder controle. Ook jouw lijf. Maar ook jouw ziel. Alles wat we hem toevertrouwen is onder zijn controle.

En dat is zo heerlijk. Als je dat weet. Dan heb je vrede. Als je dat accepteert. En zegt. Heer ik vertrouw op u. In elke situatie.

Dan heb je zo'n beleidschap van binnen. Dan wordt de heer Jezus je zo kostbaar. En dat is wat hij hier ons wil duidelijk maken. Heer Jezus zegt zo nadrukkelijk.

Dat wij echt moeten worden wedergeboren. Anders kunnen we eens. Dat kom ik al voor God niet in me zien. Wie in de zoon gelooft. Heeft eeuwig leven. Het is wel anders gezegd.

Maar het is precies hetzelfde. En in 1 Johannes 5 vers 11 staat het zo. God heeft ons eeuwig leven gegeven. En dit leven is in zijn zoon. En wie de zoon heeft heeft het leven.

En wie die zoon van God niet heeft heeft. Heeft het leven niet. Dat is toch ontzettend duidelijk. Zo heeft God het bedoeld. Alleen leven door mijn zoon.

Je kunt alleen wandelen. Als je de weg van mijn zoon wandelt. Ik ben de weg. Zij Jezus. Ik ben de waarheid. Ik ben ook het leven. En niemand komt tot die bron van mijn vader.

Dan door mij. En daarom is dat kruiswerk van de Heer Jezus. Die opstanding. En die verheerlijken van de Heer Jezus. Voor ons zo fundamenteel. Want dat betekent dat we met hem gekruisigd zijn.

En met hem opgestaan. En straks ook met hem worden verheerlijkd. En straks ook met hem worden verheerlijkd. En nu al.

Proeven we van die heerlijkheid van God. Door de Heilige Geest. Die ons als een onderpand van wat er komt. gegeven is. En dat moet je goed weten.

Je wedergeboorte is absoluut. Een onlogenbaar feit. In je leven. En vanuit dat feit. Gaan we verder. En het is een feit.

Dat vooraf moet gaan. Voordat we de broeders en brussers. Werkelijk kunnen lief hebben. Daarom. Hebben we zoiets merkwaardigs. In heel veel. Gedachten van mensen.

Is de gedachte dat. Een mens kan geloven. En toch niet zijn wedergeboren. Dat is heel eigenaarig. Want in de hele Nieuwe Testament. Komt dat niet voor. Bij Peter is iemand die gelooft.

Een wedergeborene. En hoe komt het dan. Dat dat denken. En in feite ook dat feit. Toch in de wereld gekomen is.

Toen in die beginfase. Waren er allemaal mensen. Die waren pas wedergeboren. Hij schrijft dus. Mensen die pas zijn. Opnieuw geboren. En die moeten nog opgroeien. Die moeten nog een heleboel leren.

Er was nog niet zoiets. Iets als traditie. Later is de traditie gekomen.

Dat meisje. Dat meisje. Wat ik het net over had. Was groot gegroeid. In een gezin. Waar echt de Heer Jezus gediend werd.

En ze zei. Ja. Ik weet het allemaal. En ik weet best. Dat de Heer Jezus. Voor de zondag gestorven is. En ik weet. Ik geloof het ook. En ik geloof ook. Dat de Heer Jezus is opgestaan.

Ze geloofden in de historische feiten. We noemen dat vaak. Een historisch geloof. Maar dat betekent nog niet. Een levende gemeenschap met de Heer. Dat is een groot verschil.

Toen kon dat nog helemaal niet. Want die historie was er nog niet. En nu hebben we vaak. Heel veel kerken. Waarin mensen naartoe gaan.

Uit. Traditie. Ze hebben de verhalen uit de Bijbel gehoord. Ze geloven wel dat dat allemaal zo gebeurd is.

Maar ze hebben geen levende relatie met de Heer. Want het moet altijd komen. Tot dat punt. Dat iemand persoonlijk. Zijn hart en leven overgeeft. Aan de Heer Jezus. Dat is van fundamenteel belang.

En pas toen dat meisje dat zelf deed. Met alles nieuw. En zeg nou niet.

Dat dat aan een leeftijd gebonden is. Dat kan heel jong. Dat kan ook op hogere leeftijd. We lezen samen nu net een boekje over twee vrouwen.

Die in Amsterdam veel geëvangeliseerd hebben. Onder kinderen. Die vertellen hoe kinderen tot wedergeboorte komen. Dat is schitterend. Dat is schitterend om te lezen.

Hoe dan die kinderen. Die uit een soort achterbuurt komen. Hoe die tot geloof komen. Hoe die tot geloof komen. Toen totaal veranderen. En vele van zijn zelfs in de zending terecht gekomen.

Hoe God een mens verandert. En iets daarvan heb ik ook zo mogen beleven. Toen ik in Ethiopië was. Dat je ziet hoe die kinderen zo open staan.

Voor Heer Jezus. En als je dan de liefde ziet. Weet je wat zo mooi is. Een kind kan heel moeilijk feinzen. Dat heb ik nog niet geleerd.

Daar zijn wij volwassenen veel slimmer in. Maar kinderen. Die kunnen geen liefde feinzen. Die houden van je. Of ze houden niets van je. En als je dat dan ziet.

Die liefde. Die God in je hart daar ligt. Hoe dat dan onderling zo prachtig is. Dan denk je ja. Als God liefde in hart schenkt. Dan is het ook echt ook.

Dat is prachtig. En dan denk je. Was het maar zo in heel veel gemeenten. In sommige gemeenten. Wordt er zelfs van je verwacht.

Dat je het huichelt. Want we doen het allemaal. Wordt er in die kringen gezegd. Ja dat wordt verwacht.

Nou dit is heel simpel. In bepaalde. Christelijke gemeenschappen. Die al jaren bestaan. Hebben ze regels.

En dan die regels moet je je houden. Dat is niet van harte. Dat wordt afgedwongen. Dat worden bij de kinderen al ingestampt. En dan krijg je situaties.

Die niets anders zijn dan. Doe maar zoveel. En doet iemand nou precies maar die regels aan de buitenkant. Dan is het in orde. Maar komt iemand werkelijk actief tot geloof.

Is er geen plek meer. Dominee zei eens een keer tegen mij. Wij onderschrijven zoveel geloofsbeleid.

Maar met mensen zoals u. Kunnen we niet door één deur. Dat is wel even schokkend. Dat ze niet door één deur kunnen.

Met iemand die heel positief. Die Jezus lief heeft. Ik begreep het wel. Want ze geloofden niet in de hemel.

Ze geloofden in een heleboel dingen van de Bijbel. Gewoon niet. Ik had gezegd. De Heer Jezus is de Zoon van God. Toen zei ze. O nee. Een Zoon van God. Als je de godelijkheid van de Heer Jezus ontkracht.

Kun je niet met iemand door één deur. Die de Heer Jezus als God ziet. Dat is toch begrijpelijk. Want wie wil de Heer Jezus ontkrachten als godelijk zijnde.

Dat is de Satan. Dat is de leugengeest. En daarom is het zo belangrijk. Dat we werkelijk dat levende contact met onze levende Heer hebben.

Dan heeft God ons eeuwig leven gegeven. En als ze dan opnieuw geboren zijn. Dan zegt Petrus. Dan komt de liefde.

De heenwijzing naar die wedergeboorte. Is de hele diepe motivatie om lief te hebben.

Want God heeft jou eerst lief gehad. Hij heeft jou bij je naam geroepen. En heeft je dacht.

Ik heb alles voor je overgehaald. Om jou te redden. Maar is dat kostbaar. Als je dat ontdekt. Dan kan je toch niet anders dan hem ook lief hebben.

Om die liefde kun je toch niet heen. De heenwijzing naar de wedergeboorte.

Is dus absolute motivatie om lief te hebben. Door wedergeboorte zijn christenen broeders en zusters geworden. Of ze elkaar nu liggen of niet.

Dezelfde goddelijke levenskracht. Verbindt ons dan met elkaar. Het is die kracht van God.

Die ons aan elkaar hecht. En dat is zo heerlijk. Want we zijn wedergeboren niet uit vergankelijk zaad.

Maar uit onvergankelijk zaad. Door het levende en blijvende woord van God. Zaad dat gezaaid wordt. Een woord dat verkondigd wordt.

De heer Jezus had het al duidelijk gemaakt wat dat zaad was. Dat was het scheppende woord van God. Dat woord dat leven wekt. Dat woord dat kiemkracht heeft.

Dat woord dat zijn geweldig werk in een mens kan doen. En dat resultaat van dat woord. Als het dat leven heeft gewekt is voor eeuwig.

Het brengt tot wedergeboorte en het brengt eeuwig leven voort. Op het zaad komt het aan. Dat zaad moet God zijn.

Dat zaad moet kracht hebben. Ik heb wel eens zaadjes. Die ik kan zaai. En die zijn een beetje over tijd. Dan komt de helft niet op.

Je probeert het dan toch nog even. Want je vindt het jammer om het weg te gooien. Maar zaad heeft op een bepaalde tijd kiemkracht. Sommige zaad heeft dat heel lang.

Ze hebben graan gevonden. In de epidemie van Egypte. Zoveel. 2000 jaar oud. Helemaal droog bewaard. Uitgezaaid.

En kwam weer op. Wat een kiemkracht. Maar de meeste zaden hebben lang zo lange tijd niet. Maar het woord van God blijft.

Het heeft die kiemkracht. En verliest die kiemkracht ook niet. Dus op het zaad komt het aan. Maar dan moet het wel het goede zaad zijn. Het zaad is het woord van God.

Dat betekent het woord dat God zelf gesproken heeft. Hier voor het woord staat niet het woord logos. Logos dat is het woord wat we dus lezen.

Wat er zo staat. Maar er staat het woord rema. En het woord rema betekent eigenlijk het levenwekkend woord. Het woord dat direct gesproken wordt. Het woord dat effect heeft.

Het woord dat schept. De Heer Jezus sprak totaal anders. Zeiden de toehoorders dan de fariseer.

Want zijn woord was levend en krachtig. Zijn woord raakte het hart. Fariseer hadden altijd regels. En nog eens regels.

Traditie. En dan ook nog vaak uiterlijk. Maar de Heer Jezus sprak tot het hart. Je zonden zijn je vergeven.

Sta op en wandel. En het woord had met één effect. En dat is dat wonderlijke. Dat Gods woord zo totaal anders is als een mensenwoord.

En als dat woord dat jou gesproken heeft. En je tot wedergeboord heeft gebracht. Dan ben je een ongelooflijk bevoorrecht mens. En elke keer denk ik weer.

Heer hoe is het mogelijk. Dat u mij. hebt aangesproken met dat woord. Want in mij is niks.

Niks dat het. Dat het om de ene van de reden dat ik het was. Het is puur genade van God. En daar ben je zo blij over.

Dat het niet aan ons onze prestatie ligt. Dat wij het weet niet wat moeten doen. Nee zegt. Heer vertel mij je vertrouwen op mij.

En ik zal je tot wedergeboorte wekken. En dat is zo mooi. Dat is ook die bron. Waardoor je het elke dag opnieuw.

Meer kunt beleven. Wat het is om met Jezus te wandelen. Om door zijn kracht en genade liefde te hebben. En wat hebben we dat nodig in onze huwelijken.

Wat hebben we dat nodig in onze gemeente. Wat hebben we dat nodig in onze buurt. Want overal. Kan die liefde. Zo'n wonderbaar werk doen. Hoeveel mensen werden niet geraakt door de liefde van Jezus.

Hoeveel mensen worden nog niet steeds geraakt door de liefde van Jezus. En daarom waren er soms mensen.

Die zeiden. Ik zou wel geloven. Als ik bij die christenen. Maar zag. Dat het werkte. Dat ze echt vrij zijn. Van hun eigen egoïstische handelen.

En zijn eigen natuur. Dat is erg. Als je het niet kan ontdekken. Als je het niet bij christenen zou kunnen zien.

Misschien zijn ze het niet tegengekomen. Dat zou kunnen. Maar er zijn zoveel christenen die zich uitgeven voor christenen. Maar die relatie met de Heer Jezus niet hebben. En hoe kan je dan de liefde verwachten?

Zo mogelijk. En dat probeert Petrus hier te zeggen. Ja, maar ik zie mezelf. En ook. Ik vind het zelf ook heel moeilijk. Je probeert echt met de Heer te wandelen. Maar ik ben wel een zonder.

Ik zie. Ik maak wel mijn fouten. En soms ook in contact. Absoluut. Dat is zeker waar. Daar komen we hier ook op. Want daar komt hij op terug. Dat wij nog steeds te maken hebben met die oude mens.

Maar dat wij alleen die oude mens eronder kan blijven. Als we in de dood van die oude mens blijven geloven. Als we vaststaan.

Nee, ik heb met jou niet te maken. Ik heb met de Heer Jezus te maken. Het is de ene kant afleggen. En aan de andere kant ook aandoen. Dat betekent de Heer Jezus toelaten zijn werk.

In ons te doen. Het is nooit een dwang. Nooit een regel. Het is genade. Genade uit de bron van het leven die hij zelf is.

Dat is de enige mogelijkheid. Een andere is er niet. Dus kom ik tekort. Gaat het mis. Moet ik weer opnieuw aansluiten. Bij die bron. Want die bron is in me.

Die is ontsloten. Doordat die Jezus in me is komen wonen. Alleen dan heb ik niet aan die bron geluisterd. Maar ik heb naar een andere stem geluisterd. En dat is zo belangrijk.

En wat het heerlijke daarbij is. Wij mogen altijd weer opnieuw beginnen. De genade van God is zo enorm. Dat we mogen nooit een grenster aan die genade.

Heer ik kom voor de zoveelste keer bij. U moet om vergeving voor. Zegt de heer dan nee. Nooit. Nooit. Altijd zegt hij.

Fijn dat je gekomen bent. En hier is mijn vergeving. En je mag weer helemaal opnieuw beginnen. Ik weet nog hoe blij ik een kind soms kon maken. Als vroeger met die kroontjespen.

Zo'n dikke vlek op dat schrift was gekomen. De kaft vernield enzovoort. En dan zei ik. Zullen we met een nieuw schrift beginnen. Dan had het weer moed.

Dan deed het weer zijn best. Wat maakt dat beetje papier nou uit. Dat hart van dat kind is toch veel belangrijker.

Dat hij het weer moed heeft. En God behandelt ons als mensen waarvan hij weet hoe zwak we zijn. En dat we van natuur het helemaal niet kunnen.

En dat hij zegt. Maar hier ben ik ervoor. Ik heb voor al jouw zonden. Heb ik betaald. Dus je kan rustig om vergeving vragen.

Die geef ik je ogenblikkelijk. Daar ben ik zo blij mee. Zo ontzettend blij. Want ik denk dat niemand van hier dat niet nodig heeft. Dat hebben we allemaal.

Bitter hard nodig. Zonder die vergeving. Dat is onmogelijk. Want we zijn nog niet in de volkomenheid. Het is allemaal nog maar. Stukwerk.

We vergeten het soms. We zijn soms heel impulsief. En dan doen we iets. We hebben later spijt van. Dan denken. Oh waarom heb ik dat gezegd. Waarom heb ik dat gedaan. En dan moet je terug naar de Heer.

En soms ook. Naar degene die het hebt aangedaan. Dus de Heer. Wil je het me vergeven. Want het was niet goed wat ik heb gezegd. En dan klaart het de lucht weer op. En dan kun je samen weer verder.

En dan kun je samen met de Heer ook verder. En dat is zo belangrijk. Zo ontzettend belangrijk. En ik denk dat niet één christen er is. Die niet overtuigd is.

Dat hij die vergeving. Steeds weer bij herhaling nodig heeft. Daarom zei de Heer Jezus ook. Vergeven. Op één dag. Zeventig maal zeven maal.

Hij bedoelt eigenlijk. Eindeloos. Want zo is God. En eindeloos wil hij vergeven. Waarom zouden wij het de anderen dan ook niet doen.

En daarom zegt hij. Doe het als ik. En wees ruimhartig. Naar de anderen toe. En vergeef. Met volkomen. Overgave. Nou en dat.

Is wat jij nu net vraagt. Daar loop ik een klein beetje op vooruit. Van wat er nog komt. Maar dat is ook. Zo belangrijk. Om erbij te betrekken. Dat we dat. Vasthouden.

Dat we weten. Heer. Ik dank u. Dat die vergeving. Er altijd voor mij klaar ligt. Dat die genade van u. Zo oneindig groot is. En als je soms denkt.

Ja. Dan ben ik er alweer. Dat is een grens. Die jij zelf stelt. Die stelt God niet. Dat is een grens. In jou zelf. Stel die grens niet meer.

Laat dat nou maar aan God over. Want hij is het. Die vergeeft niet jij. En soms kunnen we ons zelf niet vergeven. Nou klopt. En dan moet ik naar de Heer toe zeggen.

Heer. Leer me ook mezelf vergeven. Dat die genade van u zo groot is. Dat ik ook mezelf vergeef. Wat is dat belangrijk.

Want anders blokkeer je. Terwijl het niet nodig is. God staat altijd voor je klaar. En wat is dat dat heerlijk.

En die liefde te ervaren. Kom maar zegt hij. Alwaai je zondag scharlaken. Ik maak dat het volkomen gereinigd is. Israëliten moesten zo verschrikkelijk vaak offeren.

Altijd omdat het weer mis ging. Voor het volk moest geofferd worden. Voor de hogepriester moest geofferd worden. En dagelijks eindeloze offers. En God hield maar niet.

Niet op met ze te vergeven. Als ze kwamen. Dan was God bereid ze te vergeven. En dat is nu. De heer Jezus zijn offer gebracht heeft.

Door zijn bloedstorting. Volkomen. Eens en altijd genoeg. Hoeveel die offers niet meer gebracht te worden. Dan is dat heerlijk he. Zijn bloed dat reinigt mij.

Zijn bloed heiligt mij. Zijn bloed maakt mij voor de vader volkomen aanvaardbaar. En dat is zo. Zo goed. Zo vredig. En dat we het ook elkaar gunnen.

Stel ook geen grens voor je broeder of zuster. Maar geef ook die broeder of zuster. De volledige ruimte om bij God vergeving te krijgen. Want dat vraagt de liefde.

De bloeder liefde vergeeft zo graag. Is alleen maar blij als iemand. Naar je toe komt en zegt. Wil je het me vergeven. Natuurlijk.

Graag. Van harte. En dat is wat de broederliefde. Uitwerkt in ons hart. En daarom brengt dat levende zaad.

Ook absoluut die vrucht voort. Door geen enkele andere verkondiging is. Wat we te zien krijgen.

Als Gods woorden worden uitgesproken. We zien daarin de grote. De heerlijkheid van Gods woord. Om dat te begrijpen.

Hoe groot en heerlijk dat is. Dat dat is. Dat dat woord ons bereikte. En dat ons persoonlijk opriep. Dat het ons trof.

En dat het in ons blijvend en levend godelijk leven bracht. Daarom worden die verse 24 en 25 toegevoegd.

Een aanleiding uit Jezaja 40 van 6 en volgend. Dan begint het. Alle vlees is als gras. Alle vlees betekent gewoon alle mensen.

De menselijke natuur is als gras. Ja dan denken we jammer die mensen die zijn toch. Oh wat hebben die allemaal niet bereikt. In wetenschap.

In kunst. In culturen. Maar het is allemaal vlees. En het verdwijnt. Het houdt geen stand. We zetten hier.

We zetten daar nog een standbeeld. Voor iemand die in het verleden wat gedaan heeft. Of we zetten een mooie tempel ervoor neer. En dan komt daarna het weving vast.

Alles in elkaar. Het is als gras. Zo bloeit die mens. Zo wordt die verheerlijkd. Zo krijgt die een prachtige prijs.

Zo staat die in de schijnwerpers. En even later is die niet meer. Keer op keer hoor je voor de televisie. Die en die is gestorven. En die en die die dat gedaan heeft.

Is er niet meer. En dat gaat altijd maar zo door. Die ervaring hebben we al. En dat is een zeer nuttige ervaring. De mens is als gras.

Als een bloem van het veld. Lijkt even mooi. Is zo vertrokken. We hebben dit voorjaar iets prachtigs gezien. Elke keer waren er weer bloemen. En dan verdwenen ze weer. En kwamen weer andere bloemen.

En dan verdwenen ze weer. En waren weer andere bloemen. Het begint met de sneeuwklokjes. En dan komt er krokers. En inmiddels zijn we bij de tulpen.

Maar het gaat elke keer weer weg. En zo is het met de mens ook. Dat vleeslijke van de mens. En dat verdort.

Want het is alles onderworpen aan vergankelijkheid. En zo zal het steeds weer zijn. En hoe heerlijk is dan die tegenstelling.

Die dan genoemd wordt. Alle vlees is als gras. Verdort. Bloem valt af. Maar het woord des heren blijft in de eeuwigheid.

Wat een tegenstelling. Maar wat een geweldige tegenstelling. Het woord van God waar we het net over gehad hebben. Dat dat leven werkt. Werkt leven. Dat eeuwig blijft.

En daar heeft God ons uiteindelijk voor geschapen. Voor eeuwigheidsmensen. Hij heeft nooit bedoeld. Dat we maar zo kort zouden leven. En dat we dan oud werden.

En wegvielen. God heeft bedoeld. Eeuwigheidsmensen. En God is er nooit op teruggekomen. God heeft die bedoeling nog steeds.

Want we waren geschapen naar zijn beeld. En zijn gelijkenis. En God is eeuwig. Dus moet die mens ook eeuwig zijn. En om dat te herstellen.

Moesten we bevrijd worden van die wet van de zonde en de dood. En daarom kwam die wet van het eeuwige leven. De wet van de geest des levens maakt ons vrij van de wet van de zonde en de dood.

Dus wordt in ons nieuw leven gewekt. En dat leven gaat nooit meer weg. Dus als we sterven. Hier op aarde. Dan is dat leven nog steeds daar. We gaan alleen de tent verlaten.

We krijgen een andere tent. En Paulus zegt. We willen niet ontkleed. Maar overkleed worden. Want als het moment komt dat de heer Jezus zijn verheerlijk lichaam aan ons gaat meestillen.

Weedelen. Dan worden we overkleed. Dan is de mens weer volkomen compleet geest in haar lichaam. Maar voor eeuwig. Zo heeft God ons bedoeld.

En die erfenis ligt voor ons klaar. En het onderpand hebben we al. En dan denk ik. Oh heer Jezus. Verlang er zo naar dat u komt. Om dat mee te maken. Dat lijkt me zo enorm.

Om dan met dat lichaam de heer Jezus te zien. In zijn heerlijkheid zoals hij nu is. Niet meer de heer Jezus. In zijn lijden. In zijn vernedering. Maar in zijn heerlijkheid.

In zijn majesteit. In zijn macht. We staan aan de kant van de overwinnaar. Dat is absoluut zeker. Je hoeft je nooit aan te twijfelen.

En daarom. Kun je daarnaar uitzien. En daarom staat hier zo prachtig. Dat dat woord van God. In de eeuwigheid. Blijft. En dat woord is ons nu verkondigd.

Als evangelie. Als blijde boodschap. Dat is tot ons gekomen. En het heeft ons gegrepen. En we zijn er nooit meer van losgekomen. En daarom zijn we zo ontzettend blij met de heer Jezus.

Daar kun je zo intens in verheugen. Heer u hebt mij zo door en door lief. En ik mag u zo door en door lief hebben. En dan wil je toch werkelijk gaan lijken op hem.

Want zoals hij is. Zo wil toch de discipel zijn. Als de beester. De leerling wil van de meester leren. Om te zijn zoals de meester is.

Dat is verlangen. En daarom staat hier. Zoiets prachtigs. Dat als die pasgeboren kinderen. Door wedergeboorte pasgeboren.

Die hebben een verlangen. Er staat. Verlangt als pasgeboren kinderen. Naar de redelijke onvervalste melk. Het is geen wet.

Je kunt het niet afdwingen. Je kunt niet tegen de kind zeggen. Jij moet gaan eten. Dat helpt niet.

Weet je wat helpt. Als dat kind trek krijgt. Dat helpt. En zo'n babytje. Als het honger gaat krijgen.

Dan gaat het roepen. Om de melk. En als het dan maar even die melk geproefd heeft. Dan moet je eens kijken wat de zuigkracht. Tot het bevredigd is. Tot het verzadigd is.

Dat beeld gebruikt Peters hier. Je kunt mensen niet zeggen. Je moet naar de Bijbelstudie gaan.

Of je moet je je Bijbel gaan lezen. Dan kan je wel zeggen. Maar dat helpt niet. Sommige kinderen worden gedwongen. Jij moet naar de kerk. En dat is elke keer strijd.

Maar hoe anders is het als een kind verlangt. En dat vond ik zo mooi met die kinderen. De kind. De eerste ochtend was die bus dus te laat.

Een uur. En toen ze het geproefd hadden. Was de bus nooit meer te laat. Daar willen we bij zijn. En dan hoef je niet. Jongens kom nou naar binnen.

Ze staan voor de deur te trappelen. Je deed de deur open. En ze stroomden naar binnen. En hij is er. Nou gaat het beginnen. En dat is zoiets prachtigs. Als je ziet.

Als er verlangen is. En God zegt. Kom nou met verlangen naar mij toe. Dan zal ik dat verlangen bevreden.

Dan zal ik dat verlangen invullen. Dat doe ik door mijn woord. En als je geproefd hebt dat de Heere goed is. Dan krijg je verlangen naar meer.

Smaakt en ziet dat de Heere goed is. Staat in Psalm 34. Als je dat proeft. En sommigen hebben het niet geproefd.

En weet je wat er dan gebeurt als je niet eet? Dan groei je niet. Als je niet eet. Groei je niet. En als je niet groeit. Wordt het allemaal minder.

Dan ga je erin ook dood. Dan sterft dat levende contact met de Heere af. Je bent nog wel gered. Maar je bloeit en groeit niet meer.

En God wil zo verschrikkelijk graag. Dat we met verlangen komen. En zijn woord tot ons nemen. En dit waren allemaal pasgeboren kinderen van God.

En je zegt verlang als pasgeboren kinderen. Naar de redelijke onvervalste merk. Dat betekent naar het zuivere woord van God. Verlang daarnaar. En dat heb ik zo vaak gezien.

Dan komt iemand tot geloof. En dan die Bijbel. Een oude broeder die tot geloof kwam. Die zei. Hé die Bijbel. Heb ik al zo vaak gelezen. Maar nu. Hij zegt.

Oh hij is helemaal nieuw. Want ineens werd het voedsel voor zijn ziel. En hij las.

En hij las. Want verlangen was er. En dat is niet moeilijk om dat Bijbel te pakken. Dan wil je het gewoon verschrikkelijk gaan horen.

Je wil het lezen. Je wil het tot je nemen. Verlangen is zo belangrijk. En Peters wil zo verschrikkelijk bij hem dat verlangen wekken.

Daarom zegt hij. Legt dan af alle kwaadwilligheid. Alle bedrog. Huigelerij. Afgunst. En kwaadsprekerij.

En verlangt als pasgeboren kinder. Naar de redelijke onvervalste melk. Op dat gij daardoor moogt. Opwassen. Tot zaligheid. Want je hebt net zo goed als je bij de wedergeboorde gered wordt van al dat verschrikkelijke wat hier aan de bovenkant staat.

Heb je dat ook voortdurend nodig. Je moet ook bewaard worden in je wandel. En dat leven wat in jou gewekt is, is in gevaar.

Als de melk vergiftigd wordt, gaat het niet goed met de baby. Als de melk vergiftigd wordt, gaat het niet goed met de baby. Als je het kind het verkeerde voedsel geeft, gaat het ook niet goed met de baby.

En hoe leren wij nou onderscheiden of het wel zuiver is wat er gezicht wordt. Als we dit woord zelf bestuderen. Als we dat woord lezen en controleren door de geest van God die in ons woont.

Wat God te zeggen heeft. God beschermt ons al in het begin door met zijn heilige geest in ons geweten te spreken. Geweten is iets heel aparts.

Geweten kan je helemaal op verkeerde been zetten als het weer verkeerd gevoed is. Maar als je opnieuw geboren bent, gaat God in het geweten spreken. En dan kan hij dat geweten gebruiken om jou van een verkeerde weg af te houden.

Of je had het zeggen, nee dat klopt niet. Dat is niet het goede. Daar moet je niet wezen. Daar moet je wezen. Dit is de weg. Wandel daarop.

En dat is heel belangrijk. Want pasgeboren kinderen weten nog niet veel. Die hebben nog alle zorg nodig. En daarom waren die apostelen zo altijd met die zorg bezig.

Paulus zegt, wij hebben als een vader en een moeder voor jullie gezorgd. Dat is hetzelfde beeld. Een moeder en een vader, dat zo'n babytje heel klein is, moet het alle zorg krijgen om het maar te kunnen laten groeien.

En die apostelen die waren daarmee bezig. Dag en nacht in zorg voor de gemeenten die pas ontstaan waren. Op dat ze toch maar op de goede weg zouden komen. Want al heel gauw werd dat nieuwe leven bedreigd door valse leraars.

Door verkeerde meningen van mensen. Want allerlei dingen bedreigden het. En daarom schreven ze die brieven. Dat ze toch alsjeblieft maar op de goede weg zouden blijven.

Dat ze bij de Heer Jezus zouden blijven schuilen. En dat moeten wij ook. Wij moeten bij de Heer Jezus blijven schuilen. Ons niet maar zowat op de mouw laten spelden. En daar moet je op de goede plek zijn.

Waar je geestelijke leven op de goede manier door Gods woorden wordt gevuld. En dat je groeien kan opwassen in genade. Daarom zijn we bij elkaar.

En soms zijn het maar kleine groepjes. Maar bij groepjes waar het verlangen is. Zal God het absoluut belonen. Dat doet hij. Want hij brengt zijn woord.

En dat woord dat bouwt ons op. En het geeft ons de richting aan. Waarin we moeten wandelen. En als we daarin ons overgeven. Dan zijn we zo gelukkig.

Dan is er zo'n vrede. Zo'n blijdschap. En dan kan er van alles in de wereld verkondigd worden. Maar we vallen niet om. We laten ons niet zomaar wat op de mouw spelden. Maar we blijven met het levende woord van God.

Dat we daarmee de komende tijd ingaan. Tot zover vanavond. Dat moedig in...

***