Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
En dat zal ik altijd meedragen. Diep ontzag en eerbied voor God.! Want God doet inderdaad wat hij zegt.
! Hij doet wat hij beloofd heeft. En dat is dat mooie wat we nou in de Petersbrief gaan lezen. Dan moet je eens kijken hoe dat stukje wat we gaan lezen begint.
Dat is vers 3 van hoofdstuk 1. Hoofdstuk 1, 1 Peter's brief, vers 3.
Geloofd zij de God en Vader van ons Heer Jezus Christus, die ons na zijn grote barmhartigheid door de opstanding van Jezus Christus uit de doden heeft toen wedergeboren worden, tot een levende hoop, tot een onvergankelijke, onbevlekte en onverwerkelijke erfenis, die in de hemelen weggelegd is voor u, die in de kracht Gods bewaard wordt door het geloof tot zaligheid, welke gereed ligt om geopenbaar te worden in de laatste tijd.
Verheugt u daarin, ook al wordt gij tans indien het moet zijn voor een korte tijd door allerlei verzoekingen bedroefd, opdat de echtheid van uw geloof kostbaarder dan vergankelijk goud, daardoor vuur beproefd wordt, tot lof en heerlijkheid en eer blijken te zijn bij de openbaring van Jezus Christus.
Hem hebt gij lief, zonder hem gezien te hebben, in hem gelooft gij, zonder hem tans te zien, en gij verheugt u met een onuitsprekelijke en verheerlijkte vreugde, daar gij het einddoel des geloos bereikt, dat is de zaligheid der zielen.
Tot zover wil ik het vanavond met u doornemen. Het begint met een lofprijs aan God de Vader, en daar staat de Vader van onze Heer Jezus Christus.
Het is zo ontzettend belangrijk dat we altijd in elk omstander beginnen met God te prijzen. Om wie hij is. Dat hadden de kinderen begrepen.
Dus iedere zondagmorgen was de lofprijs voor God. Eerbied voor God. Want dan hebben we het allemaal te danken. Het is allemaal vanuit hem gekomen.
Wij hebben het niet gedaan, hij heeft het gedaan. En nu sluit hier die apostel aan bij een gewoonte die de joden al hadden. De joden die zeiden bij iedere situatie, geprezen zij God, de God van Abraham, de God van Isaac en de God van Jacob, dat zeiden ze.
Dat zeggen de joden nog vaak. Orthodoxe joden zeggen dat heel vaak. Bij een situatie waar ze binnenkomen, deze lofzang. Maar nu zegt hij, geprezen zij de God en Vader van onze Heer Jezus Christus.
En dat was voor de joden ongelooflijk iets wat hij daar zei. Waarom was dat zo?
De joden, die hadden de heer Jezus gekruisigd. Hem afgewezen. Hem afgewezen.
En nu zeggen zij, die in hem geloven, gelooft ze de God en Vader van onze Heer Jezus Christus. Met andere woorden, Jezus Christus is meer dan Abraham, Isaac en Jacob.
Want Abraham, Isaac en Jacob waren dan vrienden van God. Van Abraham wordt gezegd de vriend van God. Maar Jezus is de zoon van God. En dat stijgt er ver bovenuit.
Dat was dus als het ware een ontzettende schok als ze dat hoorden. Als wij het evangelie op de juiste manier brengen, dan is het elke keer een schok.
Op de pinkste dag, toen Petrus het zei, was het ook een verschrikkelijke schok. En toen zeiden de joden, daar stonden toen. Wat moeten we doen? Wat is er dan voor ons nog hoop?
Als wij de zoon van God verworpen hebben. Onze voorvaren hebben de profeten gedood.
Maar wij hebben de zoon gedood. Wat blijft er dan voor ons nog over? En daarom heeft hij de Jezus gerecht. De zonde tegen de zoon kan vergeven worden.
Maar de zonde tegen de Heilige Geest niet. Als je het getuigenis van de Heilige Geest over Jezus verwerkt. Dan gaat de deur dicht. Maar als je de zoon hebt verworpen.
Maar je komt tot berouw en bekering. Dan is er vergeving. Dat is toch ongelooflijk. Dat is toch niet te vatten. Het is niet zonde tegen de mens.
Maar het is de zonde tegen de zoon van God zelf. Maar nou wij. Wat zegt het over ons? Wat zegt het over jou en mij?
Dat Jezus op die gruwelijke manier moest sterven aan het kruis. Om mijn zonde. Als ik daar goed over nadenk.
Dan weet ik dat er in mij geen hoed woont. Dat er ook helemaal niets van me deugt. En daarom heb ik een nieuw leven nodig.
Niet een vergankelijk leven zoals ik gekregen heb van mijn ouders. Maar een onvergankelijk leven uit God. Totaal nieuw leven. Het leven van Jezus zelf.
En God doet het niet met minder. Het leven van Jezus is Gods maat. Wie zegt in hem te zijn.
Behoort ook zelf zo te wandelen als hij gewandeld heeft. O en mensen. Als de Heer Jezus in jou de liefde legt. Voor de mensen rondom je heen. Dan gebeurde gewoon een wonder.
Het wonderlijke is dat toen de Heer Jezus die liefde verspreidde. Al die mensen. Die werden als het ware als een magneet toegezogen.
Duizenden kwamen. Want ze wilden zijn woorden horen. Woorden die genazen. Natuurlijk zijn er ook mensen gekomen met niet eerlijke bedoelingen.
Puur uit egoïstisch motief. Ik wil beter worden of ik wil. Maar de Heer Jezus. Die kwam inderdaad om ons helemaal te genezen. Want de mens is pas compleet naar geest in een lichaam.
En de Heer wil een totale volmaakte mens. Die tot eer van zijn naam is. Dat is zijn doel. Daarvoor heeft hij je geroepen. En daar gaan we zo dadelijk iets van zien.
Dat is zo ongelofelijk. Die wordt er alleen maar stil van. Hoe is het mogelijk dat God mij op het oog had. Want in mij is geen goed.
Dus het is pure barmhartigheid. Daarom beroem ik barmhartigheid tegen het oordeel. Want ik had straf en oordeel verdiend. Maar ik ontvang genade en barmhartigheid.
En daar begint hij te loven en te prijzen. De vader van ons Heer Jezus Christus. Die ons naar zijn grote barmhartigheid. Daar heb je dat woord.
Door de opstanding van Jezus Christus uit de doden heeft toen wedergeboren worden. Hoe kun je dus alleen maar wedergeboren worden? Precies.
Door de dood naar het leven. Hier door de opstanding van Jezus Christus. Want de opstanding van de Heer Jezus Christus is heel iets bijzonders geweest. Hij stond niet op uit de dood om weer te sterven.
Maar hij stond op uit de dood om eeuwig te leven. Dus het leven dat hij voor de voorschijn bracht was eeuwig leven. Lazarus stier weer. En ze zijn er meer mensen uit de dood opgestaan.
Die later weer gestorven is. De jongeling van na en ook. Maar Jezus niet. Jezus leeft in eeuwigheid. En als dat eeuwigheidsleven in jou is.
Leef jij dus in eeuwigheid. Dat ga je niet ontvangen. Dat heb je ontvangen. Want dat is het leven uit God.
En God is de eeuwige. Dus dat leven wordt je nooit meer afgenomen. Niemand kan ze uit mijn hand roven.
Zegt Jezus. Is zo veilig bij Jezus. Gaan we zo dadelijk nog meer van zien. Dan zegt hij uit de dood. En toen heeft toen wedergeboren.
Tot een levende hoop. Het bijbelse woord hoop. Dat heeft er eigenlijk een andere inhoud. Dan wij ervan maken.
Wij maken ervan een soort gemoedstoestand van ons. Ik hoop erop. Maar al onze aardse hoop. Is altijd invulling van iets tijdelijks. Maar het gaat hier om.
Ewige dingen. Dus betekent. Je kunt net zo goed zeggen. Dat woord verwachting. Ik verwacht. Dat ik straks voor eeuwig in de heerlijkheid bij de Heer zal zijn.
En ik hoop dat u dat ook verwacht. Want daar word je blij van. Want het is er altijd aardse wat moeilijk is. Dat is maar kort en tijdelijk. Tegenover wat dat heerlijke wat er komt.
En die erfenis is zo fantastisch. Dat geen menselijke woorden het kunnen omschrijven. We hebben niets op aarde dat ermee te vergelijken is.
Onmogelijk. En daarom wordt het in negatieve bewoordingen gezegd. Het is onverwelkelijk. bloemen van welke.
Planten gaan dood. Maar deze erfenis is altijd blijvend. Is onvergankelijk.
Kan niet verstoord worden. Door niets. Is onvergankelijk. En er staat. Is onbevlekt. Als je een aardse erfenis hebt.
Dan is hij soms heel erg bevlekt. Want hoe is hij vergaard. Hoe is dat geld bijeen gekomen. Maar de heer Jezus. Heeft het door zijn absoluut smetteloos leven tevoorschijn gebracht.
Is een onbevlekte erfenis. Die ons staat te wachten. En die ligt al klaar. En waar wordt hij bewaard.
Dat staat er in de hemel. Dus zeven kan het niet. Wat in de hemel bewaard is. Dat is volkomen in orde.
Daar kan de Satan nooit iets van afnemen. Niemand niet. En die wordt voor jou en mij bewaard. Die heerlijkheid van de hemel. Dat eeuwige leven.
Dat nieuwe lichaam. Dat alles ligt voor ons klaar. Om op het moment. Dat God het wil. Geopenbaar te worden. En het is niet iets abstracts.
Het is heel concreet. Je krijgt het. God heeft het voor je klaar gelegd. En dat alles door de opstanding van de heer Jezus mogelijk geworden.
Anders was het nooit mogelijk geworden. Dat diegene die door de mensen gezien werd als aangeklaagde. Die dood moest.
Die veroordeeld werd. Dat juist die man van Nazareth door God aangewezen wordt. Als degene die rechtvaardig is. Betekent dat de mens dus onrechtvaardig is.
Dat is de absolute consequentie. Als hij rechtvaardig is. Zijn wij juist onrechtvaardig. Maar we worden om niet gerechtvaardigd om hem. En dan wordt zijn rechtvaardigheid ons toegerekend.
Nou en dan. Dan ben je weer zo blij. Dan ben je zo ontzettend dankbaar. Want je krijgt het. En ik heb dat gezien.
Wat één klein dingetje kan doen. Als kinderen iets krijgen. En ze hebben niks. Nou als je zo blij kunt zijn. Omdat je een banaan mag eten.
Hoe moeten wij dan niet blij zijn. Dat we de gerechtigheid van de heer Jezus krijgen toebedeeld. Dat we de hemel. Alle schatten met hem mee gaan erven. En waarom legt Peters daar nou zo de nadruk op.
Omdat de mensen aan wie hij schrijft. Die hadden het moeilijk. Die werden vervolgd. En die moesten de blik houden.
Niet op van jongens hou vol. En niet met menselijke moed inspreken. Nee. Hou de blik op. De vergelding. Hou de blik op dat wat komt.
Dat tijdelijke moeilijke weeg niet op. Tegen dat geweldige wat daarna komt. En wat voor eeuwig is. Wat je nooit meer afgepakt wordt. Nou moeten twee dingen voor elkaar bewaard worden.
De erfenis moet bewaard worden voor de erfgenamen. En de erfgenamen moeten bewaard worden voor de erfenis. Maar dat staat hier dus ook. Want God bewaart net zo goed ons.
Ten midden van al die ellende. En dan dacht ik ja. Wie God bewaart is wel bewaard.
En dan werd je van alles gewaarschuwd. Daar moet je om denken. Daar moet je om denken. Daar om denken. En je denkt maar. De enigen die me hebben hier bewaard zijn.
Niet die stemgunsen. Niet die handgranaten. Maar dat is de Heer. Moest er de deur op slot. Nou mijn deur ging niet op slot. Nou ja dat geeft dan nog niks. Want de Heer is er toch.
Die weet het ook wel. En het is zo goed om bij de Heer te schuilen. In een situatie. Die menselijk wijs gesproken.
Die je niet onder controle hebt. Maar de Heer is er. En dan kan je zo blij zijn. En zo tevreden zijn. En zo dankbaar zijn. En dat wilde Peters de mensen vertellen.
Hij zei laat je niet intimideren door de vijand. Laat je niet intimideren door de omstandigheden. Maar vertrouw op mij. Want ik doe je veilig in mijn koninkrijk aankomen. En dat lezen we dan hier.
Die in de kracht Gods bewaard wordt door het geloof tot zaligheid. Van wie is de kracht? De kracht is van God.
Daar kun je niks aan toevoegen hoor. Jouw kracht is zo nietig en klein. Als ik me ergens onbekwaam heb gevoeld is het daar.
Want ik ben bekwaam met zijn God. Ik moest iedere zondag in het Engels spreken. En ik zei Heer. En hij bracht me al de Engelse woorden weer te binnen. Ik dacht dat ik het allemaal vergeten was.
En het ging vanzelf. En als je dan na die tijd allemaal mensen op je af krijgt om vragen te stellen. Omdat ze dat dan nooit gehoord hebben.
Dan word je helemaal stil. En zei Heer geef mij wijsheid om te geven wat ik aan deze man moet vertellen. Of aan die man moet vertellen. En toen zei iemand.
Ja maar jij brengt de gewerk in gevaar. Ik zeg hoezo? Er kan wel een spion tussen zitten. Ik zei zullen we het aan de directeur vragen? Dat was Karin.
Ik zei Karin. Wat vind jij daarvan? Dat ik die mensen van de Heer Jezus vertel. Heijn ik ben zo blij dat je het doet. Want niemand anders doet dat doe jij het alsjeblieft. Want ze hebben de ziel te verliezen.
En zei wij vrouwen kunnen het niet. Want van vrouwen nemen ze in dit land niks aan. Was het van jou aannemen alsjeblieft. En ineens weet je waarom je er bent.
Dan zie je allemaal invullingen die God zelf bepaalt. Maar dat bedenk je van tevoren niet. Je gaat omdat God zegt je moet gaan. Ik heb jaren gezegd van de Heer.
Wat moet ik dan doen? Ik weet het niet. Nou de Heer wist het dus wel. En dan is het zo fijn. Om met God te wandelen elke dag opnieuw.
En dat is wat hij bedoelt. Dat we elke dag met God wandelen. En weet je. Dan is de dag en de ontmoeting die je hebt. Is de leerschool voor jou.
Want je hoeft echt niet naar Ethiopië te gaan. Om die lessen te leren. Die heb je in je eigen huwelijk. Die heb je in je omgeving. Die heb je met je buren. Die heb je met de mensen die je ontmoet.
Want je ontmoet altijd weer een stukje vlees. Oude mens. Ga je met een hele team.
En dan denk je dat er geen vlees is. Nou. Komt er gewoon nog af. En dan wordt er om jou geschaafd. Je gaat ineens ontdekken. Waar de Heer jou wil veranderen.
Ah het is prachtig. Het is heel schitterend. Dus ik heb daar. Zo veel geleerd. En ik ben er zo dankbaar voor. Want als je iets leert op de weg met de Heer Jezus.
Dan kun je weer beter vlucht dragen. Want daar gaat het om. Dat wij vlucht dragen. Dat de mensen door ons bij de Heer Jezus uitkomen. Want waarvoor zijn we anders hier?
Het gaat erom dat we in alles doen. Dat we het als het ware voor de Heer Jezus doen.
En weet je wat het wonderlijke dan is? Dan komt de blijdschap. Zodra je maar voor de Heer Jezus bezig bent. Al ben je aan het stofzuigen over wat je doet. Maar je doet het voor de Heer Jezus.
Dan hoef je de mensen ook niet meer te controleren. Weet je dat? Het is een hele pad. Maar die mensen die het nog niet van de Heer Jezus zijn.
Die moest je altijd controleren. Kom ik in zo'n huisje. In zo'n flat. Nou het is te smerig om aan te zien. Je moet via rotstenen.
Dat is geen normale trap. Moet je gewoon keien neer gegooid. Moet je naar boven klimmen. En dan kom je in dat flatje. En dan is het ineens helemaal schoon en netjes.
Hoe kan dat? Ja hier woont een christenmoordertje. Een christenmoordertje. Die voor vijf lieve kindertjes zorgt. En die hoef je niet te vertellen dat je rij moet zijn en schoon moet zijn.
Dat vertelt de Heer Jezus zichzelf. En dat is dan zo opvallend. Want kijk je bij de buurvrouw erbinnen. En er is een smeerboel. En die kinderen zien er niet uit.
En deze kinderen zijn allemaal netjes. Zo'n verschil. En de mensen eromheen zien het wel. En die komen met vragen.
En dan heb je weer een kans. Ik vond het prachtig he. Ik vond het zo mooi. Dat je ziet dat het christen zijn zo duidelijk verschil maakt in een maatschappij zoals die daar in elkaar zit.
En dat merk je aan de kinderen. En dat merk je aan de volwassenen. Die werkelijk van een voordere Jezus hebben gekozen. Geen enkel huisje was smerig.
Alles was keurig schoon. En dan denk ik. Zonder controle. En dat staat hier nou zo mooi.
Je wordt bewaard. Tenminne. Van iets wat totaal anders is. Je gaat dus een weg. Die helemaal anders is.
Jezus ging ook een totaal andere weg. Alles wat hij deed. Was voor de mensen eigenlijk. Wat doet hij nu weer. Weer anders. Want de motief bij de Heer Jezus was altijd doen wat de Vader wil.
En de wil van God stond bovenaan. En als bij ons de wil van God. Dat wat de Heer Jezus wil in ons bovenaan staat.
Zullen we ook altijd afwijkend zijn. Gij geheel anders. Maar dat bewaart ons. Dat doet ons veilig in het koninkrijk aankomen. Daarom hebben we ook vreugde.
Waar een ander helemaal niet blij kan zijn. Kunnen wij blij zijn. Dat zit niet in aardse goederen. Dat zit niet in bezit. Dat zit in dat je een echte relatie met de Heer Jezus hebt.
En met hem spreekt. En met hem wandelt. En met hem leeft. Daar zit het hem in. En daar hoef je dus helemaal niets voor te bezitten. Soms is het bezit eerder een probleem.
Dan dat het je helpt. Je mag gerust bezitten. Maar als niet bezittende. Dan is het niet erg. Maar als je je hart op dat bezit zet.
Dan komt de Heer Jezus op een ander plan. En dan zit je ernaast. Dan heb je die vreugde ook niet. Want de vreugde vind je alleen in hem. En dat is ongelooflijk heerlijk.
En daarom staat er hier. Verheugt u daarin ook al wordt geëtans. Indien het moet zijn. Voor korte tijd door allerlei verzoekingen bedroefd. Er zitten twee kanten aan.
Verheugt u erin. Maar er zit ook een kant van bedroefd zijn. Want verzoekingen. Beproevingen. Waarom laat God dat toe? Waarom doet God dat?
Op dat de echtheid van ons geloof blijkt te zijn. Die echtheid van het geloof. Kijk. Als je goud hebt. En je wilt de echtheid van het goud testen.
Maak je het heet. En dan komen alle andere metalen. Die komen boven drijven. Die zijn lichter dan het soort het gewicht van goud. Goud heeft 19. En er is geen metaal zo zwaar als goud. Dus dan komt het allemaal boven drijven.
Dan kan je het eraf scheppen. En alles wat brandbaar is. Verbrandt. In die hitte. Dan hou je op de buurt puur het goud over. En die goudsmit.
Die kijkt er dan in. Dat is in het spiegelbeeld. Helemaal zuiver wordt weergegeven. Dan is het goud zuiver. Goed. Klaar. En God doet hetzelfde met ons. Als wij geloven in de heren.
Loutert u ons soms door moeilijkheden. Op dat wij zuiver tevoorschijn komen. Dat alles weg is wat er niet bij hoort. Dat vinden we niet makkelijk. Maar als we toelaten.
Dan verblijft het ons. Want het vereert God. Job. Het verhaal van Job is voor heel veel mensen die moeten lijden. Een geweldig verhaal.
Want in Job vinden we. Dat het niet ging om. Dat Job niet goed was. Maar dat Job nog veel beter zicht moest krijgen op God. Om God nog beter te kunnen eren.
En God beter te kunnen begrijpen. Dus elk lijden dat God toelaat. Heeft zijn. Betekenis. Het is niet betekenisloos. Het heeft zin. En één keer zullen we het verstaan.
Want wanneer komt de grootste glorie daarvan? Als de Heer Jezus openbaar wordt om ons op te halen. Als de opname komt. Dan wordt die glorie ten volle zichtbaar.
Want dan wordt Hij geëerd. In ons. Omdat we Hem vertrouwd hebben. Als je iemand echt vertrouwt.
Dan is dat het allerheerlijkste wat er is. Wij kunnen op aarde heel veel mensen maar niet vertrouwen. We vertrouwen ons zelfs om zelfs niet eens.
Maar de Heer Jezus is door en door en door betrouwbaar. En als je dat dan proeft. Als je in een vreemd land bent.
In omstandigheden die lastig zijn. En je merkt dat de Heer Jezus volkomen betrouwbaar is. Dan word je er zo blij van. En soms doet de Heer dan iets.
Je denkt je wordt er helemaal stil van. We hadden heel vaak geen stroom. Ik heb het sommigen al verteld. En dan moest ik dus elke keer. Zo'n dia presentatie doen.
Met zo'n beamer. Dan had ik de kerk voor verduisterd. En op het moment dat ik dan moest beginnen. Ging ineens de stroom aan. En als het afgelopen was ging de stroom eruit.
En dat niet één keer. Maar al die weken. Toen zei die medewerkster. Die zuster die mij bestemde. Dit kan geen toeval meer zijn. Dit is voor bovenaf geregeld.
Dus elke keer als ik het nodig had. Was het eronder. En dan was het weer weg. En dan denk je. God regelt zelfs die kleine dingen.
Hij is volledig in controle. Je kunt hem door en door vertrouwen. En als je dan ziet. Hoe blij die kinderen zijn. Om iets te mogen zien. Want ja.
Zij zijn niet afgeleid door de televisie. Ze hebben niet. Een telefoontje in hun zak. En ze hebben al die. Afleidingstoestanden niet. Dat entertainment is het niet.
Ik ben op een school geweest daar. 72 kinderen in een hol. Een onderwijzer die met de stok erop slaat. Om de orde te bewaren. Lesboeken met ezelsoren.
Waar je u tegen zegt. Bankmateriaal. Alle gaatje. Smerig.
En dan denk je. Hoe moeten die kinderen hier. Maar er moeten een hele lange dag op school zitten. Van half acht. Tot smiddags vier uur. Rekenonderwijs.
Stamt je zomaar maar in je hoofd. Als je ze kunt onthouden. Kun je rekenen. Nee dus. Alphabet leren. 256 letters. Ga er maar aan staan.
256 letters. Dat heeft het aan maars. En dat is dan niet de enige taal. Dan heb je ook nog de tigrinja. En dan denk je. Ja.
Dan komen die kinderen uit school thuis. En zijn opa Hein wil ons les geven. Dan geef ik ze rekenles. Ik zeg.
Hoe reken jij nou uit. Vijf keer vier. Of vier keer vijf. Nou. Er werden allemaal streepjes neergezet. Er werden al die streepjes geteld. En dat tellen. Dat ging dan elke keer mis. Dus het goede antwoord kwam er niet uit.
Ik zeg. Maar moet je eens kijken naar je hand. Vijf vingers. En je andere hand. Vijf vingers. Hoeveel vingers heb je samen? Ja. Tien. Hoe zit het met je tenen?
Ze hebben allemaal open schoenen. Dus plastic schoentjes. Dus. Oh. We kunnen rekenen met ons lijf. Dit heeft nog niemand ons ooit verteld.
Dat is een ontdekking. En dan is het zo leuk. Dan vinden ze het zo leuk. Dan willen ze gewoon les. En daar snap je wel.
Er is zelf helemaal niks van. En dan willen ze. Tegen de. Ja. Hij geeft de kortles. We moeten langer les. Dan gaat het tot het eten door.
En na het eten komen ze allemaal weer. Want dan willen ze een uur bijbelstudie. Kinderen van de lage school. Zijn s'morgens zeven uur begonnen. En de einde waren s'avonds.
Om een uur of. Al vacht. En dan gaan ze naar bed. Maar een blijdschap. En een vrede. En een vreugde.
En dan komen we allemaal met hun bijbel. Gaan we samen lezen uit de bijbel. Vers voor vers. En dan vertel ik er wat over. En dan zitten ze te luisteren als vinken.
En dan denk je. Het is toch niet aan het begin van de dag. Het was toch aan het eind van de dag. En dan zijn ze zo dankbaar. Morgen weer hè.
Is het dan dat Engels? Alles in het Engels. Moest ik dan doen. Maar dat meisje vertaalde me. En ik had steeds communicatie met ze.
Dus ik moest ook hen dingen vragen. En dan betaalde zij het weer aan het Engels naar mij toe. En ging heel goed. En dan denk je. Zoveel hobbelt eigenlijk om te nemen.
En toch loopt het als een gesmeerde trein hè. Dat is niet begrijpbaar hè. Maar dan denk ik. Ja heer. U bent hier zo aanwezig. Ik voel me gewoon gedragen. En dan ben je met elkaar zo gelukkig.
En dan zeggen ze. Ja opa. En wij houden allemaal van de Heer Jezus. En u houdt van de Heer Jezus. En wat zijn we samen gelukkig. En dan zeggen ze. Echt zo. En dan is het mooi hè.
Want zijn kinderen dan kostbaar hè. En het waren allemaal weggooikinderen. Maar bij God kostbaar.
Zo mooi. En denk God. Wat kunt u een mens veranderen. Van een hopeloos iemand. In iemand vol hoop. Vol toekomst. Vol blijdschap.
En dat diepe vertrouwen van die kinderen. Zo simpel vertrouwen. Menselijke wijze gesproken. Moet je je afgaan. Hoe gaat dat nou in de toekomst? Er moest nu een meisje in de middelbare school.
Dat was mijn vertaalstje. Moeten we haar voorlichten. Dat de onderwijzers onbetrouwbaar zijn. Die zullen de ongeblikkelijk oneerbare voorstellen doen.
Zo moeten ze de wereld in. En dan omringen met gebed. Is niet makkelijk. En dan lezen we hier.
Uw geloof kostbaarder dan van gankelijk goud. Dat door het vuur beproefd wordt. Dat het lof en heerlijkheid en eer blijken te zijn bij de openbaring van Jezus Christus. Hem hebt geen lief zonder hem gezien te hebben.
Dat is de grote vraag. Hoe kan het dat wij de Heer Jezus lief hebben zonder hem gezien te hebben? Nou dat weten jullie allemaal.
Want dat hebben jullie toch. Dat komt eenvoudig omdat wij een persoonlijke relatie met hem hebben. En als hij een persoonlijke relatie is met zijn geest in ons komen wonen.
Kan niemand mij nooit meer vertellen dat hij niet leeft. Er staat als een paal boven water. En juist doordat hij leeft. Ben ik tot wedergeboorte gekundigd komen. Dat was de enige mogelijkheid.
Want dat leven wat hij tevoorschijn gebracht heeft bij die opstanding uit de dood. Dat is dat leven. Wat mij tot nieuw mens maakt. En wat mij toekomst geeft.
En wat eeuwig leven is. En daarom staat er. Hem hebt gelief zonder hem gezien te hebben met deze ogen. Maar je hebt je met innerlijk ogen wel gezien.
Met je innerlijk oog ken je de Heer Jezus. Hij gaat met mij en hij spreekt met mij. Hij die mijn schuld vergeeft.
Dat is zo kostbaar. Daar kun je toch zo ontzettend dankbaar voor zijn. En dan zie ik mensen om je heen die het niet kennen. En dan heb ik zo'n medelijden met die mensen.
Dan denk ik, oh Heer. Als het kan. Helpt u mijn woorden te vinden. Van u. Die deze mensen de ogen openen. Want het is openbaring van God zelf hoor.
En waarom ik? Ik weet het nog steeds niet. En dat is dat wonder. Uitverkoren.
Om voor eeuwig de zijne te zijn. Dat is toch iets ongelooflijk. Zonder hem te zien. En gij verheugt u met een onuitsprekelijke en verheerlijke vreugde. Dat is die vreugde.
Die onze kracht is. Ik de zijne en hij de mijne. En dan ligt straks voor ons die erfenis.
En dan komt de Heer Jezus terug. En dan komt het doel tot zijn recht. En wat is dat doel? Dat staat hier. Daar gij het eind doel des geloofs bereikt. En wat is dat?
De zaligheid van onze ziel. De ziel is de kern van de mens. En die ziel die kan op twee kanten beïnvloed worden.
Door de zintuigen. Wat hij ziet en wat hij hoort. Daarom is het ook belangrijk wat we zien en horen. En waar we zijn.
En wat we doen. Maar die kan ook beïnvloed worden door de geest. De geest is het contactorgaan met God. En als de Heilige Geest onze ziel verkwikt.
Dan hebben we vreugde. De vreugde zit nooit in de uiterlijke dingen. En het is zo gek dat zoveel christenen elke keer weer zoeken naar iets uiterlijks.
Om wat ze eigenlijk alleen innerlijk bevredigd kunnen krijgen. Te vinden. Dat doet de wereldling. Die doet dat. De wereldling die moet altijd iets uiterlijks hebben.
Iets anders waar hij naartoe kan leven. Iets. En dan is het weer voorbij. En toen zei hij dus op een gegeven moment zo'n jonge man tegen mij. Ik leef voor de fun. Ik zeg en als er dan de fun over is.
Ga ik naar een nieuwe fun. Ik zeg en als je dan ouder wordt. Ja hoor is dat. Daar denk ik niet over aan.
Ik leef nu voor de fun. Voor het hier en nu. Maar dat is kortzichtig. Dat is verschrikkelijk triest. Dan heeft iemand wel eens een brochure geschreven.
Die een kind aan zijn oom vraagt. Die oom die zegt van. Wat ga je doen? Ja ik ga dan. Dan ga ik afstuderen. Dan ga ik een baan. En dan ga ik trouwen. En dan ga ik een huis. En dan zei hij oom steeds.
En dan. En dan. En dan plaatsen zei hij. Ja en dan ga ik ook nog een keer dood. Precies en dan. We zijn soms zo kortzichtig.
Dat we niet nadenken over wat er dan komt. En dat is nou precies het wezenlijke. En een christen is juist gericht op wat er dan komt. Wij zijn eeuwigheidsmensen.
We hebben toekomst. En daardoor kunnen we nu ook dingen verdragen. Die we anderen heel moeilijk vinden. Jozef zat onterecht in de gevangenis.
Maar hij verdroeg het. En toen kreeg hij die schenker op bezoek. En die schenker die vergaat er nog twee jaar. En die arme mensen in de Aakapulka.
Die zitten nu al achttien jaar. Zonder schuld in de gevangenis. Maar ze hebben Jezus. Ze hebben Jezus. En ook hij zal hen veilig bewaren.
En in zijn koninkrijk toe aankomen. En dan zullen ze ineens zien. Hoe moeilijk het ook was. Al die jaren dat we onschuldig in de gevangenis gezeten hebben. Weegt niet op tegen de vreugde van de eeuwigheid die we nu binnen gaan.
En God zal door zijn kracht hen bewaren. Jezus zegt niemand. Zoals uit mijn hand erover. Niemand. Dat is onze veiligheid.
En als we dat beseffen. Net zo eenvoudig als die kinderen dat beseffen. Zijn we gelukkig.
Hoeveel niets te vrezen. Is alles goed. Sommige mensen worden oud. Anderen niet.
In de ouderdom krijg je soms met allerlei gebreken en tekorten te maken. Dat kan. Maar ook daar zal God je veilig doorheen leiden. Ik zie zoveel christenen zo verschillend oud worden.
Ik ken het hier. Van alle mogelijke kwalen. Hoort ze nooit over de kwalen. Alleen maar over de leufvreugde in de Heer. En ik ken de anderen. Die hebben het alleen over de kwalen. Dat is een groot verschil.
Daarom zegt de Heer. Let op hun einde. Want de beproeving. Loutert ons. Als die beproeving op de goede manier wordt gezien in het licht van de eeuwigheid.
Dan worden we er rijker van. En als we die beproeving voorbij laten gaan door er alleen maar te klagen. Dan eert het God niet. En we worden er zelf armer van.
Dus het ligt aan ons. Hoe we met die beproeving omgaan. En als we daarin vertrouwen hebben op de Heer. Dan leidt Hij ons te veilig doorheen.
Komt allemaal goed. En daarom hoef ik voor geen enkele toekomst bang te zijn. Want Jezus is met je. En dan zeggen sommigen.
Dan kan je nog als oude man dan helemaal naar Ethiopië gaan. Is dat niet gevaarlijk enzovoort. Maar als Jezus je stuurt. Is het totaal onzin. Want als je niet daar bent waar de Heer Jezus je stuurt.
Dan ben je onveilig bezig. Je bent veilig bezig als je weet. Jezus heeft mij daar nodig. En dan is je er zelf bij.
En hoef je nergens bang voor te zijn. Maar je moet het niet op eigen houtje doen. Je moet niet zo denken van dat lijkt me ook wel leuk. Het gaat er altijd weer om.
Om te horen wat Jezus van jou verlangt. En dat God gaat met ieder een andere weg. Daar moet je soms echt uitproberen. Of het echt van God is.
Want je kan wel een gedachte krijgen. Maar is die gedachte. Omdaan van alles wat van jezelf is. Want we zijn hem eens gestorven.
De oude mens is toch dood. Dus dan heeft de Heer Jezus alleen voor het zeggen. En al zou hij me dan naar China sturen.
Of naar de Noordpool. Dat maakt niet uit. Het gaat erom dat ik doe wat Jezus zegt. En dan ben ik in de veilige weg. En de ene keer zal de Heer Jezus zeggen van.
Ga eens naar die buurman. Of zoek die zieke op. Of ga eens een keer vaker naar je oude moeder. Doe het dan. Dan heb je vreugde.
Dan heb je vrede. Dan is het goed. Want wat de Heer opdraagt. Dat moet je nooit vergelijken met een ander.
Maar altijd dat doen wat God jou laat zien. En dan ben je in vrede. En dan zul je ervaren dat God je alles geeft wat je daarvoor nodig hebt.
En dat maakt je gelukkig. En het eert hem. Daar wil ik het bij laten voor vanavond. En dat maakt je dat met de heer. En dat maakt je dat... ...
... ... ... ... ... ... пон ***