Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goedenavond allemaal. Voordat ik mij zelf voorstel wil ik eerst even iets aan jullie voorhouden.
! God heeft een avontuur voor ons. En deze avond zal ik een kleine avontuur uitleggen.
! God heeft een heel groot avontuur voor ons. Waarin kleine beelden, die we misschien van hem hebben, kunnen sneuven. En waarin grote beelden overblijven.
Maar die grote beelden, God wil ons bij die grote beelden krijgen, omdat grote beelden kunnen we werkelijk aanbidden. We hebben allemaal onze beelden van God. De ene zegt van, als ik met mensen praat die zeggen van, ik geloof niet in God.
Dan zeg ik van, oké, in welke God geloof je niet? En dan komen ze met bepaalde beschrijving van die beelden. En dan zeg ik van, ja, daar geloof ik ook niet in. Dus we hebben allemaal onze beelden van God.
De vraag is echter, brengen die beelden ons in beweging? Brengen die beelden ons in een diepere relatie met hem? Of niet? Of zijn het getemde beelden?
C.S. Lewis, die spreekt daar heel duidelijk over in zijn boeken. Dat God is de grote beeldenstormer. Hij zal de beelden die eigenlijk niet met de werkelijke wie hij is overeenstemmen, zal hij geduldig kapot maken.
En eigenlijk is dat ook een beetje mijn leven. Daar gaan we het, dat is in de laatste 18,5 jaar met mijn leven aardig gebeurd. En ik zal me toch maar even voorstellen.
Want anders denk je van, ja, die man die komt op het podium op en hij stelt zich nog niet eens voor. Mijn naam is Marcel van Dam. Geen familie van. Ik heb lang in zijn schaduw gestaan. Maar hij begint langzaam te verbleken en mager te worden en in de isolement te verkeren.
Marcel van Dam was een bekende Nederlander een hele lange tijd. Dus als ik me dan voorstelde, vroegen ze altijd van, ben je familie van? Nou, dat ben ik dus niet. Ik kom uit Den Haag. Ik ben daar geboren en getogen.
Ik heb vlakbij hier, heb ik journalistiek gestudeerd. In Amersfoort. En nu zit ik in de staf van Crossroads International Church in Den Haag.
En zijn we ook bezig met een nieuw missionair initiatief. Dat heet Kleur. Kleurdenhaag.nl Dat is allemaal spannend. Maar dat is ook dus het avontuur. Daarom zei ik ook, God heeft een avontuur voor ons.
En in dat avontuur kan je niet alles controleren. Weet je wel, met die kleine beelden van God die we maken soms, kunnen we God zelfs een beetje controleren.
Als ik goed doe, dan moet hij mij dit geven. Totdat we op een bepaald moment zo gelouterd kunnen worden in onze relatie met hem, dat alleen wie hij werkelijk is, blijft er over.
En niet alleen wat we kunnen ontvangen van hem. Als we op een knopje drukken, dan denken we vaak van, oh ja, dan zullen we op een bepaald moment dat dan ontvangen. En dat komt niet altijd uit.
En dat is eigenlijk de story of my life. We zijn eigenlijk met dit filmpje begonnen. Omdat deze avond wil ik jullie meenemen op een reis, op een avontuur van de Erosliefde naar de Agape liefde.
En de Erosliefde kom je overal tegen. Dat is voor wat hoort wat. Weet je wat, dat is als ik jou iets geef, dan krijg je iets terug. Of de Erosliefde heeft heel erg te maken met aantrekkelijke beelden.
Nou, dat merken we ook in deze film, die we net zagen, de trailer ervan. Dat je gaat heel erg om een beeld af wat aantrekkelijk is.
En daarmee denk je dat je die persoon kent. En dat moet dan aantrekkelijk zijn en dan stap je in die relatie. En anders niet. En zo gaat het eigenlijk ook onze eerste stap met God vaak.
Hij openbaart zich op een hele aantrekkelijke manier aan ons. En dat is hij ook. En hij vraagt ons om in het avontuur met hem te stappen. Nou, en dat heeft dus heel erg met Eros te maken.
Want Eros heeft te maken met een liefde dat het is zo aantrekkelijk dat als je het ziet, wil je het bezitten. En we vertalen dat vaak naar romantische liefde of seksuele liefde.
En dat is mijn startpunt. In mijn relatie met God was ik heel erg vanaf het begin van, oké God, ik geef iets en dan moet ik ook iets ontvangen.
Het was eigenlijk heel erg op mezelf gericht. En toen begon het avontuur. Maar dat vond hij niet erg. Want dat is zeg maar de ingang geweest. Voor een relatie met hem, die door de jaren heen zich verdiepte en verdiepte.
Maar deze Eros liefde of dat klemerige, dat zien we overal om ons heen. Toch zie je in de Griekse wereld, waar het Nieuwe Testament in is geschreven, zie je ook, in ieder geval in de Griekse taal, zie je vier woorden voor liefde.
Vier, vijf woorden voor liefde. En we gaan deze avond, een aantal van die woorden gaan we even uitpakken. De Eros hebben we al gezegd, dat is in de Griekse wereld die liefde die wil bezitten.
Een andere liefde die daar ook naar voren komt, is de Phileo-liefde, die ook in het Nieuwe Testament, dat is de vriendschapsliefde. En zo zie je nog een aantal liefden, kameraadschapsliefden.
En als hoogste vorm zie je daar de Arepe-liefde, dat is de onvoorwaardelijke liefde, de goddelijke liefde. Dat was zelfs al een woord wat in de Griekse taal aanwezig was, voordat Jezus op het podium, om het zo maar even te zeggen, verschreef.
De agape-liefde, de goddelijke liefde, de onvoorwaardelijke liefde. En dat is zeg maar een liefde die ik door de jaren heen heb leren kennen.
Wat gebeurt er als je in je relatie met God, als door de jaren heen, elke keer weer de verwachtingen die je hebt, niet uitkomen? Wat blijft er dan over? Is er dan een vorm van liefde die dan toch overblijft?
Nou, dit is de romantische liefde, de Eros-liefde, die we overal om ons heen terugkomen. Ik ben in Den Haag op straat opgegroeid. Ik ben niet in een kerk opgegroeid, dus ik had ook een hele losse moraal.
Nou, je ging dus daar heel erg op beelden af. Oh ja, die lijkt me wel aantrekkelijk, uiterlijk. En je stapt gelijk in een relatie, maar je weet eigenlijk helemaal niet wat voor karakter zo'n persoon heeft. En of je daar wel een relatie mee kan bouwen.
Dus hier krijgen we allemaal mee te maken, van jongs af aan. Aantrekkelijke beelden. Nu komen we zeg maar, we zijn op deze plek, zijn we in een kerk. We geloven dat God leeft op deze plek.
We geloven dat Jezus leeft, dat God zich heeft laten zien in Jezus van Nazareth. En dat daar een ander soort liefde op ons afkomt. En dat is die Agape-liefde, die dus al in de Griekse wereld aanwezig was.
En dat vindt ze voltooiing in de persoon van Jezus van Nazareth. En daar gaan we ook een klein stukje, of daar gaan we ook een stukje van uitpakken. Van, hoe zie je de liefde van God in die persoon?
En hoe heeft dat mij geholpen op de momenten dat al die kleine beelden van God kapotgeslagen werden? En daar ga ik het straks nog een beetje over hebben, wat die beelden dan waren.
Eigenlijk zou je kunnen zeggen dat rond de persoon Jezus van Nazareth is de blijde boodschap. Mensen keken, zeg maar, naar de persoon Jezus van Nazareth. Ze zagen dat God daar op een bijzondere manier hun naderde.
En ze hebben geproefd van zijn liefde. En ze hebben gezien wat God deed door de persoon Jezus van Nazareth. Niet alleen door zijn leven, door zijn woorden, door zijn daden, maar ook door zijn lijden heen.
En door zijn opstanding. En daarin heeft God zich op een hele bijzondere manier laten zien. Die uniek is in deze wereldgeschiedenis. Maar die blijde boodschap kan je eigenlijk alleen maar begrijpen wanneer je beseft dat het allemaal met liefde te maken heeft.
Niet gewone liefde, nee, goddelijke liefde. Die agape liefde waar ik het er net over had. Tegelijkertijd is het evangelie zo'n duidelijk brandpunt van de liefde van God.
Dat daar genoeg karaktervolle eigenschappen aanwezig zijn. Waar je werkelijk een stevige relatie met God mee kan bouwen. Ondanks het feit dat je misschien niet altijd ontvangt wat je verwacht.
Blijf er toch een dragend iets over. En daar ga ik het vandaag over hebben. Vanavond de over hebben. Het heeft allemaal met liefde te maken. Je kan het alleen maar begrijpen wanneer je niet alleen je verstand opent voor liefde.
Maar ook je hart opent. Ik wil een klein stukje van... Dan krijg ik een kleine introductie van de plek waar al mijn kleine beelden van God vermorzeld zijn.
Ik ben afgelopen mei... Ben ik met een documentaire op televisie geweest bij de Evangelische Omroep. Ze hebben mij met een camera de laatste anderhalf jaar gevolgd.
En daar is een documentaire uit voortgekomen. Dat heet Corpus Mama. En daar gaan we nu een klein stukje van kijken. We zijn begonnen met de Eros liefde.
De Bijbel spreekt daar niet alleen... Het is niet alleen een negatieve liefde. De Bijbel is heel realistisch. De Bijbel spreekt daar ook waarderend over. We zien er bijvoorbeeld in Hooglied. In Hooglied, dat is niet in Grieks geschreven.
Maar het woord dat daar voor liefde wordt gebruikt, komt er ook dichtbij. Want kostelijker dan wijn is uw liefde. De Eros liefde kunnen we ook vieren.
Maar het is ook een liefde die heel erg op jezelf is gericht. En op deze plek, naast mijn moeder, heb ik geleerd dat de Eros liefde niet het dragende kan zijn.
Wanneer je elke keer weer teleurgesteld wordt in wat je denkt dat God moet doen. Van Eros liefde naar Agape.
In het begin was de persoon van Jezus Christus heel erg aantrekkelijk voor mij. Hij nodigde mij uit om in een liefdesrelatie met hem te stappen.
Tegelijkertijd was dat een liefdesrelatie van mijn kant, die heel onvolwassen was. Ik gebruikte hem eigenlijk voor mijn agenda. Ik vroeg dingen aan hem waarvan ik dacht van nou, die zullen mijn leven verrijken.
Daardoor kom ik werkelijk tot leven. Dat dacht ik dan. En langzamerhand kwam ik erachter van, hé, als er werkelijk een schepper, een God bestaat, dan weet hij, dan kent hij mij beter dan dat ik mezelf ken.
En zeg maar in de relatie met hem kan ik pas werkelijk mens worden, zoals ik bedoeld ben. Dus steeds meer veranderde zeg maar mijn agenda.
Hem gebruiken voor mijn agenda. Dat ging steeds meer dat ik mij overgaf aan zijn agenda, aan zijn dromen. Uit liefde. En wat dat was kenmerkend in mijn relatie met hem.
Ik zette wel die stap en ik wist niet wat het betekende om ja te zeggen tegen zijn liefdesuitnodiging. Maar door de jaren heen bleef die liefde groeien. En liefde komt alleen maar tot uiting door tijd, of tot ontwikkeling door tijd.
Maar tegelijkertijd er is overgave nodig. En door de jaren heen ben ik steeds meer zijn karakter gaan vertrouwen. Want met karakter bouw je relaties. Het zijn niet alleen maar die aantrekkelijke beelden waarmee je een relatie misschien instapt.
Die kunnen ook heel erg verraderlijk zijn. Maar met een karakter wat erachter zit, heeft die persoon kwaliteiten waar je werkelijk een relatie mee kan bouwen. Waar je werkelijk vervulling kan vinden.
Dat komt pas door de tijd. Door de jaren heen zijn die kleine beelden zijn afgebroken. Maar ik heb wel het karakter van Christus leren kennen. En toen dacht ik van wow, dit is eigenlijk wat voor mij de kern van het evangelie en het nieuwe testament is.
Waarin Paulus zegt, het kennen van Christus is voor mij het belangrijkste. Samen groeien met zijn lijden, dat ik ook mag delen in zijn opstanding.
In de heerlijkheid. In die grote gebeelden die hij voor ons heeft. Want dat is ook de opstanding. We dachten allemaal dat hij een profeet was in het begin. Nou, hij spreekt wel mooie woorden, maar hij is een profeet.
Toen dachten we van hey, misschien zou hij wel de Messias kunnen zijn. Die ons gaat verlossen van de Romeinen in die tijd. We gebruiken hem voor onze agenda. En langzamerhand kwamen ze erachter dat die kleine beelden die ze van Jezus van Nazareth hadden, die moesten ze loslaten.
En er kwamen grotere beelden voor in de plek. En de kaders waarmee wij dus God proberen te temmen, die doorbrak hij. Die kaders waarmee wij God proberen te controleren, die doorbrak hij.
En dat deed hij ook in de opstanding. Op een bepaald moment konden ze alleen maar zeggen, oké heer, u bent werkelijk te vertrouwen. En we laten onze kleine beelden en kleine kaders, die geven we over aan u.
En toen begon het avontuur. Toen bleven ze niet in Jeruzalem. Toen gingen ze de wereld in. En zijn wij nu ook dankbaar dat ze de wereld in gingen. Want wij hebben die blijde boodschap ook gehoord. En daarom zijn we ook hier bij elkaar.
Nou, dat is even wat er op die plek naast mijn moeder gebeurde. Gaat dit goed? Waar moet ik heen?
Nou, het evangeel. Hij kwam onder ons. Ik heb hem expres uitgekozen zonder baard. Om weer even die kaders te stretchen. Waarmee we Jezus misschien proberen te vangen. Hij kwam onder ons.
En op deze plek heb ik dus dat unieke, wat Paulus ook zegt, het kennen van Christus leren kennen. Want het beeld wat bij mij is overgebleven, al die kleine beelden waarin ik dacht van, hé, ik doe dit voor u, God, en dan krijg ik dat.
Die zijn niet, heel veel van die beelden zijn gesneuveld. Maar het beeld wat wel is overgebleven, en dat is voor mij de kern van het evangelie, is de goede herder. Hij komt op de plek waar we zijn.
Hij komt op de plek waar we de neiging hebben om te acteren. Dus dat we beter voordoen dan dat we zijn. Weet je wel? Want we denken van, ja, als God werkelijk weet hoe ik ben, dan wil hij niks met me te maken hebben.
Dat beeld klopt dus niet. God is een goede herder. Hij komt juist op de plek in onze verlorenheid. Waar we misschien leugens geloven aangaande God.
Waar we misschien leugens geloven aangaande onszelf. Waar we misschien leugens geloven dat we altijd perfect moeten zijn bij God. Of dat we moeten presteren bij God.
Al die leugens, die zijn, zeg maar, die heb ik onder ogen gezien op die plek naast mijn moeder. Want ik zal even het verhaal van mijn moeder vertellen.
18,5 jaar geleden kreeg mijn moeder een beroerte. Ik was heel erg in de running.
Ik was heel erg gedreven. Ik was vol van enthousiasme voor het evangelie. En ik dacht van, ja, God wil mij gebruiken. God wil grote dingen door mijn leven doen. Toen kreeg mijn moeder die beroerte.
En de dag dat ze die beroerte kreeg, was ik hele grote dingen voor God aan het doen. Ik was concerten aan het organiseren.
Dus toen mijn moeder die beroerte kreeg, moest ik weg. En ik heb tegen mijn zus gezegd, mijn moeder heeft een beroerte, kom alsjeblieft. Maar toen ze er was, moest ik weg. Concerten organiseren. Want dat hing allemaal van mij af.
Nou, mijn moeder is niet hersteld van die beroerte. 18,5 jaar geleden. Ze was halfzijdig verlamd. Ze kon niet praten. Ze heeft op die dag vier uur op een dokter zitten wachten.
Die had beloofd dat die zou komen. Die kwam dus niet. Ja, vier uur later. Op een bepaald moment. Dus mijn moeder, die werd halfzijdig verlamd.
Ze kon niet praten. Af en toe een woordje. Ze kwam in een verpleeghuis terug. Op een bepaald moment dacht ik van, heer, hier is mijn leven.
Dat heb ik altijd vanaf het begin gezegd. Toen ik tot geloof kwam. Ik ben echt tot geloof gekomen. Ik ben niet echt in een kerk opgegroeid. Hier is mijn leven. Als het evangelie de waarheid is, dan wil ik er ook 100% voor gaan.
Dus ik heb het kritisch onderzocht, het evangelie. En ik ben op een bepaald moment gegaan voor die waarheid van het evangelie. En toen kreeg mijn moeder die bewoerd. En ik kwam in een gemeente waar ze heel erg geloofde van, ja, als je maar bidt, dan geneest, God wil genezing.
En op zich, soms zitten daar goede kenmerken in. Zodat je niet te hopeloos wordt. Maar dat je echt verwacht dingen van God.
Maar op een bepaald moment heb ik gedacht van, nee, dit is het niet. En toen dacht ik van, oké, er is een nood. Heer, wat wilt u dat ik doe? En toen kreeg ik langzaam mijn hand een overtuiging om niet alleen bij haar op bezoek te komen.
Maar om werkelijk met haar te leven. Dus daar ben ik langzaam ingegroeid. Ik merkte dat de liefde van God mij dreef om op die plek te komen, naast mijn moeder. En om daar te blijven.
Dus voor mij zijn de woorden die in Eros liefde vaak uitgesproken worden. Omdat we een beeld aantrekkelijk vinden. Ik hou van je. Oh, ik heb nog nooit van iemand zo gehouden als van jou.
Omdat we dat beeld zo aantrekkelijk vinden. Van een persoon. We hoeven die persoon niet eens te kennen. Zijn die woorden veranderd in, de moeste woorden die voor mij overgebleven zijn, zijn ik blijf bij.
Ik blijf bij. En dat kan natuurlijk, dat kan je ook zeggen vanuit een maniacale houding of een ziekelijke houding. Van ik blijf bij je. Maar vanuit een gezonde relatie geredeneerd.
Ik blijf bij. Wat betekent dat? Ik blijf je waardevol vinden. Ook al vindt de wereld je niet meer zo waardevol. En mijn moeder kon niet meer lopen.
Halfzijdig verlanders. Ze kon niet meer praten. Waar wij onze identiteit normaal op bouwen. Dat is wat we doen. Wat mensen van ons zeggen. Of wat we bezitten. Dat hield haar een beetje op.
Mijn moeder kwam in een verpleeghuis terecht. Ze bezat niet veel meer. Nou, haar cirkeltje om haar heen werd heel erg klein. Want mensen kunnen niet zo goed met lijden omgaan in deze maatschappij. Nou, dus mensen zeiden niet zoveel meer tegen haar.
En ze deed niet veel. Ze kon niet veel meer doen. Omdat ze zat alleen maar in de rolstoel. Nou, en dan is de vraag.
Stel dat dat nou gebeurt. Met ons. Al die dingen vallen weg. Waar wij onze identiteit op bouwen. Wat blijft dan over? En toen kwam het liefdesverhaal van God om de hoek kijken.
Wat hij heeft laten zien in Jezus van Nazareth. Die onder ons is gekomen. En we waren misschien kritisch tegen hem. Maar hij bleef zitten. We waren misschien verwijten tegen hem.
Daarachter. Wat kom jij hier nou doen? Dat is mijn plek. Maar hij bleef zitten. Het hart van de goede herder wil ons ontmoeten op de plek waar we zijn.
En ook deze avond beweegt hij door zijn geest naar ons toe. En hij wil ons ontmoeten op de plek waar we zijn. Niet waar we denken dat we moeten zijn.
Maar hij wil ons op de plek ontmoeten waar we zijn. Want dan weten we dat als hij ons ontmoet in onze negatief denken, in onze verkeerde beelden van mezelf, van onszelf, van anderen, van hem.
Dat het werkelijk genade is. We verdienen het niet. Nou en dat heb ik dus elke keer weer mogen ontdekken. Op die moeilijke plek naast mijn moeder. En dat was, het is geen gemakkelijk verhaal.
Want op die plek was dus heel veel verwarring. Hopeloosheid. Nutteloosheid. Maar elke keer weer kwam hij. Ja en waar dat dan aan zit.
En hij deed niet altijd wat ik verwachtte. Hij danste niet altijd naar mijn pijpen. Maar hij kwam wel. Met een troostende, sterkende aanwezigheid.
Dat hij werkelijk leeft. En dat hij dezelfde is. En dat hij meer van ons houdt. Dan dat mensen van ons houden. Want mensen houden altijd met beperkte liefde van ons.
Omdat ze kennen ons maar beperkt. Ze kennen maar een gedeelte van ons. Ze kennen misschien alleen maar die lach die we hebben. Ze kennen misschien alleen maar het joviale wat we hebben. Maar ze zien ons niet wanneer we alleen thuis zijn.
Maar God kent ons wel. Daar op die plek. Wanneer we alleen thuis zijn. En wanneer al die maskers afvallen. En met die rauwe werkelijkheid. Dat de maskers afvallen.
Dat je niet beter kan voordoen dan dat je bent. Heb ik leren leven. Op die plek. Naast mijn moeder. Waarin ik mezelf dus ook heel erg tegenkwam.
Want mijn grote wereld. Met het visionaire. Concert te organiseren. Gebruikt willen worden. Dingen kunnen controleren. Met je talenten.
Naar een plek. Waar ik dacht van. Ik weet niet wat ik hier moet doen. Ik weet niet. Wat moet ik hier doen? Het werd heel verstikkend. Heel klein. Ze kon niet veel meer.
Wat moet ik tegen haar zeggen? Als ik veel presteer. Ja. Nou ja. Zij. Hoe heet dat? Ze leidt. Nou ja.
Goed. Ik moest mezelf helemaal hervinden. En ook. En ook God. En ook hoe ik naar mijn naasten keek. Dat was mijn moeder. We zien dit.
In alle belangrijke mannen in de Bijbel. Dat ze zo'n proces meemaken. En we zien het bijvoorbeeld. In Johannes 21 vers 15. En we kennen dat verhaal misschien wel. Of niet.
Jezus ontmoet Petrus. Na zijn opstanding. Heel veel. Mensen geloofden niet in Jezus. Voor zijn opstanding. Apostelen dachten ook.
Wat is die. Of de disciple. Wat is die soms gek bezig. Wat zegt die gekke dingen. Ze begrepen soms niet helemaal. Waar hij over sprak. Maar toen hij uit de dood. Was teruggekomen.
Als de levende. Toen wisten. Toen gingen er in een keer lichtjes branden. En Jezus kwam ook bij Petrus. En Petrus had hem drie maal verlogen. Hij had gezegd. Ik ken hem niet.
Ik ken hem niet. Toen hij onder druk kwam te staan. En ik wil even dat stukje lezen. Want hier. Zie je een hele mooie ontwikkeling. Van misschien. Van. Het gebruiken van God.
Voor onze doeleinden. Naar. Een overgaan. Jezus zei tegen hen. Kom. Eet iets. Dit was na zijn opstanding. Geen van de leerlingen durfde hem te vragen.
Wie hij was. Er is iets. Er is een avontuur aan de hand hier. Groter dan hun kader. Ze begrepen dat het de Heer was. Jezus nam het brood.
En gaf hun ervan. En hij gaf hun ook vis. Dit was al de derde keer dat Jezus aan de leerlingen verscheen. Nadat hij uit de dood was opgestaan. Toen ze gegeten hadden. Sprak Jezus Simon Petrus aan.
Simon. Zoon van Johannes. Heb je mij lief? Meer dan de anderen hier. Petrus antwoordde. Ja Heer. U weet dat ik van u hou. En hier zie je een soort uitnodiging.
Want het Griekse woord wat hier voor houden van gebruikt wordt. Is vriendschapsliefde. Hij zei. Wijd mijn lammeren. Dus hij biedt vriendschap aan.
Jezus. Nog eens vroeg hij. Simon. Zoon van Johannes. Heb je mij lief? Phileo. Vriendschapsliefde. Hij antwoordde. Ja Heer. U weet dat ik van u hou. Jezus zei. Hoep mijn schaap.
En voor de derde maal vroeg hij hem. Simon. Zoon van Johannes. Houd je van me? Petrus werd verdrietig. Omdat hij voor de derde keer vroeg of hij van hem hield. Hij zei. Heer. U weet alles.
U weet toch dat ik van u hou? Jezus zei. Wijd mijn schaap. Waarachtig. Ik verzeker je. Toen je jong was. Deed je zelf je gordel om. En ging je waarheen je wilde.
Maar wanneer je oud wordt. Zal een ander je handen grijpen. Je je gordel omdoen. En je brengen waar je niet naartoe wilt. Met deze woorden duidde hij aan hoe Petrus zou sterven. Tot eer van God.
Daarna zei hij. Volg mij. Een interessante dialoog. Tussen Petrus en Jezus. Petrus die misschien ook de verwachtingen had van Jezus.
Hij gaat dit doen. Hij gaat dat doen. Hij gaat dat doen. Voor mij. En hij ziet hem sterven aan het kruis. En hij denkt van wow. Of hij wordt gevangen genomen. Wow.
Dit gaat niet helemaal zoals ik gepland had. En zeg maar met die teleurstelling verlogent hij Jezus ook. Ik ken hem niet.
Ik ken hem niet. Drie keer toe. En toch gaat Jezus naar hem toe. Hij zegt niet van ja zie je nou wel. Je bent ook niks waar. Weet je wel. Wat ben je nou voor een mannetje.
Ik heb zoveel wonderen gedaan. Ik heb zoveel mooie woorden gesproken die je hard raakten. Je hebt me gevolgd. Je kent me. Zou je denken. En dan ga je me drie keer verlogen.
Toch. Merk je bij Petrus. Hij had ook zijn verwachting. En in die verwachtingen werd hij teleurgesteld. En dat maakt het ook zo'n realistisch boek. Of de boeken.
Nieuwe testament. Want dat hebben we allemaal. Hier kunnen we ons in herkennen. We hebben bepaalde verwachtingen. En ze komen niet uit. Nou dat. En is er dan nog iets dragends onder.
Nou en je ziet dat Jezus je elke keer weer uitnodigt. Want dat is zijn karakter. Kom tot me. Weet je wel. Hou je van me. Hou je van me. Ik bied mijn vriendschap aan. Hou je van me.
En die vriendschap. Dat is een worstelende vriendschap ook. Want op die plek. Waar er verwarring is. Waar je denkt. Waar moet ik me aan vasthouden.
Wat blijft daar over. Ja dat is een moeilijke plek. Waar je denkt. Ik merk het nu in deze fase van mijn leven ook. Mijn moeder is anderhalf jaar geleden overleden. Ik heb achttien en een half jaar voor haar gezorgd.
Ik heb twintig uur per week. Heb ik voor haar gezorgd. Ik heb heel veel opgegeven. Ik heb carrière opgegeven.
Ik heb intieme relaties opgegeven. Een aantal dingen komen ook terug in de documentaire. Ja veel opgegeven.
En nu ben ik ook in zo'n kwetsbare fase. Waarin ik denk. Van mijn leven. Waarin ik denk van ja ik kan het niet allemaal controleren. Maar heer. Hoe bent u bezig. Hoe bent u er voor mij.
Hoe verhoudt u zich tot mij. En dan is het weer zo belangrijk. Dat ik door die jaren heen. Dat karakter van Christus heb leren kennen. En dat ik kan zeggen. Hij is werkelijk te vertrouwen.
Ook al komen je verwachtingen niet uit. De laatste dag. Dat mijn moeder. Voordat ze stierf.
Na 18,5 jaar lang worstte met God. Met het leven. Waarin er. Waarin het steeds slechter ging met mijn moeder. En waarin ze bijvoorbeeld ook een zat staar.
En we gingen naar het ziekenhuis. Voor een staar operatie. Nou. Mislukte die staar operatie ook. Werd ze half blind. Weet je wel. Nou.
Dus die laatste. Dat laatste ook. Durfden we niet te opereren. Daar zag ze op een bepaald moment. In het laatste vijf jaar. Maar 30% mee. Dus die wereld werd dus steeds kleiner. Elke keer weer die teleurstelling.
Mijn zus is overleden. In de tijd dat ik haar verzorgde. Die had. Plotseling had ze. Kanker. Weet je wel. Dus op een bepaald moment. Ben ik met mijn moeder naar mijn zus gegaan. Nou. Mijn zus was helemaal onherkenbaar.
Nou ja. Wat blijft er over. Wanneer je keer op keer teleurgesteld wordt. En dan kan je toch weer zeggen. Het karakter van Christus. Blijft over.
Ik wil nog een klein stukje van die documentaire laten zien. Want ik kan heel veel zeggen. Maar de beelden. En het gevoel daarbij. Die spreken misschien.
Toch. Meer. Even kijken. Was dat heel belangrijk. Die verankering van mijn mantelzorgen. Van de waarde waaruit ik leef.
Geloof. Hoop. En liefde. Op die arm. Waarmee ik mijn beste jaren eigenlijk heb gegeven. Aan mijn moeder. Mijn kracht. Mijn meest krachtige jaren misschien wel. Het beeld wat over is gebleven op die plek.
Dat is het beeld van de goede herder. En het hart van de goede herder is vol agape liefde. Onvoorwaardige liefde. Onvoorwaardelijke liefde. Want hij rekent ons niet af.
Op de plek waar we eerlijk zijn. Waar we verloren zijn. Waar we ons verloren voelen. Zelfs als christen. Kunnen we ons soms ook een beetje verloren voelen. We mogen weten dat het karakter van God.
In Christus geopenbaar. Is het karakter. Van iemand. Die onvoorwaardelijk van ons houdt. We hoeven op die plek niet te presteren. Mijn moeder heeft geleerd om op die plek niet te presteren.
Ze kon alleen maar eerlijk zijn. Ik heb naast mijn moeder geleerd. Dat ik daar niet hoef te presteren. Op die plek. Voor het aangezicht van God. Maar dat ik wel elke keer weer mijn hart kan laten vullen.
Door zijn liefde. En daardoor heb ik het ook kunnen volhouden. Want mensen kwamen soms naar me toe. En ze zeiden van. Is het niet een beetje ziek. Weet je wel. Dat je 18,5 jaar voor je moeder zorgt. En dat je zoveel opzij zet.
Van je leven. En sommigen die zeiden van. Ik vind het ziek. En die vroegen niet door. Maar bij sommige mensen kon ik het ook uitleggen. Ik doe het voor de grotere liefde.
En de grotere liefde. Drijft mij naar die plek. Die heel dichtbij is. En waar de nood is. En zo heb ik Christus meer en meer leren kennen.
Nou wat vraagt hij nou eigenlijk van ons? Als we nou kijken. In het Nieuwe Testament. Waarin geschreven door de mensen die met Jezus hebben geleefd. Die Jezus op een bijzondere manier hebben leren kennen.
Wat vraagt het Nieuwe Testament. De brieven. Nou van ons. Van de apostelen. Nou als we nou kijken. Naar 1 Corinthus 13. Daar wordt een soort. Daar wordt iets heel moois verteld.
Daar zie je eigenlijk. Hoe belangrijk. Liefde is. In het koninkrijk van God. Niet alleen hier. Maar ook hierna. 1 Corinthus 13. Zo blijven dan geloof, hoop en liefde.
Nou het zal ons niet verbazen. Dat het woord liefde. Dat hier in 1 Corinthus 13 wordt gebruikt. Is het woord agape. Met andere woorden. De eeuwigheid die straks voor ons ligt.
Zal agape een heel wezenlijk element zijn. Dus als we ons hart nu al mogen laten vormen. Door die onvoorwaardelijke liefde. Die self-sacrificial love.
De opofferende liefde. Dan gaan we steeds meer op hem lijken. We leren hem steeds meer kennen. En in de eeuwigheid zullen we ons ook meer thuis voelen. Bij hem. Zullen we meer kunnen ontvangen.
In Johannes 13 vers 34. Hij, Jezus, volgde met een nieuw gebod. Dat gij ook al kan naar liefheb. Gelijk ik u heb lief gehad.
Dat gij ook al kan naar liefheb. Nou hier zie je ook weer. Agape liefde. Die onvoorwaardelijke liefde. En dat is geen gemakkelijke liefde. Want ik kwam mij zelf zo tegen.
Op deze plek. Nu zie je alleen maar misschien mooie beelden. Of mooie beelden. Een beetje geinen met elkaar. Maar je zag ook het eerste beeld van.
Mama, wilt u mij vergeven? Want het was ook soms zo'n plek. Waar je in je machteloosheid. Ja, niet wist wat je moest doen. Maar mijn moeder gaf mij ook.
Sacrificial love. Dus ondanks dat ik het niet verdiende. Gaf ze mij toch liefde. Dus ik heb daardoor ook Christus leren kennen. Johannes 15 vers 13. Niemand heeft grotere liefde.
Agape liefde. Onvoorwaardelijke liefde. Dat hij zijn leven geeft. Voor zijn vrienden. Nou hier zie je. Dat God ons wil uitdagen.
Tot een avontuur. Het avontuur van de agape liefde. Liefde overwint alles. Zo heet deze. Zo heb ik het genoemd.
De titel van deze avond. Liefde overwint alles. En ik heb dat naast mijn moeder mogen ervaren. Dat liefde was steeds meer de drijvende kracht. Die mij dreef naar die plek.
En dat heeft mijn hart werkelijk veranderd. En ik kan ook zeggen. Ik heb Christus daar ook leren kennen. Maar dat is geen nogmaals. De relatie met hem is niet gemakkelijker geworden.
Maar juist moeilijker. Omdat ik mij elke keer weer moet durven vertrouwen. Toe te vertrouwen. Aan zijn karakter. Ik heb nog ten slotte.
Ja, ik wil nog één ding denken. En dat is. Na acht en een half jaar worstelen met mijn moeder. Sinds een anderhalf jaar geleden is ze overleden. En de laatste dag dacht ik wel van nou heer.
Na acht en een half jaar worstelen. Heel veel dingen zijn niet uitgekomen. Nu zal u mij wel verhoren. En ik bad als een kind. De laatste dag.
Mijn moeder die kon niet meer bewegen. Ze was alleen maar aan het ademen. En ik bad als een kind. Heer Jezus. Koning van de eeuwigheid. Hier is mijn moeder.
Wilt u met uw geest. Haar geest. Draag naar uw eeuwige koninkrijk. En weer was hij er niet. En dan kan je denken van oké. Dat is een goede reden om na acht en een half jaar worstelen.
Op moment suprême. Je geloof op te geven. Maar en dat is het zo mooie van onze heer. En van onze heer die de weg voor ons is gegaan.
Dat hij aan het kruis ging en zei. Waarom heeft u mij verlaten? En op dat moment heb ik dat ook ervaren in mijn gevoel. Ik kan het eigenlijk niet anders beschrijven.
Van God. De verwachting kwam weer niet uit. Ik had een bepaalde verwachting. Het kwam weer niet uit. En er waren al zoveel verwachtingen gesneuveld. En die laatste dag dat ze alleen nog maar aan het ademen was.
Heb ik Godverlaatheid ervaren. Ik kan het niet anders beschrijven. En ik dacht van de medische wetenschap regeert hier. En de morfine haalt haar thuis. Wat in de tussentijd was aan de morfine.
En ik ben er doorheen gegaan. En ik heb dat ook eerder gezegd tegen mijn heer. En nu komen die woorden van Paulus. Komen weer zo scherp om de hoek kijken. Ik wil Christus kennen.
Samen groeien met zijn lijden. Zodat ik mag delen in zijn opstanding. En als ik nu die woorden lees in het Nieuwe Testament. Mijn God, waarom heeft u mij verlaten? Dan wil ik natuurlijk niet zeggen dat ik hetzelfde voel als Christus.
Kan niet. Maar ik kan me wel voorstellen. En ik weet ook dat hij daar ook is geweest. Dat wanneer ik beschrijf God heeft mij verlaten.
Dat ik wel kan samen groeien met Jezus van Nazareth. Dus met andere woorden. Ondanks het feit dat ik die laatste dag alleen maar kan beschrijven als God verlatenheid.
Is mijn relatie en mijn verbondenheid met Christus alleen maar gegroeid. Nou en dat is het avontuur. Dus het avontuur is alleen maar groter geworden. Waarin ik hem minder controleer.
Minder probeer te temmen. Wat C.S. Lewis ook zegt met Aslan. De leeuw in Narnia. Van is het een gevaarlijke leeuw?
Ja tuurlijk is hij gevaarlijk. Maar hij is goed. Met andere woorden. Hij is gevaarlijk omdat hij niet tem is. Hij is niet getemd. Maar hij is goed. En we kunnen zijn karakter vertrouwen. Hoe komen we tot een echte liefde?
Dat is het laatste. Uit het boek Onfensief van de liefde. Ik heb een mooi rijtje met boeken allemaal over liefde. En ik wil ook jullie aanmoedigen.
Je kan nu nog Corpus Mama ook kijken. Als je even googelt Corpus Mama. Het lichaam van mijn moeder. Dan zie je de documentaire heel snel. Hij duurt 55 minuten.
En na afloop kan je ook nog. Ik heb het ook geprobeerd om het als missionair momentum te gebruiken. Die documentaire. Kan je naar mijn website gaan. En dan kan je ook nog een gratis e-book downloaden.
Hoe ik de laatste 18,5 jaar. Hoe ik er doorheen ben gegaan. Het is een hele eerlijke verhandeling. Het is ook een verwerking. Ik heb het al in de ondertitel als verwerking van een godservaring.
Heb ik het genoemd. Dus ik zou zeggen. Google even Corpus Mama. En laat even een reactie op de website achter.
Romeinen 13, vers 8. Wees elkaar niet schuldig. Behalve liefde. Agape. Want wie de ander lief heeft. Heeft de gehele wet vervuld. Uit het boek Offensief van de Liefde.
Worden er zes ingrediënten gegeven. Hoe je eigenlijk tot echte liefde kan komen. Het eerste wat we kunnen doen. Is het gebrek aan liefde herkennen. En erkennen. Op die plek naast mijn moeder.
Ja. Was er ook heel veel gebrek aan liefde. Van mijn kant. En ik ben er altijd eerlijk in geweest. Naar mijn moeder toe. En naar God toe. En daardoor kon ik groeien. Dus eerlijk reality check.
De tweede. Liefde heeft tijd nodig. Als je zegt van. Ik ben. Liefde op het eerste gezicht. Ja dat bestaat eigenlijk niet. Want liefde groeit door tijd. Raakt.
Dus. Het is alleen maar. Bijvoorbeeld. Een beeld waar je verliefd op raakt. Dat eros weer. Dus liefde heeft tijd nodig. Dus. Investeer. In een liefdesrelatie met God.
Dan. Het openstellen van je hart. Je kan met je ratio. Met je intellect. Kan je liefde op een afstand houden. En dat is ook wel lekker veilig. Want in je ratio. Kan je alles controleren. Denk.
En liefde. Vergt altijd een stap. Maar je kan wel dat karakter vertrouwen. Of dat karakter checken. Waarnaar je de liefdestap zet. Check het karakter van Christus.
Hij is de vertrouwen. Over liefde moet je praten. Om het leven te houden. Moet je eerlijk zijn. Wat je ervaart. Wat je meemaakt. Je moet erover praten. Kan met anderen.
Kan in gebed met God. Liefde leeft van dromen. Want liefde is altijd groter. Dan dat je. Dat je. Dat je kan voorstellen. Of dat je. Probeert in te kaderen.
Van dit is het. Het is altijd groter. Dus liefde leeft van dromen. En liefde ontstaat. Van vergeving. Elke keer weer. Hebben we. Kunnen we beseffen. Dat we vergeving nodig hebben.
Want we schieten allemaal tekort. Wat God van ons vraagt. En hoe hij in het paradijs. Ons mensen heeft bedoeld. We schieten altijd tekort. We leven nu in een schaduwland. Het echte. Komt nog.
Als we in de opstanding van Christus. Mogen geloven. Nou en dat is eigenlijk. Wat ik jullie mee wil geven. Dat. Wat. En het belangrijkste is. Wat ik naast mijn moeder heb geleerd.
Eerlijk zijn. Eerlijk in mijn relatie met mezelf. Eerlijk in mijn relatie met. Met mijn moeder. En eerlijk in mijn relatie. Met God. En dan. Kan hij ons werkelijk ontmoeten.
Op de plek. Waar we soms verloren zijn. En verloren voelen. En kan hij ons zijn kloppend hart. Van de goede herder. Laten zien. En dan kan hij ons dragen.
In afhankelijkheid. Naar het leven. Wat hij voor ons bedoeld heeft. En dat is een groot avontuur. Waar we met de kleine beelden. Die we soms van hem bouwen.
Afgerekend hebben. En de grote beelden van hem. Waarin we hem niet kunnen controleren. Dat is moeilijk. Kunnen omarmen. Ik zou zeggen. Een onwijs. Gaaf.
Avontuurlijk. Leven. Met hem. Amen.