Habakuk - deel 2

Spreker

Aart Haverkamp

Date
Sept. 12, 2014
Time
20:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Goedenavond, broeders en zusters.! Fijn om vanavond verder te gaan met datgene wat de boeiende profeet Habakuk ons namens de God voor wil houden.

Goedenavond, broeders en zusters.

Goedenavond, broeders en zusters.

Dat kan ook in ons leven plaatsvinden. En toen de Heer Jezus Christus apostelen benaderde om hem te volgen, toen was hij niet aan het zoeken van wat zijn nou super gelovigen.

Maar we weten dat ze die eerste jaren allemaal bezig geweest zijn. Alleen maar met zichzelf. En met de positie die ze straks bij de Heer Jezus in zijn rijk mochten gaan innemen.

Totdat de Heilige Geest in hun leven kwam. En toen spraken ze alleen nog maar over de grote daden van God. Ik denk dat u ongetwijfeld gisteravond als u geweest bent tot de conclusie bent gekomen.

De dingen waar Habakkuk tegenaan liep. En daar lopen wij in onze tijd tegenaan. Want die tijd is net zo goddeloos. Net zo zonder God.

Want dat betekent het eigenlijk als die van ons. En als wij kijken naar het wereldgebeuren. Dan zijn er vergelijkbare situaties. En gisteravond hebben we naar aanleiding van het hoofdthema voor deze drie studies.

Van klaagzang tot lofzang. In hoofdstuk 1 gezien. Dat Habakkuk met die nood naar God toe gaat. Hij schrijdt het uit.

En hij noemt in dat eerste hoofdstuk een drietal vragen. Die ons allemaal van tijd tot tijd parten spelen. In situaties waarin wij concreet komen te verkeren.

Hoe lang nog heren. En we hebben gekeken met name naar Psalm 113. Waarin de psalmist dat tot vier keer toe achter elkaar zegt. De vraag waarom.

Die in Psalm 10 ook naar voren komt. En waar dan de psalmist zegt. Ga je aan schoud, moeite en verdriet. Om het in uw hand te leggen. En daar hebben we met name gisteren bij stilgestaan.

En nou is die vraag. Die Habakkuk had richting God. Die is beantwoord. Maar we hebben gezien dat hij een antwoord krijgt.

Wat hij niet helemaal begrijpt. Hij begrijpt best dat Israël straf verdient. Vanwege de zondige levenswandel. Dat ze God ingeruild hebben voor de baal. Maar anderzijds.

Waarom maakt dan de Heere God gebruik. Van een valk. Wat nog ernstiger. Zonden bedrijft dan Israël. En daar komt hij niet mee in het Rijn.

En daar willen we vanavond aan de hand van hoofdstuk 2. Verder op doorgaan. Er zijn dus in uw en in mijn leven. Net als in het leven van Habakkuk dingen.

Waar we vaak niet uitkomen. En dat heeft niet alleen maar te maken met problemen. Die je bijvoorbeeld op een theoretisch vlak zou kunnen oplossen.

Maar de diepste problemen. Waar u en ik in ons leven van elke dag voorkomen te staan. Dat is toch vooral.

Dat je zo in je leven om je heen ontdekt. Dat we wel spreken. Bij het openen van Gods woord. En in de diensten. En in de bijbelstudies.

En in de bidstonden. Over die grote daden van God. Die hij in het verleden heeft gedaan. En over de grote dingen. Die ons nog staan te wachten. Maar soms bekruipt ons.

Net als bij Habakkuk. Dat angstige gevoel. Wat gaat daar nou allemaal nog van waar worden. Want wij leven in een wereld waarin juist eerder het tegendeel naar voren komt.

Het lijkt wel alsof de boze steeds meer greep krijgt op deze wereld. En op de mensheid. En laat maar heel eerlijk zijn.

Als je dan gewoon alleen al kijkt naar ons eigen land. Naar ons eigen volk. Als je kijkt naar de plaats waar wij dagelijks mogen bivakeren. Wat is er dan bitter weinig.

Of soms helemaal niets te zien. Van die heerlijkheid van de Heer. Die wij eigenlijk door ons geloof en vertrouwen. Op de Heer Jezus Christus mogen weerspiegelen.

Dat was in Habakkuk's tijd zo. En dat is in onze tijd niet anders. Je zou kunnen zeggen samen met Habakkuk. Zouden we een koortje kunnen vormen vanavond.

En dat lied gaan zingen van wijlen. Broeder Ari Pronk. Duizend vragen komen boven. Als ik naar de hemel kijk.

Wat gebeurt hier toch allemaal op deze aarde hier en nu. En was dat in de tijd van Habakkuk. De Assyriërs en later de Babyloniërs.

In onze tijd is dat IS. En zoveel andere groepen. Die mensen naar het leven staan. En daarom. En ik mag dat niet vaak graag opgeven.

Vind ik het zo mooi dat aan het eind van die versen. Die gezongen worden. Een couplet staat wat begint met. Daarom. Houdt u vast aan het godswoord.

Dat u altijd helpen zal. En broeders, zusters. Als het goed is. Hebt u op uw schoot de Bijbel liggen. En dat is het meest betrouwbare kompas.

Wat wij nodig hebben in deze onzekere tijd waarin wij leven. Nou we hebben gisteravond gezien. Dat Habakkuk dus een aantal vragen aan de Heer God heeft voorgelegd.

En God heeft hem daarop geantwoord. En dat heeft hem er niet voor Habakkuk er gemakkelijker op gemaakt. Misschien zou ik u de vraag moeten stellen.

Als er bepaalde dingen zijn in uw leven. Waarin u als het ware richting de Heer God de waarom vraag stelt. Over iets ingrijpends wat in uw leven heeft plaatsgevonden.

Zou u dan altijd blij zijn met het antwoord wat u van Gods wegen krijgt. Is niet veel beter. Om te wachten totdat je straks in de hemel bent.

Zodat je die volheid en die liefdevolle genade van God steeds beter gaat en zult begrijpen. Omdat je daar even gaat zingen van Gods goede tieren. Is er in uw leven en in mijn leven niet altijd wel een bepaald punt waar je mee worstelt.

Vooral als je geconfronteerd wordt met die tekst uit Romeinen 8. Dat God, luister goed wat er staat. Dat God alle dingen in je leven doet meewerkend en goed.

Niet een paar dingen. Niet sommige dingen. Maar alle dingen. Dus dat wat je in voorspoed overkomt en dat wat je in tegenspoed overkomt.

O, net als Habakkuk zitten wij ook boordevol vragen. Als God nou hier en nu al antwoord zou geven. Zouden we er dan voldoening in vinden?

Zouden we zeggen, o Heer God, dan is alles duidelijk. Deze geschiedenis laat zien. Dat dat niet altijd het geval hoeft te zijn. Omdat Gods gedachten zoveel hoger zijn dan onze gedachten.

En nu heeft Habakkuk antwoord gehad. En dat is de vraag eigenlijk. En daar gaan we in hoofdstuk 2 vanavond naar kijken. Hoe gaat hij nou om met dat nieuwe probleem wat gerezen is?

Hij heeft om duidelijkheid gevraagd. Dan heeft hij duidelijkheid gekregen. En dan komen er weer nieuwe vragen. Dan kun je twee dingen doen. Dan kun je verbitterd worden. En denken van nou, het is inderdaad het strijdperk van dit leven waar ik in sta.

En ik ga maar al zuchtend en klagend en steunend verder. Of ik ga met mijn vragen opnieuw naar God toe. Zo begon hoofdstuk 1.

En zo begint ook hoofdstuk 2. Habakkuk kiest voor de laatste oplossing. Dan lees maar met mij mee wat er staat in vers 1. En ik lees dat uit de Herzienestatenvertaling.

Maar die verschilt niet zoveel van de NBG. Qua taal en woordgebruik. Habakkuk zegt daar. Ik ging op mijn wachtpost staan.

Nam mijn plaats in op de vestingwal. En keek uit om te zien wat hij in mij spreken zou. Ik vind dat zo'n mooie uitdrukking.

In mij spreken zou. Tot zijn hart dus. En wat ik antwoorden zou. Op mijn aanklacht. Habakkuk gaat met zijn nieuwe vragen.

En met zijn nieuwe waaroms naar God toe. En daar moet u heel goed opletten. Sorry, dat is een onderwijzersuitdrukking. Dat zult u mij wel vaker horen zeggen.

Ik was gisteravond juist zo aangenaam verrast. Hoe ongelooflijk rustig en stil u zat te luisteren. Het was voor mij net alsof ik tegenover een spons stond te spreken.

Dat het zo heerlijk werd opgezogen. Maar het is zo'n standaard uitdrukking van een onderwijzer. Goed opletten. Maar dat moeten we eigenlijk altijd doen. Ook in het verkeer. Maar ook als je bezig bent met de wijbel.

Om te kijken of de dingen wel in overeenstemming zijn met het woord van God. De manier waarop hij op die wachttoren gaat staan.

Op die vestingwal gaat staan. Andere vertaling. De manier waarop hij dat doet. En te kennen geeft. Wat er in zijn hart leeft.

Dat toont ook tegelijkertijd duidelijk aan. Dat Habakkuk een antwoord van zijn God verwacht.

Dat is wel even iets om bij stil te staan. Verwacht u eigenlijk wel van elk gebed wat u naar God opzendt antwoord?

Ik heb vroeger wel eens mijn kinderen bij me gehad. En dan kwamen ze me wat vragen. Zo van papa mag ik?

En dan kwam zo'n riedeltje. Kostte altijd wat. Was het niet van tijd dan was het wel van geld. En soms dan wilde ik antwoord geven.

En dan liep ze al weer weg. Zo kan ons gebedsleven ook plaatsvinden. Wat het zo'n automatisme wordt om aan God dingen voor te leggen. Dat we er niet eens bij stil staan.

Dat God dat ook nog wel eens zou kunnen verhoren. En soms reageren we daar heel verrast op. Wat Habakkuk hier laat zien in dit eerste vers is dus voor u en mij van wezenlijk groot belang.

Want zeg nou zelf. Het heeft toch helemaal geen zin. Om dingen met God door te spreken. En dingen aan de Heerde God voor te leggen. Om dan vervolgens niet op een antwoord te wachten.

Dat is trouwens heel bijbels. Want wat staat er in Hebreeën 11 vers 6? Wie van u kan dat zo uit het hoofd citeren? Toch maar makkelijk de Bijbel er even bij pakken.

Hebreeën 11 vers 6. U weet wel dat machtige hoofdstuk over die geloofshelden. En wat staat er dan in vers 6?

Zonder geloof is het echter onmogelijk om God te behagen. Dus dat betekent dat we al in geloof, in gebed, in geloof naar God toe moeten.

En wat staat er dan vervolgens achter? Want wie tot God komt, moet geloven dat hij is.

Of dat hij bestaat. En vervolgens. En dat hij beloont wie hem zoekt. Dat is een duidelijk antwoord, hè?

Kan er best zijn dat God u laat wachten op het antwoord. Kan zelfs zijn dat God u dat antwoord pas geeft als u straks bij hem bent.

Maar dat neemt niet weg dat u en ik in onze gebeden naar God toe als zijn kinderen moeten leren om ons vertrouwen te stellen op de vervulling van onze gebeden.

En juist hierin ligt een groot contrast tussen de goddeloze aan de ene kant en de gelovige aan de andere kant.

De goddeloze stelt continu vertrouwen in zichzelf. Hij heeft het dus ook niet nodig om te bidden, want hij gaat gewoon van zijn eigen waarnemingen uit. Hij schat in en desnoods laat hij zich door een waarzegger helpen om toch maar iets meer vertrouwen in de toekomst te krijgen.

En die zorgen daar wel voor, want dat levert geld op in het laatje. Maar wij als gelovigen worden in alles opgeroepen om ook uit geloof te leven op de verlossing die de Heerde heeft beloofd.

Dat zongen we ook zojuist zo mooi in dat prachtige lied wat we als laatste hebben gezongen. Wat doet Habakkuk nu, en dat is vanavond een extra les voor ons.

Wat doet Habakkuk nu om niet alleen maar Gods aangezicht te zoeken, maar om als het ware ook te wachten op dat moment dat God gaat antwoorden op zijn nood, op zijn klacht, op zijn vraag.

Nou, we hebben gelezen dat hij daarvoor de wachttoren opzoekt. Of de vesting wel.

Wat stil worden voor God trouwens, dat is nog niet eens zo eenvoudig. Zo stil worden voor God, dat hij ook tot je hart kan gaan spreken.

Ik heb in mijn leven heel wat vragen en waarom's gehad. Want dat hoort zo bij ons mens zijn.

En het zal in uw leven niet anders verlopen. En als dat wel zo is, dank God ervoor. Dat je zonder die vragen in zijn genadetijd mag leven.

Maar wij hebben het zo in ons. Om met datgene wat ons bezighoudt, met datgene wat het leven voor ons moeilijk maakt, bij anderen te raden te gaan.

En zeg nou zelf, wat is het niet heerlijk als je een vriend of een vriendin hebt, die je je hartsvriend of je hartsvriendin mag noemen. Met wie je altijd kunt aankloppen.

Met wie je met je nood terechtkomt. Alleen moet je nooit vergeten, dat zo'n persoon een begrensd vermogen heeft. Kan een heel wijs, heel verstandig iemand zijn.

Maar in hoeverre laat die persoon zich leiden door de wijsheid van God? In Filipensen staat dat wij steeds meer overvloedig in liefde moeten worden.

Want God is in ons een goed werk begonnen en hij zal dat voortzetten tot de dag van Christus Jezus. En dan staat erbij dat we continu moeten bidden om fijn gevoeligheid.

En waarom? Om te onderscheiden waar het op aankomt. En het is heel fijn als je over broeders en zusters beschikt die de tijd voor je willen nemen.

En die zeggen, nou kom maar met je verhaal. Vertel maar wat je nood is. Leg het maar in mijn lege handen. En dan gaan we het straks, omdat dat soms ook heel emotioneel kan zijn, dan gaan we dat straks samen bij de heer brengen.

Ik weet niet waar Toon Hermans precies in zijn leven stond, maar zijn enige dichtje is goud waard. Je hebt iemand nodig.

Stil en oprecht. Iemand die voor je bidt. En iemand die voor je vecht. Iemand die met je lacht. En die met je grint. Pas dan heb je een echte vriend.

Dat geldt ook voor vriendinnen trouwens. Maar het zijn wel allemaal mensen van vlees en bloed. Met een beperkte visie. Als wij ziek worden.

Want het is zo natuurlijk dat je zegt, ik voel me een beetje grieperig. En dan ga je eerst eens in je huis, tuin en keuken gerijk kijken. Wat kan ik allemaal slikken en naar binnen werken om die griep de kop in te drukken.

Maar die griep steekt verder de kop in. En dan ga je naar de arts. En die arts zegt, nou het is een hardnekkige griep. Je wordt ook een longontsteking mee. Je wordt doorgestuurd. Maken wij er een gewoonte van in ons leven?

Om alles eerst met de Heer te bespreken. Oh, het is fijn als je over een huwelijkspartner beschikt. Met wie je alles, maar dan ook letterlijk alles kunt delen. Maar ga er mee zoals Habakkuk doet.

Naar de beste bron die er is. En dat is de genezing van de Heer Jezus Christus. Hij wordt al, we hebben vandaag een prachtige zon over grote dag gehad. Hij wordt al in het oude testament genoemd.

De zonne der gerechtigheid. Onderwens vleugelen, genezing en heling te vinden. Voor onze mentale problemen. Voor onze fysieke problemen. Eerst bij hem te raden gaan.

Want al die adviezen. Al die raadgevingen. In het middige laten of ze nou goed zijn of fout. Want dat blijkt pas later uit de praktijk. Die maken het er ons vaak niet gemakkelijker op.

Ik zeg wel eens tegen mensen samen met Mieke. In het pastoraat. Nou wil ik wel. Dat je nu eens gaat stoppen. Met je nood maar bij iedereen neer te lopen.

Want die zegt dat je je zo moet gaan gedragen. En die zegt dat je dat moet doen. En dan word je van al die adviezen nog eerder overspannen. Dan misschien van het probleem waar je mee te maken krijgt.

Want je wilt iedereen ook een beetje te vriend houden. Het kan ook zijn. Dat als je met een stuk nood naar iemand toe gaat. Dat die ander gaat vertellen. Hoe God op een bepaalde situatie in zijn leven.

Op een geweldige manier heeft voorzien. In de nood die hij of zij had. En als je straks weer weggaat. Dan is de kans heel groot dat je er een waarom bij krijgt.

Of hebt gekregen. Waarom grijpt God wel in zijn leven op zo'n geweldige manier in. Terwijl ik daar zo naar verlang. En het gebeurt niet. Daarom leren we vanavond van Habakkuk iets heel belangrijks.

En dat is. Word in de allereerste praat stil voor hem. Ga luisteren naar wat zijn woord je te zeggen heeft.

God spreekt in deze bedeling van genade door zijn woord en door zijn geest. En je moet gewoon maar bittend zingen en zeggen met de psalmist.

Heren maak mij u bewegen door uw woord en uw geest bekend. En wacht dan ook op wat God gaat en wil zeggen.

En daarom gewoon een hele concrete vraag. Hoef u nu niet hardop te beantwoorden. Maar die vraag is heel simpel. En die is deze. Hebt u ook net als Habakkuk zo'n wachttoren?

Zo'n plekje waar je elke dag alleen bent met God. Beschik je in je persoonlijke leven over een wachttoren?

Een vestingwal? Van waaruit je kunt waken en speuren tot God antwoord geeft. Wat bedoelt de Bijbel met een wachttoren?

Waarom gaat Habakkuk niet in de kelder zitten maar op een wachttoren? Wel een wachttoren dat is een toren waaruit je alles kunt overzien.

Er is een plek van waaruit je kunt waarnemen wat er in je directe omgeving gebeurt. En weet u waar nou de aller aller beste wachttoren is in deze benauwende tijd voor uw en mijn geestelijk leven?

Dat is in uw binnenkamer. Dat is op uw knieën voor Gods aangezicht. Het was geloof ik al in de vorige eeuw.

Dat ik met Berend en Dora en broeder Harry Wedekind uit Putten mee ging doen aan de mars voor de Heer Jezus Christus in Antwerp.

Maar Harry was net geopereerd aan zijn knie. Dus die kon eigenlijk geen stap lopen. En Harry heette Wedekind. Maar als mensen aan hem vroegen.

Meneer hoe heet u? Of hij stelde zich voor. Dan zei hij nooit Harry Wedekind. Maar dan zei hij altijd Harry Wederomgeboren kind. Had hij gelijk als mensen daarop reageerden.

Al aanleiding om over de Heer Jezus te spreken. En weet je hoe ze hem in Putten noemden? Harry Wonderkind. Want Harry legde de dingen aan zijn God voor.

En hij ging danken dat God dat ging verhoren. En toen ging hij met ons mee. En we waren zo in de buurt van de grens. Ik zeg. Harry wat doe je eigenlijk vandaag met ons mee?

Je kunt geen stap lopen. We gaan door de binnenstad van Antwerpen lopen. En zei Aad. Hoef je geen zorg over te maken. Vader zorgt. Ik keek berend aan zo met.

Nou dan wil ik wel eens zien hoe Vader daarvoor gaat zorgen. Maar ik heb er weinig vertrouwen in. En ik neem hem ook niet op mijn nek. Wat gebeurde? We stonden daar met drie, vierduizend mensen.

Op dat plein. En op een gegeven moment werd het signaal gegeven. Dat we zouden gaan vertrekken. En net voordat we vertrokken. Schalde er opeens een stem over dat plein.

Aad! En ik kijk. Harry. En stond hij met zijn man kapot. Op de treeplank van de geluidswagen. Hij mocht bij de geluidsman voor in de wagen zitten.

Om de apparatuur te bedienen. Vader zorgt. Toen Harry zo tegen de tachtig jaar was. Moest hij naar het ziekenhuis.

Hij moest onderzocht worden. Hij had een ziekte onder de leden. En de arts zei. Meneer Goossen zou ik willen zeggen. Maar dat is een andere vrije vogel.

Meneer Wedekind. Wilt u zich maar even uitkleden? En daar stond Harry in zijn CNA'tje. En die arts die kijkt naar hem. En hij zegt.

Meneer Wedekind. Hoe komt u nou op uw leeftijd? U bent al flink op leeftijd. U is zo tegen de tachtig. Hoe komt u aan zoveel eeld op uw knieën?

Toen zei Harry tegen de arts. Wij hebben thuis in de slaapkamer Jabo liggen. Wie van u weet nog wat Jabo is? Ja dan moet je al aardig lang meegaan.

Maar dat was na de oorlog vloerbedekking. Met van die ribbels. Nou daar kon je een tank over laten rijden. Maar dat ging niet kapot. Maar hard. En Harry zegt.

Ik ben gewend om meerdere dagen. Als het leven mij voor. Meerdere malen op een dag. Als het leven mij voor problemen stelt. Om mijn knieën te buigen. Voor mijn hemelse vader.

En dan breng ik het bij mijn hemelse vader. En dan ga ik hem danken. Dat hij je mijn nood gaat voorzien. En daar had hij eeld van op zijn knieën. Wat mooi zo'n getuigenis.

Heb je zo'n binnenkamer? Habbekuk gaat staan op zijn wachttoren. En de Heere God vraagt vanavond.

In alle eenvoud aan u. En u hoeft mij daar niet op te antwoorden. Maar hebt u nou ook zo'n wachttoren? Hij wil dat u een plek in uw huis kiest.

Waarin u gaat uitzien. Naar wat u aan hem voorlegt. Dat heeft de Heere Jezus zijn discipelen. Al zijn volgingen. Dus ook u en mij op het hart willen binden.

Lees eens met mij wat er staat. In Matthijs 6 vers 6. Zo'n hele makkelijke te onthouden tekst. Matthijs 6 vers 6. Dat is een vers wat u kent.

Maar juist door de eenvoud van dat vers. Laat het u zo iets heel moois zien. In Matthijs 6 vers 6 staat maar u.

Ik vul even gemaksel van mijn naam in. Maar aard, wanneer jij aard bidt. Ga aard in je binnenkamer.

Sluit aard je deur. En bid aard tot jouw vader die in het verborgenen is. En jouw vader aard die in het verborgenen ziet.

Zal het jouw aard in het openbaar vergellen. Daar moet u ze wat vaker gaan doen. Bij die u woordjes ofzo. Gewoon je eigen naam gaan invullen.

Wat zegt de heer Jezus hier? Dat we in het verborgenen. In de tegenwoordigheid van God zijn.

En dat uw zus zijn volledige aandacht hebben. Weet je nog welke tekst ik gisteren aangehaald heb uit Psalm 25? Gods verborgen omgang is met wie hem vrezen.

O genade van God dat wij met hem omgang mogen hebben. Door het verlossende werk van de heer Jezus Christus. Maar God hangt ernaar. En dat zegt de heer Jezus hier ook.

Om met u in het verborgenen te zijn. Zodat hij tot uw hart, tot uw leven kan spreken. Zodat hij u kan bemoedigen. Dus deze woorden van de heer Jezus.

Die bieden ons de kinderlijke en de levende zekerheid. Dat als je in je binnenkamer bent. Dat uw vader u ziet.

En dat u hem van aangezicht tot aangezicht ontmoet. Dan ga je ook oog in oog met die wetenschap. In hem verblijden.

Omdat er sprake is van een echte relatie. Echte gemeenschap. En ik denk dat menig leven van een christen. Drastisch zou veranderen.

Als het gebed in de binnenkamer. Niet alleen maar zou bestaan. Uit een bede. Waarin we ons verlanglijstje voor de heer God neerleggen. Om wijsheid en kracht.

Maar dat we ons. Leven voor de gehele dag. Aan de zorg van onze altijd liefhebbende vader toevertrouwen. Daarom heb ik gisteravond op zalm 5 vers 4 aangereikt.

Maar zo prachtig staat. Heren. Desmorgens leg ik het u voor. En ik zie uit. Want ik ga vandaag op pad. Met een helper groot van kracht.

U en ik zullen steeds meer sterker komen te staan. In het strijdperk van dit leven. En ervaren dat God. Een zon is en een schild.

Elke dag. Als we kunnen en durven zeggen. Ik weet één ding zeker. Ik ga aan deze dag beginnen. Nadat ik in mijn wachttoren ben geweest.

In mijn binnenkamer ben geweest. In de stilte ben geweest met hem. Met deze wetenschap. Mijn hemelse vader. Die heeft op deze dag.

De verantwoordelijkheid van mij overgenomen. Is dat ten diepste ook niet de reden. Waarom het volk als eerste de boodschap moest leren.

Voordat ze de woestijn ingingen. Ik zal voor jullie strijden. En jullie moeten stil zijn. Hij gaat deze dag met mij mee.

En ik ben op alles wat kan komen voorbereid. Want er gaat niets gebeuren zonder de wil van mijn hemelse vader. Want mijn vader die in het verborgenen ziet.

Die neemt de verantwoording op zich. En hij neemt die over. En dan zo mooi. En hij vergeldt het mij in het openbaar. Waarom merken we er vaak zo weinig van in ons geloofsleven?

Ik denk omdat we wel heel veel tijd besteden aan ons verlanglijstje bij de Heer God bekend maken. Maar dat we niet wachten op zijn antwoord. Dat we niet de tijd nemen om God tot ons hart te laten spreken.

Anneke kwam uit het gezin van een kruidenier. Dat was de enige winkel in Zunderdorp. Klein plaatsje in de buurt van Amsterdam.

En tussen de middag van half 1 tot half 2 zat de winkel dicht. En dan werd er gegeten. En zomer vanmiddag kwam er een ouderling achterom.

Die dacht van ach ik stoor me niet aan die tijd. In een dorp kom je gewoon achterom als de voordeur op slot zit. Hij schoof een stoel bij en we gingen aan tafel. En het gesprek ging natuurlijk over de preek van afgelopen zondag.

Die werd gewogen en veel te licht bevonden. En mijn schoonvader en die ouderling die zaten zo met elkaar te praten.

Dat de hele tijd werd vergeten. En wat gebeurde? Tien over half 2 werd aan de deur gerammeld. Oh zomer schoonvader. Oh de winkel had al lang open gemoeten.

Gauw even bidden. Nou het werd heel gauw. Want hij had het nog niet uitgesproken. Even ogen dicht. Amen. Waarop de ouderling zegt.

In dat sappige mooie Noord-Hollands. Volgens mij is dat niet hoger gekomen dan de dakgoot. Ik ben dat nooit vergeten.

Weet u. Als u het bijbelboek Nehemia gaat lezen. Ontdekt u dat dat vol staat met schietgebedjes. In heel veel gelovigen bestaat hun geestelijk leven alleen maar uit schietgebedjes.

Maar we vergeten er wel bij. Als we kijken naar Nehemia. En we zeggen schietgebedjes zijn ook bijbelsten. En dan zeg ik volmondig ja. Maar we vergeten erbij dat hij eerst 4 maanden lang in de stilte met God geweest is.

Dat hij de zonde en de nood van het volk tot zich heeft genomen. Dat hij niet gezegd heeft. Nou ik zit hier lekker veilig hoog en droog aan het hof. Ik heb een fantastische baan.

Jullie zoeken het daar maar uit in Israël. Boontje komt om zijn loodje. Eigen schuld dikke bulk. Maar hij kwam in een depressie terecht. En hij ging bidden en hij ging vasten. En hij vroeg om vergeving.

Van de totale schuld. Die ten opzichte van God was ontstaan. En dan komt hij op zekere dag voor de koning. En die zegt.

Jij ziet er ook niet vrolijk uit nemen ja. Jouw gezicht staat niet meer zoals voor die tijd. Wat is er aan de hand? En dan legt hij uit wat er aan de hand is.

En dan zegt de koning wat heb je nodig? Dan gaat hij niet weer eerst 4 maanden weg. Maar in die tijd is er zoveel gegroeid. Dat hij een verlanglijstje bij de koning indient. En wat gebeurt er?

Hij krijgt veel meer dan die vraag. En dat is het mooie. Als wij de tijd nemen om God tot ons hart, tot ons leven te laten spreken. Zullen we veel meer ontdekken.

Veel meer ontdekken van zijn liefdevolle genade. En ontvangen wat we nodig hebben. Een dergelijke, een tijdelijke afzondering van anderen. Om in de eenzaamheid tijd met God door te brengen.

Die maakt het ook veel meer mogelijk. Zodat je als mens in harmonie gaat leven met je directe omgeving. Vanuit de kracht van God. En dat wachten van Habakkuk.

Wat hij in het eerste vers uitspreekt. Dat wordt beloond. Want kijk maar wat er staat in vers 2 en in vers 3 van Habakkuk 2. Staat er zo prachtig in de herziende statenvertaling.

Dit was het antwoord van de Heer. Nou duidelijk, dat kan niet hè. Schrijf dit visioen op. Grif het duidelijk in platen.

Zodat het snel te lezen is. Het visioen wacht tot de tijd gekomen is. Het getuigt ervan. Het liegt niet. Ook al is het nog niet vervuld.

Wacht maar. Het komt zeker. Het zal niet uitblijven. Schrijf dit visioen op. Geloofde u in visioenen?

Ik ben altijd heel voorzichtig geweest met visioenen. Maar dat komt. Ik kom van de Veluwe. Ik ben in Nunspeet geboren. En het grootste deel van mijn leven in Ermelo gewoond.

En weet je wat daar de standaard is? Eerst zien. En dan geloven. Maar ja. Ruim anderhalf jaar geleden was ik in Brazilië.

En dan mocht ik de pastorale cursus doorgeven. Samen met Richard. En we waren daar drie weken bezig geweest. En op het moment dat we daar vertrokken. De koffer stond al in de gang. Kwam er een voorganger binnen.

Hij was een levend wonder. Hij was al vijf keer voor de dood weggehaald. Hij had een hele ernstige vorm van epilepsie. Hij was zo'n blij kind van God. Alleen hij had één probleem.

Als hij op zondag sprak. En je vroeg een half uur later. Waar heb je over gesprek? Dan zei hij. Ik zou het echt niet weten. Dat lijkt me wel heerlijk. Als je verkeerde dingen hebt gedaan. En dat je na een half uur niet meer weet.

Dat je die gedaan hebt. Want als je ze wel hebt gedaan. Is er satan als de kippen bij. Om je op een zwak moment daar weer aan te herinneren. En daarom zegt Paulus ook.

Die had heel wat op zich weten. Vergeten de wat achter mij ligt. Strek ik me uit naar wat voor mij ligt. En deze broeder zei. Wat bijzonder dat jullie ons helpen. Hij zei. Want er komen zoveel mensen tot geloof in de heer Jezus Christus.

Maar we weten eigenlijk niet hoe we mensen pastoraal moeten begeleiden. En toen zei hij. Mag ik voor jullie allemaal bidden? Ja dat mag. En mijn vertaalster.

Want hij bad voor mij als laatste. Vertaalde wat hij bad. En ondanks het feit dat hij helemaal niks van mijn situatie wist. Bad hij of God mij op een bijzondere manier door de Heilige Geest wilde troosten.

Hij ervoerde de geest van God dat ik dat nodig had op dat moment. Heel sterk. En toen was hij uitgebeden. En toen zei hij tegen mij. Als jij terugkomt in Nederland gaat God iets heel bijzonders doen met jou.

En ik dacht weer op zoveel. Eerst zien en dan geloven. En weet je wat er twee dagen later gebeurde? Ik leerde Mieke kennen.

En Mieke heeft 4,5 jaar geleden. 4,5 jaar lang gebeden. Heer God. Wilt u niet meer een nieuwe man in mijn leven brengen? En nou zijn we al meer dan een jaar of bijna anderhalf jaar gelukkig getrouwd.

Ik geniet elke dag van de zegen van onverhoorde gebeden. Hoe vinden jullie dat? Want God weet als geen ander wat we nodig hebben. En we hebben heel vaak tegen elkaar gezegd.

Als we het niet zouden winnen. En niet met elkaar verder zouden zijn gegaan. Dan zouden we ongehoorzaam zijn geweest aan God. Want wat God samenvoegt scheide de mens niet. Zegt de Bijbel zo nadrukkelijk.

Schrijf dit visioen op. Dan is dat wel één probleem. Habakkuk moet dat visioen. Heel duidelijk zichtbaar maken.

Op grote platen. Andere vertaling zeggen. Op een grote steen. Zodat iedereen die er langskomt. In één oogopslag kan lezen. Die is er aan de hand. Weet je hoe wij die dingen tegenwoordig noemen?

Billboards. Dat zijn van die mooie grote lichtpanelen. Jaren geleden stond er in de buurt van Rotterdam. Een heel groot billboard.

En dan kwam je aanrijden. En dan zag je al in de verte staan. Met hele grote zwarte letters. Rust nodig. Met de vraag. Dikke. Ja wie niet. En dan kwam je dichterbij.

En wat stond er dan onder? Niets geeft meer rust. Dan een goed financieel plan. Dat billboard was als eerste verdwenen.

Toen die hele financiële wereld instort. En weet u waar ik het meest van geschrokken ben? Daar stond onder. Het hoge huis. En ik dacht.

Er is maar één hoge huis wat onze rust kan geven. Er is maar één hoge huis wat onze verzekering kan geven voor de toekomst. En Habakkuk moet dus datgene.

Waarvan we niet weten wat exact de inhoud is geweest. Maar het is eschatologisch. Het heeft alles te maken met de eindtijd. Moet u heel duidelijk weergeven. Zodat mensen als ze er langs lopen niet konden zien.

Dat staat er niet. Als je van Gorkum richting Utrecht rijdt. Dan staat er in het weiland. Een heel groot bord. Met Vlaamse frieten.

En ik zie die borden altijd. Ik weet niet wat. Misschien moet ik nog een ander verbond met mijn ogen sluiten. Maar ik zie dat. En ik had de idee. Mieke ziet dat ook.

En ik zei tegen Mieke. Heb je gezien wat er op dat bord staat? Welk bord? Ik zei dat met dat bord. Waarop staat Vlaamse frieten.

Zei. Heb ik niet gezien. Zegt Mieke zulke grote letters. Dan moet je toch echt aan een bril. Vind je niet? Ja. Het moet zichtbaar zijn.

Wat ook zichtbaar moet zijn is. Dat u en ik een levende relatie met de Heer hebben. Dat Hij in de binnenkamer u en mij dingen kan toevertrouwen.

Waardoor blijkt uit de praktijk dat wij ons leven voeden met Hem. Jammer genoeg wordt ons de aard van dit visioen dus niet meegedeeld. Maar er wordt wel vermeld dat het gezicht nog wacht op een bestemde.

Dus dat betekent een door God bepaalde tijd. En de tijd waarop het visioen in vervulling zal gaan. Is nauwkeurig bepaald. Maar dus nog niet aangebroken op het moment dat Habakkuk spreekt.

En wij kunnen ook niet zeggen of dat al in vervulling is gegaan. Omdat we de inhoud niet kennen. Dus met andere woorden. We noemen zoiets eschatologisch.

Daarom staat er ook bij. Als het vertoeft. Als het op zich laat wachten. Verwacht het. Ook. Al is het nog niet gekomen.

En dan staat er zo'n heerlijke bemoediging bij. Want het zal zeker niet uitblijven. God bemoedigt Habakkuk.

God zegt tegen Habakkuk. Ook al zie je nog niks van Gods oordeel over de boze. En ook niet over de Galdeeën. Maar het gaat zeker komen. Vele van ons zijn misschien in onze jeugd.

Of ook een periode daarna. Geestelijk opgegroeid. In de traditionele kerk. En wat ik wel eens mis in de evangelische gemeentes is.

Dat in de traditionele kerken. Elke dienst begon met die heerlijke woorden. En God laat nooit varen. Het werk wat zijn hand begon. Daar moet je hier aan denken.

Op de vraag van Habakkuk. Waarom de goddeloze zoveel voorspoediger. Lijkt rond te lopen in het leven van elke dag. Gaat God nauwkeurig in.

De Heere God zegt als het ware in geestelijke zin tegen hem. Habakkuk. Je hebt helemaal gelijk als je zegt dat het niet goed gaat met mijn volk. Jij ziet dat. Ik zie dat ook.

En je had ook gelijk Habakkuk. Dat je maar niet kon begrijpen. Dat juist de Galdeeën. Door mij zijn uitgekozen. Om gebruikt te worden.

Als tuchtroede van mijn toren. En je hebt ook gelijk Habakkuk. Als je beweert. Dat ook die Galdeeën straks onder mijn oordeel gaan vallen.

Met andere woorden. God gaat nu heel serieus en diep in. Op de vragen die Habakkuk. Met vasthoudendheid voor Gods genade troon neerlegt.

God gaat er heel serieus op in. En Gods antwoord. Wat hij hier als het ware krijgt. En ik werk dat straks aan het eind nog wat dieper uit. Dat laat hem zien.

Zicht op het huilsplan van God. Habakkuk. Jij hebt mij gevraagd hoe lang he. Nou Habakkuk. Weet je wat ik wil van jou?

En vul dan ook even je eigen naam in. Ik wil dat jij er eenvoudig weg op vertrouwt. Dat ik jou op de juiste tijd antwoord zal geven.

Habakkuk. Jij vraagt waarom he. Nou Habakkuk. Ik wil dat jij er eenvoudig weg op vertrouwt. Dat ik onder alle omstandigheden voor jou zal zorgen.

Habakkuk. Jij vraagt waar toe he. Wel Habakkuk. Ik wil dat je eenvoudig weg op mij vertrouwt. Ook al begrijp je niet wat ik bedoel.

Poosje geleden hebben Mieke en ik stervensproces begeleid van broeder Henk de Bruin. Hij is hier vroeger ook al in deze gemeente geweest. Hij werd van de een op de andere dag getroffen door een herseninfarct.

Dat maakte het slikken moeilijk. De linkerkant van zijn lichaam was verlamd. Hij kon gelukkig wel spreken. En toen Mieke en ik bij hem kwamen zei hij.

Zullen jullie goed voor mijn vrouw edeltrouwd zorgen. En dat hebben we hem beloofd. En we hebben met hem een korte tekst gelezen. En ik heb met hem gebeden.

En toen gebeurde er iets wat me zo diep ontroerd heeft. Toen begon hij te zingen. Ik ga slapen.

Ik ben mocht. Heren, houd ook deze nacht over mij getrouwde wacht. Heren, het boze wat ik heb gedaan, zie het heren toch niet aan.

Een liedje wat hij in zijn jeugd heeft geleerd. Op dat moment kwam het naar binnen. Zijn laatste woorden waren een gebed. Voor Mieke en mij.

En voor zijn vrouw. Dat we veilig thuis zouden komen. De dag erop kreeg hij opnieuw een herseninfarct. Nu aan de andere kant van zijn hoofd. En is kort daarna gestorven.

Maar zo vol hoop. Zo vol vertrouwen. En dan gebruikt hij een eenvoudig kindergebedje. Om de nacht in te gaan. Dat is vertrouwen.

Ik weet niet in welke situaties het leven u en mij nog gaat brengen. Velen van ons hebben al zo'n zware, moeilijke weg. Op tal van manieren achter de rug.

En toch, als het vragen oproept. Vraagt God van u en mij maar één ding. Als we met onze vragen bij hem aankloppen.

Aard. Vertrouw me. Vertrouw me. Vertrouw me. Want zeg nou zelf.

Als God. U en mijn gebed. Altijd onmiddellijk zou beantwoorden. Als God de dingen precies zo. Zou beantwoorden als wij het aan hem vragen.

Of zoals wij dat in ons hoofd hebben zitten. Als we nooit eens zouden botsen. Op de tegenstellingen die God toestaat in ons leven.

Tussen dat wat wij vragen en dat wat hij doet. Dan denk ik dat menig geloof van u en van mij. Op een veel lager pitje van vertrouwen zou komen te staan.

Maar als we God durven te vertrouwen. Als dat antwoord op zich laat wachten. Als er stormen en beproevingen komen in het leven van elke dag.

Als er tegenstellingen zijn die ons menselijk verstand te boven gaan. Dan is ons geloven in een vergevoord het stadium aangekomen.

Dat maakt God Habakkuk. En ook u en mij vanavond duidelijk. In de versen 6 tot en met 19. Die ik niet allemaal uitvoerig ga lezen.

Spreekt God vervolgens een vijfvoudig wee uit. Over de ongelovigen en over de galdeeën. Als de heer Jezus over de fariseeën en de schriftgeleden spreekt in het bijbelboek Matthäus.

Dan spreekt hij zelfs een achtvoudig wee uit. Nou dat ligt er niet aan. En aan het eind van die versen. Begint de heer Jezus ook nog eens hoorbaar te huilen.

Want dan zegt hij. Jeruzalem, Jeruzalem. Dat de profeten dood en stenig die tot u gezonden zijn. Hoe menigmaal heb u ook als een hem haar kuikens willen vergaderen.

En gij hebt niet gewild. Want dan zegt de heer Jezus dat daardoor Israël in een groot verval, in een grote eenzaamheid terecht zal komen. En ze zullen de heer Jezus niet meer zien.

En dan staat er gelukkig geen punt. Maar dan staat er een comma. Totdat gij weer roept. Hosanna, gezegendheid. Je komt in de naam des Heren.

Hier staat een vijfvoudig wee. Ik zal de verse noemen, dan kunt u ze gelijk aanstrepen of dat noteren. In vers 6. Wee.

En misschien moet ik er van tevoren nog even dit bij zeggen. Dit is de nood van onze tijd. Wat we hier gaan lezen. In dit vijfvoudig wee. Wee hem die vermeerdert wat niet van hem is.

Hoe lang nog? Die gepand goed op zich laat. Dat is de nood van onze tijd. Laatst verlas ik in de krant.

Al die grote bazen van de banken. Die hebben helemaal niks geleerd van de vergelopen jaren. Want ze zijn al... Nou hoop ik niet dat hier bankdirecteuren bij zitten. Want je hebt ook hele goede, hoor.

Nee. Maar... Maar... De praktijk bewijst... Dat men eigenlijk weer op hetzelfde spoor verder is... Zo gauw er weer wat licht... aan het eind van de tunnel te zien is.

Wee hem die op winst bejagd is... Uit is voor zijn huis. Om zijn nest in de hoogte te bouwen... Om zich te redden uit de greep van het kwaad.

Wee hem... Vers 12. Dat was vers 9 trouwens. Dan vers 12. Wee hem die een stad met vergoten bloed bouwt. Die een stad op onrecht grondvest.

Nou dat zie je hè. Boko harem. Isis. Noem maar op. Iedereen is bezig om zijn eigen rijk op deze aarde te bouwen.

Vers 15. Wee hem die zijn naasten te drinken geeft. Die uw vergif daaraan toevoegt. En hem ook dronken maakt. Om hun naaktheid te aanschouwen.

Seks, drugs, rock'n'roll. En je ziet het om je heen gebeuren. En het neemt toe. Wee hem...

Die tegen het stuk hout zegt wordt wakker. Afgoden. Onze tijd staat bol van het occultisme. Weet je waarom ik zo blij ben?

Dat ik een heel stuk afgeslangd ben. Bedankt trouwens voor het compliment. Maar laatst ging ik met Berend ergens eten.

Met Dora en Mieke ook erbij. En dan kom je zo'n zaak binnen. En wat staat er dan negen van de tien keer? Zo'n boeddha-beeld. Ja die zie je tegenwoordig overal.

Ook in alle winkels hè. Want zeg men daar gaat zo'n rust vanuit. Ja totdat je hem op je tenen laat vallen. En ik kan zo'n beeld niet zien.

Want weet je waarom niet? Dat herinnert mij eraan toen ik nog 15 kilo zwaarder was. Met zo'n bol hoofdje. En in een korte zwembroek. Met zo'n buik waardoor je je eigen schoenen niet meer kunt zien.

Dus ik ben zo dankbaar dat ik nou weer kan zien. Wat hier onder mijn voeten zit. En dat ik helemaal niet meer spiegel aan dat.

De God van de buik. Oh je mag heerlijk eten hoor. Maar overal waar tevoo staat behalve tevreden. Dat is niet goed. Onze tijd staat bol van occultisme.

En vorige week hoorde ik op de televisie uitleggen. Dat zo'n 75% van onze huidige jeugd het alles in zich heeft.

Om in een burn-out terecht te komen. Dan hebben we het over middelbare scholieren. Die hebben het hele leven nog voor zich liggen. En toen hoorde ik. Dat een directeur van een christelijke middelbare school.

Ik dacht dat het in Leiden was. En anders was het Haarlem. Een van die twee steden. Zei. Om die reden. Op een christelijke school. Hebben wij een programma.

Mindfulness. In het leven geroepen. Om onze kinderen rust te brengen. Als je er thuis al het mogelijk aan doet. Om ze voor die dingen te bewaren.

Dan was het op school tegenwoordig met een paplepel ingegeld. Er is maar één plaats van ware rust. Dat is dicht bij het hart van God. Het lijkt er ook in onze dagen op.

Dat als we naar deze vijfvoudige week kijken. Dat de goddeloze ongestoord van zijn zondige leven kan genieten. Maar God waarschuwt heel duidelijk.

Er staat in Galaten 6 vers 7. Dwaal niet. Dat is een oproep naar gelovigen. Die echt vanuit het geloof willen leven.

En niet langer onder de wet. Dwaal niet. God laat niet met zich spotten. Want wat de mens zaait. Dat zal hij ook oogsten.

Er komt een dag. Waarop God zijn wraak over al het zondige zal uitstorten.

Maar Gode zei dank. En dat laat die prachtige Bijbel ons weten. Dat er kracht voor vandaag is. En blijde hoop voor de toekomst.

Er komt ook een andere tijd. Zomaar te midden van al die weeën. En die doen pijn. Dat heb ik niet zelf meegemaakt.

Maar ik heb er niet eens tegen gehad. Dat is ook erg. Mijn weeën doen pijn heb ik gehoord. Er komt een tijd. Vers 14. Wat staat daar? Waarin de aarde gevuld zal zijn.

Met de kennis van de heerlijkheid deze Heer. Zo als we de water en de zee bedikken. En dan zijn er mensen die vandaag aan de dag zeggen.

Zelfs met de hand tot de Bijbel. Wij leven nu in het duizendjarig vrederij. Is dit te zien? Is dit merkbaar?

Was het maar vast zover. En zolang die tijd nog niet in vervulling is gegaan. Broeders en zusters. Wil God dat Habakkuk. Maar ook wij ons geloof gaan oefenen.

Door ons vertrouwen volkomen op God te stellen. En het mag u en mij een geweldige troost zijn. Wat Paulus ons voorhoudt.

En voorspelt. In handelingen 17 vers 30 en 34. Zoekt u dat alsjeblieft. Vers even op. Handelingen 17 vers 30 tot 34. In handelingen 17 vers 30.

Daar staat. God dan. En Paulus bevindt. En Paulus bevindt zich op de Areopagus. Die al die afgoodsbeden ziet. En er is er ook een voor die onbekende God.

En daar gaat hij bij staan. En dan gaat hij zijn boodschap verkondigen. Handelingen 17 vers 30. God dan verkondigt.

Met voorbijzijn. Met voorbijzijn van de tijden van de onwetendheid. Nu. Overal aan alle mensen.

En dat woord geldt nog door genaderd tot op de dag van vandaag. Dat zij zich moeten bekeren. Waarom? Nou vers 31.

En wel omdat hij, God dus, een dag vastgesteld heeft. Waarop hij de wereld rechtvaardig zal oordelen.

Door een man. Niet zomaar een man. Maar die naam is met hoofdletters geschreven. De Heer Jezus Christus. Die hij daartoe aangesteld heeft.

En daarvan. Heeft hij aan allen het bewijs geleverd. Door hem uit de doden te doen opstaan. Waarom hangt de Satan er zo na.

Dat het kruis en de opstanding uit de prediking verdwijnen. Dan ga je Jezus alleen maar volgen als goed mens. Gert en Hermin zongen vroeger een prachtig lied.

Tussen mij en deze wereld. Staat het kruis van Gogota. En als we dat in het oog houden. Dan weten we. Ons leven wordt niet geoordeeld.

Maar wel beoordeeld. Om te kijken of de dingen die we nu. Als kind van God. Als kinderen van God. Doen uit liefde tot Jezus. Want wat wij het liefde tot Jezus doen.

Dat houdt zijn waarde. En dat blijft eeuwig bestaan. Vers 32. Toen zij nu over de opstanding van de doden hoorden.

Spotten sommigen daarmee. Dat is in onze tijd toch niet anders. Er zijn zelfs predikanten. Die zeggen. Ja ik ben wel voorganger.

Maar ik geloof niet dat Jezus aan het kruis is gestorven. En dat hij is opgestaan. Dan ben je geen voorganger. Dan ben je een blindganger. En die moeten heel vakkundig verwijderd worden.

Dat heb ik me verlaten voorstellen. Bommen die niet ontploft zijn. Of voorgangers die zeggen. Ik ga een nieuwe Bijbel schrijven. Het verhaal gaat.

En jammer genoeg. Is zo'n boek dan ook nog. In de zoveelste en zoveelste herdruk gekomen. Toen zij nu over de opstanding van de doden hoorden.

Spotten sommigen daarmee. En anderen zeiden. Wij zullen u hierover nog wel eens horen. En zo is Paulus uit hun midden weggegaan.

Maar sommige mannen sloten zich bij hem aan. En wat staat er dan? En geloofden. Tussen alle oordelen die de goddelozen worden aangezegd.

Staat in dit hoofdstuk. Een heel kostbaar zinnetje. Want als u goed hebt meegelezen. En dat doet u. Dan heb je weer die schoolmeester.

Als u goed hebt meegelezen. Dan heb je ontdekt. Je hebt nog twee versen niet besproken. Dat is vers 4. En dat is vers 20. Wat staat er in vers 4?

En dan begin ik even op z'n Hebreeuws. Ik begin bij 4b. En dan straks 4a. Wat staat er in vers 4b? Maar de rechtvaardige zal door zijn geloof leven.

Ja, we zijn weer in Habakkuk. Neem je niet kwadig. Ja. Dit vers is het sleutelvers van het Bijbelboek Habakkuk.

Als God door Habakkuk u en mij iets duidelijk wil maken. In deze drie Bijbelstudies dan is het dit ene zinnetje. Waar alles in opgesloten zit.

De rechtvaardige zal door zijn geloof leven. Dit is de sleutel van het Bijbelboek Habakkuk.

Maar je kunt ook gerust zeggen. Dit is ook de sleutel van bezig zijn met het woord van God. Er gaat wel iets aan vooraf.

Dat is tot waarschuwing. In vers 4a lezen we. Zie, zijn ziel is hoogmoedig. Niet oprecht in hem. Met andere woorden, weet die persoon die tevreden is over zichzelf.

Die zichzelf rechtvaardig of die zelf genoegzaam is. Zo'n persoon kan ook geen omgang hebben met God. Maar de rechtvaardige?

Laat God aan Habakkuk weten. En vanavond opnieuw aan u en mij. Die zal door zijn geloof leven. Dat is de kern van alle christelijke waarheid.

Dat is van zo'n groot vitaal belang. Dat deze tekst in het Nieuwe Testament drie keer wordt herhaald. Nou wij zeggen in de wereld al herhaling is de kracht van de reclame.

Daarom krijg je die reclamefilmsjes te zien die je wel kunt schieten. Ik vind die alleen van A-H vaak leuk, maar dat is meer omdat mijn naam erin zit.

A-H, A-H-A-H-A-V-Kamp. En ik woon nu precies tegenover A-H, maar ik krijg nog geen korting. Ondanks dat ik ook A-H ben. En als ik het wel krijg, dan zeg ik A-H.

Dan heeft het weer een andere lading. Tot drie keer toe. Er is een tekst die ook heel vaak in de Bijbel komt.

Naar voren komt. Weet je welke tekst dat is? Dat is de tekst waarin staat dat God je niet zal begeven en niet zal verlaten. En weet je wat er dan altijd bij staat?

Wat zal een mens je doen? Want daar zijn wij het meest bang voor. Al we hebben soms een geloofsleven zo groot als een vuurtoornen.

Maar overigens mensen er wat van gaan zeggen. Dan gaan we dat aanpassen. En in Hebreën staat dat voor de laatste keer. En dan staat erbij. Wat zal een mens mij doen?

We hebben een helper groot van kracht. En wat zingen we dan? Steeds bereid. Dus het heeft ons wat te zeggen. Als de schrift tot vier keer toe zegt.

Ook in de psalmen. God zal je niet begeven. God zal je niet verlaten. Prent jezelf dat in. Maar God zegt er dan wel bij. Tot vier keer toe.

Maar de rechtvaardige zal door het geloof leven. Wie van u weet waar die drie teksten staan? En? Nee.

Hé? En weet hij. En Hebreën. Nou. Romeinen. Bijbel. Romeinen 1 vers 17. Romeinen 1 vers 17.

Onthouden. Onderstrepen. In Romeinen 1 vers 17 staat. Want de gerechtigheid van God. Wordt daarin geopenbaard.

Uit geloof tot geloof. Zoals geschreven is. Maar de rechtvaardige zal uit het geloof leven. Weet je wat nou zo mooi is? Het gaat om drie woorden in dit zinnetje.

De rechtvaardige. Geloof. En leven. En in de Romeinenbrief gaat het over de rechtvaardig.

Welk heerlijk vers staat er in Romeinen 5 vers 1. Moet je nooit meer vergeten. Wij dan. Gerechtvaardigd uit het geloof. Hebben vrede met God.

Waardoor? Door het geloof in de Heer Jezus Christus. Weet je wat het betekent? Het is weer goed tussen God. En u en mij. Hadden we dat verdiend? Nee. Maar dat deed de Heer Jezus.

Bewerkstellig. Hans zei dat zo mooi. Ik weet niet of hij dat in het lied zei. Of in het gebed. Maar Christus heeft ons in die positie gebracht. Dat is Romeinen. Hoofdstuk 1 tot en met 8.

En dan begint hoofdstuk 8. Zo is er dan nu. Geen veroordeling meer. En dat kun je elke dag lezen. Elk moment. Als je ook aangevochten wordt. Zo is er dan nu geen veroordeling meer.

Door ik uit Havenkamp die in Christus Jezus bent. Waarom niet? Christus heeft mijn prijs betaald. Aan het kruis van Golgotha. En is er dus ook niets en niemand.

Want dat zijn de laatste woorden van hoofdstuk 8. Die mij nog kan scheiden van de liefde van God. Welk is een Christus Jezus. Gelaten 3 vers 11. Daar gaat het om wet of om genade.

Paulus schrijft die brief aan de gelaten in hoofdstuk 3 vers 11. Maar ook die andere hoofdstukken natuurlijk. Omdat hij merkt dat er weer christenen zijn. Die toch weer de hang gaan maken naar de wet.

En wetties worden. En dan schrijft hij. En dat door de wet. Dus je zou het ook een vervolg kunnen noemen van wat Paulus geschreven heeft aan de Romeinen.

In hoofdstuk 3 vers 11. En dat door de wet niemand gerechtwaardig wordt voor God. Is duidelijk. We hoeven niet eens over te praten.

Want. Dan komt het duintje weer. De rechtvaardige zal uit het geloof leven. En dan gaan we naar Hebreeën 10 vers 38.

Voordat we aan die geloofshelden gaan beginnen. Hebreeën 10 vers 38. En dan staat daar. Maar de rechtvaardige zal uit het geloof leven.

En als iemand zich onttrekt. Mijn ziel heeft in hem geen behaag. Want wat een mens zaait.

Zal die ook oogsten. Maar als u als rechtvaardige uit geloof leeft. Dan zult u ook ontdekken. Dat de Heer Jezus gekomen is om uw leven en overvloed te geven.

Weet u wat dit kleine zinnetje. Tegen u en Habakkuk en mij zegt. Habakkuk en veel leven voor het gemak je eigen naam in.

Ook al zie je de dingen nu nog niet zo duidelijk. Ook al is er nu op dit moment nog een strijd in je leven aan de gang. Ook al zijn er omstandigheden die heel moeilijk voor je zijn.

Ook al zijn er bepaalde dingen die je heel veel spanning bezorgen. Habakkuk van jou verwacht ik maar één ding. Aard van jou verwacht ik maar één ding.

Broeder, zuster van u verwacht ik maar één ding. Je mag uit geloof leven man. We leren de kinderen.

Stel je vertrouwen op de Heer je God. Want in zijn hand ligt heel je levenslot. Maar God vraagt ook. Doe je dat ook? Aan u en mij.

Want God beproeft ons geloofsleven. God zal ons nooit verzoeken zegt de Jacobusbrief. Maar hij beproeft ons leven wel. En hij wil graag zien hoe u en ik oog krijgen voor het feit dat de spankracht van zijn genade zo groot is.

O ja Habakkuk. O ja Aard en Valionama één. Je leeft in een verdorven wereld. Voor je vreugde en je blijdschap en je plezier hoef je niet nationaal te kijken.

Zelfs de krant niet te lezen. Maar voordat je naar huis gaat. Broeder, zuster. Onthoud heel goed in de rest van je leven wat er staat in vers 20.

U en ik. Mogen deze heerlijke bemoediging mee naar huis nemen. Het mag dan op deze aarde een grote puinhoop zijn.

Die op weg is naar een hopeloos einde. Maar u en mij wachten een eindeloze hoop. Want wat staat hier?

Maar de Heer is in zijn heilige tempel. En wat staat er nou? Wees stil. Voor het aangezicht.

Heel de aarde. O, de volken woelen. En het is allemaal gericht. Waarop? Op Gods oog appel Israël.

En wat staat er dan zo prachtig. In psalm 2. Maar die in de hemel zetelt. Die? Nee, het is bedroevend wat hier op aarde gebeurt.

Maar hij lacht. Omdat mensen denken. Wij hebben het voor het zeggen. Maar wat zongen de negers al in de verdrukking? Hebben we gisteren al wat over na gedaan? He is God.

The whole world. In His hand. En de Heer is in zijn heilige tempel. En wat doet hij daar? Hij kijkt over de ganze aarde.

Ook in Baden en Omstreek. En Bunschoot. En Spakenburg. En Woudenberg. En Hoeveelaken. En noem maar op. Want zijn ogen gaan over de ganze aarde. Om wat te doen?

Om krachtig blij te staan. En ieder weer hard volkomen naar hem uitgaan. En dat is vertrouw God. Vertrouw God.

Leer mij volgen. Zonder vraag. Het vader wat u doet is goed. Weet u wie dat lied gemaakt heeft? Dat heeft een zuster geschreven.

Die te horen had gekregen dat ze zou gaan sterven aan die vreselijke ziekte. Kank. En toen is dan lied geboren. Dat was geloofstaat. Want God had in haar leven ook duidelijk gemaakt.

Vertrouw me. Vertrouw me. O, het ziet er heel donker uit op deze aarde. En je houdt je hart vast. En ik kan er wel eens een nacht van wakker liggen. Als ik denk aan mijn kinderen.

En als ik denk aan mijn kleinkinderen. En denk aan de toekomst. En denk ik. En wat voor wereld. Als de Heer vertoeft te komen. Gaan zij nog leven. Gaan ze volwassen worden. Je ziet hoe de duisternis zich aan alle kanten opdringt.

Om hen in hun greep te krijgen. Er is maar één manier. Om met zo'n situatie om te gaan. Dan stil worden voor de Heer in deze verworden wereld.

Met de vaste geloofzekerheid. En Hans zei dat vanavond. Ze rooi aan de hand van die vuurtoren. Omhoog ziende naar hem. Want ik zei gisteravond.

In de reden van de laatste dingen. Zegt de Heer Jezus. Tot twee keer toe. Ziet dan toe. We moeten erop toezien. Dat we niet in de greep komen. Van dwaarleeraars. Dus we moeten dat woord van God gewoon kennen.

We moeten deel uitmaken. Van ons geloofsleven. Van ons hart. Maar in de tweede plaats. Staat er ook. Ziet toe dat. U zich niet laat benauwen. En deze tijd heeft alles in zich.

Om ons doodsbang te maken. Voor de toekomst. En de wereld om ons heen is dat. Want de verwachting is dat de komende jaren de meeste mensen niet gaan sterven aan de kanker.

Maar aan depressiviteit. Dus mensen zien het niet meer zitten. Zoveel jonge mensen. Die een eind maken aan hun leven. Omdat ze voor zichzelf geen toekomst zien.

Of omdat ze een beeld hebben van zichzelf. Ik deug toch niks. Minder waardigheidsgevoel. En de duivel is erbij om dat te versterken.

Als nooit tevoren. En wat zegt de Heer Jezus dan? Als die dingen beginnen te geschieden. Hef je hoofd omhoog.

Want uw verlossing genaakt. Dat zongen we vanavond. In een van die coupletten. Onze verlossing is aanstaande. En hij zit in zijn tempel.

En weet u wie er in de hemel nog meer zit? Op de mooiste plaats naast de troon van God. Aan de rechterhand. Hij die straks waardig is om de boekrol te openen.

De Heer Jezus Christus. En wat doet hij? Als er momenten zijn dat u en ik niet meer kunnen bidden. Van de spanning of van wat dan ook. Dan bid en pleit hij 24 uur per dag.

Met onuitsprekelijke verzichtingen. En dan maakt hij de vader attent. Op u en mij. En op dat wat wij nodig hebben in ons leven van elke dag. Want deze studie.

Van klaagzang tot lofzang vanavond afsluit. Opnieuw met een prachtig bemoedigend gedicht. Dus ze schreven door Aati Kerger. Het luidt zo.

Mijn gevoel zegt. Kijk eens om je heen. Maar Jezus zegt. Zie op naar mij. Mijn gevoel zegt.

Hier kom ik nooit uit. Maar Jezus zegt. Ik en mijn waarheid. Die maken jou vrij. Mijn gevoel zegt.

Jij struikelt toch pelkens weer. Maar Jezus zegt. Ik houd je vast. Mijn gevoel zegt. Er is zoveel zorg. Die drukt mij te neer.

Maar Jezus zegt. Geef mij dan. Jouw last. Mijn gevoel zegt. Jij schiet altijd tekort. Maar Jezus zegt.

In mij. Ben je volmaakt. Mijn gevoel zegt. Jouw woorden zijn krachteloos. Mijn gevoel. Maar Jezus zegt. Ik ben het die harten raakt.

Mijn gevoel zegt. Je kunt altijd alleen maar huilen. Maar Jezus zegt. Verblijt u te allen tijden. Mijn gevoel zegt.

Toe maar. Trek maar op die muur om je heen. Maar Jezus zegt. Niets en niemand. Kan jou scheiden van mijn liefde. Mijn gevoel zegt.

Ik ben zo onzeker en angstig. Maar Jezus zegt. Vrees niet. Je bent van mij. Mijn gevoel zegt. Mensen mogen we niet.

Maar Jezus zegt. Ik ben voor je. Wie zal dan tegen je zijn? Mijn gevoel zegt. Jij bent zo minderwaardig. Maar Jezus zegt.

Je bent kostbaar. In mijn oog. Mijn gevoel zegt. Ga maar heel diep gebukt. Maar Jezus zegt. Hef je hoofd omhoog. Mijn gevoel zegt.

Jij bent zo zwak. Maar Jezus zegt. Zo openbaar je mijn kracht. Mijn gevoel zegt. Hoe kan ik nou volharden?

Maar Jezus zegt. Als je mij maar verwacht. Mijn gevoel zegt. Je weet te weinig gebeden.

Maar Jezus zegt. Slaap nu maar rustig. In mijn vrede. Mijn gevoel zegt. Jezus zegt.

En weet je wat de vraag is. Waar ligt uw geloof? Zullen we samen danken? Liefdevolle Vader.

In alle personen. Waar de Bijbel over schrijft. Wat betrouwbare kompas. Komen mensen aan het woord.

Die u gebruikt hebt. In de hoogte en in de dieptepunten van hun leven. En het is alsof we bij elke naam. Onze eigen geschiedenis lezen. Ze hebben stuk voor stuk dingen op hun geweten.

Maar ze hebben daarnaast ook geweldige mooie dingen voor u mogen doen. Oh wat zouden we er wanhoop nabij zijn. Als we in de Bijbel alleen maar louter.

En alleen maar verhalen zouden lezen. Van mensen die zo punctueel Bijbels hebben geleefd. Dan zouden we niet weten waar we het moeten zoeken.

Maar u bent ons in de Heer Jezus Christus gelijk geworden. U hebt gezegd Heer Jezus. Ik ben in al die spanningen die jij in het strijdwerk van dit leven tegenkomt.

Op gelijke wijze verzocht geweest. En u kon onze leidsman en onze middelaar worden naar de Vader. Omdat u de enige bent geweest die niet in zonde is vervallen.

U hebt die gehoorzaamheid ook moeten leren. En u roept het ons vanavond net als gisteravond opnieuw op. En leer van mij. Als je rust zoekt voor je ziel.

Om met mij onder één juk te gaan. Om u nooit zorgen te maken. Dat dat juk te zwaar zal zijn. Want de last die mijn juk geeft is licht.

En die zit niet onaangenaam. Want die is precies zo als jij kunt dragen. Heer wilt u geven dat we in dat geloof.

In dat vertrouwen. Elke dag weer opnieuw ontwaken. En dat we midden. Zoals dat staat in dat boekje. Wat we misschien helemaal niet zo graag lezen.

De klaagliederen van Jeremia. Omdat het ons misschien wel herinnert aan het feit dat we ook zo gauw geneigd zijn om te klagen. Maar dat dat precies in het hart van dat boekje staat.

Precies in het midden. Het zijn de gunstbewijzen des Heren. Dat ik niet omgekomen ben. Elke dag is uw genade uw liefde.

En voor mij. Mijn deel is de Heren. Wat de genade dat we dat mogen zeggen. En dat we daaruit mogen leven. En ik bid u.

Of deze studie. En elke keer als het woord open gaat. U zo rechtstreeks in de stilte tot ons kunt spreken. Dat het ons vervoedt in het oud vertrouwen.

Vertrouwen. Breng dat maar weer. In ons hart. In ons leven. Zodat we. Als we hier vandaan gaan. Niemand anders zien. Dan Jezus alleen.

Heer. Het heeft zo gestormd in mijn leven. En ik herinner me niet zoveel meer van mijn ouderlijk huis. Maar ik weet wel dat mijn ouders.

Boven hun bed een plankje hadden met de spreuk. In stilheid en vertrouwen. Zal uw sterkte zijn. Leert u ons dat.

Zodat we in het openbaar kunnen laten zien. Ik heb het zelf. Uit zijn mond gehoord. Glorie voor uw grote naam. Maranatha.

Halleluja. Amen.