Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
...hier en nu zullen stilstaan en ook na zullen denken over wat er ze toen profetisch voor zegt en is dat al geschiet.! Wat zegt, daar is zoveel te klagen en er is zoveel geween en zoveel leed te dragen en gelukkig raden we elkaar dan aan, ga niet alleen.
Maar stem je levensweg af op Heer Jezus Christus. En dat willen we met name ook gaan doen. We willen dus onszelf de vraag stellen, als je in een situatie komt waarin het leven in alle heftigheid op je afkomt, hoe verandert dan in jouw leven een klaagzang tot een lofzang?
En vaak, laten we maar heel eerlijk zijn, vaak verwachten we dan dat God eigenlijk iets heel spectaculairs doet in ons leven. En als je bijvoorbeeld denkt aan Psalm 42, dan zie je daar een man als David als een vleugel lam geslagen ziel.
Hij ziet het helemaal niet meer zitten. En zijn vijanden die beklagen hem dag in dag uit. En dan zou hij zo heel graag zeggen, nou jullie vragen waar is mijn God?
Nou, hier is mijn God! Maar dat gebeurt niet. En dat zouden wij ook zo vaak voor onze persoonlijke situaties willen. Als we aangevochten worden in ons geloofsleven.
Hier is mijn God. Maar weet u wat er wel gebeurt? En niet soortgelijk zie je in het Bijbelboek Habakkuk gebeuren. Op een gegeven moment wordt het een beetje stil in hem.
Is hij een beetje uitgeraast. En dan gaat hij zitten nadenken over wat God in de jaren van zijn leven heeft gedaan. En dan ziet hij zichzelf opgaan naar de Godstad Jeruzalem.
En dan wordt het stil in zijn hart. Want dan gaat hij zijn eigen ziel herinneren aan dat wat God gedaan heeft aan zijn ziel. En dan gaat hij tegen zichzelf spreken.
Misschien mag je wel zeggen, hij gaat tegen zichzelf preken. Hij zegt tegen zijn eigen ziel. Die prachtige woorden. Vertrouw op God.
Ik zal hem nog loven. En dat is iets wat in dit Bijbelboek op een soortgelijke manier naar voren komt. Dit Bijbelboek opent met de zin.
En we stellen vanavond alleen het eerste hoofdstuk aan de orde. En ik lees het eigenlijk met u vers voor vers. En wil er zo ook een vers voor vers uitleg aan geven. Alhoewel ik sommige versen ook weer bij elkaar ga pakken.
Voor het verband. In de Herzienestatenvertaling waaruit ik lees staat. De last die de profeet Habakkuk gezien heeft. Dat begint dus al met het woordje last.
Dat staat voorop. Misschien heeft iemand van u staan de godspraak. Heeft niemand nog een ander woord staan? De godspraak of de last.
Die Habakkuk gezien heeft. Dat betekent datgene wat op hem gelegd is. Wat doorgegeven moet worden. Is tegelijkertijd ook een last geweest.
Alleen is het mooie. Dat als de Heerde Jezus Christus tot wie wij altijd in het geloof mogen gaan. Ons uitnodigen om met al onze vragen.
Al onze moeilijkheden, benauwdheden bij hem te komen. Dan zegt hij altijd. En ik zal u rust geven. Dat is iets waar je niks voor hoeft te doen. Maar dan zegt hij er tegelijkertijd bij.
En daar moet je dus wel wat voor doen. Als je de rust wilt vinden voor je ziel. En we zullen zien dat bij deze Habakkuk die ziel zo in beweging is gezet.
Met zoveel vragen rondlopen. Waarvan Hans er al eentje heeft genoemd. Dan is het zo belangrijk om ook te luisteren naar wat de Heerde Jezus zegt.
En dan zegt hij zo nadrukkelijk in die volgende versen. En leert van mij. En...
Dat is het mooie van Bijbelstudie. We mogen van hem leren. We mogen vanavond als Maria... Dat goede deel kiezen door aan de voeten van de Heer Jezus te gaan zitten.
En met een ontvankelijk hart te zeggen. Heer, spreekt u maar tot mijn hart. Spreekt u maar tot mijn leven. En laat u ook maar zien... Kan zien dat de vragen waar het leven Habakkuk voor stelde...
Die ook grotendeels mijn vragen zijn. Wat u met dit woord persoonlijk tot mij te zeggen hebt. En dan zul je altijd ontdekken... Als je naar de Heer Jezus Christus gaat met datgene wat je hart zo bezig kan houden.
Soms zo enorm kan beklemmen en benauwen. Dat hij dan zegt... Maar de last die ik je geef is nooit te zwaar om te dragen.
Ik herinner het nog zo goed toen ik op de Bijbelschool zat. De brandpunt Bijbelschool. De eerste les die ik kreeg van broeder Veike te Velden. Ging daarover. En hij zei... Weet je wat zo mooi is?
Dat is de Heer Jezus een juk op je schouders legt. Hij is de zoon van de timmerman. Hij weet precies wat je aankunt. Dat ben je nooit vergeten. En vanavond willen we daarna gaan kijken.
De last die de profeet Habakkuk gezien heeft. Dit Bijbelboekje is ook buitengewoon actueel. Want we zullen wel ontdekken in dit eerste hoofdstuk...
Dat hier gesproken wordt over een tijd van enorm groot en diep verval... En grote verwereldlijking. En net als in de 21ste eeuw waarin wij leven...
Zat Habakkuk boordevol met vragen... Over de nood van de tijd die hij om zich heen zag. En de droevige gang van zaken...
Met betrekking tot Gods oogappel Israël. En dan reis de vraag waar moet je nou als mens naartoe? Als je ziet dat je land, dat je volk en dat zien ook wij gebeuren...
Er gebeuren in ons land en in ons volk dingen... Waar je 30 jaar geleden, 40 jaar geleden gewoon totaal niet aan dacht. Als je ziet wat er vandaag aan de dag allemaal mogelijk is op het trein van homofilie...
Dat gewoon de rechter een christelijk kerkgenootschap dwingt... Om ook de zalen te verhuren aan mensen die met dergelijke dingen bezig zijn. Dan leven wij dus in een land waarin de regering ons steeds meer gaat opleggen...
Wat wel en niet in onze kerkelijke gemeenschappen, geloofsgemeenschappen mag plaatsvinden. Dat stelt ons voor enorm grote problemen. Geestel. En wat we in heel veel landen om ons heen zien gebeuren...
Waar de regering nog strenger optreedt... Dat gaat langzaam maar zeker ook bij ons komen. Ik heb wel eens eerder gezegd, ik vind het altijd moeilijk... Om te spreken op de zondag na Pinkster.
Dat is de zondag van de leidende kerk. En dan denk ik, hoe is het in de wereld mogelijk dat wij nog zo rustig en zo stil kunnen leven... Terwijl over het rond van deze aarde zoveel mensen op grond van hun geloof...
Gewoon letterlijk en figuurlijk worden afgemaakt. Wel nu, deze klemmende vragen... Die zullen ons aanspreken. Die zijn eigenlijk de vragen waarmee wij ook in ons dagelijks leven geconfronteerd worden.
Voordat we daar dieper op ingaan... Om te eerst even nog nadenken over de persoon... Die van Gods wegen de opdracht heeft gekregen om dit boekje te schrijven.
En dat is Habakkuk. En er zijn heel wat verklaringen voor wat die naam nou ten diepste betekent. En ik noem u de twee meest voorkomende vertalingen van de naam Habakkuk.
Habakkuk. In de eerste plaats wordt de naam Habakkuk wel vertaald als... De handen wringen. Als je daar even over nadenkt...
Het leven plaatst ons van tijd tot tijd voor situaties... Waarbij je als het ware met je handen staat te wringen dat je niet weet... Wat moet ik hier toch ten diepste mee aan? Hoe ga ik hier nou wijs en verstandig mee om?
En niet voor niets wordt in de eerste Filippense brief gezegd... Dat wij steeds meer overvloediger moeten worden in liefde. En daarnaast God altijd moeten vragen om fijn gevoeligheid om te onderscheiden waar het op aankomt.
Zeker ook als het gaat om pastoraat. En dan zou je kunnen zeggen... De naam handen wringen voor Habakkuk... Dat doet zijn naam echt wel eer aan. Want in de komende drie hoofdstukken zullen we zien dat...
In hoofdstuk 1 Habakkuk zijn handen wringt... In de bittere smart die hij constateert in zijn land en in zijn volk. En in het tweede hoofdstuk zullen we met nadruk stilstaan...
Hoe hij die wringende handen als het ware opheft naar boven... Om van God een antwoord af te smeken over hoe om te gaan met de nood die hij constateert.
En in hoofdstuk 3, daar hopen we dan zondagmorgen bij stil te staan... Voult hij zijn handen of strekt hij ze uit in aanbidding. En komen we uiteindelijk terecht bij dat prachtige lied.
Het lied van Habakkuk. Als de vijgenboom. U kent dat ongetwijfeld. Dus de eerste benaming is de handen wringer. En die zou zeer toepasselijk zijn.
Een andere verklaring van zijn naam is... Habakkuk betekent de omarmde. De omhelzde of misschien niet zo goed Nederlands, maar de omhelze.
En ook in die betekenis zou je kunnen zeggen... Als je kennis neemt van de inhoud van het hele boekje... Dan is dat een hele toepasselijke naam voor de profeten. Want ook al heeft Habakkuk onvoorstelbaar veel kritiek...
Op de bozaardige wegen die het volk van God is gegaan... Tegelijkertijd ligt daar zijn grote nood. Dus hij omarmt als het ware de nood waarin dat volk verkeert.
En hij omarmt dat volk zo dat hij het in gebed bij God brengt. En het mooie is dan om in het Bijbelboek te ontdekken... Hoe God dat op zijn manier richting Habakkuk en het volk dan weer beantwoord.
Want God omarmt hem en geeft hem antwoord. Nou, dat eventjes om de naam wat beter te begrijpen. En dan zie je dat dat op zich een prachtige naam is...
Voor een profeet in zo'n moeilijke omstandigheid. Nou, in het eerste hoofdstuk waar we vanavond dus bij stilstaan... Worden we geconfronteerd met deze profeet...
Die een aantal zo ogenschijnlijk onoplosbare vragen op zich af ziet komen. En net als wij stilstaan door het journaal bij dat wat er in de wereld gebeurt...
En als we nou alleen maar kijken wat er in dit afgelopen jaar 2014 is gebeurd... Dan zijn dat zulke verschrikkelijke dingen. En dan zien we hoe groot de nood van onze tijd aan het worden is.
En dan zien we hoe groot ook de satanische machten zich richten op de gelovigen. Zeker ook in de moslimlanden, maar ook over het rond van deze wereld.
En komt dat ook met heel veel vragen bij ons binnen. En in zo'n situatie verkeert Habakkuk. En het mooie is... En dat is toch wel het eerste wat we vanavond eigenlijk mee moeten pakken voor ons persoonlijk leven.
Wij leven in een tijd... Daar kun je heel pessimistisch over denken. Maar het zal er niet beter op worden. Want je ziet dat de problemen op deze aarde onbeheersbaar zijn.
En dat er steeds meer dingen gaan komen... Maar de groten van deze aarde... Voor zover je ze groot kunt noemen... Want er zijn allemaal mensen die een groot eigen ik hebben.
En die alleen maar denken in machtstermen en in termen van rijkdom en van wilde. Maar die helemaal niet gebaseerd zijn om het verbeteren van deze aarde, van de mensheid en het er voor elkaar zijn.
En eigenlijk is het heel bijzonder... Dat u en ik, die maar één verlangen hebben... En dat is dat mensen hun geluk en hun vrede en hun blijdschap vinden...
In het volbrachte werk van de Heer Jezus Christus. Dat dat nou juist zo aangevochten wordt. En ik dacht van de week opeens... Het was zomaar even een flits.
Dat ik bij mezelf dacht... Als je nou de geschiedenis van alle landen op deze wereld zou gaan bestuderen... Er is geen één land wat kan zeggen over ons zijn profetieën uitgesproken.
Dat geldt alleen maar met Israël. En je kunt de krant ernaast leggen en je ziet... Het gaat gewoon allemaal in vervulling. En in Habakkeuk's tijd...
Was dat volk van God op een onvoorstelbare manier eigen wegen ingeslagen. Ze hadden een zichtbare God gekozen. Baal godsdienst met alle verderfelijke praktijken erbij.
En Habakkeuk stond als het ware handen wringen toe te kijken... Hoe het volk bij zijn God vandaan holde. En daar kan hij niet meer uit de voeten.
En dan is het zo mooi om van Habakkeuk dan te leren... In eerste instantie... Ga met de dingen... Waar u en ik in ons leven handen wringend mee om kunnen gaan...
Ga in je leven daarmee naar God toe. En dan is het heel bijzonder om te ontdekken... Op welke manier hij dat doet. Want...
Als je het goed op de keper beschouwt... En je laat dit eerste hoofdstuk eens een beetje op je inwerken... Dan ontdek je... Dat hij... Drie...
Kenmerkende vragen gaat stellen... Aan God. Over de situatie waarin hij is komen te verkeren. En waarin het land is komen te verkeren.
En ik durf zo ver te gaan om te zeggen... Dat zijn nou precies ook de vragen waar u en ik... In ons leven van elke dag tegenaan lopen. De tijd is vergelijkbaar.
Als er in deze eerste versen wordt gesproken... Over een grote geloofsafval... In Nederland wordt de ene kerk naar de andere gesloten of afgebroken.
Als er wordt gesproken in dit Bijbelboek... Over wetteloosheid en bandeloosheid... Wat zegt het Bijbelboek openbaring? En het eind van de tijd zal duidelijk worden...
Wie vuil is, die wordt nog vuiler. En dat moet met zich meebrengen... Dat tegelijkertijd dan zichtbaar wordt in u... En in mijn leven als kind van God... Dat we er heiliger en rechtvaardiger...
Voorkomen te staan. Dus die vragen die Habakkuk nu aan de Heer God gaat stellen... Dat zijn voor u en voor mij, denk ik, hele herkenbare vragen.
En dat betekent... Dat wij dus ook van de antwoorden die Habakkuk krijgt... Op zijn herkenbare en voor ons herkenbare vragen... Ook die antwoorden heel belangrijk zijn...
Om mee te nemen in je persoonlijke geestelijke leven. Drie vragen. Drie fundamentele herkenbare vragen die van vitaal belang zijn.
De eerste vraag vinden we in vers 2. Ik lees dat vers even op. Daar staat... Heren... Heren... Hoe lang... Roep ik om hulp...
En u luistert niet. Roep ik tot u geweld... En verlast u niet. Wat een groot probleem, hè?
Er zijn vertalingen die zeggen dat zo... Krijt ik tot u. Heeft iemand die vertaling? Waar dat staat? Krijt ik tot u.
Dat sterker dan roepen. Hij schreeuwt het in zijn nood uit tot God. Hoe lang roep ik om hulp... En luistert u niet.
Dat is wat hij hier zegt. Roep ik tot u geweld... En verlost u niet. Wie is hier aan het woord?
Habakkuk. Een man die geen antwoord op zijn gebeden heeft gekregen. Want het woordje hoe lang geeft al aan... Dat dat niet voor de eerste is dat hij dat doet.
Maar dat hij het al een menige maal heeft gedaan. Ik heb eens in Zaandam toen ik daar voorganger was... In het bejaardescentrum gesproken over... Twee vragen waar wij mensen het meest mee zaten.
Dat was in een bejaardescentrum met... Ja, voor een deel ook wat mensen die aan het dementeren waren. Er zat één vrouw bij. Dat was een komische zuster. En toen zei ik...
De vragen die wij als mensen het meest tegenkomen in ons eigen leven... Dat is waarom en hoe lang? En ik had het nog niet gezegd of ze zei...
Hoe lang is een Chinees? Dus dat mopje dat kenden ze ook. En dat was wel grappig om dat zo te horen. Hoe lang roep ik om hulp?
En u luistert niet. Roep ik tot uw geweld en u verlost niet. Dat is wat.
Habakkuk heeft geschreeuwd, gekrijd tot God... Zonder dat er een verhoring op zijn gebed kwam. Moeilijke beproevingen zijn dat voor ons gelovigen.
Dat dat ontregelt ons. Weet u wat één van de topliederen op dit moment is? Dat is het lied Vreugde of Blijdschap.
Droefheid of Smart. Er is een God. Er is een God die hoort. Stort bij hem uit. O mens. Toch uw hart.
Er is een God. Er is een God die hoort. Dat lied wordt zo vaak aangevraagd bij de EO. Voor de muzikale fruitman.
Dit lied is van heel veel mensen... een lievelingslied geworden. Maar zeg nou eens heel eerlijk. Wat als je God nou zwijgt?
Habakkuk was een man van geloof. En zijn eerste woord... Dat klinkt misschien wat tegenstrijdig. Dus ik zeg maar even dat van tevoren. Zijn eerste woord...
Hoe lang bewijst dat? Want wij zijn eigenlijk een beetje geneigd... om dat als een soort van ongeloof te betitelen. Maar zijn geloof had het nodig...
om versterkt te worden en verlicht te worden. En hij constateerde bij zichzelf... dat het met zwakheid gemengd was. En we zullen in het vervolg zien...
dat hij dan ook een antwoord krijgt... vol van barmhartigheid. Want God berist ongeloof. Maar God heeft wel degelijk kennis... van de zwakheid van onze menselijke natuur.
En onze zwakheid ontmoet altijd medelijden van hem... die in alle dingen... zegt de Bijbel... in Hebreeë 4 vers 15... op gelijke wijze is verzocht.
Met uitzondering van de zon. Dat is een buitengewoon bemoedigend schriftwoord. En dat is dan voor heel veel gelovigen... tot een grote en rijke troost geworden.
Die uitdrukking... hoe lang... is een kreet van geloof... die we vaak in de psalmen... en de profeten aantreffen.
Ze geeft uitdrukking aan het feit... dat God een God is van zekerheden. En dat God ook zeker zal antwoorden...
als zijn tijd daarvoor rijp is. En dat brengt toch voor ons... vaak wel het nodige... aan strijd met zich mee. Want dat geeft een stukje beproeving...
in je eigen geestelijke leven. Laten we eens met elkaar opstaan... en houdt uw hand maar eventjes bij dit schriftgedeelte. Psalm 13. In psalm 13...
en ik begin te lezen bij vers 2... daar staat ook... Hoe lang nog, heren... zult u mij voor altijd vergeten?
Dat is één keer. Hoe lang... zult u uw aangezicht nog voor mij verbergen? Dat is het tweede hoe lang. Hoe lang zal ik nog plannen maken...
in mijn ziel... verdriet hebben in mijn hart... dag na dag? Dat is het derde hoe lang. Hoe lang zal mijn vijand... Jan zich nog boven mij verheffen?
Vier keer de vraag... hoe lang, heren God? En de dingen die hij benoemt... zijn stuk voor stuk dingen... waar je als gelovig tegenaan loopt. Vandaar dat hij ook...
gelijk zegt... zie mij aan... verhoor mij, heren... mijn God... verlicht mijn ogen... anders... anders...
anders... anders... zegt mijn vijand... ik heb hem overwonnen... en verheugen... mijn tegenstanders zich... wanneer ik wankel. Hoe lang nog?
Vier keer... nota bene. Maar dan toch... dat mooie einde... van dit... korte psalm... ik echter... vertrouw...
uw goede tierenheid... mijn hart... zal zich verheugen... in uw heil... ik zal voor de heren zingen... omdat hij goed... voor mij is geweest.
Ziet u dat spanningsveld? Aan de ene kant... de hele nuchtere constatering... het leven is zo moeilijk... op dit moment. en heel veel psalmen...
geven ook precies aan... voordat ze uitgewerkt worden... soms dat dat boven... dat David zo'n lied maakte... op dat of op dat moment... of toen hij in die of die... moeilijke situatie zat.
Toen ik hier... van de week over nadacht... dan moest ik opeens denken aan... dat geweldige gebeuren... wat zich op de berg Karmel... heeft afgespeeld.
u weet wel hè... dat... dat... Elia... het volk uitdaagt... door te zeggen... hoe lang blijven jullie... nou nog op twee...
verschillende benen... Hinken. En dan zegt hij... jullie moeten een keus maken. Kies Baal als... of kies God.
En dan geeft hij die Baal... priesters als eerste... de gelegenheid... om vuur van de hemel te bidden. En in gedachten... en dat is altijd zo'n spannend verhaal... wat ik als meester ook vaak...
op school heb verteld... dat kon je zo spannend vertellen hè. En vooral als... als er dan helemaal niks gebeurt... en Elia begint die Baal... priesters een beetje te sarren... van nou kan wel zijn dat...
Baal slaapt... misschien moeten jullie... nog wat harder schreeuwen. En dan beginnen ze elkaar... nog een beetje toe te takelen... ook met messen. Herkenbaar tegenwoordig hè. Wat mensen die...
messen gebruiken... niet een christelijke godsdienst. Alhoewel... hebben wij vroeger ook niet... te vuur en te zwaard... geprobeerd mensen te bekeren.
De tijd van Karel de Grote geloof ik hè. Daar kerelen God werd hij genoemd. Maar als je je niet wilde bekeren dan... dan heb je ook een kopje kleiner gemaakt. Dus niets menselijk is ons eigenlijk ook vreemd.
Maar toen dacht ik bij mezelf... je zult toch maar een God hebben... die je de hele dag loopt aan te roepen... en die niet reageert. En je gelooft in hem.
En dat geloof is ook heel standvastig. Want als Elia een dag later een brief krijgt... van Izebel... dan zegt ze... zo waarlijk doen mij de goden.
En een dag daarvoor was gebleken... dat die goden geen knip voor de neus waard waren. Maar ze bleef erin geloven. Ze bleef erin volharden. En dan is het erger dat je ziet dat Elia... die bid tot God...
antwoord krijgt. Een vuur uit de hemel krijgt. En dan gaat het volk roepen... de Heer is God. Of dat nou echte bekering is geweest... daar kun je over meningen gewoon verschillen. Maar het is wel zo... als hij dat briefje krijgt...
is hij helemaal de kluts kwijt. En een poosje later... een dag later zie je hem in de woestijn zitten... en dan zegt hij... Heer God, ik wil niet verder. Want ik ben niet beter dan mijn vader. Dus hij had geestelijk ook een heel hoog doel gesteld...
voor zichzelf. En hij vond... daar ben ik niet aan toegekomen... oh Heer, laat me dan maar sterven. En dan zit hij daar onder die bremsdruk. En wat gaat God dan doen? God zorgt voor brood en water. De Heer Jezus Christus.
Het levende water en het levende brood. Herkenbaar hè? Dat je zo in je leven tot God kunt roepen. En het lijkt...
alsof je geen antwoord krijgt. Ik hoorde evangelist Eddie Bakker ooit eens zeggen... ik had maar één verlangen... en dat was om rijk te worden. Hij zegt... en ik was al heel ver op weg. Hij zegt... alleen had ik een moeder...
en die bad altijd voor mij. of God mij wilde bewaren... in de keuzes van het leven die ik maakte. Hij zegt... en na twintig jaar is haar gebed verwoord.
En toen ik tot geloof gekomen ben... ben ik naar mijn moedertje gegaan... en ik heb haar in de keuken opgetild... ik heb met haar rondgedanst... en ik heb gezegd... mama... dankjewel dat je niet met 19 jaar bent gestopt.
Mooie getuigenis hè? Ja. Ja. Gij verlos niet. Dat roept Habakkuk ook uit. Er zijn eigenlijk twee dingen die hem bezighouden.
En het gaat hier niet zozeer om geestelijke verlossing... maar om een tijdelijke bevrijding... want de nood waarin het volk terechtgekomen is... is zo groot.
En de angstige ziel wil dan... dat de vrede hersteld wordt. En dat de geweldenaars worden geoordeeld... en voor Gods aangezicht worden weggedaan.
En het geweld is er. Ook hier... ook nu... in ons land dachten we altijd... nou dat gebeurt allemaal in het oosten. Maar zomaar hebben we ontdekt...
dat op de straten van Amsterdam en Den Haag... dat geweld zo heel dicht... benauwend dichtbij is gekomen. het heeft ook onder ons als een plaats.
En je bidt... en God antwoordt niet. Dit hier is geen gebrek aan geloof... maar de noodkreet van een gemoed...
dat nog niet vast genoeg staat in geloofsvertrouwen. En zich voor een probleem geplaatst ziet... dat tot dusver voor hem Habakkuk onoplosbaar scheen.
waarom... waarom... laat God al dit kwaad toch toe? Hoe kan hij schijnbaar... de zijnen zo vergeten...
die weerloos zijn... te midden van... heel dat boze stilsel van de mens? Dan zijn dat niet soortgelijke vragen... die nu...
als je kijkt in wat er in de wereld gebeurt... maar christenen worden afgemoord... en uitgemoord... en gedood worden alleen dan... het feit dat ze geloven in de Heer Jezus Christus.
Nou, de profeet... die zal heel spoelig antwoord krijgen. Maar anders... dan die heeft gedacht. Hij moest een smartelijke... door... voor hemzelf ook...
rijkgezegende leerperiode gaan doormaken... voordat hij begreep... wat God... wil teweeg brengen... in de harten van de zijnen. in dagen van beproeving.
Als u nou eens terugkijkt op uw leven... op een dalperiode in uw leven... weet u wat mij heel vaak gebeurd is... in pastorale gesprekken...
die ik met mensen mocht houden? Achteraf zeggen ze allemaal... wat heb ik juist in die dalperiode van mijn leven... God ervaren als nooit ervoor.
En soms... kun je er naar terug verlangen. Ook al ben je dan weer bezig... om de berg op te klimmen... naar een nieuw uitzicht. Ik heb nog bijna nooit iemand horen zeggen...
oh, dat dal waar ik in gezeten heb... nou... daar wil ik nooit meer naar terug. Als gelovige laat God je juist... in een dal zien dat het gras daar het groenst is.
Als ik in de bergen was... met een busreis... als reisleider... dan zei ik altijd tegen de mensen... kijk eens even hoe groen het gras hier in het dal is.
En die dachten... nou, is dat nou een rare opmerking? En dan waren we boven in de berg... en dan zei ik... kijk eens naar het gras... zien jullie verschil? Ja...
het is niet zo groen als in het dal. En dat moet je onthouden. Dat is een geestelijke les. Een geestelijke les. Het is ook zo bijzonder... dat wij in Psalm 23... die van heel veel mensen een lievelingspsalm is...
heel vaak zingen... zelfs al ga ik... door een dal. Een gelovige blijft nooit in een dal. Dus uitzicht... het eind van de tunnel zeggen we dan.
Zelfs al ga ik door een dal... van diepe duisternis. Ik vrees geen kwaad. Waarom niet? Hij is bij mij. Gemakkelijk zo'n dalperiode? Nee.
Dan hoef je ook niet om te bidden. Heer, wilt u mij door een dalperiode doen? Als God het nodig vindt... gaat dat wel gebeuren. Waarom? Omdat hij u en mij... steeds dichter aan zijn vaderlijke hart wil drukken.
Zodat we als een kind... zegt een prachtig lied uit opwekking... bij de Vader op schoot... hem toevertrouwen... wat het leven voor ons zo moeilijk maakt. Waar we tegen aandopen... in het leven van elke dag.
Bij onszelf... bij onze partner... in ons gezin... ook in onze gemeente... van Jezus Christus. En dan zegt een vertaling ook...
zelfs al ga ik door een dal van diepe duisternis... of zelfs al ga ik door een dal van de schaduwen van de dood. Een gelovige gaat nooit door de dood. Maar iets wat op een schaduw lijkt.
Een gelovige... die sterft ook niet... die ontslaaft. En die is in de schoot van de aarde... toevertrouwd... en die wacht op het moment... dat er van de hemel een signaal zal klinken...
om wakker te worden... en de Heer tegemoet te gaan in de lucht. Wat is nu eigenlijk... precies het probleem... waar Habakkuk... God in zijn veelvuldig bidden...
en smeken... aan het voorleggen is? Nou, dat wordt ons duidelijk... als we kijken wat er staat... in vers 3. Want in vers 3 worden we namelijk...
met die tweede vraag geconfronteerd. Lees maar mee wat er staat... in vers 3. Waarom? Tweede vraag. Waarom doet u mij onrecht zien?
En aanschouwt u de moeite? Dat is niet niks wat hij tegen de Heerde God zegt. Dat is wel een duidelijke klare taal. Ja, verwoesting en geweld zijn tegenover mij.
Er ontstaat oneenigheid. Ruzie verheft zich. Weet u waar zijn tweede vraag op neerkomt? Waarom gebeurt dit allemaal, heren?
Het is toch uw volk? Israël is toch uw oogappel? En waarom... Kijk, en dat maakt het nog eerlijker. Waarom moet ik door dit alles heen gaan, heren?
Waarom komt u niet tussen beiden... en doet u iets? Weet u... Zondag word ik de uitdruk in van een broeder die zei... We leven op dit moment in een tijd...
waarin we geconfronteerd worden met een welvaartsevangelie. En we zijn druk bezig om dat koninkrijk hier op aarde zelf maar te bouwen.
En daar past geen ziekte in. Er past eigenlijk ook geen dood in, maar dat gebeurt dan toch. En daar is het hele evangelie op afgesteld. En hier...
Is Habakkuk zo eerlijk. Door te zeggen... Waarom komt u niet tussen beiden? Want waarom moet ik door dit alles heen gaan? Ik weet nog toen ik tot geloof kwam in de Heer Jezus Christus.
Toen was ik zo simpel om te denken... Nou heb ik nooit meer problemen in mijn leven. En dan zondag heb ik nog nooit meer. Nou was ik 24 uur verder en ik wist...
Die twee beweringen kloppen niet. Het gaat erom... Hoe blijf ik... In het strijdperk van dit leven, zegt de psalmist zo mooi... Zo dicht bij God...
Dat ik in alles ervaar... Hij verlaat mij nooit. Herkenbaar zo'n waarom, vindt u niet? Lees eens wat er staat in psalm 10. Psalm 10 vers 1.
Daar hebt u een soort gelijke klacht. Even een klein uitstapje naar psalm 10. Omdat die vraag ook zo kenmerkend en zo belangrijk is.
In psalm 10 vers 1 staat... Hier staat... Waarom blijft u van verre staan? En de volgende vraag is nog klemmende.
Waarom verbergt u zich in tijden van benauwdheid? Ik heb vorige week zondag in een gemeente gesproken over... Zie dan toe. Dat wordt tot twee keer toegezegd door de Heer Jezus...
In de reden van de laatste dingen. Zie dan toe. En dan zegt hij... Je moet op twee dingen toezien. Je moet in de gaten houden dat er in de eindtijd... Dwaarleeraars komen.
En die komen niet alleen van buitenaf... Maar jammer genoeg zelfs van binnenuit. Kijk, Satan doet zich voor als een briezende leeuw... Zingen we in een lied en dat staat ook in de Bijbel...
Zoekende wie hij zal kunnen verslinden. Dan hoor je hem tenminste. Maar in de eindtijd doet hij zich voor als een engel van het licht. Dus dan komt het aan op onderscheidingsvermogen.
Daarom moet je je Bijbel kennen. Daarom moet je het woord van God kennen. En moet je zondag aan zondag... Elke spreker heel kritisch beluisteren. Niet om hem af te maken, om het zomaar te zeggen.
Of omdat hij iets zegt van... Wat jij misschien niet helemaal mee eens bent. Maar als je denkt van... Dit is niet in overeenstemming met het woord van God. Dit is niet in overeenstemming met het profetisch woord van God. Dan moet je zo'n broeder daarop aanspreken.
Elk van God gegeven schriftwoord schrijft Paulus aan Timotheus. Dat is heel waardevol. Maar als het gesproken wordt... En het klopt niet met het woord op zich.
Dan zul je dat moeten weerleggen als dat nodig is. Beklemmend zo'n vraag. Waarom blijft u van verre staan?
Waarom verbergt u zich in tijden van benauwdheid? En in de dagen van Habakkuk... zijn net als in onze dagen... die tijden van benauwdheid zo nadrukkelijk aanwezig.
In zijn dagen was die ongerechtigheid zeer groot. We lezen verder in vers 4. Want het blijkt ook mede door wat hij nou in vers 4 aandraagt. Want hij schildert nu de gevolgen...
van het geestelijke verval van het volk van Israël. En dan zegt hij... Daarom verliest de wet zijn kracht. En komt het recht nooit meer tevoorschijn.
Want de goddeloze omsingelt de rechtvaardige... en daarom komt het recht verdraaid tevoorschijn. Dat is de nood van onze tijd.
Waarom hebben wij wetgeving over abortus? Dat werd al massaal gedaan. Klandestien. Stiekem. En toen heeft men de wet maar aangepast.
Want we waren toch al zo wezen. Dat is met euthanasie zo gebeurd. Dat gaat met allerlei andere zaken ook zo. Dat is actueel. Toenemend geweld.
Onderdrukking. Wet en gezag die aan kracht verliezen. De goddelozen die voorspoed genieten... ten koste van de rechtvaardig.
Het is alsof je... Psalm 73 van Azaf hoort. Bijkans waren mijn voeten afgegleden... toen ik keek naar de voorspoed van de goddelozen.
En hij heeft dat verdriet... dat wat hem zo geestelijk bezig hield... in zijn gebed met god gedeeld. En hij wist... ik zie dat niet alleen...
maar god ziet dat als geen ander. En inderdaad... god ziet dat ook. En daarom komt er op de klacht... tweevoudige vraag...
van Habakkuk... een antwoord uit de hemel. En natuurlijk laat god Habakkuk weten... dat hij in heel dit gebeuren... wel degelijk aanwezig is.
Dat kun je ook lezen... en daarom is die psalm zo goed... zo belangrijk om te onthouden. Als David diezelfde soort van vragen stelt...
in psalm 10... dan zegt hij in... psalm 10 vers 14... dat hij heel die klachten... waar hij god heeft neergelegd... u ziet het wel...
met de nadruk zelfs op het woordje wel... want u aanschouwt... de moeite en het verdriet. En god u zei... dank staat er dan geen punt.
Want dan staat er in psalm 10 vers 14... opdat men het... in uw hand geeft. Op u... klemtoon staat er weer...
in de herziende statenvertaling... op u verlaat de armen zich... u bent geweest... een helper van de wezen. God gaat hem antwoorden...
op zijn tijd... en op zijn wijze. En dat doet God... in de versen 5... tot en met 11. En die gaan we even met elkaar lezen. In vers 5...
antwoordt de Heerde God... zie rond... onder... de heidevolken... en aanschouw. schat... verbijster u.
sta verbijsterd. En dan komt er iets... heel belangrijks. Want ik... breng in uw dagen... een werk tot stand... dat u niet zult geloven...
wanneer het verteld wordt. En als tweede... want zie... ik... ik... doe... de Galdeeën opstaan. Onthoud dat stukje even.
Dat grimmige... en onstuimige volk... dat de breedte van de aarde... doorkruist... om woningen in bezit te nemen... die niet van hem zijn.
Schrikwekkend. En ontzagwekkend is het. Zijn recht en zijn hoogheid... gaan van hem uit. Zijn paarden zijn sneller dan luipaarden.
feller dan avondwolven. Zijn ruiters... komen eraan in galop. Zijn ruiters komen van ver aangevlogen... als een arend die toeschiet... om te verslinden.
Yes. Ieder van hen komt... om geweld te bedrijven. Hun gezichten... oostwaarts gericht.
En men verzamelt gevangenen... als zand. Ja. Zelf drijft hij de spot... met de koningen. Vasten zijn hem... een bespotting. Zelf lacht hij...
om elke vesting. Hij hoopt er aarde tegenop... en neemt hem in. Dan zal hij als een wind veranderen... en verder trekken. Zo... maakt hij zich schuldig...
die van zijn kracht... zijn God maakt. is actueel. Dit zien we gebeuren. In diezelfde... sneltreinvaart...
die hier beschreven wordt. Dit directe antwoord... van God... toont Habakkuk aan... dat er hoop is.
Klinkt misschien een beetje vreemd... maar ik zal u uitleggen waarom. God antwoordt Habakkuk... met een lawine aan bewijzen... en voorspellingen. En God wil in de allereerste plaats...
dat net als Habakkuk dat deed... u en ik... met al onze strijd... met al onze nood... maar ook met al onze vragen... onze twijfel... naar hem toe komen.
En we vinden hier het antwoord... op de vraag van de profeet. En het is heel bijzonder... dat wordt niet tot hem gericht... maar tot de bozen...
over wie hij geklaagd heeft. Dus de mensen die al die nood veroorzaken. Ze moesten maar eens zien... onder de heidenen... en er met verbazing op letten...
hoe de heren... hun... hun misdaden zou vergelden. Op dat ogenblik was de Assyrië... nog niet verdelgd.
En daarom zegt God... ik doe de Galdeën opstaan. De heer God... gaat de Galdeën verwekken... en aan zijn macht...
zullen de andere volken... onderworpen worden. Maar in de eerste plaats... zijn volk... dienstbaar worden. Israël meende misschien...
na de bevrijding van het juk... van de Assyrië... voor goed van de onderdrukking... verlost te zijn... maar het zou nu onder een nog... zwaarder en wreder juk...
komen te vallen. En wat nog een verschrikkelijker oordeel was... de heren zou... de heerschappij... aan Israël ontnemen... en deze voor het eerst...
aan Babel toe vertrouwen. Weet je nog? Aan dat gouden hoofd... van dat beeld... wat Daniel mocht beschrijven. Dat lot... staat Israël te wachten.
Waarom? omdat ze... omdat ze... al die... oproepen... tot... tot bekering... naar zich neer hebben gelegd... en...
hun eigen weg... bleven... Hoe zegt de psalmist... dat dan ook? Dan gaat een mens... een mens oogsten... wat hij heeft... gezaaid. Dat lot...
staat Israël te wachten. En daarmee... echter ontving... de profeet... antwoord op zijn kreet... Ik schreeuw tot uw geweld... en gij verlost niet.
Heer God laat hier... aan zijn dienstgenicht zien... dat als hij... de rechtvaardige... niet van het geweld... van de boosdoeners verlost... dit komt omdat ze...
spoedig door hem getuchtig... zullen worden. Israël zou met zijn land... onder de slagen van Babylonie... bezwijken... en tot slavernij gebracht worden.
Dit antwoord had Habakkuk... van geen kant verwacht. Heb u daar eens over nagedacht?
Als u uw vragen... voorlegt aan de Heer God... of u daar geestelijk gezien... nou zoveel rijker van wordt. Toen Jacqueline van de Waal...
te horen kreeg... dat ze ongeneeslijk ziek was... toen heeft ze dat prachtige lied gemaakt... wat de toekomst brengen mogen. Mij geleid des Heeren hand.
En daar staat een hele... hele diepe regeling. Leer mij volgen... zonder... Vader...
wat u doet is goed. Leer mij slechts... het heden dragen... met een rustig kalmend moed. Habakkuk had dit niet verwacht. En...
brengt ons dat niet bij het probleem... dat heel vaak... in ons gebedsleven... we niet alleen maar dingen... bij de Heer God neerleggen...
maar dat we eigenlijk... in ons achterhoofd... ook al dat hele vervolgscenario... klaar hebben liggen. Heer God, als u het nou... zo en zo gaat invullen... dan kan ik er in vrede mee leven.
En zo werkt God niet. Ik zou u eens willen vragen om... in de komende tijd... te lezen... wat er staat... in 1 Kroniken 4... vers 9.
Wie weet wat daar staat? Vers 9 en 10. Wie weet wat daar staat? De mannenbroeders... moeten het weten. Want jullie hebben een keer... van Bert een kaartje gehad... met die tekst erop.
Weet je dat nog? Wat je uitgedeeld hebt? Ja, je bent ook... een dagje ouder aan het worden. Jeroen, weet jij het nog... welke kaartje die je uitgedeeld hebt? Tijdens een van die studies... Juist.
Ja, zie je... dan merk je toch... dat hij wat jonger is, hè? Ja, ja, ja. Het gebed van Jabes. Jabes vraagt aan de Heere God...
vier dingen. En hoeveel van die vier... worden er beantwoord door God? Alle vier. Dus wat? Honderd procent gebedsverhoring.
Wie van u hier... heeft in zijn leven... honderd procent gebedsverhoring... ontvangen voor God? Dat ligt niet aan de Heere God.
Waarom ontvangt... en bestudeer dat eens voor jezelf. Dat is heel essentieel. Waarom ontvangt hij... over alle vier die punten... gebedsverhoring... hij vraagt niet iets...
voor zichzelf. Maar hij vraagt iets... wat God groot maakt. Hij was een hele rijke man... in die tijd. En dan zegt hij... vanuit zijn situatie...
Heere God... wilt u mij overvloedig zegenen? Abram was ook een... een rijke man. Woude heel wat... wat bij zich...
toen hij... uit dat Urder... alweer kwam. En God zei... ik zal jou zo rijk... gaan zegenen... en je nageslacht. Maar... zei de Heere God erbij... en jij moet tot een zegen zijn. Wanneer hebt u aan het...
voor het laatst... aan de Heere God gevraagd... Heer, wilt u mij overvloedig zegenen? Maakt niet uit... of je dan gepensioneerd bent of niet. Of je al tegen de tachtig bent of niet. Maar God wil uw hart...
wil uw leven gebruiken. Nu hoeft er niet op uit te trekken. Als u zegt... Heer, ik ben beschikbaar... voor God wil dat u mensen... over de vloer krijgt... met wie u over de evangelie kunt. Wilt u mij overvloeden?
Wij zijn altijd maar aan het afbouwen. En je leest... ook in de psalm... want oudere mensen... die zijn soms nog zo fris...
als een groen blaadje. Dat vind ik zo prachtig. En wat staat er in psalm 103? Wat staat er in psalm 103? Die uw jeugd...
vernieuwt als die van een arend. Nee, God vernieuwt niet onze lichaam. Daar hebben we de kosmedica voor nodig. Ik heb niet voor niks aan baard... want dan vindt u al die onderkinnen van mij niet.
Nou, dat is wel een beetje weggetrokken... sinds ik afgevallen ben, mokzit. Dus daar zat ook nog wat extra gewicht... wat er niet hoorde te zitten. Zo bijzonder.
Heer, wilt u mij overvloedig zegen. En wat staat er dan als tweede? Een gebied uitbreiden. Wij zitten veel te veel...
in ons eigen kringetje opgesloten. Heer God, wilt u mijn gebied uitbreiden? Misschien zegt u nou... Ja, maar ik ben al wat ouder geworden. Ik woon op een flat met allemaal...
oudere mensen. Nou, dan heb je toch een heel zenningsterrein. Wilt u mijn gebied uitbreiden? Ik krijg het nog druk, zisten. Als u er morgenavond niet bent...
dan weten we waar u mee bezig bent. En dan bent u uw gebied aan het uitbreiden. Vindt u dat niet geweldig? Dat is nou de daad... bij het woord voeren. Ja.
Ja. Wat staat er als derde? Meer van meerdere hand. Ja. Nee, er staat eerst nog iets anders. Ja, ja. Henk? Ja.
Ja. Ja. Ja. Ja. Ja. God wil niks liever dan dat zijn hand met ons kan zijn. Maar dan moeten we beginnen met niet allemaal dingen samen hetzelfde willen doen. Maar dan moeten we ons beschikbaar stellen voor hem.
Heer, wilt u met mij zijn. En God wil niet anders. Lees de psalm er maar op na. Hij zegt steeds... Met mijn heilrijke rechterhand wil ik zo graag betrokken zijn bij je leven.
En weer het kwade. Dat is toch Gods verlangen? Dat we niet langer in die donkere wereld waar we uit gered zijn uit die duisternis leven.
Maar weer het kwade van mij. Dat kan God voor honderd procent beantwoorden. Maar wij zijn slechte leerlingen.
We moeten steeds weer bij de les gehaald worden. En God durft het dan aan om ons geloof op de proef te stellen. Dat deed hij bij Habakkuk. Dat doet hij ook bij ons. Er zijn bepaalde teksten in de Bijbel.
Daar staan we helemaal niet om te juichen. Jacobus 1. Dat is 2. Houd het voor louter. Vreugde.
Wat? Als gij hem... velerlei... verzoek in terechtkomt. Staan we niet te drappelen.
Maar God is bezig. Neem mij. Dat willen we wel. Maar breek mij. God geeft soms broeders en zusters in de gemeente.
Die kunnen we niet uitstaan. Maar God slijpt ons dan aan elkaar. Want we zingen toch heer wat een voorrecht om in liefde te gaan. Samen te bidden. Samen te zoeken naar het plan van onze heer.
Ziet u actueel deze dingen zijn? Nadrukkelijk laat God in de gelezen versen 5 tot en met 11 aan Habakkuk weten.
Dat hij in heel dit gebeuren de regie in handen heeft. Weet u wat ik een van de mooiste negro spirituels vind? He's got the whole world in his hand.
En wie hebben dat lied gemaakt? Niet gelovigen bij wie het allemaal voor de wind gaat. Maar dat is in de slavernijtijd gebeurd. Hij heeft de hele wereld in zijn hand.
En na zoveel jaren. Omdat ze een voorganger had die zei, I have a dream. Hij legde zijn hand in geloof op het woord van God. Er zal een tijd komen wat mensen van verschillende huidskleur als één groot leger voor God zullen staan.
En daarom is het zo belangrijk om te letten op wat God hier tegen hem zegt. En dat moet voor Habakkuk voorlopig genoeg zijn. Ik breng in uw dagen een werk tot stand.
Alleen, en dan blijkt dat geloven niet gemakkelijk is voor haar. Dat u niet zult geloven wanneer het verteld wordt. En soms is antwoord krijgen op je gebed niet gemakkelijk.
Ik had een jong meisje van 12, 13 jaar in de klas, in groep 8. En tijdens het huisbezoek vertelde de moeder mij dat er spanningen waren in de relatie tussen haar en haar man.
Maar dat dat alles te maken had met een groot geheim wat zij jarenlang alleen in het huwelijk heeft gedragen. Ze was misbruikt door haar vader. En dat meisje voelde haar fijn aan, zit niet goed tussen papa en mama.
En het komt door mama. Dat zei ze tegen mij. Ze zei, meester, en ik wil weten wat het is. En ik heb vaak tegen haar gezegd.
Laat maar. Ik weet zeker dat mama je dat vandaag of morgen eens een keer gaat vertellen. Maar nu ben je nou nog te jong voor. Misschien helpen tegen.
En op een gegeven moment kwam ze in de pauze naar me toe. Helemaal in tranen. Ze zei, meester, ik weet het. Mama is misbruikt door opa. Ze zei, nou weet ik het.
Maar nou heb ik een nog groter probleem. Hoe moet ik nou met opa omgaan? Zomaar. Ze heeft eindelijk antwoord gekregen. En in dat spanningsveld zit Habakkuk ook.
Hij ziet wel dat het nodig is dat het volk wat zich zo massaal van God heeft afgekeerd. Die rechtmatige straf verdient. Maar hij zit nog wel met een ander spanningsveld.
En dat is, waarom gebruikt God daar dan een volk voor? Wat nog zondiger is dan Israël. Nou, dat is moeilijk te rijmen voor ons mensen.
Dat Habakkuk dit antwoord dus niet voorzien heeft. Dat blijkt dus ook uit de derde vraag die hij vervolgens op dat wat God tegen hem gezegd heeft gaat stellen.
En dat vinden we in de versen 12 tot en met 17. Ik lees dat eerst even. Er staat, en dat is toch prachtig hoe hij na dit indrukwekkende antwoord wat hij heeft gekregen en wat niet helemaal naar zijn hart is.
Dan toch God opnieuw een vraag gaat stellen. Maar kijk eens eerst hoe die dan begint. Bent u niet van oudsher de Heere?
Dus degene die de Heerschappij heeft. Mijn God. Mooi hè? Mijn Heilige. En dan ook die volgende woorden.
Wij zullen niet sterven. Heren, u hebt hem gesteld tot een oordeel. Rots. U hebt hem gegrondvest om te straffen.
U bent de rein van ogen om het kwade aan te zien. Moeite kunt u niet aanschouwen. Maar dan komt hij met zijn vraag.
De derde vraag. Waarom aanschouwt u wie trouweloos handelen? Zwijgt u wanneer een goddeloze hem verslimt die rechtvaardiger is dan hij zelf?
U maakt de mensen als vissen in de zee. Als kruipende dieren die geen heerser hebben. Hij haalt ze alle met een vishak op. Brengt ze bijeen met een sleepnet.
En verzamelt ze met zijn werpnet. Daarom verblijt en verheugt hij zich. Daarom offert hij aan zijn sleepnet. Brengt hij een reukoffer aan zijn werpnet.
Want daardoor is zijn vangst groot en zijn voedsel overvloedig. Mag hij daarom zijn sleepnet blijven leegmaken? Volken zonder medelijden blijven doden?
Het antwoord van de Heer God heeft Habakkuk diep geraakt. En toch vloeit zijn hart over van dankbaarheid ten opzichte van de Heer.
Want ten midden van al die onzekerheid is er iets wat hem hele grote zekerheid biedt. En dat is de gemeenschap met zijn God.
Die schenkt hem zekerheid. Dat God zijn God is. Dat God zijn heilige is. Een God die in verbinding stond met hem.
Een van nature zwak, gebrekkig en onwetend mens. Die hoewel hij een profeet was, nog zo weinig getrouwd was met de gedachten van God zelf.
Die God is van oudsher en daarom de God van de aan Israël gegeven belofte. Hij nam Habakkuk, de vertegenwoordiger van zijn volk, onder zijn bescherming.
Hij had zichzelf aan zijn profeet gegeven en aan hem behoorde de profeet toe. Wat een voorrechter. Als de ziel zo vertrouwelijk tot God mag spreken.
Heb je daar wel eens over nagedacht? Ik denk, want u bent nog zo heerlijk van de oudere generatie, de meesten althans. U bent nog, denk ik, veel al met de psalmen grootgebracht.
Is het niet zo prachtig wat er staat in psalm 25? In de berijmde versie. Zullen we het eens even opzoeken?
Want er staat in psalm 25. Ik moet even zoeken.
Vers 14. Vers 14. Misschien hebt u dat vers nooit goed gelezen. Maar leest u eens het eerste gedeelte van vers 14.
Dat staat hier. Vertrouwelijk gaat de Heere om met wie hem vrezen. Als wij dit lied zingen, Gods verborgen omgang vinden.
Dan denken we dat vaak van ons uit. Het is een genade. Dat wij door het volbrachte werk van de Heere Jezus Christus met vrijmoedigheid mogen toetreden.
Dat de troon van Gods genade. Maar God verlangt er zo na. Om vertrouwelijke omgang met u en met mij te hebben.
Mooi gedacht hè. Hier staat het. Vertrouwelijk gaat de Heere om met wie hem vrezen.
Maar wanneer kun je nou vertrouwelijk met iemand omgaan? Dan zul je een relatie moeten hebben. Dan zul je heel dicht bij elkaar moeten leven.
Dan moet je doen wat er staat aan het eind van Psalm 17. Ben nou toch in de psalmen? We laden maar even door. Als je net als Habakke kunt zeggen.
Mijn God. Mijn Heere. Mijn Heilige. Dat spreekt van een relatie. Dan geldt voor Gods kinderen. Wat er staat aan het eind van Psalm 17. Het laatste vers.
Wat zegt Habakke? Ik zal niet sterven.
Ik zal echter in gerechtigheid uw aangezicht aanschouwen. Dat is de toekomst waar u en ik naartoe gaan. Dat geloof overgaat in heerlijk. Wonderbaar aanschouwen.
En dan zegt u. Oh. Vader in de hemel. We hebben zulke mooie bijbelstudieavonden gehad. Onder leiding van de broeders Braaksma. Waaraan die adelheid laan is dat geloof ik.
Ja straat mag je in deze omgeving niet zeggen geloof ik. Dat is allemaal laan. En in dat Maranatha gebouw. Maar we ontdekken nou dat de helft ons nog niet eens is aangezegd.
En het meeste moet u zelf ontdekken. Want wat staat er dan verder? Ik zal wanneer ik ontwaak. En wat staat er dan?
Verzadigd worden met uw beeld. Kijk dat is een relatie. Dat is vertrouwelijk omgang met je Heer en met je God. Dat je aan het begin van de dag de tijd neemt om met je hart tot hem te spreken.
En gewoon te zeggen. Vader ik heb dit vandaag allemaal op mijn lijstje staan. Ik ben van plan dit te gaan doen. Ik ben dat te gaan doen. En ik ben nou AOW'er.
En ik heb een lijstje van mijn vrouw meegekregen. Wat ik vandaag allemaal moet doen. En ik heb een lijstje van mijn man meegekregen. Wat ik vandaag allemaal moet en mag doen. Maar wilt u het zegen?
En wilt u geven dat ik dan verzadigd ben met uw beeld? En dat wil eigenlijk dit zeggen. Dat je je van bewust bent. Dat er een helper is.
Groot van kracht. Steeds bereid. Om je in elke situatie. Terzijde te staan. Dan gaan we nog een klein stukje terug. En dan gaan we naar psalm 4.
Nee meneer kwalijk.
Ik bedoel psalm 5. Psalm 5 vers 4.
S'morgens hoort u mijn stem heren. S'morgens leg ik mijn gebed voor u neer.
Heb u dat ook wel eens? Dat je zo tegen een dag op kunt zien. Dat je bijvoorbeeld naar de arts moet. En die heeft een uitslag voor je. Dat je voor een onderzoek weg moet.
Dat je een hele belangrijke bespreking hebt. Vul al die dingen maar in. Dat je al s'nachts hebt rondgedoopt met de vraag.
Wat weet ik over 24 uur. Een gelovige legt het bij de Heer neer. En dan staat er. En ik zie het er tegenop. Zet dat in uw Bijbel?
In mijn Bijbel niet. Want dan staat er. En ik zie er naar uit. Waar zie je naar uit? Hoe die grote machtige God. Jou en mij genade gaat geven.
Voor die situatie waar het leven je voor geplaatst heeft. Zo wil God dat je leeft aan zijn hand. Maar dat vraagt. Om een verborgen omgang met God.
Dan gaan we in de volgende studie. Morgenavond zo de Heer wil. Met name dieper op in. Mooi hè. Dat te midden van al die brandende vragen.
Die het leven van elke dag. En de nood van de tijd. Die dat oproept in het leven van Habakkuk. Eén ding voor hem boven alles blijft staan. Mijn vader.
Mijn Heer. Mijn Heiland. Mijn Heilige. Wij sterven niet. Kun je er nog aan twijfelen dat het leven. Het eeuwige leven dat nu ons deel is.
Dat je daaraan gaat twijfelen. Als zo'n God. Jouw God is. God gebruikt deze tijd.
Om zijn volk te tuchten. Maar als een vader zijn kind tuchtigt. Dan doet hij dat nooit om zijn kind te doden. Maar dan doet hij dat om zijn kind.
Karaktervormend te corrigeren. En zo handelt God ook met al zijn kinderen hier en nu. Met misschien wel onderstreept.
Hebreeuw 12 vers 10. In uw Bijbel. Wat God zijn kinderen tuchtigt. Zijn teksten die we van nature eigenlijk helemaal niet zo graag lezen.
Maar het is juist zo'n vertroostende gedachte. Wat hier staat in Hebreeuw 12 vers 10. Want. Waarom tucht de God zijn kinderen?
Ik heb wel eens tegen de kinderen gezegd. De meester geeft jullie van tijd tot tijd straf. Ik heb vroeger als klein kind op school veel straf gehad.
Ik zat ook altijd vooraan. Dus dat zegt al genoeg. Dat is me zo goed bevallen. Toen ben ik meester geworden. Toen mocht ik altijd vooraan blijven zitten. Ik zei maar.
Ik kom nooit naar school met de gedachte. Dan ga ik jullie eens vandaag lekker dwars zitten. Ga ik eens lekker strengen zitten doen. Ik zeg maar. Ik vermaande jullie wel.
Maar vermaande betekent voor mij. Ik hou je wel scherp. Ik hou je er wel bij. Want anders ga je iets missen. Waardoor het rekenen of taal te moeilijk voor je gaat worden. Dus blijf bij de les.
God heeft ons een lesboek gegeven om bij de les te blijven. En we leren het aan onze kinderen. Lees je Bijbel. Bid elke dag.
Waarom? Omdat je groeien mag. Waarin? In geloof en in hoop en in liefde. Dat is Gods verlangen voor u en voor mij. En als hij ziet dat we daar slordig in zijn.
Dan durft hij corrigerend in ons leven op te treden. Omdat ik bij het onderwijs heb gezeten. Met heel veel mensen gesproken over hoe ze op een bepaalde manier met hun kinderen om moesten gaan.
En dan merkte ik altijd dat ouders tegen me zeiden. Ik heb mijn kind flink gestraft. Dat is tegenwoordig een probleem. Ik vond het vroeger erg als ik naar mijn kamer werd gestuurd.
Want er stond alleen maar een bed en een kast. Hoef je je kind nou niet meer naartoe te sturen. Want dan heeft hij een computer staan. Of een iPad. Of een laptop. Grote stereo installatie.
TV. Die vermaakt zich wel. Dus eigenlijk mooi met een kelder op sluiten. Maar ja, die hebben de meeste huizen niet meer. En onder de grond is helemaal zo wat. Merk je hoe de tijd is veranderd.
Maar als je je kind straft. En je voelt daar zelf de pijn van. Dan heb je op een goede manier gestraft. Want dan gaat je het om het feit dat je je kind iets wil leren.
En God zegt in zijn woord in Hebreeuw 12 vers 10. Dat hij zijn kinderen kastijdt.
Tuchtig. Juist omdat we zijn kinderen zijn. Hij wil niet dat wij heilige boontjes zijn. Maar geheiligde boontjes.
Wij geheiligd worden. Eens en voor altijd. Door het offer van de Heer Jezus Christus. Dat is een vertroostende gedachte. De profeet leert ook.
Als antwoord op zijn vraag. Waarom aanschouwt gij ellende. Dat God het onrecht niet kan aanschouwen. Dat hebben we gelezen in vers 13. Welke verblindheid had toch zelfs een profeet bevangen.
Dat die onbekwaam was dit razel te verstaan. Toen hij met de regering van God te doen had. Het komt omdat men God moet kennen.
Om hem te begrijpen. En dat vind ik nou zo mooi van Paulus. Paulus die zegt in Filippense 3. Als ik dat zo uit mijn hoofd mag citeren.
Dan noemt hij acht dingen waar hij vroeger van zei. Dit ben ik Paulus. Acht dingen. Totdat hij op Damaskus van zijn geestelijke blindheid werd bevrijd.
En wat was toen zijn verlangen? Zit hij al die dingen die ik vroeger zo belangrijk vond. Dat is slechts drek. Vuilnis. Waren dat slechte dingen helemaal niet. Maar zijn hart ging naar die dingen uit.
En dan zegt hij. Ik heb nu maar één groot verlangen. En ik hoop ook dat dat uw verlang is. Dat is hem te kennen. En de kracht van zijn opstanding. Zulke dingen wil God ons altijd leren in ons leven.
Het betekent. Om het even samen te vatten dit hoofdstuk. Aan de ene kant begrijpt Habakkuk uit het antwoord van God echt wel. Dat dit volk vanwege zijn ongehoorzaamheid straf heeft verdiend.
Ik ben in een gemeente bezig geweest met het hele Bijbelboek openbaringen. De openbaring te bespreken.
En dan treft het mij dat ook in die tijd als de gemeente van Christus is opgenomen. God er nog zo naar verlangt dat mensen zich omkeren. Zich bekeren naar hem.
En dan gebeuren er de meest vreselijke dingen in die zeven jaar. En dan lezen we toch zo vaak. En ondanks dat alles wilden ze zich niet bekeren.
En dan ontvangt een mens wat hij verdient. En dat is hier het geval. Het volk zal in de ballingsgap worden weggevoerd.
Aan de andere kant kan Habakkuk totaal niet begrijpen. Dat dan die heilige God gebruik maakt van zo'n afgodisch volk.
En laat me heel eerlijk zijn. Daar... Daar snappen wij ook helemaal niks van. En heel terecht heeft Hans gezegd...
Hoe lang gaan deze verwoestende praktijken van IS en zoveel andere... Geloofs...
Nee, fout is dat. Gods diensten. Zijn diensten aan God die niks met geloof te maken. Maar die geleid worden door een duivels fanatisme.
Hoe lang gaan die nog door? En wat gaan wij er in ons land en in ons volk nog van... mee beleven? Want we hebben onze land, we hebben onze grenzen opengezet.
Zoals het christelijke natie... wat we al lang niet meer zijn... zo niet nooit geweest zijn. En dat we altijd voorgehouden hebben. Wees er voor de wees.
En wees er voor de verdrukte. En wees er voor de verstrooide. Maar die mensen brengen dingen mee. In hun cultuur. In hun vorm van leven.
En opeens merken we... Er zit ook heel veel fanatisme bij. En dat groeit allemaal op. Ten midden van ons. En opeens zijn die problemen van duizenden kilometers verderop...
problemen van dichtbij. En we zien... maar we eigenlijk niet weten... hoe we ermee om moeten gaan. Wij als gelovigen...
mogen alles wat ons in het leven tegemoet komt... dat we geen antwoord voor weten... mogen we bij de Vader brengen. En nou is de vraag eigenlijk dit.
Habakkuk heeft God een vraag gesteld. Hij heeft antwoord gekregen. Aan de ene kant begrijpt hij dat. En aan de andere kant... begrijpt hij het ook helemaal niet.
En de vraag is dus... hoe gaat hij daar nou mee om? Met die situatie. Met dat probleem. Wat nou ontstaan is... doordat God antwoord heeft gegeven.
Dan kun je twee dingen doen. of je gaat de kant op van... verbittering. God geeft toch geen antwoord. Of je gaat met die vragen...
opnieuw naar God toe... om aan God te vragen... waarom kiest u... voor die oplossing... voor die weg... voor die manier. Daar willen we morgen bij stilstaan.
En ik wil deze studie afronden... met een prachtig gedicht... wat ik... in mijn computer vond...
van Kobi van der Hoeven. Het heet... Houd goed moed. Houd goed moed. Dit is nog niet het einde.
God heeft alles... in de hand. Wees niet verontrust. God zal zijn werk volleindigen. Wij zijn op weg...
naar het beloogde land. Hij weet wel... wat er gaande is. Hij ziet... alle leed en pijn. Hij voelt ook verdriet.
Berauw... en smart. Hij... wil er voor de wereld zijn. Zoals een kind... uit barensnood geboren... ontstaat... dwars door verdrukking heen...
een nieuwe wereld. Mooier nog... dan ooit tevoren. Zijn plan gaat door. God... God... laat ons niet...
alleen. denk dat Hans goed begrepen heeft... waar we het over gaan hebben. Anders begin je niet... met lied 5... uit Bunnel van Johannes de Heer.
Hal de weg. Leid mij mijn heiland. En wat zegt dat derde koepleis? Hij leidt ons ook... door al dat stormgebruis... in uw persoonlijke leven heen.
En u vraagt zich misschien wel af... Heer God... waarom stormt het toch zo... in mijn leven? Want denk dan aan die geschiedenis... waarin de Heer Jezus... zijn discipelen... een diepe les leerde.
Hij zei tegen zijn discipelen... steek van wal... en vaar naar de overkant. Hij dwong ze dat om te doen. Kunnen we lezen in de Bijbel. En vaar naar de overkant.
En het feit dat hij dat zei... hield al in dat ze die zouden benaderen. En bereiken. Maar er steekt een storm op. En ze komen in zulke grote problemen.
En wat zien we dan... in die geschiedenis? Dan zien we dat de Heer Jezus... die in gebed is bij de Vader... boven op de berg staat... en die staat daar heel rustig naar te kijken...
hoe die discipelen de wind tegen hebben. En als je dat zo leest... dan zeg je Heer Jezus... daar had ik nou niet van u verwacht. Laat ik maar even heel menselijk zeggen. U moet toch direct handelend optreden.
Uw discipelen zijn in grote nood. Die schreeuwen moord en brand dat ze vergaan. En wat staat er dan... dat wacht de Heer Jezus tot de vierde nacht wagen. Totdat het licht gaat worden.
Het lijkt wel of hij er behagen in heeft... om zijn discipelen zo te zien... voortmodderen. Want er staat letterlijk... ze hadden de wind tegen. Op welk terrein heb u op dit moment de wind tegen?
Vanavond is de Heer Jezus hier. Maar één ding... U moet hem persoonlijk uitnodigen... om aan boord van uw levenschip te komen. Want als de Heer Jezus...
door de storm en door die wind... over het water... naar de discipelen loopt... loopt hij niet rechtstreeks naar de boot toe. Maar hij doet net alsof hij voorbij wil lopen. Hij wil dat je hem uitnodigt.
om in jouw situatie in te treden. En dan komt hij aan boord. En wat zegt hij dan als eerste? Want hij kent uw hart. Hij kent uw leven. Hij kent uw strijd.
Hij kent uw moeite. Hij kent uw zorg. Uw vreugde. Uw blijdschap. En dan zegt hij... Houd goede moed. Heb je daar nou wat aan?
Zijn broeder of zuster tegen je zegt in een stuk noot... blijf volhouden. Blijf vertrouwen. Ja, dat weet je zelf ook wel. Maar de Heer Jezus zegt er nog iets bij. Hij zegt ook...
Wees niet bevreekt. En dat zeggen andere gelovigen ook. Moet je niet zo gauw laten ontmoedigen. Nee, maar...
Je zult maar zo'n situatie doormaken... zoals jij moet doormaken. Maar hij zegt dat tussenin... zoiets belangrijks. Hij zegt... Houd goede moed.
Wees niet bevreesd. En wat zegt hij dan? Ik ben het. En als je in de put zit... als je s'nachts van je ellende en moeite niet kunt slapen...
dan moet je met de psalmist zeggen... zal zijn lof... zelfs in de nacht... zingen. Omdat ik hem verwacht... maar ook omdat ik het... van hem verwacht.
En mijn hart... wat mij ook mag treffen... tot de God... tot de bron... van mijn leven heffen. En dan ga je maar na zitten denken...
over wie die ik ben is. En die zegt... ik ben het begin... en het einde. Ik ben jouw hoop. Ik ben jouw deur. Ik ben het brood des levens.
Ik ben het water des levens. Ik ben het licht der wereld. En wie me dat licht wandelt... zal nemen meer in duisternis terechtkomen. Als ik in de gemeente...
een oudere broeder bezocht... was echt zo'n heerlijke maranatha man. Dan zei hij... Broeder Havelkamp... ik zal je even vertellen...
hoe het met die aardse tent van mij is. Hij zei... is weer een stuk afgebroken. En dan vertelde hij even heel kort en bondig... want hij wilde gewoon niet... dat het gesprek daarover ging.
Over zijn afnemende lichaamskracht. Maar dan zei hij altijd... en daarom niet getreurd broeder Havelkamp... want wij leven... de goede kant op. Neem dat mee.
Laten we samen de heer danken. Laatje veer... Grat wel. Welkom. Hoor je... hook... En geiss... welkom. 시 Вyes? Welkom.
Havelkamp... Ja. Welkom. Welkom. Ben questions. Benito. Benito. Benito. Benito. Benito. Benito. Benito. Benito. Benito. Benito. Benito. Benito. Benito. Benito.
Benito. Benito. Benito. Benito. Benito. Benito. Benito. Benito. Benito. Benito. Benito. Benito. Benito. Benito. Benito.