Maleachi - deel 4

Spreker

A. van de Sande

Date
May 2, 2014
Time
13:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

Ik kan me nauwelijks voorstellen dat we alweer toe zijn naar de laatste studie. Wat mij betreft, het gaat bij ons altijd door.

Maar het is altijd jammer om weer af te sluiten. We hadden net afgelopen weekend een bijbelstudieweekend in Vierhouten Bos.

En daar houden we regelmatig bijbelstudieweekenden. En dan begin je op vrijdagavond. En voordat je het weet is dan weer zondagmiddag. En dan denk je, jonge, jonge, jonge.

Het is wel weer afgelopen. Maar aan de andere kant is het natuurlijk ook wel goed dat het dan is afgelopen. Want ja, je hebt zo ontzettend veel.

Alleen het voorrecht voor mij is, ik kan doodvermoeid beginnen aan een weekend. Ik kan ook doodvermoeid beginnen aan twee dagen hier.

Alleen als ik klaar ben, ben ik uitgerust. En dat meen ik echt. Alleen probleem is, dan zitten jullie ermee. Wat jullie er dan mee gaan doen.

Dat laten we aan de Heere God over. Maar Broeder Kits die zei vroeger altijd, als ik moe ben, dan moet ik gaan preken. En dat is waar, want je bent soms zo vol, moet je zich voorstellen.

Ik kom hier voor vier studies. Nou, dat hele boek Malachi, dat zit helemaal in mijn hoofd en in mijn hart. En ik ben daar zo vaak doorheen gegaan. De laatste paar maanden.

Steeds weer opnieuw, als ik tijd had. En dan ben je er zo intensief mee bezig. En dan zit je maar alleen te denken van, hoe breng ik het een vredesnaam allemaal over.

En hoe leg je het uit, omdat het zo enorm veel is. En je zou alle dingen wel tegelijk willen uitwerken, maar kan natuurlijk niet. Vandaar altijd ons gebed van, Heer, maak ons een kanaal van uw zegen.

En komt u maar aan het woord, want u weet het. Maar dat betekent wel, dat je het moet voorbereiden. En moet studeren. En dat kan ook niet anders. U weet, bij de geformeerden zeiden ze vroeger altijd, een goede preek bestaat uit drie punten.

Er was er een student op de Bijbelschool, toen nog in Brussel. En die zei tegen een van de docenten, ja dat heb ik nou al zo vaak gehoord.

Een goede preek bestaat uit drie punten. Maar ik heb nou nooit begrepen wat die drie punten nou eigenlijk zijn. Zou u dat niet eens kunnen uitleggen? Ja hoor, zei hij.

Hij zegt, schrijf het maar op. Hij zegt, punt één is, zorg dat je wat te zeggen hebt. Dus met andere woorden, bereid je voor.

Neem de tijd voor om te studeren. Zorg dat je wat te zeggen hebt. En zeg het, punt twee is, zeg het.

Met andere woorden, zeg het zo duidelijk, dat mensen ook werkelijk het kunnen begrijpen. Dat het overkomt.

En dat het neerdaalt in de harten van de mensen. Hij zegt, punt drie is, hou daar naar je mond. Met andere woorden, ga er dan niet over discussiëren.

Want door allerlei discussies wordt vaak weer de kracht van datgene wat gezegd is, dat wordt weer weggenomen. En toen dacht ik, nou dat zijn drie goede punten, die moet ik in mijn leven onthouden.

En dat moet ik ook proberen dan maar te doen. Nou, ik ga het laatste gedeelte met u lezen en overdenken. En dat begint in Matthäus, ik zeg elke keer Matthäus, in Malachi hoofdstuk 3 vanaf het zestiende vers.

We hebben gelezen tot en met vers 15. En we gaan nu lezen vanaf vers 16. Malachi vers 3 vanaf vers 16 tot het einde toe.

Maar hoofdstuk 4 zijn natuurlijk maar een paar versen. Dan spreken zij die de heren vrezen.

Nou, u begrijpt natuurlijk al tot welke groep dat dan geschreven wordt. De heren vrezen onder elkander, ieder tot zijn naasten.

De heren merken het toch en hoorden het. En er werd een gedenkboek voor zijn aangezicht geschreven.

Ten goede voor hen die de heren vrezen. En zijn naam in ere houden. Zij zullen mij ten eigendom zijn, zegt de heren de heerschaargen, op de dag die ik bereiden zal.

En ik zal hen sparen zoals iemand zijn zoon spaart die hem dient. Dan zult gij tot inkeer komen.

En het onderscheid zien tussen de rechtvaardige en de goddeloze. Tussen wie God dient en wie hem niet dient.

Want zie, de dag komt brandend als een oven. Dan zullen alle overmoedigen en alle die goddeloosheid bedrijven zijn als toppels.

En de dag die komt zal hen in brand steken, zegt de heren der heerschaargen. Welke hun wortel nog tak zal overlaten.

Maar voor u die mijn naam vreest, zal de zon de gerechtigheid opgaan. En er zal genezing zijn onder haar vleugelen.

Gij zult uitgaan en springen als kalveren uit de stal. Gij zult de goddeloze vertreden. Want tot stof zullen zij zijn onder uw voetzolen.

Op de dag die ik bereiden zal, zegt de heren der heerschaargen. Gedenk de wet van Mozes, mijn knecht, die ik hem op horeb geboden heb.

Voor gans Israël. Inzettingen en verordeningen. Zodat de grote en geduchte dag des heren komt.

Hij zal het hart der vaderen terugvoeren tot de kinderen. En het hart der kinderen tot hun vaderen. Opdat ik niet komen en het lam treffen met de bang.

Tot zover dit schriftgedeelte uit het boek Malachi. Nu in de eerste plaats, of in de eerste hoofdstukken lieve mensen.

Hebben we gezien hoe God zich ontfermt over het overblijfsel. En dat bedoel ik niet het overblijfsel waar we het vanmorgen over hadden.

Maar het overblijfsel wat in een zeventigjarige ballingschap was weggevoerd. Want u weet, er zijn natuurlijk in die tijd ook heel veel joden omgekomen.

En een groot deel is toen weggevoerd in ballingschap voor zeventig jaar. Maar de Heere God heeft dit volk na zeventig jaar, en dat had hij beloofd, weer terugbrengen naar het land der beloften.

En ondanks de zedeloosheid van dat volk, was God toch die God, wiens liefde elke keer weer als eerste werd geuit.

En het overblijfsel dat werd genoemd de zonen van Levi, die eigenlijk aan de ware dienstknecht van God een voorbeeld namen.

God nodigde de mensen uit via die Persische koning om terug te keren naar Jeruzalem. Maar we weten uit de geschiedenis dat heel veel joden helemaal niet meer weg wilden uit Babylon.

Ze hadden daar een eigen bedrijfje, een eigen huisje. Ze hadden de vrijheid ook om dingen te ontwikkelen. En ze wilden helemaal niet terug. Maar een deel van dat volk, dat is teruggekeerd naar Jeruzalem tot herbouw van de tempel en tot herbouw van de muren van Jeruzalem.

Dat wil dus niet zeggen dat heel Israël is teruggekeerd uit de ballingschap. Maar een heleboel die zijn daar gebleven. Maar een overblijfsel dat ging terug naar Jeruzalem en die werden door God op een bijzondere wijze gebruikt.

Toch weten we dat wanneer dat overblijfsel wat uit de Babylonische ballingschap terug komt in Jeruzalem, dat ze daar onmiddellijk weer worden aangevallen door de vijanden rondom Jeruzalem.

Vandaar dat die tempel, die werd gebouwd, maar Jeruzalem was een open stad. Daar kon iedereen maar binnenkomen. De poorten die waren verbrand.

En er waren nogal wat resten van de muur over. Maar de muren moesten herbouwd en voltooid worden. En ik heb gisteren al gezegd, de ene zijde als een bescherming en de andere zijde als een heel duidelijk getuigenis van wij scheiden ons af van de afgode diensten die door de volkeren werden bedreven.

Dus Israël isoleerde zich als het ware en ze werden door God daarmee op de proef gesteld. Maar de overwinning werd behaald, want er komt, heb ik al een paar keer gezegd, in Jeruzalem een enorme opleving.

Nu, we hebben gezien dat die lautering en die beproeving dus noodzakelijk was. Maar precies hetzelfde lezen we ook in het boek Malachi.

We hebben dat net gelezen uit dat schriftgedeelte, dat God ziet dat die lautering bij een aantal van het volk een enorme uitwerking krijgt.

Want er staat, dan spreken zij die de heren vrezen. Dus er is een deel van dat volk wat niet alleen maar constateert dat ze zondigen, maar ze gaan God ook vrezen.

Ze krijgen eerbied en ontzag voor God. En degene die God eer en ontzag hebben voor God, daarvan zegt God, zal ik maken een gedenkboek en daarin zal ik de namen schrijven.

Later zal blijken wie er goddeloos zijn en later zal blijken wie er inderdaad zich voor God hebben gebogen. Dus die scheiding die zal wel een keer plaats bevinden.

Nu, dat betekent dat er een gedenkboek gemaakt wordt, staat er voor zijn aangezicht, ten goede van hem die de heren vrezen en zijn naam in ere houden.

Nu, lieve mensen, ik denk dat er een leer is door alle eeuwen heen. En die leer die vind je in mijn zinzins ook terug bij Joodse leraren, zowel ook in de christelijke wereld.

En dat is dat heel veel mensen in hun leven denken dat ze wel behouden zullen worden, dat ze wel in dat levensboek geschreven worden, als ze bereid zijn om hun leven op te offeren en zich toe te wijden tot allerlei goede werken in het jodendom of in het christendom.

En dat is een humane godsdienst die eigenlijk helemaal niks te maken heeft met het feit dat die mensen ook in onze taal te spreken wederom geboren zijn.

U weet natuurlijk wel dat dat vooral een hele sterke leer is geweest door alle eeuwen heen in de Rooms-Katholieke Kerk, waar mensen van weten van oké, als je nou maar goede werken doet, dan word je wel behouden.

Nou, als je tegenwoordig wel eens televisieprogramma ziet, dan praten mensen zo makkelijk over van ja, die wonen al boven. Met andere woorden, die hebben zoveel goede werken gedaan, dat die zijn in de hemel en ze zijn bij God en ze hebben daar vast een plaatsje gekregen.

Ze gaan nog een stapje verder en ze zeggen, als jij wat goed doet, dan wordt er vanuit de hemel gezegd van nou jongen, dat heb je goed gedaan. En er is een bepaalde leer van opoffering, waar mensen van denken dat als je die levenswijze nu maar aanhoudt, dan word je behouden.

Nou, wij hebben jarenlang de EE-enquettes gebruikt, evangelisatie, explosie. En dan gingen we langs de deuren ook met zo'n enquêteformulier.

En dan was het altijd in het gesprek dat mensen zeiden van ja, maar ik heb dat en dat gedaan. En er kwam nog een opzomming van goede werken. En dan moest je laten zien, ja, maar je wordt niet door goede werken behouden.

En wij weten dat misschien wel met z'n allen, maar als we beseffen dat miljoenen mensen nog altijd met de gedachten leven.

Als je die levenswijze hanteert op offeringsgezindheid, dan word je wel behouden. Nou, de apostel Paulus die spreekt er natuurlijk heel duidelijk over in 1 Corinth 13.

Al geef je jezelf voor alles en de liefde is er niet, ja, dan waren we helemaal niks. Niks. En dan gaat het natuurlijk over de liefde van God.

Maar ik zou er nog iets aan willen toevoegen. Er is op dit moment een leergaande die heel veel weggeeft van deze leer als het gaat om het doen van goede werken, waardoor je dan behouden wordt.

Namelijk een leer van mensen die al behouden zijn, die wederom geboren zijn, maar die diezelfde valse lering toepassen als het gaat om een leven van heiliging.

En dat is een leven van heiliging van jezelf zo heiligen dat je niet meer zondigt.

En ik kan de namen niet gaan noemen, maar ik weet van mensen die toch hele grote posities bekleden, ook wereldwijd, ook in de godsdienst, in de christelijke godsdienst.

Die dingen leren waarvan je zegt van nou een mobieltje dat is uit de boze. Internet dat is uit de boze. En ze noemen de meest moderne dingen waarvan je zegt van zorg dat je daar nooit mee te maken krijgt, want dat beïnvloedt je leven zo dat je daar onheilig van wordt.

Nou is dat laatste wel waar, dat kan je leven beïnvloeden, maar je kunt niet zeggen het bezit van een mobieltje dat maakt je onheilig.

Nee, de vraag is hoe ga je met dingen om? Maar er zijn een heleboel mensen die steeds meer als het ware gaan weg doen in hun leven waarin ze niks meer overhouden en ze zeggen van als je dat nou maar doet dan leef je een heilig leven.

Nou we weten bijvoorbeeld van de leer van de Noorse broeders die dat al jaren verkondigen dat op een gegeven moment ze zeggen het is mogelijk voor een mens om zo heilig te leven dat hij niet meer zondigt.

Ik ontmoette eens iemand van de Noorse broeders en die zei nou ik heb nu al zeventien jaar niet gezondigd. Ik dacht nou dan doe je het nu.

Want ja elk mens zondigt. Maar er is een krampachtigheid, een leer wereldwijd die heel sterk in opkomst is en die je overal tegen gaat komen die precies lijkt op dat eerste qua behoudenis.

Alleen dan gaat het over de heiliging. En er is een onderwerp over heiliging waarvan je moet zeggen dat heeft niets te maken met dat wat de Bijbel onder heiliging verstaat.

Ik heb acht jaar lang les gegeven op de Evangelische Bijbelschool toen nog in Doorn en ik gaf daar ook les aan de tweedejaars studenten en dat begon altijd met de les over heiliging.

En dan vroeg ik aan de studenten van wie van jullie kan me vertellen wat heiliging is. En dan stak ik eens zijn vinger op en die zei heiliging is apart gaan staan.

Dus dat is je afzonderen van. En dan zei ik altijd nou dan ga ik toch maar in het klooster.

Want als ik me afzonder van allerlei wereldse zaken dan word ik dus een heilige. Oh nee, nee, nee, nee dat is zo.

En weer kom ik met een ander antwoord doordat ik zei nee heiliging dat is toewijding maar dat niet alleen.

Heiliging is toewijding aan God. Want het accent ligt op God die heilig is.

En het is God zelf die ons heilig maakt. Het werkt altijd van twee kanten. Heiliging is een proces wat bij God begint en hij zegt dat we in Christus geheiligd zijn.

Maar hij zegt ik ben heilig en wees daarom heilig. Dus er is ook van ons uit een kant als het gaat om heiliging. Maar die bestaat niet uit afzondering.

En bestaat ook niet alleen maar uit toewijding. Maar die bestaat uit toewijding aan God. En dat is wat hier gebeurt.

Dat is wat straks het verschil zal aangeven. Dat mensen niet alleen maar offers hebben gebracht op het altaar. En we hebben dat gezien in Malachi 2.

Dat God zelfs zegt van tjonge jonge kwam er maar iemand die de deur sluit. Dat je zelfs niet meer offers kan brengen op het altaar. Want het is voor God een gruwel.

En God wil dat niet omdat het schijnheilige offers waren. Ze wijden zich wel toe aan het altaar. Maar het had niks te maken met de toewijding aan God.

Dus denkt u daar vooral eens over na. Natuurlijk is het goed als je je opoffert. Natuurlijk is het goed als de toewijding is in je leven.

Maar denkt er over na aan wie. En voor wie is die opoffering bedoeld. En wat is er weer voor nodig? Loutering en beproeving van Gods wegen.

En dat zal dus blijken straks. Als dat gedenkboek wordt geopend. Dan zal blijken of het werkelijk is uit vrezen tot heren of niet.

En dan is het eigenlijk alleen maar een eigen gemaakte godsdienst. Nou in Colossens 2 vers 23 waarschuwt Paulus er ook voor.

Daar staat boven de dwaasheid der menselijke inzettingen. Nou dat heb je wel. Dus er zijn menselijke inzettingen. Waar Paulus van zegt.

Het is dwaas. En in Colossens 2 vers 23 staat. Dit toch is. Al staat het in de roep van wijsheid.

Met zijn eigen dunkelijke godsdienst. Zijn nederigheid. Zijn kasteiding van het lichaam. Zonder enige waarde.

En het dient slechts. En dan komt het. Tot bevrediging. Van je eigen vlees. Er is zoveel.

Eigen dunkelijke. Godsdienst. En Paulus zegt. Het is dwaasheid. Heeft geen enkele zin. Nou dat zien we ook.

Onder het joodse volk. Er zijn zoveel dingen. Als je in Israël bent geweest. Ja. En je bent geweest in de Mea Shirim.

Waar al die orthodoxe joden wonen. Dan zeg je van. Ik geloof dat ze zo'n bijna 900 wetten hebben. Dus niet alleen de 10 geboden. Maar zoveel wetten.

Daar moeten ze zich dan aan houden. En dan denk ik van. Ja het is allemaal prachtig. Maar het heeft niks te maken. Met de godsdienst. Zoals God het bedoelt. In zijn woord. Het is eigen dunkelijke godsdienst.

En het bevredigt. In wezen. Alleen maar het vlees. Ook dat. Komt in het gedenkboek te staan. Maar dat hoort niet. Bij het overblijfsel.

Wat God uiteindelijk. Zal redden. Wat is het een bekende. Uitspraak. Uitspraak. Maar wat is het goed. Om het elkaar in herinnering te brengen.

Als er staat in spreuken 9 vers 10. De vreze des heren. Is het begin. Der wijsheid. En het kennen.

Van de hoog. Heidige. Is verstand. Dat is. Wat God bedoelt.

De vreze. Des heren. Is het begin. Der wijsheid. U hebt vast dat eens gehoord. Van die. Vrouwelijke professor.

Dokter Sullen. Die vroeger. Een theologie verkondigde. Van. God is dood. Nou. Ik vergeet nooit het verhaal. Wat broeder Kits vertelde.

Die. Was ook uitgenodigd. Om naar die samenkomst te komen. Want professor. Dokter Sullen. Zou. Anderhalf uur. Spreken.

Over de theologie. God is dood. Ze zaten in een zaal. In Utrecht. Met bijna 200 voorgangers. En er werd anderhalf uur.

Gepraat over het feit. Dat God dood was. En er was de pauze. En na de pauze. Was de gelegenheid. Om vragen te stellen. En ineens staat daar.

Tenmidden van al die predikanten. Een hele eenvoudige huismoeder op. Hoe die daar binnen was gekomen. Dat wist niemand. En die staat op. En die zegt. Ja. Ik heb een vraag.

En ze zei. Heel simpel. Hoe kunt u nou zeggen. Dat God dood is. Ik heb vlak voor de dienst. Nog met hem gesproken. Wat is daar nou op uw antwoord.

Ja. U kunt het geloven of het niet. Maar weet u wat er gebeurde. Deze professor. Die daar anderhalf uur. Een lezing had gehouden. Stond achter de microfoon.

Volkomen verslagen. Door die ene vraag. Liep achter de microfoon weg. Ging op de stoel zitten. En de leider van de avond liep naar voren.

En zei tegen de mensen. Hiermee is de avond geëind. En het was afgelopen. Toen dacht ik. De vrezer des heren.

Is het begin. Van de wijsheid. Je kunt nog zo eenvoudig zijn. Je kan nog zo klein verstand hebben. Als je God vreest.

Dan ben je iemand die verstandig is. Lieve mensen. Als er nou staat. Dat God zijn eer bereikt. Door de mond van kinderen. En zuigelingen. Dan bereikt God ook.

Zijn wijsheid. En hij openbaart dat. Door mensen die heel simpel zijn. Heel eenvoudig zijn. Maar die God vrezend zijn. Die kunnen soms antwoorden geven.

En opmerkingen maken. Dat je zegt. Waar halen ze het vandaan? Ja ze halen het daar vandaan. Omdat ze leven. In de gemeenschap met God. Waarom vertel ik dat?

Omdat we hier. In het laatste gedeelte van Malachi. Lezen over. Dan spreken zij. Die de heren. Vrezen.

Dat is het begin. Van de wijsheid. Het gaat hier om mensen. Die God vrezen. En zijn wij. God vrezende mensen.

Nou. Ik hoef u dat niet uit te leggen. Dat dat vrezen. Niks te maken heeft. Met. Met. Met angst. Maar dat.

Het alles. Te maken heeft. Met eerbied. En ontzag. Voor God. Dat is geen opofferingsverzintheid. Zeg ik. Maar dat is je verroodmoedigen.

Voor het aangezicht. Van de heren. Daarom is dat een uitspraak. Waar je niet zomaar. Overheen moet lezen. Nee. Dan spreken zij. Die de heren. Vrezen.

Onder elkander. Ieder. Tot zijn. Naasten. Doen wij dat ook. Onder elkander.

Spreken. Met je naasten. Over het vrezen. Van de heren. Als een getuigenis. Wat zou je dat veel meer willen stimuleren.

Ook in de gemeentes. En tegen mensen zeggen. Mensen. Praat nou. Is met elkaar. Over de vrezen. De zeren. Wat God. Voor jou betekent.

Ik. Ik ben. Ik. Ik vind het zo geweldig. Als ik in diensten kom. Waar mensen hun getuigenis geven. Waar mensen vertellen. Wat God voor hun betekent.

Daar kan je zoveel van leren. Er staat toch ook in de Bijbel. Dat we. In staat zijn. Samen. Met alle heiligen. Om te vatten.

De hoogte. De breedte. De lengte. De diepte. En te kennen. Wat. De liefde. Van Christus. Hoe kan ik dat leren kennen. Samen.

Met alle heiligen. Uw ervaringen. Uw persoonlijke ervaringen. Met de Heer Jezus. Die zijn voor mij persoonlijk.

Zo belangrijk. Daar wil ik altijd zo graag luisteren. Naar mensen. Hoe zij hun geloof beleven. Want hun belevenis. Van hun geloof.

Kan wel eens totaal anders zijn. Als mijn belevenis. En dan denk ik. Ja. Zo kan het ook. Nou. Ik denk dat we elkaar meer vaak bekritiseren. Zeggen.

Nou. Hij ziet het anders. En daar moet ik eigenlijk niks van hebben. Ik zie het zo. Nee. Als je God vreest. Dan is de openheid. En dan kan je dingen delen. En die kan je met je naasten delen.

Daarom is dat. Zo'n schitterende uitdrukking. Ik zeg wel eens. Zet er maar een dikke streep onder. Maar. Goed. Je krijgt een hele gestreepte Bijbel op het laatst. En dan zeggen ze.

De heren bemerkten het toch. En hoorden het. En er werd een gedenkboek. Voor zijn aangezicht. Verschreven. Ten goede van hem. Die de heren vrezen.

En zijn naam. In ere houden. Dus het wordt nog allemaal opgeschreven ook. God onthoudt alles. God schrijft. Immers. Alles op.

Maar. Er staat nog iets moois. In dat eerste stukje. En dat getuigt. Van een enorme geloofszekerheid.

En die geloofszekerheid. Die staat vooral in vers 17. Zij zullen mij ten eigendom zijn. Zegt de heren der heerscharen.

Op de dag die ik bereiden zal. Ze zullen mij ten eigendom zijn. Wat is er toch een kostbare gedachte.

Als je kunt zeggen. Dat je het eigendom bent. Van de heren Jezus. En dat kan je zeggen. Als je een kind van God bent.

Maar als je aan nadenkt. Over dat woord. En ik hou ervan. Om over woorden na te denken. Dat je iemands eigendom bent. En dat je in dit geval kunt zeggen.

Ik ben het eigendom. Van de heren Jezus Christus. Ik heb het vanmorgen in een ander verband gezegd. Maar we zijn gekocht. En betaald.

Niet met goud en zilver. Maar met het kostbare bloed van Christus. En hier zegt God het. Van het overblijfsel van Israël.

Zij zullen mij ten eigendom zijn. En dan staat er nog achter. En ik zal hen sparen. Zoals iemand zijn zoon spaart.

Die hem dient. En dan krijg je weer die relatie. Vader en zoon. Alleen hier komt het. Uit de mond. Van de heren zelf.

En hij schrijft de dingen. In een gedenkboek. Weet u toen ik dat las. In de voorbereiding. Dat er een gedenkboek.

Wordt gemaakt. Voor het overblijfsel. Van de joden. Dan dacht ik. Ja. God heeft ook een gedenkboek. Waar alles in staat.

Over ons leven. U weet allemaal. Als je wederom geboren bent. Dan ben je overgegaan. Van de dood in het leven.

Van de duisternis in het licht. Zegt Johannes 5. En dan staat er heel nadrukkelijk bij. En je komt niet in het oordeel. Dus je komt niet in het oordeel.

Het oordeel is weggenomen. Het oordeel heeft zich vertrokken. Het had het kruis van Gogh gedaan. In Romeinen 8 staat ook duidelijk in vers 2.

Zo is er dan geen veroordeling meer voor hen die geloven. Toen ik eerst voor een radio uitzending om zaterdagavond bij de EO daarover sprak.

Toen belde er een man mee op na de uitzending. En die zei. U heeft vanavond dingen gezegd. Hij zegt. Daar geloof ik niks van. Ik zeg. Wat gelooft u dan niet? Wat heb ik daarvan gezegd? Ja.

U heeft gezegd. Als je niet Christus gelooft. Kom je niet meer in het oordeel. Ik zeg. Nou dat is ook zo. Hij zegt. Dat is niet waar. Hij zegt. Dat heb ik nooit geleerd. Hij zegt.

Waar staat dat dan in de Bijbel? En ik had hem aan de telefoon. Ik zeg. Heeft u de Bijbel voor u? Hij zegt. Ja. Hij zegt. Ik heb de Bijbel voor me. Ik zeg. Nou wilt u het dan zelf even lezen?

Ik denk. Dan zegt hij in ieder geval de waarheid. Ik zeg. Zoekt u het maar op. Johannes 5 vers 24. En Romeinen 8 vers 2. Hij zegt.

Nou. Zegt hij. Ben ik dan altijd voor gelogen? Ik ben al 30 jaar gelovig iemand. Hij zegt. En ik leef al 30 jaar met angst dat ik in het oordeel kom.

Hij zegt. En er staat dat er geen oordeel meer is. Ik zeg. Nee. Het oordeel is weg genogen. Maar. Zeg ik tegen hem. En dan wil ik u op wijze in dit verband.

We worden wel beoordeeld. En we worden beoordeeld over dat wat er in de boeken geschreven staat.

1 Korinthe 10. En ik zou eigenlijk graag willen dat u dat eens opslaat. Omdat dat heel belangrijk is. We zien dat bij het overblijfsel van Israël.

Maar het is ook goed om het te lezen. Voor onszelf. Namelijk. Voor ons. Die geloven. In de Heer Jezus Christus. 1 Korinthe 10.

Of 2 Korinthe 10. 2 Korinthe 10. 2 Korinthe 3.

2 Korinthe 10.

2 Korinthe 10. 2 Korinthe 10. 2 Korinthe 10. 2 Korinthe 10. 3 Korinthe 10. 3 Korinthe 10. Oké. Eindelijk. Zie je dat we samen met alle heiligen ook aan nodig hebben. Ja. Ja.

Ja. Dat is nou net wat ik niet bedoel. Waar we de kronen krijgen. En waar alles verbrandt. Ja, juist.

Houd en stoppelen. Waar staat er in? 1 Korinther 10.

Juist. Ja. Fundament. Daar zijn we eindelijk aangekomen.

1 Korinther 3. En ik lees met u juist met opzet vanaf vers 10. Want er staat in vers 10 naar de genade gods.

Dus 1 Korinther 3 vanaf vers 10. Naar de genade gods die mij gegeven is, heb ik als een kundig bouwmeester het fundament gelegd waarop een ander voortbouwt.

Nou, we weten wat het fundament is. Maar ieder ziet wel toe hoe hij daarop bouwt. Dus je kunt zeggen, ik heb het fundament.

En het fundament is voor mij de Heer Jezus Christus. Ik ben dus behouden. Maar je hebt geen fundament gekregen alleen maar om een fundament te hebben.

Ja, maar een heleboel mensen komen nooit verder. Ik heb u gezegd, ik spreek heel veel voor de rechterflank van de kerk.

De reformatorische kerken. En daar gelooft men in een gearriveerd geloof. Ze hebben jarenlang uitgezien dat ze een kind van God zouden mogen worden.

En ineens is er, ja of ze hebben iets gedroomd, of ze hebben iets gezien. Ze hebben iets meegemaakt en dan weten ze ineens, ze zijn behouden. Nou, die mensen die groeien wel door.

En dan komen ze tot de zekerheid van het geloof. Dan hebben ze een fundament om op te staan. En dan zeggen ze, nou, nou is klaar. Nee. Als je kind van God wordt, dan begint het.

Dus je hebt een fundament gekregen, niet om een fundament te hebben. Je hebt een fundament gekregen om behouden te worden. Maar dan staat er, maar en ieder zie wel toe, hoe hij daarop bouwt.

Want een ander fundament dan dat er ligt, namelijk Jezus Christus, kan niemand leggen. Is er iemand die op dit fundament bouwt, met goud, zilver, kostbaar gesteente, hout, hooi of stro, ieders werk zal aan het licht komen.

Want de dag zal het doen blijken. Het gaat over gelovigen, hè. Ons gemeenteleden. Omdat hij met vuur verschijnt.

En hoe danig ieders werk is, dat zal het vuur uitmaken. Indien het werk dat hij erop gebouwd heeft standhoudt, zal hij loon ontvangen.

Maar indien iemand werks verbrandt, zal hij schade leiden. Toch hij zelf, en dat is heel belangrijk wat er staat.

Toch hij zelf zal gered worden, maar als door vuur heen. Dus je wordt zelf behouden.

En waarom word je behouden? Zelfs door vuur heen, omdat je een fundament hebt. En een ander fundament dat er ligt, ligt er niet.

En dat is Jezus Christus. Maar als je alleen maar zegt van, ik heb een fundament. Ik ben behouden. Ik ga naar de hemel. Dan leid je in de hemel de schade.

Waarom? Omdat je op aarde alleen maar geleefd hebt voor jezelf. En niks gedaan hebt voor de Heer Jezus Christus. Misschien heeft u dat verhaal wel eens gehoord van die Engelse dichter.

Die dat lied maakte. Ik moet gaan met lege handen. Zo mijn heiland tegemoet. En dan zegt hij in dat lied.

Nee, het is geen angst voor het sterf. Ik weet, het is Jezus die mij behoudt. Maar om te gaan met lege handen, dat is wat mijn ziel benauwt.

Hij is behouden door het fundament Jezus Christus. Maar hij komt voor de rechterstoel van Christus. En de Heer moet tegen hem zeggen.

Ik zie geen enkel werk wat je voor mij gedaan hebt. Wat je gebouwd hebt op het fundament. En alles wat je gedaan hebt. Zelfs in mijn naam.

Dat heb je gedaan voor jezelf. En het is hout. En het is hooi. Het is stro. Het zijn stoppels. En omdat het de beoordeling met vuur gepaard gaat, zal alles verbranden.

En je leidt schade. Wat voor schade leid ik nou? Als ik geen loon krijg. De schade is dat ik dan niets aan de Heer Jezus kan aanbieden.

Uit dankbaarheid voor wat hij voor mij gedaan heeft. Daarom zei die Engelse dichter. Het is geen angst voor het sterven. Ik weet het. Jezus is het die mij behoudt.

Maar om te gaan met lege handen. Dat is wat mijn ziel benauwt. Op grond van wat in het gedenkboek geschreven staat.

Zal ik loon ontvangen. En in dat gedenkboek wordt geschreven wat er goed gedaan is. En wat er niet goed gedaan is. Is het gebouwd met goud en zilver.

Wat niet verbrandt. Dan zal ik loon ontvangen. Velen van jullie hebben wijle broeder Wiebe Knecht gekend.

En Wiebe Knecht had altijd zo'n prachtige uitdrukking. Die zei altijd. Ik hoop dat ik alle kronen in de hemel krijg die te krijgen zijn. Hij zegt niet om daar rond te lopen en te zeggen.

Kijk eens hoeveel kroon ik heb. Hij zegt maar om ze allemaal neer te leggen aan de voeten van de Heer Jezus. Uit dankbaarheid voor wat hij voor mij gedaan heeft. Vergeet nooit dat dominee Achterreek mij eens een keer opbelde.

En zei joh Aad. Hij zegt ik ben vanmorgen zo ziek geworden. Hij zegt dat ik mijn bed niet uit kan. En ik heb vanmiddag een begrafenisdienst. En hij zegt kan jij dat overnemen?

Ik zei ja ik heb wel de gelegenheid. Ik zei maar ik weet niks van de persoon die is overleden. Hij zegt nou zegt hij daar kan ik heel kort in zijn. Hij zegt hij is in de hemel.

Hij is een kind van God. Maar hij was een zakenman en hij heeft zijn leven lang alleen maar geleefd voor zichzelf. Hij is behouden.

Maar hij zal het loon missen. Want het was een grote egoïst. Als je zo iemand moet begraven. Dat is zo verschrikkelijk.

Dat was een behouden aankomst. Maar hij leed schade. Nu lieve mensen als er een gedenkboek geschreven wordt over het overblijfsel van Israël.

Dan zal God zeggen jullie zijn mijn eigendom. En ik zal jullie sparen. Ik zal voor jullie zorgen als een vader die voor zijn zoon zorgt. Want ze zijn gebleken in de beproevingen van het leven om trouw te zijn aan God.

En die beproevingen zijn niet niks. Dat hebben we vanmorgen gehoord. Als de beoordeling komt van ons als christenen.

Blijft er dan nog iets over. Je kunt de zekerheid van het geloof hebben. Ik ben zijn eigendom. Maar waar is je leven voor gebruikt?

Er is een lied dat zegt al wat gedaan werd uit liefde voor Jezus. Dat houdt zijn waarde. Dat blijft bestaan. Dat is absoluut een feit. Daar komt ook loon op.

Nou dat gedenkboek dat zal worden geopend. Dat is zeker. Nu de kenmerken. En dat wil ik zo graag noemen.

De kenmerken van het overblijfsel van Israël. Israël. Dat is dat ze trouw waren en God vrezen.

Nu. Nu. Vandaag. En straks in de grote verdrukking. Dat is het kenmerk van het overblijfsel. Dat ze trouw zijn en God vrezen.

En als Israël nu een voorbeeld is voor ons. Laten we dan ook dit voorbeeld van ze leren. Wij die wachten op zijn wederkomst.

Dat we terwijl die nog uitblijft. Trouw blijven. En God blijven vrezen.

Dat we niet afhaken. Maar dat hoe moeilijk het ook gaat worden. En laten we nog maar heel eerlijk zijn. We hebben nog geen verdrukking in Nederland. Zoals in zoveel landen. Maar hoelang zal het nog duren?

En dan zal het erop aankomen. Zullen we dan trouw blijven? Ook als er verdrukking komt. Ook als wij gaan lijden om Christus wil.

Zullen we God dan de eer blijven geven? De Joden moeten dat doen. En ze leven constant onder die druk en onder die spanning.

Maar nemen we hun getuigenis van dat overblijfsel van Israël over. Als gemeente van Christus. Ik neem u mee naar nog een schriftgedeelte.

Twee Korinthe, hoofdstuk drie. Twee Korinthe. Sorry, twee Petrus. Zeg ik het weer verkeerd. Twee Petrus. Hoofdstuk drie.

Laat ik maar even beginnen bij dat negende vers. Dat heb ik al een paar keer geciteerd. Maar dat is zo belangrijk vers dat het de moeite waard is. Het gaat over de laatste dagen dat er mensen zullen komen met spotternij.

En ze zullen zeggen, nou waar blijft dan die belofte van zijn komst? En dan is het antwoord in vers 9.

De heren die talmend niet met de belofte. Al zijn er die aan talmen denken. Maar hij is langmoedig, jegens u, daar hij niet wil dat sommigen verloren gaan.

Toch dat alle tot bekering komen. Nou, ik weet niet hoe het met u gaat, maar als we nou in een tijd terechtkomen waar spotters uw geloof zullen bespotten.

En mijn geloof zullen bespotten door ook te zeggen van, nou joh, waar blijft nou die belofte van zijn komst? 2000 jaar geleden zei hij al, nog een korte tijd.

Het laatste uur en dan kom ik. Ik kom spoedig. Ik kom haastelijk. Nou, waar blijft nou die belofte? Duurt al 2000 jaar.

Dat kan behoorlijk spotternij zijn. Staan we dan met een mond vol tanden en zeggen we dan, ja, ze hebben het er eigenlijk wel gelijk. Want het duurt al 2000 jaar.

Tjom, het duurt toch eigenlijk wel lang terwijl Jezus zegt, zie je kom spoedig. Nou, veel mensen staan dan ook met een mond vol tanden. En die weten ook niet wat ze zeggen moeten.

En misschien zeggen ze, ja, je hebt gelijk. Het duurt ook wel erg lang. Of zeggen we, ja, het duurt al lang.

Maar één ding is zeker. God talmt niet met zijn belofte. Al denk je misschien dat God talmt en dat God het niet meer nakomt wat hij beloofd heeft.

Maar er is iets anders. Waarom God nog niet is wedergekomen. De Messias. Jezus Christus. Dat hij nog altijd zit aan de rechterhand van de Vader.

Er is wat anders waarom hij daar nog steeds zit. En dat hebben we net gelezen. Hij is langmoedig. Lang van geduld. Omdat hij niet wil dat iemand verloren gaat.

Maar dat allen tot de erkendernis der waarheid komen. Tot bekering komen. En nou lees ik verder bij vers 10. Maar de dag des heren zal komen als een dief.

Op die dag zullen de hemelen met gedruis voorbij gaan. En de elementen door vuur vergaan. En de aarde en de werken daarop zullen gevonden worden. En nou komt er een boodschap voor ons.

Daar al deze dingen al dus vergaan. Hoedanig behoort gij dan te zijn in heilige wandel.

En godsvrucht. Vol verwachting. U spoedende naar de komst van de dag gods. Terwille waarvan de hemelen brandende zullen voorbij gaan.

Zullen vergaan. En de elementen in vuur zullen wegsmelten. En wat staat er dan? Wij verwachten echter naar zijn belofte.

Nieuwe hemelen. En een nieuwe aarde. Waar gerechtigheid woont. Ja dat kan je lezen. Met je armen over elkaar. Dat kan je bidden en zeggen.

Heer Jezus kom toch haastig. Alsjeblieft kom toch heer. Dan zijn we van al die ellende in de wereld af. Ik heb mensen die zo verlangen.

En eens plotseling verlangen naar de wederkomst van Christus. Waarom? Omdat ze net gehoord hebben dat ze ongeneeslijk ziek zijn. Nou heer God kom alsjeblieft voordat ik dood ga.

Is dat het verlangen naar de wederkomst van Christus. Wat de Bijbel bedoelt. Nee dat is het niet. Nee want het is zo makkelijk om te bidden. Om de komst van de Heer Jezus.

Om verlost te worden van ellende. Als je dat leest in openbaringen 22. Waar de geest van God verzucht met de gemeente.

En zegt heer kom haastelijk. Dat is dat zo'n intens verlangen. Dat je bijna niet meer uithoudt. Om Jezus te zien. Dat is wat anders.

Dan komt het voort uit een intens verlangen. En de geest en de bruid zeggen kom. Want ik hou het bijna niet meer uit. Ja maar in 2 Petrus 3.

En ik lees nog even verder. Daar moet je niet alleen maar leven. Vers 13. En zeggen wij verwachten echter. Naar zijn belofte nieuwe hemelen. En een nieuwe aarde.

Waar gerechtigheid woont. Nou geweldig. Dat mag je verwachten. Maar dan staat er achteraan. Daarom. Daarom. Omdat je dat verwacht.

En omdat het ook allemaal komt. Daarom geliefde. Beijvert u in deze verwachting. Dus je mag die verwachting wel hebben.

Maar je moet je in deze verwachting. Beijveren. Dat is dat eigenlijk. Dat je de tijd die je nu al geeft. Moet verdubbelen.

Als u zegt. Nou dat is makkelijk. Want ik doe toch niks. Ja als je het dan verdubbelt. Heb je nog niks. Maar als je zegt. Maar ik geef mijn tijd dan aan de Heer. En dan ga ik verdubbelen.

Ja dan ga je hier nog meer inzetten. En wanneer ga je hier meer inzetten. Nou omdat je weet mensen. Er komt een nieuwe hemel. En een nieuwe aarde. Ja maar wacht even.

We hebben ook net gelezen. Dat alles gaat verbranden. En dat alles zal vergaan. Dat er niks meer zou overblijven. Ik kan heel 2 Petrus 3 niet lezen.

Maar als er staat dat daar een dag van ondergang van alle goddelozen zal komen. Ja dan kom je toch in beweging.

Dan kan het toch niet anders. Dat je je alleen maar blind staat. Op de wederkomst van Christus. Ik vind het prachtig hoor. Om Maranatha mensen te ontmoeten. En die echt bidden.

En zeggen. Heer geweldig. Dat u spoedig komt. Ik vind het prachtig. Als er gesproken wordt over de tekenen der tijden. Zie jij komt spoedig. Maar ik vind het nog veel mooier. Dat mensen zeggen van.

Nou ik geloof dat de Heer Jezus. Zo snel komt. Dat ik nog meer voor hem ga doen. Het is kwart voor twee. Veronderstel dat we zouden weten.

Dat Jezus om 3 uur zou komen. Wat zou je dan doen? Zeker weten. Ik denk dat ik.

Ik denk dat ik misschien tegen u zou zeggen. Nou ik hou op. Ik ga naar huis. En ik ga toch nog even zeggen tegen die en die. Jo. Bekeer je naartoe.

Voordat de ondergang van de goddeloze komt. Om het toch nog maar een keer te proberen. Om iemand te overtuigen. Dat hij zich bekeert. Dat hij tot geloof komt.

Dat staat er eigenlijk. Dat staat. Beijvert u in deze verwachting. We zingen soms zo makkelijk. Een korte wel. De tijd genaard.

Maar we geloven er. Geen s'nachts van. Want als je werkelijk gelooft. Een korte tijd. Een kort moment.

En Jezus komt weer. Dan doe je wat. Dan kan je niet blijven zitten. Dan ga je vertellen. Dat er een dag van de ondergang.

der goddeloze komt. Dan kan je niet. Lees het nog een keer met u. Maar dat moet wel doordringen. Vers 13. Wij verwachten echter. Naar zijn belofte.

Dus het is waar. Zijn belofte. Nieuwe hemelen. En de nieuwe aarde. Waar gerechtigheid woont. Daarom geliefde. Beijvert u.

In deze verwachting. En hoe kan ik me beijveren. In deze verwachting. Door onbevlekt te zijn. Onberispelijk te blijken.

Voor hem in vrede. En houdt lang moedigheid. Van onze heren. Voor zaligheid. Onberispelijk.

Onbesmet. In onze wandel. Weet u wat het laatste teken is. Voor de wederkomst van Christus.

Het laatste teken. Voor de wederkomst van Christus. Dat kunt u vinden. In openbaringen 22. Wie vuil is.

Zal vuiler worden. En wie heilig is. Zal zich nog meer heiligen. Nou dat dat eerste. In vervulling gaat.

Dat hoef ik u niet te vertellen. Je kunt niet zo vuil. En niet zo smerig denken. Of het gebeurt ergens in de wereld. De vuilheid. Neemt elke dag.

Hand over hand toe. En waar is nou de gemeente. Van Christus. Die uitblinkt. In het feit. Dat ze weten.

Dat ze heilig zijn. En dat ze maar één verlangen hebben. Om zich nog meer. te willen heiligen. Dat zal.

De positie worden. Van het overblijfsel. Van Israël. Wanneer ze gelouterd worden. Wanneer ze gereinigd worden.

Wanneer ze beproefd worden. Dan zullen zij die heilig zijn. Zich nog meer. Gaan heiligen. Maar precies hetzelfde.

Wat voor Israël nog gaat komen. Dat is er vandaag voor ons als gemeente van Christus. En God vraagt.

Lautering. God vraagt reiniging. God vraagt van ons. Een onberispelijke wandel. waarin we ons moeten beijveren.

Staat er. Dat betekent dat je. Nog onberispelijker. Moet gaan wandelen. Met nog meer toewijding. Dat je ooit gedaan hebt. En als dat. Teken.

Niet ontwikkelt. Ja. Dan zeg ik van. Moet die vuilheid. Dan nog meer. Toenemen. In de wereld. Het overblijfsel van Israël.

Komt onder een enorme. Druk te staan. Ja. Maar als we er goed over nadenken. Dan zeggen we. Wij staan onder. Precies.

Dezelfde. Druk. Nu. Ik moet. Gaan afronden. En ik wil dat gaan doen. Met. Dat laatste. Uit het boek. Malachi. Het laatste.

En dat is. Die bekende. Uitdrukking. Ik lees dat nog even. Vanaf. Vers 4. Maar. Malachi 4. Vanaf vers 4.

Gedenk. De wet van Mozes. Mijn knecht. Die ik hem. Op hoor heb. Geboden heb. Voor. Gans Israël. Inzettingen.

En veroordeningen. En dan staat er. Zie. Ik zend u. De profeet. Elia. Voordat. De grote. En geduchte.

Dag. De zieren. Komt. Hij zal het hart. Der vaderen. Terugvoeren. Tot de kinderen. En het hart. Der kinderen. Tot de vaderen.

Omdat ik niet. Komen. En het land. Treffen. Met. De ban. Zie. Ik zend u. De profeet.

Elia. God zei. Door de profeet. Malachi. Zie. Ik zend u. Een bode. En die voorloper.

Die voor de Heer Jezus. Uit. Ging. Bij zijn komst. In de wereld. Was Johannes. De doper. En Johannes.

De doper. Was degene. Die moest zeggen. Maak rechte weg. Des heren. En bekeert u. Want het koninkrijk gods. Is. Nabij.

En toen. De Heer Jezus kwam. Als de zoon van God. Hebben we vanmorgen gezien. Toen kwam hij tot het zijne. En het zijne. Hebben hem niet. Aangenomen.

Ze hebben uiteindelijk gezegd. Weg. Met. Hem. En weet u wat. De Heer Jezus zegt. En ik zal u dat voorlezen. U mag het meelezen.

Als u dat wil. Een aanhaling. Uit Malachi. Maar dan in Matthäus. Hoofdstuk 10. Matthäus. Hoofdstuk 10. Even kijken.

Heb ik dat nou goed opgezegd. Heer. Daar staat. Het zal de tiende vers zijn. Of de helft van de tiende vers.

Zie ik zend mijn boden. Voor uw aangezicht uit. Die uw weg voor u heen bereiden zal. Staat dat er?

Nee. Nee. 11 vers 10. 11 vers 10. Oké. Dan lees ik vers 11. Van hoofdstuk 11.

Matthäus. Matthäus. Voorwaar. Ik zeg u. onder hen die uit vrouwen geboren zijn.

Is er niemand opgestaan. Groter. Dan Johannes de Dope. Maar de kleinste in het koninkrijk. Der hemelen. Is groter dan hij.

Sinds de dagen. Van Johannes de Dope. Tot nu toe. Breikt het koninkrijk. Der hemelen. Zich baan. Met geweld.

En geweldenaars. Grijpen er. Want alle profeten. En de wet. Hebben geprofiteerd. Tot Johannes toe. En indien gij het wil aanvaarden.

Hij is. Elia. Die komen zou. Die oren heeft. Die horen.

Nou lees ik het ook bij Marcus. Marcus 9. Vanaf vers 11. Marcus 9. Vanaf vers 11.

En zij. Dat zijn de discipelen. Volgen hem.

De Heer Jezus. En zeiden. Waarom zeggen de schriftgeleerden. Dat Elia eerst moet komen. En hij zeiden tot hen. Elia komt wel eerst.

En herstelt alles. Maar hoe staat er dan geschreven. Van de zoon des mensen. Dat hij veel moet leiden. En dat hij veracht zou worden.

Maar ik zeg u. Ook is Elia gekomen. En ze hebben met hem gedaan. Wat ze wilden. Gelijk. Van hem.

Geschreven. Staat. Wat is nou het probleem. Het probleem is. Dat Malachi zegt. Dat eerst.

Elia zal komen. Voordat de grote. En geduchten. Dag zal komen. Terwijl. Johannes de Doper. Door de Heer Jezus zelf.

Elia genoemd wordt. En dat is misschien. Een hele moeilijke materie. Maar. Mag ik het zo zeggen. Malachi getuigde.

Zie de bode. Desheren kom. En die is gekomen. En degene die kwam. Was Johannes de Doper. En als Israël.

Geloofd zou hebben. In de verkondiging. Van Johannes de Doper. Die door Jezus. Edia werd genoemd. Genoemd. Dan zou Jezus.

Het koninkrijk. De hemel. Hebben opgericht. Maar. Zoals. Johannes de Doper. Hebben verworpen.

Zo kwam hij. Tot het zijne. En de zijne. Hebben hem niet. Aangenomen. Ze hebben hem. Gekruisigd. En gezegd. Weg. Met hem. En wat is het wonder.

Dat Gods genade. En Gods liefde. Daar niet mee op hield. En dat Jezus zegt. Elia zal wel komen.

En Elia. Zal ook komen. Maar dan. Komt hij. Voordat die grote dag. Aanbreedt. Dat zijn voeten zullen staan.

Op de olijfberg. En hij zal komen. Als de koning. Der koning. Dus je kunt zeggen. Johannes de Doper. Sprak in de geest.

Van Elia. Als de voorloper. Voor de komst. Van Christus. Die komst. Is verworpen. En Gods genade. En beloften.

Zijn gebleven. En Israël. Krijgt. Zelfs. Weer. Een nieuwe kans. Om behouden te worden. Wat echter behouden. Zal worden.

Zal behouden worden. Door de grote. Verdrukking heen. En dan komt er een voorloop. Er wordt zelfs gesproken. In openbaringen. Elf. Over de twee getuigen.

Die zullen optreden. En die die komst. Opnieuw. Zullen aankondigen. Nou. Er is wat geschreven. Over. De vraag. Wie zou nog. Die twee getuigen zijn. Ja.

U kunt uw mening. En gedachten. Daarover hebben. En die heb ik natuurlijk ook. Wie die twee getuigen zijn. Ik. Ik. Ik. Ik. Ik. Ik. Ik. Mozes. En Elia.

Zullen zijn. En waarom denk ik dat. Omdat men het graf. Van Mozes. Nooit gevonden heeft. God heeft hem zelf begraven.

Is dat. En Elia is ten hemel gevaren. En is niet gestorven. Terwijl het de mens beschikt is. Om. Eenmaal te sterven.

En daarna het oordeel. En wat gebeurt er met de twee getuigen. Die op aarde zijn. Ze zullen allebei gedood worden. Hun lijk zal drie dagen op de straat blijven liggen.

En dan zullen ze opstaan. En dan zal die grote. En geduchte dag. Des heren. Aanbreken. Is dat Elia?

Ik denk het wel. Is het Mozes? Ik denk het wel. Want alles zal hersteld worden. De wetten van God. Zullen hersteld worden. En dan krijg je pas.

De komst. Die Israël altijd blijft verwachten. Alleen zullen ze dan hem zien. Die ze door stoken hebben. De gekruisigde.

Jezus. Die eigenlijk al lang dat had willen brengen aan Israël. Maar ze wilden hem niet kennen.

Wat een wonder. Van Gods genade. Dat God dat volk Israël. Zijn eigen volk. Zo lief hij. Dat hij dwars door alles heen.

Blijft zeggen. Ik heb. Je lief. En dat die liefde. Uiteindelijk een belofte is. Die vervuld kan worden.

Iemand zei in de pauze tegen me. Weet je wat ik zo mooi vind. Hij zegt. En zeg het nog maar even tegen de mensen. Dus ik ga nou iets zeggen.

Wat een ander tegen mij in de pauze zei. Hij zegt. God kan eigenlijk niks anders. Dan lief hebben. Want God is niet een God.

die liefde geeft. Maar God is liefde zelf. En als je zelf de liefde bent. Dan kan je niet anders.

Dan liefde geven. En daarom. Als je dat toepast. Natuurlijk ook op de gemeente. Maar het gaat in het boek Malachi. Over Israël. En dan zie je die liefde van God.

Die daar maar blijft. Door alle eeuwen heen. Tot de grote dag. Waar ook dat oordeel komt. Want die boeken. Die gedenkboeken. Die worden geopend.

Hebben we gezien. Ja daar staan niet alleen maar de goede dingen in. Maar er staan ook de slechte dingen in. En er zal onderscheid zijn. Tussen de rechtvaardige. En de onrechtvaardige. Er zal oordeel zijn.

Er zal redding zijn. Er zal verlorenheid zijn. En er zal behoudenis zijn. Wanneer die boeken open gaan. Op die grote dag. Die dag.

Waarvan we weten. Dat die niet hetzelfde is als de zonvloed. Want de wereld zal nooit meer door water vergaan. Maar die wereld. Zegt 2 Petrus 3. Die weggelegd is.

En bewaard wordt ten vuur. En ons zal komen. Door het vuur. Van Gods heilig oordeel. En wie dat vuur doorstaat.

Net als die vrienden van Daniel. In de oven. Wie dat vuur doorstaat. Omdat ze op God vertrouwd hebben. Die zullen behouden worden. Ik zend u de profeet Elia.

Net zoals hij de profeet Johannes de Dope had gezonden. Om zijn komst aan te kondigen. En lieve mensen.

Dan zullen alle dingen nieuw worden. En dan zal er gebeuren wat wij al mogen verwachten. Er komt een nieuwe hemel. En er komt een nieuwe aarde.

Ik wil het daar eigenlijk bij laten. Nou ja. Mijn zins heb ik al genoeg gezegd in vier diensten. Maar. Ik zou het wel fijn vinden. Als we nog een paar minuten zouden besteden.

Aan wat vragen die er kunnen leven. Bij u. Wat u heeft zoveel gehoord. En u heeft met zoveel aandacht geluisterd.

Waar ik heel dankbaar voor ben natuurlijk. Dat u met zoveel aandacht luistert. Maar het kan zijn dat er vragen leven. Ik heb alleen. Een vraag nog gekregen.

Waar ik nog iets van wil zeggen. Ik heb vanmorgen de opmerking gemaakt. Dat God zegt. Ik haat de echtscheiding. En ik heb toen gezegd. Dat een wederomgeboren christen.

Eigenlijk nooit mag scheiden. Dat betekent. Op grond van 1 Korinther 7. Dat iemand. Die wederom geboren is.

Niet mag scheiden. Die getrouwd is met een ongelovige. Staat er ook bij. Als de ongelovige weg gaat.

Dan mag je hem laten gaan. Dan is het zijn keuze. Het initiatief moet alleen nooit uitgaan. Van het kind van God. Als het gaat om echtscheiding.

Maar. Wat ik daarbij had moeten zeggen is. Dat er natuurlijk echtscheiding kan zijn. Wanneer er overspel gepleegd wordt.

Door iemand die ook een kind van God is. Terecht zei iemand eens. God is ook zelf. Een tijd.

Gescheiden geweest. Van Israël. Toen Israël de baal achterna liep. En overspel pleegde. Met de baal. Is God gescheiden.

En gezegd. Israël is niet meer mijn volk. En God liet het volk gaan. Er is herstel gekomen. En er is herstel mogelijk.

Altijd. Als er beleidenis komt. Verschuld. Is er herstel mogelijk. Maar. Echtscheiding. Is mogelijk. Op grond van het feit.

Als er overspel gepleegd is. Met een andere partner. Dan. Is er. Echtscheiding. Gerechtvaardig. Of. Als iemand. Natuurlijk sterft.

Dan is iemand ook. Vrij. Om weer. Te hertrouwen. Maar. Als het gaat. Om een huwelijk. Tussen een gelovige. Met een ongelovige. Dan mag het initiatief.

Niet uitgaan. Van de gelovige. Maar het initiatief. Mag wel uitgaan. Van de ongelovige. En dat is. De bijbelse gedachte. Die ik nog graag wilde.

Aanvullen. Bij datgene. Wat ik. Vanmorgen. Heb gezegd. Maar. Misschien. Zijn er. Vragen. Bij jullie. Dan. Willen we proberen. Om daar.

Nog een antwoord op te geven. Ja. Je had het net over. Ik denk. Aan Mozes. En wie. Ja. Wat denk ik.

Ik denk dat. Ik bewijs. Eigenlijk. Wat geleefd. Van mij. Zelf. Zijn er. De heren. Die op de zin. Ja. Want die zijn. Ja. Mozes. Ja. Ja.

Ja. En. En. En. En. En. Namens de hemel.

Ik geloof dat ook. Met helemaal hart. Het is ook zo dat. Ook de kenmerken van Mozes. Die uiteindelijk de wet van God heeft gehad. Dat die wetten weer hersteld zullen worden.

Maar die twee getuigen zullen ook wonderen doen. En als er één wonder profeet in de Bijbel was. Dan was het Elia. Elia. Die bad dat het ophoudt met regen en het hield op.

En na drieënhalf jaar bad hij weer. Dan zag er regen. En het gebeurde. Er komt vuur uit de hemel. Als hij maar één gebed uitspreekt. Dus Elia wordt ook vaak de wonder profeet genoemd.

En die dingen gebeuren ook allebei. Wanneer de twee getuigen op aarde zijn. Maar het is inderdaad een hele goede aanvulling. Want ja. Ik geloof dat ook met heel mijn hart. Dat zij het zullen zijn.

En wat ik ook geloof is. Dat het volk Israël. Eigenlijk nog altijd wacht. Op de profeet. Elia. Nog altijd. Op de dag van vandaag.

En er staat zelfs een lege stoel. Aan tafel in een joodgezin. Voor Elia. En dan zeg je op een gegeven moment.

Want dat is de voorloper. Die de komst van Christus aankondigt. Maar het wonderlijke is. Dat bij Malachi dat al gezegd wordt. En dat er dan gedoeld wordt.

Op Johannes de Doper. En dat Jezus zelf zegt. Ik zeg u. Elia is al gekomen. En hij bedoelt.

Johannes de Doper. Dus diezelfde. Exact diezelfde. Ontwikkeling. Die gaat straks plaatsvinden. Voordat hij komt. Op de olijfbeur. En dat is zo mooi.

In de geschiedenis. Maar ik noem dat. Dat die twee. Dezelfde facetten. Die plaatsvinden. In de dagen. Dat Heer Jezus op aarde is. En dat hij zijn dienst begint.

Nadat hij gedoopt is. In de Jordaan. En dat hij dat ook straks doet. Bij de komst op de olijfbeur. Ik noem dat. Zo'n grote genade. En liefde van God.

En een langmoedigheid. Waarvan ik zeg van. Heer God. Dat u zo langmoedig bent. Voor de gemeente. Al 2000 jaar.

Maar dat u zo langmoedig bent. Door alle eeuwen heen. Voor Israël. Is met geen pen te beschrijven. Is ook niet te verwoorden. Je kunt je daar alleen maar over verwonderen.

En wat ik altijd gezien heb. In het hele oude testament. Zodra Israël afwijkt. Van God. Is altijd God de eerste. Die zijn volk weer opzoekt.

Altijd. God heeft ons eerst lief gehad. Nou. Dat geldt ook met name. Naar Israël. Nog meer vragen of opmerken. Aanzunningen. Dat mag. Nee. Dat moet tegelijk.

Drie tegelijk. Ga bij jou beginnen. Even het rijtje af. Ja.

Ja. Als de Heer je lief heeft.

Dat kan toch geen last zijn. Maar dat is toch eigenlijk alleen een zaak van kleuken. Heeft u kinderen? Ja. Kon u altijd uw liefde aan uw kinderen kwijt?

Nee. Was dat geen last dan voor u? Nee. Ja. Nou, daar staat het antwoord. Natuurlijk, tuurlijk is het een last. Als jij iemand intens lief hebt en je kan niet kwijt.

Ja, ik zeg mijn man even met mijn steek gehad. Ja, nee, maar het gaat even om die last. Dus als jij iemand intens lief hebt en je kan niet kwijt. Ja. Dan wordt die liefde van jou een last voor dan.

Maar dan is het in feite een last van God. Maar niet een last van jou. Natuurlijk, voor mij is het ook een last als ik mijn liefde aan onze zoon niet kwijt kan die niet gelooft. Dan kan ik hem huilen.

Ja. Want hij wil niet geloven. Ja. En dat is een last die je op je hart meedrukt. Maar waarom staat er in de staatsbetaling, ik heb lief gehad?

Ja, dat staat in de verleden tijd. Maar dat geldt natuurlijk ook nu. God heeft zijn liefde. God, als er staat ik heb uw lief gehad. Ja, dan heeft God zijn liefde bewezen.

Kijk, je kunt tegen zo. Je hebt een koot op mijn liefde. Nee, nee, nee, nee. Maar toen heb ik je ook lief gehad. En nu heb ik je lief. En ik zal je lief blijven hebben.

Je kan het ook in toekomstig taal zeggen. En ik heb een vraag over die grote verdrukking van een lijden in Christus. Als je nou toch...

Je kan toch ook lijden hier in deze tegenwoordige wereld zonder die verdrukking in de zin van vervolging.

Want je kunt er bijvoorbeeld ook als je mishandig wordt. Ik vind het een lijf van blij thuis. En dan het moment waarop mijn man slaat is een bevrijding.

Die klap valt altijd mee. Die klap doet minder pijn dan je denkt. Maar de angst op het moment dat hij gaat slaat. Dat is een vreemdselijke angst. Dat kun je niemand uitleggen.

En bijvoorbeeld een ander moment. Er komt een nieuwe heen, maar een nieuwe aarde. Waarop de gerechtigheid is. De Heer zegt niet waarop de liefde heer. Waarop de...

Maar gerechtigheid. Ja, ja. En het ellendige in het lijden is het lijden in de ongerechtigheid. Ja, ja. En dan een ander voorbeeld waarvan...

Maar niet te veel, want er zijn nog meer vragen. Maar die grenzeloze eenzaamheid. Die absolute eenzaamheid als de pijn in je lichaam opdraag lukt.

Ja. Die je geen mens kunt vervinden. Nee. Maar kijk, het lijden... Maar het lijden is heel verschillend.

Kijk, er zijn vele vormen van lijden. Een vriend van mij die ging voor OM naar Noord-Korea. En we kennen allemaal de verschrikkelijke vervolgingen van christenen in Noord-Korea.

En hij ontmoette daar een oude zuster die echt een kind van God was. Het was al een wonder dat hij haar ontmoette. En hij probeerde haar te bemoedigen door tegen haar te zeggen...

Zuster, je mag één ding weten. Wij bidden heel veel voor jullie christenen in Noord-Korea in Nederland. Toen keek ze hem aan en toen zei ze...

Meen je dat? Ja, zei hij. Wij bidden heel veel voor jullie, omdat jullie zo lijden een christen zijn.

En toen zei ze... Oh, wij bidden zoveel in Noord-Korea voor jullie in Nederland. Want we snappen het niet dat jullie het volhouden...

om het kruis van de welvaart te dragen... en nog in God te geloven. Want je kunt je alles zelf permitteren.

Je bent verzekerd van de wieg tot graag. Je hebt zoveel welvaart. En je blijft God de eer geven. Iemand uit Oost-Duitsland die sprak in Putten...

om zijn getuigenis te geven toen de muur er nog stond. En die zei tegen al die mensen... De zaal van de arts zat helemaal vol. En die zei...

Ik heb over uw parkeerplaats gelopen net. En ik zag allemaal Mercedes en BMW staan. Nou ja, hij zegt... Zoddomme een stikkertje achterop ergens hoop.

Van misschien dacht... Jullie krijgen nog meer. Hij zegt... Maar ik snap niet, zegt hij, dat jullie het volhouden. Om in Nederland christen te zijn.

Jullie hebben alles. Hij zegt... Het is voor mij in Oost-Duitsland helemaal niet moeilijk om christen te zijn. Want zei... We hebben toch niks. Merk je het verschil?

Wat is lijden? Ik heb weleens gedacht... En ik vind dat een eerlijke vraag. Waarom lijden wij niet om Christus wil in Nederland? Omdat we onze mond niet open doen.

Omdat wij helemaal niet in opstand komen dat er abortus is. Omdat wij helemaal niet in opstand komen omdat er homofilie is.

Omdat wij helemaal niet in opstand komen dat er zoveel zonden zijn. Maar dan hebben wij nota bene vooruitlopen in de wereld. Nou, kom er eens tegenover een opstand. Hou eens een...

Schrijf eens een artikel over de gruwel in de ogen van God. Wat er gebeurt op het terrein van seksualiteit. Nou, je krijgt maar toch een lading over je heen.

Maar we zeggen niks. Dus we lijden niet. Waarom lijden we niet in Nederland? En het is zo simpel als wat. Maar dat er een verschil is van lijden.

Kijk, het is zo dat je kunt lijden op een wijze. Dat je zegt van het is gewoon aan de ene kant naar je gevoel ondraagelijk.

Maar het wonder is dat God nog altijd het zwaarste deel van het kruis draagt. En dat God in het lijden vrede kan geven.

Die niet alleen je verstand. Maar ook je omstandigheden te boven gaan. En als een vrede God, die kan je niet uitleggen. Maar die ervaar je wel.

En dat is ook wat jij bedoelt. Ja, nog een vraag. We hebben het gehad over het fundament. En je ziet hoe je erbaat. Ja. Nou kun je binnen de gemeente, kun je diensten verlenen.

Je kan mensen over de heren vertellen. Je kan het daar bijna je collega's. Of iets meer. Maar wat zijn nou eigenlijk die werken waar je mee moet bouwen? Want er is genoeg wat je kan doen.

Ja. En dan wordt er onderscheid. Ja. En mijn vraag is dan. Wanneer bouw je met stro en stoppen? Ja, wanneer bouw je? Want aan de andere kant moet de tekst ook in de gedrag. Ja. Wie een glas water geeft van de gerinsten van hun broeders.

Die heeft dat voor mij gedaan. Ja. Dus dat is ook een werk. Absoluut. Absoluut. Ik zou de moeite zijn om er een hele Bijbelstudie over te houden. Ik zeg altijd vragen zijn kort.

Maar antwoorden zijn soms zo lang. Maar het zij zo. Laat ik het voorbeeld gebruiken van Evese 2 vers 10. Evese 2 vers 10 staat dat wij een nieuwe schepping geworden zijn in Christus.

Dus dat is niet de schepping in het paradijs. Maar dat is de nieuwe schepping in Christus. Om de werken, de goede werken te werken die hij heeft voorbereid.

Dus God heeft goede werken voorbereid voor jouw leven waar jij in moet wandelen. God heeft goede werken voorbereid voor mijn leven waar ik in moet wandelen.

En die kunnen heel verschillend zijn. Maar ik kan zo gemakkelijk goede werken gaan werken die God helemaal niet bedoeld heeft voor mij.

Toen ik pas in het werk was. En ik wist dat God mij geroepen had voor Nederland. Speciaal voor Nederland. Terwijl anderen die gelijk met mij in de dienst van de heer kwamen geroepen werden voor de zending.

Zo had ik een roeping voor Nederland. En toen kreeg ik een paar jaar later een uitnodiging. Als ik wilde spreken voor een aantal predikanten in Genève.

En ik voelde me zo vereerd. Dat ik dacht, joh is toch ook wat. Is dat er uitgenodigd worden om te spreken in Genève voor een groep predikanten. De reis werd betaald, het hotel werd betaald.

Ik werd nog zelf betaald. En toen ik ervoor ging bidden. Dan dacht ik, nee God heeft mij geroepen voor Nederland. Maar het was wel verleidelijk.

En ik had gezegd, nee ik kom niet. Een jaar later kwam die groep predikanten samen in een andere land, in een andere plaats. En ze belde mij weer. En ik moest weer nee zeggen.

Ze zegt, nee ik moet werken. De goede werken die God heeft voorbereid. En dan zeg ik, ik had heel gemakkelijk dat wel kunnen gaan doen.

En dat is het verschil. Dus wat moet ik leren. En dat kan ik alleen maar leren in de gemeenschap met God. En zeggen, heer. Welke werken heeft u voor mij voorbereid waarin ik mag werken.

En het geweldige is. Dat God altijd die werken voor mij heeft voorbereid. Waar hij me ook gave en talenten voor heeft gegeven. Want God vraagt nooit iets van je.

Wat je niet kan. Dus als God iets van je vraagt. En je zegt, dat kan ik niet. Dat klopt niet. Als God het van je vraagt, dan kan je niet. Nou. Ik zeg het wel eens.

Toen ik vroeger evangelisatiewerk deed op het strand. Toen had ik een keer een campagne. En toen zaten we daar op het strand. En toen bleek dat er niemand een muziekinstrument bespeelde.

Nou, dat is niks. Als je op het strand in open lucht zit, dan moet minstens iemand gitaar spelen. En toen dacht ik, nou weet je wat. Ik ga maar gitaar leren spelen. En het jaar erop. En ik leerde twintig liedjes.

Allemaal in D. Of het in D moest, dat weet ik niet. Maar ik speelde alles in D. En we zongen die twintig liedjes. En we gingen vijfhonderd meter verder zitten op het strand.

En we zongen ze weer alle twintig. En we gingen weer vijfhonderd meter verder zitten. En we zongen ze weer alle twintig. Maar ik speelde kennelijk zo vals. En zo met verkeerde noten.

Dat een jaar later waren er zes jongens. Die hadden gitaarles genomen. En ik heb hem maar in de hoek gezet. En dat nooit meer omgekeken. Dus ik wist, je moet mij nooit vragen om muzikaal te begeleiden.

Want ik ben helemaal niet zo muzikaal. Dat ligt me niet. Je moet me ook niet vragen voor kinderwerk. Want dan denk ik, ja, ik kan dat niet. Dat ligt me gewoon niet. Maar ja, als je me vraagt om een stuk organisatie op te zetten.

Ja, dan denk ik altijd, dat is me op het lijf gezweven. Daar heb ik geen moeite mee. Nou, dat heb ik ook heel vaak gehad. Als ik denk aan de EO Kinderlanddag. Waar we zevenduizend kinderen hadden.

Met zeshonderd medewerkers. Nou, er kwam er nogal wat voor kijken. Zevenduizend. Ik was alleen altijd blij dat ze niet bleven slapen. Maar dat ze weer naar huis gingen. Maar die hele zorg daarvoor.

Ja, dat was voor mij geen zorg. Maar als ze tegen mij hadden gezegd. Jo, er is iemand ziek geworden. Jij moet voor die zevenduizend kinderen vertellen.

Nou, ik denk dat ik huilend weg was gelopen. Want dat zou me niet litten. Zo zie je steeds weer. Dat je die goede werken moet ontdekken. En dan moet je echt voor bidden.

Moet je voor openstaan. En daar zal God zijn loon over geven. Maar die goede werken. Daar heb je gelijk in. Zijn voor iedereen anders.

Zijn voor iedereen verschillend. Maar daarom vind ik dat lied zo mooi wat ik citeerde. Alles wat gedaan wordt. Uit liefde voor Jezus. Dat houdt zijn waarde. En dat blijft bestaan.

En dan krijg je. Als ik uit liefde iemand een beker koud water geef. En het is uit liefde geloof voor de Heer Jezus. Dan zal je loon ontvangen. Absoluut. Maar we zijn soms bezig met dingen die God helemaal niet van ons vraagt.

Ik heb mensen de zending in zien gaan. Dat ik dacht. Je bent volgend jaar weer terug.

En helaas binnen een jaar waren ze terug. Omdat ze daar zo'n idealistisch beeld van hadden gevormd. Dat ze het al prachtig vonden.

Dat er ook een rondschrijfbrief over hun werd uitgegeven. Dat er in de gemeente werd gebeden. Dat er een uitzenddienst voor hun was. Maar God had ze helemaal niet geroepen.

En ze komen teleurgesteld terug. En dan zeg ik van. Werk alleen die goede werken. Die God voor jou heeft voorbereid. En dat betekent heel dicht in de gemeenschap met God leven.

En zeggen. Heer wat is uw wil dat ik doen zal. En God zal het laten zien. Ik dacht dat jij nog een vraag hebt. Jij. Gisteren had je het over.

Hebben wij niet alleen één vader. Ja. Ja. Dan denk ik. Ja. U zei gisteren van. God heeft wel.

Hoe zou je dat nou? Heeft wel één schepper. Schepper. Ja. Alle mensen. Alle mensen. Ze hebben wel één schepper. Ja. Maar alle mensen kunnen niet. Nee.

Ze gaan een vader. Ja. Je kan niet alle mensen kunnen zeggen. Nee. Nee. Maar hier staat. Gewoon hebben wij niet alleen één vader. Ja. Maar het gaat over geloven. Maar het gaat over gelovigen.

Alle gelovigen die wederom geboren zijn. Die horen allemaal bij die ene vader. Jij hebt. Ja. Maar jij hebt dezelfde vader. Als ik.

Ja. Ja. Oké. Als kind van God. Ja. Natuurlijk. Maar niet iedereen kan zeggen. God is mijn vader. Want dan moet je uit God geboren zijn.

Ja. En uit God geboren zijn. Wil zeggen dat je wederom geboren bent. Alleen. Ik kan me voorstellen. Als je die uitdrukking in het Oud Testament leeft. Maar Israël neemt dan ook.

Een hele aparte positie in. Waar God zelf van zegt. Van. Dat hij als een vader voor ze zorgt. Zoals een vader zorgt voor zijn zoon. Maar als het gaat om de relatie.

Vader kind. Zal je eerst zijn kind moeten worden. Maar je kunt wel van iedereen zeggen. Of hij nou gelooft of niet. God is een schepper. Want God heeft ons allemaal geschapen.

Maar je kunt alleen maar zeggen. Hij heeft mijn vader. Als ik zijn kind ben. Dat is wel het verschil. Maar kijk. Er worden wel beelden gebruikt. Beelden van God.

In het Oude Testament. Dat God een vader is. Maar er wordt ook een beeld van God. In het Oude Testament gebruikt. Dat hij moeder is. Zoals een moeder zorgt.

Voor zijn kinderen. Zo zorgt God. Voor zijn kinderen. Maar je kan niet zeggen. God moeder ik. Maar het beeld. Van moeder. Het beeld van vader.

Dat wordt wel. Vandaar dat je die uitdrukking ook in Maliachi vindt. Ja. Nog meer vragen. Anders gaan we stoppen. Ja. Mag ik nog wat zeggen.

Wellicht ten overvloede. Over God geeft geen liefde. Maar God is liefde. En ik zeg erbij ten overvloede. Dat daar zelf kunnen woord vloeien.

Dat iedereen behouden wordt. Nee. Dat is niet waar. Nee. Dat weet ik niet. Nee. Maar God is ook heilig. Ja. Gewoon even duidelijk. Kijk. Gods liefde bestaat ook uit het feit.

Dat je behouden kunt worden. En dat is een liefde die eigenlijk niet in woorden is uit te drukken. Het is niet zo dat God alleen maar liefde is.

God is liefde. En God is heilig. Ik ken die illustratie wellicht. Maar misschien is het toch wel mooi om daar mee af te sluiten. Omdat dat een probleem is.

Heel veel mensen geloven. God is zo heilig. Dat je God niet kunt benaderen. Nou. Dat is ook zo. God is zo heilig. Dat wij kunnen God niet zien en leven.

Dus die heiligheid van God die is verterend. Er is ook een verterend vuur. Maar God is ook liefde. En we hebben het een paar keer gelezen.

God wil niet dat iemand verloren gaat. Maar dat alle tot bekeering zullen komen. Maar God moet iedereen verloren laten gaan. Vanwege zijn heiligheid.

Want niemand kan voor God bestaan. Nou. Het is vaak geïllustreerd. U kent dat misschien wel. Als deze hand een beeld is van mijn leven.

En dit zou een beeld zijn van mijn zonde. Beetje ongelukker om daar de Bijbel voor te gebruiken. Maar goed. Als dit een beeld zou zijn van mijn zonde. En als deze hand een beeld zou zijn van God.

Dan kan ik proberen om heel froom te leven. Om steeds beter te leven. En door te gedachten. Nou. Dan kom ik dichter bij God. Maar mijn zonde maken scheiding tussen God en mij.

En wat moet God doen? God moet mij straffen vanwege mijn zonde. En vanwege het feit dat God heilig is.

Want er is scheiding tussen God en mij. Door mijn ongerechtigheid. Dus God moet mij straffen. Voor eeuwig. Omdat ik een zonde aan ben. Maar diezelfde God.

Is een God van liefde. En die zegt. Maar ik wil niet dat iemand verloren gaat. En dan moet u kijken. Wat God gedaan heeft. God kwam.

In zijn zoon. Naar deze wereld. God is vlees geworden. En heeft onder ons gewoond. Hij kende geen zonde.

Hij was de ware zoon van God. En hij was precies de mens. Zoals God het had bedoeld in het paradijs. Die gewoon kon wandelen met God.

En spreken kon met God. Zoals de zoon sprak met God. God is vlees geworden. En heeft onder ons gewoond. En wat zegt nou Jezaja.

Moet je kijken wat er gebeurt. De straf. Die ons tevreden aanbrengt. Die is op hem. En nu zeggen we.

Christus moest sterven. Het kon niet anders. Dan dat Christus aan het kruis moest ervaren. En moest zeggen. Mijn God.

Mijn God. Waarom heb jij mij verlaten. Het kon niet anders. Want Christus is tot zonde gemaakt. Welke zonde? Ja.

Mijn zonde. Want zelf had hij geen zonde. Dus de straf. Die ons. Die ons. De vrede aanbrengt. Dus nu is er eindelijk weer vrede.

Maar de straf daarvan. Die is op hem. En dat betekent dus. Dat die weg. Voor mij. Open is. Dus. De liefde van God is. Dat hij zijn eigen.

Heiligheid. En zijn eigen liefde. Openbaar maakt. In zijn zoon. Twee dingen zeg ik dus. God maakt zijn heiligheid.

En zijn liefde. Openbaar. In zijn zoon. Zijn heiligheid. Maakt hij openbaar. In zijn zoon. Omdat hij. Moet sterven. Kan niet anders. Er was geen andere weg.

Christus was tot zonde gemaakt. Hij moest het oordeel. Van God ondergaan. Waarom? Omdat God heilig was. En God is liefde. Omdat hij het offer.

Van zijn zoon. Is gegeven. Voor onze zonde. Daarom. Is de heer Jezus. Met zijn eigen bloed. De hemel. Binnen gegaan. En is voor eeuwig behouden.

Alleen zeg ik altijd. Toen hij de hemel binnen ging. Liet hij de deur. Achter zich. Open staan. Hij deed de deur niet in.

De heer Jezus is niet achter gesloten deuren. Uitermate verhoogd. Toen hij de hemel binnen ging. Liet hij de deur achter zich open staan. En Hebraïe 4 vers 16 zegt.

Treed dan in vrijmoedigheid toe. Tot de troon der genade. De deur is open. Het voorhangsel is gescheurd. Treed in vrijmoedigheid toe.

Tot de troon der genade. En hij zult ontvangen genade. En barmhartigheid. Ten gelegenheid. Nou. Dat gaan we dan maar doen. We gaan toetreden.

Tot de troon der genade. En we gaan samen afsluiten. Ere God. Het is zo'n voorrecht. Dat te mogen weten. En dat te mogen zeggen.

Dan toen u met uw eigen bloed. De hemel binnen ging. Dat u de deur achter u open liet staan.

En dat ze het kunnen zingen. Ik zie een poort. Wijd. Open staan. Waardoor het licht komt stromen.

Van het kruis. Waar ik vrijelijk heen mag gaan. En wat een wonder heren. Dat u het aan het kruis volbracht.

Heer Jezus Christus. In opdracht van de Vader. En toen u uitriep. Het is volbracht. Het voorhangsel scheurde.

Van boven naar beneden. En dat u ons uitnodigt. En zegt. Treed in vrijmoedigheid toe. Tot de troon der genade. En we mogen dat doen.

Ook aan het einde. Van deze twee dagen. Naderen tot u. Heer u heeft genade gegeven. Bij het luisteren.

U heeft genade gegeven. Bij het spreken. En we leggen het alles. Bij u terug. Heren. Laat het in ons leven.

Vrucht mogen dragen. Wilt u vooral geven. Dat we een biddend hart. Zullen hebben. Voor de gemeente. Maar heel bijzonder.

Ook voor uw oude volk. Israël. Want we weten hier. Wat u nog wacht. Maar we danken u. Dat boven alles uitstijgt.

Dat u die liefde is. Die liefde ook bekend hebt gemaakt. Aan ons. Aan ons. Maar ook. Aan uw eigen volk.

Israël. Heer we loven. We prijzen. We aanbidden u. En danken u voor deze dagen. Zegen ons.

Als we naar huis gaan. Bewaar ons langs alle wegen. En schenk ons uw zegen. Omdat we ook voor anderen. Tot een zegen kunnen zijn.

Eens met hen. Die straks alleen thuis komen. Die met niemand kunnen delen. En dat misschien zo graag zouden willen. Heere God.

Gedenkt u hen. En zegen hen. Wilt u aan de andere kant van de deur staan. En hun verwelkomen. We bidden dat.

In Jezus naam. Amen. Amen.