Maleachi - deel 3

Spreker

A. van de Sande

Date
May 2, 2014
Time
10:00

Transcription

Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.

U weet, we zijn gisteren begonnen met het boekje Malachi.!

Die op een dag als gisteren zoveel hoort en zoveel informatie krijgt. Dat je zegt, jonge jonge, ik zou daar nog wel een heleboel vragen over willen stellen.

En nu waren er wel wat gesprekken zo tussen de middag. Maar goed, de tijd was daar natuurlijk een beetje kort voor. Ik heb u ook gevraagd om, als dat mogelijk zou zijn, om de hoofdstukken 2 en 3 vast voor te bereiden, door te lezen voor vanmorgen.

En uiteraard het vierde hoofdstuk als slot voor deze middag. Vooral dat hoofdstuk 2 en 3, omdat dat toch een heel gedeelte is waar we vanmorgen bij willen stilstaan.

Maar ik dacht zo bij mezelf, misschien is het toch goed om u te vragen. Zijn er vragen bij u? Dat u zegt van, nou, ik ben daar toch zo mee bezig geweest.

Ik ben daar toch zo mee blijven zitten. Is dat niet zo, dan ga ik gewoon verder. Maar ik wil u toch wel graag daartoe de gelegenheid geven aan het begin van deze studie.

Dus als iemand met een vraag zit, stel die dan gerust. Dat u zegt van, nou, anders kan ik niet verder. Nou, dat is een beetje overdreven, maar zijn er vragen?

Of zijn die er niet? Dan gaan we gewoon door. En dan krijgt u misschien vanmiddag nog gelegenheid. Ik zie wel hoe ver we komen. Ja.

Ja. Ja. Ja. Ik had niet zozeer de vraag, als wel het opmend. Ik ben tamelijk geschokt door datgene wat ik op het eind zei van de uitverkiezingen op Zidang.

En dan denk ik dat God wel eens een antwoord geeft. Je eigen, want je eigen, die is veel horen. Ik kom ook op de zorgkouw te kennen. en één uit de stad en twee uit de geslacht.

Nou, mijn oma was verkeerd, dus van kind van vijf was het voor mij al onmogelijk bezalig te worden. Want uit ons geslacht was er wel één namelijk mijn opa.

Dus ik was eigenlijk een verdienterbaan. Ja, ja. Dan wist ik zeker, ik was niet uitgekoren. Ja. En toen heb ik zomaar een brand bij de heren op de munt niet uitgekoren, was dat toen de heren de twee keer niet uitgeleid zijn.

Toen zei hij van, dit is mijn uitgekoren had met deze woorden. Ik zal een woord aan de heiden spreken en ik zal hem leren hoe dan hij leiden moet in mijn naam.

Ja. Het is even naar gisteravond, toen ben je zo getroffen ook, dat de heren zo trouwt zijn woord volbrengt. Ik heb eigenlijk niet al mijn standleef in de lucht gehad. Ja.

En hij vond het best in de liefde, gaf me een eeuwige liefde, dat hij juist ook die twijfelaars dat hij over de spree krijgt. Ja. Dat zijn eigen woord. En ja, hoe de heilige geest als ware zo toepasselijk is op jouw situatie.

Ja. Ja. En dat hij nou wel eens woorden geeft, want ik wou natuurlijk niet leiden. Ik leid ernaast. Nee. Maar dat is dan toch, ja, groot als de heer dat doet. Ja, onze zuster haalt natuurlijk inderdaad een heel onderwerp aan.

En ik heb daar heel veel mee te maken in het pastorale werk, met mensen die zitten met het probleem van de uitverkiezing. Maar inderdaad, ik ben ervan overtuigd dat er zoveel gelovige mensen zijn, die niet weten dat ze behouden zijn, maar waar ik van harte van geloof dat ze wel behouden zijn.

Waarom? Omdat God het hard aan ziet. Wij ontmoeten zoveel mensen die hun leven lang met een rugzak klopen, vanuit hun geestelijke opleiding, vanuit de leer die ze hebben meegekregen, van ja, jij hoort er niet bij.

Inderdaad, wat onze zuster zegt, twee jaar de stad en één uit een dorp. En ja, als het dan al één is, dan hoor jij er niet bij.

Maar dan zie je inderdaad de trouw en de geweldige liefde van God. En dat God toch met iedereen tot zijn doel komt.

Wij kennen de meest verschrikkelijke dingen, van mensen die gezegd hebben van op hun sterfbed zelfs, van ik ben te slecht voor God om behouden te worden.

En dat klonk dan nog vroom ook. Dat je nog vroom bent om te zeggen dat je slecht bent om behouden te worden. En dat is een verschrikkelijke leer, terwijl de genade van God zo oneindig groot is.

Nou inderdaad, het is heerlijk om elkaar te bemoedigen dat die genade van God er is. En dat die genade van God er ook was in jouw leven, ondanks al het lijden.

Mooi van die poort, hè. Aan de ene kant van spijtelijk ingegaan, aan de andere kant. Ja, ja, oh ja. Oh ja, ja. Beslist. Ja. Lieve mensen, ik ga met jullie beginnen bij Malachi 2, wat ik heb toegezegd.

En ik wil graag eerst, voordat ik dat ga lezen, toch heel even kort iets zeggen over gisteren. We zijn gisteren begonnen, en we hebben natuurlijk nogal wat tijd moeten gebruiken om elkaar te laten zien waarom die profetie van Malachi geschreven moest worden.

En ook wanneer die profetie aansluit in de geschiedenis. En we hebben elkaar gewezen op het boek Nehemia, waar aan de ene kant een enorme opwekking was, niet alleen maar dat de tempel herbouwd werd, en niet alleen maar omdat de muren hersteld werden, maar ook een hele geestelijke opwekking.

Nou, u kunt die geestelijke opwekking lezen in de Hemia 8. Het is de moeite waard om dat te lezen, want er gebeuren geweldige dingen. Je zou er jaloers op worden en zeggen van, gebeurde dat maar weer in onze tijd.

Nou, we hebben gezien dat al die vreugde, die blijft niet bij één dag, maar die gaat de volgende dag, als de leiders bij Nehemia samen komen, verder.

En ze komen tot een heel lang gebed. Zelfs een vierde deel van de dag, lazen we, wordt er uit de Bijbel gelezen. Ze bestuderen die wetten van God.

En een vierde dag van de deel werd er gebeden. Nou, dat is heel wat, een hele lange tijd. Werd er gebeden. En naar aanleiding daarvan, wordt er dan een soort oorkonde opgesteld.

En onder die oorkonde, wordt dan het zegel geplaatst, van alle leiders, eerst en voor alle voorname mensen in Jeruzalem.

En dat houdt allemaal beloften in, die ze voor God op papier zetten, en uitspreken, en ondertekenen. Ze beloven dat.

En dan volgt daar het hele volk in mee. Die scharen zich allemaal achter de leiders. En zeggen, we zijn het er mee eens.

En om dat dan nog eens een keer te bekrachtigen, krachtigen, daar beloven ze zelfs de meest afschuwelijke dingen. En ze zeggen van, we verplichten ons, om ons hier aan te houden.

En dan zie je, dat een korte tijd later, dat Nehemia afwezig is, dat dat volk dan weer helemaal terugvalt, in die oude zonde, de zonde ook van de voorvaderen.

En dat er helemaal van die belofte God, niets meer terechtkomt. En dan staat er, en in die periode, van afval, was Nehemia zelf niet in Jeruzalem.

En dan komt hij terug, en dan pakt hij dat aan, op een wijze, dat je zegt, tjongejonge, is dat nou christelijk? Hij pakt Tobia op, Dora zei dat gisteren nog, en die sleurt hij uit het huis, als een huisraad, gooit hij de tempel uit.

Want die man had een mooi kamertje gekregen, in de tempel, terwijl hij dat helemaal niet hoorde. Dus Nehemia, die pakt dat keihard aan. Nou, als je dat vandaag zou doen in de kerk, als je het zo hard zou aanpakken, dan zou je zeggen, jongejonge, je hebt geen been meer om op te staan, want ze gooien jou eruit.

Ze draaien, maar wat zeg, gebeurt dat al. Dus wat dat betreft, leven we wel in een beetje andere tijd. En toch, zie je dan, dat ondanks al dat gebeuren, dat dat volk opnieuw weer afdrijft, en in die afschuwelijke zonde terechtkomt, dat dat hart van God huilt.

Dat hart van God jubelde mee, in het boek Nehemia, toen daar die opwekking was. Maar dat hart van God huilt, als hij ziet in Nehemia 9, hoe dat volk weer in de zonde terechtkomt.

Maar die last op dat hart van God, die blijft. En we hebben samen gezien, in Malachi 1, vers 1, dat die last bestaat, uit het feit, dat God zegt, ik heb je lief.

Je zou bijna zeggen, het is toch onmogelijk, dat die liefde van God, er altijd nog maar is. Dat volk heeft zo vaak gezondigd, en God blijft dat volk lief hebben.

Gelukkig kunnen we zeggen, tot op de dag van vandaag. En daar komen we straks wel op terug. Maar als je dat dan toepast op jezelf, dan zeg je ook, Heere God, nou heb ik al zo vaak gezondigd.

En met name die boezemzonde, die we allemaal wel kennen, die elke keer weer terugkomt, die zwakheden in je leven, dat je soms geen vrijmoedigheid hebt, om het weer te beleiden, en dat God zegt maar, kom nou maar.

Iemand zei eens letterlijk, als je je zonde beleidt, dan is dat alsof je dat, voor de eerste keer doet voor God.

Want alles wat al beleden is, dat is er niet meer. En als je dan tot God komt, dan wordt die zonde weer vergeven.

God heeft ons eerst lief gehad, en geweldig, als die liefde is beantwoord. En wat zien we dan? Dan zien we, dat God zijn last, op zijn hart, gaat delen, met Malachi, en ik heb u gezegd, de naam Malachi, betekent, bode, of engel.

Maar je kunt zeggen, dat ook de engelen, boodschappers, waren van God. En dat ze niets anders deden, dan alleen maar, de woorden van God ontvangen, en om die te spreken.

En we hebben elkaar, de vraag ook gesteld, zijn ook wij, boders van God? Zijn we open, naar de Heere, komen we in de stilte, en zeggen we, Heer, wat heeft u ons te zeggen?

Ik heb, zoveel voor te bereiden, voor zoveel studies, die ik mag doorgeven. En ik vind het zo geweldig, dat je je dan, eerst volledig, mag toevertrouwen.

En dat God je dan, in die stilte, zo aanspreekt. Je dingen, laat zien, die je soms nooit eerder, hebt gezien. Soms bepaalt God je ineens, bij één woordje, waardoor zo'n tekst, helemaal nieuw is, en dat je denkt, staat dat er nou?

Dat heb ik nou, honderd keer gelezen. Een voorbeeld, tijd geleden, las ik, in Psalm 23, hij leidt mij, door een dal, van diepe duisternis.

Ja, wie van ons, kent die tekst niet? En ineens, viel het, volle licht, op dat ene woordje, door. Hij leidt je, door, een dal, van diepe duisternis.

Dus je verdwaalt er niet, je blijft er niet in hangen, nou dat gevoel kun je wel eens hebben, nee, hij leidt je er door heen. Hij spaart je er ook niet voor, maar hij leidt je er door.

En dan valt dat licht, ineens, op één woord. En wat is het dan een zegen, dat je zo'n openbaring, van God, dat je dat dan ook weer mag, delen met andere mensen, vooral met mensen, die dan net door zo'n dal, van diepe duisternis heen gaan.

En zeggen, joh, maar één ding is zeker, je blijft er niet in hangen. Je verdwaalt er ook niet, maar je mag er, en je gaat er weer doorheen. Wij zijn zelfs, boders, van een blijde boodschap.

Wat het evangelie betekent, blijde boodschap. Nou, ik kan niet zeggen, dat Malachi nou zo'n blijde boodschap verkondigt.

Want wat hij verkondigt, dat ligt er niet om. Het is ook een oordeel van God. En we zullen ook dingen tegenkomen, dat je zegt, nou, dat komt ook, uit de mond van God.

Dat God, zelfs, ik ga dat zo met u lezen, de zegen, moet gaan veranderen, in een vloek. En die vloek komt niet van de duivel, die komt door God.

Alleen, u betekent, dat God, daar het volk moet, oordelen, vanwege, de ongehoorzaamheid. Maar je moet de moed hebben, om ook die dingen, te durven zeggen, die God, in zijn woord, zegt.

En dat is niet altijd, eenvoudig. eenvoudig. Dat word je ook niet altijd, in dankbaarheid aangenomen. Nee, je wordt er soms, ook nog, om, veroordeeld.

Nu, ik heb u gezegd, en daar eindig ik de inleiding mee, dat, Malachi, eerst, moet spreken, tot de leiders, tot de priesters.

En dat is het stukje, wat ik ook nog met u gaat lezen, want, dat loopt door, ook in het tweede, hoofdstuk. Daar gaat het nog, om het woord, voor de leiders, voor de priesters.

En leest u het maar mee, vanaf, hoofdstuk 2, vers 1. Staat er ook, heel duidelijk. Nu dan, u geldt, o priesters, deze aanzigging.

Indien gij niet hoort, en indien gij het, niet ter harte neemt, mijn naam eer te geven, zegt de heren, der heerschuilen, dan zal ik, onder u, een vloek zenden, en uw zegeningen, in een vloek, verkeer, veranderen.

Ja, ik heb ze reeds, in vloek veranderd, verkeerd, omdat, gij het niet, ter harte genomen hebt. Zie, ik zal uw nakroost, bedreigen, en vuil, op uw gelaten, het vuil, uw geesten, ja, men zal u daarheen, slepen, dan, zult gij inzien, dat ik u, deze aanzigging, gezonden heb, opdat, mijn, verbond, met Levi, besta, zegt, de heren, der heerscharen, mijn verbond, met hem, dus met Levi, was leven, en vrede.

Ik heb ze hem gegeven, tot godsvrucht, opdat hij mij zou vrezen, en voor mijn naam, beven. Betrouwbaar onderricht, in de wet, was in, zijn mond, dus in de mond van Levi, en ongerechtigheid, werd op zijn lippen, niet gevonden, in vrede, en in oprechtheid, wandelde hij met mij, en vele, bracht hij, van ongerechtigheid, terug, want de lippen, van de priester, bewaren kennis, en uit zijn mond, zoekt men onderricht, in de wet, want een bode, van de heren, de heerscharen, is hij.

Gij, evenwel, zijt van de weg, afgeweken, gij hebt, door het onderricht, in de wet, velen, doen struikelen, gij hebt, het verbond, van Levi, verdorven, zegt, de heren, de heerscharen, zo maak ik u, ook, tot verachten, en vernederden, voor het gehele volk, omdat gij mijn wegen, niet onderhoudt, en bij het onderricht, in de wet, de persoon, aanziet.

Nu, daar, eindigt eigenlijk, het gedeelte, wat, heel specifiek, gezegd wordt, door de priesters. Dat priestervolk, van Levi, die de priester Levi, moesten volgen, in zijn voetsporen.

En u, heeft het meegelezen, en gezien, dat God aan Levi, leven, en vrede had beloofd. En dat kunt u allemaal, in nummerie 11, kunt u dat lezen, hoe daar Levi, getrouw was, aan God, en alles, heeft gedaan, wat God hem, had opgedragen.

En het was de bedoeling, dat al die priesters, uit die stam van Levi, daar, die weg, van dat verbond, wat God met Levi, had gesloten, zouden volgen.

En wat gebeurde er? De zegen, zoals God dat ook al, tegen Mozes, had gezegd, dat de zegen, veranderen zou, in een vloek.

God had gezegd, als je dit doet, en dat doet, dan zal ik je zegenen, maar, als je dit en dat doet, dan zal ik je, vervloeken. En dan, stelt God, ook Israël, voor de keuze.

Nu, dat verbond, wat God sluipt met Levi, dat wordt in eerste instantie, dan ook, helemaal vervuld. En dat leven, en die vrede, heeft ook geregeerd, zolang Levi daar was.

Maar, de priesters, zijn afgeweken. Daarom staat er, zo duidelijk, in dat achtste vers, maar, gij oi even wel, zijt van de weg, afgeweken.

Gij hebt door, het onderricht in de wet, vele doen, struikelen. Terwijl ze juist, door dat onge, door, dat onderricht in de wet, velen, tot leven, hadden moeten leiden.

Dus, u ziet, dat er, zo'n enorme, verandering, heeft plaatsgevonden. En daar heb ik u ook, gisteren opgewezen, dat er niks nieuws, onder de zon is, want, ook in onze tijd, moet je, de leiders, van het vee, van de gemeente, blijven, controleren, of ze werkelijk, het woord, van God, werkelijk verkondigen, zoals God het, heeft bedoeld.

Ik vind het jammeren. En dit valt me elke keer weer op. Soms, dan vraag ik het wel eens, wie heeft er een Bijbel bij zich, wie leest er mee?

De mensen zijn er nog maar niet meer gewend, om de Bijbel mee te nemen, naar de kerk. Soms denk ik wel eens, als je een cursus Engels gaat volgen, dan neem je toch ook je Engelse boek mee?

En dan denk ik, als je naar de kerk gaat, dan neem je toch de Bijbel mee? Of nemen we gewoon maar kwakkeloos aan, dat het waar is, wat de voorganger te vertellen heeft, dat dat de waarheid is?

Iets van mensen, ik heb gisteren gezegd, dat het niets met wantrouwen te maken heeft, als je mee leest, dat wat de voorganger leest.

Want het gaat erom, dat iemand die leiding geeft, ook beproefd wordt, gecontroleerd wordt. Is het waar? Wat hij zegt. Ja, ik weet wel, dat een heleboel voorgangers, dat niet zo prettig vinden.

Maar dat ze zichzelf soms, zo heilig vinden, en zo volmaakt, dat ze denken, nou ja, ik verkondig de waarheid. Ik snap het niet, want je bent toch ook, als voorganger, een mens, die onbewust, in alle eerlijkheid, maar onbewust, kan menen, dat je de waarheid zet.

Terwijl het helemaal niet klopt, met het woord van God. En wat is het dan goed, dat mensen vanuit het woord, je kunnen laten zien, maar het is toch nog net even iets anders.

Ik moet er nou aan eens aan denken, het schiet ineens, bij me in mijn gedachte, dat wijle broeder Jan Kitsis vertelde, dat hij bij de oprichting van Campus Crusade voor Christ, een uitnodiging kreeg, om naar Canada te komen.

En, broeder Kitsis die dacht, nou weet je wat, daar ga ik naartoe. En er was een cursus, eigenlijk alleen maar voor jonge mensen, en hij zat daar als oude broeder, zat hij daartussen, maar hij was op de uitnodiging ingegaan.

En toen vroeg de cursusleider, of de mensen nu eens allemaal, uit hun hoofd, bepaalde bijbelteksten wilde opschrijven, die ze vaak gebruikten.

En broeder Kitsis, die moest dat ook opschrijven, en hij dacht, nou dat is een makkie. En hij schreef een aantal bijbelteksten, zomaar op, zomaar uit zijn hoofd. En toen moest hij zijn papiertje inleveren, en toen zei de docent, de leraar tegen hem, hij zei, nou broeder Kitsis, dat klopt niet zo erg wat je nou zegt, en wat je hebt opgeschreven.

Hij zegt, want wat je hier opgeschreven hebt, hij zegt, dat staat helemaal niet in de Bijbel. En broeder Kitsis zegt, maak het nou natuurlijk, staat in de Bijbel. Hij zegt, dat preek ik al jaren.

Nou zegt hij, zullen we het dan eens samen lezen. En het bleek, dat het er niet stond, zoals hij het leerde. En hij was zo beschaamd.

En hij zegt, hoe komt dat dan? Ja, je citeert soms teksten zo gemakkelijk uit je hoofd. En zo heel langzaam kan het zijn, dat je net een paar woordjes vergeet.

En dat sluipt er zomaar in. Wat goed als iemand je erop wijst, en tegen je zegt, van dat is wel een mooi tekst die je citeert, maar dat staat er niet zo.

Iedereen heeft correcties nodig. Met name de leiders. Waarom? Omdat de leiders onderricht moeten geven, dat mensen de weg van leven en vrede, het verbond van Levi, zullen leren kennen, en dat ze niet zullen struikelen.

Want hoeveel zullen er al gestruikeld zijn, door het onderwijs van de leiders. Een heel ernstig gedeelte. Dit gedeelte, wat we lezen, in Malachi 2, vers 1 tot 9.

Maar, het eindigt daar wel, met de boodschap, die gericht is, speciaal, tot de priesters. En nu gaan we, van hoofdstuk 2, vers 10, door, naar een ander onderwerp.

Want lieve mensen, dat andere onderwerp, dat is, dat de boodschap nu komt, niet tot de priesters, van het volk, maar, tot het volk zelf.

Nou is er één groot gevaar, en ik hoop dat het u op gaat vallen, als we het samen gaan lezen. Maar, het lijkt erop, en ik zeg dat met, een bepaalde klemtoon, het lijkt erop, als je het leest, of het volk, niet zo is, als de priesters.

Maar, het is bedrag. Leest u maar mee. Ik ga het u eerst voorlezen. Vanaf, vers 10. Hebben wij niet allen, één vader, hé, dat zeggen ze dus niet tegen God, maar daar komen ze zelf achter, heeft niet één God, ons geschapen, hé, het is dus geen, dialoog meer, zoals in hoofdstuk 1, tussen God, en de priesters, maar, ze praten er nu, met elkaar over, heeft niet één, God ons geschapen, waarom zijn wij dan, trouweloos, tegenover elkaar, en ontheidigen, het verbond, onze vader.

Judah is trouweloos geweest, en een gruweldaad, is bedreven, in Israël, en in Jeruzalem, want Judah, heeft het heidige des heren, dat hij lief had, ontheidigd, en heeft de dochter, van een vreemde, God getrouwd.

De heren roeien de man uit, spreken zelfs het oordeel uit, die zulks doet, wie hij ook zei, uit de tenten van Jacob, ook al brengt hij offer, aan de heren, de heer Schaar, in de tweede plaats, doet gij dit, gij bedekt met tranen, in het altaar, des heren, onder geweener gezucht, omdat hij zich, niet meer, tot het offer went, nog, het uit uw hand, aanneemt, als het hem, wel gevallig, en dan, zegt gij, waarom, omdat de heren, getuige geweest is, tussen u, en de vrouw, uw jeugd, aan wie gij, ontrouw, geworden, zijt, terwijl zij, toch, uw gezellin, en uw wettige vrouw, is, niet één, doet zo, die voldoende geest, bezit, want, wat, zoekt die ene, het zaad,

God, wees dan, op uw hoede, voor uw hartstocht, en dat men, niet, ontrouw, worden, aan de vrouw, zijn jeugd, want, ik, haat, de echtscheiding, zegt de heren, de God van Israël, en dat men, zijn gewaad, met geweldpleging, overdekt, zegt de heren, der heerscharen, daarom, wees, op uw hoede, voor uw hartstocht, en wees, niet, ontrouw, nu, lieve mensen, het tweede, deel, van het tweede, hoofdstuk, is dus, een nieuw onderwerp, het gaat, niet, gericht, naar de priesters, maar, het gaat, gericht, naar het volk, en wat zeggen ze, hebben wij, niet alle, één vader, heeft niet, één,

God, ons, geschapen, en dan, komt die vraag, waarom, zijn we dan, trouweloos, ze, gaan zichzelf, dus, die vraag stellen, waarom, zijn we dan, onheilige, als het gaat, om het verbond, en als je dat nou, zo leest, dan klinkt dat, alsof, het volk, je, berauw, toont, want het gaat, met zichzelf, overleggen, waarom, waarom, doen we dat dan, en ze gaan er over, nadenken, en dat is een vorm, van berauw krijgen, over, de zonde, die ze, hebben, gepleegd, maar lieve mensen, als je het nou, goed, leeft, dan is, dat niet, een berauw, wat leidt, tot bekering, maar, het is niet, meer, dan een, constatering, van een feit, meer niet, het is een, constatering, van een feit, we hebben toch, een vader, waarom, waarom, waarom doen we het, op zo, waarom, waarom, ontheidigen we dat nu, en waarom, uitblijkt nu, dat het alleen maar, een constatering is, van de omstandigheden, lieve mensen, omdat er, helemaal, geen, zonden, worden beleden, er wordt helemaal, geen, schuld, van beleden, van datgene, wat ze, ontdekken, en wat staat er dan, in vers 11, daar staat,

Juda is trouweloos geweest, een gruweldaad is bedreven, in Israël, in Jeruzalem, want Juda heeft het heidige, des heren, dat hij lief had, ontheidigd, hij heeft de dochter, van een vreemde god, gedrouwd, ik lees het met opzet, nog een keer, de heren roeien de man uit, die zulk iets doet, dus een constatering, wie hij ook is, dat moet gebeuren, uit de tenten van Jacob, en al brengt hij een offer, aan de heren, der heer schaar, heer, nou ik weet niet, hoe het in uw leven gaat, ik weet wel, hoe het in mijn eigen leven gaat, en wat kan je soms, tijdens de bredeking, ontdekken, geconfronteerd worden, met dingen, dat je zegt, dat is helemaal fout, in mijn leven, dat is niet goed, ik ontdek inderdaad, dat dat, een grove zonde is, en je zit onder de predeking, en je kan je soms doodschamen, en zeggen, verschrikkelijk, dat ik ontdekken moet, dat dat in mijn leven is, een constatering, constatering, van persoonlijke, zonden, waar komt er nou ook, een schuldbeleidenis achteraan, ga je nou, na de dienst, als je dat gehoord hebt, in je binnenkamer, en huil je daar, waar je mee geconstateerd bent, huil je dat uit, voor God, en zeggen,

God het is, helemaal verkeerd gegaan, in mijn leven, vergeet nooit, die man, die bij me kwam, naar de dienst, en die zei, de traan in zijn ogen, ik ben zo aangesproken, door de prediking, hij zegt, en ik moet u iets zeggen, wat ik nog nooit, tegen iemand heb gezegd, hij zegt, maar ik leef al twintig jaar, met een andere relatie, en mijn vrouw weet het niet, twintig jaar lang, ik zeg, hoe lang weet je dan al, dat het verkeerd is, toen zegt hij al twintig jaar, lieve mensen, je kunt, je kunt geconfronteerd worden, ook, ook in deze bijbelstudies, deze twee dagen, met dingen, waarvan je zegt, dat zit, helemaal fout, in mijn leven, maar de grote vraag is, wat doen we ermee, en dat gaat om, hele, persoonlijke, zonde, waar, is vandaag, de verootmoediging, verootmoediging, dat je onder tranen, je zonde, schuld, gaat beleiden, het is niet genoeg, om alleen maar te horen, hoe zondig je bent, en hoe je gefaald hebt, in je leven, het is ook niet genoeg, om er over te denken, en over te praten, met elkaar, en tegen elkaar te zeggen, van, tjonge jonge, maar hebben we nou, niet één vader, en, en, en, en waarom, waarom zijn we dan, trouweloos, waarom, waarom, doen we dat dan verkeerd, nou, het is wel goed, om erover te praten, maar wat gebeurt er daarna dan, er gebeurt, bij Israël, helemaal, niks, er komt, geen, verootmoediging, bij het volk, van God, het blijft, bij, een, constatering, dat gaat met persoonlijke, zonden zo, en dat gaat ook, als Nederlanders, met collectieve, zonden zo, je kunt praten over, het volk Israël, en daar is het tweede deel van, heb ik u net gezegd, een nieuw onderwerp, maar hoe gaan wij om, met de, collectieve, collectieve, zonden, in Nederland, laat ik het, laat ik het nog maar, een beetje dichterbij houden, wat, wat doen we met de collectieve, zonden, van de gemeente, van Christus, ja, we constateren het, we weten het, ik heb je verteld, van het interview, wat ik had, in, in, in Kiev, in de Oekraïne, mocht een uur, voor de radio spreken, ja, ja, maar die eerste twintig minuten, die waren het moeilijkste, de interviewer, die, heeft me twintig minuten gevraagd, over de situatie in Nederland, en die zei tegen me, van, mag ik je een paar vragen stellen, over Nederland, want ik, ik heb het alleen maar, van horen zeggen, maar ik ben blij, dat ik nu, tegenover een Nederlander zit, hij zegt, is het waar, hij zegt, dat er abortus in Nederland, gelegaliseerd is, ja, er waren zeven miljoen, luisteraars, in die uitzending, hij zegt, ja, dat is waar, hij zegt,

is het waar, dat homofielen, hun huwelijk, sluiten, als homofielen, en dat laten in, zegenen, in de kerk, ik zeg, ja, dat is waar, hij zegt, is het waar, zegt hij, dat in Nederland, één op de drie, er echt scheiding aangaan, ja, dat is waar, hij zegt, is het waar, zegt hij, dat jonge mensen, die wederom geboren christenen zijn, al voordat ze trouwen, samen naar bed gaan, ik zeg, ja, dat is waar, hij zegt, dan heb ik nog maar één vraag, en zeg, wat doen jullie daar dan aan, als wederom geboren christenen, nou, daar zit je dan, en ik heb maar heel eerlijk, gezegd, omdat me dat zo verschrikkelijk, heeft aangesproken, dat toen jaren geleden, in de regering van Nederland, daar een voorstel werd gedaan, voor legalisering, van abortus, dat we alle christenen, in Nederland, hebben opgeroepen, om samen te komen, in alle kerken, in Nederland, om samen te bidden, misschien was u er wel bij, ik was er samen, met professor Velema, in de kerk, in Apeldoorn, en ik vergeet het nooit, de kerk, die is al barstens vol, mensen die waren allemaal gekomen, om te bidden, zodat dat voorstel, in de kamer, afgebezen zou worden, want je moest er toch niet aan denken, dat een kind, gedood zou worden, in de moederschool, en wat een blij nieuws, de volgende dag, er was één stem meer, tegen dat voorstel, en ze werd afgewezen, de legalisering van de abortus, ging niet door, totdat iemand, een jaar later, dat voorstel, weer indiende, en wat deden we, we nodigden al die christen, die we hadden uitgenodigd, in Nederland, die nodigden we weer uit, want u zeiden, u weet, wat God gedaan heeft, verleden jaar, door één stem, heeft God dat tegengehouden, dat dat verschrikkelijke, van de abortus, niet door zou gaan, en dat kinderen, niet gedood zouden worden, in de moederschoot, en we riepen de mensen op, om te komen, ja ja, we waren weer, in de Julianenkerk, in Apeldoorn, daar zat nog niet, voor de hel vol, en toen kwam het nieuws, de volgende dag, er was één stem meer, dat de abortus, gelegaliseerd zou worden, en honderdduizenden kinderen, zijn in ons land, uit de moederschoot, getrokken, en gedood, en gedood, we constateren, we constateren, wel, de zonde, we constateren, wel, hoe verschrikkelijk, goddeloos, het is in Nederland, dat we in Nederland, zelfs vertegenwoordigers hebben, die we naar het buitenland sturen, om vooral de homofilie, te programmeren, en te zeggen van mensen, het is schandalig, dat die vrijheid, er nog niet is, en we sturen Nederlandse, vertegenwoordigers, naar het buitenland, om de zonde, te importeren, zou je bijna zeggen, dat doet Israël, in de dagen van Malachi,

oh ja, het lijkt erop, of er wat veranderd is, en ze praten erover met elkaar, en ze zeggen, ja, waarom doen we dat toch, waarom maken we van het heilige, iets onheilig, en ze snappen het, zelfs niet, maar er komt geen, verhoudmoediging, er komt geen, beleidenis, van zonde, dan laten we het alsjeblieft, eerst toepassen, op ons eigen leven, en zeggen van, hoe is het in mijn leven, dat als ik word aangesproken, door het woord van God, ja, wat doe ik er dan mee, ga ik dan, onder tranen, alleen maar het altaar, als het ware nat maken, en zeggen van, oh ja, ach, we wenen, maar het lied zegt, niet uw tranen, gebeden, bekering, berauw, ach, je kan op een gegeven moment, uiterlijk, zo bewogen zijn, je kan erom huilen, je kan allerlei dingen doen, maar is het een werkelijke, verootmoediging, en een schuldbeleidenis, die noodzakelijk is, wat zegt God,

God zegt zo duidelijk, en u kent die tekst, allemaal, want je hoort hem door iedereen noemen, God haat, de echtscheiding, en we weten allemaal, dat het staat in het boekje Malachi, en we halen het zo vaak aan, en we zeggen tegen mensen, die in zo'n situatie zitten, joh, maar je weet toch wel, God haat de echtscheiding, ja, ja, en wat hoor je, je hoort alleen maar getallen, één op de drie, komt in echtscheiding terug, natuurlijk zijn er situaties, waarvan je zegt van, tjonge jonge, kan iemand wel verder, ik heb ontdekt, dat het, alleen maar een loze uitspraak is geworden, dat mensen heel makkelijk zeggen, waar twee zijn, hebben twee schuld, maar ik geloof er geen fluit van, ik ben er in de praktijk wel achtergekomen, dat die uitspraak helemaal niet klopt, dus ik denk aan die vrouw in Ermelo, die dat 25-jarig huwelijksfeest vieren, een verschrikkelijk uitgebreid feest, de hele familie was uitgenodigd, er was zo'n geweldige stemming, zo'n blijdschap, alleen toen ze de volgende ochtend wakker werd, lag er een bliefje op het aanrecht, ik ben weg, en ik kom niet meer terug, want ik heb al tien jaar een ander, waar twee zijn, hebben niet altijd twee schulden, ik heb geleerd om scheiding te maken, tussen echt scheiding, waar wel twee schulden hebben, en mensen die puur verlaten zijn, verlaten worden, daar kan je niks tegen doen, als je verlaten wordt door iemand, ja je kan iemand moeilijk vastbinden aan de stoel, en je zegt blijf, alleen jij als gelovige, als kind van God, mag nooit scheiden, de ongelovige mag werken, als kind van God mag je nooit scheiden,

God haat, de echt scheiding, en we weten het, maar lieve mensen, laten we heel eerlijk zijn, dat wat God haat, dat behoren toch ook wij te haat, maar het zijn voor ons vaak, niet meer dan getallen, een constatering van feiten, en waar is de, vroodmoediging, weet je, we leven in, een wereld vandaag, waar de zonde, zo hoogte heeft hier, en waar dat woord van God, zo krachteloos wordt, als ik zo'n woord alleen al lees, ik noem dat als voorbeeld, uit Jacobus 4, vers 4, waar staat, over spedigen, weet gij niet, dat de vriendschap, met de wereld, vijandschap, tegen God is, wie dus een vriend, der wereld wil zijn, wordt met de daad, een vijand van God, nou als je kijkt, in de gemeente van Christus, en we hebben een grote, collectieve schuld, net als in Israël, en wat zien we vandaag, daar waar de gemeente van Christus, een lichtend licht, zou moeten zijn, dat de Heer Jezus, zelfs, zijn titel, mag ik het zomaar noemen, overdraagt, naar zijn hemelvaart, naar zijn lichaam op aarde, de gemeente, en tegen ons zegt, gij zijt het licht, de wereld, gij zijt het zou, de aarde, wij, behoren dat licht, de wereld te zijn, en wat is er gebeurd, die wereld, is heel langzaam, in de gemeente, terecht gekomen, en het lijkt wel, of er meer wereldse zaken, in de gemeente, zich vandaag afspelen, dan dat het woord, van God, nog straalt, en schijnt, in de gemeente, van de Heer Jezus Christus.

Nu, we lazen gisteren, in Matthäus, sorry, in Malachi 2, vers 2, gij bedekt, met tranen, het altaar des Heren, onder geween en gezucht, omdat hij zich, niet meer, tot het offer went, nog, het uit uw hand, aanneemt, als hem wel gevallig, en ze zeiden, waarom?

Nou, in het gedeelte, wat we nu hebben gelezen, wordt die vraag, ook gesteld, alleen, naar God, en ze stellen die vraag, onder elkaar, waarom, zijn we zo?

Het is natuurlijk, een goede zaak, dat mensen, dat gaan doen, die vraag, niet alleen maar, tegen God zeggen, Heer God, nou huilen we zo, en we komen bij uw altaar, en waarom neemt u dat niet aan?

Maar nu gaan ze die vraag, bij zichzelf stellen, en dat zou ik ook willen, dat dat, dat dat gebeurt ook, in deze dagen, dat, dat er die vraag, bij ons komt, en zeggen van, waarom ben ik nou, eigenlijk, zo?

Weet je, dan merk je, op een gegeven moment, dat je gaat zeggen, van, wat de mensen zeggen, in dit hoofdstuk, en ze zeiden, waarom?

Vers 15, omdat ze wisten, dat God de ontrouw, van het huwelijk, had gezien, en wat staat er dan, in vers 15, niet één doet zo, die voldoende geest, bezit, want wat zoekt, die ene, het zaad, God, waarom doe ik zo?

Als ik voldoende geest, bezit, dan doe ik niet zo. Als ik me bezighoud, waar God zich mee bezighoudt, dan ben ik bezig, met het zaad, van God, met andere woorden, dan ben ik bezig, met datgene, wat God wil.

Zo was het in, Matthäus, sorry, zoals het toont, in Nehemia 9, dat God zegt, zeg het maar opschrijven, ga het maar opschrijven, datgene, wat ik heb gezegd, dat je moest doen, dan zet je handtekening, de maronne, wees maar concreet, accepteer alleen maar, dat wat ik geaccepteerd heb, wat ik heb voorgeschreven, ja, dan is het anders.

En dan komt hij die boodschap, dat ze zeggen, ja, God heeft onze ontrouw gezien, God wist het. En dan breekt die genade door, en dan staat er niet, één doet zo, die voldoende geest bezit, want, wat zoekt, die ene, het zaad, God.

En wat is er, een ongelooflijk groot wonder, lieve mensen. En ik kan het niet anders uitdrukken, maar is het toch een groot wonder, dat die genade, die genade van God, er nog altijd is.

En dat die genade van God, nog levensgroot aanwezig is, ook in onze tijd. Daarom vond ik het zo mooi, dat we gisteren konden beginnen, dat God een last op zijn hart heeft.

En dat die last bestaat uit het feit, dat God zegt, en toch, ik heb jullie lief. Wat je ook gedaan hebt, wie je ook bent, hoe je je ook gedragen hebt, die liefde van mij, die maak je niet stuk.

Die liefde van mij, die kan je niet wegnemen. Die liefde is zo sterk, dat die naar jullie uit blijft gaan. En die liefde, die wordt uiteindelijk, ik kom er zo op terug, die wordt uiteindelijk geopenbaard, in dat zaad God.

En wie is het zaad God? Dat is Jezus Christus, de grote verlosser. Nu, lieve mensen, wat gebeurt er in het boek Malachi?

En dat is zo kostbaar, om dat te ontdekken, namelijk, dat God niet alleen maar spreekt, tot de priesters, en dat God niet alleen maar spreekt, tot het volk, maar dat God ook spreekt, tot het overblijfsel, van Israël.

Want uiteindelijk, komt er een overblijfsel, van Israël, dat ook dat zaad, van God, zoekt.

Die ook die geest, van God hebben, en die zeggen van, maar, we willen niet ontrouw zijn, we willen, aan God, toegewijd zijn.

Ondanks het feit, dat dat volk afdwaalt, zijn er joden, die tegen de stroom in gaan, en die dat woord, wel serieus nemen.

Wat zei Mozes, dan we moeten de meerderheid, in het kwade niet volgen. Ja, maar als je dat niet doet, dan ga je tegen de stroom in, en u moet in de Kalverstraat, in Amsterdam, eens tegen de stroom in gaan lopen.

Nou, je krijgt van die een zet, en van die een zet, en van die een schop, en zeggen, joh, ga aan de andere kant lopen, dat is geestelijk ook zo. Als je tegen de stroom ingaat, ja, dan krijg je nou eenmaal, een zwaar leven.

Nou, wat gebeurt er? Ik noem het alleen maar als voorbeeld, want ik kan het natuurlijk niet allemaal, gaan behandelen. Maar, neem nou de hele geschiedenis, van de gemeente van Christus, beschreven in openbaring 2 en 3, dan begint het toch in Evese al.

De eerste gemeente, die God noemt, als beeld van de gemeente, en hij er moet positieve dingen noemt, alleen je zegt van, maar dit heb ik tegen u.

Je hebt je eerste liefde verzaakt. En wat zie je dan, en nogmaals, ik kan het niet allemaal behandelen, maar als je nou die zeven gemeenten, in Klein-Azië gaat bestuderen, dan zie je niet een opgaande lijn, van toewijding, maar je ziet een devaluatie.

Je ziet dat het in de gemeente van Christus, steeds meer naar achteren gaat, steeds meer naar beneden gaat. En het eindigt in de gemeente met, laodicea, laodicea, waard ge mij heet, of waard ge mij koud, maar om het gelauw zijn, zal ik u uit mijn mond spuren.

Dus één gemeente, van de zeven, die nog iets laat schitteren. En het is te vergelijken, met het overblijfsel in Israël, dus de gemeente van Philadelphia, die bewaard zal worden, in de uren der verzoeking.

Het is bijna de uitkoren deel, van die gemeente. Waarom? Omdat er zoveel in de gemeente is, wat alleen maar schijnheilig is, wat alleen maar constateringen kent, van zonden, en van gebreken, maar nooit komt, tot beleidenis, tot verootmoediging.

Met andere woorden, die nooit komen tot bekering. Ik ken mensen, die zo religieus zijn, zo oprecht, zo eerlijk. Alleen jammer, ze zijn nooit wedergeboren.

Het is, dat je soms voorbeelden ziet, van mensen, dat je zegt, tjongejonge, wat een voorname christenen. En als je praat, over de geloofzekerheid, en de wedergeboorte, ja, dat kennen ze niet.

Iemand kan zich, zo christelijk voordoen. Maar de grote vraag, is die christen? Je kunt zelfs genieten, van de zegeningen, van God.

En dat toch buitenstel. Lieve mensen, je kon horen, en je kunt horen, bij het volk Israël. dat wil niet zeggen, dat je behouden bent, omdat je Jood bent.

Wat behouden wordt, van het Joodse volk, is een overblijfsel. Alleen dat overblijfsel, wordt gans Israël genoemd.

Als u dat bestudeert, in Sifania 3, wat ik u kan aanraden, dan leest u daarover, het overblijfsel van Israël. en een straal.

En dat bewaart God. Nu, lieve mensen, we gaan naar het derde hoofdstuk. Het derde hoofdstuk, van Malachi.

Malachi. Want ik heb u beloofd, twee hoofdstukken te behandelen. En het derde hoofdstuk, van Malachi, blijkt dat het weer, een andere inhoud heeft.

Een nieuwe inhoud. En ik zeg het u maar vast, die nieuwe inhoud, gaat niet over de priesters. En die nieuwe inhoud, gaat niet over het volk Israël.

Maar die nieuwe inhoud, gaat over het overblijfsel, van Israël. Alleen, dat overblijfsel van Israël, gaat tegen de stroom in.

En het overblijfsel van Israël, zal beproefd worden. Op een manier, waarvan je zegt, hoe is het mogelijk?

Maar die beproeving is noodzakelijk, om erachter te komen, of het puur is, of het echt is, of het niet alleen maar een constatering is, van weten dat je zondigt, maar waar die zonde uit je wordt weggenomen.

Daarom is dat derde, zo ontzettend belangrijk. Ik lees toch nog even, dat zeventiende vers, dat dat perikopje daarmee begint. Gij vermoeit de heren, met uw woorden, en dan zegt gij, waarmee vermoeien wij hem?

Doordat gij zegt, ieder die kwaad doet, is goed in de ogen des heren, en aan hen, heeft hij een welgevallen. Waar is anders, de God van het recht?

Nu, het is altijd nodig, om elkaar op het oordeel te wijzen. Maar dan begint, dat derde hoofdstuk. Wat staat er dan?

Ik ga het u eerst weer lezen. Zie, ik zend, mijn bode, die voor mijn aangezicht, de weg bereiden zal. Plotseling, zal tot zijn tempel komen, de heren, die gij zoekt.

is een belangrijke tekst, komen we straks op terug. Namelijk, de engel des verbonds, die gij begeert. Zie, hij komt, zegt de heren, de heer scharen.

doch, wie kan de dag, van zijn komst verdragen, en wie zal bestaan, als hij verschijnt? Want, hij zal zijn, als het vuur, van de smelter, als het loog, van de blekers.

Hij zal zitten, het zilver smeltend, en reinigend. Hij zal de zonen, van Levi reinigen. hij zal hun lauteren, als goud, en als zilver, opdat ze de heren, de gerechtigheid, in gerechtigheid, een offer brengen.

Dan zal het offer, van Juda, en van Jeruzalem, de heren, aangenaam zijn, als in de dagen, van oud, en als in vroegere jaren.

Ik zal, tot u ten gerichte naderen, ik zal een snelle aanklager zijn, tegen de tovenaars, tegen de echtbrekers, tegen de mijnedigen, tegen hen, die het loon, van de daglonen drukken, weduwe en wees verdrukken, en de vreemdelingen, terzijde dringen.

Maar mij niet vrezen, zegt de heren, de heer Scharen, en dan komt er een oproep, tot bekering. Voorwaar ik de heren ben niet veranderd, en gij kinderen van Jacob, zijt niet verteerd, van de dagen uwe vader af, zijt gij afgeweken, van mijn inzettingen, en hebt ze niet onderhouden.

Keer terug tot mij. Dan zal ik tot u terugkeren, zegt de heren, de heer Scharen. En dan zegt gij, in welk opzicht moeten wij terugkeren?

Mag een mens God beroven? Toch berooft gij mij. En dan zegt gij, waarin beroven wij u? In de tiende, en in de heffing, met de vloek, zijt gij vervloekt, en mij berooft gij, gij volk, in zijn geheel.

Breng de gehele tiende, naar de voorraadkamer, opdat er spijzen zij in mijn huis. Beproef me toch, daarmee, zegt de heren, de heer Scharen.

Of ik dan niet voor u, de vensters, van de hemel zou openen, en zegen, in overvloed, over u uitgieten.

Dan, zal ik u, ten goede, de voor u, niet zonder vrucht zijn. Zegt de heren, de heer Scharen. En alle volken, zullen u gelukkig prijzen.

Omdat gij een land, van welbehagen zijt, zegt de heren, der heer Scharen. Vermetel zijn uw woorden, over mij, zegt de heren.

En zegt gij, wat hebben we dan, onder elkaar, over u gesproken? Gij zegt, nutteloos is het, God te dienen.

Wat voor gewin, geeft het, dat wij zijn geboden, onderhouden. En dat wij, in rouw gaan, voor zijn aangezicht, voor de heren, de heer Scharen.

En nu, de prijzen, de overmoedigen, gelukkig. Niet alleen worden ze gebouwd, terwijl ze goddeloosheid bedrijven, maar ook verzoeken zij God, en ze ontkomen.

Ik zeg het nog een keer, dit gedeelte, is weer een nieuw onderwerp, het is niet gericht, op de priesters, tuurlijk is het ten dele, gericht op heel Israël, maar er gaat iets gebeuren, met het overblijfsel, van Israël.

Ik weet niet of het u opgevallen is, maar in hoofdstuk 2, bij de priesters, lazen we, dat zij ontrouw werden, aan het verbond, van Levi.

En dan ging het om de priesters. Maar hier spreekt God, en u kunt dat, heel duidelijk lezen, in dat derde vers, aan het einde, van het derde vers, daar staat, hij zal zitten, het zilversmeltend, en reinigend, hij zal de zonen, van Levi, reinigen.

Dat zijn niet de priesters, dat zijn het volk, dat zijn de zonen, van Levi. Dat is dat deel, wat wel trouw, zal zijn, en blijven, aan het verbond, van Levi.

Alleen, die zullen, gelouterd worden, als in het vuur. Waarom, beproeft, God.

Ik weet niet of u, ooit, wat eens een studie hebt gemaakt, in de Bijbel, over het verschil, tussen verzoeking, en beproeving. Nou, dat ligt, verschrikkelijk dicht, bij elkaar.

En dat je soms, ook niet weet, van, ja, is het nou van de duivel, want God verzoekt niet. Of, of is het nou, van de Heere God, want die beproeft.

Nou, soms weet je het niet. Soms, kan je dat alleen maar weten, als je kijkt, naar het resultaat, wat eruit voortkomt.

Wat is het doel, van verzoeking, van Satan? Dat is, om ons te brengen, in de, onafhankelijkheid, van God.

Met andere woorden, wees nou maar jezelf, ga nou maar je eigen weg, doe nou maar je eigen wil, God zegt dat wel, maar ja, je kan dat wel constateren, maar, doe dat nou maar niet.

Nou, dat deed het volk. Verzoeking is ervoor bedoeld, om je los, te maken, van God. En de duivel, sluit altijd, eerst aan, bij je gevoel, dan sluit die aan, bij je verstand, en dan sluit die aan, bij je wil, en dan zegt van, joh, laat God afvaren, waar is God nou, moet je kijken in de wereld, met alle ellende, moet je kijken, je bidt wel, je maakt zelfs het altaar vol, met tranen, en je hebt het al zo vaak beleden, maar het helpt allemaal toch niet, waar is God, hij hoort je toch niet, dat zijn allemaal verzoekingen, en de duivel wil maar één ding, en die wil je losmaken van God, maar God beproeft, en die beproeving is, is niet te onderschatten, want God zegt, ik doe dat, als de zilversmit, ik breng je in het vuur, ik zal je louteren, ik zal je reinigen, en waarom beproeft God,

God beproeft ons maar om één reden, en dat is om ons afhankelijk, te maken van hem, God beproeft, en neemt soms alles bij je weg, om te laten zien, of je nog op hem blijft vertrouwen, nou, als u het hele boek Job leest, dan wordt hem alles afgenomen, alles, en waarom beproeft God Job, ja, hij gebruikt de duivel ervoor, maar het is een beproeving van God, want God had tegen de duivel gezegd, tot zover en verder niet, en God beproeft Job, waarom, omdat God zeker wil weten, om tegen de duivel te kunnen zeggen, van, hij verlaat me niet, dan neem ik alles van hem aan, en God heeft maar één doel met beproeving, en dat is, of het waar is, wat je zegt, dat je gelooft, en wat gaat God doen met Israël,

God gaat dat volk beproeven, als een zilversmit, en hij brengt ze in het vuur, en dat is noodzakelijk, dat kan niet anders, want je kunt het wel zeggen, en ik zeg het nog een keer, je kunt het wel constateren, maar als je er niks mee doet, dan heeft het geen uitwerking, dat betekent lieve mensen, dat het overblijfsel van Israël, in een verschrikkelijke moeilijke tijd terecht komt, een tijd van vuur, een tijd van beproeving, en dat hele gedeelte, dat spreekt je zo aan, maar hij zegt dat, tegen de zonen van Levi, dat betekent, dat hij dat zegt tegen mensen, die beloven dat ze trouw zijn, die beloven, dat ze vast willen houden, aan dat woord van God, en die zeggen, ik wil dat niet alleen maar weten, maar ik zal het ook doen, en God zegt dan, zal ik je beproeven, en als ik je beproefd heb, en je hebt de proef door staan, nou, dan mag je één ding weten, dan verandert de vloek, in zegen, en dan wordt die zegen van God, zo overvloedig, en dan komt daar die geweldige, en dat is, laten we dat niet vergeten, lieve mensen, dan komt daar een oproep tot bekering, met andere woorden, dat volk is zo afgedwaald, en God zegt, kom nou toch, denk er nou toch over na, bekeer je toch, van die zonde, in je leven, uitnodiging door bekering, en wat een wonder, dat die uitnodiging, van bekering, lieve mensen, er nog altijd is, wat zegt,

Malachi 3, vers 1, zie ik, zend mijn bode, die voor mijn aangezicht, de weg bereiden zal, nou, die bode was, de Heer Jezus nog niet, dat was nog niet de Messias, maar die bode, die de weg recht zou maken, en die weg zou voorbereiden, dat was Johannes de Doper, 400 jaar, heb ik gezegd, ligt er tussen het oude, en het nieuwe testament, 400 jaar, heeft men moeten wachten, voordat die belofte, hier in Malachi 3, vers 1, in vervulling gaat, maar hij gaat in vervulling, want, plotseling is daar een profeet, gekleed, in een, een kameelharen mantel, en hij eet springkane, en honing, een helevoudig iemand, je moet er naartoe, en hij is bij de Jordaan, en als dat stelletje mensen, dan daar komt, bij Johannes de Doper, en ze horen zijn prediking, dan zijn er wij, die er niks van moeten hebben, die keren hem terug toe, en anderen luisteren, en anderen doen, wat Johannes zegt, en ze bekeert u, dat koninkrijk,

God is nabij, en wat ondergaan ze dan, dan ondergaan ze, let u er goed op, de doop, de doop, van bekering, en de doop, van bekering, is je bekering, is je overgave, aan God, een volkomen overgave, dat is tot bekering komen, en wat nodig was, met dat Joodse volk, als voorbereiding, voordat de Messias kwam, dat was dat ze gereinigd, en gezuiverd, en gelouterd zouden worden, om werkelijk te tonen, dat zij, geloofden, in de Messias, Messias, ik heb het u gezegd, dat ik erop terug zou komen, wat we lazen, dat, even kijken, waar dat stond, vers 1, ik zend mijn bode, die voor mijn aangezichten, wegbereiden zal, plotseling, zal tot zijn tempel komen, de Heere, die gij zoekt, namelijk, de Engel, de Zesverbonds, die gij begeert, zie jij, komt, zegt de Heere, de Heerscharen, en je zou de vraag kunnen stellen, begeerde Israël dan, dat hij komen zou, dat volk, wat zo afgedwaald was, jazeker, het Joodse volk begeert, tot op de dag van vandaag, dat de Messias komt, er leeft zo'n Messias verwachting, alleen, dat volk in die dagen, verwachtte, dat als de Messias, zou komen, dat de Messias, dat koninkrijk, zou oprichten, en Israël zou verlossen, van alle ellende, waarin ze zaten, alleen, dat gebeurde niet, waarom niet, nou, we kennen de tekst, allemaal wel,

Johannes 1, vers 11, hij kwam, tot het zijne, en de zijne, hebben hem niet aangenomen, ja, waarom niet, ja, je zou menselijk kunnen zeggen, hij werd niet geboren, in een paleis, in Jeruzalem, hij werd geboren, in een stal, in Bethlehem, hij werd niet gekomen, hij, hij was niet gekomen, om zich te laten, dienen, als een koning, en ze verwachten, een koning, ze verwachten, een Messias, gehoord, en wie kwam er, er kwam iemand, die zich niet, niet, dienen, maar die zelf kwam, om te dienen, en die kwam, om zijn leven te geven, zodat, veden gered, en verlost zouden worden, en hij kwam, tot het zijne, heel eenvoudig, zoals we dat zingen, in een lied, hij kwam, tot ons, zo, heel, gewoon, hij was, zo, gewoon, er viel helemaal niet op, hij had nog gedaan, nog luisteren, en Jezaja, geeft een hele beschrijving, hoe die eruit zag, zeiden, ja, kom nou, we willen niet, dat hij koning wordt, over ons,

Jezus, wie is hij, ja, ze begeerden, wel, dat hij komen zou, maar niet zoals hij kwam, en de zijne, hebben hem, niet, aangenomen, maar daarom, lieve mensen, was er wel een begeerte, dat hij zou komen, tot zijn tempel, en die begeerte, dat hij zou komen, tot zijn tempel, die is er nog altijd, en die zal ook komen, en die zal ook komen, voor wie, ja, voor het overblijfsel, van Israël, dat Malachi, niet spreekt, over de komst, van Christus, dat de gemeente, zal worden opgenomen, hem tegemoet, zal gaan, in de lucht, ja, dat was een verborgenheid, in het oude testament, dat vind je niet, in het oude testament, dat was een geheimenis, wat God aan, de apostel Paulus, heeft geopenbaar, daar spreekt Malachi, niet over, maar we weten wel, wat er gebeurd is, en God dank, weten wij dat, en ik hoop dat we er allemaal bij horen, dat wij, die boodschap, gekend hebben, van Johannes de Doper, en dat die boodschap, van Johannes de Doper, klonk, toen daar een paar discipelen, van Johannes de Doper, want die had ook discipelen, die had ook gelijk volgelingen, de Heer Jezus, aan ziet komen, dan, dan, dan, dan zegt hij tegen de discipelen, die hem volgden, joh, zie het lam gods, met andere woorden, joh, je moet mij niet volgen, je moet het lam gods gaan volgen, en hij wijst op, de Heer Jezus, die gedoopt wordt, door Johannes, in de Jordaan, waarom, om aan alles, te voldoen, wat God had, voor, geschreven, gelukkig, dat er staat, in Johannes, 1 vers 12, toch allen, die hem hebben aangenomen, is die macht gegeven, om kinderen gods te worden, en dat daar, de gemeente, van Christus, ontstaat, dat is niet Israël, maar is ook niet het overblijfsel, van Israël, dat is de gemeente, van Christus, alleen het geweldige is, bij de gemeente, van Christus, horen heidenen, en er horen joden, en er horen iedereen bij, die behoort, tot het geloof, die wederom, geboren is, en die door godsgenade, een kind, van God, is geworden, maar, de geschiedenis, houdt niet op, als de gemeente, van Christus, wordt thuis, gehaald, ik geloof, dat dan pas, de grote verdrukking, begint, en waarom, geloof ik dat, we dragen, als gemeente, de naam, dat we, het licht, der wereld, zijn, en lieve mensen, de duisternis, van de grote verdrukking, kan nooit komen, zolang het licht, er nog is,

Paulus zegt, je weet wel, wat de antichrist, tegenhoudt, nou dat zijn wij niet hoor, met z'n allen, die de antichrist, kunnen tegenhouden, maar dat is wel, de heilige geest, in ons, die de antichrist, kan tegenhouden, alleen als de gemeente, van Christus, wordt opgenomen, dan zal ook, de gemeente, terugkeren, naar de hemel, sorry, de heilige geest, terugkeren, naar de hemel, want alleen, wanneer de heilige geest, de gemeente, meeneemt, Christus tegemoet, zal het licht, der wereld, uit de wereld, weg zijn, en zal de duisternis, binnentreden, we zijn het, zout, der aarde, en zout, houdt het verderf, tegen, zodra dat zout, weg is, kan pas, dat bederf, dat verderf, komen, die grote, verdrukking, en waarom, is die grote, verdrukking, nodig, grote, verdrukking, is nodig, om het volk,

Israël, te smelten, en te beproeven, als ze werkelijk, God trouw zijn, als ze werkelijk, door die grote, verdrukking heen, God, zullen, aanbidden, lieve mensen, wat een wonder, dat er een oven, blijft, zo is, het is waar, dat, als daar staat, plotseling, zal hij, tot de tempel, komen, de heren, dat het natuurlijk, en dat begrijpt u, een hele aparte, bijbelstudie is, als we, zouden gaan praten, over, ja, maar, om welke tempel, gaat het nou, eigenlijk, want, er wordt zoveel, over tempels, gesproken, in de Bijbel, dat je kunt zeggen, ja, om welke tempel, gaat het nou, als daar staat, dat hij, plotseling, tot de tempel, zal komen, de heren, nou, we weten allemaal, om het maar, in vogelvlucht te vertellen, we weten allemaal, dat, toen de tempel, van Salomo, gebouwd werd, toen kwam, de heerlijkheid, van God, uit de hemel, en die vulde, de hele tempel, van Salomo, en zelfs zo, dat daar, de dienstknechten, niet hun werk, meer konden doen, ze kunnen zelfs, niet meer blijven staan, staat er, vanwege de heerlijkheid, des heren, en de heerlijkheid, van God is er, en de zonde, onder Israël, neemt zo hand over hand toe, dat Ezekiel, ziet, dat de heerlijkheid, van God, zich terugtrekt, uit de tempel, van Salomo, en God, trekt zich, terug, en de tempel, van Salomo, verdwijnt, die, die verdwijnt, lieve mensen, daar blijft, niks meer, van over, en wat gebeurt er dan, ja, dan komt het volk terug, uit de 70-jarige, ballingschap, waar we het gisteren over hadden, en die gaan dan, een eigen tempel bouwen, tuurlijk, een tempel, die hersteld wordt, en je leest nergens, dat God, in die tempel, gaat wonen, die tempel, wordt gebouwd, en er komt een herstel, van het offer, en het zijn geweldige dingen, die er in Jeruzalem, gebeuren, die tempel, die wordt ook verwoest, door Herodes, in de dagen, van de Heer Jezus, na de Heer Jezus, en er blijft niks meer, van die tempel over, en wat gebeurt er dan, als die tempel verwoest wordt, in Jeruzalem, ja, dan is er weer, een nieuwe tempel, en die nieuwe tempel, is natuurlijk, in de eerste plaats,

Christus zelf, maar ook, alle, die, van Christus, zijn, Paulus schrijft, aan de gemeente, van Korinthe, of weet je het niet, of weet je het niet, dat je een lichaam, een tempel, van de heilige geest is, en dat je niet, van jezelf bent, dat je gekocht bent, dat je betaald bent, verheerlijk, dan God, met je lichaam, de tempel, van God, waarin hij woont, omdat de heilige geest is, uitgestort, in ons hart, dat zijn wij, die wederom, geboren zijn, alleen denk ik wel eens, Paulus, waarom vroeg je dat nou, aan de gelovigen in Korinthe, notabene, tot drie keer toe, vraagt hij het, in 1 Korinthe 6, weet je het niet, weet je het niet, weet je het niet, dat je, lichaam, niet meer van jezelf is, dat je gekocht bent, dat je betaald bent, en dat je lichaam, het tempel is, van de heilige geest, waarom vraagt Paulus dat, nou, ik denk, dat hij dat vraagt, omdat hij zo bitter weinig ziet, in de levens, van de gelovigen, van de vervulling, met de heilige geest, het wordt niet zichtbaar, de vervulling, met de heilige geest, wordt niet zichtbaar, bij de gelovigen, de wederomgeboren christenen, in Korinthe, en hij zegt, of weet ik niet, nou, misschien wisten ze het niet, misschien moest er meer uitleg worden gegeven, over dat ze niet meer van zichzelf waren, misschien wisten ze niet, hoe ze vervuld moesten worden, met de heilige geest, ik weet wel, dat in de gemeente van Korinthe, alle gaven aanwezig zijn, alleen, als er één gemeente is, die gecorrigeerd moest worden, dan is het de gemeente van Korinthe, als je nou kijkt, naar de doorsnee, wederom geboren christenen, in onze tijd, zou je dan ook niet de neiging hebben, om te zeggen, maar, weet je het niet, dat je lichaam, een tempel is, van de heilige geest, weet je het niet, dat je niet meer van jezelf bent, dat je gekocht bent, en dat je betaald bent, en dat je alleen maar moet leven, op aarde, om God, te verheerlijken, ja, tuurlijk, die tempel wordt weggenomen, we gaan de heren tegemoet, in de lucht, we zullen voor altijd bij de heren zijn, en dan, en dan komt er weer een tempel, en die tempel wordt de tempel van de antichrist, en de antichrist, die zal in de tempel zitten, en die zal zeggen van, mensen, zie maar, ik ben God, ik ben het, en hij zal wonderen doen, en hij zal tekenen doen, en hij zal de mensen verleiden, en wat doen de mensen, mensen zullen hem aanbidden, en ze zullen denken, dat hij de christus is, de antichrist, er is vaak over gespeculeerd, van, ja, wie zal de antichrist nou zijn, uit welk volk zal hij nou geboren worden, ik heb zelf vaak gedacht, dat de antichrist een jood zou zijn, waarom, omdat hij een verbond zal sluiten,

met Israël, en ik denk dat Israël, nooit een verbond zou sluiten, als het niet een zogenaamde christus zou zijn, die uit hun volk voortkomt, dat is een persoonlijke gedachte, maar er zal een verbond gesloten worden, zelfs, met de antichrist, van, zeven jaar, en hij zal in de tempel zitten, en hij zal aanbeden worden, is dat de tempel, waar christus zal regeren, ik geloof het niet, ik geloof niet, dat het de christus in de tempel gaat zitten, waar de antichrist geregeerd heeft, maar ik weet wel één ding, en dat is, dat als de tempel zal komen, waar opnieuw, net als in de dagen van Salomo, de heerlijkheid van God zal neerdalen, en God voor altijd, maar dan voor altijd, bij de mensen zal wonen, de tempel zal zijn, die gebouwd wordt, zoals die beschreven staat, in Ezekiel 40, tot en met 48 toe, dat zal de tempel zijn, die gebouwd zal worden, en waar God zal wonen, spoedig, zal de heren, tot zijn tempel komen, natuurlijk, is dat profetie, natuurlijk is dat de profetie, die Malachi mocht uitspreken, een stuk profetie, wat al vervuld werd, een stuk profetie, wat vervuld wordt, en een stuk profetie, wat in de toekomst, vervuld zal gaan worden, lieve mensen,

Malachi 2, in hoofdstuk 3, is zo ontzettend belangrijk, alleen moet u het verschil zien, tot wie wordt er geprofiteerd, en er werd eerst geprofiteerd, tot de priesters, toen, tot het hele volk, en toen, tot het overblijfsel, dat overblijfsel, wat er toen al was, en wat God wilde dienen, maar wat beproefd zal worden, tot en met in de grote verdrukking toe, behoren ze, werkelijk, God toe, en toch wil ik eindigen, door tegen u, en tegen mezelf, te zeggen, en als God ons, beproeft, als God ons, lautert, als God ons, werkelijk, in het vuur, van de beproeving brengt, wat komt er dan, tevoorschijn, misschien moet ik eerst de vraag stellen, maar waarom zou God dat dan doen, nou God wil maar één ding, net zoals de smelter, de zilversmid, zoals Johannes de Heer dat beschrijft, in een van zijn verklaringen, die een grote klomp goud neemt, en het in de smeltkroes doet, en net zolang, het op het vuur laat staan, totdat, alle metalen, zijn gesmolten, en Johannes de Heer beschrijft, en dan legt de smelter er een voorwerp in, dat alle metalen aantrekt, behalve het goud, en dan is het louter goud, en dat voorwerp, blijft er net zolang in, en dat vuur blijft net zolang branden, totdat de smelter, zijn aangezicht, weer spiegeld ziet, in het louter goud, en dan is het klaar.

Wat zegt 2 Korinther 3 vers 18? Dat wij veranderd zullen, worden, naar het beeld, van Christus, van heerlijkheid, tot heerlijkheid, let u er wel op, als een veranderingsproces, als niet, op de dag, dat je wederom geboren wordt, dan ga je over, van de dood, in het leven, maar we weten het allemaal even goed, we blijven nog een aantal ingrediënten, van ons vlees, in ons leven dragen, en we doen het nog zo vaak verkeerd.

Als kind van God, als nieuwe schepping, zondigen we nog zo vaak, terwijl we een nieuwe schepping zijn. Zondigen we nog. We zingen het toch ook, een zonder, maar een verloste, o heer, betekent dat we wel verlost zijn, en dat we voor God, geen zonder zijn, maar we zondigen nog altijd.

Je kan het nog elke dag zien, in je eigen leven, en in de levens van mensen. Maar God wil dat niet. Dus wat doet God? God gaat ons beproeven. Waarom?

Om ons leven te veranderen, en veranderen is een proces, dat betekent, dat we in een proces terechtkomen, als kinderen van God, met één doel, namelijk, dat dat beeld, van Christus, steeds meer zichtbaarder wordt, in ons leven.

Ik heb dat misschien wel eens gezegd, hier in een studie, in een toespraak, dat ik het altijd zo mooi vind, om mensen te ontmoeten, die al zo 40, 50 jaar met elkaar getrouwd zijn.

Gisteravond was er, een vrouw en ik, bij vrienden van ons, die zijn 40 jaar getrouwd. Ik heb een beetje op ze zitten letten, en ik dacht, tjongejonge, wat lijken jullie toch veel op elkaar.

Ja, je gaat, als je zo lang getrouwd bent, steeds meer op elkaar lijken. Soms denk ik, het lijkt er wel broer, en zo lijken ze op elkaar. Je doet hetzelfde, je denkt hetzelfde, soms ruik je nog hetzelfde ook.

En dat komt, omdat je samen optrekt. Je schaafd elkaar, je komt tot dezelfde gedachten, tot dezelfde visies, tot dezelfde inzichten.

Mijn vriend, die al meer dan 40 jaar getrouwd was, die zegt altijd, ik loop altijd nog met mijn vrouw, hand aan hand te wandelen. Hij zegt, en dan gebeurt er wat op straat, of ik alleen maar even in de hand te knijpen, dan weet ze al wat ik bedoel.

Ik hoef het niet eens te zeggen. Dan schieten we allebei in de lach. Ja, je begrijpt elkaar, je wordt zo'n eenheid, als je lang getrouwd bent met elkaar. Hoe kan ik nou op de Heere Jezus gaan lijken?

Hoe kan ik nou gaan denken, zoals Jezus dacht? Hoe kan ik die geur van Christus, nu in mijn leven krijgen?

Hoe kan ik nou handelen, zoals Hij handelde? Dat kan toch alleen maar, als ik heel veel met Hem omga.

Hoe meer ik met Hem omga, hoe meer ik met Hem bespreek, hoe meer ik naar Hem luister, hoe meer ik ga lijken op Christus, en mijn getuigenis.

Als de apostel Paulus kan zeggen, niet ik, maar Christus leeft in mij, en toch leef ik. Tuurlijk, toch leef ik. Ik ben een persoon, ik leef.

Maar niet ik leef meer in mij, zegt Paulus. Maar Christus leeft in mij. Lieve mensen, het is niet prettig, maar beproevingen en lauteringen zijn absoluut nodig, en gelden niet alleen maar voor het overblijfsel van Israël.

God beproeft ook ons, of we in onze nood, in onze moeite, in onze strijd, in onze ziekte, onze blik blijven richten, op de Heer Jezus Christus.

Zullen we samen, de Heer, danken en bidden. En laat een moment hebben van stilgebed.

Heer God, we blijven er stil van, door verwondering, dat het boekje Malachi begint, met het feit dat u een last, hart die u wilde delen, met Malachi.

een last, voor een volk, wat zo in zonde leefde. Een last, waar de priesters het, verbond van Levi, verachten, en zich er niet aan onderwierpen.

waardoor de zegen, veranderde, in een vloek. Waar ze andere voorgingen, waar mensen niet tot leven kwamen, maar juist struikelden.

En dat u toch tegen ze zegt, ik heb je lief. God, wat leek er een verandering te komen.

Toen het volk, bij zichzelf ging nadenken, waar ze nou eigenlijk mee bezig waren. En zichzelf ook de vraag stelde, waarom doen we dat toch?

Het leek erop, Heer, of er een hele grote verandering kwam. En als je het oppervlakkig leest, dan denk je dat ook.

Maar dat het niet verder kwam, dan alleen maar een constatering van feiten, dat het zo slecht ging.

En dat er geen beleidenis kwam, van schuld. En dat die dialoog met u, weer veranderde.

En dat die dialoog opnieuw weer opkwam. Omdat ze zichzelf gingen verdedigen. En ze terug waren opnieuw.

Bij de zonde, bij de ongerechtigheid. Heere God, we weten het. Dat de dag, waarvan u komt straks, een dag zal zijn van oordeel.

Dat u de bokken zult scheiden van de schapen. dat u de goddelozen zult scheiden van hen die godvrezend zijn.

En we weten, dat die beproeving zal zijn, als in het vuur, als de smelter, die het zilver en het goud smelt, die het reinigt en lautert, van alle metalen die er niet in horen.

Heere God, we weten, dat er voor Israël nog altijd zo'n verschrikkelijke tijd wacht, omdat ze het hebben uitgeroepen.

Nee, deze koning willen we niet. Weg met hem. En terwijl u kwam tot het zijne, heeft het zijne u niet aangenomen.

Ze hebben u gekruisigd. Weg met hem. En heere God, we weten, hoe Israël verstrooid is, over alle volkeren der aarde.

En we danken u daarom, des te meer, dat we in een tijd leven, waarin we zien, heere God, dat die oude, kostbare beloften van u, in vervulling gaan.

En dat grote delen, allerlei stammen van Israël, terugkeren naar Israël. Maar u heeft gezegd, dat alle stammen zullen terugkeren.

En we zien het gebeuren in onze dagen. En wie zijn wij, o God, dat we het mogen zien. en dat we mogen bidden, elke dag voor Israël.

Dat nog vele joden terug zullen keren. Maar we weten, heren, als u komt, dan zal daar ook het oordeel zijn.

dan zal daar ook, heren God, die tijd zijn van, dat er gescheiden wordt. Heren, bedanken u, dat er een overblijfsel is van Israël, die trouw zullen zijn.

zoals het was in de dagen van Elia, dat er zevenduizend waren, die de knieën niet hadden gebogen voor de baal.

Zo zal het zijn, heren, straks in de grote verdrukking, voordat u komt. en alle oog, u zal aanschouwen.

O God, we danken u, dat we uw woord hebben. Heer, we weten dat, het geheimenis van de gemeente, voor, Malachi, verborgen was.

Dat u over die komst, niet kon spreken. Maar we danken u, voor, die geweldige boodschap, die we, hoorden van de joden, die wel, u, aanvaarden, die zich wel lieten dopen, in de Jordaan, de doop van bekering.

En die ons, het evangelie, hebben gebracht. Die zijn gaan getuigen. En het hebben gezegd, toch allen, die hem hebben aangenomen.

Heeft hij macht gegeven, om kinderen gods te worden. O dank u wel, dat uw gemeente, bestaat uit joden, en heidenen, die wedergeboren werden, omdat de heilige geest, werd uitgestort, de trooster, en u ons niet, als wezen, achterliet.

Dank u wel, dat die boodschap, nog altijd, klinkt. Dat u niet wil, dat iemand verloren gaat. Dank u, voor, de vele joden, die vandaag, door bekering komen.

Voor de beleidenis, joden, van de Messias, Jezus Christus. Maar heer, wat moet het zijn? Als het volk u ziet komen, als de koning, der koning, op de olijfberg, zullen we klagen, ze zullen het zien.

Hij is dezelfde, als die we doorstoken hebben. O God, wat is uw woord toch ernstig.

Wat is uw woord toch ook verrijkend. Wat is uw woord betrouwbaar, Heer? We danken u daarvoor, uit het diepste van ons hart.

We loven u, we prijzen u, we eren u, we aanbidden u, met alles wat in ons is. Uw heilige naam. Halleluja.

Amen.