Auto-generated - may contain small errors. Always verify with the audio version.
Goed, zullen we samen eerst een zegen vragen.!
Zijn trouw, zijn toewijding aan u. Want de boodschap, Heer, die hij moest brengen, was wel een hoopvolle boodschap, maar aan een zeer ongehoorzaam volk.
En we weten, Heren, dat wij ook een woord van u hebben, wat een woord is van zo'n geweldige liefde. Een liefde die niet in woorden is uit te drukken.
Maar we weten wat we wonen in een land waar zoveel zonde en waar zoveel ongerechtigheid is. Heren, God, we willen bidden.
Dat wij die uw kinderen mogen zijn en het verlangen hebben om vanmorgen en ook vanmiddag met een open hart te luisteren naar uw woord.
Dat u ook ons wil gaan gebruiken als dienstknechten, als dienstmaagden in de dienst van u. Om slechts door te geven wat u heeft gesproken.
We danken u, Heren, dat de kracht nooit zit in de spreken. Dat de kracht ook niet zit in de veelheid van woorden, maar dat de kracht zit in uw eigen woord.
En we danken u daarvoor. En we willen bidden, Heren, geef dat ook vanmiddag weer. Ons hart open mag zijn voor de stemmende leiding van de heilige geest.
Heer, wilt u alles wat er in de weg zou kunnen staan in mijn leven, in ons leven. Heer, wat u verhindert om ons te zegenen.
Heer, we willen het afleggen bij de voet van het kruis. En we willen bidden, Heren, verheerlijk uzelf in elk opzicht.
Dank u ook voor al dat voedsel wat u ons gaf. Dank u voor uw rijke zegen. Geprezen is uw naam.
Uit genade. Amen. Eerst nog even een paar mededelingen over wat persoonlijke dingen. We hebben even gevraagd of we iets zouden mogen zeggen over twee boeken.
Het is zo dat mijn vrouw heeft een paar jaar geleden een boek geschreven. Met name voor mensen die soms geen hoop meer hebben.
Er zijn er nogal wat in onze dagen. En het kreeg de indrukwekkende titel mee. Geen hopeloos einde, maar een eindeloze hoop.
En we hebben gemerkt aan de reacties door die paar jaar dat het nu uit is. Dat mensen daar zo door bemoedigd zijn.
En dat geldt voor ouderen. Maar ook voor zoveel jonge mensen. Die eigenlijk helemaal geen hoop in hun leven hebben. Ik schrik er altijd van als ik lees dat de meeste zelfmoorden gepleegd worden door jonge mensen onder de 21 jaar.
Dan denk je als je dan al geen hoop meer van leven hebt. Wat is het dan een trieste zaak. Zelf had ik het voorrecht.
We hebben daar geen reclame voor gemaakt. Dat ik dit jaar in de maand januari precies 50 jaar fulltime in het werk van de Heere God mag staan.
Wat word ik toch oud. 50 jaar in het werk van de Heere God. En we hebben dat boek getiteld.
De zegen. 50 jaar zegen en strijd. En dat is waar. Er is geen zegen zonder strijd.
Dat gaat eigenlijk altijd samen. Dat merk je ook bij heel veel predikers in de dienst van de Heere. Die vaak wegen moeten gaan. Die soms heel moeilijk zijn.
Maar dat merk je ook in mensen die. Ja gewoon huismoeders. Huishvaders. Wie we dan ook zijn. Alleenstaande. Ja dat als je leven door God gebruikt wordt.
Dat er dan ook vaak strijd is. En dat er moeite is. Dat kan natuurlijk ook niet anders. Want zodra we gaan getuigen van het licht. Dan worden we aangevallen. Ook door de duisternis.
Het is een boek van mijn leven. 50 jaar. Een soort autobiografie. Maar dan wel heel praktijk gericht.
En we zijn geweldig dankbaar. Dat er in die korte tijd al honderden van deze boeken zijn verkocht. En dat komt ook omdat de reacties die we daarop krijgen.
Die zijn zoveel. Veel meer dan dat je verwacht. En het mooie is dat. Als we dat samenvatten.
We kunnen zeggen dat. De reacties van oudere mensen die het lezen zeggen. Wat is het bijzonder. Om de trouw. Van God.
Te leren kennen. Tot in de allerkleinste. Finesse van het leven. En dat hebben we ook geprobeerd. Om dat te beschrijven.
Terwijl. De reactie van jonge mensen is. Wat zijn we dankbaar. Dat er zoveel. Handvaten in staan. Voor de groei van ons.
Geestelijk leven. Maar ook. Hoe jouw leven. Al heb je maar één talent. Zich kan vermenigvuldigen. En door God gebruikt kan worden.
Ik heb zelf altijd gezegd. Mijn leven. Is te vergelijken met die jongen. Die zelfs geen even naam had. Wat is een naam. Een naam is niet belangrijk.
Maar die jongen die maar vijf broodjes had. En twee visjes. En toen God. Mijn leven vroeg. Snapte ik niet.
Wat God met mijn leven. Zou kunnen gaan doen. Want het stelde. Helemaal niks voor. Het was een lunchpakketje. Van één dag.
Vijf broodjes. En twee visjes. En uiteindelijk. Hoefde ik niet te begrijpen. Wat God met mijn leven. Zou gaan doen. God vroeg alleen maar.
Of ik die vijf broodjes. En twee visjes. In zijn handen. Wilde leggen. En dat heeft mij. Heel wat moeite gekost. Want. Je kunt wel je hart.
Aan de Heer Jezus geven. En een kind van God worden. Maar ben je nou ook bereid om. Je leven. Aan God te geven. Heel veel christenen.
Hebben het wel gezegd. Ik geef mijn hart. Aan de Heer Jezus. Maar. Ze leven gewoon. Hun. Eigen. Leven. En toen kwam er een moment.
Dat God. Mijn hele leven vroeg. Wat in mijn ogen. Niks voorstelde. Maar. Ik had het natuurlijk wel lief. En ik wilde het wel. Zelf behouden.
Maar. Ik gaf het aan hem. Met heel veel strijd. En wat was ik opgelucht. Toen ik het aan hem. Had gegeven. Ik dacht.
Nu is hij. Er verantwoordelijk voor. Nu gaat God ermee doen. Wat God wil. Dat hij ermee doet. En hij ging het gebruiken.
Alleen. Waar ik niet op gerekend had. Dat was. Dat hij vijf broodjes. En. Twee visjes.
Wel in zijn handen. Waren gelegd. Maar het eerste. Wat hij ging doen was. Hij begon het te breken. En hij begon het te breken.
En mijn hele leven werd. Door wat ik u verteld heb. Van mijn eerste vrouw. Gebroken. Tot op de grond toe. We hadden geen kinderen.
Dus het was het enige. Wat ik had. En het heeft jaren geduurd. En God brak. En brak. En brak.
En toen ik ten einde raad. Toen zei. Maar Heere God. Hoe moet het nou verder. Toen ineens. Doen niet God zien. Maar ik breek niet.
Om te breken. Ik breek. Om te vermenigvuldigen. En toen begon God als het ware. Met alles wat ik had meegemaakt.
Door. Alle jaren heen. Ook met mijn eerste vrouw. Dat begon God te vermenigvuldigen. En toen mocht ik een pastorale cursus gaan schrijven. Waar ik niks van begreep.
Want ik had zomaar gezegd in de gemeente in Hilversum. Ik ga jullie een cursus geven. Eén keer in de maand. Drie jaar lang. En ik had niks. Een klappapiertje met een paar aantekeningen.
Ja. Ik wilde zo graag mensen onderricht geven. En dat werd een pastorale cursus. Die zelfs wereldwijd is geworden. In 25 landen van de wereld.
Wordt het gebruikt. En werd het gebruikt. En er komen nog steeds landen bij. Gisteren hadden we nog een ontmoetingsdag met broeders. En een van de broeders die al het buitenlandse werk van mij heeft overgenomen.
Zeg nou. Er zijn weer twee nieuwe uitnodigingen. Eén naar Taiwan. Eén naar de Filipijnen. En waarschijnlijk wordt het daar ook in het Chinees vertaald.
En het is nu al in zeventientalen vertaald. En dan denk je. Het begint met vijf broodjes. En twee visjes.
En die praktijkvoorbeelden. Die spreken jonge mensen zo aan. Zoals u zegt van. Nou. Ik wil zo'n boek kopen. We hadden toevallig in de auto nog een heleboel liggen.
Die hebben we daar maar op de tafel gelegd. Als u ze nou allebei koopt. Dan krijgt u korting. En we zijn echte Hollanders. Dan mag u ze hebben voor 25 euro twee boeken.
Koopt u ze apart. Dan kost het boek van mijn vrouw de helft. 12,5 euro. En dat boek van mij kost 13,95 euro. Ik kan er ook iets aan doen. Maar. Ik zeg u erbij.
Dat wij verdienen er zelf geen cent aan. En dat willen we ook niet. De volle 100 procent van de verkoop. Wordt allemaal gebruikt voor evangelisatiewerk.
En dat is met name. Lectuur verspreiding. Dan ligt er ook nog een formuliertje bij. En dat is een hele lange lijst. Dan werd het maar eens opgeschreven.
Van allerlei onderwerpen van bijbelstudies. Die allemaal op cd zijn verschenen. En als u daarvoor geïnteresseerd bent. Dan moet u dat maar eens gaan bekijken.
Ja u kunt dat allemaal boeken. En cd's bestellen. U hoeft dat niet te betalen gelijk. Gelijk he. Moet wel betaald worden.
Maar dan mag u dat ook per bank betalen. Of als u zegt. Nou ik kom morgen toch weer. Mag u het morgen ook dan betalen. Maar u mag het ook per bank betalen. Dan komt dat goed.
En u mag het allemaal regelen straks. Met mijn vrouw. Goed lieve mensen. We hebben. Eén vers behandeld. Van boek Malayachi.
Het is toch voor twee weken. Dat we doorgaan he. Ja ja. Ja ja. Oké. Ik ga u gelezen. Nog een keer. Vanaf het eerste vers.
En. Ik lees dan met u. Tot en met vers. Veertien. Malayachi. Eén. Vanaf vers. Eén. Een godspraak.
Of een last. Het woord. Des heren. Tot Israël. Door de dienst. Van Malayachi. En dan staat er terecht in de MBG vertaling boven dat perikopje.
De verkiezende liefde des heren voor Israël. Ik heb u lief. Zegt de heren. En dan zegt gij. Waarin hebt gij ons uw liefde betoond?
Was niet Ezou Jacobs broeder? Luidt het woord des heren. Toch heb ik Jacob lief gehad. Maar Ezou heb ik gehaat.
Ik heb zijn bergen tot een woesternij gemaakt. En zijn erfdeel aan de jakhalzen der woestijn prijs gegeven. Wanneer Edom zegt wij zijn verwoest.
Doch wij zullen de puinhopen weer opbouwen. Zo zegt de heren der heerscharen. Laten deze bouwen. Maar ik zal afbreken.
Men zal het noemen gebied der goddeloosheid. En het volk waarop de heren voor eeuwig torent.
Als uw ogen het zien. Zult gij zeggen. Groot is de heren. Ook buiten Israëls gebied.
En ook het tweede perikoopje. Onheilige offerars. Een zoon eert zijn vader. En een knecht zijn de heren.
Indien ik nu een vader ben. Waar is de eerbied voor mij? En indien ik een heer ben. Waar is de vrees voor mij?
Zegt de heren der heerscharen. Tot u o priesters. Die mijn naam veracht. En dan zegt gij. Waarmee verachten wij uw naam?
Gij brengt minderwaardige offerspijzen. Op mijn altaar. Dan zegt gij. Waarmee hebben wij u minderwaardig behandeld?
Doordat gij zegt. Des heren tafel. Zij is verachtelijk. Want. Wanneer gij een blind dier ten offer brengt.
Is dat niet erg? Wanneer gij een kreupel. Of ziek dier brengt. Is dat niet erg? Bied dat eens. Uw landvoogd aan.
Zou hij wel gevallen. Aan u hebben. Of u goed gunstig gezind zijn. Zegt de heren der heerscharen. Wel nu.
Tracht maar God te verbeuren. Dat hij ons genadig zij. Uw zijt. Is zo gehandeld. Zou hij dan iemand.
Van u goed gunstig gezind zijn. Zegt de heren der heerscharen. Was er maar iemand. Onder u.
Die de deuren sloot. Opdat gij niet te vergeefs. Mijn altaar. Zoudt ontsteken. Ik heb geen welgevallen.
Aan u. Zegt de heren. Der heerscharen. En in een offer. Van uw hand. Schep ik. Geen behagen. Want.
Van waar de zon opkomt. Tot waar ze onder gaat. Is mijn naam groot. Onder de volken. Aller wegen. Wordt mijn naam.
Reukwerk gebracht. En een rein. Spijsoffer. Want groot. Is mijn naam. Onder de volken. Zegt de heren.
Der heerscharen. Maar gij. Ontheiligt hem. Door te zeggen. De tafel. Des heren. Zij is minderwaardig.
En wat ze oplevert. Haar spijs. Is verachtelijk. En dan zegt gij. Zie. Wat is er. Wat is het.
Een moeite. Gehaalde uw neus voorop. Zegt de heren. Der heerscharen. Gij brengt. Het geroofde. Het kreupelen.
En het zieke. Als gij dat offer brengt. Zou ik het uit uw hand. Met welgevallen aannemen. Zegt de heren.
Vervloekt. Is ook de bedrieger. Die in zijn kudde. Een mannelijk dier heeft. En die dat. Wel belooft. Maar de heren.
Toch een. Ondeugdelijk dier. Ten offer brengt. Want een groot. Koning. Ben ik. Zegt de heren. Der heerscharen.
En mijn naam. Is geducht. Onder. De volken. Tot zover. De. Schriftlezing. Als daar.
Staat in. Dat tweede vers. Ik heb u lief. Zegt de heren. En dan zegt gij.
Waarin. Heb jij ons. Liefde. Betoond. Lieve mensen.
Toen ik. Dat las. In de voorbereiding. Toen dacht ik. Bij mezelf. Dat is toch. Onvoorstelbaar.
Dat je zo'n uitspraak leest. In het boekje. Malachi. In het laatste boekje. Van het oude testament. Dat dat volk van God.
Zo ver is afgedreven. Dat God zegt. Ik heb jullie lief. En dat ze dan zeggen. Waarin.
Heeft u dan. Uw liefde betoond. In het laatste boekje. Van het oude testament. En als je nou toch de geschiedenis.
Van de God van Israël. Kent. Ten opzichte. Van Israël. Dan ben je toch geneigd. Om te zeggen. Er is alleen maar.
Liefde. Door God betoond. Zelfs liefde. In zijn oordeel. En zelfs liefde. In zijn beproevingen.
Om dat volk. Elke keer. Weer terug te brengen. In de gemeenschap. Met zijn God. Het is altijd weer.
Als de relatie. Was verstoord. Of verbroken. Dat God. De eerste was. Die de relatie probeerde. Te herstellen.
En God heeft daar. Alles. Voor ingezet. En je kunt alleen maar zeggen. Dat God daarin. Zijn liefde. Heeft. Betoond.
Versters. company� en dan. Misschien. Misschien. mutioed. Ja. Misschien. Misschien. Misschien. Misschien. Misschien. Misschien. Misschien. Misschien. Misschien. Misschien. Misschien. Misschien. Misschien. Misschien. Misschien. Misschien. Heeft u dan uw liefde betoond?
Is er iets nieuws onder de zon als we leven en kijken in de wereld en de tijd waarin wij leven?
Nee, er is niks nieuws. In de dagen van Noach was Gods genade 120 jaar. In de dagen van Nineveh was Gods genade 40 dagen.
En wij leven al meer dan 2000 jaar lang in de genadetijd van God.
En wat zeggen miljoenen mensen in deze wereld? Nou, er is God. Laat God maar eens zijn liefde bewijzen.
En als God liefde is, nou waarom dan dit en waarom dan dat? En ik heb zelf in de jaren dat ik in de dienst van God was staan, vaak tegenover mensen gestaan die zelfs met gebalde vuisten naar de hemel zeiden, laat God dan maar eens bewijzen dat die liefde is.
Waarin heeft God dan zijn liefde betoond? En heel vaak heb ik die mensen geconfronteerd met een wedervraag.
En die wedervraag die luidde altijd, mag God dat dan nu op dit moment doen? En dan zeiden ze, wat bedoel je?
Nou, zei ik, je zegt, laat God maar eens bewijzen dat die liefde is. Mag God dat dan nu op dit moment aan jou bewijzen? En zei ik, ja, wat bedoel je dan?
Ik zeg, je weet best wat ik bedoel. Maar mag God het op dit moment bewijzen? En heel vaak liepen ze weg en zeiden ze niks meer.
Want als het er dan op aankomt en je confronteert ze ermee, dan weten mensen vaak niet meer wat ze zeggen moeten. Kan je dat dan zomaar zeggen tegen iemand?
Dat God op hetzelfde moment zijn liefde aan iemand wil tonen? Ja, dat kan. En ik baseer dat altijd op Romeinen 5 vers 8.
Waar staat God echter bewijst zijn liefde jegens ons toen Christus voor ons gestorven is.
Het eerste staat in de tegenwoordige tijd. En het laatste staat in de verleden tijd.
Het is heel jammer dat de MWV-vertaling dat woordje bewijs heeft veranderd in het woordje bewees. En dat ook geplaatst heeft in verleden tijd.
Maar lieve mensen, God beweest niet alleen maar zijn liefde. Nee, God bewijst zijn liefde nog elke dag.
Ik heb het grote voorrecht gehad in mijn leven. Dat ik honderden mensen tot bekering heb zien komen. En ook heel veel mensen mocht brengen bij de voet van het kruis.
En met ze mocht neerknielen. En dat hun hart en leven op dat moment. Wat zo hopeloos was. Wat zo zondig was.
Wat zo duister was. Totaal veranderden. In één grote vreugde. En ze vergeving van zonde ontvingen. En ze overgingen.
Zei de Bijbel. Van de dood in het leven. En van de duisternis in het leeg. Ik heb mensen geontmoet. Die zo occult gebonden waren.
Dat de duisternis uit de ogen straalde. En toen we neerknielden. Bij het kruis van de Heer Jezus. Die ogen veranderden in één stralende blijdschap.
Van het licht van God wat doorbrak. God beweest niet alleen maar zijn liefde. God bewijst zijn liefde.
Wanneer bewijst God zijn liefde? Dan gaan we naar de verleden tijd. God bewijst zijn liefde echter jegens ons. Toen Christus voor ons gestorven is.
Christus zal niet weer sterven. Want lijden gebeurt niet voor de tweede keer. Als Christus nu weer komt. Komt hij voor de gemeente als de bruidegom. En hij komt ook straks voor Israël.
Als de Messias. En we weten dat hij komt als de koning der koningen. Hij zal nooit meer komen als een kindje. Wat zijn leven zal gaan offeren. En aan een kruis zal moeten sterven.
Nee. Het werk is volbracht. En hier vraagt notabene. Dat hele volk wat in zonde leeft.
God waarin heeft u dan uw liefde betoond? Waarin? En dan komt er een antwoord. Lieve mensen.
Wat misschien niet zo gemakkelijk is. En wat zeker enige toelichting nodig heeft. Ik lees het u nog een keer. Was niet Ezo Jacobs broeder.
Luid het woord is heren. Toch heb ik Jacob lief gehad. Maar Ezo heb ik gehaat. Ik heb zijn bergen tot een woesternij gemaakt.
En zijn erfdeel aan de jakhalzen der woestijn. Prijs gegeven. Meneer Edom zegt. We zijn verwoest. Toch. We zullen de puinhoop weer opbouwen.
Zo zegt de heren der heerscharen. Laten deze bouwen. Maar ik zal afbreken. En men zal het noemen. Gebied der goddeloosheid. En het volk.
Waarop de heren voor eeuwig torent. Als uw ogen het zien. Zult gij zeggen. Groot is de heren. Ook buiten Israëls gebied.
Een moeilijke tekst. Althans voor heel veel mensen. Die daar mee worstelen. God heeft Jacob lief gehad.
En hij heeft Ezo gehaat. Nou hoe moet je daar nou mee. Nou dat is een worsteling. Voor heel veel gelovigen.
Die er totaal niets van begrijpen. Heeft God al voorkeur. Dat hij de ene haat. En dat hij de andere lief heeft. Nou laat ik in de eerste plaats.
Naast u komen zitten. En zeggen. Dat ik er ook helemaal niks van snap. Maar terecht vind ik. En ik heb u daar al op verwezen.
Bij het lezen. Dat daarboven staat. De verkiezende liefde God. En wat we nooit mogen vergeten.
Dat is dat God. Een eigen keuze. Mag maken. God is God. God is de schepper van hemel en aarde.
En God maakt zijn eigen keuze. En als God zegt. Ik heb Jacob lief gehad. Ik heb Ezo gehaat.
Dan is dat Gods eigen keuze. Dus we onderstel. Dat God niet zijn eigen keuze zou maken.
Terwijl hij God is. We kunnen wel zeggen. Nou dat is onrechtvaardig. Van God die dat doet. Ja maar. God is God. Alleen.
Waar u rekening mee moet houden. Dat is. Is dat die keuze van God. Gemaakt is. Door een God.
Die niet alleen maar. Almachtig is. Maar ook door een God. Die al wetend is. Een God.
Die de toekomst. Kent. Die datgene. Wat nog niet. gebeurd is. Al weet. Dat dat.
Gaat. Gebeuren. Gods weg. Is volmaakt. En des heren. Woord. Is. Zuiver. God. Is een al wetende God.
In de betekenis. Dat er bij God. Geen verleden is. Qua kennis. Aan datgene. Wat er in het verleden. Gebeurd is. Wat er in het heden. Gebeurt. En wat er in de toekomst.
Gaat. Gebeuren. Beseft u goed. Dat die uitspraak. Ik heb Jacob lief gehad. En ik heb Ezo gehaat.
Dat dat niet staat in Genesis. Maar dat dat staat in Malachi. Dat staat in het laatste bijbelboek.
Van het oude testament. God wist. Wat er zou gaan gebeuren. Gods plannen zijn klaar.
U moet ervan weten. Dat God niet bij de geboorte. Van Ezo. Gezegd heeft. Van jongetje. Jou haat ik. En dat God niet tegen Jacob gezegd heeft.
Jij bent zo'n lief jongetje. Ik hou van jou. Voor God waren het beide gezonde jongens. En hadden ze ook nog niet gezondigd.
God hield van alle bij. Maar in Malachi. Zegt God en spreekt God. Ezo heb ik gehaald.
En Jacob heb ik lief gehaald. God is een alwetende God. En hij kent het. Nu.
Als wij eens kijken naar de geschiedenis van Ezo. Nou. Dan kent u die hele geschiedenis wel. Uit Genesis 25. Dat hij doodvermoeid van de strijd terugkomt.
En hij is zo vermoeid. En zijn broer Jacob. Die is aan het koken. En wat hij kookt af. Is zo lekker. En dat ruikt zo lekker. Dat hij trek in eten heeft. En hij zegt dat. Geef me dat.
Van dat rode daar. Want ik heb honger. En Jacob. Die zegt van. Je krijgt het niet. Want dat is niet voor jou bedoeld.
En hij smeekt het hem. En hij zegt. Nou ja oké. Je krijgt het. Als je je eerst geboorterecht verkoopt. Als je dat inwisselt. Dan zal ik je dit geven.
En wat merk je dan. Dan merk je. Dat Ezo. Geen enkele waarde hecht. Aan het eerst geboorterecht. Terwijl het eerst geboorterecht.
Voor God. Heilig was. Maar. Ezo. Die trekt zich daar niks van aan. En hij geeft.
En hij geeft het. Eerst geboorterecht. En dat heeft heel wat voorrechten. Dat geeft hij gewoon weg. Aan zijn broer Jacob. En hij trekt zich.
Er niet van aan. Is dat. Bij de eerste. Fout gebleven. O nee. Er zijn heel wat dingen. Meer gebeurd.
Maar wat is het gevolg. Van het feit. Dat hij zijn eerst geboorte. Recht verkoopt. Jacob. Krijgt.
Inderdaad. Door bedrog. Bedrog. De eerste. Zegen. Van zijn vader. Daar kan je niet omheen.
In de Bijbel. Het is bedrog. En zijn moeder. Die helpt hem daarbij. En die verkleed hem. Net als zijn vader. De indruk krijgt. Dat het Ezo is. Maar het is Jacob.
En hij heeft het. Door bedrog. Gekregen. En er wordt gezegend. Door zijn vader. En op het moment. Dat zijn vader hem zegen. Komt daar. Ook Ezo binnen.
En hij zegt. Wie ben je? Ja ik ben Ezo. Eerst geboren zoon. En dan merkt hij. Inderdaad. Dat Jacob. Die eerste. Zegen. Heeft gekregen.
En je kunt zeggen. Van hij heeft het. Verkregen. Door bedrog. Dat is een conclusie. Die wij trekken. Maar we moeten.
Met één ding. Zeker rekening houden. Om er een klein beetje. Begrip voor te krijgen. Dat. De zegen. De zegen. Die de vader aan Jacob geeft.
Niet de zegen is van zijn vader. Maar dat het de zegen is. Die God geeft. God had het toch gezegd.
Dat de oudste. De jongste. Zou dienen. En je kunt je blind staren. Op het bedrog. Maar de zegen.
Lieve mensen. Komt niet. Van de vader. Maar komt door. De vader. Van God zelf. En Jacob.
Wordt als eerste. Gezegend. Begrijpen we. Zo weg. Oh nee. Gods wegen. Zijn zo hoog. Dat ik ze niet begrijp.
Er staat immers. Zo duidelijk. In Romeinen 11. O diepte. Van wijsheid. En kennis God. Hoe ondoorgrondelijk.
Zijn uw wegen. En hoe onnaaspeurlijk. Uw beschikkingen. Nou je kunt speuren. Zoveel als je wil. En je zal nooit.
Beschikkingen. Gods. Achterhalen. Dat is. Een raadsel. Voor ons. Verstand. Die diepte. Kunnen we niet bereiken. Ondoorgrondelijk.
Zijn Gods wegen. Daarom kan je die. Ondoorgrondelijke wegen. Van God. Nooit. Achterhalen. Want. God. Is God.
En wij zijn mens. En je kunt. Menselijk zeggen. Er was bedrog. Gepleegd. Maar God. Had het van tevoren. Al zo bestemd.
Dat de oudste. De jongste. Zou. Dienen. De zegen. Die Jacob krijgt. Is niet de zegen. Van.
Zijn vader. Maar is de zegen. Van God. Door. Zijn vader. Zijn vader. Is het middel.
Waarom. Leg ik daar zo. Het accent op. Nu lieve mensen. Wij leven. In een tijd. 2014.
Het is alleen al een aantal jaren. Aan de gang. Alleen het wordt. Steeds sterker. En dat is. Dat. Mensen. Elkaar. Steeds meer.
Gaan. Zegenen. Nou weet ik. Dat dat de bijbelse opdracht is. Dat God zelf zegt. Dat we onze vijanden. Moeten zegenen. Maar ik kom in allerlei.
Samenkomsten. Waar soms de leiders. Op het podium zeggen. Als daar kinderen worden opgedragen. En dat gebeurt. In sommige diensten. Dan zeggen ze. Nou. Wilt u allemaal.
De ouders. En het kind. Zegenen. En iedereen. Die steekt de hand op. En die. Zegenen dan. De ouders. En het kind. Nou. Ik maakte dat pas mee.
In het dienst. Waar in de eerste dienst. Vijftienhonderd mensen waren. En in de tweede dienst. Weer vijftienhonderd mensen. En niemand wist. Alleen het gebeurde. In beide diensten.
En niemand wist. Dat ik die ochtend zou spreken over. Het woord. Zegen. Dus ik zeg tegen die. Drieduizend mensen. Om ze maar op te tellen. Bij elkaar.
Wat deed u nou. Eigenlijk. Ter straks. Toen u. Uw hand opstak. Deed u het. Omdat iedereen het deed.
En. En. En. Wat gebeurde er nou. Toen u. Uw hand ophief. Ging er toen iets. Van die hand uit. Over de ouders. Of waren er onder u.
Die wisten. Dat de kinderen. Werden opgedragen. Vanmorgen. En die de knieën. Hebben gebogen. En die eerst gezegd. Hebben. Heere God. We hebben lege handen. We hebben niks.
Te zegenen. Want wie ben ik. Dat ik zou kunnen zegenen. Heer. Wilt u mijn handen vullen. Zodat ik straks ook. Die ouders.
Kan zegenen. Met een gebed. Wat ik voor ze heb. Uitgesproken. Een zegen. Lieve mensen.
Komt niet. Van ons. Kan wel. Door ons. Komen. Wat is het schitterend. Mijn vrouw ervaart dat bijvoorbeeld.
Heel vaak. Die bidt er ook altijd voor. En dan stuurt ze mensen een kaart. Met een prachtige tekst erop. En ze bidt ervoor. En zo vaak.
Krijgen we reacties van mensen. Die zeggen van. Sjoe. Dat je me toch die kaart stuurde. Met die tekst. Dat was nou precies wat nodig had. Ja. Dat is niet haar zegen. Maar dat is wel de zegen.
Die door haar heen gaat. En ze mocht tot zegen zijn. Door die kaart. Te gewoon te versturen. Aan de anderen. Vader Isaac.
Die zegende. Wel. Maar met de zegen. Die God hem niet uitspreekt. En hij zegt ook tegen Ezo. Ik kan niet meer terug. En Ezo.
Die smeekt. Maar vader geef mij dan ook een zegen. Ja jongen. Maar. Ik heb je broer gezegd. En dat was de zegen. Van God. Nu lieve mensen.
We weten. Dat. Er nog meer gebeurde. Wat verklaart. Waarom die uitdrukking in dat boek Malachi staat.
Jacob heb ik lief gehad. Ezo heb ik gehaat. Leest u maar met me mee. Als u wil. In nummerie. Hoofdstuk 20.
In nummerie. Hoofdstuk 20. 20. Dan lees ik met u vanaf.
Het veertiende vers. Mozes. Mozes nu zond uit Kades. Boden.
Tot de koning van Edom. En u moet weten. Dat de Edomieten. Dat is dus het nageslacht. Van Ezo. Zo. Zegt uw broeder.
Israël. Gij weet. Van alle moeite. Die ons overkomen is. Hoe onze vaderen naar Egypte trokken. En wij lange tijd in Egypte woonden.
En de Egyptenaren ons en onze vaderen slecht behandelden. Toen riepen wij tot de heren. En hij hoorde onze stem. Zond een engel en leidde ons uit Egypte.
En zie nu zijn wij te Kades. Een stad aan de grens van uw gebied. Laat ons toch door uw land trekken.
We zullen niet door uw akkers en wijngaarden trekken. En we zullen geen welwater drinken. De koninklijke weg zullen we gaan.
Zonder naar rechts of naar links af te wijken. Totdat wij uw gebied zullen zijn doorgetrokken. Maar Edom zeide tot hem.
Gij zult niet door mijn gebied gaan. Anders trek ik met het zwaard u tegemoet. Toen zeide de Israëlieten tot hem.
Wij zullen langs de gebaande weg optrekken. En dien ik en mijn vee van uw water drinken. Dan zal ik de prijs daarvoor betalen.
Ik wil niet anders dan te voet doortrekken. Maar hij zeide. Gij zult niet doortrekken.
En Edom rukte uit hem tegemoet met een geweldig leger en een sterke macht. Toen nu Edom weigerde Israël door zijn gebied te laten trekken.
Boog Israël zijwaarts van hem af. Ik zei het u al. De nakomelingen van Ezou.
Dat zijn de Edomieten. Omdat dat gebeurd is. Komt het oordeel van God over Ezou.
God straft dit volk. Vanwege de vreselijke zonde die Ezou en zijn nakomelingen hebben begaan.
En als u die geschiedenis van de Edomieten bestudeert. Dat ze zelfs het volk hebben uitgelachen.
Toen ze in de 70-jarige ballingschap werden gevoerd. En we kunnen die hele geschiedenis van de Edomieten niet gaan aanhalen. Maar die straf en dat oordeel van God is een rechtvaardig oordeel over de Edomieten.
De afstammelingen van Ezou. Daarom las ik met u in Malachi 1 vanaf vers 3.
Malachi 1 vanaf vers 3. Dat God zegt. Ik heb zijn bergen. Dus van de Edomieten. Ik heb zijn bergen tot een woesternij gemaakt.
En zijn erfdeel aan de jakhalzen de woestijn prijs gegeven. Wanneer Edom zegt. We zullen verwoesten. We zijn verwoesten. Toch we zullen de puin open.
Weer ophouden. Zo zegt de Heere der Scharen. Laat deze bouwen. Maar ik zal ze afbreken. Men zal het noemen. Het gebied der goddeloosheid.
En het volk waarop de Heere voor eeuwig torent. Als uw ogen het zien. Zult gij zeggen. Groot is de Heere.
Ook buiten Israëls gebied. Buiten Israëls gebied. Dan heeft u een klein beetje. De uitleg van de uitdrukking.
Van de tweede vers. Jacob heb ik lief gehad. En Ezo heb ik gehaat. Dat blijft een moeilijk mysterie.
Maar als u het gaat passen. In de opmerkingen. Die we tot nu toe gemaakt hebben. Dan kunt u die ondoorgrondelijke wegen. Van God.
Misschien wat beter. Niet begrijpen. Maar wel accepteren. Laten we teruggaan. Niet bij dat buitengebied blijven. Maar teruggaan.
Naar Israël. Want dan kom je. Bij dat tweede pericoopje. En wat ik eerst wil opmerken. In dat tweede pericoopje. Vanaf dat zesde vers.
Dat daarboven staat. Dat het gaat. Om onheilige offeraars. Let u goed op. Wat er staat.
Want dat eerste pericoopje. Dat is gericht. Tot de priesters. En niet. Tot het volk.
Tot de leiders. Van het volk. En God richt zich immers. Altijd eerst. Tot de leiders. Van het volk.
En de leiders. Van het volk. Zijn uiteindelijk. Degenen. Die het volk. Moeten. Voor. Gaan. Er staat niet voor niks.
Lieve mensen. In de Hebraïe brief. Dat de gemeenteleden. Moeten bidden. Voor hun voorgangers. Je hoopt dan ook altijd.
Dat dat maar vaak gebeurt. Want. Degene die het woord brengt. Draagt. Grote. Verantwoordelijkheid. En ik moet eerlijk zeggen.
Dat is een waarschuwing. Voor mezelf. Ik ben gewend om dat ook toe te passen op mezelf. Als het gaat over mij in de Bijbel. Dan wil ik me daar ook onder buigen.
En maar ook vermoedigen. Waarom? Dan spreekt God rechtstreeks tot jou. Waarom? Ja. Omdat je een leidinggevende positie hebt. Omdat je mensen mag onderwijzen in het woord.
Ik weet nog. Toen ik in Hilversum begon als voorganger. Dat ik in mijn eerste toespraak zei. Mensen. Alsjeblieft. Als ik iets zeg vanaf de preekstoel.
Waarvan u zegt. Dat is niet Bijbels. Ga er dan niet over praten met elkaar. Maar kom dan alsjeblieft bij me. Want ik ben ook een mens. En het kan ook zijn dat ik onbewust op mijn eigen inzichten steun.
Maar zeg het me dan. En corrigeer me dan. Waarom zei ik dat? Gewoon om je kwetsbaar op te stellen. Omdat mensen dat soms niet durven.
Om hun leiders te corrigeren. Maar leiders hebben juist correcties nodig. Want als de leiders een verkeerde weg gaan.
Dan zie je toch heel vaak dat de hele goede gemeente ook die verkeerde weg ingaat. God richt zich eerst tot de priesters.
De onheilige offeraars. En wat staat er dan? En ik ga dat gewoon vers voor vers met u door. Dan staat er in vers 6.
Een zoon eert zijn vader en een knecht zijn heer. Indien ik nu een vader ben. Waar is de eerbied voor mij?
Indien ik een heer ben. Waar is de vrees voor mij? Zegt de Heerde der Heerschuire tot u, o priesters.
Nou, helaas is natuurlijk de verhouding vader en zonen in onze tijd verzoek. Maar vroeger was de eerbied van de zoon naar zijn vader zo'n volledige toewijding.
Dat dat beeld hier ook terecht wordt gebruikt. En dat God zegt van ja, je noemt mij wel vader. Maar als ik dan je vader ben, waar is dan de eer van de zoon?
En als ik dan heer ben, zoals jullie me aanspreekt, waar is dan de eer van de knechten? Zegt de Heerde God met andere woorden.
Je kunt me wel zo noemen. Maar waar is dan de praktijk? Want waar is dan de eer gebleven?
Nu lieve mensen, wat staat er dan? En dan zegt gij, waarmee verachten wij dan uw naam?
Waarmee verachten wij dan uw naam? Ziet u het? Ze hebben het zelfs niet eens in de gaten, dat de eer en het ontzag tegenover God de Vader heel langzaam als het ware verdwijnt uit hun leven.
Ik heb u net gezegd dat wij het voorrecht hebben om elke zondag in een andere dienst te zijn. En als er één ding is wat we ontdekken in Nederland, wat in de laatste tientallen jaren heel sterk achteruit gaat, dan is dat de eer biedt en het ontzag ten opzichte van God.
Het is zo verschrikkelijk, dat dat met name, en vergeef me dat ik het moet zeggen, maar dat dat met name het sterkste voorkomt in de evangelische kring.
Ik zie zelden zo'n toename van oppervlakkigheid, van eer en ontzag die gewoon verdwijnt, dat men over God praat alsof het hun buurman is.
God moet maar dit doen, God moet maar dat doen, God moet maar zus doen, God moet maar zo doen. En ze praten over God, dat je zegt, waar is de eer die God toekomt?
Ik ben zo dankbaar, en ik spreek heel veel voor jonge mensen, die aan de uiterste rechterkant van de reformatorische kerk zitten, die zelfs thuis leesdiensten houden, omdat de kerk nog te licht is.
En we bereiken ze in conferenties, van de stichting Hartkraai, soms met 1200 jonge mensen, drie dagen lang. En wat ik ontdek is, ze kennen de genade niet, maar er is eerbied, er is ontzag, er is belangstelling, voor dat wat het woord van God zegt, want het woord van God is heilig.
Ze missen alleen de genade van God. En die eerbied, die zien we gelukkig nog daar. Zelf geloof ik, en verkondig ik al bijna dertig jaar lang, dat als er ooit nog eens een opwekking in Nederland mocht komen, dan denk ik dat die komt in de reformatorische kerk.
Waarom? Omdat er eerbied is, en ontzag. Wat was het een goed nieuws van de week, voor het Noordjournaal? Heb je het gehoord? Dat de kerken leeglopen, en dat de gelovige jeugd, steeds sterker gaat geloven.
En dat is gegroeid van 60 naar 90 procent. Prijs God. Prijs God dat de jeugd vandaag, sterker gaat geloven in de Bijbel, in Jezus Christus, en ook gaat geloven in de duivel, en in de hel.
Want de duivel vindt het beste als je niet in hem gelooft. Want hij weet wel dat er een hel is. Maar ze gaan terug naar het woord. En wij maken het gelukkig mee.
Ik vind het een wonder dat ik als evangelische broeder, nog steeds gevraagd word om in reformatorische kringen te spreken. En ze luisteren uren, uren lang, naar het woord van God.
Iedereen zit daar met een open Bijbel. En dan hebben we soms in drie dagen tijd zeven lezingen. En ze krijgen er niet genoeg van.
Want wat ze horen, is de boodschap van Gods genade. Wat weg is bij Israël. En wat steeds meer op de achtergrond raakt, in zoveel gemeentes, dat is dat God moet zeggen, je noemt me vader, waar is dan de eer die je me geeft als zoon?
Waar is dan de eer als je me heer noemt van de knecht? En dan zeggen ze dat ook. Ach, laat ik even nog een keer lezen.
Vers 6. Een zoon eert zijn vader en een knecht zijn heer. Indien ik nu een vader ben, waar is de eerbied voor mij?
En indien ik een heer ben, waar is de vrees voor mij? Zegt de Heer en de Heer Schairen, tot u, o priesters, leiders, die mijn naam veracht.
En dan zegt gij, waarmee verachten wij uw naam? Wat zijn er een leiders vandaag, die op zo'n goedkope wijze het woord van God verkondigen.
Het is onvoorstelbaar. God wordt veracht, zelfs door de prediking. Nou, ik hoef u er denk ik niks van te vertellen, want er verschijnt ook zoveel in het journaal.
Nu, hoe komt dat? Nou, dat komt omdat wij leven in een veranderde cultuur. Het hele gezag is weg, en het ons zag is weg, en het wordt steeds minder.
Maar er komt een antwoord. En dan staat er in vers 7, gij brengt minderwaardige offersprijzen op mijn altaar.
En dan zegt gij, waarmee hebben wij u minderwaardig behandeld? Ze zien het niet eens meer. Doordat gij zegt, dus heren, tafel is verachtelijk.
En vers 8, want wanneer gij een blind dier ten offer brengt, is dat dan niet erg? Wanneer gij een kruipel of ziek dier brengt, is dat dan niet erg?
Biedt dat eens een landvoogd aan? Zou hij welgevallen aan u hebben, of uw goedkeuring gezind zijn?
Zegt de heren, de heer Scharen. Elke keer lees je dat, dat God hier aan het woord is. Waarom hebben we u dan minderwaardig behandeld?
Nou, omdat je zegt dat de tafel des heren verachtelijk is. Nou, wij maken het niet mee dat mensen zeggen dat de tafel des heren verachtelijk is.
Maar wij komen in menige kerk, waar de tafel des heren verachtelijk wordt. Wij komen in diensten waar het avondmaal gevierd wordt, waar de instelling van het avondmaal niet meer wordt gelezen, waar niet meer gezegd wordt dat als je gezondigd hebt, en je hebt iets tegen je broeder of zuster, nou maak het dan eerst goed.
En je hoort het niet meer dat je anders jezelf een oordeel indringt. Wat is er een oppervlakkigheid als het gaat over de tafel des heren.
Wij waren pas in een gemeente, ik zal de naam maar niet noemen, er komt iemand in een smerige vuile spijkerbroek naar voren lopen, die pakt het brood van de tafel, breekt het en geeft die klomp maar gewoon door, er wordt niks gezegd.
Dat was de broodbreker. En ze gingen met de beker, en er werd helemaal niks gezegd. Nou, dan sloten ze het avondmaal. Het was net een artikel van iemand die een mega samenkomst bezocht had, stond met grote letters boven, goedkope genade.
En hij ging er naartoe, en er was een band op het podium, die zoveel herring maakte, dat was verschrikkelijk, maar tijdens het zingen en de muziek, werd daar brood doorgegeven, zonder dat er iets gezegd werd.
En de wijn werd doorgegeven, en het werd weer neergezet, en het heilige avondmaal was gevierd. Lieve mensen, wat wordt de tafel des heren verachtelijk?
Ook door ons. En ik weet niet hoe het is in de gemeente waar u komt, maar wij schrikken soms zo, op de wijze waarop men de tafel des heren gedenkt.
Hier doen ze het zo minderwaardig, dat God voorbeelden neemt en zegt, als jullie offers brengen, dan breng je niet een gezond dier, maar dan breng je een ziek dier, een dier wat kreupel was.
U weet uit het oude testament, wat er moest gebeuren, met een lammetje wat geslacht moest worden. Dat zijn dagen apart gehouden, te wegkeurd aan alle kanten, zodat er niks aan mocht mankeren.
Het moest voor honderd procent volmaakt zijn, anders mocht dat nooit als een offer gebracht worden, voor het aangezicht van God. Waarom niet? Omdat dat heen wees, naar het offerlam, Jezus Christus.
Het moest een keuring ondergaan. En wat gebeurt er hier? Hier wordt het uzieken, het kruipelen, dat wordt aan God geofferd. En alles wordt op een minder waardige wijze gebracht.
Weet u wat God zegt in vers 10? Laat ik vers 9 er ook maar even bij lezen. Wel nu, tracht maar God te vermurmen, dat hij ons genadigd zij.
Uw erzijds is zo gehandeld. Zou hij dan iemand van u goed gezind zijn? Zegt de heren der heerscharen. En dan uit God een verlangen.
In vers 10. Was er maar iemand onder u, die de deuren sloot, op dat genieten vergeefs, mijn altaar zou ontsteken.
Ik heb geen welgevallen aan u, zegt de heren der heerscharen. En in een offer van uw hand schep ik geen behagen.
Was er maar iemand onder u, die de deur sloot. Het walligt God eenvoudig datgene hoe Israël zich hier voorstelt.
En wat Israël doet. En wat is het, het is één grote schijnvertoning. Was er maar iemand die die deur dicht deed, dat je de kans niet eens meer kreeg om een offer te brengen.
Want wat je brengt, is kreupel, is ziek. En het is een afschuw voor God. Toen ik dat las, toen moest ik denken aan een bijna dezelfde opmerking die God maakt in Ezekiel 22, waar dat Israël ook zo in zonde leeft in de dagen van Ezekiel.
En dat het er zo hopeloos uit zag met het volk, dat God dat hele volk toch totaal zou moeten vernietigen in één keer.
En dat God zegt, ik ben op zoek gegaan. Of er niet iemand is die tussen beiden zou kunnen komen. Die een muur zou optrekken, die een bres zou slaan, zodat ik het volk niet zou hoeven te vernietigen.
En God zegt, ik heb gezocht, Ezekiel 22, vers 30, ik heb gezocht naar iemand. en ik heb hem niet gevonden.
Ik heb hem niet gevonden. Niemand die een bres nog, niemand die een muur optrok tussen mij en Israël, zodat ik dat volk moest straffen.
Niemand die een muur optrekt. Lieve mensen, hoe is het vandaag in de gemeente van de Heer Jezus Christus?
Wat wordt er geofferd door ons, door mij? Offeren we niet vaak datgene waar we misschien zelf niks meer aan hebben?
Vergeet nooit, die vrouw die ik ik sprak en die vertelde dat ze zo'n probleem had, want ze geestelijk groeide zo maar niet en ze wist dat de oorzaak was, want ze zat zo verschrikkelijk aan de geld vast.
En dat geld stond in de weg. En ik raakte haar kwijt, ik had haar jaren niet gezien en op een dag kwam ik haar tegen. Toen kwam ze heel enthousiast naar me toe en toen zei ze, broeder van de zanden, u kent me misschien niet meer, nou, ik ken haar nog heel goed.
Toen zei ze, maar ik wil u iets vertellen. Ze zegt, het gaat zo goed met me en ik ben geestelijk zo vooruit gegaan.
Ik zei, nou, geweldig. Ik zeg, hoe komt dat? Toen zei ze, nou, ik heb mijn geld overgemaakt naar de kerk dat als ik ben overleden gaat alles naar mijn gemeente.
Ik zeg, wanneer? Ze zeggen, als ik overleden ben. Zeg, dus, als je er zelf niks meer aan hebt, dan mag God het hebben.
Hoe vaak gebeurt het niet dat we dat we precies hetzelfde doen en eigenlijk het meest minderwaardige aan God geven.
Iets waar we zelf niks meer aan hebben. Als we het zelf niet meer kunnen gebruiken, dan mag God het hebben. En hoe vaak zou God misschien in gemeentes willen zeggen, was er maar iemand die de deur sloot.
Want je samenkomsten zijn walgelijk geworden. Wat een les. Terwijl er in vers 11 staat, want van waar de zon opkomt, tot waar ze onder gaat, is mijn naam groot onder de volken.
Alle wegen wordt mijn naam reukwerk gebracht. En een rijn spijsoffer, want groot is mijn naam. Waar? Onder de volken.
Zegt de Heer de Heer schaar. Hij gaat door om de tijd, zit in vers 12, zegt, en het lijkt wel een herhaling.
De Heer spreekt opnieuw, maar gij ontheidigt hem door te zeggen, de tafel, zij is minderwaardig. En wat ze oplevert, haar spijs is walverachtelijk.
En dan zegt gij, zie, wat is het een moeite. Gehaalt er uw neus voor, zegt de Heer de Heer schaar.
Gij brengt het geroofde, het kreupelen, het zieke. Als gij dat offer brengt, zou ik het uit uw hand met welgevallen aannemen, zegt de Heer.
En natuurlijk is het antwoord nee. Er was maar één offer wat goden welgevallig was. En dat is wat ik vanmorgen citeerde uit Psalm 40.
Toen de zoon zei, in de boekrol is over mij geschreven. Ik heb lust om uw wil te doen. De vader had geen welbehagen in offergave en slachtoffers.
En dan staat er een heel klein verschil. Maar ik wil u er toch op wijzen. Want er staat in vers 14, en laten we het alsjeblieft te harten nemen. Vervloekt is ook de bedrieger die in zijn kudde een mannelijk dier heeft en dat wel belooft, maar de Heer het toch een ondeugtelijk dier ten offer brengt.
Soms kan je net doen of je echt een offer brengt. Misschien beloven we het soms om het te doen en drukken we er toch weer in en geven we aan God misschien helemaal niet wat God toekomt.
aan de Nier en Zephyr die deden net of ze alles aan God hadden gegeven.
Alleen onderling spraken ze af en laten we dan nog iets achter houden. En het werd hun dood. Waarom?
Omdat ze zich al lieten voorkomen dat ze alles aan God hadden gegeven. Maar zo schijnheilig waren dat ze toch niet alles hadden gegeven.
Kunnen we het ook niet zo doen met ons leven? Ik heb vaak gezegd ik weet niet hoeveel honderden keren ik in mijn leven dat lied al heb gezongen. Heer ik geef maar u volkomen ik leg hier alles voor u neer.
En als het er dan op aankwam dan nam je het zo gauw weer terug. Ik had tussen de middag een gesprek nog met iemand en toen vertelde ik dat voorbeeld uit mijn leven over offeren.
Ik had drie dagen in een conferentie gesproken in Enschede ik vergeet het nooit meer en op de laatste dag had ik een envelop gekregen met geld voor de alle onkosten van de voorbereiding en de spreekbeurt en de reiskosten en ik zou de laatste nacht daar blijven slapen.
En ineens bepaalde God me erbij dat ik die envelop maar in de slaapkamer moest laten liggen en dat ik tegen de vader zou moeten zeggen van joh er ligt boven een envelop wil je die geven aan je dochter want die werkte in de zending in Thailand.
En toen God me daar zo bij bepaalde toen dacht ik nou ja dat is prima dan haal ik er alleen tien euro of tien guldens waren er toen nog uit zodat mijn treinkosten eruit koop.
En toen liet God ineens zien maar dat is geen offer. Een offer is dat je alles geeft. En ik dacht ja maar hoe moet het nou ik moet nog een treinkuitje kopen.
En het werd zo'n beproeving en ik dacht het is waar als ik er een deel van neem is het geen offer.
En ik stopte die tien gulden die ik er al uit had gaten stopte ik er weer in en ik zette de envelop op tafel en ik ging naar beneden naar het ontbijt en ik zei tegen die vader ik zeg joh moet je luisteren er staat boven een envelop op de slaapkamer waar ik sliep zou je die aan je dochter in Thailand willen geven voor de zending.
En ik had ook nog niet gezegd dat een man die schoten nezende lag en die zegt nou hij zegt ik heb net een enveloppe in de binnenzak van je winterjas gedaan die hangt aan de kapstok.
en ik ging weg en ik haalde de enveloppe uit mijn zak en er zat precies tien gulden in voor de trein kost. En toen dacht ik Heere God wat een beproeving maar wat een zegen maar hoe vaak zeggen we Heer we geven ons aan u volkomen en we laten het voorkomen alsof we dat goede dier dat mannelijke diertje uit de kudde halen waarvan we zeggen dat is volmaakt dat is gezond dat offer aan de Heere en we beloven het en we doen het toch niet en God zegt ik haat het en wat willen we daarmee zeggen dan willen we ermee zeggen dat als God één ding haat dan is het schijnheilig dan is het je voordoen als heilig terwijl het schijnheilig is en lieve mensen dat wordt in de eerste plaats wordt dat gezegd tegen leiders nou wat zijn er vandaag een leiders die zich zo ambitieus opstellen dat zij alle eer willen en dat zij geëerd willen worden in plaats dat ze
God de eer geven ik weet het ik ik sta vijftig jaar in het werk dus ik kan het echt wel zeggen dat mensen zo vaak als de conferentie of de studies voorbij zijn dat ze dan jou gaan bedanken en jou als het ware de eer geven dat je de boodschap hebt doorgegeven en ze gaan bijna jou de hemel in prijzen voor datgene wat je hebt gedaan en je hebt alleen maar gezegd wat God zegt maar ik heb het één keer meegemaakt waarvan ik gedacht heb ik wou dat ze dat overal tegen me zouden zeggen en dat was in Rusland ik had dagenlang de pastorale cursus gegeven ik zei het u al bijna twaalf uur op een dag en ik was zo dood en dood moe en het was vrijdag dat het eindigde in de avond en toen kwam er een predikant naar me toe en toen zei die Aad ik durf het je bijna niet te vragen want je zal wel dood en dood moe zijn en ik weet dat je klaar bent maar zou je toch morgenochtend nog bij mij in de gemeente willen spreken maar hij vroeg het echt met een beschaamd gezicht ik zeg morgenochtend maar dan is het zaterdagochtend hij zegt ik ga vanavond nog iedereen bellen als je komt hij zegt en ik zal zorgen dat de kerk vol zit ik zeg oké morgenochtend dan kom ik en ik ging er naartoe en de kerk zat inderdaad vol en God gaf me een boodschap en ik heb dat daar uitgesproken en ik zal het nooit vergeten hoe deze dominee eindigde en afscheid van me nam en toen zei hij we willen de heren God prijzen we willen hem aanbidden en er ging één lof prijzing naar God wat ze gehoord hadden in die week en ook op de ochtend in de gemeente nou dat was zo'n aanbidding aan God omdat hij zo onder de indruk was van het woord van God en toen zei hij daar heel zachtjes achteraan en we willen aardbedanken dat hij gehoorzaam was om te komen meer niet en ik dacht joh ik laat ze dat overal zijn dat ze God de eer geven en dan mogen mensen best zeggen dat ze blij zijn dat je gehoorzaam was dat je gekomen bent maar meer ook niet want dat is het enige wat je kan doen gehoorzaam zijn aan de dienst van God en die van mensen geen eer aan onszelf toen ik vijftig jaar geleden werd ingezegend in de dienst van de Heer vroegen ze of ik een intrede toespraak wilde houden en het wonder was dat ik net bezig was met een bijbelstudie over het halel en het halel is psalm 113 tot en met 118 en ik was net toe aan psalm 115 en toen dacht ik hé dat is een prachtige psalm om een intredepreek over te houden want die begint met de woorden niet ons niet ons maar uw naam geeft eer en weet u het is mijn leven lang bijgebleven niet ons de eer maar God alleen de eer en dat wil niet zeggen dat we daar altijd aan hebben voldaan daarom zeg ik u ook in alle eerlijkheid ik heb zo vaak gezongen
Heer ik geef me aan u volkomen maar hoe vaak heb ik niet een beetje teruggenomen en hoe vaak moest je niet komen tot beleidenis van schuld o ik hoop en bid dat boekje Malachi dat begint met een boodschap voor leiders en ik ben er echt diep door geraakt in de voorbereiding leiders zal raken en zal zeggen van ja ik moet een voorbeeld zijn voor anderen anderen moeten me kunnen volgen en dat ik die rechte weg zal blijven gaan God zegt het zijn een stelletje onheilige offerers het is toch verschrikkelijk laat ik het nog een keer zeggen waar we mee begonnen dat God zegt ik heb je lief en dat je dan de moed hebt om te zeggen waarin heeft u dan uw liefde betoond lieve mensen!
als je die liefde van God leert kennen dan kan je God alleen maar prijzen maar laten we tegelijkertijd dat niet houden op een moment van aanbidding wanneer we samen zijn ook een paar dagen met een open Bijbel maar laat dat dagelijks terugkomen dat er naast het gebed naast de dankzegging die lofprijzing mag groeien en dat we tegen God zeggen wie die is en wat die doet voor ons en als je dat leert ja dan gaat je gebed minder worden en dan gaat je lofprijzing meer worden mag ik voorstellen om een moment te hebben met elkaar van gebed en mag ik u vragen als er iemand is die de Heer nog wil bidden en danken dan is daar ruimte voor dan zal ik straks zelf eindigen misschien zijn er een paar van ons van aantal die een gebed in het hart hebben heren god we zijn ons zo bewust dat israël ons als voorbeeld gesteld is en we weten heren dat wat we gelezen hebben tot nu toe uit het boekje malayachi dat ook wij zo vaak u het kreupelen het zieken het mismaken dat waar we zelf niks aan hadden wat we niet konden gebruiken aan u hebben gegeven aan u door het misschien aan anderen te geven heren god maar u verlangt er zo naar want we noemen u god we noemen u vader geef dat we u ook zullen eren als zoon we noemen u heer dat we ons zullen gedragen als uw knecht heer god we weten dat u in dat eerste hoofdstuk in de eerste plaats spreekt tot de priesters de leiders van het volk en we weten dat ze zo waren afgedwaald na alle verplichtingen die ze eerst hadden ondertekend en toch zegt u tegen dat onzedelijke goddeloze volk ik heb je lief en we begrijpen en we begrijpen er niks van heer we begrijpen uw wegen ook niet ze zijn ondergrondelijk en soms veroordelen wij u om de keuzes die u maakt terwijl u god bent heer omdat we u beoordelen en veroordelen naar onze zondige inzichten o god vergeef het ons vergeef het mij heren heren we danken u voor de rust
van deze dag als we zo uw woord mochten openen deze morgen en ook deze middag en we weten dat de last die op uw hart was en die uitgesproken werd door de profeet Malachi dat hij niets anders heeft gedaan dan alleen maar uw woord heeft verkondigd en niet zijn eigen uitleg heeft gegeven maar dat we telkens weer lazen en de heren zeiden en dat ze steeds weer lazen en dan zegt gij en heren het is zo'n groot contrast wat u ze voorhoudt en wat ze in praktijk teweeg brengen maar heren u zegt en ziet dat ook van ons leven en we willen bidden heren dat de profetie van
Malachi ons zal brengen tot verootmoediging tot meer toewijding tot meer eer en ontzag voor wie u bent o god als u woord zegt dat u een groot koning bent en dat u alle eer toekomt dan willen we bidden dat uit ons hele leven heren dat zal mogen blijken dat u groot bent ook voor ons en we aanbidden u we aanbidden u deze dag ook deze middag heren en we dragen elkaar aan u op en geef heren dat als we onze liederen zingen liederen van overgaven dat we het dan niet weer langzaam gaan terugtrekken want heren u haat de schijnheiligheid van ons hart u zegt zelfs heren waard ge maar heet of koud maar omdat ge lauw zijt een beetje van god en een beetje van de wereld zal ik je uit mijn mond spuren o god bewaar ons daarvoor harten we danken u we danken u voor de genade bij het luisteren en we danken u voor de genade voor het spreken en mag het zijn tot eer en glorie van u heidige naam uit genade amen amen amen nog even een mededeling vanmorgen ging de hele bijbelstudie over één tekst uit het boek maliachi maar dat was noodzakelijk in verband met de achtergrond waarom maliachi door god gebruikt werd en wat de reden was van het onderwerp wat hij moest brengen vanmiddag hebben we stilgestaan bij het hele eerste hoofdstuk morgenochtend zullen we stilstaan bij twee hoofdstukken tegelijk hoofdstuk twee en hoofdstuk drie maar het zou heel fijn zijn als u dat thuis voor uzelf vast door zou lezen dat is ook veel makkelijker te volgen als ik dan zou proberen om de grote lijnen van maliachi twee en drie te behandelen en we sluiten dan morgen middag af met hoofdstuk vier want het moet tenslotte binnen twee dagen u moet wel weten dat de bijbelstudies altijd bedoeld zijn als een aanzet
voor een eigen voortzetting van bijbelstudie en ik hoop dat ook deze twee dagen een aanzet zijn een opening zijn dat u zegt hé ik raak geïnteresseerd in die profetie van maliachi nu ga ik eens de tijd nemen om het is heel rustig voor mezelf helemaal te lezen want als u wist hoeveel uren er in zitten voordat ik dat allemaal had uitgewerkt om dat aan u in deze twee dagen door te kunnen geven dan heeft u nog heel wat uurtjes voor de boeg om het te bestuderen want het komt je niet aanwaaien je moet daar mee bezig zijn je moet dat besteden je moet er tijd in investeren en iemand zei wat eens tegen me van ja maar vind je dat dan niet erg als je er zoveel tijd in geïnvesteerd hebt dat je dat toch soms maar aan een klein aantal mensen mag doorgeven en ik zeg altijd ach de Heer Jezus heeft van de drie jaar dat hij op aarde was heeft hij tachtig procent van zijn tijd geïnvesteerd in twaalf mensen en twintig procent aan de scharen maar dat hij geïnvesteerd heeft in twaalf mensen daarvan is de vrucht dat wij vandaag hier zijn want het is doorgegaan en het is doorgegaan en ik mag u echt zeggen ik heb in al die vijftig jaren nog nooit problemen gehad met het aantal mensen wat kwamen vergeet nooit toen ik in
Chili was toen hadden een vrouwenvereniging een vrouwenavond georganiseerd dan ze hadden een kerk gehuurd met twaalf honderd zitplaatsen en dan kwamen elf mensen en toen heb ik gezegd als u nou alle elf op de eerste rij komt zitten dan weet u niet wat er achter u gebeurt en ik kijk de kerk wel in dat is geen probleem en ik heb gesproken of die kerk stampvol zat en die mensen zeiden wat hebben we een geweldige avond gehad het gaat nooit om het aantal het is een investering in de hoop en dat is altijd je gebed dat het zich gaat vermenigvuldigen en dat hoop ik ook in uw leven dat die hele leerstof in het boek Malachi dat het zich gaat vermenigvuldigen in uw leven en we weten allemaal dat we vaak onheilige offers brengen maar dat het mag veranderen in een heilige offer gaven aan onze God die alle eer toekomt daar wil ik het graag bij laten vanwege bedankt vanwege vanwege vanwege vanwege vanwege vanwege vanwege vanwege vanwege vanwege vanwege vanwege vanwege vanwege vanwege vanwege vanwege vanwege vanwege vanwege vanwege vanwege vanwege vanwege vanwege vanwege vanwege vanwege vanwege vanwege vanwege vanwege vanwege vanwege vanwege vanwege vanwege vanwege vanwege près vanwege vanwege