Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/106377/het-hart-van-jezus/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Goedemorgen. Wat fijn dat u uw Bijbel erbij pakt en dat we samen het woord van God kunnen lezen en overdenken. [0:22] ! En het thema van vandaag is het hart van Jezus. [0:38] Het hart van Jezus. Lukas 7, we lezen vers 11 tot 17 en ik lees ook even vers 20 tot 23. [0:52] Het woord van onze God komt daar als volgt tot ons. Lukas 7 vers 11 tot 17 en dan 20 tot 23. [1:04] En het gebeurde op de volgende dag dat Jezus naar een stad ging die na in heette. [1:15] En veel van zijn discipelen en een grote menigte gingen met hem mee. Toen hij nu de poort van de stad naderde, zie daar, er werd een dode uitgedragen. [1:30] Hij was de enige zoon van zijn moeder en zij was weduwe en een grote menigte uit de stad was bij haar. En toen de heren haar zag, was hij innerlijk met ontferming bewogen over haar en zei tegen haar, huil niet. [1:49] En hij ging naar de baar toe en raakte die aan. De dragers nu stonden stil en hij zei, jongeman, ik zeg u, sta op. [2:01] Vers 20. [2:29] Johannes de Doper heeft mensen vanuit de gevangenis naar Jezus toegestuurd met een vraag. Dat gebeurt in vers 20. Toen de mannen bij hem gekomen waren, zeiden zij, Johannes de Doper heeft ons naar u toegestuurd met de vraag, bent u degene die komen zou of verwachten wij een ander? [2:49] Op dat moment genas Jezus velen van ziekten en aandoeningen en boze geesten en aan veel blinde schonkheid gezichtsvermogen. En Jezus antwoordde en zei tegen hen, ga heen en bericht Johannes wat u gezien en gehoord hebt, namelijk dat blinde ziende worden, kreupelen kunnen lopen, meelaatsten gereinigd worden, doven kunnen horen, doden opgewekt worden en aan armen het evangelie verkondigd wordt. [3:17] En zalig is hij die aan mij geen aanstoot neemt. Tot zover. Het thema is het hart van Jezus. [3:28] Waar ik me nou toe geleid voel om met u over na te denken vanmorgen. Een vrouw kan van alles vertellen over haar man, zijn oogkleur, zijn humor, zijn muziekkeuze, zijn auto, zijn hobby, zijn sportiviteit, zijn werk, zijn vrienden, zijn culinaire vaardigheden, zijn klusvaardigheid. [3:56] Daar zijn de dames altijd erg blij mee, hè. Maar hoe kan een vrouw je iets laten voelen van de liefdevolle blik van haar man tijdens hun eerste ontmoeting? [4:11] Hoe kan ze zijn tedere oogopslag beschrijven? Hoe kan ze die dapperheid beschrijven die spreekt van levenslange trouw? [4:23] Het is één ding om iemands uiterlijk en iemands daden te beschrijven. Maar wat kun je doen om het hart van iemand te beschrijven? Dat gaat veel dieper. [4:34] Dat raakt aan wie iemand werkelijk is. Niet zozeer wat iemand doet, maar wie iemand is. Vanmorgen gaan wij op het spoor op zoek naar het hart van Jezus. [4:49] En ik wil je eigenlijk een luisterinstructie meegeven. Mag dat? U bent zo gewend om dat preken te luisteren. Ik zie het al helemaal. U gaat er weer helemaal voor zitten. De preekstand. [5:01] Gewoon een half uur luisteren. Sommigen vinden het fijn. Anderen is het misschien een opgave. Maar ik wil je vanmorgen een speciale luisterinstructie meegeven. [5:12] Namelijk, je moet je vanmorgen fijn besnaard opstellen. Daarmee bedoel ik, je moet een zekere fijn gevoeligheid hebben om het hart van Jezus te kunnen onderscheiden. [5:24] Anders gaat er heel veel aan je voorbij. Want juist de beschrijving van Jezus hart. Je zit hier hopelijk omdat je Jezus beleidt als redder en heer. [5:36] Dan moet je voor meer gecharmeerd zijn dan alleen voor wat hij kan en doet. Maar eigenlijk zegt de diepere vraag van het geloof. Wie is toch deze? [5:47] Wie is hij nu eigenlijk? Alle mensen die getrouwd zijn of een relatie hebben, binnenkort gaan trouwen. Alvast gefeliciteerd. Prachtig. Je kunt zeg maar onder de indruk zijn van wie je man of je vrouw, wat hij allemaal doet en heeft. [6:03] Maar op een gegeven moment ga je je de vraag stellen in een goed huwelijk. Als je kijkt naar je man of vrouw en je observeert hem of haar. Dan ga je je de vraag stellen wie is hij of zij nu eigenlijk? Nou die houding moet je vanmorgen een beetje hebben ten opzichte van Jezus. [6:19] Ik zei anders gaat er veel aan je voorbij. Als je goud gaat zoeken in een rivier moet je fijn besnaard te werk gaan. Laat het niet zo zijn dat dat wat Jezus vanmorgen van zichzelf laat zien voor jou is als wat parels zijn voor zwijnen. [6:36] Je kunt een parel, een koraalketting van duizenden euro's zo netjes losmaken. Zo uitstrooien voor je zwijnen in je achtertuin. En vanaf de zijkant gaan kijken van nou, wat gaan ze doen? [6:49] Die beestjes zullen binnenkort in ontzag voor de parels neerliggen. Nee, met hun modderpoten banjeren ze er zo overheen. Het zegt hen eigenlijk helemaal niets. Tragisch is het als het in de kerk gaat over wie de persoon van Jezus is en we eigenlijk onverschillig er overheen banjeren. [7:08] Dat moet, lieve broeders en zusters, bij mij en ook bij jou niet zo zijn. Vandaar deze luisterinstructie. Stel je geestelijke verrekijker scherp af. [7:21] Misschien nu wel met een gebed in je hart. We doen vanmorgen drie dingen. Ik wil eerst even uitzoomen. Dan inzoomen op het verhaal dat ik heb gelezen van die opwekking van die man in Naïn, die jonge man. [7:38] En dan draaien we de camera naar onszelf. Wat leren wij hiervan? Dus eerst zoomen we uit met de camera. Dan zoomen we in op het verhaal. En dan zoomen we naar onszelf. [7:49] Eerst die zoom out. Dit verhaal dat die jonge man in Naïn opgewekt wordt door Jezus, weer levend gemaakt wordt, wordt alleen door Lucas verteld. En dat doet hij op een bijzonder moment. [8:01] Als je je Bijbel nog voor je hebt, dan zie je dat er in de voorgaande hoofdstukken, hoofdstuk 4 en 5, door Jezus allerlei genezingen zijn verricht. En hoofdstuk 6 heeft hij onderwijs gegeven over het Koninkrijk van God. [8:11] Maar het volk is nog steeds onduidelijk geweest over wat ze nu in Jezus zien. In hoofdstuk 7 begint Jezus met de genezing van een Romeinse hoofdman op afstand. [8:27] En Jezus zegt over het geloof van die man, ik heb zelfs in Israël zo'n groot geloof niet gevonden. Maar het blijft bij het volk nog steeds stil. [8:39] Wat zeggen zij nu van Jezus? Wie is hij? Dan volgt het verhaal wat wij gelezen hebben van die man uit Naïn, die wordt opgewekt uit de dood. En dan volgt een reactie van het volk. [8:52] Vers 16. En dan komen die discipelen van Johannes de Doper en die zeggen, bent u het nu? [9:13] En dan geeft Jezus het antwoord, ga heen en vertel Johannes wat je gezien en gehoord hebt. Namelijk, blinden worden ziende, kreupelen kunnen lopen, meelaatsen worden gereinigd, doven kunnen horen en doden worden opgewekt en aan armen het evangelie verkondigd. [9:30] Kortom, dit verhaal, dit is de zoom-out mensen, dit verhaal bewijst, Jezus is de beloofde Messias die de aangekondigde tekenen doet. [9:40] Waar Johannes eigenlijk naar vraagt, Jezus citeert daar een tekst uit Jezaja 35. De Messias zal komen en blinden laten zien, kreupelen kunnen laten lopen, meelaatsen reinigen, doven kunnen laten horen en doden opwekken en aan armen het evangelie verkondigen. [9:57] En dat is wat hier gebeurt. Eigenlijk wordt het vastgesteld voor Johannes in de gevangenis en voor het volk rondom Jezus. Dit is de Messias koning die wij verwachten. [10:08] Hij is het. En vers 13 zegt dan, neem geen aanstoot aan hem. Sorry, vers 23. Neem aan hem geen aanstoot. [10:19] Val hem te voet. Dit is eigenlijk de bredere bedoeling van het verhaal. De opwekking van die jonge man in Lazarus laat zien, Jezus is de Messias. [10:30] Dat is de zoom-out. Nu naar de zoom-in. We draaien de camera scherper en we kijken naar het verhaal zelf. Vers 11 tot en met 17. Als je goed kijkt, wordt het verhaal in drie fases verteld. [10:42] In vers 11 en 12 ontmoeten twee menigten elkaar. Een begrafenisstoet en de mensen die Jezus volgen. In vers 13 tot en met 15, dat is eigenlijk het hart van het verhaal, de kern, wordt het wonder beschreven. [10:58] Doordat twee personen elkaar ontmoeten. Eerst Jezus en de moeder. Dan Jezus en de overledene. Dus twee menigten ontmoeten elkaar. Dan twee personen ontmoeten elkaar. [11:11] En dan in vers 16 en 17 zie je twee reacties. Een groot profeet is opgestaan en God heeft naar zijn volk omgezien. [11:23] Dat is eigenlijk mooi. Dit verhaal heeft een bepaalde structuur. Ontmoeting van twee menigten. Twee personen die elkaar ontmoeten. En twee reacties van het volk. [11:36] Oké. Jongens en meiden. Broeders en zusters. Ik denk dat het al laat was toen Jezus in Naïn aankwam. Naïn is een klein stadje in het zuidwesten van Capernaum. [11:48] Jezus was daar de dagen daarvoor geweest. En smorgens zijn ze waarschijnlijk vroeg vertrokken. Zo'n 40 kilometer wandelen. Met zijn discipelen en een hele grote menigte achter hem aan. [12:05] Je leest dat in vers 11. Over Naïn lezen we in de Bijbel maar één keer. Hier. Jezus moet daar vandaag zijn. [12:18] Niets is toeval. Er staat in Johannes 4 vers 4. Hij moest door Samaria gaan. Vandaag moest Jezus in Naïn zijn. [12:30] Jezus leefde volgens het schema van zijn vader. En alles wat hij deed. Hoe onbeduidend het ook leek. Had betekenis. [12:41] Jezus moest daar zijn. In ons leven gaat dat soms ook zo. Jezus moest toen in die ene dienst zijn. [12:52] Jezus moest dat getuigenis horen. Jezus moest in die jeugddienst zijn. Misschien wel op 17 mei. Jezus moest op vakantie. [13:04] Die persoon ontmoeten die. Die. God leidt alle dingen. Zo ook dat Jezus hier in Naïn aankomt. [13:15] En je moet je even voorstellen. Ik wil je vragen om echt mee te gaan bij die menigte. En te zien wat hier gebeurt. Twee groepen mensen die benaderen elkaar. Die ene groep is heel duidelijk een begrafenismenigte. [13:30] Zeker in de tijd van Israël. Was dat al snel duidelijk. Rauwklagers die voor de troep uitliepen. Die maakten misbaar. En muzikanten begeleiden de rouwende mensen. [13:44] En als je wat dichterbij komt. Dit verhaal is bewust beeldend beschreven. Dus laten we het ook beeldend tot ons nemen. Als je wat dichterbij komt. Zie je voor die stoet mensen. [13:56] Een vrouw lopen. Waarschijnlijk in gebogen houding. Met achter zich. Haar zoon. Een jonge man. Opgebaard. [14:06] Op de lijkbaar. Hoe zit het precies? Nou Lucas legt het eerlijk uit. Hij zegt vers 12. Hij was de enige zoon van zijn moeder. [14:19] En zij was weduwe. Met andere woorden. Hier loopt een hele kansarme mevrouw. Die haar hoop op overleven. [14:31] Waarschijnlijk op haar enige zoon had gevestigd. Nu haar man overleden was. Maar nu is ook haar zoon overleden. Een enige zoon gestorven. [14:43] Dat doet ons misschien wel aan iets denken. In ieder geval die vrouw is in ultieme sociale kwetsbaarheid. Maar ze is gelukkig vandaag omringd door een menigte. [14:54] Waarschijnlijk is haar zoon smorgens gestorven. En wordt hij diezelfde dag nog s'avonds begraven. Het hele dorp rukt uit. Dat arme mens. Eerder hebben we haar begeleid om haar man te begraven. [15:05] Nu haar zoon. Wat een contrast. Daar komt Jezus aan met een hele hoopvol gestemde menigte. [15:16] Die menigte die is bezig om te ontdekken dat Jezus de lang beloofde Messias is. En daar aan de andere kant loopt die andere groep mensen die huilt over het verlies van deze jonge man. [15:29] En die twee menigtes die gaan elkaar ontmoeten. Daar die vrouw voorop. En daar Jezus voorop. Lukas zegt vers 12. [15:41] Toen hij nu de poort van de stad naderde. Zie daar. Let op. Let op. Alsof Lukas zijn camera nu echt richt op die ontmoeting. [15:53] Niet langer van twee menigten. Maar nu die ontmoeting van twee mensen. Jezus en die moeder. Wat gaat Jezus doen? [16:09] Jezus doet hier vier dingen. En die vier dingen die vragen onze aandacht omdat die vertellen wie hij is. [16:20] Als eerste vers 13. Vers 13 is het kernvers samen met vers 14. En daar leggen we even de loep op. Ik vind het zo indrukwekkend. [16:32] Vers 13 het eerste. En toen de Heer haar zag. Jezus ziet haar. Je zou verwachten dat Lukas, Lukas is een arts, direct gaat richten op het wonder wat gaat gebeuren. [16:51] Namelijk dat een dode wordt opgewekt. Dat is nogal een medische explosie. Nu en toen ook. Een dode die levend wordt. Maar Lukas gaat niet allereerst. [17:02] Dat doet hij pas in vers 14. Naar dat wonder. Hij gaat eerst naar de houding van de Heer Jezus. En hij zegt als eerste. Hij ziet haar. Jezus gaat niet direct naar die doden. [17:17] Hij gaat als eerste naar de moeder. Hij ziet haar. [17:28] Je kan dit woord zien ook vertalen met. Hij observeert haar. Hij peilt haar leed. [17:41] Jezus stopt met wandelen. En die menigte die schuifelt zo voorbij. En Jezus ogen. De ogen van de Zoon van God. Volgen deze gebogen vrouw. [17:53] Die vol verdriet haar Zoon gaat wegbrengen naar het graf. Hij ziet haar. Er is zo'n prachtig oude hymne. Misschien ken je die wel. [18:05] In het Engels. His eyes are on the sparrow. And I know he is watching me. Toen Jezus haar zag. [18:20] Zie je Jezus ogen? Lieve mensen. Hoe zien die eruit denk je? Stel dat je eens even in de blikrichting van Jezus kon kruipen zo. [18:33] Je draait zo en je kijkt naar hoe zien die ogen van hem eruit. Toen de Heer haar zag. [18:49] Tweede wat Lucas zegt is. Toen was hij innerlijk met ontferming bewogen over haar. Alle mensen die de Bijbel goed kennen. [19:00] Die vallen nu niet van hun stoel. Die zeggen ja innerlijk met ontferming bewogen. Dat is echt zo'n Bijbelse term hè. Ik kom je op veel plaatsen tegen. Innerlijk met barmhartigheid met ontferming bewogen. [19:15] Maar eigenlijk is het een hele unieke term. In het Grieks staat er esplagniste. Ik zeg dat niet om interessant te doen. [19:28] Maar het woordje splagna betekent. En dit is heel mooi. Ingewanden. En esplagniste wil zeggen. [19:40] De ingewanden komen in beweging. Ingewanden waren toen in die wereld. De diepste zetel van de menselijke emoties. En hier beschrijft Lucas als arts. [19:55] Sajan detail. De ingewanden van de Heer Jezus. Toen hij naar deze vrouw keek. Toen gebeurde er iets met hem. Zijn diepste binnenste raakt in beroering. [20:11] Als je het letterlijk vertaalt. Tot in je ingewanden geraakt worden. Je kan ook zeggen. Van binnen omgedraaid worden. [20:23] Iets geïnterpreteerd. Diep. Innerlijk bewogen zijn. Jezus heeft hier een fysiek. Voelbare bewogenheid. Heb je dat? Herken je dat? Als je het echte leven leeft. [20:38] En soms de moeite neemt om bij mensen stil te staan. Naar mensen te kijken. En naar mensens verhalen te luisteren. Dat je naar iets kijkt. En dat het je aangrijpt van binnen. [20:49] Soms zeggen we. Mijn maag draait zich in mij om. Dat is dan nog iets van afkeer. Nou hier is het niet afkeer bij Jezus. Maar het is juist. Zeg maar een soort toekeer naar haar. [21:01] Hij krijgt zo'n diepe bewogenheid met deze vrouw. Misschien zeg je. Je noemde net dat dat een hele bijbelse term is. Innerlijk met ontferming bewogen worden. Waar vind je dat dan in de Bijbel nog meer? [21:13] Nou ik noem je een aantal voorbeelden achter elkaar. Zonder dat ik de teksten telkens oplees. Maar er staat in Matthäus 9. Dat Jezus innerlijk met ontferming bewogen werd. Over een schare zonder herder. Daar is hij bewogen over de zielen van mensen. [21:26] En Matthäus 15 staat dat Jezus innerlijk met ontferming bewogen werd. Over een hongerige menigte. Want ze hadden niets te eten. In Matthäus 20 staat dat Jezus over twee blinde mannen diep innerlijk bewogen raakt. [21:40] In Matthäus 1 over een Melaatse man. In Lukas 7 over de weduwe van Naïn. Ons verhaal. In Lukas 10 is het de barmhartige Samaritaan. Kopie van Jezus. [21:51] Het is beeld van Jezus die innerlijk met ontferming bewogen wordt. Over die man die langs de kant van de weg ligt. En in Lukas 15 is het de vader van de verloren zoon. [22:02] Die als hij zijn zoon daar eenmaal om die bocht ziet komen. Innerlijk met ontferming bewogen raakt. Weet je wat mij opvalt? [22:13] In al deze teksten gaat het altijd over Jezus. Hij is degene die met innerlijke ontferming bewogen is. [22:29] Als ik het samenvat, dit tweede puntje. Jezus 1, Jezus ziet haar. 2, Jezus wordt met ontferming bewogen. Dan zou ik het zo willen zeggen. Deze uitdrukking laat zien wat er in het hart van Jezus leeft. [22:43] Voor mensen die lijden. Voor zwakken. Voor zieken. Voor rouwenden. Voor zondigen. Voor hongerige mensen. [22:56] Twee keer in de Bijbel staat er dat Jezus heilde. In beide gevallen heilde hij niet over zijn eigen leed. [23:10] Maar over het verdriet van anderen. In Jeremia staat een oud-testamentische variant. [23:21] Daar gaat het over God. Daar zegt God. Is Efraim voor mij niet een dierbare zoon? Is hij voor mij niet een lievelingskind? Daarom is mijn binnenste bewogen over hem. [23:35] Ik zal mij zeker over hem ontfermen. Jezus is innerlijk onrustig. Sommige vertalingen. Ik hoop dat je dit op waarde kan schatten wat ik nu zeg. [23:50] Sommige vertalingen kiezen ervoor om het iets anders weer te geven. Zij zeggen. Het duidt hier op een soort rusteloze toestand bij Jezus. [24:01] Sommige zeggen zelfs. Dit grondwoord kan ook grommen of brullen betekenen. [24:14] Ik zal mij zeker ontfermen. Het is niet alleen bewogenheid. Het is ook een bepaalde verontwaardiging. [24:26] Wat een leed heeft zich hier afgespeeld. Ik ben geneigd om nu verder te gaan. [24:40] Het is mooi dat Jezus zo is. Prachtig dat hij zich zo identificeert met de nood van anderen. Maar weet u. [24:52] Ik denk dat het ons nog iets te zeggen heeft. Jezus hart breekt hier om een weduwe te zien. Jezus hart breekt hier om hoop verloren te zien gaan. [25:05] En ik denk dat hij ook breekt omdat hij het gezin gebroken ziet worden. Jezus geeft om menselijk lijden. [25:19] Daarom is hij een redder. Een Puritein zei ooit Richard Sibbes. Ik had die blik in zijn ogen echt willen zien. [25:42] Misschien luister je mee en zeg je. Je noemde net dat het ook iets met verontwaardiging te maken heeft. Wat bedoel je daarmee? Nou, wat ik ermee bedoel dat is nog tot daaraan toe. [25:57] Maar ik denk dat we hier ook iets zien van dat Jezus uit een andere wereld komt. Voor Jezus is het zien van leed en verdriet en zonde en dood heel heftig. [26:15] Wij, ook christenen, wij zijn eraan gewend geraakt. Toen ik voor het eerst in mijn leven naar een begrafenis ging, was ik een week van de kaart. Nu heb ik er soms acht per jaar. [26:30] En het raakt me zeker nog wel, maar ik ben het ook normaal gaan vinden. En op een bepaalde manier is dat ook normaal. Want de dood, hoewel die oorspronkelijk niet bij het leven hoort, is wel iets wat bij de huidige wereld van mensen hoort. [26:44] Wij zijn gewend geraakt aan berichten over ziekte. Wij zijn gewend geraakt aan fragmenten van aardbevingen, van tsunamis, van oorlogen, van geweld. [26:59] We zijn gewend geraakt aan statistieken over abortus en euthanasie. En op een bepaalde manier is die eeuwte op onze ziel ook een bescherming, anders zouden we niet kunnen leven. [27:10] Maar lieve mensen, Jezus komt uit een andere wereld. Hij is eeuwenlang in de tegenwoordigheid van zijn vader geweest, waar geen sprankje kwaad te vinden was. Jezus komt uit een wereld vol heiligheid. [27:23] Wij zongen het heilig, heilig, heilig. Daar kwam hij vandaan en hij is hier naar een wereld geïncarneerd, waar zonde, dood, honger, verdriet, pijn, roddel, laster, begrafenissen aan de orde van de dag zijn. [27:38] En voor hem is dat ontzettend heftig om te zien. Hij wordt er veel meer dan jij en ik bij bepaald, dat dit de gevolgen zijn van de zondeval en dat dit de reden is waarom hij mens moest worden. [27:53] Hij keek hier de gevolgen van het kwaad letterlijk in de ogen. En wat doet Jezus dan niet? En dit vind ik indrukwekkend. Je zou geneigd zijn om te zeggen, dat betekent dat Jezus als hij zo'n heftige, chockerende ontmoeting met de zonde en de dood heeft, dan neigt hij zich instinctief af van wat er gebeurt. [28:13] Zijn tenere ziel krimpt in één en hij beschermt zichzelf om dit te zien. Dat doet hij niet. Maar wat Jezus doet, en dit is onze heiland lieve mensen, is hoewel dit hem diep in zijn binnenste raakt en hij van binnen pijn heeft, keert hij zich niet af, maar keert hij zich juist naar deze mensen toe. [28:34] Hoewel hij met compassie en met buitpijn naar deze zaak kijkt, stopt hij met wandelen, keert hij zich niet om en loopt hij weg. Nee, hij blijft wachten totdat deze vrouw in zijn blikveld is en kijkt haar aan. [28:55] En het lijkt wel alsof hij beseft, dit is mijn missie, hierom ben ik door de Vader gezonden, hierom heb ik de hemel verlaten, om te herstellen wat gebroken is, door zonden en door wonden. [29:12] Dat is het tweede, Jezus met innerlijke ontferming bewogen. En dan het derde, Jezus begint te spreken. Kijk vers 13, we zijn er allemaal bij hè. [29:24] Ik hoop echt dat je in de geest hierbij bent. We staan daar, soort je tweede rangs. En van mij mag je ook eerste rang staan, achter Jezus en we kijken wat hij doet. En nu begint hij te spreken en hij zegt, dat is het derde, tegen die vrouw, tegen de moeder nog steeds, huil niet. [29:44] Lieve mensen, moet je je dit even voorstellen. Dat we van de week met elkaar op een begrafenis zijn, dat daar een weduwe die haar man kwijt is en nu haar zoon kwijt is, en dat ik haar bij de arm pak, of jij, en dat ik terwijl ze richting het graf loop zeg, huil niet. [30:01] Ik weet zeker, daar zou je me achteraf op aanspreken. Je zou zeggen, ja dat vond ik nou pastoraal niet zo invoelend, als ik eerlijk ben. Jezus doet het. Hij zegt, huil niet. [30:13] Voor de mensen die hun Bijbel kennen, die denken misschien aan die passage uit openbaring 5, dat de ouderling tegen Johannes op Padmos zegt, huil niet. [30:24] En dat klopt, want hier zie je iets soort gelijks. Het is alsof Jezus zegt, lieve vrouw, lieve moeder, door je tranen heen zie je niet wat ik zou kunnen doen. [30:37] Ik begrijp je tranen, ik heb er zelf ook buikpijn van. Maar nu wil ik je toch vragen om je tranen even weg te vegen, en je ogen weer even goed open te doen. Want, ik ga iets groots doen. [30:49] Als je door verdriet overmand blijft, kun je niet zien wat ik ga doen. En dan gebeurt er nog iets meer, wat eigenlijk meer consternatie geeft, is vers 14, Jezus loopt naar de baar toe. [31:04] Hij legt als het ware zijn handen op die baar, en die dragers, Lucas schrijft het tussen haakjes, die stoppen maar met lopen. Wat gebeurt hier? Zo'n vreemde man, een soort van rabbi, die plotseling de lijkstoet stilhoudt, en de dragers vraagt stil te staan. [31:23] Jezus raakt die baar aan. Dat was trouwens wel een riskant gebeuren, want als je als Jood aan een dode zat, was je direct onrein. Leviticus 21. [31:35] Maar bij Jezus niet. Als een gewoon mens een dode aanraakt, wordt de reine onrein. Als Jezus de reine een onreine aanraakt, wordt de onreine rein. [31:49] Jezus keert hier het Joodse systeem om. Jezus raakt onreine prostituees en verslaafden aan. Zijn hart stroomt over van medelijden. Jezus staat daar niet afgepast zichzelf te beschermen, tegen de onreinheid. [32:01] Nee, met zijn mededogen, en met het feit dat hij de macht heeft om de doden op te wekken, loopt hij naar de baar, legt zijn hand op de onreine. En nog een keer begint hij te spreken. [32:14] Hij zegt, resoluut en overtuigd, jongeman, alsof hij zegt, medisch gezien ben je dood, maar ik ben de zoon van God, de opstanding en het leven. [32:24] Ik beschik over alle macht in hemel en op aarde. Voor mij ben je levend, jongeman. Ik zeg je, sta op. En Lucas, die dit als arts natuurlijk ontzettend interessant gevonden moet hebben, voor alle mensen die in de zorg werken. [32:40] Je hebt vast vaak dode mensen gezien. Wat je er ook tegen zegt, dood is dood. Ik bedoel dat lichamelijk gezien. Maar hier voor Jezus. Hij zegt, ik zeg je, sta op. [32:56] In vers 15, alsof het de normaalste zaak van de wereld is, schrijft Lucas, en de doden ging overeind zitten en begon te spreken. Nogal een feitelijk verslag. [33:07] Van een arts. Maar ondertussen beschrijft hij natuurlijk een geweldig wonder. Jezus, die de wetten van de natuur overstijgt. Ja, hij is de schepper van de natuur. [33:19] Hij heeft deze natuurwetten uitgedacht. De dood moet naar hem luisteren. En de jongen gaat rechtop zitten. Alles wat in zijn lichaam gebeurd was, aan afstervingsprocessen, door één woord van Jezus, wordt het weer tot leven geroepen. [33:37] En die jongen wrijft in zijn ogen. Hij pakt die baarbeet, zie je het voor je. Hij schudt eens flink. En hij wordt waarschijnlijk door de dragers overeind geteeld. En hij kijkt. [33:48] En er staat zelfs, dat hij begint, te praten. En dan het vierde, wat Jezus doet. En dat vind ik heel mooi. [34:03] En er staat vers 14, en Jezus gaf hem aan zijn moeder. Als dit je weinig zegt, moet je het maar laten waaien. [34:15] Maar ik denk in ieder geval dat de moeders bij ons hier iets van meevoelen. Jezus pak die jonge man, teelt hem van de baar. Hij was net begonnen te spreken. [34:25] We weten niet wat hij gezegd heeft. Mogelijk heeft hij om zijn moeder gevraagd. Misschien is die jongen wel ontredderd gestorven. Van hoe moet het met mijn man, als ik straks niet meer leef. En hij staat op uit de dood, door het machtswoord van Jezus. [34:38] En mogelijk heeft hij gestameld. Waar is mijn moeder? En Jezus, die het gezin eerbiedigt. Als een ordening van de vader in de schepping. Pak deze jongen bij zijn hand. [34:50] En leidt hem naar zijn moeder. Prachtige. En die twee vallen elkaar in de armen, terwijl de menigte versteld staat. En ze roepen elkaar toe. [35:03] Wauw, een groot profeet is onder ons opgestaan. Heel waarschijnlijk denken zij, misschien net wel als jij, dat ooit in Nain, dat heette toen nog Sunem, Elisa, twee koningen vier, een dode opwekte. [35:23] Een zoon van een moeder. En dat ooit Elia, 1 koningen 17, een dode jongen opwekte, die een enige zoon van zijn moeder was. [35:34] Juist na deze wonderen, werden Elia en Elisa erkend als profeet. Lees 2 koningen vier en 1 koningen 17. Nu hier in Lukas 7, wordt Jezus ook erkend als profeet. [35:48] Hij is de zoon van God. Hij spreekt de waarheid. Hij is de Messias. Tot slot. We richten de camera nu naar ons. Ik heb jullie op basis van het woord van God, bedankt dat jullie zo toegewijd luisteren, meegenomen naar een begrafenis. [36:09] En we hebben een geweldig wonder gezien. Nu de vraag, terwijl de camera naar onszelf gedraaid wordt, wat nemen wij hier nu van mee? Ik zou een paar dingen willen voorstellen, kort en bondig, die we in ons hart, in ons hoofd, en misschien zelfs in onze handen kunnen toepassen. [36:29] Als eerste, als je vanmorgen als gelovige dit verhaal hebt beluisterd, en je hebt daar jouw redder, jouw koning, jouw heer, jouw kurios aan het werk gezien, 2000 jaar geleden, hoe hij daar deze jongeman uit de doden heeft opgewekt. [36:44] Het past dan vanmorgen, het is zeer gepast, dat wij vanmorgen als gemeente van Jezus Christus zeggen, een groot profeet is onder ons opgestaan, en God heeft naar zijn volk omgezien. [36:54] Het past ons, dat wij vanmorgen hem opnieuw beleiden, als de Allerhoogste. Hij is de Messias, de Redder, de Hoge Priester, die vol medelijden bewogen is. Hij is de Koning, wij kunnen hem huldigen, als kurios, die alle macht heeft, in hemel en op aarde. [37:11] Als je hier vanmorgen zit, en je zegt, ik heb nog nooit Jezus Christus als Heer beleden, zou je dit vanmorgen, aanwezig op deze begrafenis, kunnen doen. Niet omdat je het wonder met eigen ogen hebt gezien, maar omdat het woord van Gods je dat verkondigt. [37:24] En dat heeft dezelfde autoriteit, als de historie van toen. Het tweede wat we mee kunnen nemen. Wij leren, Jezus hart kennen, als ontfermend, en vol mededogen. [37:38] Als we dat nu naar onszelf toepassen, zou ik dit willen zeggen. Jezus is bewogen over de ware jij. [37:52] Die jongen die daar ligt, en die moeder die voor de baar loopt, die kunnen niets meer hoog houden, die dragen geen maskers meer. Die jongen is dood, ontredderd gestorven. [38:04] En de moeder, die kan ook de schijn niet meer ophouden. Die vrouw is gebroken van verdriet. Die loopt daar. Heel de menigte, heel het dorp loopt achter haar aan. [38:16] En zij loopt daar, in haar verdriet. En Jezus is bewogen over de ware haar. Zo is Jezus, ook bewogen, over de ware jij. [38:30] Niet over je social media versie. Maar zoals je werkelijk bent. Op je beste dag, maar ook op je slechtste dag. Ook als je vanmorgen je traditionele kerkmasker weer opzet, en denkt, niemand weet wat er deze maanden in mijn leven zich af heeft gespeeld. [38:52] Misschien als je je zelfs wel schaamt voor dingen, of als je zelfs geheimen hebt voor dingen. Voor Jezus zijn ze niet geheim. En hoewel Hij innerlijk diep geraakt wordt door onze ellende, en door onze zonde, keert Hij zich niet van je af. [39:09] Maar keert Hij zich naar je toe. Ik wil je wat vragen. Zou je dat vanmorgen eens willen ontvangen? Wij begrijpen dit zo moeilijk. [39:25] Die liefdevolle ogen zijn onrustige binnenste, om jou goed te doen, je te redden, je nabij te zijn. Waarom ben je een vijand van je eigen ziel? [39:36] Waarom geloven wij dat zo moeilijk? Als Jezus zegt, ik houd van jou. En ik ben hier, om je nabij te zijn. [39:47] Ik wil je redden uit het riool, van je eigen leven. Jezus legt zijn hand op je, en zegt, kom dichterbij. [40:00] Dat is het tweede. Het derde. We leren in dit verhaal Jezus kennen, als de kurios die de dood, een halt toeroept. [40:12] Hier letterlijk, door deze jonge man op te wekken. Ik denk dat er hier ook mensen zijn vanmorgen, of thuis meeluisteren, die zeggen, maar dat is, in ons gezin niet gebeurd. [40:29] Mooi dit verhaal, maar mijn man werd niet beter. Of mijn kind, bleef dood. Of mijn, vul maar in. [40:42] Mijn gebed is nog niet verhoord. Jezus mag dan met bewogenheid naar mij kijken, maar ik zit hier voor mijn gevoel, nog in diezelfde ontreddering, als die vrouw. [40:55] Laat dit je helpen. Zover wij weten, heeft Jezus drie keer een dode opgewekt. Veel doden heeft Jezus niet opgewekt. [41:06] Veel rouwenden kregen hun gestorvenen niet terug. Dat is ook nu nog zo. De confrontatie hier, tussen Jezus en die doden, was allereerst, om te bewijzen, dat Jezus de Messias is. [41:26] En dat hij bij machten is, de dood straks, na zijn kruis, en in zijn opstanding, te verslaan. Deze jonge man, misschien heeft hij nog 50 jaar geleefd, misschien nog 25 jaar, misschien nog 10 jaar, maar theoretisch gezien, zou het kunnen zijn, dat hij nog een half jaar heeft geleefd. [41:46] Dus Jezus doel, was niet per se, om in dat gezin, hier en nu, voor altijd de harmonie te herstellen. Hoewel hij een groot wonder deed. Zijn doel was groter. Hij wilde bewijzen, dat hij eenmaal, na zijn dood en opstanding, en straks bij zijn terugkomst, alle dingen gaat rechtzetten. [42:04] En in gedachten kruipt Jezus door Gethsemane. In gedachten wordt hij al gekruisigd en begraven. En ziet Jezus vooruit, drie dagen. Later zal ik opstaan, zal ik de dood verslaan. [42:16] En dan zal voor allen gelden, ik leef, en jullie zullen leven. En allen die in Jezus ooit sterven of gestorven zijn, die zullen worden opgewekt, zoals deze jonge man, maar dan heerlijker, want zij zullen nooit weer sterven. [42:32] Deze jonge man is opnieuw gestorven. Maar allen die in Christus sterven, of hem straks ontmoeten als Jezus komt, die zullen een nieuw lichaam krijgen, om nooit meer te sterven, om nooit meer te rouwen, om nooit meer te huilen. [42:45] Een nieuw opstandingslichaam, bewerkt door Jezus in zijn opstanding. Naar dat grotere wonder, wijst dit kleinere wonder, heen. Dus laat je troosten. [42:57] Ook al is jouw dode, jouw man, jouw vrouw, jouw zoon, jouw dochter, jouw vriend, jouw vriendin, niet teruggekomen, niet genezen. Laat het je troosten dat Jezus, door zijn dood en opstanding, allen die in hem geloven, eenmaal voor eeuwig bij zich zal hebben, met een nieuw lichaam. [43:17] Dat wonder is het grote wonder, waar de schepping op wacht. En waar de schepping naar zucht. Dat is het derde, wat we mee kunnen nemen. [43:29] Dit verwijst, naar het grote wonder van de opstanding. Waar we op kunnen hopen, als we in Jezus geloven. Mijn laatste toepassing, dan ben ik klaar, is dit. [43:42] Als je het hart van Jezus vanmorgen zo ziet, mag ik je tot slot vragen, wat doet dat met jou? Ik vraag niet zozeer, of er nu tranen door je ogen lopen. [43:56] Dat zijn emoties, die zijn prachtig, die mogen ook, maar die moeten niet per se. Ik vraag meer, wat gebeurt er in jouw denken, wat gebeurt er in je binnenste? [44:10] Er is namelijk, voor gelovigen die de Heilige Geest hebben ontvangen, voor degene die wedergeboren zijn, en dus de Geest hebben ontvangen, is er in het Nieuwe Testament iets heel bijzonders. [44:23] Paulus zegt in Colossense 3, vers 12, bekleed je met innige gevoelens van ontferming. En in Filipijns 1, vers 7, vers 8, zegt hij, ik verlang naar jullie, met de innige gevoelens, van Christus Jezus. [44:47] Waarom lees ik deze teksten? Om als laatste toepassing, voor ons helder te maken, door de geest, kunnen wij, de innige gevoelens van Jezus Christus, ervaren. [45:07] Herken je dat? dat God jou, een innerlijke beroering, een bewogenheid, een innerlijke aanraken, een identificeren met de nood van iemand anders geeft, waardoor het je als een soort last op je schouders wordt gebonden, en God je in staat stelt, iemand lief te hebben, iemand te bezoeken, iemand dagelijks in gebed op te dragen, voor iemand te blijven bidden, omdat God jouw hart heeft aangeraakt, en gevuld heeft met zijn innige gevoelens van ontferming. [45:47] Voor veel christenen, is dit abacadabra. Ik bedoel het niet vervelend. Maar in onze oppervlakkige cultuur, en in mijn oppervlakkige hart, gebeurt dit vaak niet. [45:58] Maar, ik zou je vanmorgen tot slot willen vragen, misschien moet je nog even stilstaan bij Jezus, en nadat je hem geprezen hebt als koning, profeet en priester, nadat je zijn hart bewonderd hebt voor jou, nadat je gezien hebt dat Jezus ten diepste met dit wonder verwijst naar de opstanding uit de doden op de laatste dag, moet je misschien tot slot nog aan Jezus vragen, zou u mij door uw geest iets van die innige gevoelens van ontferming willen geven, waardoor ik naar anderen kan uitreiken met de gevoelens van u. [46:40] Eén machtig voorbeeld daarvan vind ik het verhaal van David Wilkerson. Heb je dat ooit gehoord? Deze man kreeg van God zo'n bewogenheid en liefde voor de verlorenen in New York, voor de gangsters in New York. [46:56] Als er mensen niet zo beminnenswaardig zijn, waren het de drugsdier is in New York. Dan ga je niet gezellig mee koffie drinken op een woensdagmiddag. Maar God legde zo'n last op zijn hart voor deze mensen, dat hij een brave plattelandsgemeente verliet, met allemaal lieve brave mensen, om naar deze boeven in New York te gaan. [47:19] En hij moest die mensen bezoeken met het evangelie. Dat was niet een moedje van, ja, op vrijdagmiddag moeten we dat doen? Nee, hij werd gedreven, ja, door wat? Door innige gevoelens van ontferming. [47:31] En op een dag kwam hij Nicky Cruz tegen. Je hebt ooit van hem gehoord. En hij keek deze jonge man aan. En Gods hart, Gods geest, vulde hem, raakte hem aan. [47:42] En hij zei, Nicky, Jezus houdt van jou. En Nicky werd boos. En hij kwam op hem af. En hij wilde die magere dominee Wilkerson wegduwen. Sloeg hem in zijn gezicht. [47:53] Begon op hem te spuwen. En een week later, een paar dagen later, ik weet niet meer precies de details van het verhaal, zocht hij hem opnieuw op. Hij zat binnen in een huis, Nicky Cruz. Hij klopt op de deur. [48:04] Allemaal van die gevaarlijke gasten binnen. De deur gaat open. En Wilkerson zegt, Is Nicky Cruz hier? Ja, en die zit hier binnen. Ik word binnengelaten in een onguur huis. Met haar wapens aan de muur, jongens en meiden. [48:18] En er staat de deur open. En hij kijkt Nicky aan. En hij zegt, Nicky, maar je wist het niet te zeggen. Het zat niet in woorden. Het zat in kracht. Jezus houdt van je. Die man wordt aangeraakt. [48:33] Komt enkele weken later, naar een evangelisatiecampagne, waar Wilkerson sprak, kwam tot geloof, en is een geweldige evangelist geworden. Het gaat me niet om het resultaat. Al was Nicky Cruz niet tot geloof gekomen. [48:45] Waar het mij om gaat, is het eerste. Wilkerson werd gedreven, door de innerlijke ontferming van God. Mag ik jou vragen? Is er iemand op jouw hart, waar jij deze gevoelens van Jezus voor hebt? [49:00] Al is het één persoon. Al zijn het niet de dierers in New York. Is het één persoon, of één doelgroep, of één neefje, of één lichtje, of één laag uit de gemeente, waarvan je zegt, die mensen, daar kom ik niet van af. [49:23] Die burdenen, die branden op mijn hart. Want de innige gevoelens van ontferming, voor deze mensen, komen door mij heen, naar deze groep. [49:38] Dan zeg ik je, dan weerspiegel jij iets van het hart van Jezus. Voor hoogige, verwonden, verloren, zondige mensen. [49:50] Laten we stil zijn, en dan gaan we samen danken. Heer Jezus, als ik hier vanmorgen over uw hart spreek, dan voel ik mij eigenlijk een hele, beperkte schilder, die een schilderij moet schilderen, van iets geweldig groots. [50:06] ik erken u mijn beperkingen, om uw hart uit te schilderen. Maar op grond van uw woord, hebben we vanmorgen, als gemeente, samen een poging gedaan, om uw hart te bewonderen. [50:23] en nu wil ik de preek, en onze overdenking van vanmorgen, in uw handen geven, als vijf broden, en twee vissen, en ik wil u vragen, of u het door de kracht van uw geest, wil schrijven in ons hart. [50:45] Deze boodschap thuis bezorgd, bij ons. Zodat we uw hart voor ons begrijpen, maar ook uw hart, door ons heen, kan vloeien naar anderen. [50:56] Raak ons aan heer, met uw innerlijke gevoelens van ontferming. Ik bid, voor mensen die, misschien zo moeilijk kunnen geloven, dat Jezus ook met die ontferming, naar hen kijkt, dat u ze vanmorgen, als het ware, een hand op de schouder legt, en zegt, wees niet bevreesd. [51:17] Want ik ben dezelfde. Zoals ik keek naar die moeder, zoals ik keek naar die zoon, zo kijk ik naar jou. En wil ik jou troosten. Jou wil ik jou geestelijk, opwekken uit de dood. [51:28] En zeg ik je vanmorgen, sta op. Sta op uit je doodschraf. Sta op uit je graf van zonde. Kom tot mij en leef. Spreek, o heer, die woorden van leven, ook onder de geestelijke doden onder ons. [51:42] Misschien ook wel onder gezinsleden, die hier niet meer in de kerk zijn. Misschien zijn hier wel vaders en moeders, opa's en oma's, die die innerlijke ontferming voor hun kinderen, voor hun familieleden hebben, die u nog niet kennen. [51:54] O God, wij bidden u, spreek woorden van leven in hun leven, zodat ze u zullen leren kennen. Hier zijn we, heer. Vervul ons voor de glorie van uw naam. [52:06] In Jezus' machtige naam, Kurios, Heer, Allerhoofdste, we zien uit naar uw komst, dat u de doden opwekt. En we voor u zullen staan, en uw ogen echt zullen zien, van aangezicht tot aangezicht. [52:18] In Jezus' naam. Amen. ***