Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/106387/jozef-type-van-jezus-in-zijn-lijden/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Goedemiddag. Dat is de geschiedenis van Jozef. Misschien een beetje apart, Goede Vrijdag, Genesis 37 uit het Oude Testament. [0:13] ! Maar ik vind Jozef een geweldig type, geweldig beeld van de Heer Jezus. In de eerste hoofdstukken wordt hij geschetst in zijn vernedering, in zijn lijden, de pijn die hij heeft. [0:24] En later is hij de safnat paneach, de redder van de wereld. Dus je ziet hem in zijn verhoging. En zo is het precies met de Heer Jezus gegaan. Die is eerst vernederd en later is hij verhoogd. [0:36] En dat zien we terug in de geschiedenis van Jozef. En dit gedeelte wat ik nu zo wil lezen uit Genesis 37 vanaf vers 12. Dat laat eigenlijk in beeld, in type, de hele leidensweg van de Heer Jezus. [0:52] Dus in een paar korte zinnen natuurlijk zien vanaf dat hij in de hemel is totdat hij aan het kruis gaat. En ik probeer dan wat lijnen door te trekken zodat dat wel duidelijker wordt. Ik zal het eerst lezen. [1:04] Toen zei Israël, dus dat is Jacob zeg maar, toen zei Israël tot Jozef, uw broeders weiden immers bij Sichem. [1:17] Kom, ik wil u tot hen zenden. En hij zei tot hem, hier ben ik. Verder zei hij tot hem, ga toch en doe onderzoek naar de welstand van uw broeders en naar de welstand van de schapen en breng mij bescheid. [1:30] En hij liet hem gaan uit het dal van Heberon. En hij kwam te Sichem. En toen hij nu in het veld omdode, trof hem een man aan die hem vroeg, wat zoekt gij? En hij zei, ik zoek mijn broeders. [1:41] Vertel me toch waar ze weiden. Daarop zei die man, ze zijn van hier opgebroken, want ik heb hen horen zeggen, laten we naar dood aan gaan. Toen ging Jozef zijn broeders achterna en het rof hen aan te dood aan. [1:54] En ze zagen hem van verre, maar voordat hij bij hen gekomen was, smeed zij een aanslag tegen hem om hem te doden. En ze zeiden tot elkaar, zie, daar komt die aardstdromer aan. Nu dan komt, laten we hem doden. [2:07] En in een van de putten werpen, laten we dan zeggen, een wild dier heeft hem verslonden. Dan zullen we zien wat er van zijn dromen terechtkomt. Toen Ruben dit hoorde, wilde hij hem uit hun hand redden en zei, laten we hem niet doodslaan. [2:21] Verder zei Ruben tot hen, vergiet geen bloed, werp hem in deze put die in de woestijn is, maar slaat de hand niet aan hem met de bedoeling hem uit hun hand te redden en naar zijn vader terug te brengen. [2:34] Zodra Jozef bij zijn broeders gekomen was, trokken zei Jozef zijn kleed uit, het pronkgewaad dat hij droeg. En ze namen hem en wierpen hem in de put. De put nu was leeg, er stond geen water in. [2:47] Daarna zetten zij zich neer om te eten. Tot zover even dit gedeelte. Dus het is volgens mij, natuurlijk is het de geschiedenis van Jozef, wat Jozef heeft meegemaakt. [3:00] Maar daar overheen is het ook een doorkijkje naar de heer Jezus, die voor ons de hemel verlaten heeft en hier is gekomen. Jozef komt in de put, de heer Jezus komt aan het kruis. [3:11] We hebben beide lijden. Ik zou zo'n aantal dingen, daar wordt het vanzelf denk ik wel duidelijker willen noemen, die dat bevestigen. Ik ga er in het begin wat sneller doorheen. Ik wil iets meer, ook niet zo heel veel, maar iets langer stilstaan bij het feit dat hij in de put zit. [3:27] Het eerste wat ik zou willen zeggen is dat in vers 13 er staat, Er is hier een gesprek, vindt hier plaats, tussen de vader en zijn zoon Jozef. [3:54] In Psalm 40, en dat wordt aangehaald in Hebreeë 10, dat zal ik even lezen. Lezen we ook van een gesprek. En dat is een gesprek tussen God de Vader en God de Zoon. [4:07] Hebreeë 10, vanaf vers 5. Daarom zegt hij bij zijn komst in de wereld, Slachtoffer en offergave hebt gij niet gewild, maar gij hebt mij een lichaam bereid. In brandoffers en zondoffers hebt gij geen welbehagen gehad. [4:22] Toen zei ik, zie, hier ben ik. In de boekrol staat van mij geschreven om uw wil te doen, o God. In de aanhef zegt hij, slachtoffers en offergave, Brandoffers en zondoffers hebt gij niet gewild. [4:35] Nog daarin een welbehagen gehad, hoewel ze naar de wet gebracht worden. Doch daarna heeft hij gezegd, zie, hier ben ik om uw wil te doen. Hij heft het eerste op, om het tweede te laten gelden. [4:46] De eerste parallel die ik zou willen trekken is, er is een gesprek tussen vader Jacob en zijn zoon Jozef. Hier vinden we, hier is een gesprek, wat ook in Psalm 40 staat, tussen God de Vader en God de Zoon. [4:58] En waar gaat het over? In Genesis gaat het over de welstand, over hoe gaat het met de kinderen, met de anderen, met broers. En hier gaat het ook over ons, zeg maar, Gods volk. [5:11] De mensen hier op aarde, hoe gaat het daarmee? Slachtoffer en offergave hebt gij niet gewild, maar gij hebt mij een lichaam bereid, staat hier. Er werden offers gebracht, slachtoffers, brandoffers en zondoffers, maar daar had God eigenlijk geen behaag in, ondanks dat ze gebracht werden in opdracht van God. [5:30] Maar er staat achter waarom het was. God wilde graag dat we gehoorzaam zouden zijn, dat we zijn wil zouden doen. En dat deden mensen niet, ze brachten wel offers, slachtoffers, brandoffers, maar ze deden niet de wil van God. [5:44] Maar de eerste parallel is, er is een gesprek, dat gaat over de welstand. En het feit is dat hier de Heer Jezus ook zegt, zie, hier ben ik. In Genesis zegt Jozef, zie, hier ben ik. [5:56] En hier in Hebraïë 10 zit de Heer Jezus, die zegt, hier ben ik. Het tweede wat ik zou willen zeggen, is dat hij laat hem dan, de Vader die zendt dan zijn zoon. Jacob zendt zijn zoon Jozef. [6:08] Zo heeft God de Vader zijn zoon, de Heer Jezus, gezonden naar deze wereld. Jozef was de geliefde zoon, dat staat hiernaast. In vers 3, Israël had Jozef lief boven al zijn zonen. [6:22] God de Vader was bereid om zijn geliefde zoon, geliefste zoon, te geven voor ons, te zenden voor ons. En hij liet hem gaan uit het dal van Hebron, dat is vers 14. [6:35] Hebron betekent zoiets als vriendschap, gemeenschap. De Heer Jezus ging als het ware weg uit de gemeenschap bij de Vader en hij kwam naar deze wereld voor ons. Vers 16 staat, ik zoek mijn broeders. [6:51] Waarom kwam de Heer Jezus hier naartoe? Ik ben slechts gekomen voor de verloren schapen van het huis Israëls, zegt hij. Ik ben slechts gekomen voor de verloren schapen van het huis Israëls. [7:01] Hij was zelf een Jood, hij was gekomen voor zijn broeders. De andere vertaling zegt niet slechts, maar ik ben alleen gekomen voor de verloren schapen van het huis Israëls. En dan staat er in vers 18, en ze zagen hem van verre. [7:17] Maar voordat hij bij hem gekomen was, smeden zij een aanslag tegen hem om hem te doden. Johannes die zegt in zijn eerste hoofdstuk van de Johannes Evangelie, hij kwam tot de zijne, maar de zijne hebben hem niet aangenomen. [7:35] Hij kwam tot de zijne, maar de zijne hebben hem niet aangenomen. Hier wordt gesproken over een aanslag om hem te doden. De oudsten en de overpriesters, ik ga niet al die teksten opzoeken, maar dat kun je ook in het Nieuwe Testament lezen, die smeden ook een plan om hem te doden, een list om hem te doden. [7:52] Zo zie je al die parallellen tussen het Oude en het Nieuwe Testament. Jozef wordt daar een aartsdromer genoemd, en dat is natuurlijk omdat hij in het stukje wat wij niet gelezen hebben, heeft hij gezegd dat op een gegeven moment al die schoven zouden buigen voor hem, en ook de zon, de maan en de sterren zouden, twaalf sterren zouden voor hem buigen. [8:15] Dat is een tafereel wat zich voordoet op aarde, die schoven, en ook een tafereel wat zich voordoet in de hemel. In Filipensen staat dat alle knie zich zal buigen van hen die onder de hemel en op de aarde zijn. [8:33] Ook dat is weer zo'n verwijzing naar de Heer Jezus. Jozef is echt een beeld van de Heer Jezus. En dan staat hier in vers 1, 22, toen Ruben dit hoorde, wilde hij hem uit hun hand redden. [8:49] Dus er is een van de broers, die wil Jozef redden uit de hand van de andere broers. In het Nieuwe Testament lezen we over Nicodemus, die een goed woordje kon doen om de Heer Jezus te redden. [9:00] Ook weer zo'n parallel. En dan komen we bij vers 23. Toen Jozef bij zijn broeders gekomen was, trokken zij Jozef zijn kleed uit. [9:12] Van de Heer Jezus lees je dat ook bij hem de mantel die hij had, uitgetrokken werd. Ze deden hem een roodpurperen mantel aan en zeiden ze die de koning der Joden. Ook dat is weer vervuld in het Nieuwe Testament. [9:25] Het was een pronkgewaad dat hij droeg. De Heer Jezus had ook een bijzondere mantel. Die was uit één stuk geweven. Ze wilden hem eerst verdelen, maar dat hebben ze niet gedaan. Juist omdat hij uit één stuk geweven was. [9:37] Het was ook een soort pronkgewaad. En dan staat er verder in vers 23. En ze namen hem en wierpen hem in de put. De put nu was leeg. Er stond geen water in. [9:50] Ik denk dat dit een heenwijzing is naar het kruis waar de Heer Jezus voor ons heeft aan gehangen. Het kruis van Golgotha. Die put. En er stond geen water in. [10:03] Dus Jozef had dorst. Jozef was gezonden door zijn vader. Hij was daar gekomen. Hij had een reis achter de rug. Meteen toen hij daar kwam. We hebben dat gelezen. Zodra Jozef bij zijn broeders gekomen was, trokken ze zijn kleed uit. [10:16] Als ik een reis achter de rug heb en ik kom ergens aan, dan vind je het vaak lekker op mijn bakje koffie of even iets te drinken. Ik kan me voorstellen dat Jozef toen hij aankwam ook dorst had. Maar hij werd in de put gegooid. [10:26] En er was geen water in de put. Als we denken aan de Heer Jezus die aan het kruis hing, dan zegt hij, ik heb het opgeschreven. We gaan een beetje heen en weer zo meteen tussen een aantal teksten. Hierna zei Jezus daar hij wist dat alles reeds volbracht was, omdat de schrift vervuld zou worden, mij dorst. [10:45] De Heer Jezus had ook dorst toen hij daar hing aan het kruis. Naar alle ellende die hij achter de rug had. Naar alle stokslagen, alle bespugingen. Alle pijn die hem was aangedaan. In psalm 22 staat over dat dorst. [10:59] Dat is een psalm van David. David heeft dat opgeschreven. Maar psalm 22 en ook psalm 40 en 69 zijn heel duidelijk psalmen. [11:14] Die zijn Messiaans. Die wijzen verder ook naar de Heer Jezus toe. En hij zegt hier eigenlijk, mijn tong kleeft aan mijn gehemelte. In het stof des doods legt gij, met een hoofdletter, mij neer. [11:27] En God liet hem dat lijden ondergaan. In psalm 69 staat, ja ze gaven mij gif tot spijzen toen hij daar aan het kruis hing. [11:38] En lieten mij in mijn dorst azijn drinken. Daarmee vererger je nog de dorst en de pijn, het lijden. En dat is wat zij deden. Maar misschien wijst dat mij dorst, wijst misschien ook wel naar een geestelijke dorst. [11:55] Dat het het verlangen was, de dorst, het verlangen was van de Heer Jezus om de wil van zijn vader te doen. Om hem zodoende te verheerlijken. En ook om het verlossingswerk te volleindigen. [12:06] Ik denk dat je ook in die zin naar dorst kunt kijken. Dan staat er zijn naam, hem wierp hem in de put en de put nu was leeg. Jozef was daar dus alleen. [12:17] Er was niemand in de put. De put was leeg. Ik denk dat de weg van de Heer Jezus, die hij gegaan is, ook een weg geweest is van eenzaamheid. Heel de weg is een weg van eenzaamheid geweest. [12:29] Hij werd eigenlijk nooit echt begrepen. En aan het kruis hing hij ook. Er hingen twee andere naast hem, maar hij hing daar toch alleen. Ook daar werd hij niet begrepen. Psalm 69 nog een keer. [12:42] Ik ben een vreemde geworden. Dat is ook een psalm van David. Ik ben een vreemde geworden voor mijn broeders. Een onbekende voor de zonen van mijn moeder. Hij was een onbekende geworden. [12:54] Ze kenden hem niet meer. Ze wilden hem niet kennen. Hij was alleen. Psalm 69. De smaat heeft mij het hart gebroken. [13:05] Ik ben verzwakt. Dat kun je je voorstellen als je daar aan het kruis hangt. De smaat heeft mij het hart gebroken. Daar kunnen we ons misschien weinig bij voorstellen. Maar dat zal ontzettend veel pijn hebben gedaan. [13:15] En er staat erachter. Ik wacht op een teken van medelijden. Maar te vergeefs. Op troosters. Maar ik vond hen niet. Als wij in de put zitten. [13:27] Dan vinden we het denk ik heel fijn als er iemand is die naast je zit of staat. Die een arm om je heen doet. Die je troost. Of die er gewoon is. De heer Jezus moest zeggen. [13:37] Ik wacht op een teken van medelijden. Maar te vergeefs. Niemand. Op troosters. Maar ik vond hen niet. Er was niemand die hem wilde troosten. En dat is toch wel schrijnend. [13:50] Hij kwam naar de zijnen heb ik straks gezegd. Hij kwam om hen te verlossen. Hij kwam om ons te verlossen. Maar de zijnen hebben hem niet aangenomen. En ook velen in deze wereld hebben hem niet aangenomen. [14:03] Juist hem die gekomen is om hen te verlossen. Te bevrijden. In de vrijheid te stellen. Hij werd verlaten door mensen. Hij hing daar alleen. Verlaten door de mensen. [14:16] Waar hij mee was opgetrokken. De discipelen. Die stonden allemaal een beetje op afstand. Verlaten door de mensen die hem gekruisigd hadden. Hij hing daar eigenlijk moedersiel. Alleen. Maar het ergste was nog. [14:28] Dat hij ook door God verlaten werd. Dat was nog vele malen erger. Dan de eenzaamheid van geen naasten om zich heen. Zalm 22 nog een keer. Mijn God. [14:40] Mijn God. Waarom heb jij mij verlaten? Dat zijn hele bekende woorden. Hele bekende woorden denk ik. Maar als we ons dit door laten dringen. [14:53] Deze woorden. En proberen in te leven. Dat de Heer Jezus altijd. Altijd in de gemeenschap met de Vader was geweest. Altijd. Zijn hele leven op aarde. [15:05] Hij deed niets zonder zijn vader. Maar hier op dit moment. Toen onze zonden op hem werden gelegd. Toen het duister werd. Toen moest God zich terugtrekken. [15:16] Want God is heilig. Hij moest zich terugtrekken. En de Heer Jezus hing daar. In de absolute eenzaamheid. Absolute eenzaamheid. [15:26] Wij kunnen ons wel eens eenzaam voelen. En dat is ook. Daar wil ik niks van afdoen. Maar God is altijd met ons. Maar hier hing hij. In de absolute eenzaamheid. [15:37] Was niemand. Zelfs God niet. Die had zich ook teruggetrokken. Vanwege onze. Vanwege mijn zonden. Mijn God. Mijn God. Waarom heb jij mij verlaten. [15:47] Wat een pijn klinkt daarin. En wat een lijden. Is dat geweest. Wat de Heer Jezus voor ons. Heeft willen ondergaan. Vrijwillig heeft willen ondergaan. Aan het kruis van Gogota. Mijn God. [15:59] Ik roep desdaags. Zo gaat het verder. En gij antwoord niet. Wat moet dat voor hem hebben betekend. Ondanks dat hij verlaten werd. [16:11] Zeg hij toch. Mijn God. Ook in het lijden. In die pijn. Dat is misschien ook wel een les van ons. Dat is een heel ander lijden wat wij hebben. Maar dat we. Op God vertrouwen. [16:23] Zoals hij deed. Mijn God. Ik roep desdaags. En gij antwoord niet. Wat heeft hem dat toch ontzettend veel gekost. Die weg naar het kruis. De weg van de eenzaamheid. En hij was daar verworpen. [16:34] Door de aarde. Je zou kunnen zeggen. Hij was terrein. Voor de aarde. De mensen die wisten niet hoe ze met hem om moesten gaan. Hij deed niks verkeerd. En alles was hij goed. En toen verwirken ze hem. En toen konden ze niet handelen. [16:46] Maar hij was te onrein. Voor de hemel. Want God is heilig. En hij was met zonde beladen. Op dat moment. En daarom hing hij letterlijk tussen hemel en aarde. Letterlijk tussen hemel en aarde. [16:58] Verworpen door de aarde. En God had zich teruggetrokken. En dat deed hij voor ons. En daar mogen heel ons leven telkens weer dankbaar voor zijn. Ontzettend dankbaar voor zijn. [17:11] En als het woordje put in het Hebraaus. Dat is best wel een bijzonder woordje. Want als je dat opzoekt. Er komt nog een aantal keren voor in de Bijbel. En daar ga ik zo mee afsluiten. Er komt bijvoorbeeld ook voor. [17:22] En dan is het iets anders vertaald. Een paar hoofdstukken verder. In hoofdstuk 40. Dus hier is het vertaald met put. In hoofdstuk 40. Dan is het vertaald met kerkerhol. [17:35] Ik lees vers 15. Maar in het Hebraaus is het precies hetzelfde woordje. En daar zegt Jozef. In hoofdstuk 40 vers 15. [17:47] Want gestolen ben ik uit het land der Hebraeën. En ook hier. In het kerkerhol. Heb ik niets gedaan waarom ze mij in dit kerkerhol hadden kunnen zetten. [17:59] Dit is denk ik ook een heenwijzing naar het kruis. Het is een hele bijzondere geschiedenis. De geschiedenis in het hoofdstuk gaat over drie mannen. [18:13] Twee daarvan die hebben gezondigd. De schenker en de bakker die hebben gezondigd. En een daarvan die is op grond van valse beschuldigingen ook in die kerker terecht gekomen. Denk eens aan het kruis waar de Heer Jezus hing. [18:24] Hingen drie mannen. Twee daarvan hadden gezondigd. Eén daarvan hing daar volkomen onschuldig. Zo is Jozef. Volkomen onschuldig. Door de vrouw van Potiphar hier was terecht gekomen. [18:34] Eén van de twee die gezondigd had. De schenker werd verhoogd. Van de mannen die aan het kruis gingen. Eén van die twee zondaren. Was er één die met de Heer Jezus naar het paradijs ging. [18:49] Maar het kenmerk denk ik van dit stukje is. Het is een heenwijzing naar het kruis. Het kenmerk van zijn lijden hier is. Gestorven ben ik uit het land der Hebreën. En ook hier heb ik niets gedaan. [19:01] Hij heeft onschuldig geleden. Wij kunnen wel eens lijden. Dan hebben we schuld soms. Dat is je eigen schuld. Dikke bult zeggen we dan wel eens. En dan als je dan straf krijgt of iets. De gevolgen moet ondergaan. [19:13] Dan is dat vervelend. Maar hij, Jozef, had niets gedaan. En dan is het nog veel erger als je gestraft wordt. En de Heer Jezus had helemaal nooit iets verkeerds gedaan. En dat is ook weer een extra dimensie als het ware aan het lijden van de Heer Jezus. [19:27] Onschuldig lijden. Alleen lijden. Lijden terwijl hij dorst had. En nog een plaats waar dat. Hetzelfde woord in het Hebreus voorkomt. Is Psalm 88. [19:38] Dat is ook zo'n psalm die gaat over het lijden. Daar sluit ik mij af. En dan lees ik vers 7. [19:54] Dus we hebben eerst, werd het vertaald met put. In Genesis 40 werd het vertaald met kerkerhol. En hier in vers 7 staat, gij hebt mij in de diepste kuil gelegd. [20:04] Maar het is in het Hebreus hetzelfde woordje. Gij hebt mij in de diepste kuil gelegd. Dat wil zeggen dat er geen kuil is die dieper was. Er is geen lijden geweest wat heftiger was, wat ernstiger was, dan wat ook in overdrachtelijke zin de Heer Jezus heeft meegemaakt. [20:23] En als je, ik zal een paar dingen noemen uit die psalm. Bijvoorbeeld vers 4. Dan moet je indenken dat, dat zijn de ervaringen, de gevoelens van de Heer Jezus. [20:34] Mijn ziel is verzadigd van rampen. Daar kan ik niks bij voorstellen, maar dat is vast niet fijn. Als je zo voelt dat je ziel verzadigd is, dat je helemaal vol zit, als het ware, van rampen, van ellende, van allerlei ellende. [20:51] Mijn leven is nabij gedoodrijk. Zo heeft de Heer Jezus zich ervaren. Vers 5, tweede zinnetje. Ik ben geworden als een man zonder kracht. Hij is geworden als een man zonder kracht. [21:01] Hij is God de Schepper. Hij is de Almachtige. En hij is hier voor ons geworden als een man zonder kracht. Vers 6. Onder de doden is mijn verblijf gelijk verslagene die in het graf liggen, die gij niet meer gedenkt. [21:17] God dacht niet meer aan hem op dat moment toen hij daar voor ons ging te leiden. Vers 8. Uw grimmigheid rust zwaar op mij. Al Gods toren die wij hadden verdiend, die ik had verdiend, kwam op hem neer. [21:31] Hij onderging die toren. Uw grimmigheid rust zwaar op mij. Door al uw baren drukt gij mij neder. Hij leed voor ons. [21:42] Rechtvaardigen leed voor de onrechtvaardigen. Gij hebt maar tot een gruwel voor hen gemaakt in vers 9. Dat wordt ook wel vertaald met weerzinwekkend. [21:54] Dat geeft iets aan. Als onze zonden op de Heer Jezus zijn gelegd, is hij tot een gruwel, tot iets weerzinwekkends gemaakt. Voor God. Want God kan niet handelen met onreinheid, met zonden. [22:06] Dat gaat nooit samen. Maar hij is tot een gruwel gemaakt. En wat moet dat ook voor hem betekend hebben? Dat hij tot een gruwel is gemaakt. Vers 9. [22:19] Nee, 15. Waarom verstoot gij mij? En verbergt gij uw aangezicht voor mij? Dan heb je weer dat alleen lijden, komt daar weer terug. Vers 16. En ik draag uw verschrikkingen, ik ben radeloos, allemaal gevoelens van onze heiland. [22:35] Uw brandende toren, vers 17, gaat over mij heen. Uw verschrikkingen vernietigen mij. Er bleef helemaal niets van hem over. En dat deed hij uit liefde voor ons. [22:49] Om ons terug te brengen bij de Vader. Wij die dat niet hadden verdiend. Wij die niets hadden verdiend. En toch kwam hij in zijn grote liefde naar deze aarde. [23:00] Om zichzelf op te offeren. Om te leiden aan het kruis van Golgotha. Voor ons. En het is goed als we zo met een avondmaal vieren. [23:12] Dat we denken aan... Er staat ook doet dit wat mijn gedachten is. Dat we denken aan hem. En hoeveel pijn het hem gekost heeft. Om het mogelijk te maken dat wij hier nu samen mogen komen. [23:22] Als zijn kinderen die zijn gekocht en betaald. Hoeveel pijn... Wij kunnen er bij benadering niet bij komen denk ik. Maar het is toch goed om te proberen iets ervan in te denken. [23:34] En te beseffen. Heere, dat deed u voor mij. Wat doe ik voor hem. Amen. От mij gewoon weer uitnappen.