Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/106429/de-god-van-hoop/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Goedemorgen. Wat fijn om in jullie midden te zijn.! Wat een prachtig lied om tot rust te komen aan de voeten van Jezus.! Dat is echt mijn verlangen ook voor deze morgen dat we, ook ik, hier samen tot rust mogen komen! [0:17] Dat we zijn voetstappen, zijn sandalenvoeten mogen horen van morgen en zijn stem mogen horen. Daar waar we hem juist nodig hebben, op de plek waar we zijn in ons leven met onze vragen. [0:31] Ik wil beginnen, voordat ik het schriftgedeelte ga lezen, met een verhaal. Wie van jullie is er wel eens in de katakomben geweest? In Rome. [0:43] Ik ook niet hoor, maar we weten natuurlijk van, ja, mooi. Ja, daar kan je nog de verhalen proeven van de vroege christenen. [0:54] Die de katakomben onder Rome, de gangenstelsels gebruikten om zich te verbergen voor vervolging. Voor hele moeilijke tijden. Ze kwamen daar samen om met elkaar te bidden en te zingen. [1:07] Maar ook om broeders en zusters die vermoord waren, een laatste rutsplaats te geven. En tussen al die graven zie je symbolen, uitgekerfd in de muur. [1:19] En ze gebruikten twee symbolen. We kennen denk ik allemaal wel het symbool van de vis. En dat is het woord ichtes. En dat is een acroniem voor Jezus Christus, de Zoon van God, verlosser. [1:34] Maar ze gebruikten ook het symbool van het anker. En het anker staat voor de hoop. Zoals we dat lezen in Hebreeën 6, vers 19. Wij hebben deze hoop als een anker voor de ziel. [1:48] Vast en zeker. En voor deze mensen, voor deze broeders en zusters van lang geleden, was dat anker niet maar een poëtisch idee. Nee, het was niet slechts een mooi woord of een lied. [2:02] Het was hoop waardoor ze konden blijven leven. Waardoor ze Jezus Christus konden blijven volgen. In een tijd waarin, als je je liet dopen, je eigenlijk je eigen doodvonnis tekende. [2:16] Dat anker op die muur was niet zomaar kunst. Het was een geloofsverklaring. Een beleidenis. Gods belofte houden vast. [2:28] En daar willen we vandaag over nadenken. Over het onderwerp hoop. En wat hoop ook voor ons vandaag betekent. En dat wil ik doen uit Romeinen hoofdstuk 15. [2:45] Ik wil vanmorgen met jullie een aantal teksten uit de Romeinenbrief door. Maar ik wil de schriftlezing nemen uit het laatste vers wat we gaan behandelen. En dat is Romeinen 15, vers 13. [2:56] En dat wil ik met jullie lezen. Romeinen 15, vers 1. Maar wij die sterk zijn, zijn verplicht de zwakheden van hen die niet sterk zijn te dragen. [3:10] En niet onszelf te behagen. Laat daarom ieder van ons zijn naaste behagen ten goede. Tot opbouw. Want ook Christus heeft niet zichzelf behaagd. Maar, zoals geschreven staat, al de smaad van hen die u smaden is op mij gevallen. [3:24] Want alles wat eertijds geschreven is, is tot onze onderwijzing eerder geschreven. Opdat wij in de weg van volharding en vertroosting door de schriften de hoop zouden behouden. [3:38] En de God van de volharding en van de vertroosting mogen u geven onderling eensgezind te zijn, in overeenstemming met Christus Jezus. Opdat u eensgezind met één mond de God en Vader van ons Heer Jezus Christus verheerlijkt. [3:54] Daarom aanvaard elkaar, zoals ook Christus ons aanvaard heeft, tot heerlijkheid van God. En ik zeg dat Jezus Christus een dienaar van de besnijden is geworden terwille van de waarheid van God. [4:07] Om de belofte aan de vaderen te bevestigen. En opdat de heidenen God zouden verheerlijken vanwege de barmhartigheid. Zoals geschreven staat, daarom zal ik u beleiden onder de heidenen en uw naam lofzingen. [4:21] En verder zegt hij, wees vrolijk heidenen met zijn volk. En verder loof de Heerde alle heidevolken en prijs hem alle volken. En verder zegt Jezaja, de wortel van Izi zal er zijn en hij die opstaat om heerschappij te voeren over de heidenen. [4:37] Op hem zullen de heidenen hopen. De God nu van de hoop mogen u vervullen met alle blijdschap en vrede in het geloven. [4:48] Opdat u overvloedig bent in de hoop door de kracht van de heilige geest. Het gras verdort en de bloem valt af, maar het woord van onze God blijft tot in eeuwigheid. [5:04] Diezelfde hoop, dat anker, dat houdt ons ook vandaag nog vast. Onze wereld ziet er soms beangstigend uit. Er is angst voor de toekomst, er zijn teleurstellingen, er zijn verdrietige dingen. [5:17] We leven in een wereld waarin we kwetsbaar zijn. Maar God kan ons steeds opnieuw vervullen met hoop. De God van de hoop mogen jou vervullen met blijdschap en vrede, shalom, in het geloven. [5:33] Zodat je, als je vervuld bent van hoop, overvloedig bent in die hoop. Door de kracht van de heilige geest. En daar gaan we met elkaar over nadenken. [5:43] Wij zijn de mensen van hoop. In een wereld die snakt naar hoop. In Ephesians 2 vers 12 staat dit. [5:54] Vroeger, toen we zonder Christus waren, toen waren we zonder hoop. En zonder God in de wereld. Wat heeft dat wel niet te zeggen over de mensen om ons heen? [6:06] Hier in Baren en omstreken in Nederland. Als je Christus niet kent, dan ben je ten diepste zonder hoop in de wereld. Als er dan dingen misgaan in je leven, dan is dat tragisch. [6:19] Want dan is het allemaal voorbij. Er is geen werkelijke hoop dat er een dag komt dat het herstel van alle dingen zal plaatsvinden. En dat God alles wat krom is en onrechtvaardig recht zal maken. [6:34] En in Thessalonisch sensen staat dit. Maar ik wil niet, broeders en zusters, dat jullie onwetend zijn ten aanzien van hen die ontslapen zijn. Als we in verdriet zijn, in rouw, als er iemand ons ontvallen is. [6:44] Dan hoeven we niet zodanig bedroefd te zijn, zoals ook de anderen, de niet-christenen, die geen hoop hebben. Wat een verschil maakt dat. [6:56] Dat zelfs als geliefden je ontvallen, dat dat verdriet een plek mag hebben. Maar dat dat niet zo groot mag worden, dat het groter wordt dan de hoop die in onze hart is uitgestort. [7:11] En Petrus die zegt ook iets prachtigs. Geprezen zij de God en Vader van ons Heer Jezus Christus die ons, overeenkomstig zijn grote barmhartigheid, opnieuw geboren deed worden. [7:22] Tot een levende hoop. Door de opstanding van Jezus Christus. Ongelooflijk. Dat Hij, toen Hij jou heeft gered en je opnieuw geboren werd. [7:36] Toen je van dood levend bent gemaakt. Toen heeft Hij jou opnieuw geboren laten worden tot een levende hoop. Ben je een hoopvol mens? [7:48] Dat is een belangrijke vraag. En Paulus in deze tekst, aan het eind eigenlijk van de Romeinenbrief. [8:00] Als hij daar die zegenwens eigenlijk uitspreekt. En het is tegelijkertijd dus een gebed tot God. Dat de God van de hoop ons zou mogen vervullen van hoop. [8:11] Dan biedt dat dus ruimte aan het feit dat we tekort schieten in onze hoop. Want als Paulus vraagt of we vervuld mogen worden van hoop. [8:22] Dan is er dus de kans dat je leeft op een manier dat je nog niet vol bent van de hoop. En dat zegt ons iets belangrijks. Blijkbaar bestaat er zoiets in het leven van een christen als niet volledig vervuld zijn van hoop. [8:37] Minder vervuld zijn. Dat je wel wedergeboren bent tot een levende hoop. Maar dat ergens in dat vat van hoop een lekkend kraantje zit. Door teleurstellingen. [8:47] Door dingen die er gebeuren in het leven. Wat kan er al niet gebeuren? Conflicten misschien. En daarom is het zo belangrijk om opnieuw vervuld te worden van hoop. [9:02] Want we hebben de opdracht. Wees altijd bereid tot verantwoording aan ieder die jullie rekenschap vraagt over de hoop die in je is. Als er iets is waar jouw collega's, je buren, je familie misschien, ongelovige mensen naar snakken. [9:20] Is dat jij rekenschap kan geven van de hoop die in jou is. Ben je de hoop misschien verloren? Nu je deze vraag vanmorgen volgeschoteld krijgt. [9:34] Besef je misschien, ja. Er zijn terreinen in mijn leven, gebieden in mijn leven waar ik meer zou mogen hopen. Want vanaf het moment dat je wedergeboren bent, ontstaat er een worsteling met hoop. [9:47] Want de dagdagelijkse praktijk is nog niet zoals we hopen te zijn op de nieuwe hemel en aarde. We leven nog in gebrokenheid, we leven nog met ons oude lichaam. [9:59] En we zijn nog niet op die plek waar we in volmaaktheid bij Jezus mogen zijn. En daarin zijn we niet alleen. Op die paasmorgen zijn er twee discipelen. [10:13] Ze lopen naar Emmes. Ze zijn gedesillusioneerd. Er komt iemand naast hen lopen. Ze weten niet wie hij is. En ze vertellen hem, er zijn geruchten. [10:26] Er zijn geruchten dat hij leeft. Jezus. Maar er zijn ook anderen die zijn gaan kijken bij het graf. Maar hem, ze zagen hem niet. En dan staat er in Lukas dat deze twee Emmesgangers het volgende zeggen tegen Jezus. [10:43] Terwijl ze niet doorhebben dat hij het is. Dan zeggen ze, wij hoopten dat hij het was die Israël verlossen zou. Wij hoopten. [10:55] Ze hoopten in verleden tijd. Het was voorbij. Jezus was er niet meer. Hij was gekruisigd. Hij was begraven. En er waren wel geruchten dat hij leeft. [11:07] Maar ze konden het niet pakken. En ook wij. Wij hebben het evangelie. Het goede nieuws. Het goede gerucht. Dat Jezus leeft. [11:17] Dat hij is opgestaan. Maar we kunnen teleurgesteld raken. En als we teleurgesteld raken dan verliezen we soms het zicht op Jezus. [11:29] Terwijl hij naast ons loopt. Terwijl hij erbij is. Kunnen we door teleurstellingen Jezus uit het oog verliezen. Terwijl hij met ons oploopt. Naar ons luistert. Ze zagen Jezus niet terwijl hij bij hen liep. [11:43] En dat zou zomaar onze situatie kunnen zijn. Dat is het gevecht in het geestelijke strijd die we kunnen hebben om de hoop niet te verliezen. En dan vertelt Paulus in de Romeinenbrief zoveel over hoop. [12:01] En dan wil ik beginnen met Romeinen 4 vers 18 en 19. Dat gaat over Abraham. [12:14] Wij mogen horen bij Christus. En Christus was de zoon van David. En uiteindelijk de zoon van Abraham. Alles begon bij Abraham toen Abraham geroepen werd. [12:25] Uit Uddergaldeeën. En dan krijgt hij die belofte van God. Dat zijn nageslacht de hoop zal zijn voor alle volken. En dat uit zijn nageslacht uiteindelijk de redder zal voortkomen. [12:37] En dan staat er in vers 18 van hoofdstuk 4. En hij, Abraham is dat, heeft tegen alles ingehoopt. En in mijn Bijbel de HSV staat er dan een sterretje en een voetnoot dat daar letterlijk staat. [12:49] Hij heeft op hoop tegen hoop gehoopt. Dat is dus hoop tegen hoop. Een situatie waarin iedereen zal zeggen ja hopen is naïef. [13:01] Dat kan niet meer. Daar hoopt Abraham. Zo is zijn geloof begonnen. Van Abraham die al 100 jaar oud is. En Sarah zijn vrouw die onvruchtbaar is. [13:12] Het kan niet meer. En toch is daar die belofte van God. Hij heeft tegen hoop gehoopt. En geloofd dat hij een vader van vele volken zou worden. Overeenkomstig wat gezegd was. [13:23] Zo zal uw nageslacht zijn. Als het zand van de zee op het strand. En als de sterren aan de hemel. En niet verzwakt in het geloof heeft hij er niet op gelet dat zijn eigen lichaam reeds verstorven was. [13:36] Hij was ongeveer 100 jaar oud. En dat ook de moederschoot van Sarah verstorven was. Dat is de grondtoon van Paulus' theologie over hoop. Hoop tegen hoop. [13:49] Hoop tegen menselijke logica in. Dat is steeds weer opnieuw de omstandigheid waarin God hoop wil herstellen. Dat is de omstandigheid van vruchteloosheid. [14:03] Van een situatie waarin menselijke wijs geen perspectief meer in te vinden is. De situatie van de afgehouden tronk. De omgezaagde boom. [14:14] Waar toch een scheutje uit voortkomt. Is er in jouw leven een situatie waarin je zegt. Ja, daar is alle hoop menselijke wijs verloren. [14:26] Dat is onmogelijk dat God daar nog iets aan kan doen. Dan is het woord van vanmorgen. God is bij machten. En hij is in staat hoop te geven op die dingen die mensen niet kunnen. [14:40] Abraham was ten volle overtuigd dat God bij machten was. Dat is hoop. Dat je ervan overtuigd bent dat God bovennatuurlijke dingen kan doen. In die relatie. [14:51] In je familie. In het werk. Waar je ook in vastgelopen bent. En precies deze hoop. Dit geloofsvertrouwen. Dat werd Abraham tot gerechtigheid gerekend. [15:05] Dat Abraham bleef hopen. Dat heeft hem rechtvaardig verklaard voor God. Is het niet wonderlijk. [15:15] Dat we niks hoeven te doen. Alleen maar hoeven te vertrouwen. Op wie God is. En op wat hij kan doen. Midden in de vruchteloosheid. In de situatie waarin alles vastloopt. [15:27] We worden gered door geloof. Maar het geloofsleven blijft een weg van oefenen in geloof. Hoop. Hoop heeft te maken met lijden. [15:39] Als er geen lijden was. Dan was er ook geen hoop nodig. Daarom staat er ook. In 1 Korinther 13. Nu blijven geloof, hoop en liefde. Maar de meeste van deze is de lieve. [15:51] Want straks hebben we geen geloof meer nodig. Want dan mogen we hem aanschouwen. We hebben ook geen hoop meer nodig. Want het is werkelijkheid geworden. Maar de liefde. Die liefde die zal blijven. En dan mogen we hem al onze liefde geven. [16:05] Maar hoop. Hoop groeit dus in lijden. En daar gaat het over in Romeino 5. Vers 1 tot en met 5. Wij dan gerechtvaardigd uit het geloof. [16:15] Uit dat geloofsvertrouwen hebben vrede bij God. Door ons Heer Jezus Christus. Door Hem hebben wij ook de toegang gekregen. Door het geloof. Tot deze genade waarin wij staan. En wij roemen in de hoop. [16:26] De hoop op de glorie van God. Dat is wat ons overeind houdt. Dat er een dag komt. Dat we in die glorie van God mogen zijn. En dat alles wat er diep in ons hart is uitgestoord door de kracht van de geest. [16:40] Dat dat werkelijkheid wordt. En we hem mogen ontmoeten. En ook al zien we het nu niet. We weten diep van binnen dat er iets in ons gebeurd is. Wat een zaadje geplant is. Wat is gaan kiemen door Gods genade. [16:52] En dat dat tot voltooiing zal komen. Dat dat niet vruchteloos is. Wat hij in ons hart begonnen is. Maakt hij af. Wij roemen in de verdrukkingen. [17:03] Omdat wij weten dat de verdrukking volharding teweeg brengt. Dat je kan volhouden. En dat de volharding ondervinding brengt. Dat is dat je ondervinding. [17:14] Dat je beproefd bent. Dat je levenslessen leert. En de ondervinding brengt hoop. En de hoop beschaamt niet. Omdat de liefde van God in onze harten uitgestort is. [17:26] Door de heilige geest. Die ons gegeven is. Beproevingen brengen volharding. En volharding brengt karakter. Staat er eigenlijk in de grondtekst. [17:37] En karakter als dat gevormd wordt. Door al die omstandigheden. Dat brengt hoop. Voor mij zijn de meest grote voorbeelden in het geloof. [17:50] Dat zijn vaak de oudere mensen. Die dan in alles wat je meemaakt als jonge man. Als jonge vrouw. Naar je kunnen luisteren. [18:02] En die dan heel eenvoudig kunnen zeggen. Het komt goed. Het beste komt nog. Dat is zo'n diep vertrouwen. Juist als mensen zelf beperkt raken door hun leeftijd. [18:17] Heel veel moeilijke dingen hebben meegemaakt in het leven. Ja dat is iets van beproevingen die volharding hebben gebracht. En die volharding heeft karakter gevormd. [18:28] Dat wat er ook gebeurt. Hoe moeilijk een dag ook is. Het karakter wat gevormd is. Is hoopvol. En hoop ontstaat dus niet in comfort en in zekerheid. [18:41] Maar juist in de moeilijke dingen. En daarom is hoop. De hoop die God in ons hart is heeft uitgestort. Ook een uitnodiging om. Als je door moeilijke periodes heen gaat. [18:51] Om dat te leren zien als periodes waarin God hoop laat groeien. Zodat je kunt overvloedig zijn in de hoop. [19:04] En anderen kan uitdelen van die hoop. Die liefde die God voor ons heeft opgevat. Die is zo onveranderlijk. [19:15] In vers 8 van hoofdstuk 5 staat. God bevestigt zijn liefde voor ons. Daarin dat God voor ons gestorven is toen we nog zondags waren. Als er dan staat in vers 5 van hoofdstuk 5. [19:28] De hoop beschaamt niet. Omdat de liefde van God in onze hart uitgestort is door de heilige geest. Wat betekent dat dan? Waarom? Beschaamt de hoop niet omdat de liefde van God in onze hart is uitgestort. [19:42] Om dat uit te leggen moest ik denken aan zo'n plaatje. Je hebt wel van die films. En dan zie je bijvoorbeeld in de Tweede Wereldoorlog. Dat die Engelsmannen en Amerikanen dan voor de goede zaak gaan strijden in Europa. [19:56] Om ons te bevrijden. Met gevaar voor eigen leven. En dan verlaten ze hun geliefde. En die geliefde staat natuurlijk vaak op het treinstation. Of op de kade bij het schip te zwaaien. [20:08] En dan laten ze die jongen gaan. In hoop dat hij trouw zal zijn en terug zal komen. Al die jaren dat hij misschien weg is. [20:21] En dat is ook voor ons. Dat Jezus is heengegaan. Hij is ten hemel gevaren. Maar hij komt terug. Dat heeft hij beloofd. En hoe weten we nu dat hij trouw is? [20:34] Dat hij echt terugkomt. Dat weten we omdat we zijn liefde in ons hart hebben uitgestort gekregen. Wij weten diep van binnen. Hij is trouw aan ons. [20:44] Want hij was al trouw aan ons. Zelfs toen wij nog zondags waren. Toen wij nog vijanden van Christus waren. Heeft hij zijn eigen leven voor jou en mij gegeven. [20:56] God beschaamt de hoop die wij op hem stellen. Nooit. Want hij laat niet los wat zijn hand begonnen is te doen. [21:07] God stelt niet teleur. Daar waarin wij teleurstellingen oplopen in het leven. Omdat mensen ons in de steek laten. Of waarin je misschien teleurgesteld raakt in jezelf. Dat je niet de persoon bent die je zou willen zijn in die situatie. [21:20] Daar laat God ons nooit in de steek. Hij stelt ons nooit teleur. En dan komen we in hoofdstuk 8. [21:31] Romeinen 8. De kracht. Daar wil ik vers 20 en 21 van lezen. Want de schepping is aan de zinloosheid onderworpen. [21:44] Aan de vruchteloosheid. Aan de gebrokenheid. Niet vrijwillig. [21:57] Maar door hem die haar daaraan onderworpen heeft. In de hoop. Dat ook de schepping zelf zal bevrijd worden van de slavernij van het verderf. Om te komen tot de vrijheid van de heerlijkheid van de kinderen van God. [22:13] Heel de schepping. Is meegegaan in onze vol. Vanaf Genesis 3. Zucht de schepping. [22:26] Ieder egeltje wat dood wordt gereden. Of elke koe die kreupel loopt. Alles. Is. Daar gekomen door onze val. [22:37] En heel die schepping. Die zucht. In afwachting van de vervulling van Gods belofte. Die schepping. Is. [22:48] Aan die zinloosheid onderworpen door God. Als gevolg van onze zonde. In hoop. Er is achter die donkere wolk. De gouden rand. [22:58] Van hoop. En dat doet me denken aan het verhaal van C.S. Lewis. Ik weet niet of jullie dat verhaal kennen. Maar. In de kronieken van Narnia. Dan zijn die kinderen. Zitten gevangen. [23:09] Onder de heerschappij. Van een witte heks. En op een gegeven moment. Probeert die heks hen wijs te maken. Want ze hebben het steeds over die andere wereld. Die ergens hierboven moet zijn. [23:21] En dan zeggen ze. Ja. Daar is een zon. En die zon. Ja. Ja. Maar wat is dan een zon? Er bestaat helemaal geen zon. Jullie hebben. Jullie verzinnen maar dat er een zon is. Zegt die heks. Nee. [23:31] Maar die zon. Die lijkt wel op de lamp. Alleen dan nog veel mooier. En die heks probeert hen te vertellen. Nee joh. Je verzint maar wat. De lamp is de realiteit. [23:42] En wat jullie allemaal fantaseren over die zon. Dat heb je maar gedroomd. En zo is het ook met ons. We leven in een wereld. Waarin alles. Een vaag schijnsel heeft. [23:55] Tussen alle mooie dingen heen. De zon die opkomt van morgen. De bloemen en de planten. Zien we iets van Gods glorie. Maar er is ook zoveel gebroken. En zoveel teleurstelling. En dan is het zo. [24:07] Dat de tegenstander ons probeert te overtuigen. Van het feit. Dat die werkelijkheid. Van die heerlijke toekomst. Van die nieuwe hemel en aarde. Van dat nieuwe lichaam. [24:18] Dat dat maar verzonnen is. Dat is het geestelijke gevecht. Maar God heeft iets in ons gelegd. Omdat we wedergeboren zijn. Omdat we al de nieuwe schepping in ons omdragen. [24:31] Hebben we een herinnering. Aan dat wat komen gaat. Hebben we een herinnering. Aan die heerlijkheid. Die uitstijgt boven dat vaag schijnsel van deze lamp. [24:44] Naar die werkelijke zon die bestaat. De zon der gerechtigheid. Die warmte. Dat licht. Die hoop waar Paulus over spreekt. Is het verlangen naar de zon achter de wolken. [24:55] Die we nu soms nog niet zien. Omdat we de kou van deze wereld voelen. Maar dat licht. Dat gaat zeker doorbreken. En die hoop. Die leert ons stand houden. Als die liefde van God in onze harten is uitgestort. [25:07] Ja dan is daar. Die zekerheid. Dat we ergens diep van binnen. Iets hebben leren proeven van de krachten van de toekomende eeuw. Van die nieuwe hemel en aarde. [25:19] En dat dat echt waar is. En dat getuigde de geest met onze geest. Wat een heerlijkheid. En hoe leven we dan als christenen. [25:32] In een wereld die gebroken is. In een schepping die zucht naar het openbaar worden van de kinderen van God. Dat zegt wat hè. Die schepping. [25:44] Die bomen in het veld. Die zullen klappen voor hem. Maar ook de vogels. En ook al die mensen om je heen. Die geen christen zijn. Die snakken naar het openbaar worden van de zonen en de dochters van God. [25:58] En dat vraagt iets van jou en mij. Dat we zichtbaar maken. Welke hoop wij in ons dragen. Dat we dat licht laten schijnen in deze donkere wereld. [26:09] Echte hoop. Die kijkt niet weg van de gebrokenheid van vandaag. Die kijkt in de spiegel. En die ziet. Ja. Ja. De sporen die het leven achterlaten. [26:20] Maar die durft erin te kijken. En die durft er middenin te gaan staan. Als je gelooft dat God eens alles nieuw zal maken. Dan leef je vanuit een nieuw perspectief. [26:31] Dan kun je volhouden wanneer het tegen zit. Als verdriet en teleur. Als je je raken. Als je je raken. Dan weet je dit. Dit is niet het einde van het verhaal. Dat verhaal van God. Van zijn reddingsplan. [26:43] En van zijn verlossing. Dat grote verhaal. Daar is mijn kleine verhaaltje in opgenomen. En het komt werkelijk goed. Hoop wordt zichtbaar wanneer wij de mensen zijn die blijven geloven. [26:55] Ook als het misgaat. Ook als mensen. Ja. Als we dat zichtbaar mogen maken. Als we elkaar kunnen vergeven in plaats van oordelen. Als we hoop zichtbaar maken door. [27:08] Trouw te zijn in het omzien naar elkaar. Als we blijven investeren in de toekomst. Ook. Als dat een donkere toekomst is. En dan komen we bij hoofdstuk 15. [27:19] Wat we gelezen hebben. Hoofdstuk 15 vers 4. Want alles. Wat eertijds geschreven is. Is tot onze onderwijzing eerder geschreven. Op dat wij in de weg van de volharding en de vertroosting door de schriften de hoop zouden behouden. [27:36] Auke zei het al. God heeft voorheen op vele manieren en wijzen gesproken. En dat is allemaal opgeschreven voor ons. [27:48] Dat staat in de Bijbel. Waarom? Omdat daar in de woorden van de schrift zwart op wit te vinden is. Wat God beloofd heeft. En wij leven in het heerlijke tijdperk. [28:01] Dat wij na de komst van de Heer Jezus mogen leven. Wij weten dat Hij zijn woord heeft gestand gedaan. En dat geeft ons hoop. Daarin zien we dat God trouw is. [28:12] Dat Hij gekomen is. Naar deze wereld. En als Hij gekomen is. Dan zal Hij zijn werk ook afmaken. In Hebreeu 6 staat dat wij tot hem de toevlucht genomen hebben. [28:25] Om de hoop die voor ons ligt vast te houden. Er ligt een hoop voor ons. Als een anker voor onze ziel. Dat vast en onwrikbaar is. En rijkt tot in het binnenste heiligdom. [28:37] Achter het voorhangsel. En ik stel me dat. Ik ben visueel ingesteld. Ik stel me dat zo letterlijk voor. Dat daar een anker ligt. In het binnenste heiligdom. [28:48] Achter dat gescheurde voorhang. Daar waar de verzoendeksel is. Waar God troont. Tussen de cherubim. Daar ligt ons anker. En dat anker ligt in de toekomst. [29:00] En het is aan jou vastgebonden met een ketting die niet kan breken. En elke dag dat je die ketting volgt. Kom je een stukje dichter bij dat moment dat je God mag ontmoeten. [29:14] Zeker en onwrikbaar vast. Waarom? Omdat Jezus door het voorhangsel is doorgegaan. Met zijn eigen bloed. En daar de weg gebaand heeft. Waardoor wij met God verzoend mogen zijn. [29:27] Die hoop. Die hoop die wij hebben. Het is niet maar een gevoel. Of een hoopvolle droom. Het is vertrouwen op Gods belofte die vast liggen in zijn woord. [29:40] En die ook vast liggen in de feiten van het evangelie. Daar waar de wereld leeft in een tijd waarin alles relatief wordt gemaakt. Waarin jouw waarheid er mag zijn. [29:51] Maar ga niet vertellen dat het een universele waarheid is. Daar geeft God dit boek. Waar zwart op wit de beloften van God te vinden zijn. [30:02] Die niet zullen wankelen. Die waarheid zijn. Voor nu. En voor altijd. Want God is de alfa en de omega. Het begin en het einde. [30:15] Wat een hoop mogen we hebben. En hoe wordt die hoop nou ons deel. Als we weer hier vandaan gaan vanmorgen. Dat vinden we in vers 13 van Romeinen 15. [30:28] De God nu van de hoop mogen jou vervullen met blijdschap en vrede in het geloven. Opdat je overvloedig bent in de hoop. Door de kracht van de heilige geest. [30:43] In het midden van het vers staat. In het geloven. God vervult ons door de kracht van de heilige geest. In het geloven. Geloven. [30:56] Het geloof van mensen. Die gaat dus samen met die vervulling door God. Paulus kon alleen op dat water. Of Petrus kon alleen op dat water lopen. [31:07] Doen doen doen. Zolang hij Jezus vertrouwde. En Jezus ging volgen. Toen hij zei. [31:17] Kom maar naar mij toe. Dat geloof is nodig. Heb je geloof. Heb je vertrouwen. Alleen als we God vertrouwen. Dan kan hij dat vertrouwen ook waar maken. [31:30] Ik denk dat we allemaal wel eens in ons vertrouwen zijn beschaamd door mensen om ons heen. Misschien ben je opgelicht op marktplaats. Of ben je in steek gelaten door iemand. [31:43] Dan had je dus eerst een vertrouwen in iemand. Maar dat vertrouwen was misplaatst. Misplaatst vertrouwen. Maar als je je vertrouwen plaatst op God. [31:54] Dan is dat nooit misplaatst. In de mate waarin je hem vertrouwt en gelooft. Maakt hij jouw vertrouwen waar. God is trouw. Hij laat nooit los. [32:07] Wat zijn hand begonnen is te doen. Alle die hem verwachten staat er in Psalm 25 vers 3. Alle die u verwachten worden niet beschaamd. En naar de mate waarin we ons geloof, ons vertrouwen op hem stellen. [32:23] Vervult hij ons met blijdschap en met vrede in het geloven. Wat er ook morgen gebeurt. Als jij vertrouwen hebt voor morgen. Dan kan je vandaag in shalom, in rust, zonder stress, in vrede leven. [32:41] De rekening van morgen wordt morgen betaald. En vandaag mag ik vertrouwen op God. Oh en wat is dat lastig. Ik vind dat verschrikkelijk lastig. Ik heb graag alles van tevoren helden. [32:55] Maar de toekomst. Die kennen we allemaal niet. En als we dan in vrede leven. Dan leven we ook in vreugde. In blijdschap. Zijn we opgewekte mensen. [33:10] Weet je en dat geld. Dat alles afhangt van geloof. Omdat het het geloof is waardoor we gerechtvaardigd worden. Dat geldt niet alleen voor dat moment waarop we wedergeboren worden. [33:22] Waarop we ons vertrouwen voor het eerst op Jezus Christus stellen. Voor onze redding. Maar dat geldt gewoon ieder moment. Dat geldt de hele reis. En daarom hebben we het zo nodig. [33:35] Om naar elkaar toe te getuigen van die hoop die in ons is. In Hebreë 10 staat laten wij. Laten we dat doen broers en zusters. Laten we de beleidenis van de hoop. Onwrikbaar vasthouden. [33:48] Die ketting. Hou hem vast. Laat hem nooit los. Want hij die beloofd heeft. Is trouw. En hij trekt je er doorheen. Geloof. [34:00] Geloof. Vertrouwen. Jezus zegt. In een ja. In een bijna tragisch moment. Zegt hij. [34:12] Als de zoon des mensen weer terug zal komen. Zal hij dan nog geloof vinden op aarde. Dat vraagt hij zich af. Als hij over de eeuwen heen kijkt naar onze tijd. [34:22] De eindtijd. Zal er nog geloof zijn op aarde. Ja natuurlijk zullen er nog gelovigen zijn. Want de poorten van de hel zullen de gemeente niet overweldigd. Maar is er nog geloof. [34:37] En Jezus spreekt dat uit na een gelijkenis. En dat gaat over die vrouw die bij die rechter komt. En dag aan dag blijft aandringen. En die staat bij. Hij sprak ook een gelijkenis tot hem. [34:48] Met het oog daarop dat men altijd moet bidden. En niet de moed verliezen. En hij zei. Er was in een zekere stad een rechter die God niet vreesde. En geen mens ontzag. En er was ook een weduwe in diezelfde stad. [34:59] En ze kwam voortdurend naar hem toe. En ze zei. Doe mij recht tegenover mijn tegenpartij. En hij wilde een hele lange tijd niet. Maar daarna zei die rechter bij zichzelf. Omdat deze weduwe mij lastig valt. [35:11] Zal ik haar recht doen. En de heer Jezus zegt dan. Als dat de conclusie is. Van een onrechtvaardige rechter. Dat als je maar blijft aandringen. [35:24] Dat hij recht gaat doen. Ja hoeveel te meer. Onze hemelse vader. Die geen onrechtvaardige rechter is. Maar een rechtvaardige rechter. Dan zal God toch recht doen aan zijn uitverkorenen. [35:34] Die dag en nacht tot hem roepen. Ook wanneer hij lang wacht. Om hen te hulp te komen. Hopen is ook wachten. Wachten. [35:46] En verwachten. Jezus zegt dan. Ik zeg u. Dat hij hun. Dat hij jou. Met spoed. Recht. [35:56] Zal doen. Maar de zoon dus mensen. Als hij komt. Zal hij wel geloof op aarde vinden. En dat is een confronterende vraag. Voor mijzelf ook. [36:07] Heb je geloofsvertrouwen. Voor ieder moment. Voor elke situatie. Ook als je denkt. Dat het allemaal stopt. Ik ga afronden. Met nog een illustratie. [36:20] In het British Museum in Londen. Ik weet dat de verschillende van jullie daar wel geweest zijn. Als je in Londen bent. Je mag er gratis in. Prachtig. En daar is in de collectie. [36:32] Een hele oude zeekaart. Die getekend is in 1525. En kaarten van die tijd. Hadden allemaal open stukken. Het is een kaart met de kust van Noord-Amerika. [36:44] Maar daar ontbreken allerlei stukken in. Omdat die nog niet verkend waren. Door iemand. En de stukjes die ze wel kenden. Die waren ingetekend. En zo probeerden ze vanuit Europa. Een beeld te schetsen. [36:54] Van die hele nieuwe wereld. Aan de andere kant van de oceaan. Maar op die plekken. Heeft de tekenaar van die kaart. Iets bijzonders geschreven. [37:05] Op al die lege onbekende plekken. Daar staan allemaal. Zinnetjes als. Hier zijn reuzen. Hier zijn schorpioenen. Hier leven vuurspuwende draken. [37:19] Het waren waarschuwen. Het is hier onbekend. Je moet hier niet zijn. Hier loert gevaar. Een eeuwen later. Kwam diezelfde kaart in handen van een Britse ontdekkingsreiziger. En die heette Sir John Franklin. [37:31] En hij zag die woorden. Op die kaart. En heeft een pen gepakt. Heeft ze doorgestreept. En hij heeft daaronder geschreven. Drie eenvoudige woorden. [37:45] Hier is God. En dat is precies wat hoop doet in ons leven. Dat is wat geloof doet in ons leven. Hoop wist de gevaren niet uit. [37:57] Ze doen er nog steeds toe. En er zijn nog steeds onbekende donkere gebieden in ons leven. Waar we worstelen. Maar je mag die kaart van je leven herschrijven. [38:09] Met Gods aanwezigheid. Hier is God. Hoop kijkt terug en herinnert zich de daden van de Heer. Zijn trouw. Zijn redding. Zijn ontferming. En hoop durft daar op gebaseerd de toekomst te vertrouwen aan hem. [38:25] Omdat je weet. Hij is daar. Hij is er vandaag. En hij is er ook morgen. Hoop geeft het heden over aan zijn liefde. [38:36] Door trouw te leven in de genade die vandaag genoeg is. Als er plekken in jouw levenskaart zijn. Waar het donker is. Waar het onbekend is. Waar je angst hebt. [38:47] Waar je worstelt. Dan wil ik je uitnodigen daar te schrijven. In geloof. Hier is God. Mogen de God van de hoop. [39:01] De God van de hoop. Jou en mij. Vervullen. Met vreugde. En vrede. In het geloven. Op dat wij samen als kerk. [39:13] Overvloedig zullen zijn in de hoop. Door de kracht. Van de Heilige Geest. Amen. ***