Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/106450/in-het-spoor-van-vertrouwen/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Goedemorgen. Fijn om hier weer te zijn. Met de hartelijke groeten vanuit het altijd mooie Almere. [0:11] ! Een stad van hoop en zorg. En dat is ook echt waar ik uw gebed weer gewoon voor wil vragen.! Dat is fantastisch. [0:31] En aan de andere kant hebben we soms zorg over de arbeiders. Dat zijn er altijd te weinig. Maar ook zorg over alle nood die we tegenkomen. Het lijkt wel of het steeds meer bizar wordt. [0:46] Wat we tegenkomen aan nood onder jonge kinderen, onder jongeren en in jonge gezinnen. En dat komt soms best wel rauw en hard op ons dak. [0:58] En je hebt het misschien allemaal meegekregen. Ook die mevrouw die omgebracht is in Almere met vijf kinderen. En overal in het nieuws. [1:08] Dat was honderd meter achter ons huis. En die mevrouw bezocht ook onze inloop. En dat is één verhaal. Maar ik kan er nog zo een heel aantal meer mee geven. [1:19] Waarin de nood heel hard binnenkomt. In gezinnen, bij kinderen. Dus neem dat mee in uw gebeden. Dan mogen ze soms een uurtje in de week of twee uurtjes kinderen de hoop meegeven die er is in de Heerde Jezus. [1:37] Maar als we dan zien waar ze weer naar terug gaan. Naar hun thuissituaties. Dan is dat soms heftig. Maar we gaan in het spoor van vertrouwen. [1:49] Dat is wat ik bovenaan mijn blaadje heb gezet voor morgen. En ik wil graag met jullie gaan kijken naar een gedeelte uit de brief van Paulus aan de Filipensen. En ik heb vorige week de eerste twee versen gedaan in de Bunschoten Spakenburg. [2:05] Dus als u denkt vanmorgen, nou dat was wel interessant. Dan moet u die even terugkijken. Dan heb je het eerste deel ook. Dat ik hoop zelf de hele brief door te gaan. Maar vanmorgen gaan we kijken naar de vers drie. [2:20] Tot en met elf. Uit het eerste hoofdstuk. En daar begint Paulus met de woorden. In vers drie van hoofdstuk één. [2:32] Ik dank mijn God telkens wanneer ik aan u denk. In elk gebed van mij voor u allen bid ik altijd met blijdschap. [2:45] Vanwege uw gemeenschap aan het evangelie van de eerste dag af tot nu toe. Nou, Paulus die zit het altijd meteen en zet iets heel stevig neer. [2:58] En dat doet hij dan met woorden als telkens in elk gebed en altijd. En dat is niet niks. En dat doet mij een beetje denken ook aan de tekst een paar hoofdstukken verder. [3:11] Waarin Paulus zegt verblijt u in de heren. Verblijt u altijd in de heren. Nou, ik weet niet hoe het met u zit of hoe het met jou zit. [3:22] Ik vind dat wel eens lastig. Ik straal veel positiviteit uit. Maar diep in mijn hart ben ik niet zo positief ingesteld. Dan moet je bij mijn vrouw zijn. Maar verblijt u altijd in de heren. [3:36] En hier zegt hij dat ook weer. Als ik voor u allen bid, bid ik altijd met blijdschap. Nou, en waar zit Paulus op het moment van schrijven van deze brief? [3:48] Nou, hoogstwaarschijnlijk zat hij in de gevangenis in Rome te wachten op de matteldad. Nou, niet echt de plek dat je denkt van, ah, hier hè, altijd hoor met blijdschap. [3:59] Ben ik voor jullie aan het danken en aan het bidden. Terwijl hij daar zit in de gevangenis. Terwijl hij zit in de moeite en in de pijn. Vreugde in tegenspoed. [4:13] Vreugde ondanks moeilijke omstandigheden. Nou, ik vraag me dan altijd af, ja, hoe kan dat? En ik denk dat Paulus, Paulus kan het zeggen. [4:24] Omdat hij ondanks de moeilijke omstandigheden. Ja, dat hij zich richt op andere dingen. Hij richt zich niet op die moeilijke omstandigheden, maar hij richt zich op de heren. [4:39] En waar wordt Paulus zo blij van? Hij zegt, ja, ik word blij van mijn broeders en zusters. Ik word blij van jullie. Want, wat doen zij? Hij zegt, ja, want jullie hebben gemeenschap. [4:51] Jullie zijn deel aan het evangelie. Nog steeds. Oftewel, die mensen in de Filipense, die broeders en zusters daar, die staan in diepe relatie tot het goede nieuws. [5:05] Ze zijn trouw aan hun geloof in de Heerde Jezus. En Paulus, het maakt hem blij. En waarom maakt hem dat waarschijnlijk ook zo blij? Omdat zijn arbeid niet te vergeefs is. [5:18] God is doorgegaan met de christenen in Filippi. Ze zijn nog altijd deel van het evangelie. En vanaf de eerste dag af was dat al, zegt Paulus dan. [5:30] En wanneer was die eerste dag? Nou, als je wil lezen over die eerste dag, dan moet je naar Handelingen 16. En in Handelingen 16, daar kun je daarover lezen, daar lezen we dat Paulus, die krijgt een visioen. [5:43] En als hij een visioen krijgt, dan ziet hij iemand staan aan de overkant van het water. En die winkt hem en die zegt, kom over en help ons. [5:55] En die man die staat in Macedonië. En als we kijken naar Filippi. Filippi is een stad, die kan nog altijd dat opzoeken. Want er zijn opgravingen gedaan en daar kan je nog naartoe gaan. [6:06] En het ligt in het huidige Griekenland. En toen de tijd was dat Macedonië. En Paulus, die gaat dan naar de overkant van het water. En hij gaat daar naartoe en hij sticht daar de eerste christelijke gemeente in Europa. [6:23] Dus de evangelie komt dan naar Europa. En welke mensen zitten daar dan in de kerk? Nou, in Handelingen 16. Dan kan je lezen over Lydia. Die tot geloof komt. [6:36] Een bijzondere vrouw. Maar we lezen ook over een vrouw met een waarzeggende geest. Die tot geloof komt. En we lezen al snel in datzelfde stukje dat Paulus dan wordt opgepakt. [6:49] En dan komen we bij dat verhaal dat hij in de gevangenis zit. En dat is weer zoiets. Dan zit hij met zijn voeten in de blokken. En dan staat er dat die Paulus en Silas, die was mee, dat ze gingen zingen voor God. [7:03] En ze hadden, prijs God. En dan zaten ze in een of andere kerken met hun handen en voeten in de blokken. En ze prezen God. Ze waren blij met God. [7:15] En blij wat God deed. En dan krijgen we die aardbeving en dan komen ze los. En dan komt hij gevangenis bewaarder met zijn hele huis tot geloof. En als we de brief aan de Filipensen lezen, dan zijn we waarschijnlijk een jaar of twintig verder. [7:30] Het was op Paulus' tweede zendingsreis. Dus zijn we een hele tijd verder. En dan is hij blij. Want ze zijn nog steeds met God. Nou, misschien wel die Lydia. Misschien wel die vrouw met die waarzeggende geest die tot geloof kwam. [7:43] Misschien wel die gevangenis bewaarder met zijn mensen. En als Paulus aan hen denkt, dan denk ik, ik word er echt blij van. Nog steeds zijn ze deel aan het evangelie. Nog steeds gaan ze vol voor de Heer Jezus. [7:57] Ze zijn trouw geweest. Vanaf de eerste dag af. En Paulus, ondanks de omstandigheden, hij is blij. Want zijn broeders en zusters zijn nog steeds met hem in de Heer. [8:09] En hij is blij vanwege de Heer zelf. Nou, ik weet niet hoe het met u of met jou zit. Maar denk je ook wel eens in alle ellende, als het allemaal tegen zit. [8:20] Van zo, ik word zo blij van mijn broeders en zusters in de reddingsark. Wat word ik daar toch blij van. Terwijl je hartstikke ziek bent of in de ellende zit. [8:32] Of weet ik, in een groot conflict zit. En ik denk, het zal allemaal wel. Wat word ik blij van mijn broeders en zusters in de reddingsark. Daar word je nog eens blij van, zeg. [8:44] En dan zeggen ze, weet je wat, oh Heerde God. Ik dank u, want ik word zo blij van al die mensen in de reddingsark. Ja. En dat heb ik altijd, heb ik dat. [8:57] Heb je dat nou ook elke keer als je gaat bidden. Dat je denkt, oh, wat weer blij van die mensen in de reddingsark, zeg. Van mijn broeders en zusters. Dat is eigenlijk wat Paulus hier doet. Alvind je eerder van, ja. [9:09] Als ik bid voor de broeders en zusters in de reddingsark. Dan klinkt het, ja. Zo Heerde God, breng ze tot de inkeer. Want die broeder en die zuster. En altijd dat gezeur met die. [9:21] En altijd die ellende met die. Oh Heer, alsjeblieft. Doe een goed werk in hen. En klaag je eerder over je broeders en je zusters. De vraag is eigenlijk, en ik stel die vraag ook aan mezelf. [9:35] Word ik bemoedigd door mijn broeders en zusters in de gemeente. Nou, als ik heel eerlijk ben, word ik vaak eerder ontmoedigd door mijn broeders en zusters in de gemeente. Nou, daar ben ik eerlijk over. [9:46] Vaak wel. Niet als ik hier kom natuurlijk. Maar in mijn eigen gemeente. En vaak vind ik het lastiger met christenen dan soms in de wereld. [10:00] Dan denk ik wel, ah, die christenen zijn net mensen altijd wat te zeuren. En toch, er is zo'n rijkdom. En we mogen elkaar zo bemoedigen. [10:10] En je mag ook bemoedigd raken door elkaar. En die rijkdom, die rijkdom die kun je hebben ook als je het heel erg oneens bent. [10:23] Ook als die ander zo anders is dan dat jij bent. En ook als je denkt, ja die ander zou ik normaal gesproken nooit tot mijn vrienden rekenen. Maar toch, je kan vreugde vinden in en bij die ander. [10:38] En waar vind je die vreugde? Nou, die vreugde vind je in de eerste plaats aan de voet van het kruis. Als we samen knielen bij het kruis, dan vinden we vreugde bij elkaar. [10:52] Want dan kan ik kijken naar mijn broeder en naar mijn zuster. En dan kunnen we elkaar aankijken. En dan kunnen we tot het besef komen. Ja, ik heb de Heer Jezus nodig. En mijn broeder en mijn zusters hebben de Heer Jezus nodig. [11:06] En ik, ik zondig, ik heb fouten, ik heb gebreken. Maar ik ben gered dankzij de Heer Jezus. Dankzij zijn sterven aan het kruis. En in hem heb ik eeuwig leven. [11:17] En dat geldt voor mij en dat geldt voor elke broeder en zuster. Waarmee ik mag knielen aan de voet van het kruis. En dan kan ik merken, ja daar zijn we weer één. Dat geldt voor ons allemaal hetzelfde. [11:28] We leven uit genade. En we leven dankzij zijn sterven en zijn opstaan. En dan kan je vreugde vinden bij elkaar. [11:39] Want je vindt vreugde in de Heer Jezus. En waar je ook vreugde kan vinden bij elkaar, is ook als je samen het goede nieuws gaat delen met anderen. [11:51] Dan vallen ook al die andere dingen, die vallen heel snel weg. Ik vind het zo mooi, ik mag met verschillende gewoon interkerkelijke groepen werken. En als je dan met elkaar het evangelie gaat verkondigen, dan maakt het helemaal niet meer uit wat je van heel veel, ja ik noem het maar even details vindt. [12:10] En het maakt ook helemaal niet meer uit dat je heel erg verschillend bent. Want je bent allemaal gefocust van ja samen gaan we het evangelie delen. [12:23] Afgelopen zomer waren we met 165 medewerkers uit heel veel kerken, en hebben we honderden kinderen het evangelie mogen delen. En dan maakt het echt, dan vallen alle verschillen weg. [12:34] Er waren mensen die vanuit de pinkste gemeente tot aan de Gergem, en alles wordt ertussenin zit. En alle verschillen vallen ineens weg. [12:46] En dat is altijd zo bijzonder. Ik heb heel lang ook, de hele tijd ook voor Youth for Quijst gewerkt, in een interkerkelijk team. En het ging altijd fantastisch. De hele week hadden we een geweldige week. [12:57] En dan bedacht ik wel eens, als we morgen samen een kerk moeten vormen, dan hebben we meteen een probleem. Zo bizar. Je kan één zijn zonder het eens te zijn. [13:12] Als we aan de voet van het kruis knielen, maar ook als we het goede nieuws gaan brengen. Want dan beseffen we waar het echt om gaat. Dus hoe kun jij, hoe kan die ander onwankelbare vreugde ervaren, zelfs als het leven moedig is? [13:31] Nou, het is mogelijk in het kennen van de Heer Jezus, en het gezamenlijk trouw zijn aan Hem en aan elkaar. En we staan als christenen, staan we niet alleen. [13:43] We mogen in alle ellende denken, ik word blij van mijn broeders en zusters, want we staan er samen voor. En geloof, het is een persoonlijke zaak. [13:55] Ik zei net nog, van ja, Heere God heeft geen kleinkinderen. Het is een persoonlijke zaak, maar geloven doe je samen. Echt waar. En juist in het verdriet, en juist in de moedigheid, zou het ons vreugde moeten geven, dat er een samen is. [14:12] En dat we broeders en zusters hebben. En dat we samen deel zijn, aan het evengelen. En Paulus, als hij verder gaat, als we kijken naar vers 6, dan zegt hij, ik vertrouw erop, dat Hij die in u een goed werk begonnen is, dat voltooien zal, tot op de dag van Jezus Christus. [14:38] En hij begint, ik vertrouw erop. En als we goed zouden kijken, wat het woord vertrouwen, wat het daar diep zegt, dan betekent het echt, vertrouwen, Hij is er 100% zeker van. [14:51] Hij is er absoluut zeker van. Hij vertrouwt erop. En waarom kan Hij er zo zeker van zijn? Omdat Hij God vertrouwt. [15:03] Omdat Hij 100% vertrouwt op de Heerde God. En de Bijbel benadrukt, dat God betrouwbaar is. De Bijbel benadrukt, dat God al zijn belofte nakomt. [15:17] En we kunnen dat ook zien, als we gaan kijken naar alle beloften, die zijn uitgekomen. Als we naar het Oude Testament kijken, en zien, wat er allemaal wel niet voorzicht is, over de Heerde Jezus. [15:29] En wat er allemaal is uitgekomen. Wat we zien in de belofte, vanaf Adam, tot aan Abraham, tot aan de Heerde Jezus, tot aan nu. Als we kijken naar vandaag, de dag, als ik alleen al kijk, naar het feit, dat bijvoorbeeld Israël, dat het een land is, wat tot 1900 jaar niet geweest is, maar het is nog steeds een land. [15:50] Het is gewoon weer gebeurd. Wat de Bijbel ons heeft voorspeld. Of als we kijken aan alles, wat er vervuld wordt, aangaande de eindtijd. Ik bedoel, je had toch niet kunnen bedenken, 2000 jaar geleden, dat er een tekentje onder je huid zou kunnen komen, waarmee je kan kopen en verkopen. [16:10] Het is bizar, dat je dat 2000 jaar geleden zou bedenken. Maar al die dingen, het komt uit. Als God het gezegd heeft, dan gaat het ook gebeuren. Als we kijken naar rivieren, waar 20 jaar geleden, 6 meter hoog water nog stond, en nog langer geleden, 20 meter hoog water, en die nu droog staan. [16:27] En de Bijbel heeft het gezegd, dat het gebeuren gaat. Het is bizar. Als God iets zegt, dan gebeurt het. Hij is absoluut betrouwbaar. En daarin weten wij, al veel meer dan Paulus toen. [16:41] Wij zijn al bevoorrecht. Hij is absoluut. God is betrouwbaar. Hij is de getrouwe. En toch, en toch, ik hoef maar naar mijn eigen leven te kijken, ik vertrouw. [16:55] Maar, ik twijfel. Ik vertrouw. Maar toch, toch maak ik me elke keer weer, zorgen. Ik vertrouw. En toch geef ik mezelf, heel vaak, niet 100% over. [17:08] Dan hou ik nog een paar procent, bij mezelf. En, en ik vertrouw. Maar toch denk ik, ja, ik ga het wel eerst zelf proberen, en als het dan niet lukt, dan vraag ik het weer aan de Heerde God. [17:18] En de Bijbel zegt dan ook, vertrouw op de Heer, met je hele hart, en steun niet te veel op je eigen inzicht. Nee, dat zegt hij niet. [17:32] Hij zegt, steun niet op je eigen inzicht. Nou, dat is nog wel eens lastig. En de vraag aan ons is ook, geef je over aan Gods leiding. [17:43] En doe je dat dan ook echt? Geef je over aan de leiding van God. Ik denk, als we het hebben over vertrouwen, dan is dat de bereidheid, om je leven voor de volle 100% in Gods handen te leggen, en te doen wat Hij vraagt. [18:02] En dan kies ik daarvoor. En dan zeg ik, ja, Heer, ik ga vertrouwen. Ik kies ervoor. En ik ga stappen zetten in geloof. En dan vertrouw ik, en dan zet ik stappen in geloof, en dan kom ik weer tot de conclusie, dat alles toch wel weer anders ging, dan ik had gedacht. [18:21] En dan begin ik toch weer, te twijfelen. En ik denk dat het herkenbaar is. En hoe kan ik dan, een vertrouwen krijgen, zoals Paulus? [18:34] Nou, dat is niet, doordat ik ga ervaren, dat God alles voor de wind laat gaan. Wel kan ons vertrouwen groeien, door terug te kijken. [18:46] Terug te kijken op, wat nou op het goede werk, wat die in ons begonnen is te doen. Of wat die begonnen is in een ander te doen. Er zijn altijd momenten, waar je op terug mag grijpen. [18:58] Ook als er soms twijfel is. Dat is op zich, ja maar, Heer, kijk terug, naar toe en toe, naar dat moment. Want ik zou overliep, van enthousiasme, en liefde, en vreugde, en zo blij was met u, en uw blindedingsvertrouwde. [19:16] Mag ik terug, naar dat moment. En dat is het terug mogelijk. En dat we zeggen, ja maar u bent het begonnen, en ik vertrouw er dan ook, maar op u gaat het afmaken. [19:28] U zal het doen. Misschien wel ondanks al, mijn twijfel. Want we zingen het, en ik zing het ook altijd, nou ja niet altijd gemakkelijk. [19:38] Vaak zing ik het met, tranen in mijn ogen, of wat ik ook weet, dat er dan zoveel twijfel is. En dan zingen we, ja al heel mijn leven, bent u trouw heer. Al heel mijn leven. [19:50] Dan denk ik, ja het is waar. En dan, zie ik, en dan denk ik, ja heer maar. Maar kijk nou deze situatie. [20:01] Kijk nou deze, situatie. En dan probeer ik, terug te kijken. Terug te kijken, op momenten, waarin ik het gezien heb. Bijvoorbeeld, als ik me hartstikke zorgen maak, over bijvoorbeeld, het leven van mijn eigen kinderen, dan denk ik, ja maak ik me allemaal zorgen. [20:18] Maar dan kijk ik terug, dan probeer ik terug, te gaan naar momenten, waarin ik denk, ja maar heer, daar was toch zo bijzonder, wat er toen gebeurde. En daar was een moment, of al is het soms, dat ik denk, ja maar heer, weet u nog, ik kijk terug, hoe we samen met de kinderen, de Bijbel openden, en ze dat allemaal nog zo, helemaal prachtig vonden. [20:40] En ik ga terug naar momenten, waarin we gezien hebben, dat was uw trouw. Of hier hebben we toch ook gezien heer, dat u ze niet los liet. En dan gaan we terug. [20:52] En toch, ik kan me soms zoveel zorgen maken. Ook over onze bediening, over het werk, of er genoeg arbeiders zijn, of er genoeg geld is, of over mijn eigen gezondheid. [21:03] En ik zei het al, over mijn gezin, over mijn kinderen, en ik kan me overal zorgen over maken. En dan is, mijn houding er vaak eentje van, resultaten uit het verleden, bieden geen garantie voor de toekomst. [21:19] Terwijl Paulus hier eigenlijk zegt, die resultaten uit het verleden, die geven garantie voor de toekomst. Want God is trouw. Ik vertrouw erop, dat hij die in u een goed werk begonnen is, dat voltooi je zal tot op de dag van Christus. [21:37] Als hij het ooit begonnen is, dan maakt hij het af. En dat is de kunst. Dat als je God ergens aan het werk hebt gezien, dat je erop vertrouwt, hij gaat dat afmaken. [21:51] Dat als God een werk begonnen is in jou, dat je erop vertrouwt, dat hij het gaat afmaken. Dat als God een werk begonnen is in je gezin, dat je erop vertrouwt, dat hij het gaat afmaken. [22:03] Dat als God iets begonnen is hier in de Reddys, dan gaat hij het afmaken. En als je gezien hebt, dat God jou die baan echt gegeven heeft, en dat het toch allemaal weer moeilijk is, en tegen zit, maar hij gaat het afmaken. [22:15] Hij heeft jou daar gezet. En als je ergens gezien hebt, ja, maar dit was echt van God, hou vol. Want hij gaat het afmaken. En vertrouw op hem. [22:28] Vertrouw erop, dat hij met de gelovigen, en dat hij met jou als gelovigen zal zijn, tot op de dag dat Jezus terugkomt. Dat is wat Paulus zegt. [22:40] Hij zal het vertooien tot op de dag van Jezus Christus. En dan haalt het niet op, maar dan maakt hij het af. Dan zit hij de kroon erbovenop. [22:51] En dan in vers 7 en 8, zegt Paulus, het is immers voor mij terecht, dat ik dit van u allen denk, omdat ik u alleen in mijn hart heb, u allen, sorry, niet alleen, omdat ik u allen in mijn hart heb, als deelgenoten van mijn genade, zowel in mijn gevangenschap, als in de verdediging en bevestiging van het evangelie. [23:18] Want God is mijn getuige, hoe vurig ik naar u allen verlang, met de innige gevoelens van Jezus Christus. Paulus zegt, toen we in vreugde waren, en nu ik in de ellende zit, we hebben het allemaal meegemaakt, maar jullie zitten diep in mijn hart. [23:38] En met de innige gevoelens van de Heer Jezus Christus, zegt hij, daarmee heb ik jullie lief. Kortom, Paulus ervaart, dat het Jezus Christus is, die deze gevoelens in zijn hart bewerkt. [23:55] Hij zegt, met de innige gevoelens van Jezus Christus, heb ik u lief. Voor wie, of wat, lopen wij over van liefde. [24:06] En, beseffen we dan, is het dan Christus, die deze liefde, in onze harten bewerkt. En herkennen we dit, in de gemeente hier, dat je merkt, met de innige liefde van Jezus Christus, die mijn hart doet overlopen, van liefde van jullie allemaal, heb ik lief. [24:26] Of herkennen we het in onze missie, dat we zeggen, ja, ik merk, die mensen die Jezus niet kennen, in mijn omgeving, met de innige liefde van Jezus Christus, heb ik ze lief. Mijn hart loopt over van liefde voor hen. [24:39] Voor wie, of wat, lopen wij over van liefde. Diepe liefde. Diepe liefde voor God, in de eerste plaats, maar ook voor elkaar. [24:51] In voor, en in tegenspoed, dwars door alles heen. En ik denk, dat het helpend is, om in elke situatie, te kunnen zeggen, ik vertrouw erop. [25:05] Ik vertrouw erop. God heeft mijn leven, mijn gezin, mijn zorgen, onze gemeente, mijn stad, mijn dorp, deze wereld, in zijn hand. [25:17] Want ik zie zijn hand, in onze band. Ik zie het, in de liefde, die we onderling hebben. En dat kan zo, bemoedigend zijn. [25:29] En dan, vervolgens, gaat Paulus, drie dingen noemen, die er zouden moeten groeien. En die helpend zijn, om dat vertrouwen te hebben. [25:41] En dan zegt hij, in vers 9, dan zegt hij, en dit bid ik, dat uw liefde, nog steeds, overvloediger wordt. In kennis, en alle fijngevoeligheid. [25:54] Op dat u, kunt onderscheiden, wat wezenlijk is. Op dat u, oprecht bent. En zonder aanstoot te geven, tot de dag van Christus. Vervuld, met vruchten van gerechtigheid, die, door Jezus Christus zijn, tot heerlijkheid, en lof, van God. [26:14] Hij komt met drie dingen. Hij komt, in de eerste plaats, weer, met de liefde, in ons hart. En in de tweede plaats, met de kennis, in ons hoofd. [26:26] En in de derde plaats, met het werk, van onze handen. En hij begint dan, met de liefde. De liefde in ons hart. [26:36] Want zonder de liefde, zijn wij niets. Zonder de liefde, is alles, zinloos. Zonder de liefde, wordt het religie, terwijl het in het christelijk geloof, gaat om relatie. [26:49] Het gaat, om die liefde. In de eerste plaats. De liefde in ons hart. En dan komt hij vervolgens, ook met de kennis. [27:00] De kennis, in ons hart. En als de kennis, er niet zou zijn, dan gaan we helemaal, op ons gevoel. Als je, veel kennis op doet, laat het ook, iets zien van jouw liefde. [27:15] Als je een hobby hebt, dan wil je er zoveel mogelijk, kennis overop doen. En dat laat dan ook, iets zien van, ja diegene die houdt daarvan, want ja je ziet het wel, hij is ermee bezig, en hij wil er alles van weten. [27:27] Als je van iemand houdt, dan wil je kennis op doen. Ja, als je, net in het begin, en als je dan iemand net hebt leren kennen, je bent helemaal verliefd, dan wil je, alles wil je van diegene weten. Je wil, kennis op doen. [27:39] En door, die kennis op te doen, groeit ook weer, je liefde. En Paulus, die benoemt ook die kennis. En hij noemt ook nog, de kennis, als het onderscheiden, van wat wezenlijk is. [27:52] Het onderscheiden, van wat er echt toe doet. En er is zoveel afleiding, in ons leven. Zoveel afleiding, in deze wereld, dat we soms geen idee meer hebben, van wat nou echt, belangrijk is. [28:10] En daarom de vraag, beseffen we, waar het echt om gaat. Beseffen we, waar werkelijk ons, geluk ligt. Want waar ligt jouw goud? [28:22] Ligt dat, bij de allerhoogste? Of ligt het ook, vaak nog in deze wereld? Ben ik echt, gericht op de dingen, van het koninkrijk? De dingen die, eeuwigheidswaarde hebben? [28:34] De dingen, waar het echt om gaat? Of ben ik toch, vaak bezig, met de dingen, van deze wereld? Om die te verwerven, om daar het geluk uit te halen, en me daar ook, weer zorgen over te maken. [28:48] Of zijn we, echt gericht, op de dingen, van eeuwigheidswaarde? Als Paulus zegt, kennen is belangrijk, hoe beter, men God leert kennen, door zijn woord, en door onze relatie, met hem, in gebed, in ervaring, hoe meer vertrouwen, in hem, je kan hebben. [29:08] Je vertrouwen, groeit, door God, beter te leren kennen. Hoe meer je kunt zeggen, ik vertrouw, dat God, met mij begonnen is. En dat hij het ook afmaakt, no matter what. [29:20] Dat heeft ook alles te maken, met hoe goed je God kent. Als het gaat om, vertrouwen, en om kennis, dan vergelijk ik dat ook wel eens, met, met een treintje. [29:32] Een treintje, met drie wagentjes. En als we die drie wagentjes, die geef ik dan de namen, gevoel, geloof, en feiten. En het spoor, zeg ik dan wel eens, het spoor, is een spoor, van kennis, en vertrouwen. [29:49] En de vraag is, welk, wagonnetje, gaat er in jouw leven, voorop? Als het gevoel, voorop gaat, dan zul je merken, dat het treintje, vaak tot stilstand komt. [30:05] En dat die niet, het spoor, van vertrouwen, volgt. Want onze gevoelens, en mijn gevoelens, zijn onbetrouwbaar. En als mijn gevoel, voorop gaat, dan is het nog wel eens, ja, ik voel het niet, ik ervaar het niet, ik merk het niet, en hopens, mijn treintje staat stil. [30:24] Als de feiten, voorop gaan, en de keuze, van geloof, gemaakt wordt, dan kan het gevoel, soms niet meekomen, maar de trein, blijft gaan, over een kennis, over het spoor, van kennen, en vertrouwen. [30:43] Je trouwt, niet met iemand, die je niet kent. En in een relatie, wil je ook, iemand steeds beter, leren kennen. Dus dat is logisch. [30:53] En als je eenmaal, getrouwd bent, dan, dan verwacht je trouw. En dan kies je ervoor, om te vertrouwen, en om in vertrouwen, te leven. En als het gevoel, dan weg is, ja, en als je gevoel, altijd voorop gaat, ja, dan is het, dan is het klaar, want het gevoel is weg. [31:13] En dan staat het treintje stil. Zo is het ook in ons geloofsleven, als we het gevoel, voorop laten gaan, en het gevoel is weg, dan staat het treintje stil. Maar als, als ons, geloof, voorop gaat, of als de feiten, voorop gaan, dan houd je eraan vast, en dan zeg je, ja, de feiten die er liggen is, wel ja, er was ooit liefde en trouw, dus ik wil erin geloven, dat het weer kan komen. [31:38] Dus je begint met de feiten, er was ooit liefde en trouw, dat is een feit. En dan zeg je, en ik pak het geloof, dat dat ook weer terug kan komen, en ik vertrouw erop, dat wat God begon, dat hij dat af gaat maken, en dat mijn gevoel ook weer mee kan komen. [31:53] En zo gaat het ook in geloof. Als het gaat om relatie met God, en dan is er, vanuit zijn kant, is er altijd liefde en trouw geweest. Dat is er vandaag, en dat zal er morgen zijn. [32:07] Daar kun je van op aan. Maar wij zelf kunnen het nog wel eens kwijtraken. We kunnen er wel eens moeite mee hebben. Maar ga dan weer terug, naar jouw kennis van God. [32:18] En zorg dat je blijft het kennis opdoet. En kies ervoor om te geloven. En je zult zien, dat vroeg of laat, komt dat gevoel weer mee, want God is trouw. [32:30] Dus ga dan terug naar de feiten. En zeg dan, het is een feit, Heer, dat ik ooit echt in u geloofde. En ik wil ervan uitgaan, dat wat uw woord zegt, dat dat een feit is. [32:41] Dat dat waarheid is. En ik wil dat geloven. Ik kies ervoor om te geloven. En dan komt dat derde begonnetje, dat gevoel. Dat moet dan weer mee gaan komen. Maar als we het gevoel voor opzetten, ja dan wordt het moeilijk. [32:55] Want soms voelen we het. Soms voel ik God zo dichtbij. En soms voelt hij zo ver weg. Maar als ik het daarvan af laat hangen, wordt het een moeilijk verhaal. Maar dan moet ik terug naar de feiten. [33:07] Dan moet ik terug naar het woord. En dan moet ik de keuze maken. Ik kies ervoor om het te geloven. En Heer, laat mijn gevoel weer mee mogen komen. Nou, ik zou Paulus noemen drie dingen. [33:20] Paulus die noemt als derde, dat we vervuld zullen zijn met vruchten van gerechtigheid. De werken van gerechtigheid. [33:32] En dat is het werk van onze handen, als gevolg van ons geloof in de Heer Jezus. En Jesaja, die vertelt ons bijvoorbeeld, dat de vrucht van gerechtigheid, dat dat vrede is. [33:45] We kunnen ook denken aan de vruchten van de geest. Liefde, blijdschap, vrede, goedheid, trouw, zelfbeheersing, zachtmoedigheid. [33:56] Als we zien dat de geest die dingen teweeg brengt bij mijn broeder of bij mijn zuster, dan schept dat weer vertrouwen. En in alles zien we, het is alleen maar door de Heer Jezus Christus. [34:14] Het is allemaal alleen door Jezus. Het is de Heer Jezus die de liefde in ons hart legt. Het is de Heer Jezus die door zijn geest die kennis in ons hoofd bewerkt. [34:27] Als we het woord lezen, dat we ook door de geest het gaan begrijpen. En dat we die kennis tot ons kunnen nemen. Dat is het werk van de geest. En het is, het werk van onze handen is ook alleen maar, ja, alleen maar vruchtbaar. [34:42] Als het de Heer Jezus Christus is die het door ons heen doet en ook door zijn geest. En ook hier zien we het weer. Want Paulus die sluit dat ook af in vers 11, dat hij zegt die door Jezus Christus, vervuld met vruchten van gerechtigheid, die door Jezus Christus zijn tot heerlijkheid van God. [35:04] Christus is het centrum. Het centrum van het leven. Het leven van de christen is gericht op Christen. En dat spoor van vertrouwen vind je alleen maar in het spoor van Christus. [35:19] Want als hij iets begonnen is te doen, dan zal hij het ook afmaken. En zijn hand zal nooit loslaten wat hij is begonnen te doen. [35:31] En de grote bemoediging van vandaag is dat, dat Gods trouw niet afhangt van jou of van mij. Hij is trouw en betrouwbaar. Sowieso. En daarom, ja de opdracht aan ons, kies om te gaan in het spoor van vertrouwen. [35:48] In Jezus naam. Amen.