Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/106457/tot-op-de-dag-van-jezus-christus/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Goedemorgen broeders en zusters, jonge mensen.! Ik wil vanmorgen graag het woord van God met u openen in die prachtige brief die Paulus heeft geschreven aan de Filippense. [0:13] We beginnen bij vers 3 tot en met 6. [0:34] Een thema voor de woordverkondiging van morgen luidt tot op de dag van Jezus Christus. [0:46] In Filippense 1 vers 3 staan deze bijzondere woorden. Ik dank mijn God telkens wanneer ik aan u denk. [1:01] In elk gebed van mij voor u allen bid ik altijd met beleidschap. Vanwege uw gemeenschap aan het evangelie. [1:15] Van de eerste dag af tot nu toe. Ik vertrouw erop dat hij die in u een goed werk begonnen is, dat voltooien zal tot op de dag van Jezus Christus. [1:39] Dat is zover. Als je de brief die de apostel Paulus, broeders en zusters, jonge mensen, geschreven heeft aan de Filippense, eens rustig zou doorlezen, dan merk je dat de apostel Paulus, die deze gemeente heeft mogen oprichten met anderen, zich intens verbonden voelt met deze christenen. [2:12] En dat blijkt uit het feit dat hij met zijn woorden en met zijn gedachten, maar vooral ook met zijn gebeden, heel vaak met hen bezig is. [2:25] En hier komt gelijk al voor ons gelovigen een heel belangrijk aspect naar voren. Namelijk, in het leven van christenen moet sprake zijn van een relatie met je God, met je schepper, die we zojuist zo prachtig hebben bezongen. [2:47] En als je eens rustig bijvoorbeeld dat eerste hoofdstuk door zou lezen, dan lees je in vers 3 en vers 4 en vers 7 en vers 8, hoe de relatie van Paulus met deze christenen van Filippi is geweest. [3:07] Want als hij namelijk nadenkt aan deze gemeente, dan vult hem dat elke keer weer met grote dankbaarheid met blijdschap. [3:21] Het is dan ook niet zo verwonderlijk als je deze hele brief van 4 hoofdstukken zou doorlezen, dat je regelmatig getroffen wordt door het woord blijdschap, of door het werkwoord verblijden. [3:37] Dat komt maar liefst 15 keer in deze brief voor. En tegelijkertijd geeft Paulus, als je zo aan het lezen bent in deze prachtige brief, ons een blik in zijn gebedsleven voor zijn medebroeders en medezusters. [4:01] Je kunt het echt zeggen, hij draagt ook deze gemeente op zijn hart. Hij noemt hen ook in de aanhef, deelgenoten van mijn genade. [4:16] En toen ik daar zo over nadacht, hoe ze met hem meegeleefd hebben, als deelgenoten van die genade, tijdens de gevangenschap die Paulus moest uitzitten, dan reist bij mij om te beginnen de vraag, in hoeverre draagt u, draag ik, in de gemeente van Christus, in het lichaam van Christus, wat wij hier ter plaatse mogen toebehoren, onze medebroeders en zusters op het hart. [4:55] Want als ik 1 Korinthe 12 goed lees, dan heeft God elk kind van hem bepaalde genade gaven gegeven. [5:05] En die zijn in de eerste plaats niet voor jezelf, maar die zijn om dienstbaar te zijn in het lichaam van Christus, in de gemeente. [5:17] En daarom is het goed om aan het begin van de dienst ook gelijk een aantal broeders en zusters in het goddelijk licht te plaatsen en te benoemen op welke manier zij geholpen zouden kunnen zijn met uw en mijn gebeden. [5:35] En ik zat me zo af te vragen, vanmorgen nog eventjes, als je bedenkt hoe deze gemeente is ontstaan, uw broeder en zuster Braaksma en later ook hun zoon met zijn vrouw, deze gemeente hebben mee mogen grondvesten, wat zouden zij op dit moment aan ons willen schrijven. [6:04] Blijkt het dan ook een brief te zijn waarin de dankbaarheid overheerst, omdat aan alles te merken is, zelfs voor de omgeving hier, hier wat een voorrecht om in liefde te gaan. [6:20] Wat bijzonder hoe deze broeders en zusters in de reddingsark zou wekelijks met elkaar omgaan. Je kunt aan alles merken, daar gebiedt de Heer zijn zegen en leven tot in evenheid. [6:38] Dan nu, na die gebruikelijke opening die je meestal in de brieven van Paulus aantreft aan de gemeente te Filippi, waarin hij hen genade en vrede van God onze Vader en van de Heer Jezus Christus toewenst, toont de apostel ons gelijk in de volgende zin waarom hij zo dankbaar is. [7:04] Als hij naar deze gemeente kijkt. En dan benoemt hij, zonder dat je er erg in hebt, in dat hele kleine stukje, eigenlijk drie verschillende redenen. [7:20] In vers 5 spreekt hij over het verleden van de eerste dag af en over het heden tot nu toe. [7:32] En in vers 6 heeft hij het over de toekomst. Tot op de dag van Jezus Christus. Dus wat doet Paulus hier aan het begin van deze brief aan de Filippensen en ook aan ons? [7:49] Hij prijst hen in het bijzonder vanwege hun gemeenschap, hun deelgenoot zijn van de genade van het evangelie van Jezus Christus. [8:02] Paulus is hen dus dankbaar van afstand een en ander gehoord en beluisterd hebben voor het werk van God wat in hun gemeente tot op die dag gestalte krijgt en ook zichtbaar vrucht draagt. [8:21] En daarom typeert hij hun werk voor de heren als een goed werk. Als ware deelgenoten van zijn genade hebben ze een deel hebben ze deel aan de inhoud van het evangelie maar ook aan de deelname van het verbreiden ervan. [8:45] En ik vond het zo mooi om te lezen dat u een aantal avonden hier in de gemeente gaat beleggen om daar ook als gemeente concreet mee bezig te zijn. [8:59] En de Filippensen weten wel en Paulus weet dat ook dat dat eigenlijk geen verdiensten van hen zelf is. Nee, er wordt met nadruk gezegd het is God die dit in hen bewerkt. [9:15] Maar dan moet je als mens dan natuurlijk wel voor openstaan. Want als je een stukje verder leest in deze prachtige brief dan lees je in Filippensen 2 vers 13 dat Paulus zegt het is God die in u werkt zowel het willen als het werken en dan staat er zoiets moois bij naar zijn welbehaag. [9:43] Dus denk nooit te klein over de mogelijkheden waar God over beschikt door de kracht van de Heilige Geest om u en mij ook deelgenoten te laten zijn van die genade. [9:58] En in de bidstond vertelde André ons daar een heel bemoedigend verhaal over. Dit vers is een geweldige bemoediging voor een ieder van ons. [10:09] Dit is allemaal een bewijs dat God in je werkt en in je wil werken. Dat betekent dus dat je als gelovige nooit aan jezelf bent overgelaten en ook nooit op je eigen kracht bent aangewezen. [10:26] Dat is wel zo dat voor de Filippensen de apostel Paulus op dit moment niet meer in hun midden is. Maar en Paulus blijft dat in elke brief benadrukken die hij aan de gemeente schrijft God is er wel degelijk bij betrokken. [10:47] God blijft bij hem en hij is het die in hen werkt. En het is zijn welbehagen om mensen te brengen naar de plaats van redding bij hemzelf. [11:02] En hij geeft hen daarvoor en ook u als gemeente van Christus levend in deze eindtijd de kracht om dat einddoel te bereiken. [11:14] Dus je ziet hier in dit hele korte stukje iets heel belangrijks naar voren komen. Je ziet hier naar voren komen hoe nou Gods werk samengaat met u en met mijn verantwoordelijkheid daarin. [11:35] Ik ben zelf vroeger opgegroeid in de traditionele hervormde kerk die toen al twee stromingen had en dat heb ik thuis ook wel gemerkt want mijn moeder trok naar de ene kant en mijn vader naar de andere kant en dat is voor mij de reden geweest om na zoveel onderlinge strijd ook bij mijn opa en oma want daar was iedereen christelijk gereformeerd en mijn vader was zo ondeugend om met mijn moeder mee te gaan naar de hervormde kerk dat ik dacht van als ik later ooit iets met de bijbel ga doen dan ga ik naar een bijbelschool waar alleen het woord van god centraal staat dus daar ben ik naar de zoeklicht bijbelschool gegaan en daar heb ik geen moment spijt van gehad want dan leer je alleen maar je geloof grondvesten op het woord van god en nou is het zo dat dat woord van god in je leven je moet leiden hoe je op je eigen manier dienstbaar dient te zijn op de plaats waar god je gesteld heeft en ik vond altijd zo mooi dat heb ik wel onthouden van de hervormde kerk dat elke dienst met die prachtige oud testamentische woorden begon dat god nooit laat varen het werk dat zijn hand begonnen is te doen maar deze tekst gaat verder want daar staat dat god die in u en in mij een goed werk is begonnen dat zal voortzetten tot de dag van christus jezus dus één ding is zeker als u en ik gewoon doen wat god ons opdraagt dan geeft die ook de kracht daarvoor om dat te volbrengen en dat is iets wat je heel goed tot je doen moet laten dringen want we hebben namelijk te maken met een tegenstander die er dan als de kippen bij is om te zeggen je denkt toch zeker niet dat jij dat aankent je denkt toch zeker niet dat jij daar geschikt voor bent nou lees de hele bijbel er maar op na maar je zult nergens in de bijbel lezen dat god mensen zoekt die geschikt zijn en lees de hele bijbel er maar op na iedereen die god heeft ingeschakeld om een groot werk te gaan doen zouden misschien door de broeder uit hier stuk voor stuk bij een kennismakingsgesprek afgewezen zijn maar hij die in hen een goed werk is begonnen heeft dat op een voortreffelijke manier voortgezet en [14:24] Paulus is ervan overtuigd dat god die dit goede werk in de gemeente is begonnen dat dus ook tot volkomenheid tot volmaaktheid zal brengen waarom omdat hij trouw is zoals god eens bij de schepping zijn werken heeft voltoord en dit zeer goed noemde zo zal hij ook de gelovigen als een nieuwe schepping tot volkomenheid brengen tot op de dag van Jezus Christus dan zal hij zelf een prachtige gedachte broeder zusters dan zal hij zelf de gemeente voor zich plaatsen stralend zonder vlek of rimpel heilig en onbesmet dus Paulus zegt over deze gemeente dat god in hen een goed werk is begonnen en ondanks het feit dat hij zelf deze gemeente met [15:35] Silas mocht stichten is Paulus zich er ter degen van bewust en we doen er goed aan om dat steeds ook in onze herinnering te roepen dat alles gods werk is geweest door hen beiden heen en Paulus en Silas weten zich dus werkend in de lijngaard een instrument in de handen van hun zender mag ik u vragen vanmorgen is dat ook zichtbaar in uw leven u die misschien hier al zo lang in deze gemeente komt of u die sinds kort in deze gemeente komt is het bij u het geval dat de genade gaven die god u gegeven heeft en u hebt er minimaal een dat die ook gebruikt mogen worden hier in de gemeente bloeiende gemeente die elke zondag uit volle borst zong heer wat een voorrecht om in liefde te gaan om schouder aan schouder in uw wijngaard te staan en god gaf me die morgen de vrijmoedigheid iets wat ik niet zo heel gauw doe om mijn preek mijn boodschap aan de kant te leggen en ik heb toen gesproken over ezekiel die ontdekt dat dat liet god hem zien dat er een grote bres was ontstaan en god zocht of iemand bereid was om in die bres te gaan staan wat vind ik het snuikend om van tijd tot tijd in tal van gemeentes jammer genoeg moet ik dat zeggen te lezen dat men zoekende is naar broeders en zusters die als je hen dan op de man of op de vrouw afvraagt waarom ben je niet op de een of andere manier betrokken in het lichaam van christus want ze zeggen ja daar heb ik de capaciteiten niet voor maar hebt u net gehoord wat ik gezegd heb paulus en silas waren geen werkers maar werktuigen instrumenten in de hand van god en de vraag is van morgen naar u bent u zo ook als paulus aan de toekomst denkt namelijk voor de gemeente van philippi maar ook aan die van u en van mij dan komt misschien onwillekeurig psalm 138 u voor ogen daar zongen we altijd vroeger in dat laatste couplet de heer is zo getrouw als sterk hij zal zijn werk [19:35] voor mij vol ende en dan zingen we verlaat niet wat uw hand begon o levensbron wil bijstand zenden dus paulus vertrouwt erop dat god het werk dat hij in philippi en u en ik hier in de gemeente zijn begonnen dat zal blijven voortzetten want wie god lief heeft die blijft hij lief hebben en wie door god is vast gegrepen die blijft hij ook vasthouden daarin ligt broeders en zusters het geheim van de volharding der heiligen niet onze trouw geeft dus ten diepste de doorslag maar gods nimmer aflatende trouw niet wij houden ten diepste god vast maar hij houdt ons vast zingen we daarom ook niet in dat prachtige lied dat hij ons kracht geeft voor vandaag daarom moet je dat lied ook elke dag zingen hij geeft kracht voor vandaag en wat staat er dan achter een blijde hoop voor de toekomst en is de wereld om ons heen niet hard toe aan die boodschap want die krijgen elke dag de ene naar de andere ontluisterende boodschap te horen en of het nou in ons eigen land is of waar dan ook maar je ziet deze wereld is vast aan het lopen is hopeloos op weg naar een hopeloos einde terwijl wij door genade van god als deel genoten van die genade op weg zijn naar een eindeloze hoop en er is een zo mooi lied wat zegt en die hoop broeders zusters die doet al je leed verzachten waar wij als christenen soms ook doorheen dienen te gaan waarom nou dus heilands woorden zijn gewis het faalt aardse vrienden vaak aan krachten maar nooit een vriend als jezus is u zoekt iemand ja ik denk dan roept de zorg voor wat god je heeft toevertrouwd dus paulus die had ondanks zijn omstandigheden die verder van gemakkelijk waren en lees alleen maar eens 2 korinthe 11 dat hij allemaal om christus wil als deelgenoot van de genade heeft meegemaakt nou zou niemand van ons willen raden en dan vertelt hij in hoofdstuk 12 ook nog dat hij elke dag als het ware getuisterd wordt door een dood in zijn vlees en hij heeft god gebeden heer wilt u mij daarvan verlossen maar hij heeft een antwoord gekregen wat er niet om loog paulus jij moet leren leven met deze omstandigheid dat mijn genade elke dag genoeg is dus paulus heeft goede hoop op een goede afloop en het is zo mooi om te zien dat de filipensen deze broeder samen met [23:20] Silas in hun hart hebben gesloten nee ze deden dat nou niet met zo heel veel woorden maar dat lieten ze praktisch zien door hem te voorzien van dat wat hij nodig had weet je broeder zusters als iemand in nood is dan denken wij zo ontzettend gauw dat we het nodige tegen iemand moeten zeggen ik had me eens heel goed voorbereid op het bezoek van een vriend hij lag op sterven en ik had prachtige teksten uitgezocht en ik ontdekte die middag dat het gesprek heel anders liep en ik had nagedacht over het gebed en toen we een prachtig gesprek met elkaar hadden zei ik Kees ik wil graag voor je bidden dan zei hij dat hoef je niet te doen ik schrok toch zeg ik zeg [24:26] Kees wat bedoel je nou toch we sluiten toch altijd af met gebed ja zegt hij maar ik wil liever niet dat je vandaag voor mij bidt hij zag mijn ontreddering hij zegt maar ik wil graag dat je dankt dat is voor mij zo'n les geweest wij kunnen vaak naar iemand toe gaan en dan denken we gaan dit zeggen we gaan dat zeggen nee op de pastorale kussen zeiden we altijd pastoraat is luisteren luisteren en luisteren en biddend luisteren vragen hier welk stukje van de bijbel kan ik nou gaan gebruiken om die broeder om die zuster geestelijk gezien een hart onder de riem te steken dan laat je lijden niet door je eigen gevoelens of door de boodschappen die je zelf in het woord zo prachtig vindt of de teksten die je zo prachtig vindt maar dan laat je je lijden door de geest van god dus daarom nog een keer broeders binnenkort dan zie je overal weer spandoeken hangen de scholen gaan weer beginnen dus dan moeten de jonge luiden weer tegen aan maar dat betekent ook dat het gemeentewerk weer gaat beginnen dat we weer tal van activiteiten die even een paar maanden stil hebben gelegen weer gaan opstarten en daarom nogmaals de vraag in hoeverre bent u hier komend in deze gemeente een deelgenoot van gods genade ik zeg niet dat het op u van toepassing is maar weet u wat ik bij heel veel gemeentes merk ze reizen soms heinde en ver naar een bepaalde gemeente want in die gemeente wordt volgens hen het enigstalig makende woord gebracht en ze komen in die gemeente alleen op zondag morgen ze doen boodschappen geestelijk gezien voor de hele week en de volgende zondag zijn ze er weer maar ze hebben geen enkele collectie met de gemeente wat heb ik een mensen gehoord na corona eigenlijk toch wel fijn gewoon via de livestream naar de gemeente kijken kopje koffie erbij in een makkelijke stoel maar broeder zusters god heeft ons aan elkaar gegeven om ervoor te zijn in de naam van de heer jezus christus als god aan sommigen in de gemeente bijzondere gaven heeft gegeven dan dienen we op zijn minst ook deelgenoot van die genade te zijn en dat ben je niet als je zo'n broeder of zo'n zuster voortdurend bekritiseert maar dat ben je wel als je hem of haar bemoedigt of als je tegen die persoon in Christus zegt broeder zuster ik merk dat je in de gemeente zwaar taken die kun je in eigen kracht echt niet dragen maar weet dat ik daar dagelijks voor bid wat ben ik dankbaar voor die oudere broeders en zusters die mij ooit tovertrouwden in de gemeente die ik mocht dienen acht jaar lang samen met [27:59] Anneke ja broeder Havenkamp we kunnen niet meer naar de gemeente komen en we missen dat maar wees ervan overtuigd dat we elke dag voor jullie als voorgangers echtpaar bidden omdat we weten dat jullie dan op bezoek gaan om mensen te bemoedigen en we bidden God om kracht bent u deelgenoot of komt u op zondag alleen maar hier omdat u geestelijk gesterkt wilt worden zonder werkelijk iets bij te dragen aan het sterker maken van het lichaam van Christus weet u wat uw ware reden moet zijn om hier te zijn zal u dat voorlezen uit 1 peters 2 de versen 3 tot en met 5 zoekt u dat maar eens even op je merkt broeder er komt er gelijk storing op de lijn in 1 peters 2 versen 3 tot en met 5 lees ik deze reden waarom u eigenlijk vandaag hier gekomen moet zijn er staat dit indien u tenminste geproefd hebt dat de heren goede tieren is en wat staat er dan en kom naar hen toe als wat als naar een levende steen die wel door de mensen verworpen is maar bij god mijn god uitverkoren en kostbaar en dat heeft gevolgen dat moet gevolgen hebben in u en mijn geloofsleven want dan staat er in vers 5 dan wordt u ook zelf als levende stenen gisteren was er in [30:40] Nederland ik weet niet meer precies waar ik dacht in de buurt van Den Haag maar ik kan het mishebben een grote meeting georganiseerd daar kon je met je stenen terechtkomen en dan werd het bepaald of je toevallig in bezit was gekomen van een meteoriet want dan heb je wel iets kostbaars in de hand nou heel veel mensen kregen het het is een mooi steen maar het is geen meteoriet maar god ziet u en mij als een levende steen dan wordt u en vul daar maar eens je naam in ook zelf als levende stenen gebouwd tot een geestelijk huis sterker nog tot een heilig priesterschap waarom om geestelijke offers te brengen die god wel gevallig zijn door jezus christus als je in [31:44] Nederland een kerk bekijkt moet je eens even goed naar de buitenkant kijken daar zijn alle stenen even groot en ze liggen keurig netjes in de rij overal even ver van elkaar af daarom kijken zo vaak naar een kerk in het buitenland daar gebruiken ze gewoon de stenen die ze gevonden hebben en degene die dat kerkje bouwt die wikt en die weegt deze steen die kan het beste daar liggen en die kan het beste daar liggen dat zijn levende stenen er is geen één steen aan de andere gelijk en toch proberen wij dat vaak in een kerkelijk systeem zo te gieten dat we allemaal keurig netjes dezelfde kant op liggen even groot even breed even dik maar God wil graag zien dat u en ik hier in deze gemeente ook nu het nieuwe winterwerk weer gaat aanbreken binnenkort als levende stenen zichtbaar worden gebouwd tot een geestelijk huis tot een heilig priesterschap waarom om geestelijke offers te brengen die goden welgevallig zijn door [33:05] Jezus Christus dus als u dit lied zingt heer wat een voorrecht om in liefde te gaan hier met de broeders en zusters in baard en omgeving samen lichaam van Christus te zijn dan verplicht dat tot wat ik was ooit eens uitgenodigd in een nieuwe gemeente dat wil zeggen drie kleine gemeentes hadden zich samengevoegd tot één gemeente en ze hadden me uitgenodigd om daar een zondag te komen spreken en ik zei de hele week tegen mijn vrouw ik weet niet wat er in die gemeente aan de hand is maar God geeft mij geen woord ik kom gewoon niet tot een boodschap dan heb ik hem alweer weggelegd maar uiteindelijk heb ik iets in elkaar gezet gebeden dat God dat wilde leiden en ik kom in die gemeente en het was enthousiast zingen tegen die klip op of je kon zingen of niet maar je zong gewoon het volle borst mee en toen was het moment van gebed en toen heb ik iets meegemaakt wat ik nooit meer hoef mee te maken die drie stromingen die baden niet voor elkaar maar die baden tegen elkaar dat de andere broeders en zusters van die onder gemeentes toch maar tot het inzicht kwamen zoals zij dat als gemeente altijd hadden gehad ik stond perplex ik denk hier moet ik wat mee nou ze hebben me een handje geholpen want het lied voor de woordverkondiging was heel wat een voorrecht om in liefde te gaan schouder aan schouder in uw wijn gaat te staan om samen te dienen en te zien wie u bent ik heb de boodschap aan de kant gelegd en ik zei broeders zusters hartelijk dank voor de uitnodiging maar ik wil u heel eerlijk zeggen ik heb van de week onvoorstelbaar veel strijd gehad om tot een woord te komen om hier te spreken ik zeg maar ik denk dat ik weet wat de oorzaak is ik ga u een hele klemmende vraag stellen vindt u het echt een voorrecht om samen hier met uw broeders en zusters wekelijks in de dienst van god te staan het is nooit mijn bedoeling om iets te zeggen van een gebed maar ik had eerlijk gezegd de idee en ik denk wel dat ik dat kan en mag beoordelen dat u meer tegen elkaar opbad dan voor elkaar bad nou ik had amen gezegd ik denk aard nou komt het nou de eerste was een geweldige bemoediging ik was een oudere zuster en ze zei broeder u bent een groot profeet die vanmorgen in ons midden is gekomen nou dat klopt wel want ik had toen al een hele grote baard dus dan lijk je daar al gauw op maar we waren er ook hardgrondig mee eens waarom omdat je ze uit het woord van god had laten zien zo hoor je in de gemeente van christus niet met elkaar om te gaan en daarom broeder zusters afrondend deze filipense zijn in de ogen van paulus en silas levende stenen van wanneer af vanaf de eerste dag [37:05] dat ze tot geloof kwamen hoe is dat bij u hoe is dat bij mij en daar hebben ze tot grote vreugde en blijdschap van paulus in vol hart tot op de dag waarop hij hem deze brief doet toekomen en nu is paulus realist genoeg om te weten dat het tot nu toe nog geen eindstation is er is voor de filipense maar hij is ook voor de broeders en zusters van de reddingsark ook nog een weg te gaan en alleen de heer weet hoe lang dat nog gaat duren maar paulus heeft er alle vertrouwen in dat die toekomst en de reis naar dat eindpunt met vreugde tegemoet gezien kan worden en de vruchten van het geestelijk werk in hun midden zijn het resultaat van het goede werk van god in hun leven en hij kent zijn god goed genoeg om te weten dat hij zijn werk in hen zal voortzetten en afronden en de afronding zal komen op de dag van christus jezus dus uw en mijn geestelijk leven broeders en zusters speelt zich af tussen twee dagen de eerste dag en de dag van christus die nog in het verschiet ligt de eerste dag toen begon uw en mijn wetloop begon uw en mijn geestelijke strijd om te blijven volharden in de leer van de apostelen en waarvan de heer jezus christus de uiterste hoek steen is en de dag van christus dat is de dag waarin christus straks openlijk vanuit jeruzalem de heerschappij gaat uitoefenen over deze aarde en voor ons als gelovigen gaat daar aan voor af zegt de schrift en daar geloof ik met hart en ziel in dat wij in de wolken worden opgenomen de heren tegemoet in de lucht met direct daarop volgend het geopenbaard worden voor de rechterstoel van christus dan zullen we met de ogen van de heer jezus terugkijken op datgene wat wij uit liefde voor hem ook hier in deze gemeente hebben gedaan en het mooiste is wij zullen hem gelijk zijn gods werk in ons is dan voltooid want wat zegt paulus ook in de filippense brief ons burgerschap broer de zusters is in de hemelen waaruit wij en ik hoop dat u dat doet hoor waaruit wij ook de heren jezus christus als heiland en heer verwachten en tot die tijd zegt de schrift moeten wij als kinderen van god handeling doen totdat hij komt en is de vraag natuurlijk hoe doe je dat nou praktisch nou laten we tot slot filippense 1 vers 9 tot en met 11 lezen en dat mag u de komende tijd in deze gemeente in de praktijk brengen en dan bid ik [41:06] met paulus mee omdat ik al zoveel jaren het voorrecht heb om hier ook bij uw gemeente betrokken te zijn op de een of andere manier maar dan zeg ik met paulus broeders zusters dit bid ik filippense 1 vers 9 maar hier gaat het om liefde en paulus bid en zo mijn gebed voor u als gemeente dat uw liefde niet overvloedig wordt maar nog steeds overvloediger wordt dat is de overtreffende trap noemden ze dat vroeger op de lagere school dat is wat god van u verwacht waar heeft hij de hemel leeg voor gegeven om deelgenoten te worden aan die genade en als in uw hart in uw leven ten opzichte van uw mede broeders en zusters ook hier in de gemeente maar ook de mensen die god op u weg brengt nog steeds overvloediger wordt in kennis en alle fijn gevoeligheid een ander woord daarvoor is tact dat zijn dingen waar we niet altijd in uitblinken maar dat is wel nodig en dan staat het tot twee keer toe in vers 10 het woordje op dat en dat weet u nog wel van vroeger op dat dat geeft een reden aan waarom moet in uw en in mijn leven en dan moet je niet naar jezelf kijken maar gewoon jezelf aanzien u en mijn liefde nog steeds overvloediger worden in kennis en in alle fijn gevoeligheid nou in de eerste plaats staat er op dat u kunt onderscheiden wat wezenlijk is nou als we iets nodig hebben in deze tijd is het dat en als tweede op dat u oprecht bent en zonder aanstoot te geven tot wanneer tot de dag van christus vervuld met vruchten van gerechtigheid die door jezus christus zijn tot heerlijkheid en lof van god roept ons broeders zusters tot de daad zijn werkwacht treed dan aan en wees gereed om elke weg die hij u wijst te gaan want met de opdracht geeft hij ook de genade dat jij dat die vaak zo gering van jezelf denkt kunt volbrengen tot eer en glorie van zijn grote naam maranatha halleluja amen