Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/106475/de-heerlijkheid-van-god-geopenbaard/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Goedemorgen broeders en zusters, fijn om hier weer te zijn. Het is altijd weer een beetje thuiskomen als ik hier ben.! Afgelopen weekend had ik eigenlijk al bedacht, erover nagedacht, erover gebeden waar ik het over zou gaan hebben vanochtend. [0:16] Maar kunnen we eigenlijk even een beetje meenemen in de afgelopen week? Want ik had het al bedacht, een gedeelte uitgezocht. En toen mailde Koen mij maandag, denk je eraan dat het zondag de zondag ook van de vervolgde kerk is? [0:28] Dus ja, dan denk je erover na. Zondag, ja, het is ook vaderdag, moet ik daar iets mee? Dat is ook iets wat heel pijnlijk kan zijn voor mensen, terwijl ik eigenlijk al het gedeelte had uitgezocht. [0:42] Kom je bij de donderdag, horen we dat onze zoon geslaagd is en is het weer feest in huis? En dan de volgende dag, de vrijdag, hebben wij afgelopen vrijdag een trainingsdag gehad voor mensen die geïnteresseerd zijn om te werken onder het Joodse volk en het evangelie onder hen te brengen. [0:59] En we waren blij, want we hebben nog nooit zoveel aanmeldingen gehad op een trainingsdag. 60 mensen die interesse hadden om het evangelie te brengen, juist in een tijd als deze, zo belangrijk. [1:11] Dus wij vroegen in de auto op weg naar de trainingsdag om daar op tijd te zijn. Dan kom je eraan en hoor je dat Israël Iran heeft aangevallen. En dan vrijdag thuis een appje van een zuster uit Bolivia, naar wie ik een tijdje geleden Bijbels heb gestuurd. [1:31] Het grootste gedeelte van die zending was aangekomen, maar de laatste nog niet. Dus ze appt mij dankbaar dat ook de laatste doos is aangekomen. En dat had het wel even spannend. Want zeker bij de douane in Bolivia is dat niet vanzelfsprekend. [1:43] Zij werkt onder Israëlische backpackers, dus iets om dankbaar voor te zijn. Maar dan ben je even met haar aan het appen over dat ik gehoord heb over de spanningen die er waren. En dan hoor je dat ze woont in een land wat verscheurd is tussen Oost en West. [1:55] De ene pro-regering en de andere er tegen. En waar geweld en spanningen zijn. En waar zij het te midden van hun werk moeten doen. En dan hoor je zaterdagochtend wakker. [2:07] En dan hoor ik van mijn collega's en vrienden in Israël dat ze de nacht in de schuilkelders hebben doorgebracht. Mijn collega's daarin, een jong echtpaar, drie kleine kinderen, een kleuter, een peuter en een baby'tje. [2:21] Terwijl zij ziek was, toch drie keer op een nacht naar de schuilkelder rennen. En ik kom hier aan vanochtend en weer afgelopen nacht in de schuilkelder gezeten. En dat was mijn week en ongetwijfeld heeft u allemaal zo uw eigen verhaal met bergen en dalen in het leven. [2:38] En dingen waar we ons zo mee bezig kunnen gaan houden. En waar moet je het dan over hebben? En ik vond het heel mooi dat we vanochtend juist hebben gezongen. We hebben het gehad over onze vervolgde broeders en zusters. Maar in de liederen ging het niet zozeer over onze vervolgde broeders en zusters of de omstandigheden. [2:56] Maar juist over het zien op hem. Juist te midden van alles wat er aan de hand is, te midden van alles wat ons bezighoudt, juist op hem zingen. [3:06] En van de goedheid van God zingen hebben we gezien, gezongen. En daarom wil ik het met u nog steeds gaan hebben over het gedeelte wat ik afgelopen weekend al op mijn hart had. En dat is Ezekiel 1 om het over te gaan hebben. [3:19] Misschien niet een gedeelte van wat u had verwacht. Maar waar ik het vanochtend juist over wil hebben is inderdaad het zien op hem. Op het hem verwachten. [3:29] En dan kunnen we allerlei gedeeltes pakken. Maar dan pakken we vanochtend misschien niet het meest makkelijke gedeelte Ezekiel 1. Maar ik hoop dat u naar aanleiding na deze ochtend hetzelfde, dat het op u hetzelfde effect zal hebben dit hoofdstuk als het op mij heeft gehad. [3:47] Dat we stil worden, dat we onder de indruk komen van wie God zelf is. En dat we ons daar op richten in plaats van op de omstandigheden. [3:58] En ik zeg het dus van tevoren, het is niet zo'n heel makkelijk hoofdstuk. Maar ik hoop daar vanochtend wat meer over duidelijk te maken. Ezekiel 1 en ik lees vanaf het eerste vers. In het dertigste jaar, in de vierde maand, op de vijfde van de maand, toen ik te midden van de ballingen aan de rivier de Kebar was, gebeurde dat de hemel geopend werd en ik visioenen van God kreeg te zien. [4:21] Op de vijfde van de maand, het was het vijfde jaar van de ballingschap van koning Jojegin, kwam het woord van de heren uitdrukkelijk tot Ezekiel, de zoon van Boezie, de priester, in het land van de Galdeeën, bij de rivier de Kebar. [4:35] De hand van de heren was daar op hem. Toen zag ik en zie een stormwind komen uit het noorden, een grote wolk, flitsend vuur en een lichtglans eromheen. En uit het midden ervan kwam iets als de schittering van edelmetaal uit het midden van het vuur. [4:52] Uit het midden daarvan kwam een gedaante van vier levende wezens. Dit was hun uiterlijk. Ze hadden de gedaante van een mens. Ieder afzonderlijk had vier gezichten en ieder afzonderlijk van hen had vier vleugels. [5:06] Hun voeten waren rechte voeten en hun voetzolen waren als de voetzolen van een kalf, glinsterend als de schittering van gepolijst koper. Aan hun vier zijden onder hun vleugels waren mensenhanden. [5:20] En wat betreft hun gezichten en hun vleugels gold van alle vier, hun vleugels raakten elkaar. Ze draaiden zich niet om wanneer ze gingen, ze gingen ieder recht voor zich uit. Hun gezicht leek op het gezicht van een mens. [5:33] Bij alle vier van rechts op de kop van een leeuw. Bij alle vier van links op de kop van een rund. En alle vier hadden zij de kop van een arend. Hun gezichten en hun vleugels waren naar boven uitgestrekt. [5:45] Ieder had twee vleugels die elkaar raakten. En ieder had twee vleugels die hun lichamen bedekten. Ze gingen ieder recht voor zich uit. Waar de geest heen wilde gaan, daarheen gingen zij. [5:57] Ze draaiden zich niet om wanneer ze gingen. En wat de gedaante van de levende wezens betreft, hun uiterlijk was als brandende kolen in het vuur. Als het uiterlijk van fakkels. [6:09] Dat vuur ging heen en weer tussen de levende wezens. Het vuur had lichtglans. En uit het vuur schoot een bliksem. En de levende wezens schoot heen en weer als een bliksemschicht. [6:20] Toen ik die levende wezens zag, zie je er was een wiel op de grond naast die levende wezens. Bij alle vier aan de voorkant ervan. Het uiterlijk van de wielen en hoe zij gemaakt waren, was als de schittering van het terkwaas. [6:34] Alle vier hadden dezelfde gedaante. Hun uiterlijk en hun bouw waren zo, alsof er een wiel middenin een ander wiel zat. Wanneer ze gingen, konden zij naar vier zijden gaan. [6:46] Ze draaiden zich niet om wanneer ze gingen. Wat hun velgen betreft, die waren hoog en die waren vreeswekkend. Verder zaten hun velgen rondom vol ogen, bij alle vier. [6:56] Wanneer de levende wezens gingen, gingen de wielen naast hem mee. En wanneer de levende wezens werden opgeheven van de aarde, werden ook de wielen opgeheven. Waar de geest heen wilde gaan, daarheen gingen zij. [7:10] Ze gingen waar de geest heen wilde gaan. De wielen werden tegelijk met hen opgeheven, want de geest van de levende wezens was in die wielen. Wanneer zij gingen, gingen die ook. [7:21] Wanneer ze stil stonden, stonden die ook stil. En wanneer ze van de aarde werden opgeheven, werden de wielen tegelijk met hen opgeheven. Want de geest van de levende wezens was in die wielen. [7:33] En boven de hoofden van de levende wezens was iets wat leek op een gewelf, was de schittering van ontzagwekkend ijskristal, van boven over hun hoofden uitgespannen. Onder het gewelf stonden hun vleugels recht naar elkaar toe. [7:47] Ieder had er twee die hun lichamen van voren bedekten, en ieder had er twee die hun lichamen van achteren bedekten. Ik hoorde toen zij gingen het geruis van hun vleugels. [7:58] Het klonk als het bruisen van machtige wateren, als de stem van de Almachtige, als het geluid van een gedruis, als het geluid van een leger. Als zij stil stonden, lieten zij hun vleugels hangen. [8:09] Toen kwam er een stem van boven het gewelf dat boven hun hoofden was. Als zij stil stonden, lieten zij hun vleugels hangen. En boven het gewelf dat boven hun hoofden was, was iets met het uiterlijk van een serviersteen, iets wat leek op een troon. [8:26] En daarboven, op wat op een troon leek, was iets wat leek op een mens. Toen zag ik iets als de schittering van edelmetaal, rondom van binnen als het uiterlijk van vuur, vanaf datgene wat eruit zag als zijn heupen naar boven, en vanaf datgene wat eruit zag als zijn heupen naar beneden. [8:44] Zag ik iets als het uiterlijk van vuur met een lichtglans eromheen, zoals het uiterlijk van de regenboog, die in de wolken verschijnt op de dag van de regen. Zo was het uiterlijk van de lichtglans rondom. [8:57] Het was de verschijning van de gedaante van de heerlijkheid van de heren. Toen ik dat zag, wierp ik mij met mijn gezicht de aarde, en ik hoorde de stem van iemand die sprak. [9:10] Tot zover het gedeelte wat ik vanochtend met u wil overdenken. Laten we eens beginnen met de vraag, wie was Ezekiel eigenlijk? Want dit hoofdstuk is natuurlijk de opening van het hele boek, wat naar hem genoemd is. [9:23] Nou, in tegenstelling tot sommige andere profeten weten we best wel veel van wie Ezekiel was. In het eerste vers vertelt hij ons al dat hij een balling is in het Babylonische Rijk. [9:36] En gezien de datering moet hij bij een van de eerste groepen ballingen hebben gezeten, die van Juda naar Babel zijn weggevoerd. We lezen ook dat Ezekiel de zoon van een priester was, en dus zelf ook priester had moeten worden. [9:51] Sterker nog, als we de dateringen nagaan op de tijd dat hij ongeveer zijn roeping hier krijgt, is de tijd dat hij eigenlijk ook priester had moeten worden. Waren het niet dat hij niet in Jeruzalem is, maar dat hij in Babel is en dus zijn priester dienst niet kan uitvoeren. [10:06] Dus Ezekiel leeft in een hele benauwde tijd voor zijn volk. Maar tegelijkertijd is nog niet het hele volk weggevoerd, en staat er nog steeds een tempel in Jeruzalem. [10:20] En we zullen later gaan zien waarom dat belangrijk is. Nou, na te vertellen waar hij is, en wanneer dit is gebeurd, dan vertelt Ezekiel ons over een stormwind, over een wolk en over vuur. [10:36] En als we die eigenschappen nagaan, dan doet dat natuurlijk gelijk denken aan de wolkolom en de vuurkolom in de woestijn, waar we diezelfde elementen terugzien. [10:48] Die wolkolom en die vuurkolom ten tijde van de Exodus, die waren het teken dat God te midden van zijn volk was. Zijn volk woonde in tenten, en God woonde in de tent. [10:58] En hij leidde hen door die wolkolom en die vuurkolom. God wilde bij zijn volk zijn, wat overigens een bemoediging is, wat we ook in handelingen zien. Als we het hebben over vervolgde christenen, en Stefanus wordt gestegen, gestenigd, dan ziet hij de Heer Jezus staan. [11:16] Hij ziet niet de Heer Jezus zitten, maar de Heer Jezus staat. Zo betrokken is hij bij zijn volgelingen. Het is alsof de Heer Jezus niet kan blijven zitten op zijn troon, als hij ziet wat zijn volgelingen wordt aangedaan. [11:30] Nou, aan het einde van het hoofdstuk noemt Ezekiel deze wolk, de heerlijkheid van de Heren. En later in zijn boek, de heerlijkheid van de God van Israël. [11:44] En als we aan de heerlijkheid denken, dan verbinden we ook dat natuurlijk aan Mozes, die vraagt Gods heerlijkheid te zien. Maar we kunnen ook denken aan Salomo, waarbij de inwijding van de tempel, als die bouw af is, waar dan Gods heerlijkheid op de tempel neerdaalt. [12:01] En wij noemen die heerlijkheid nog wel eens de Shechina, maar dat woord Shechina komt in de Bijbel eigenlijk helemaal niet voor. Als het in de Bijbel gaat over Gods heerlijkheid, dan staat er het Hebraause woordje kaboot. [12:15] En dat betekent iets van zwaarte, glorie. Dat geeft iets van gewicht aan, zit al in dat woord. En dan is het ook heel logisch dat als Gods heerlijkheid neerdaalt op de tempel, dat zo zwaar op die priesters weegt, dat ze niet kunnen blijven staan, maar neervallen. [12:35] Zo zwaar is Gods glorie, Gods heerlijkheid. Heerlijkheid. Nou, deze wolk van Gods heerlijkheid, dus die een en dezelfde zijn eigenlijk, die spreken telkens van Gods aanwezigheid bij zijn volk. [12:50] Nou, ik denk tot zover als ik het beschrijf, dat we ons redelijk een voorstelling kunnen maken bij wat we tot hiertoe zien in Ezekiel, als we denken aan die wolkkolom en die vuurkolom. [13:00] Maar hier in Ezekiel krijgen we eigenlijk voor het eerst in de Bijbel een inkijkje in die wolk. Ezekiel krijgt te zien wat er daar zich in Gods heerlijkheid afspeelt. [13:13] En dan wordt het opeens een stuk ingewikkelder. Dan lezen we over vier levende wezens, waarvan als we dat lezen en we proberen ons er een voorstelling van te maken in ons hoofd, dan krijgen we dat plaatje niet kloppend. [13:28] En laat ik er gelijk maar bij zeggen, we hoeven dat plaatje ook niet 100% kloppend te krijgen. Waarom? Ezekiel ziet iets wat zich bevindt in een geestelijke dimensie. [13:41] En wij mensen, wij zijn in ons denken zo gebonden aan tijd en ruimte, dat we door ons eigenlijk geen voorstelling kunnen kunnen maken hoe die geestelijke dimensie eruit moet zien. [13:53] Maar aan de andere kant beschrijft de Bijbel dit niet voor niets. Dus het is heel makkelijk om als we het niet gelijk begrijpen, om het maar over te slaan, of het eraan te lezen en er niks mee te doen. [14:06] Maar God heeft het niet voor niets laten opschrijven. Dus ik geloof met heel mijn hart dat we er wel degelijk iets van kunnen begrijpen, als we er moeite voor doen en onderzoek doen naar wat er staat. En vanochtend wil ik zo met u gewoon eigenlijk een aantal details van die beschrijving langsgaan, om er een klein beetje, een plaatje van te krijgen van wat we hier lezen. [14:27] Nou, in hoofdstuk 10 vertelt Ezekiel ons dat deze vier wezens, dat dat gerubs zijn. En ook gerubs komen we ook vaker tegen in de Bijbel. [14:37] Eigenlijk maar op een aantal plekken. Dus ze bewaken de toegang tot de Hof van Ede, nadat Adam en Eva daaruit zijn weggestuurd naar de zondeval. Er staan er twee op het verzoendeksel van de Ark van het Verbond afgebeeld, in de tabernakel en later in de tempel. [14:53] En zowel in de tabernakel als in de tempel, staan er op meerdere plekken gerubs afgebeeld. Eigenlijk zou je kunnen zeggen dat ze wachters zijn van Gods aanwezigheid. [15:07] En dat zien we ook hier. Wachters bij Gods aanwezigheid. Nou is het niet zo alsof God zelf bewaking nodig heeft. Nee, het is eerder andersom. De mens heeft bewaking nodig om niet zomaar tot God te komen. [15:20] Vandaar dat die gerubs bij de Hof van Ede stonden. Om daar niet zomaar naar terug te kunnen keren. En zelfs Satan zelf was een gerubs. [15:31] Kunt u nagaan hoe diep hij gevallen is van Gods aanwezigheid naar Gods tegenstander. Nou wat gelijk van deze gerubs opvalt, van deze levende wezens, is dat getal vier. [15:43] Wat we een aantal keren zien terugkomen. Allereerst zijn het vier levende wezens. En elk van hen heeft vier gezichten en vier vleugels. Elk van hen, ze kunnen ook maar vier kanten opgaan. [15:55] Telkens recht voor zich uit staat er. Nou wat we hier dus zien, dat getal vier is denk ik een hele duidelijke koppeling met de vier windstreken. Ze kunnen maar vier kanten uit. [16:07] Noord, zuid, oost en west. Maar opgeteld natuurlijk, als je alle vier de kanten op kan, kan je tegelijkertijd de hele aarde over. Dus een duidelijke koppeling met de aarde door het getal vier. [16:21] Maar dan die vier gezichten, die zijn misschien van de hele beschrijving nog wel het meest bevreemdend. Het gezicht van een mens, van een leeuw, van een rund en van een arend. [16:34] Nou als je dat even op je in laat werken, dan kom je al snel bij de mensen, de wilde dieren, het vee en de vogels die ze vertegenwoordigen. Met het mensengezicht als de mensheid, de rund als representant, als koning zou je kunnen zeggen van het vee. [16:55] De leeuw als koning van de wilde dieren en de arend als koning van de vogels. Maar dat riep toch wat vragen bij me ook, want het lijken vertegenwoordigers te zijn van alle levende wezens. [17:07] Maar hoe zit dat? Want hoe zit dat met de waterdieren bijvoorbeeld? En de insecten, als we in de schepping lezen, dan hebben die een hele duidelijke plek. Maar wat opvalt is dat die daarna veel minder aan bod komen. [17:18] Als Adam bijvoorbeeld de dieren een naam moet geven, dan lezen we over het vee, de vogels in de lucht en de dieren van het veld. Dan worden de waterdieren niet meer expliciet genoemd. [17:29] Iets soortgelijks zien we naar de zonvloed, waar God een verbond sluit met Noach, de vogels, het vee en alle dieren van de aarde. Dus blijkbaar gaat het hier telkens om de dieren die het dichtst bij de mens staan. [17:44] Waar van nature de waterdieren veel minder zichtbaar zijn voor de mens, maar de wilde dieren, het vee en de vogels eigenlijk altijd in onze nabijheid zijn. Dus wat zien we hier in die vier gezichten? Opnieuw een koppeling met de aarde. [17:58] Vertegenwoordigers van alle levende wezens op aarde. Nou dat is opvallend, want als God dus iets van zijn aanwezigheid beschrijft, hier dan zien we tegelijkertijd een hele duidelijke koppeling met de aarde. [18:11] God is geen God op afstand, maar juist in die wolkool, in die vuurkolom, in die heerlijkheid waarmee zijn aanwezigheid manifesteert, zien we een koppeling met de aarde. [18:23] God wil niet losstaan van dat wat hij geschapen heeft, maar hij is daarbij betrokken. Nou dan, die levende wezens, die zien eruit als brandende kolen in het vuur. [18:36] En daar staat niet bij beschreven hoe dat komt, maar ik denk dat we het antwoord in Psalm 18 vinden. Daar schrijft David in Psalm 18 dat door het vuur uit Gods mond en zijn lichtglans, vurige kolen ontbranden. [18:52] En dan Psalm 104 zegt dat God zijn engelen, zijn dienaren tot vlammend vuur maakt. Blijkbaar is het zo dat deze wezens voortdurend in Gods aanwezigheid zijn, in Gods heerlijkheid aanwezig, dat het hen maakt tot brandende kolen. [19:12] Onze God is als een vuur waarvoor niets en niemand kan bestaan. En dat moet ons wel eens tot nadenken stemmen, want wij denken nogal eens groot van onszelf, maar als zelfs deze machtige wezens van wie we de beschrijving niet eens kloppend krijgen in ons hoofd, deze wachters bij Gods aanwezigheid, als zelfs die tot brandende kolen worden door zijn aanwezigheid. [19:36] Hoe zit het dan met ons? Wie zijn wij van natuur, wat voor een nietige mensen zijn wij die eigenlijk niet voor God kunnen bestaan? En dat leert ons iets over Gods heiligheid, Gods grootheid. [19:49] Een volgend detail. Deze wezens hebben ook wielen. En dan staat er een wiel in een wiel. En het meest logische is, als deze wezens telkens alleen maar recht voor zich uit kunnen gaan, dat die wielen haaks op elkaar staan. [20:05] Een wiel voor de ene kant op en een wiel voor de andere kant op. Zodat ze alle vierde richtingen op kunnen rollen. En deze wielen die zitten vol ogen. [20:16] En logischerwijs, als deze wielen alle kanten opdraaien, dan kijken die ogen dus ook alle kanten op. Want ook al manifesteert God zich op een hele specifieke plek waar die heerlijkheid is, zoals hij dat deed in de woestijn en later in de tempel, tegelijkertijd mogen we ook weten dat God alomtegenwoordig is. [20:38] Ook zoiets wat we niet kunnen begrijpen. God was daaraan wezig in de tempel en tegelijkertijd troonde hij in de hemel. Kunnen we het snappen? Nee. Is het zo? Ja. God is alomtegenwoordig en zijn ogen gaan dus over de hele aarde, zien we terug in deze wielen. [20:55] En als je die zinsnede erop naslaat, dat Gods ogen over de hele aarde trekken, dan kom je bij een aantal verschillende teksten. Teksten over dat God bijvoorbeeld alle ongerechtigheid ziet. [21:07] Er is geen ongerechtigheid die voorbij gaat aan Gods ogen. Dat is een waarschuwing voor wie ongerechtigheid doet. Het is altijd gezien door God, maar het is ook een bemoediging. [21:19] Als we in dit leven met ongerechtigheden te maken hebben, en ik heb het net genoemd en we hebben eraan gedacht in de dienst, er zijn nogal wat ongerechtigheden, dat God ze allemaal ziet. [21:30] Er gaat niets aan zijn ogen voorbij. Maar als je die teksten erop naslaat, dan zit er één hele bemoedigende tussen. En dat is 2 Kronieken 16, vers 9. Waar staat dat Gods ogen over de hele aarde trekken, om zich sterk te bewijzen aan hem van wie het hart volkomen met hem is. [21:51] Wat een enorme bemoediging is dat. Als we in dit hoofdstuk eigenlijk stil worden, stil worden van Gods heiligheid, Gods almacht en Gods grootheid, dat diezelfde God, dat hij het ziet. [22:04] Als ons hart naar hem uitgaat. Hij ziet niet wat voor geweldige dingen we allemaal doen, wat voor geweldige mensen we zijn. Nee, hij kijkt of ons hart naar hem uitgaat. [22:17] En dan wil hij zich sterk aan ons bewijzen. En dat is een bemoediging voor ons als wij met zorgen en verdriet in ons leven te maken hebben. Dat is een bemoediging voor onze broeders en zusters die vervolgd worden. [22:30] God ziet het. En als ons hart naar hem uitgaat, dan wil hij zich sterk aan ons bewijzen. Deze geweldige indruk wekende almachtige God wil zich aan ons bewijzen. [22:44] Nou dan die wielen, die krijgen in hoofdstuk 10 ook een andere naam. En in de HSV wordt dat niet vertaald. Dan worden ze Gal Gal genoemd. En de MBV vertaalt dat met de raderwerk. [22:55] Maar als je het gaat opzoeken, dan wordt het elders in de Bijbel vertaald met een wervelwind of met wielen van een strijdwagen. Dat woordje voor die wielen. En daarmee wordt het denk ik iets duidelijker wat we hier in Ezekiel 1 nou eigenlijk beschreven zien. [23:11] Dat klopt namelijk precies met de beschrijvingen die we elders in de Bijbel van Gods heerlijkheid vinden. Ik noemde neem Psalm 18 en 104. Ik situerde er nog twee teksten uit. Psalm 18 vers 10. [23:22] Hij, dat is de Heere zelf, boog de hemel en daalde neer. Een donkere wolk was onder zijn voeten. Hij reed op een gerub en vloog. [23:34] Ja, hij zweefde snel op de vleugels van de wind. Onze God rijdt op een gerub, staat hier. Psalm 104 vers 3. Dat andere psalm die we hadden al geciteerd. [23:47] Dus hij, opnieuw is dat de Heere, maakte de zoldering van zijn hemelzalen op de wateren. Maakt van de wolken zijn wagen. Wandelt op de vleugels van de wind. [23:58] Hij maakt zijn engelen tot hulpvaardige geesten. Zijn dienaren tot vlammend vuur. Dus deze gerubs, die zijn niet alleen Gods wachters. [24:08] Maar die levende wezens vormen als het ware zelf Gods strijdwagen. En die strijdwagen is tegelijkertijd Gods troon zelf. [24:19] En dat kan ons misschien wat verwarren. Want God is toch alomtegenwoordig en alwetend, ja. Maar hij kan er dus wel voor kiezen om zich op een specifieke plek op aarde, zijn aanwezigheid, zijn wezen te manifesteren en zichtbaar te maken. [24:35] Zoals hij dat deed in de woestijn en in de tempel. En daarvoor gebruikt hij zijn strijdwagen, waar we ons geen voorstelling van kunnen maken. [24:46] Persoonlijk lijkt het mij ook niet onwaarschijnlijk dat dit dezelfde strijdwagen is waarmee Elia ten hemel voer. Terwijl we daar wat voorzichtig mee zijn, want het staat er niet letterlijk. Maar God zelf kwam hem halen. [24:58] En juist in deze beschrijving, in deze beschrijving van Gods strijdwagen waarmee hij zich manifesteert op aarde, zien we dus die kenmerken van de vier windstreken en de koppeling naar alle levende wezens. [25:14] God wil zich aan deze schepping verbinden. Maar de beschrijving gaat wat verder dan alleen maar een strijdwagen. Want boven die strijdwagen is een gewelf, lezen we. [25:26] Een gewelf dat schittert als ijs of als kristal en dus doorzichtig is. Nou, dit Hebraeuse woordje voor gewelf komt in de Bijbel maar achttien keer voor. [25:38] Van die achttien keer zijn vier keer hier in Ezekiel en negen keer bij de scheppingen. Dan heb je ze dus al bijna allemaal te pakken. En daar bij de scheppingen, daar gaat het woordje voor gewelf, wordt telkens gebruikt voor het hemelgewelf. [25:52] Wat telkens scheiding maakt tussen de veronzichtbare atmosfeer en het heelal. En ook hier in Ezekiel is het geloof ik een scheiding tussen twee werelden, dat gewelf. [26:04] Door dat gewelf wat door die geer op zijn hoog wordt gehouden, is Gods troon te zien. En we lezen dat die vier vleugels elkaar raken. [26:15] Dus die vormen een vierkant. En tussen dat vierkant is dus een gewelf waardoor Gods troon zichtbaar is. En ik heb me geprobeerd daar tijdens de voorbereiding een voorstelling van te maken. [26:28] Hoe moeten we dit nou zien? En er is een beeld wat bij me naar voren kwam, wat daar nog het meest in de buurt komt om er iets van te begrijpen. Het schiet tekort, maar het helpt ons misschien. [26:39] Als wij naar een wateroppervlak kijken, meestal, tenzij het heel helder water is en uitzonderlijke situatie, meestal kunnen we daar niet doorheen kijken, omdat de zon erop schittert of de golven er zijn. [26:51] Maar pak je nou een glas of een duikbril en die zet je zo op het water, dan kan je opeens door dat wateroppervlak heen kijken. Vandaar dat ze sommige boten maken met een glazen bodem, zodat je kan zien wat zich daar in die andere wereld onder dat wateroppervlak afspeelt. [27:07] En met alle eerbied gezegd, zo stel ik me dit gewelf ook een beetje voor tussen die vleugels. Als dat glas in het wateroppervlak, waardoorheen je eigenlijk zo kijkt naar waar Gods troon zelf is. [27:22] Dat daar waar dit gewelf is tussen die gerubs, dat daar Gods troon zichtbaar is. Dus die uitdrukking die we wel eens zeggen dat God troont tussen de gerubs, die gaat veel verder dan de beschrijving van het verzoendeksel, waar het ook op slaat. [27:40] Maar het gaat veel verder. God troont letterlijk tussen de gerubs. Dit is overigens niet de enige plek waar we zien dat Gods troon wielen heeft. Daniel 7 vers 9 zegt, zijn troon bestond uit vuurvlammen en de wielen ervan waren laaiend vuur. [27:59] Nou, te midden van deze ontzettend indrukwekkende beschrijving van Gods troon, van Gods strijdwagen, staat nog een zin die ik zelf enorm bemoedigend vond. [28:10] Want wat is daar rondom Gods troon te zien? Rondom Gods troon is een lichtglans. De lichtglans van een regenboog. Nou, ik hoef u denk ik allemaal niet te vertellen waar de regenboog voor staat. [28:23] Dat leren we de kinderen, dat God na de zonvloed zijn boog in de wolken zette. Waarom? Om te laten zien dat hij nooit meer zoonvloed over de aarde zou brengen. [28:35] Om te laten zien aan de mens dat God een genade God is. Zodat wij die ene keer als zon en regen samenkomen, en wij kijken in de wolken en wij zien daar die boog verschijnen, dat we daaraan herinnerd worden. [28:49] God is een genadig God. Maar weet u, wij zien die wolk maar af en toe als regen en zon schijn samenkomen. Maar rondom Gods troon is diezelfde regenboog voortdurend zichtbaar. [29:04] Nou, we weten dat God het zelf niet nodig heeft om aan zijn belofte herinnerd te worden. En toch is daar een herinnering aan zijn belofte rondom Gods troon. God heeft zelf die boog voortdurend voor ogen. [29:17] Het bewijs dat hij genadig is, dat hij trouw is aan zijn belofte. Opnieuw zo'n bemoediging. Dat deze indrukwekkende almachtige God. Dat hij genadig is. [29:29] Dat hij trouw is. Nou, laten we vanaf dit beeld, als we zo'n klein beetje een voorstelling hebben gekregen van wat we hier nou eigenlijk zien, en het schiet tekort, maar we krijgen een klein beetje een beeld, laten we nog eens even een stapje terug doen. [29:44] Want we hebben heel veel geleerd over Gods strijdwagen en zijn troon. Maar eigenlijk gaat er nog een vraag aan vooraf. Want waarom krijgt Ezegiel nou dit te zien, deze troon? [29:57] En het antwoord op die vraag komt in Ezegiel 8 tot en met 11. En geen zorgen, die gaan we niet allemaal lezen, maar lees dat gerust thuis nog eens na, die hoofdstukken. Want als we die hoofdstukken nalezen, dan zien we daar ook die heerlijkheid terugkomen. [30:13] Aan het begin van hoofdstuk 8 ziet de profeet Ezegiel, of hoofdstuk 8 vers 3, dan ziet hij die heerlijkheid boven de tempel van Jeruzalem staan. En daarom zei ik in het begin is het zo belangrijk om te weten, die tempel stond er nog. [30:27] Ezegiel mocht dan een balling zijn, de tempel stond er nog. En hij zag die heerlijkheid daar boven de tempel staan. Daar waar die heerlijkheid eigenlijk thuis hoorde sinds hij daar was gekomen met de inwijding van de tempel. [30:40] En vervolgens ziet Ezegiel in hoofdstuk 9, ziet hij die heerlijkheid zich vanaf de tempel verheffen naar de drempel van de tempel. [30:52] En vanaf daar in hoofdstuk 10 ziet Ezegiel die heerlijkheid nog een stap verder gaan. Vanaf daar gaat hij vanaf de drempel richting de oostpoort van de tempel. En vanaf de oostpoort trekt hij in hoofdstuk 11 weg richting de Olijfberg. [31:10] En daar vanaf de Olijfberg trekt de heerlijkheid van de Heer weg van de aarde. Nou moeten we zich voorstellen wat dit voor Ezegiel betekent. Want we hadden gezien, Ezegiel was de zoon van een priester. [31:23] Zijn familie was helemaal verbonden aan die tempel. Zijn vader had gediend in die tempel en hij had het moeten doen. En als zoon van een priester moet hij zien hoe die heerlijkheid van God wegtrekt. [31:37] Hoe Gods eigen aanwezigheid te midden van zijn volk wegtrekt. Dat moet verschrikkelijk voor hem geweest zijn. Maar laten we het ook eens omdraaien. [31:47] En het vanuit Gods perspectief proberen te zien. Gods heerlijkheid was daar al die eeuwen te midden van zijn volk geweest. Sinds de uitocht. En dat is bij elkaar zo'n duizend jaar geweest. [31:59] Dat God letterlijk te midden van zijn volk woonde. En in Ezegiel 8 gaat het niet voor niets over de heerlijkheid van de God van Israël. Niet zomaar de heerlijkheid van God. [32:10] Maar de heerlijkheid van de God van Israël. In Romeinen 9, de eerste vers, stond Paulus op dat de heerlijkheid aan Israël toe behoorde. Er is geen enkel ander volk op aarde geweest waar God ooit met zijn heerlijkheid te midden van gewoond heeft. [32:29] Bij Israël stond Gods strijdwagen. Bij Israël was de verbinding met Gods stroom te vinden. Maar dan vanwege Israël schruwelijke afgoderij, dan trekt die heerlijkheid weg. [32:44] Maar dan zelfs als die heerlijkheid wegtrekt, dan is dat niet zomaar in één keer pas boom vertrokken. Maar dan zijn er meerdere hoofdstukken voor nodig om de stappen te beschrijven hoe die stap voor stap wegtrekt. [32:58] En het klinkt haast wat oneerbiedig als ik het zeg, maar zo bedoel ik het niet. Maar ik moest denken aan een kind wat afscheid neemt. En telkens toch zich nog maar even omdraait om te zwaaien en toch nog één keertje te zwaaien en nog een keertje te kijken naar degene van wie je afscheid neemt. [33:14] Omdat het moeilijk is om afscheid te nemen. En het lijkt wel alsof het God zelf moeite kost om weg te komen. Om dat in stappen te doen. Hoeveel pijn het hem doet omdat hij niets liever wilde dan met zijn aanwezigheid daar zijn. [33:29] Om die verbinding te hebben, om die relatie te hebben. Hoe tragisch moet dat geweest zijn als je dat op je inlaat werken. Maar er is nog iets opvallend aan die stappen waarmee die heerlijkheid wegtrekt. [33:43] Nog niet zo lang geleden hebben we gevierd ook. We hebben alle feestdagen gehad, Pinksteren, Hemelvaart, Pasen. En denk er eens aan hoe de Heer Jezus Jeruzalem naderde. [33:55] Als we dat gaan nakijken, dan lezen we dat hij begon bij Bethanië. Wat ten oosten van Jeruzalem ligt. Dat hij via de Olijfberg naar Jeruzalem komt. [34:06] En dan naar de tempel toe gaat. De Heer Jezus legt precies de omgekeerde weg af. Van hoe de heerlijkheid van de Heer wegtrekt. En dan, dan hebben we Hemelvaart gevierd. [34:19] En vanaf waar vertrok de Heer Jezus weer toen hij Jeruzalem verliet? Vanaf diezelfde Olijfberg. Is dat niet prachtig dat de Heer Jezus dezelfde weg gaat als die indrukwekkende heerlijkheid van wat we net gelezen hebben. [34:34] Weet u, de heerlijkheid van, zoals we die hier in Ezekiel beschreven zien, die is na Ezekiel nooit meer teruggekeerd. Tot op de dag van vandaag. [34:46] Niet op die manier. Maar wel in de persoon van de Heer Jezus. De Heer Jezus is wel gekomen. En de Heer Jezus kwam toen hij naar Jeruzalem kwam, kwam hij niet op een strijdwagen. [34:58] Als een machtige koning. Nee, hij kwam op een ezeltje naar Jeruzalem toe. Als een dienstknecht. Maar dat hij kwam als een dienstknecht betekent niet dat zijn heerlijkheid ook maar iets minder werd dan wat we hier net hebben gelezen. [35:15] De Heer Jezus, zegt Hebreë, is de afstraling van Gods heerlijkheid. Johannes zegt dat hij zijn heerlijkheid heeft aanschouwd. En Petrus zegt, ooggetuig het geweest te zijn van zijn majesteit. [35:28] Dus voor onze ogen was hij misschien wel minder heerlijk. Maar die heerlijkheid, ook al was hij gehuld in een mensenlichaam en gehuld in de persoon als een dienstknecht. [35:42] Die heerlijkheid was exact hetzelfde zoals we hier in Ezekiel lezen. Niets minder. Dus Gods heerlijkheid keert terug in de persoon van de Heer Jezus. [35:54] God gaat verder met zijn plan. En de vraag is hoe Israël erop reageerde. Maar de vraag is ook hoe wij erop reageren. Weet u, de bedoeling was dat Israël exact hetzelfde deed als de profeet Ezekiel had gedaan. [36:13] Wat doet Ezekiel als hij deze heerlijkheid ziet? Dan werpt hij zich met zijn gezicht ter aarde en hij gaat luisteren naar wat God te zeggen heeft. Er is geen enkele andere reactie mogelijk als je dit ziet. [36:27] De enige juiste. En dat is ook de enige juiste reactie als de Heer Jezus komt naar de mens. Neerwerpen voor hem en luisteren naar wat hij te zeggen heeft. [36:41] Dan maakt het niet uit of God komt in heerlijkheid zoals hier. Of dat de Heer Jezus in nederigheid gehuld kwam. Maar met dezelfde heerlijkheid. En weet u, een enkeling in Israël heeft zich inderdaad neergebogen. [36:55] Voor hem. We hebben broerders en zusters en we hebben eraan gedacht met Pinksteren dat de 3000 Joodse mannen tot geloof kwamen. En tot op de dag van vandaag hebben wij broers en zussen onder het Joodse volk die de Heer Jezus hebben aangenomen als Messias. [37:10] Maar nooit het volk als geheel. En het bewijs daarvan zien we vandaag. Ze vechten nog met menselijke wapens. Ze maken menselijke fouten. Ze hebben zich niet neergeworpen voor hem. [37:23] En dat is wat ze hadden moeten doen. Maar zoals ik al zei, de vraag gaat net zo goed over ons. Want het bijzondere is dat Gods verschijning in het Oude Testament zoals Ezekiel hem gezien heeft, nooit tot de heidenen kwam. [37:37] Maar in de persoon van de Heer Jezus is Gods heerlijkheid ook naar ons toegekomen. En dat is op zich al iets bijzonders om ons over te verwonderen. Om ons stil van te worden. [37:49] Om van tot aanbidding te komen dat deze machtige God een dienstknecht is geworden omwille van ons. Dat hij zelf het lijden heeft ondergaan. Maar het heeft ook een consequentie. [38:02] Als deze machtige God ervoor kiest om zijn heerlijkheid aan ons te tonen in de Zoon, dan heeft hij daar een bedoeling mee. Net als bij Ezekiel. En het belangrijkste is dat we ons voor hem neerbuigen. [38:16] En gaan luisteren naar wat hij te zeggen heeft. Maar dat is nog maar het begin. Minimaal moet het ons gaan veranderen als wij de Heer Jezus zien. En nee, wij hebben hem niet letterlijk gezien zoals de mensen in de Evangelie. [38:28] Maar ik hoop dat wij allemaal kunnen zeggen zoals we hier zitten dat wij hem hebben gezien met het oog van het geloof. Dat we hem hebben herkend in de schriften. En dat we hem zien aan het werk in ons dagelijks leven. [38:39] Dat we een relatie met hem hebben, dat we hem kennen. Maar weet u wat zo bijzonder is als we hem gaan zien? 2 Korinther 3 vers 18 zegt het volgende. Wij allen nu die met onbedekt gezicht de heerlijkheid van de Heer als in een spiegel aanschouwen. [38:54] En er komt er iets bijzonders. Wij worden van gedaante veranderd naar hetzelfde beeld. Van heerlijkheid tot heerlijkheid zoals dit door de geest van de Heer bewerkt wordt. [39:06] God wil met zijn geest ons gaan veranderen. Als wij zijn heerlijkheid hebben gezien. En gelukkig maar, gelukkig hoeven we daar niks zelf van te doen. Want we zouden hopeloos tekort schieten. [39:17] Wij struiken het elke keer weer. Maar door zijn geest wil hij ons gaan veranderen van binnenuit. Om naar datzelfde beeld vanuit het gelijkvormig te worden. Als we God hebben leren kennen in de persoon van de Heer Jezus. [39:31] Dan krijgen we net als in Zegiel een opdracht. Een missie. Een opdracht om in zijn dienst te gaan staan. Kosten wat het kost. En wat is het geweldig om vanochtend zo tijdens de zangdienst te horen. [39:43] Van broeders en zusters die inderdaad zijn gaan luisteren. Luisteren naar wat God te zeggen heeft. En in zijn dienst zijn gaan staan. Wat het hen ook kost. Wat ze daar ook voor neer moeten leggen. [39:56] En die opdracht hebben we allemaal. En misschien zijn we niet allemaal fulltime zendelingen. Staan we fulltime op de straat. Maar we zijn wel allemaal fulltime dienstknechten van de Heer Jezus. [40:09] En mogen we Hem dienen. En tot de getuigen van Hem zijn op de plek waar Hij ons heeft gesteld. Maar dat is nog niet waar ik mee wil afsluiten. [40:20] En een laatste punt voor we gaan afsluiten. Bij de wederkomst. Als de Heer Jezus terugkomt. Dan zullen de heerlijkheid en de Zoon. [40:31] De persoon van de Heer Jezus. Er beide zijn. Nou van de Heer Jezus is dat vanzelfsprekend. Als we het hebben over de wederkomst van de Heer Jezus. Is het niet meer dan logisch dat Hij er zal zijn. Zacharia zegt dat zijn voeten dan zullen staan op de Olijfberg. [40:46] Hij zal precies terugkomen op dezelfde plek van waar Hij vertrokken is. Van diezelfde plek waar ook de heerlijkheid vertrok. Maar ik wil nog één keer terug gaan naar Ezekiel. [40:59] En daarmee afsluiten. Wat het boek Ezekiel beëindigt met een heel aantal hoofdstukken. Waarin de tempel wordt beschreven geloof ik zoals die er zal staan in het Messiaanse Vrederijk. [41:11] En daar in die tempel zien we de heerlijkheid weer terugkeren zoals Ezekiel die heeft gezien. Ezekiel 43 vers 2. En zie de heerlijkheid van de God van Israël kwam uit de richting van het oosten. [41:29] Van waar Hij ook vertrokken is. En zijn geluid was als het bruisen van machtige wateren. En de aarde werd verlicht vanwege zijn heerlijkheid. Weer gaat die heerlijkheid vanuit het oosten naar de tempel. [41:41] Om daar opnieuw te gaan wonen. En wat lezen we dan in vers 7. Hij zei tegen mij mensenkind. Dit is de plaats van mijn troon. En de plaats van mijn voetzolen. [41:52] Waar ik voor eeuwig zou wonen onder de Israëlieten. Zij die van het huis van Israël zijn. Zullen mijn heilige naam niet meer verontreinigen. Heeft u er wel eens over nagedacht. [42:04] Waarom de heer Jezus terugkomt op de wolken. Hij zegt dat Hij zal komen zoals Hij vertrokken is. Dat is niet alleen dezelfde plek. Maar Hij is ook vertrokken op de wolken. En weet u vroeger dan zat ik hierboven op de zondagsschool. [42:16] En dan dacht ik aan die wolken. En dan zag ik zo'n wolkje in de lucht. Zo'n mooie witte wolk waarop de heer Jezus stond. En zo stelde ik me dat voor. Maar ik denk dat het veel verder gaat dan een zomer aan wolk. [42:28] Dat het die wolk is van de heerlijkheid van de Heer. Waarop de heer Jezus zal terugkomen. Met alle macht en luister die Hem toekomt. Niet meer als een nederige dienstknecht op een ezel. [42:41] Dat heeft Hij al eens gedaan. Maar Hij zal terugkomen met de heerlijkheid en de glorie en de luister. Zoals Hij werkelijk is. Dan zullen we Hem zien van aangezicht tot aangezicht. [42:53] Niet langer met het oog van het geloof. Of zoals we Hem aan het werk zien in ons leven. Dan zullen we Hem zien zoals Hij is. Wat een moment zal dat zijn. En wat een bemoediging is dat ook. [43:04] Met alles waarvan we vandaag mee te maken hebben. Weet u degene die het laatste woord heeft. We zijn niet de vervolgers van onze broeders en zusters. Is niet de Ayatollah van Iran. [43:16] Is niet premier Netanyahu van Israël. Is niet Hamas. Is niet wie dan ook. Er is er maar één die het laatste woord heeft. [43:26] En dat is onze Heer Jezus Christus. Die zal terugkomen als de koning van Israël. De enige weg tot vrede. Welk conflict dan ook. De enige die mensen bij elkaar kan brengen. [43:39] Omdat er eerst verzoening moet plaatsvinden tussen ons en God. En daarom is Hij als een dienstknecht gekomen. Maar Hij zal komen met macht en luisteren en glorie. [43:50] En tot het zover is die dag waar we naar mogen hunkeren. Waar we naar mogen uitkijken. Waar we naar mogen verlangen met alles waarmee we te maken hebben. Tot die tijd hebben wij een opdracht. [44:02] Een opdracht. Om die heerlijkheid. Over die heerlijkheid te vertellen. Aan degenen die dat nog niet weten. Aan degenen die het nog niet hebben gezien. [44:13] Aan degenen die nog met hun eigen dingen bezig zijn. Laten we ons voor Hem neerknielen. En luisteren naar wat Hij ons te zeggen heeft. Ook voor ons persoonlijk leven. [44:25] Amen.