Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/106487/waarom-de-opstanding/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Goedemorgen. Goed om hier weer te zijn. Tijdens de zangdienst werd even gesproken over angst hier in deze wereld. [0:16] ! Ik was niet van plan om dit te delen, maar ik dacht dat het wel passend is. Twee weken geleden liep ik bij ons de garage. [0:27] In de garage is halverwege onder de grond. We wonen in zo'n soort split level woning. En betonnen vloeren. Ik weet niet of ik sta op de koude betonnen vloer met mijn blote voeten. [0:37] Dat is lekker koud. Het was warm weer dus dat was ook wel even lekker. En ik moest even fruit uit de Friesje pakken. Wij pakken altijd diep Fries fruit. Dat doe ik dan voor ochtends vroeg. Dus dat moest ik even uit de Friesje pakken en ik doe die Friesje deur open en met die koude lucht krijg ik ook een soort van stroom van angst. Hele specifieke angst. De angst wat nou als mijn vrouw sterft. [1:04] Zoals de meesten hier weten. Jacorine, mijn vrouw, die heeft borstkanker. We zijn daar door allerlei behandelingen heen gegaan. Is heel goed gegaan. Gelukkig. Zijn we heel dankbaar voor. [1:18] De tumor is helemaal weg. Ze heeft amputatie gehad en zo. Dat ziet er allemaal heel goed uit. Gelukkig. En de afgelopen week of anderhalf week geleden moesten we voor het eerst weer na anderhalf jaar voor onderzoek. Dus de eerste keer dat we voor onderzoek moesten nadat we de vorige keer zo'n desastreus nieuws hadden gehoord. En ik stond daar dus in die garage en ik voelde die angst van wat nou als het dan toch weer mis is. En ik heb dat hier eerder wel eens verteld. Voor mij zijn er drie dingen heel belangrijk met dit soort dingen. Met angst. God is erbij. Wat er ook gebeurt. [2:01] Ook als alles mis gaat. Als vliegtuig neerstopt. Ook dan is God erbij. En God verliest niet. Hij heeft nog nooit verloren. Dat doet hij nu ook niet. En voor God is het als een stofje op de weegschaal. En dan was op dat moment was dat voor mij ook. Dat noemde ik ook hardop. Dat vind ik heel fijn om gewoon de waarheid te benoemen. En dat was ook goed. En die situatie. En dat is natuurlijk die dag erna ook als we dat onderzoek hadden. Daar was wel een hoop spanning. Want de angst was dan wel weg. Maar die spanning die bleef wel. Want je hebt nog steeds dat je ergens naartoe gaat waarvan je denkt ja het kan allemaal mis zijn straks. Je kunt straks iets horen wat je leven weer volledig laat instorten. Dat kan. Dus die spanning was er. En daar heb ik best wel even een klap van opgelopen. Ik ben de afgelopen weken heb ik ook vrijgenomen omdat ik gewoon merkte die spanning die blijft zitten. Normaal gesproken als je een elastiekje oprekt en je laat hem weer los dan hop springt hij weer terug. Op het moment dat je wat te lang spanning hebt gehad. En ik heb een heftig anderhalf jaar gehad. Dan is het alsof dat stiekje heel lang opgerekt is. En eigenlijk niet zo makkelijk meer terug schiet. Nou. [3:12] daar heb ik de afgelopen periode mee geworsteld. En dat gaat eigenlijk heel goed. En ik kwam hier aan vanmorgen en ik voelde eigenlijk de hele ochtend al wel weer spanning. Spanning op mijn borst. Bij mij voel ik het vooral een soort spierspanning op mijn borst. En waarom ik dit nou vertel. De dienst begon. En ik voelde rust. En ik voelde, zoals ik het dan zelf interpreteer, God is hier. Nu. Vanmorgen. En hij gaf rust. En dat vind ik zo iets fantastisch. Wat ik graag met jullie wil delen. En ik wil ook graag, en dat doe ik normaal helemaal nooit, met elkaar eerst maar danken. Dat God hier is. En bidden voor deze dienst. [4:03] Heer, u bent hier. U bent hier met uw licht. U bent hier met uw liefde. U bent hier met uw rust. U bent hier met uw vrede. U bent hier met uw goedheid. Heer, u bent hier met oog voor ons allemaal. U bent hier omdat u van ons houdt. U bent hier omdat wij belangrijk voor u zijn. [4:38] Ook al hebben we dat niet verdiend. U bent hier om met ons te leven. U bent hier om in gemeenschap te zijn met ons. U bent hier om ons de weg te wijzen. En het is mijn gebed, Heer, dat de woorden die ik spreek, dat dat woorden van u zijn. En dat iedereen die hier zit, zijn hart open heeft staan om te horen wat u wil zeggen. Door de liederen, door de woorden die u gegeven heeft, door mij heen. En door alles wat er vanmorgen gaat gebeuren. En ik vind het zo fantastisch dat u hier bent. En daar loof en prijs ik u voor. In Jezus' naam. Amen. Nou, dat had helemaal niks met mijn breek te maken. Dat begint nu pas. Twee weken geleden was het Pasen. De opstanding van Jezus. En Pasen heeft mij aan het denken gezet. Want we zeggen met z'n allen, Pasen is toch eigenlijk wel een beetje het belangrijkste feest van het christendom, van ons geloof, van dat waar wij van overtuigd zijn. Eigenlijk het allerbelangrijkste, ja, waar het om draait. En ik vroeg me af, waarom dan? En waarom is dat nou zo belangrijk? En ik hoor je misschien denken, ja, maar Jezus heeft de dood overwonnen. Amen, dat is natuurlijk zo. Maar stel nou dat je dat aan je ongelovige buurman vertelt. Die denkt over, ja, prima. [6:21] Ja, wat betekent dat? En wat zou het nou betekenen als Jezus niet was opgestaan uit de dood? Nou, dat waren vragen die allemaal bij mij speelden rondom Pasen. En het leek mij goed om daar eens wat dieper in te gaan. [6:38] Want eigenlijk zou ik het toch goed moeten kunnen vertellen waarom dat nou zo belangrijk is. En dat is eigenlijk een beetje de ingang geweest voor de studie die ik deed voordat ik deze preek schreef. En ja, we gaan met elkaar daar gewoon doorheen. We gaan kijken waarom is die opstanding nou zo belangrijk. [6:58] En dat doen we aan de hand van de eerste brief die Paulus schrijft aan de Korinthe, 1 Korinthe 15. Dat hele hoofdstuk gaat over de opstanding van Jezus. Het zijn, ik zal eens even kijken, 58 versen. Dus ik zal even beginnen. Ik zal ze niet allemaal lezen. Ik denk dat jullie dan halverwege in slaap vallen, al kan ik nog zo gezellig lezen. Op de duur houdt het een keer op. [7:25] En terecht. Maar goed, ik ga wel stukken eruit lezen en dan zal ik wat meer woorden geven aan wat er tussendoor gebeurt. Dus we gaan echt wel even een paar delen ervan lezen. En dan gaan we kijken wat Paulus nou eigenlijk zegt over die opstanding. 1 Korinthe 15. [7:48] Begin bij vers 1 en 2. Paulus begint daar. Paulus die gaat nu dus vertellen wat nou de kern van het evangelie is. De kern van dat wat we geloven. Dan zegt hij dat Jezus gestorven is voor onze zonde. [8:17] Dat hij is begraven. Dat hij is opgewekt uit de dood na drie dagen. Zoals al voorspeld was door de profeet. Zoals al in de schriften stond, zegt hij. Fascinerende van dit stukje is, dit is eigenlijk de oudste geloofsbeleidenis die we hebben. Paulus die schrijft deze brief aan de Korinthe. [8:34] En dat is een van de oudste brieven die we kennen. Het was nog voordat de evangelie geschreven zijn. Was deze brief verhaal. En op dat moment werd dit dus ook al verkondigd. Dit was gewoon de geloofsbeleidenis van die allereerste gemeente. De kern van ons geloof. Dat Jezus gestorven is voor onze zonde. [8:51] Dat hij is begraven en op de derde dag weer is opgewekt uit de dood. Dus als mensen vragen wat geloof je dan kun je daarmee antwoorden. Dat is gewoon, dat is de kern. We gaan door. [9:04] Maar voordat we doorgaan, het is wel even goed om even iets meer te vertellen over die gemeente in Korinthe. Die gemeente in Korinthe, Korinthe zelf was een slapend stadje geworden. Maar Julius Caesar die brengt daar even nieuw vuur in. [9:17] Want dat ligt precies op een handelsroute die hij wil maken. En op het moment dat dat gebeurt komen er van Heine en verder komen er allemaal mensen naar die gemeente in Korinthe toe. En dat wordt een bruisende stad. [9:28] Veel rijke mensen. Maar heel veel verschillende culturen. En er waren dus allemaal mensen die tot geloof gekomen waren. Die kwamen bij elkaar in die christengemeente. In die eerste gemeente daar in Korinthe. [9:40] Maar dat waren dus allemaal verschillende culturen. En die namen dus ook allemaal hun eigen cultuur mee die gemeente in. En een van de dingen, daar gaat Paulus zoiets over zeggen. Een van de dingen die daar speelde was iets wat binnen de Griekse filosofie heel erg naar voren kwam. [9:55] Is een Grieks dualisme. Dualisme in de Griekse filosofie betekende eigenlijk dat het fysieke, het lichaam, dat was volledig ondergeschikt aan het geestelijke. [10:07] Aan de ziel. En zij zeiden dus, ja eigenlijk doet dat lichaam, doet er eigenlijk niet zo toe. Het gaat puur en alleen om de ziel. En zij betoogden dus ook, zij zeiden ook, ja Jezus is opgestaan als ziel, als geest. [10:21] Maar zij gelooft helemaal niet in die lichamelijke opstanding. Nou daar gaat Paulus op reageren. Vers 12. Vanaf vers 12 tot met 20 lees ik even. [10:33] Maar wanneer nu over Christus wordt verkondigd dat hij uit de dood is opgewekt. Hoe kunnen sommigen van u dan zeggen dat de doden niet zullen opstaan? Als de doden niet opstaan, is ook Christus niet opgewekt. [10:45] En als Christus niet is opgewekt, is onze verkondiging zonder inhoud. En uw geloof zinloos. Dan blijkt dat wij als getuigen van God over hem hebben gelogen. [10:56] Omdat we verklaard hebben dat hij Christus heeft opgewekt. Want als er geen doden worden opgewekt, dan kan hij dat niet hebben gedaan. Wanneer de doden niet worden opgewekt, is ook Christus niet opgewekt. [11:07] Maar als Christus niet is opgewekt, dan is uw geloof nutteloos. Bent u nog een gevangenen van uw zonde. En worden de doden die Christus toebehoren niet gered. Als wij alleen voor dit leven op Christus hopen. [11:20] Dan zijn wij de beklagenswaardigste mensen die er zijn. Maar Christus is werkelijk uit de dood opgewekt. Als de eerste van de gestorvenen. [11:31] Paulus die zegt dus, als er geen opstanding is van de doden. Dan is Jezus ook niet opgestaan. [11:42] Dan is je geloof zinloos. Dan ben je nog gevangenen van je zonde. En hij eindigt dat stukje met, als je alleen voor dit leven op Jezus hoopt. Nou ja, dan heb ik met je te doen. [11:52] Dan ben je maar een zielig hoopje mens. Dan ben je de meest beklagenswaardige mens die er is. En dan zegt hij, ja maar Jezus is wel opgestaan uit de dood. [12:04] Hij zegt in vers 20, als de eerste van de gestorvenen. En toen ik dat las, dacht ik, ja wacht even, de eerste van de gestorvenen. Jezus heeft Lazarus opgewekt. [12:17] Lazarus was dood, is opgewekt uit de dood. Zoon van die weduwe in Naim, dochtertje van Jairus. Allemaal opgewekt door Jezus. Zelfs in het oude testament zien we dat mensen uit de dood worden opgewekt. [12:31] Dus hoe kan Paulus hier nou schrijven dat Jezus de eerste was van de gestorvenen die uit de dood zijn opgestaan. En dat is interessant, want daar ben ik natuurlijk even ingedoken. [12:45] En soms heb je iets wat je leest, wat je prikkelt, wat je denkt, hé. En dan ga je zoeken, en dan ga je graven, en dat zijn van die pareltjes die je dan ontdekt. [12:56] En dat is dit ook, dat Jezus als eerste van de gestorvenen is opgewekt uit de dood. Dat is een pareltje. En ik hoop dat ik je een beetje lekker heb gemaakt, want ik ga daar later op terugkomen. [13:08] Een beetje een cliffhanger dit. We gaan eerst nog even een paar stukken lezen namelijk. Vers 31 en 32, even voor dat stukje, daar heeft Paulus het nog over dopen van de doden. [13:18] Het was een soort van gewoonte dat ze daar, dan weet ik wel, ook vanuit die andere cultuur, oh als we dan gedoopt moeten zijn, nou laten we dan ook ons dopen voor de doden. En daar reageert Paulus op, dat moeten we niet doen. [13:30] Nou, vers 31 en 32. Daar zegt Paulus zelf, uitgespuugd moesten ze, ze moesten niks van hem hebben. [14:08] En Paulus zegt, nou ja, maar als Jezus niet opstond uit de dood, ja dan kunnen we net zo goed gaan zuipen. Want wat maakt het dan uit? Zonder die hoop is eigenlijk alles zinloos. [14:22] We slaan hem weer even een stukje over vers. Vers 42 tot en met 44, eerst heeft hij het nog over allerlei verschillende lichamen, hemellichamen, dierenlichamen, lichamen van de mensen, dat het allemaal andere lichamen zijn. [14:35] En dan zegt hij in vers 42, zo zal het ook zijn wanneer de doden opstaan. Wat in vergankelijke vorm wordt gezaaid, wordt in onvergankelijke vorm opgewekt. [14:49] Wat onaanzienlijk en zwak is wanneer het wordt gezaaid, wordt met schittering en kracht opgewekt. Er wordt een aardslichaam gezaaid, maar een geestelijk lichaam opgewekt. Wanneer er een aardslichaam is, is er ook een geestelijk lichaam. [15:05] Dus vergankelijk lichaam wordt gezaaid, onvergankelijk wordt opgewekt. Het zwak en lelijk lichaam, voor de een zal dat misschien wat meer gelden dan voor de ander. Maar goed, dat wordt gezaaid en een krachtig en schitterend lichaam wordt opgewekt. [15:19] Een aardslichaam wordt gezaaid, een geestelijk lichaam wordt opgewekt. En dat geestelijke, dat betekent dus niet geestelijk. Dat is ook niet wat Paulus zegt, het is duidelijk dat hij daar juist tegen ageert. Dat is niet alleen maar geest, het is een geestelijk lichaam. [15:32] Daar kun je Jezus ook als voorbeeld van zien. Nou, vers 51 tot en met 53. Ik zal u een goddelijk geheim onthullen. [15:44] Wij zullen niet allemaal eerst sterven, toch zullen we allemaal veranderd worden. In een ondeelbaar ogenblik, in een ogenwenk, wanneer de bezuin het einde inluidt, wanneer de bezuin weer klinkt, zullen de doden worden opgewekt met een onvergankelijk lichaam. [16:00] En zullen ook wij veranderen. Iedereen veranderd als de bezuin klinkt. En dan gaan we van een vergankelijk en sterfelijk lichaam naar een onvergankelijk en onsterfelijk lichaam. [16:10] En dan zegt Paulus, de dood is verslonden en overwonnen. De dood, waar is je overwinning? Dood, waar is je angel? En dan in vers 58 eindigt Paulus dit gedeelte met, kortom, geliefde broeders en zusters. [16:25] Wees standvastig en onwankelbaar en zet u altijd volledig in voor het werk van de Heer. In het besef dat de inspanningen die u voor de Heer verricht, nooit te vergeef zijn. [16:39] Wees standvastig en onwankelbaar, zet je in voor God, want niets van wat je doet, is voor niets. Zo eindigt Paulus dit gedeelte. [16:50] Even, als we dat nou allemaal bij elkaar pakken. Paulus die begint met de kern van ons evangelie. Dat Jezus stierf voor onze zonde, dat hij is begraven, dat hij is opgewekt uit de dood. Zoals de profeten ook al wel hadden gezegd. [17:02] Als er geen opstanding is, dan is het geloof zinloos, zegt Paulus. Maar Jezus stond wel op, Jezus stond als eerste op. En Paulus is dus bereid om allerlei lijden te verdragen vanwege die waarheid. [17:17] Hij zegt, we zullen in een krachtig en schitterend lichaam weer opstaan. En alles wat je doet, is niet voor niets. Niks van wat je doet, is voor niets. Even heel kort, dat vijftiende hoofdstuk. [17:32] Toen wij jong waren, toen gingen wij op vakantie. [17:43] En wij zijn heel vaak naar Zuid-Frankrijk geweest. Ik weet niet of we wel eens vaker mensen naar Zuid-Frankrijk zijn geweest. Maar wij gingen regelmatig naar Zuid-Frankrijk. [17:55] En drie jaar lang gingen wij naar een camping in de Dordogne. Drie keer achter elkaar. Dat deden we eigenlijk nooit, maar die camping was goed bevallen. Wij vonden het leuk als kinderen. Het maakte ons niet zo heel veel uit. [18:06] Er was een zwembad, dus wij waren heel blij. Maar goed, wij gingen dus drie jaar lang naar diezelfde camping toe. En dat eerste jaar leerde ik een vriendje kennen. Ik was nog een jong jochie. [18:16] Wij hadden dikke lol. Van mijn leeftijd woonde in Almere buiten. En hij was tegelijkertijd met ons daar op die camping. En wij vonden dezelfde dingen leuk. We gingen heerlijk zwemmen. En we gingen naar de Dordogne. [18:27] Gingen we canovaren. En we gingen voetbal. Al dat soort dingen. Nou, fantastisch. Drie weken lang dikke lol gehad met z'n tweeën. Dat volgende jaar gingen wij dus... Ja, op het laatste moment. [18:37] Mijn ouders waren van het laatste moment. Dan gingen we van het laatste moment... Oh ja, laten we toch maar weer naar die camping gaan. En datzelfde jaar was die jongen was er weer. Dus wij weer... Ja, enorme lol gehad met elkaar. Dat hele jaar... [18:48] Dat hele drie weken dat wij daar waren... Dat was fantastisch. Dus... Derde jaar. We wisten van tevoren dat we daarheen gingen. Ik dacht, oké. Mooi. Nog een keer. [18:59] Drie keer in scheepsrecht. En wij komen daar aan. Het is heerlijk weer. Het was heel leuk. Maar die vriend van mij, die was er niet. En die eerste week gaat voorbij. [19:10] En het was niet zo dat ik geen plezier had. Dat kon ik ook wel zonder hem. Maar toch was het jammer. Toch was ik ergens teleurgesteld. Ja, het was wel leuk geweest als hij was geweest. [19:20] De tweede week was hij nog steeds niet. En toen bijna aan het eind van onze vakantie... Zie ik opeens zijn auto van zijn ouders met de caravan aankomen. Hij was veel later. De vakanties waren namelijk anders gevallen dat jaar. [19:35] Het was natuurlijk heel erg leuk dat ik nog even een paar dagen had. Maar eigenlijk was ik vooral teleurgesteld. Zoals je je misschien kunt voorstellen. Maar dat jaar bleef om wat voor reden dan ook. [19:48] Volgens mij was het omdat een collega van mijn vader ging nog in onze caravan. Maar onze caravan bleef daar nog twee weken staan. En mijn vader zou hem dan na die twee weken zouden hem dan gaan ophalen. [20:01] En gezien mijn teleurgesteld, zei mijn vader... Oh weet je wat Jeroen, dan ga jij gewoon met me mee. Dan rijden we samen naar Zuid-Frankrijk. En dan heb jij nog even een paar dagen met die vriend van jou. [20:13] Dan maak ik die caravan schoon en ik zorg dat alles opgeruimd is. Noem maar op. Kun jij nog even een paar dagen spelen? Nou ja, ik was natuurlijk dol gelukkig. Dat kun je je misschien voorstellen. [20:25] Maar niet omdat ik met die vriend ging spelen. Ik was helemaal blij dat ik met mijn vader zo'n enorme reis ging maken. Dat vond ik helemaal fantastisch. [20:37] Als ik dan met mijn vader in de auto zat, dan mocht ik de kaart lezen. We hadden geen TomTom, dat was het toen nog niet. Dus ik mocht de kaart lezen. En dan ging je helemaal uitstippelen hoe je er dan heen ging. En welke afslag je moest hebben. Dat vond ik fantastisch. [20:49] Ik mocht schakelen. Ik moest dan heel goed luisteren als mijn vader de koppelingen intrap. Nou mocht ik snel schakelen. En het allerleukste vond ik op het moment dat we dan bij een tankstation kwamen. [21:00] Dat we dan naar binnen gingen. En dan mocht ik wat lekkers en wat drinken kopen. Koud drinken en een lekkere Twix of nou zoiets zeg maar. Nou dat vond ik fantastisch. [21:12] Wij waren met vier kinderen thuis. Als wij op reis gingen met elkaar, dan hadden we gewoon lauwe cola en kleffe broodjes. Ja, er ging een koelbox mee. Ja, dat was prima. Er was helemaal niks mis mee. [21:23] Maar dat ik dan wat lekkers en wat drinken mocht kopen, nou. En dat is nog steeds in alle eerlijkheid als wij een reis maken. Vind ik dat heel erg leuk. Om een of andere vreemde reden zal ongetwijfeld daar wat mee te maken hebben. [21:35] Ik was helemaal bezig met die reis. Door al die geluksmomenten, al die kleine momenten die ik zo leuk vond, was ik helemaal bezig met die reis. [21:46] Terwijl ik eigenlijk, waar ik naartoe ging, was natuurlijk veel leuker. Als je er achteraf op terugkijkt, het was gewoon kilometers asfalt. In een hete auto hadden we geen airco. [21:56] Ik weet niet of je wel eens op de route tussen lei in de file hebt gestaan met 30 graden. Dat is geen pretje. Zo simpel is het. En we gingen van stinkende parkeerplaats naar stinkende parkeerplaats. [22:08] Want ze stinken. Ja, zo simpel is het. Maar ik vond het helemaal fantastisch. Ik was helemaal met die reis bezig. Terwijl in alle eerlijkheid, die paar dagen met die vriend van mij, in het zwembad en op dat voetbalveld en dan in die kano, was het natuurlijk veel leuker. [22:26] Maar ik was bezig met de reis. En dan zegt Paulus in vers 19. Als wij alleen voor dit leven op Christus hopen, dan zijn we de klagerswaardigste mensen die er zijn. [22:43] Dan heb ik toch wel met je te doen. En ik moest denken, in alle eerlijkheid, geldt dat voor ons niet ook zo vaak. [22:55] Dat we vooral bezig zijn met het nu. Met die reis die we aan het maken zijn, in plaats van met de bestemming waar we naartoe gingen. Ik vond het fantastisch dat we het hier hadden over dat lied van hemelvreugde. [23:09] Ja, super. Maar zijn we niet zo vaak bezig met het hier en nu? Het is heel fijn als de reis comfortabel is. [23:22] Super. Als je van die geluksmomentjes hebt, het is natuurlijk fantastisch. Maar maken we de reis soms belangrijker dan de bestemming? En maken we het nu groter dan straks? [23:35] Dan zijn we gericht op het hier en nu in plaats van op dat wat er gaat komen. En in alle eerlijkheid, ik hoorde jullie net over het welvaartsevigheid, ik denk dat er heel veel theologieën zijn die vooral gericht zijn op het nu. [23:52] Dat we het hier goed hebben met elkaar. Alles wat Jezus voor ons doet hier en nu. Dat hij vrede geeft en rust geeft. En dat is allemaal waar. En dat is fantastisch. Maar zorgt het er soms niet voor dat we veel meer bezig zijn met het hier en nu. [24:09] En ik denk, we hebben het onszelf ook wel eens heel moeilijk gemaakt. Om echt hoop te hebben op die toekomst. [24:19] Omdat we best wel een beetje een vaag beeld hebben gemaakt van dat waar we naartoe gaan. Misschien valt dat hier mee, maar als ik naar mijn eigen leven kijk. Als ik echt denk over de bestemming, over de nieuwe hemel en de nieuwe aarde. [24:30] Dat waar we naartoe gaan. Ja, als ik heel eerlijk ben, dat beeld dat ik ervan had was een beetje, ja, het zal allemaal wel licht zijn. En het is er fijn, dat weet ik zeker. En we zullen misschien een hoop zingen. [24:42] Ja, verder weet ik het niet zo goed. Maar dat is een beetje als dat je beeld is en als dat je enthousiasme moet maken. Dat is een beetje alsof ik tegen mijn kinderen zeg, over vijf jaar gaan we iets doen dat jullie misschien wel leuk gaan vinden. [24:58] Als ik dat tegen mijn kinderen zeg, dan zeggen die, prima pa, we horen het wel als we erheen gaan. Het is echt niet zo dat zij de volgende dag denken, oh yes, over vijf jaar gaan we iets doen wat we misschien wel leuk vinden. [25:12] Dat maakt niemand enthousiast. Wat is jouw beeld van de bestemming? Wat is jouw beeld van de nieuwe hemel en de nieuwe aarde? En wat doet dat met wie je bent en hoe je handelt en wat je doet? [25:27] En als we eerlijk kijken, Paulus die beschrijft dus, vers 31 en 32, Paulus beschrijft hoe die zelf aan het strijden is. Hoe die elke dag weer opnieuw sterft en hoe die zegt, ik vecht op leven en dood, zegt hij. [25:43] En dat doe ik vanwege die opstanding. Dat doe ik vanwege dat waar ik naartoe ga. Dat doe ik vanwege die hoop die ik heb. Dat is wat Paulus zegt. Dus dat beeld wat Paulus heeft, dat is zo groot en zo sterk dat hij bereid is om onwaarschijnlijk te lijden. [26:01] Dat is wat Paulus zegt. En als ik dat dan vergelijk met wat het met mij doet, dan steekt dat nog wel een schraal af. En Paulus was natuurlijk niet de enige, we zien dat bij Stephanus, die keek letterlijk de hemel in, net voordat hij gestenigd werd. [26:17] Maar je hoort het ook bij de vervolgde kerk. Zoveel mensen die zo diep te lijden hebben, maar die zo'n diepe hoop hebben. Die zeggen, ja weet je, dan is dat maar zo. Want hun blik is gericht op dat wat er gaat komen. [26:32] En is dat ook wat er met ons gebeurt? Is dat ook wat er met jou gebeurt als je denkt aan de bestemming? Of ben je vooral met de reis bezig? [26:44] De opstanding van Jezus en het beeld dat Paulus had van waar hij naartoe ging, was voor hem genoeg om lijden te doorstaan. Dat was wat de opstanding met Paulus deed. [26:56] Dat was wat het leven hierna voor Paulus betekende. Dat was de hoop die Paulus had. Terwijl wij toch ook gerust een dag, een week, misschien wel een maand het leven doorgaan zonder er ook maar over na te denken. [27:16] Hoe kan dat nou, dat dat zo'n verschil is? Hoe kan het nou, dat dat voor Paulus zo groot was en voor zoveel andere gelovigen zo'n drive is om te doorstaan wat ze moeten doorstaan voor hun geloof? [27:29] Waar zit dat verschil in? Wat gebeurt er dan met Paulus? En het eerste wat ik daarover wil zeggen, Paulus wist het zeker. [27:42] En daarmee komen we terug op dat stukje waar Paulus zegt in vers 20 dat Jezus als eerste van de gestorven is opgewekt uit de dood. Paulus die zegt, Jezus is als eerste opgewekt uit de dood. [27:56] Maar Paulus zegt helemaal niet dat Jezus als eerste is opgewekt. Paulus die zegt hier dat Jezus als eersteling is opgewekt. [28:07] En dat is een cruciaal verschil. Paulus die wist namelijk dat Jezus de vervulling was van de Joodse feest en de Joodse rituelen. Dat was voor Paulus overduidelijk. [28:20] En als je daarover nadenkt, op het moment dat Jezus Jeruzalem binnenkomt, op een ezel, dat is precies dezelfde dag als dat in heel Jeruzalem op zoek gegaan wordt naar een perfect lam om te slachten. [28:34] Als je daarover nadenkt, het moment dat het perfecte lam van God als een soort van presenteerblaadje aan ons gegeven wordt, is het moment dat heel Israël op zoek is naar dat perfecte lam. [28:46] Dat is zo fantastisch. Als je eraan denkt, wat zegt dit nou over God? Dat het precies op hetzelfde moment is, dat er een feest is, wat ingesteld is, wat niet zomaar een beetje willekeurig is, maar zo uitgedokterd is. [29:04] Dat het lam van God, zijn eigen zoon, precies op dat moment Jeruzalem binnenkomt. Wat zegt dat over hoe God bezig is met deze wereld, hoe zijn oog hierop is, maar ook hoe onwaarschijnlijk specifiek God is. [29:20] Op het moment dat in heel Israël dat lam wordt geslacht, zodat het bloed van dat lam aan de deurposten kan komen, zodat het oordeel van God aan hen voorbij gegaan wordt. [29:32] Op dat moment wordt Jezus gekruisigd. En het bloed van Jezus is het bloed dat ervoor zorgt dat het oordeel van God aan ons voorbij gaat. [29:43] Dus dat lam, dat Jeruzalem binnenkomt op het moment dat heel Israël zoekt naar dat perfecte lam wordt geslacht. Op hetzelfde moment dat in heel Israël dat lam wordt geslacht. [29:55] Om dat oordeel van God aan ons voorbij te laten gaan. Het laat zo zien dat God degene is die bepaalt. Dat God degene is die dit vooraf zo bedacht heeft. [30:09] Dat God degene is die alles in zijn hand heeft. En dan staat er dus dat Jezus opstond als eersteling uit de doden. [30:21] En op het moment dat Jezus opstaat uit de dood, houdt de priester in de tempel de eerste oogst naar boven naar God als een eerbewijs aan God. [30:32] Maar boven alles was dat die eerste schoof, die eerste schoof was een garantie voor de volledige oogst. [30:43] Het was een belofte van God dat de volledige oogst gegarandeerd was. En dat is precies hetzelfde moment als dat Jezus uit de dood opstaat als eersteling. [30:55] En hoe heet het feest dat op dat moment in heel Israël gevierd wordt? Dat is het feest van de eersteling. Ook dat is wat God daarin heeft gelegd. [31:08] Het is de eerste opbrengst. Jezus is de eerste opbrengst die wordt verhoogd, die alle eer aan God geeft, maar die ook boven alles een garantie is voor ons allemaal. [31:19] Voor een volledige oogst. Dat niet alleen Hij opstaat, maar dat ook wij zullen opstaan. En dat was iets wat Paulus zeker wist. Jezus is het perfecte lam gekozen toen Hij Jeruzalem binnenkwam. [31:35] Op het moment dat in heel Israël dat perfecte lam gezocht werd. En Jezus is dat perfecte lam dat geslacht werd toen in heel Israël al die lammeren geslacht werden. En Jezus is de eersteling die opstond uit de dood als een garantie voor de volledige oogst. [31:52] En Paulus wist het zeker, voor hem was er geen twijfel over mogelijk. Jezus leeft en ook ik zal leven. En zoals Johannes 14, Jezus het zelf zegt, ik leef en ook jullie zullen leven. [32:04] Dat is wat Paulus zeker wist. Daar had hij geen enkele twijfel over. En dat zorgde ervoor dat hij een garantie had waarom hij de dingen kon doen die hij deed. Want hij wist, ook ik zal opstaan. [32:16] Ook voor mij houdt het hier niet op. Ook ik heb een toekomst die zo fantastisch is. Hij was met de reis bezig, maar puur uit eer van God. [32:28] Hij was bezig om in deze wereld het evangelie te verkondigen. Hij was bezig met waar hij heen ging. Hij was bezig met de bestemming. [32:39] En die bestemming was voor Paulus vrij concreet. En dat was heel wat anders dan over vijf jaar gaan we misschien iets leuks doen. En voor Paulus was dat veel duidelijker wat dat betekende. [32:51] En we weten niet alles over de nieuwe hemel en de nieuwe aarde. Er zijn nog heel veel dingen die we niet weten. En dat vind ik iets heel moois. Maar Paulus wist genoeg om zijn leven ervoor te riskeren. [33:02] En ook wij weten genoeg. En ik geloof dat je niet groot genoeg kunt denken als het gaat over de nieuwe hemel en de nieuwe aarde. [33:13] Dat zelfs onze grootste verwachtingen nog te klein zijn voor dat wat er gaat komen. Ik geloof dat het paradijs een voorbode is voor dat wat er gaat komen. [33:24] Een fantastische omgeving, schitterende natuur. Dat we samen mogen leven met de dieren. Dat we mogen eten en drinken. Dat we samen mogen zijn. Maar boven alles. Dat God daar is. [33:36] Bij ons. En dat we mogen genieten van gemeenschap met hem. Dat we mogen genieten van echt samen zijn met God. Paulus die beschrijft zelf hoe we van een zwak en lelijk lichaam naar een schitterend en krachtig lichaam gaan. [33:53] En iedereen die wel eens iets heeft met zijn lichaam die niet op zijn lichaam kan vertrouwen. Die kan hier zo naar uitkijken. Dat er gewoon een dag is dat je je geen zorgen meer hoeft te maken. [34:03] Dat je weet het is goed. Jezaja beschrijft hoe straks de leeuw en het koe samen gewijd zullen worden door een jong kind. [34:14] Hoe een wolf en een lam naast elkaar zullen liggen. Hoe een baby zijn hand in het nest van een adder legt. En er gebeurt niets. Het schetst iets van een fantastische natuur waar we weer zullen samen leven met dieren. [34:29] Het zegt zoveel meer over dat wat we naartoe gaan. Openbaringen schrijft over steden, over volken, over cultuur, over koningen, over leiderschap, over poorten, over die schitterende stad Jeruzalem. [34:43] Dat hemelse Jeruzalem dat naar beneden komt. Het geeft zoveel weer van dat wat God aan het doen is. Openbaringen schrijft dat we geen pijn meer zullen hebben. Dat we geen lijden meer zullen kennen. [34:53] Dat we geen verdriet meer zullen hebben. Openbaringen schrijft over een verloste samenleving wonend op de nieuwe aarde. Gezuiverd van alle kwaad. Met God in ons midden. [35:09] Dat is wat Jezus, dat is wat de opstanding garandeert. Het wijst ons naar onze bestemming. Het wijst ons naar dat waar we naartoe gaan. [35:21] En als ik daarover mijmer, als ik daarover nadenk, dan geloof ik dat het grootste geluk hier op aarde de norm is voor dat waar we naartoe gaan. [35:32] Die kleine momentjes, dat is waar God ons voor heeft gemaakt. Dat we heerlijke wandelingen zullen maken. Door schitterende natuur langs watervallen, langs schitterende beekjes. [35:43] Dat we heerlijke kampvuuravonden met elkaar hebben. Waar we elkaar verhalen vertellen. Waar we mogen delen in vreugde. In allerlei fantastische ideeën. Misschien gaan we reizen maken met elkaar. [35:55] Misschien gaan we weer sporten. Misschien gaan we bergen beklimmen. Dat zal niet iedereen leuk vinden. Maar ik zou dat fantastisch vinden. Het zijn mijn mijmeringen. En bij alles wat we doen. [36:09] Dat we zeggen, Heer, wat is dit fantastisch. En dat God dan zegt, ja hè. Dit is wat ik heb bedoeld. Dit is wat ik wilde. [36:24] En juist die mooie momenten die je hier op aarde meemaakt. En ik hoop dat het er heel veel zijn. Juist dat zijn van die doorkijkjes naar dat waar God ons voor bedoeld heeft. [36:36] Dat zijn van die doorkijkjes naar dat land waar we naartoe gaan. Dat zijn van die doorkijkjes naar de nieuwe hemel en de nieuwe aarde. Geniet ervan. En wees je bewust dat dat is waar God het voor bedoeld heeft. [36:48] Dat we ons mogen richten op dat wat er gaat komen. We begon de preek met wat maakt het eigenlijk uit dat Jezus opstond uit de dood. [37:00] Hoe zou je dat uitleggen aan je ongelovige buurman of collega of vriend, vriendin. En ik hoop dat je iets deelt van het perspectief wat we hebben. [37:14] Van die bestemming waar we naartoe gaan. Van dat fantastische wat we in het vooruitzicht hebben. Dat je iemand lekker maakt. Die denkt, ja maar daar wil ik ook heen. [37:26] Daar wil ik ook heen. Voor Paulus was het genoeg om voor te lijden. Voor Stephanus was het genoeg om voor te sterven. Voor al die vervolgde christenen, ook in deze tijd, is het genoeg om heel heftig voor vervolgd te worden. [37:42] Wat doet het voor jou? Ik wil eindigen zoals Paulus ook eindigde. Lieve mensen, hou vol. Nog even. [37:54] We zijn er bijna. Zet je in voor Gods werk. Want niets van wat je doet, is voor niets. We zijn met elkaar op reis. [38:07] We zijn onderweg. Onderweg naar huis. Amen.