Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/106564/uit-de-efeze-brief/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Ik ben dankbaar dat ik weer bij jullie in het midden mag zijn. Ik ga een paar vragen af en toe stellen. [0:31] En mijn preek zal zijn twee verhalen op basis van de Efezenbrief. En dat zal een broeder ook enkele teksten zo meteen elke keer lezen als ik dat van hem vraag. En is hij heel gehoorzaam, dan doet hij dat gewoon. [0:43] Heb hij gewoon toegezegd. Nou, daar ben ik ook blij om. Maar ik wil beginnen met de eerste vraag. Als je nu een cijfer zou mogen geven aan je geestelijk leven op dit moment. [0:54] Je wandel met God. En je mag kiezen tussen 1 en 10. Wat voor cijfer zou je dan op dit moment even reflecteren op jezelf geven? [1:05] Je hoeft trouwens mij niet te vertellen hoor. Dat is echt niet nodig. Maar een 1 is van wandelen met God. Wat bedoel je eigenlijk? Ik heb geen idee wat je daarover wil zeggen. En wat je daarmee bedoelt. [1:16] En een 10 is wandelen met God. Ik ga fluitend met God door het leven. Het is een en al voorsproed en zegen. Geweldig. Die wandelen met God. Heerlijk. Ik zou niets anders willen. [1:26] Elke dag opnieuw. Sta ik op met de vreugde van het wandelen met God. En als het een 7 is. Dan zegt ik. Ik vind het eigenlijk wel fijn zo met God te leven. Ja. [1:37] Het kan soms altijd beter. Dat weet ik wel. Maar goed. Een 7. Nou. Dat wil ik mezelf wel geven. En zit je ergens op een 5. Dan twijf je. Of het wel goed genoeg is. Nou. [1:48] U mag je cijfer zelf bedenken. Maar dit zijn de indicaties. Om het voor jezelf even. Ja. Daarop te reflecteren. Nu ga ik. Met die gedachte. [1:59] Van welk cijfer je aan jezelf gegeven hebt. Voor je wandel. Met God. Twee dromen vertellen. Laat ik daar gelijk even duidelijk van maken. Ik heb ze niet gedroomd. [2:10] Het zijn verhalen. Die ik als een droom aan jullie doorgeef. Want anders krijg je na de dienst van. Nou. Want je hebt altijd van die bijzondere dromen en dergelijke. Die zou ik ook wel eens willen. Nee. [2:21] Het is verzonnen. Het zijn fictieve dromen. Maar ik doe ze wel in de ik vorm. Alsof ik ze inderdaad zelf heb gedroomd. En daarmee wandelen wij eigenlijk. [2:31] Door de Evese brief. Van hoofdstuk 1. En tot en met hoofdstuk 3. En dan stoppen we ongeveer bij Evese 4 vers 1. En daar staat geschreven. [2:42] Dat mag je nog niet lezen. Dat komt dadelijk. Hij wou al beginnen. Ja. Nee. Zo meteen. Even wachten nog. Daar staat. Zo roep ik dan. Gevangenen in de Heere u op. Tot een wandel. [2:53] Die de roeping waarmee u geroepen bent. Waardig is. Oftewel een wandel. In overeenstemming. Met je roeping. Paulus zegt. [3:05] Na drie geweldige hoofdstukken. En nu moeten jullie wandelen. Nu moet je het in de praktijk laten zien. Wat het betekent. En ik roep jullie daartoe op. Om dat te gaan doen. Nu dan komt mijn eerste verhaal. [3:19] Mijn eerste droom. En de titel van dat verhaal heet. De ballonvader. Mijn eerste droom. Ik was uitgenodigd. [3:32] Om een tochtje te gaan maken. Met een ballonvader. Dat zou in de werkelijkheid trouwens. Nooit door mij beantwoord worden. Want ik heb hoogte vrees. Maar goed. Daarom is het ook echt. [3:43] Een fictief verhaal. Nou. Ik heb een uitnodiging aangenomen. En ik zit aan het begin van mijn droom. In die bak. Die riette grote mand. In een luchtballon. [3:55] En ik zit daar op een soort van krukje. En ik kan over de rand heen kijken. Maar ik zit wel. Want ik doe daar iets. Wat de gemiddelde ballonvader waarschijnlijk nooit doet. Op die plek. Ik lees de Bijbel. [4:06] En dat doe ik op een tablet. Want ja. Met zoveel wind boven. Het gaan al die blaakjes maar opzij. Dus dan leest het wat makkelijker. En ik lees daar dus. [4:17] Nog voordat die ballon omhoog gaat. In de Bijbel. En ik dacht bij mezelf. Ik moet de Evesebrief eens gaan doornemen. Tijdens deze ballonvaart. Lijkt me dus nuttig. [4:30] En ik kom in de eerste paar versen. Ik kom in het eerste hoofdstuk van de Evesebrief. En ik lees daar over allerlei hemelse zegeningen. [4:40] En ik word daardoor verrast. Wat een zegeningen. Nou dat belooft wat. Als je dat leest. Ik begin bij. Ik mag bij God horen. Want hij heeft mij gekozen om erbij te horen. [4:53] Al voordat de aarde er was. Vezen 1 vers 3 en 4. Gezegend zij de God en Vader van onze Heer Jezus Christus. [5:04] Die ons gezegend heeft met alle geestelijke zegen in de hemelse gewesten in Christus. Opdat hij ons voor de grondlegging van de wereld in hem uitverkoren heeft. [5:16] Opdat wij heilig en smetteloos voor hem zouden zijn in de liefde. Ik mag bij zijn familie horen. Want ik word een zoon genoemd. [5:27] Om zo ook op Gods zoon te kunnen en mogen lijken. Vers 5. Hij heeft ons voorbestemd om als zijn kinderen aangenomen te worden. Door Jezus Christus. [5:39] In zichzelf. Overeenkomstig het welbehagen van zijn wil. Ik mag geliefd zijn. En het bewijs daarvan is de genade die mij gegeven is. [5:49] Vers 6 en 7. Tot lof van de heerlijkheid van zijn genade. Waarmee hij ons begenadigd heeft in de geliefde. In hem hebben wij de verlossing door zijn bloed. [6:02] Namelijk de vergeving van overtredingen. Overeenkomstig de rijkdom van zijn genade. Ik heb dat dus gelezen. Ik mag vergeven zijn van al mijn schuld. Niet alleen in de schuld in het verleden die ik gemaakt heb. [6:15] Ook datgene wat ik vandaag verkeerd doe. En ook nog morgen. Vergeven van al mijn schuld. En ik mag los zijn van alles wat mij hier maar bindt. [6:27] Wauw. Wat een zegeningen. Ik mag daarbij ook nog Gods grote geheim kennen. Dat alles eens onder de heerschappij van Christus zal komen. Vers 10. [6:40] Om in de bedeling van de volheid van de tijden alles weer in Christus bijeen te brengen. Zowel wat in de hemel als wat op de aarde is. Dat grote geheim. [6:52] En daarbij mag ik dan verbonden zijn met God. Door zijn geest. Tot de dag dat ik de opgestaande heer mag zien met eigen ogen. Vers 13. In hem bent ook u. [7:07] Nadat u het woord van de waarheid. Namelijk het evangelie. Van uw zaligheid gehoord hebt. In hem bent u ook. Toen u tot geloof kwam. Verzegeld. Met de heilige geest van de belofte. [7:19] Zeven prachtige zegeningen. En met dit besef van al die zegen. Die me zomaar ten deel is gevallen. Voel ik de mand van de ballon schudden. [7:32] Ik kom los van de aarde. Ik stijg op met de mand. Door al het gas wat de ballon in wordt geblazen. En daarbij kijk ik even naar de ballonvader. [7:42] En ik voel mij zeer vertrouwd met hem. Er is een liefde in zijn ogen die niet van deze wereld is. En ik kijk ook zo'n beetje over de rand van de mand. [7:54] En ik begin te genieten van het uitzicht. En ik lees door. Terwijl ik tegelijkertijd geniet van het uitzicht. Ik lees nogmaals op het tablet. [8:06] Want ik wil gewoon blijven kunnen lezen. En ik kom bij het tweede hoofdstuk en ik word verrast door weer een aantal cadeaus. Die ik zomaar heb ontvangen. [8:18] Ik mag mij namelijk zeer levend weten. Met Christus staat er. De opgestaande Heer. En ik kijk ook heel even naar de ballonvader. Vers 5 van hoofdstuk 2. [8:29] Ook toen wij dood waren door de overtredingen. Met Christus levend gemaakt. Uit genade bent u zalig geworden. [8:41] Ja. Ik word opgewekt genoemd. En ik voel me ook opgewekt. Het uitzicht wordt steeds mooier. Vers 6. En heeft ons met hem opgewekt. [8:51] En met hem in de hemelse gewesten gezet. In Christus Jezus. En ik open daarbij het prachtige cadeau van genade. De zon begint helder te schijnen. [9:04] Te stralen aan de hemel. Vers 8. Want uit genade bent u zalig geworden. Door het geloof. En dat niet uit u. Het is de gave van God. [9:16] Ja. Ik geloof het. En ik merk ook dat ik, omdat ik het geloof, ik het ook ervaar als een geschenk. Net als die genade. Genade. En daarbij lees ik dan ook nog in dit hoofdstuk, dat ik altijd en onderbroken in de nabijheid van God mag zijn door zijn geest. [9:33] En ik kijk weer naar de ballonvader en hij glimlacht. En zijn glimlach wordt steeds breder. Vers 18. Want door hem hebben wij, door één geest, de toegang tot de vader. [9:50] Ik vind het leuk. Ik vind echt deze ballon vaart te gek. Prachtig uitzicht. Dat lijkt al wel steeds hoger stijg. En dat gebeurt ook daadwerkelijk. [10:01] Maar er gebeurt ook iets vreemds. Terwijl ik daar in dat mandje zit. De ballon vaart richting een aantal wolken. En het lijkt wel alsof er bewust op wordt aangestuurd. [10:16] Ik kijk naar de ballonvader met een vraag. Maar hij kijkt vast beraad, want hij bestuurt deze ballon. En plotseling ben ik letterlijk in de wolken. [10:28] En dat niet in de symbolische betekenis. Ik kan niet zien. En daarom lees ik dan maar verder. Het derde hoofdstuk in. En ik lees daar over een groot geheime geheim. [10:41] Dat eeuwenlang een geheim is gebleven. Maar nu niet langer een geheim meer hoeft te zijn. De eerste drie versen van hoofdstuk drie. Om deze reden ben ik, Paulus, de gevangene van Christus Jezus voor u die heidene bent. [10:59] Als u tenminste gehoord hebt van de uitdeling van de genade van God. Die aan mij gegeven is, de behoeven van u. Dat hij mij door openbaring dit geheimenis bekend gemaakt heeft. [11:10] Zoals ik eerder in het kort geschreven heb. Ja, het is een geheimenis van verbondenheid met allen die bij Christus mogen horen. [11:21] Als één lichaam. Vers 4 tot en met 6. Waaraan u, als u dit leest, mijn inzicht kunt bemerken in het geheimenis van Christus. [11:32] Dat in andere tijden niet bekend gemaakt is aan de mensenkinderen. Zoals het nu geopenbaard is aan zijn heilige apostelen en profeten door de geest. Namelijk dat de heidene mede erfgenamen zijn en tot hetzelfde lichaam behoren. [11:48] En mede deelgenoten zijn van zijn belofte in Christus. Door het evangelie. Ja, en dan lees ik daarbij over een plan dat zich over tijden grote perioden van tijd ontvouwt. [12:00] Vers 7 tot en met 10. Waarvan ik een dienaar geworden ben. Krachtens de gave van de genade van God. Die mij gegeven is naar de werking van zijn kracht. [12:12] Mij, de allerminste van alle heiligen, is deze genade gegeven. Om onder de heidene door het evangelie de naspeurelijke rijkdom van Christus te verkondigen. [12:25] En alle te verlichten. Omdat zij mogen begrijpen wat de gemeenschap aan het geheimenis inhoudt. Dat door de eeuwen heen verborgen is geweest in God. Die alle dingen geschapen heeft door Jezus Christus. [12:39] Op dat nu door de gemeente aan de overheden en de machten in de hemelse gewesten. De veelvuldige wijze van God bekendgewaard zou worden. Ja, en daar snap ik dus helemaal niks van. [12:50] Dat lees ik dan wel. Maar ben ik een soort van bijbelstudie voor hemelingen? Als persoon? Als gelovige? Betekent dat dat dan? Maar dat is toch veel te abstract? [13:04] Is dat dan mijn roeping ofzo? Voor nu en voor later? Ja, en dan worden die wolken nog weer dikker. Ik wil eigenlijk nog wel genieten van de ballonvaart. Maar ik vind het ook wel lastig. [13:15] Ik vind het ook wel moeilijker. En ik blijf vragen... De ballonvaart. Ik blijf vragen het hem aankijken. En dan, ineens, is daar weer lucht. [13:28] Plosseling ineens gaan de wolken opzij. En er is weer lucht en er is weer uitzicht. Maar er zijn wel een heel aantal dingen waarover ik na moet denken. Het is wel weer heerlijk om nog steeds los te zijn van de aarde. [13:42] Om daar ergens boven te zweven. En ik denk, weet je wat? Laat ik dan toch maar even doorlezen. En ik lees vlug door in mijn Bijbel. En dat doe ik even zelf. En ik lees daar... [13:53] Wandel in overeenstemming met je roeping. Hevese 4 vers 1. En dat moet je doen met alle nederigheid. Met zachtmoedigheid. Met geduld. Met verdraagzaamheid. [14:04] In liefde en ijver. Om de eenheid van de geest te bewaren. Boink! De ballon knalt tegen een hele oude kerktoren aan. [14:17] En blijft daar vast zitten. Weet niet precies wat voor kerk het is. Maar ik zit vast aan de haan. Door de schok word ik naar de andere kant van de mand geslingerd. [14:31] Wat gebeurt er eigenlijk? Nou ja, net voordat ik op het koude zeil naast mijn bed wakker word. Zie ik inderdaad nog de haan waar de mand aan vast zit. [14:43] En ik hoor hem ook nog een paar keer kraaien. Drie keer. Ik voel mij ontmoedigd. Bijna wanhopig. Koud. Teleurgesteld. Mijn bijbel ligt op mijn nachtkastje open. [14:55] Die pak ik dan maar. En ik lees nogmaals de woorden uit Evese 4 vers 1. Wandel waardig de roeping. En dat met alle nederigheid. [15:06] Nou ja, alle. Ik ben me best wel bewust van mijn zwakheid. Maar alle zwakheid. Alle nederigheid. En ook alle zachtmoedigheid. Nou ja, ik ervaar wel wat mildheid naar mijn broeders en zusters binnen mijn kerk. [15:20] Maar alle mildheid. Ze moeten niet te dicht op mijn huid gaan zitten. Want dan ben ik wat minder mild. En ik moet geduld hebben door elkaar in liefde te verdragen. [15:32] Ja, dat gebeurt ook wel af en toe. Maar nogmaals. Als ze echt te dicht op mijn huid gaan zitten. Dan maakt mijn oude mens overuren. [15:45] Ik denk aan de reclamefilmpjes. Van het leger een aantal jaren geleden. Geschikt? Ongeschikt. Misschien weten ze nog. Mijn conclusie is. Ongeschikt. [15:57] Ik kan niet wandelen waardig. De roeping. Mogen jullie op reageren? Want mijn stelling even. Voordat ik naar mijn tweede droom en verhaal ga. [16:08] Is. De roeping om waardig te wandelen. Is zo'n hoge roeping. Dat wij nooit in staat zijn daaraan te beantwoorden. [16:20] Als je zegt. Daar ben ik wel mee eens. Dat klopt wel die stelling. Dan doet u gewoon even uw linkerhand omhoog. Van ja. Niet te doen hè. Die roeping. Als je zegt. Nou. Nee. Maar dat is prima. [16:31] Dat is wel te doen. Even voor de microfoon. Dan doet u de rechterhand omhoog. Ja. Het is natuurlijk hè. Want we hebben de heer toch. Dan moet het toch lukken. Maar hij zegt. [16:41] Nou. Eigenlijk heb ik. Ik snap het niet zo goed. Dan zwaait u maar even. Dan heb je beide handen omhoog. Nou. Even kiezen. Is het. Waar. Is het te abstract te moeilijk. [16:52] De linkerhand. Ja. Ik zie toch wel een aantal linkerhanden. U heeft er wel eens over nagedacht. Hoe dat nou moet hè. Waardig wandelen naar de roeping. En die andere hand is van. [17:04] Ja. Dat is wel mogelijk. Dat geloof ik ergens wel. Ja. Ik zie wel een rechterhand. Eén. Ik ga graag met u in gesprek. [17:15] Zo naar de dienst. Nee. En misschien zegt u ook wel. Natuurlijk. Maar het is alles genade. Misschien dat u dat wel in gedachten erbij hebt hè. Dat snap ik dan ook wel. Weet je. Die boodschap van Paulus is best abstract. [17:27] Als je dit zo allemaal even hoort. En al die teksten leest. Dan denk je. Waar gaat het toch allemaal over. Dan heb je uitleg nodig. Dan heb je een docent nodig. Die de dingen allemaal een beetje verklaart. Dan wil je misschien ook wel bijbelstudie volgen. Maar. [17:41] Als wij echt geloven wat Paulus leert. Dan moet het toch mogelijk zijn. Om te leven. Waardig de roeping. Met vrede. In ons hart. Misschien moeten we gewoon gaan luisteren. [17:53] Naar de tweede droom. En die tweede droom heet. De kapitein. En je hoeft niets meer voor te lezen. Maar gewoon lekker luisteren. Nou. Ik kruip mijn bed weer in. [18:05] Uitgeput. Val ik toch weer in slaap. En mijn tweede droom begint. Ik sta aan de kust van de Engelse stad Dover. En vanuit Frankrijk gezien. [18:15] Is dat precies de overkant van het kanaal. Dat Frankrijk van Engeland scheidt. En ik zit daar niet alleen daar. aan die kust. Ik zie een tiental mannen vrouwen ook staan. [18:28] En ze hebben allemaal van die zwempakken aan. Van die leren of rubberen zwempakken aan. Waarmee je door koud water heen kan zwemmen. Zo'n pak dat naadloos aansluit op je lichaam. [18:42] Nou ik kijk even stiekem zo naar de mannen. En ik kijk ook naar mijn beginnende buik. Die heb je gewoon naar je vijftigste. En ik voel me al met 1-0 achterstaan. Want we hebben namelijk een opdracht. [18:55] We hebben een opdracht gekregen die we allemaal ervaren. Wij moeten naar de overkant zwemmen. Het hele kanaal over. Vanuit Dover naar Frankrijk. [19:09] Maar ik voel me zwak. Die opdracht is veel te groot. Ik ervaar hem wel diep van binnen. Maar ik hou helemaal niet van dat koude water. En ook niet van zwemmen. [19:20] En moet ik dan dat gaan doen? Maar er ligt bij iedereen een verrekijker. Op de plek waar ze staan. Ik dacht, weet je wat? [19:31] Ik kan natuurlijk wel even vast het water afspeuren. Misschien is daar ook wel erg van hulptroepen onderweg. Dus ik pak de verrekijker. En ik kijk door die verrekijker. Ik stel hem een beetje op scherp. [19:42] En ik zie daar ineens een prachtig groot schip. Aankomen varen richting de haven van Dover. En als ik nog beter kijk. Dan zie ik daar op dat schip een kapitein staan. [19:55] En die kapitein lijkt wel of hij gewoon naar mij kijkt. Ja, dat doet hij ook inderdaad. En hij zegt, dat zie ik hem zeggen. Kom! En ik heb sterk de indruk dat hij wil dat ik naar die boot ga. [20:10] Naar dat prachtige schip. En ik denk, ja, kan mij ook nog schelen. Ik heb toch geen zin in zwemmen. Dus weet je wat? Ik ga naar die boot toe. Ik ga naar die kapitein. [20:21] Want ik denk dat het de kapitein is. Zo ziet hij er wel uit. De boot vaart binnen. En de loopplank wordt uitgelegd. En daar staat inderdaad de kapitein. [20:33] En hij zegt, kom aan boord, Ronald. Wees welkom. Er gaan honderdduizend gedachten in me om. Hoezo? Hoe zit het eigenlijk met mijn opdracht? [20:45] Moet nog stemmen naar de overkant. En hoe zit het met die andere mannen en vrouwen? En het lijkt wel of hij mijn gedachten verstaat, zegt hij. Daar kom ik wel mee klaar. [20:56] Ik wil eerst nu jou hier bij me hebben. De uitnodiging is zo aantrekkelijk en zo warm. Ik kan niet anders dan naar deze kapitein toe lopen. [21:09] Ik kijk in zijn ogen. En ik zie een liefde die niet van deze wereld is. En ik heb die ogen eerder gezien. Nogmaals welkom, Ronald. [21:21] Zal ik je direct even naar de eetzaal brengen? Ik volg hem. En ik zie in de eetzaal... een rijk gedekte tafel met werkelijk... [21:32] Het is een droom natuurlijk, hè. Maar werkt al mijn lievelingsgerechten. En daar zit een hele grote portie Chinees bij. En een paar heerlijk op temperatuur gemaakte Westmallen dubbel. [21:45] Ik mag geen reclame maken, maar ik vind het wel lekker. Ik glimlach. Hij schuift bij mij aan... en we beginnen samen te eten. En het voelt allemaal zeer vertrouwd. [21:59] Hij glimlach ook. Ik herken deze glimlach niet. Want hij is namelijk ook de ballonvader. Precies dezelfde. En ik eet tot ik verzadigd ben... en ik kan mij helemaal ontspannen... [22:12] in zijn aanwezigheid. En de gedachte aan de opdracht... die verdwijnt gewoon naar de achtergrond. Na het eten vraagt de kapitein... [22:22] of ik naast hem wil plaatsnemen... op een heerlijke bank. En tussen ons in ligt de Bijbel. En het ligt open... toevallig of niet... bij hoofdstuk 1 van de Evesebrief. [22:32] Zullen we samen eens een stuk lezen? Zegt hij. En we lezen dan ook samen. En ik kan hem al mijn vragen stellen. [22:43] En hij geeft mij zijn antwoorden. We lezen samen heel hoofdstuk 1... tot en met 3 door. En ik kijk in zijn liefdevolle ogen... en ik geloof ook gewoon... alles wat ik lees. [22:55] Ik wil nog niet zeggen dat ik alles snap... maar ik geloof het wel. En toch word ik wat onrustiger... want ik weet dat naar hoofdstuk 3... [23:06] hoofdstuk 4 komt. Daar ligt mijn worsteling ook. En dan lees ik inderdaad... samen met hem de woorden... wandel in overeenstemming... [23:18] met je roeping. En dan hou ik het niet meer. Spanning neemt toe... en het komt er gewoon uit. Het hoge woord komt eruit. Want ik zie en ik voel... [23:28] al mijn diepste gedachten... al mijn zondige gevoelens... mijn hele lijst met falen... in relaties... in vriendschappen... met de kortkoming als mens... [23:39] als vader... als man... als vriend... collega... broeder... en hoort het... en stoot het... komt het dan ook inderdaad... op die plek uit. Ik kan het helemaal niet. Hoe kunt u nu van mij vragen... [23:52] zo roep ik het uit... om te wandelen... in overeenstemming... met mijn roeping... Ik kan nauwelijks... al gewoon wandelen... naar mijn roeping... en wat is dat dan? Die roeping is toch... [24:04] veel te groot... veel te abstract... en dan nog in een houding... van alle nederigheid... zakmoedigheid... liefde... verdraagzaamheid... ongeschikt. [24:18] Wil jij even... met me meegaan? vraagt de kapitein... naar mijn laatste snikker. Terwijl hij mij een zakdoek aanreikt... volg ik hem... want ik wil gewoon niets liever... [24:28] dan dicht bij hem... blijven. De boot ligt inmiddels stil. Ik heb nauwelijks in de gaten gehad... dat hij heeft gevaren. Opnieuw wordt er een loopplank uitgelegd... [24:39] en half en half... gewacht ik... te worden teruggestuurd... naar de plek... waar het allemaal begon. Dover... [24:50] aan de rand van het water. om alsnog... naar de overkant te moeten zwemmen. Inmiddels wat aangesterkt. Maar dat gebeurt niet. De kapitein loopt voor mij uit... [25:03] de loopplank af... en begroet mij met... en begroet een man. Hij zegt bonjour. Bonjour. Bonjour. Wacht eens even. Bonjour. [25:14] Eerst dringt het niet echt op me door... maar dan... Bonjour. En dan komt de waarheid... als een overweldigende... heerlijke waarheid... mijn hart binnen. We zijn al aan de overkant. [25:28] Zonder te zwemmen. Wauw. Ik eik met ogen van geluk... in de ogen van de kapitein... en dan... dan begint hij... enkele vragen te stellen aan mij. Terwijl ik puiter gewoon... [25:38] me gelukkig voel. En hij zegt... Hoe was het? Om onderweg... terwijl we naar de overkant... aan het varen waren... alles met mij... te delen. [25:51] Hoe vond je trouwens... het heerlijke eten... dat ik je aanreikte? En hoe was het nou? Om samen met mij... de Bijbel te lezen. En terwijl wij daar samen waren... [26:03] heb ik de stuurman de opdracht gegeven... om je naar de overkant te brengen. Want dat is namelijk... mijn verantwoordelijkheid. Mijn wandel in jou. [26:16] Mijn leven in jou. Sterker nog... mijn genot. Mijn welbehagen. En dan word ik wakker. [26:28] Door de zonnestralen... die in mijn neus prikken. Het is ochtend. Een nieuwe dag. En ik zie een paar teksten liggen... naast mij. Nachtkastje. [26:39] Die ik een keer had opgezocht. Ik zie liggen... Filipense 1 vers 6. Ik vertrouw erop... dat hij die in u... [26:49] een goed werk is begonnen... dit zal voltooien... tot op de dag van... Jezus Christus. Wat hij begint... maakt hij af. In mij. [27:02] Onverdiend. En toch gebeurt het. En ik lees nog een volgende tekst... uit diezelfde brief. Want het is God... die zowel het willen... als het werken... [27:12] in u werkt. omdat hij ervan geniet... naar zijn welbehagen. Hij is het die het doet. Hij doet het in mij. Puur uit genade... [27:25] volvoert hij zijn plan in mij. En ik sluit mijn ogen... om hem te bedanken. De ballonvader... [27:36] en de kapitein. Terwijl ik dat doe... zie ik in gedachten trouwens... nog een flits van de boot. De naam van de boot. De naam van de ballon. En daar staat op... [27:47] Echtes. Jezus Christus... Zoon van God. Verlosser. En ik durf op te staan. Ik durf de nieuwe dag in te gaan. [27:59] Eindelijk. Het kan. Toch. Als je hierover nadenkt... en misschien voelde je dat geluk... [28:09] wel een klein beetje met mij mee. Misschien omdat het een leuk verhaal is. Maar... misschien voel je ook die waarheid erin zitten. En dat vraag ik dus ook aan jullie. Wat kan deze boodschap dus... [28:21] namelijk... we zijn al aan de overkant... betekenen voor je praktische wandel met God. Het is alsof ik mijn eerste klasses... [28:31] mijn brugklasses een diploma geef. Geslaagd. Voordat ze überhaupt nog maar de vijf, zes jaar van studie... hebben gedaan. Ik geef hun gewoon al een diploma. Wat zouden de eerste brugklasses doen? [28:42] Ze willen zeggen... nou meneer Lammers... dan ga ik nu naar huis. Moet ik niks meer te leren? Of zouden ze misschien zeggen... nou... nu ik hem toch al heb... kan ik behoorlijk ontspannen gaan leren. De komende jaren. [28:53] Want dan... ik hoef er nergens meer voor te doen... maar ik wil wel heel graag leren. Als we dat verstaan... dat gegeven... dat wij al in Christus volmaakt zijn... [29:04] geworden... tot Gods doel zijn gekomen... want dat betekent het... we zijn al aan de overkant... we zijn al burgers van een rijk in de hemelen... onze bestemming is al bereikt... [29:17] maar dat we van daaruit kunnen wandelen op aarde. Dat is toch een hele andere manier... waarop je naar je geestelijk leven kan gaan kijken. Jouw wandel wordt een wandel... [29:28] dat precies overeenkomt... met wat God in je wil uitwerken. Maar wat als je je best doet... en toch faalt? Want dat gebeurt natuurlijk wel hè. [29:40] Zo volmaakt zijn we ook niet... in de wandel. Weet je... de vergeving is wat ons deel... is gevallen. De verlossing is een feit. [29:52] God houdt daar geen rekening mee mee. Wat je wel ervaart... is dat je niets anders meer wil... na het falen... om weer terug te komen bij God. Want dat is wat Hij in je werkt. [30:03] Je wil gewoon dicht bij Hem blijven... want dat is gewoon de beste plek... om te zijn. Iemand heeft wel eens gezegd... ja maar Ronald... als je dit zo vertelt hè... wat doet het er dan nog toe? Wat we doen? [30:14] Dat is trouwens ook een hele... aparte vraag... want die werd aan Paulus ook gesteld hè. zouden we dan zondigen... op dat genade toenemen? En dan zegt Paulus... hoe kom je nou bij die gedachten? En dat denk ik ook wel eens... [30:25] als mensen mij vragen... als je... je mag... mag al aan de overkant zijn... dan zeg je... ja maar dan kun je doen wat je wil. Dan denk ik... waar ben je dan allemaal... in je gedachten mee bezig? Zijn we nou allemaal zo geneigd... [30:36] om zo heel plezierig te willen zondigen? Denken we dat er een wereld... van mogelijkheden ligt... als we alles... als we in Christus van maak zijn... dat we dan een wereld van zonden... mogelijkheden ineens voor ons... [30:47] zich aandienen... en dat we dat dan ook... allemaal graag willen gaan doen? Omdat we toch vergeven zijn? Natuurlijk niet. Dat geloof ik ook echt niet. Ik heb nog nooit zo'n christen ontmoet... in ieder geval. Nee, we zijn aan de overkant... [30:59] het is pure genade... en dan leven uit genade. Met dat voedsel wat God aanreikt... met het meelezen van Hem... als wij iets niet begrijpen... met het kunnen voorleggen... [31:09] van al onze spanningen... problemen... noden... vreugdes... dat wat goed en niet goed aan ons leven... wij mogen ontspannen. Weet je wat die tekst betekent? [31:21] Be still and know that I am God. In het Hebraeus staat daar wettelijk... relax. Dat is een woordje dat betekent relax. Nou... Hij is God. [31:31] Hij doet het. Relax. Als we iets in deze tijd nodig hebben... is dat we wel kunnen ontspannen... in onze wandel... met God. Dus vraag je wel eens af... [31:43] wat jij gelooft... wat jij bedenkt... bij de zin... dat Hij het willen... en het werken... in je leven uitwerkt. Ik heb op mijn tienerkamp... [31:53] wel eens een tiener... naar voren laten komen... en dan had ik... spiersalf bij me. Ik zeg... mag ik een licht experiment doen... met jou? Is veilig genoeg? Weet je dan gevraagd? [32:04] Ja... het is veilig genoeg. Ik zeg... zou je je arm even willen uitsteken? Ik zeg... durf je dat aan? Nou ja... vooruit... sta je toch? en dan... [32:15] vreef ik een stukje... van die... van die spiersalf in... ik zeg... wat voelt dat? Het was een beetje koud. Ik zeg... wacht maar even. Enige tijd later... het is nu een beetje heet. [32:27] Ik zeg... wat Hij inwerkt... werkt Hij ook uit. Dat is willen en werken. Wat God inwerkt... in ons leven... het is zijn verantwoordelijkheid... dat Hij het ook uitwerkt. [32:38] En als je daar zicht op krijgt... wordt je wandel... een stuk meer ontspannen. Dan durf je ook fouten te maken... maar je durft elke keer... ook weer terug te komen... bij Hem... die zegt... zullen we nog een tochtje maken... [32:49] met de ballon? Of met het mooie schip? Het is allemaal van jou. En weet je wat nou zo mooi is? En daarmee wil ik eindigen. Dit heb ik een aantal... een maand of anderhalf geleden... [33:01] op een oudere conferentie verteld. Een grote groep met... allemaal 60 pluss... en ik mag mij er inmiddels toe rekenen. En... [33:13] dan ga je naar huis... dan ben je blij. Je hebt zo'n verhaal... en zo'n preek kunnen doen... en dat heb je dan wel als spreker. Je hebt je adrenaline er ook... allemaal bij gehad. En dat gaat dan... ongeveer na 20, 25 minuten... [33:24] gaat dat zakken... in de auto. En dan weet ik... bij mijzelf... als het gaat zakken... komt er altijd even... een leeg gevoel. Want je hebt een inspanning geleverd... de adrenaline zakt... [33:35] en het geboet zegt dan... nou... dit was het weer. Zo werkt dat ergens. En ik... was op dat moment verwacht. Toen dacht ik... ik heb toch geweldige dingen... [33:46] mogen vertellen... en ik geloof het ook allemaal... en nou voel ik me ineens... heel erg leeg. Wat is dat nu? Ik denk dat het ook een gebed was. [33:57] Want het viel me namelijk op... dat ook de tank van mijn auto... leeg was. Die had ik vergeten... te tanken op de heenweg. Nou, ik moest echt... de snelweg af... anders had ik misschien... op de snelweg... stil moeten gaan staan. [34:08] En ik ben naar het eerste... beste tankstation gereden... wat ik dacht tegen zou komen. Nou, dat duurde toch nog... een kilometer of 7, 8... en ik kom bij dat tankstation aan... en ik wilde... [34:18] dat ding pakken... om de tank te vullen... en ik kijk even naar de naam... van dat tankstation. Bonjour. Je wil het niet geloven... maar het is echt waar. [34:30] Bonjour heette dat tankstation. Ken je die tankstation? Nou, er zijn er een paar... in het zuiden. En ik heb zo hartelijk... zitten lachen... ik zeg... heer, dit is echt humor voor nu. [34:42] U zegt... geloof nou je eigen verhaal maar. Ik ben er ook nu bij... in je leegheid. En ik heb de dag... anders doorgebracht. Weet je, zo werkt dat soms praktisch. En ook met een beetje humor. [34:54] Bonjour. In plaats van amen... zeg ik dus ook nu maar even... bonjour.