Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/106609/mozes-wachten-op-god/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Een hele goede morgen broeders en zusters.! Ik dacht blijven er nog mensen zitten ook, zoveel kinderen.! Prachtige lijnen trekken naar de heer Jezus. [0:33] Hij staat in alles centraal. Ik kan me nog heel goed herinneren, een aantal jaar geleden, dat ik met een voormalig ultra-orthodoxe Jood, die tot geloof was gekomen in de heer Jezus, bijbelstudie deed. [0:49] En het is zo prachtig om te zien dat hij op iedere bladzij ineens de heer Jezus herkende. In al die prachtige typologieën en beelden en profetieën. [1:00] En we zullen natuurlijk vanmorgen ook een aantal lessen trekken voor ons persoonlijk geestelijk leven. Dit gedeelte, wat we met elkaar gaan lezen, dat kunnen we eigenlijk niet bestuderen zonder daarbij ook handelingen 7, een aantal versen te lezen en ook Hebraïe 11. [1:22] In beide hoofdstukken vinden we namelijk een aantal hele belangrijke aanvullingen en details die we niet terugvinden in Exodus 2. Dus we gaan vanmorgen best wel het een en ander lezen. [1:34] En eigenlijk zouden we in groepjes uit elkaar moeten gaan en zouden we die gedeelte eens naast elkaar moeten leggen en dan met elkaar eens bespreken van hoe vult het Nieuwe Testament prachtig deze gedeelte uit het Oude Testament aan. [1:50] Dus we beginnen te lezen met elkaar Exodus 2. En daarna zullen we nog een paar versen met elkaar lezen. Uit handelingen 7, daar vinden we de reden van Stephanus in Hebraïe 11, het bekende hoofdstuk van de geloofsgetuigen. [2:05] Maar allereerst Exodus 2. En daar lezen we het volgende. Ik lees vanuit de Herzine Statenvertaling. Er staat een man uit het geslacht van Levi ging en nam een dochter van Levi tot vrouw. [2:20] En de vrouw werd zwanger en baarde een zoon. En toen zij hem zag dat hij mooi was verborg zij hem drie maanden. Maar toen zij hem niet langer kon verbergen nam zij voor hem een mandje van biezen en streek het met asfalt en pekt pek. [2:39] En zij leggeten het kind daarin en zetten het tussen het riet aan de oever van de nel. En zijn zuster ging op een afstand staan om te weten te komen wat er met hem gedaan zou worden. [2:52] Toen daalde de dochter van de farao af om zich te wassen in de nel. En terwijl hij dienaressen langs de kant van de nel liepen, zag zij het mandje midden in het riet. [3:04] Zij stuurde haar slavin om het te halen. En toen zij het open deed, zag zij hem, het kind. En zie het jongetje helden. Zij kreeg medelijden met hem en zei, dit is een van de Hebraause kinderen. [3:19] Toen zei zijn zuster tegen de dochter van de farao, zal ik voor u een voedster uit de Hebraause vrouwen gaan roepen, die dat kindje voor u de bos kan geven. [3:30] De dochter van de farao zei tegen haar, ga maar. Toen ging het meisje de moeder van het kind roepen. En de dochter van de farao zei tegen haar, neem dit kind mee en geef het voor mij de borst. [3:43] Ikzelf zal u uw loon geven. De vrouw nam het jongetje mee en gaf het de borst. En toen het jongetje groot geworden was, bracht zij hem bij de dochter van de farao en hij werd haar tot zoon. [3:58] En zij gaf hem de naam Mozes, want zei ze, ik heb hem uit het water getrokken. In die dagen, toen Mozes groot geworden was en naar zijn broeders vertrok en hun dwangarbeid aanzag, gebeurde het dat hij een Egyptische man zag die een Hebraause man sloeg, een van zijn broeders. [4:20] Hij keek om zich heen en toen hij zag dat er niemand was, sloeg hij de Egyptenaar dood en verborg hij hem in het zand. En hij vertrok de volgende dag. [4:31] En zie, twee Hebraause mannen waren aan het vechten. Hij zei tegen de schuldige, waarom slaat u uw naaste? Maar die zei, wie heeft u tot leider en rechter over ons aangesteld? [4:44] Zegt u dit om mij te doden, zoals u die Egyptenaar gedood hebt? Toen werd Mozes bevreesd. En hij zei, deze zaak is beslist bekend geworden. [4:54] Toen u de farao van de zaak hoorde, wilde hij Mozes doden. Maar Mozes vluchtte voor de farao en vestigde zich in het land Midian. En zat bij een put. [5:06] De priester van Midian had zeven dochters. En zij kwam om water te putten. En vulde de drinkbakken om het kleinvee van hun vader te drinken te geven. [5:19] Toen kwamen de hedders en joegen hen weg. Maar Mozes stond op, verloste hen en gaf hun kudde te drinken. Toen zij bij hun vader Reuel kwamen, zei hij, waarom zijn jullie vandaag zo snel teruggekomen? [5:33] Zij zeiden, een Egyptische man heeft ons gered uit de hand van de hedders. Hij heeft ook overvloedig water voor ons geput en de kudde te drinken gegeven. [5:45] Hij zei tegen zijn dochters, waar is hij? Waarom hebben jullie die man daar achter gelaten? Roep hem om de maaltijd te gebruiken, te komen gebruiken. [5:56] Mozes stemde erin toe, bij de man te blijven wonen. En hij gaf zijn dochter Sipporah aan Mozes. Zij baarde een zoon en hij noemde hem Gessom. [6:06] Want, zei hij, ik ben een vreemdeling geworden in een vreemd land. Het gebeurde, vele dagen daarna, toen de koning van Egypte gestorven was, dat de Israëlieten zuchten en het uitschreeuwden vanwege de slavenarbeid. [6:22] En hun hulpgeroep vanwege de slavenarbeid steeg omhoog tot God. Toen hoorde God hun gekerm. En God dacht aan zijn verbond met Abram, met Isaak en met Jacob. [6:36] En God zag naar de Israëlieten om en ontfermde zich over hen. Dan gaan we een sprongetje maken naar handelingen 7. Handelingen 7, en wat ik al zei, daar vinden we de reden van Stephanus. [6:52] En daarvan lezen we de versen 20 tot en met 29. Handelingen 7. En daarvan lezen we de versen 20 tot en met 27. [7:05] Handelingen 7, vanaf vers 20. [7:17] En er staat, in die tijd werd Mozes geboren. Hij was bijzonder mooi. Hij werd drie maanden opgevoed in het huis van zijn vader. En toen hij te vondeling gelegd was, nam de dochter van de vader hem op in haar huis en voedde hem voor zichzelf op als een zoon. [7:37] En Mozes werd onderwezen in alle wijsheid van de Egyptenaren en was machtig in woorden en in daden. Toen hij nu de leeftijd van 40 jaar bereikt had, kwam het in zijn hart op om zijn broeders, de Israëlieten, te bezoeken. [7:54] En toen hij iemand zag die onrecht leed, nam hij hem in bescherming en wreekte degene die mishandeld werd. En hij sloeg de Egyptenaar dood. [8:04] En hij dacht dat zijn broeders begrijpen zouden dat God hun door zijn hand verlossing zou geven, maar zij begrepen het niet. [8:16] En de volgende dag zagen zij hem, terwijl zij aan het vechten waren. En hij spoorde hen aan tot vrede door te zeggen, mannen, u bent broeders, waarom doet u elkaar onrecht? [8:28] Degene die zijn naaste onrecht deed, stootte hem echter van zich af en zei, wie heeft u tot een leider en rechter over ons aangesteld? Wilt u mij ook om het leven brengen op de wijze waarop u gisteren de Egyptenaar om het leven gebracht hebt? [8:45] En Mozes vluchtte op dat woord en hij werd een vreemdeling in het land Midian, waar hij twee zonen verwekte. Hou uw touwtje of boekenlegger of noem maar op erbij. [9:00] En dan gaan we nog naar Hebreeën 11. Hebreeën 11. En daar lezen we vanaf vers 23. [9:16] Water voor de spreker, fijn. Staat er gewoon bij hè? Het is, ja. Ik vind het ook mooi dat jij op je beker water hebt. Dat je ook weet dat er water in zit. [9:32] Goed, Hebreeën 11. En dan lezen we vanaf vers 23. En daar staat, door het geloof werd Mozes toen hij geboren was drie maanden lang door zijn ouders verborgen. [9:47] Omdat zij zagen dat het een heel bijzonder kindje was. En ze waren niet bevreesd voor het bevel van de koning. Door het geloof heeft Mozes toen hij groot geworden was, geweigerd een zoon van de dochter van vareo genoemd te worden. [10:04] Hij koos ervoor liever met het volk van God slecht behandeld te worden, dan voor een ogenblik het genot van de zonde te hebben. Hij beschouwde de smaad van Christus als grotere rijkdom dan de schatten in Egypte, want hij had het loon voor ogen. [10:22] En door het geloof heeft hij Egypte verlaten zonder bevreesd te zijn voor de toren van de koning, want hij bleef standvastig als hij zag op de onzichtbaren. [10:36] Goed, we gaan terug naar Exodus 2. En we hebben heel veel met elkaar gelezen. Maar nogmaals, we zullen zometeen zien dat we ook deze schriftplaatsen nodig hebben om een volledig plaatje te krijgen van Exodus 2. [10:56] Ja, broeders en zusters, Mozes die werd geboren in een tijd waar vanuit vareo een bevel was uitgegaan om alle Joodse jongetjes in de nel te werpen. [11:09] Het volk werd in de ogen van de Egyptenaren te groot en er moest wat gebeuren. Ze vormden in hun ogen een bedreiging. [11:21] En het hoofdstuk daarvoor, in hoofdstuk 1, daar lezen we ook over de opdracht die vareo had gegeven aan de Egyptische vroedvrouwen... om de kindertjes die geboren werden te doden. [11:35] Maar de vroedvrouwen die gaven daaraan geen gehoor, want ze vreesten voor de Heer en ze lieten stiekem die jongetjes in leven. [11:47] En in hoofdstuk 2, daar scherpt vareo eigenlijk zijn bevel nog verder aan door alle jongetjes in de nel te werpen. Broeders en zusters, als je hierover nadenkt, dan zie je eigenlijk direct al een parallel ook met het leven van de heer Jezus. [12:05] Want vlak na zijn geboorte kunnen we ook lezen over koning Herodes die dan het bevel geeft om alle jongetjes tot 2 jaar oud te doden. [12:16] Zodat de verlosser van Israël niet geboren kon worden. En we zien daarin een hele duidelijke satanische aanval op de Messias, op de Heer Jezus Christus. [12:28] En eigenlijk zien we dat ook weer terug in deze geschiedenis. Mozes die natuurlijk het volk zou verlossen. En ja, we zien die opdracht van vareo om al die jongetjes, ja, nou ja, om het leven te brengen. [12:44] Maar God had een plan. Hij heeft een plan met Israël. En hij had tegen Abram al gezegd van jullie zullen 400 jaar in Egypte blijven. En dan zullen jullie bevrijd worden en dan zal ik jullie brengen naar het land Kanaan. [13:00] En fijn als we teruggaan naar Exodus 2. Dan, ik weet niet of u dat is opgevallen. Maar in die eerste tien versen komen wij geen naam tegen. [13:12] Is u dat opgevallen? Er wordt gesproken in vers 1 over een man uit het geslacht van Levi. En een dochter van Levi. Er wordt gesproken over de vrouw die zwanger werd en een zoon baarde. [13:26] Er wordt gesproken over zijn zuster. De dochter van vareo en haar dinaresse. Het kind wat uit het water wordt gehaald. Het meisje, de voedster, de moeder van het kind. [13:38] Nou, ga zo maar door. En dan in vers 10, dan lezen we voor het eerst een naam. Vers 10, en zij gaf hem de naam Mozes. [13:50] En we zien eigenlijk in deze versen dat er een hele duidelijke opbouw is. En dat er volledig wordt toegewerkt naar Mozes. Zijn naam is Mozes. [14:02] En pas verderop in Exodus, in hoofdstuk 6. Ja, daar komen geslachtsregisteren tegen. En daar lezen we over de namen van Mozes' ouders. [14:12] En dan weten we pas dat zijn vader Amram heette. En dat zijn moeder Jochebed heette. Als je daar opnieuw over nadenkt, dan vind je daarin eigenlijk ook prachtig opnieuw een verwijzing weer naar de heer Jezus. [14:29] In die verse wordt opgebouwd. Er wordt uiteindelijk toegewerkt naar Mozes. En als je kijkt naar de heer Jezus, dan zie je eigenlijk ook in de tenag dat er op heel veel wijze over hem wordt gesproken. [14:44] We vinden hem terug in allerlei typen. In allerlei profetieën. We komen op een gegeven moment allemaal titels tegen en namen. Denk aan die bekende profetie uit Jezaaien 9 van een kind is ons geboren, een zoon is ons gegeven. [15:00] Men noemt hem wonderbaar raadsman, noem maar op. En dan uiteindelijk in het Nieuwe Testament, dan wordt zijn naam geopenbaard. Zijn naam is Jezus. [15:11] En ja, als je Exodus zo doorleest, dan vind je heel veel van die typologie, vind je terug in Mozes. Die eigenlijk verwijst naar iemand die komen zou die veel groter was dan hij. [15:25] De Messias van Israël, de Heer Jezus Christus. Nou, in vers 2, daar lezen we, toen zij hem zag dat hij mooi was, verborg zij hem voor drie maanden. [15:42] Dus Jogebed die zag dat Mozes mooi was. Nou, ik weet niet met de ouders onder ons. Maar toen mijn dochter werd geboren, toen dacht ik dat het mooiste kindje van de wereld was. [15:59] En ik denk dat iedere ouder dat denkt van zijn kind, dat als het geboren wordt, dat je denkt, ja, die is toch wel bijzonder mooi. Nou, als we nou gaan naar handelingen 7, vers 20, dan lezen we, in die tijd werd Mozes geboren en hij was bijzonder mooi. [16:19] Nou, ik ben eens in dat Grieks gedoken en ik vind het jammer dat de vertalers dat niet helemaal goed hebben weergegeven. Maar hier staat eigenlijk in het Grieks dat hij schoon voor God was. [16:31] Mozes was schoon voor God. Je kunt daarbij denken dat hij een buitengewoon knap kind was, dat zou best kunnen. [16:42] Maar ik geloof dat Jogebed op een of andere manier zag dat dit niet zomaar een kindje was, maar dat daar iets bijzonders mee was. Of Mozes een teken had, of weet ik wat, ik weet het niet. [16:56] Of God dat door zijn geest heeft geleid in het hart van Jogebed. Maar Jogebed die zag van, hé, hier is iets bijzonders mee. God heeft een plan met dit kind. [17:09] En we lezen in Hebreeën 11, vers 23. Door het geloof werd Mozes toen hij geboren was, drie maanden lang door zijn ouders verborgen, omdat zij zagen dat het een heel bijzonder kind was. [17:23] En zij waren niet bevreesd voor het bevel van de koning. Nogmaals, zij merkte dus op, er is iets bijzonders mee. God heeft een plan met dit kind, wat hij ons heeft gegeven. [17:38] En vanuit dat geloof, wat zij hadden, ja, handelden zij. Ze waren niet bang voor het bevel van de koning. En eigenlijk heel bijzonder als je daarover nadenkt. [17:53] Broeders en zusters, vanuit datzelfde geloof mogen ook wij leven, mogen ook wij wandelen elke dag weer opnieuw. En met dat ik dat zeg, ben ik me er ook heel erg van bewust dat we daar ook heel voorzichtig mee moeten zijn. [18:09] Ik merk soms onder christen het gemak waarmee geroepen wordt soms van, ja, dat God dit of dat heeft gezegd. En ik denk dat we daarin ook terughoudend moeten zijn. [18:23] Dat we daarin ook voorzichtig moeten zijn om gelijk met grote woorden te komen. De Bijbel leert namelijk dat ons hart ook arglistig is. En ja, we kunnen heel makkelijk gedachten, dingen die we meemaken, heel makkelijk met een geestelijk sausje overgieten. [18:42] En heel makkelijk dingen, ja, vanuit ons eigen straatje roepen van, ja, God heeft dit aan mij laten zien, God heeft dat aan mij laten zien. Dus wees daarin voorzichtig. En tegelijkertijd zeg ik erbij, ja, zijn er ook momenten, kunnen er in ons leven plaatsvinden, waarbij we merken dat God ons door zijn geest leidt. [19:04] En dat we door het geloof keuzes maken in ons leven, ja, die je normaal gesproken als mens niet zo snel zou maken. Of dingen die je zou doen, die je normaal gesproken niet zo snel zou doen. [19:19] En waar je als mens, ja, misschien wel zou vrezen. Maar dat je wandelt door het geloof. Ik heb een lange tijd mij ook verdiept in, ja, christenen die zich tijdens de holocaust hebben ingezet om Joodse onderduikers in huis te nemen. [19:40] Bijzonder als je daarover nadenkt hoe ook zij vaak door het geloof hebben gehandeld en niet bevreesd waren voor een Hitler, voor een Nazi Duitsland. [19:51] Maar door het geloof, ja, echt voelden, ervaarden, net als Corrie de Boom van, hé, wij moeten opkomen voor het Joodse volk. We moeten hen vanuit het geloof helpen en hen, ja, helpen onderduiken. [20:05] Afijn, Amram en Jochebed, ja, die konden Mozes op een gegeven moment niet langer meer houden. Nogmaals, ze wisten dat er iets heel bijzonders was met dit kindje. [20:21] Maar er moest ook iets gebeuren. Waarschijnlijk dat Mozes te veel geluid maakte als baby. En ik zie sommigen zitten met wallen onder hun ogen en ik weet er alles van. [20:36] Maar, ja, dat kunnen best wel even tropenmaanden zijn, die eerste maanden. Maar ze moesten het kindje loslaten. En dan, ja, komen ze op het idee om een heel klein biezenmandje te maken. [20:50] In het Hebraaus, misschien weet u dat wel, staat hier het woord wat we ook tegenkomen voor de ark. Zij maakten als het ware een klein arkje voor Mozes. [21:01] En ze legden Mozes in dat biezenmandje. En, ja, je ziet dat zo voor je. Ze moesten hem brengen naar de Jordaan. [21:12] Ze brachten hem in feite naar de plek van de dood. Want dat was de plek waar al die jongetjes in werden geworpen, waar ze moesten sterven. Heel heftig als je daarover nadenkt wat zij hier gedaan hebben. [21:24] Zij brachten Mozes in dat biezenmandje, in de ark, brachten zij naar die plek des onheils. Naar die plek van de doods. Even een klein uitstapje. [21:37] Mozes, zijn naam betekent uit het water getrokken. En als je daarover nadenkt, Mozes was in feite ten dode opgeschreven. Hij ging die doodsnel in. [21:51] Maar hij werd eruit getrokken. En hij kwam als het ware weer in het leven. Een prachtig beeld van de doop. Als je daarover nadenkt dat we met Christus zijn gestorven. [22:04] Maar ook dat we met Christus zijn opgestaan. Mozes uit het water getrokken. Een prachtig beeld ook van de doop. Afijn, ze deden dat in vertrouwen op God. [22:18] Door het geloof hadden ze Mozes verborgen gehouden die drie maanden lang. En door het geloof gingen ze met dat biezenmandje naar de Nijl toe. [22:30] En ze vertrouwden erop dat God daar verder mee ging. En dan lezen we vervolgens in vers 5 dat die dochter van Farao afdaalde in de Nijl om zich te wassen. [22:47] Nou, dat is nou toch ook heel toevallig, of niet? Dat is bijzonder, toch? Dat alles wat je daarin ziet, dat dat door de Heren geleid is. [22:59] God had daar de hand in. En terwijl zij dus dat water ingaat, ziet zij dus dat biezenmandje liggen in het riet. En ja, u moet bedenken dat de Nijl, dat was niet een klein slootje of zo, nee, dat was een brede, grote rivier. [23:18] En op die brede rivier, daar zag zij dat biezenmandje in het riet. Ik vind het zo mooi, hoe God in alles de regie heeft. [23:30] En dat zie je eigenlijk door heel dat boek Exodus, als je dat aan het doorlezen bent, dat God in alles de regie heeft. Ik las onlangs nog die grote Exodus die dan plaatsvindt, of sorry, die grote, dat moment dat ze dan door de Schelfzee trekken. [23:49] Ook weer zo'n bijzonder moment, waarin het dan lijkt, alsof ze in eerste instantie in de woestijn dan de weg kwijt zijn. En een faro die dat dan denkt, van nou ze zijn de weg, ik ga er achteraan. [24:02] Maar God die alles in de hand heeft. En die dan uiteindelijk een pad door die Schelfzee maakt en zorgt voor een geweldige grote verlossing. God is de grote regisseur, broeders en zusters. [24:15] En als je nadenkt ook over de situatie vandaag de dag in het Midden-Oosten, dan denk je wel eens, waar gaat het allemaal naartoe? Israël die steeds meer in het nauw komt. [24:28] Het wereldwijd antisemitisme, waar gaat het allemaal naartoe? En tegelijkertijd hou ik er ook aan vast, broeders en zusters, zoals we dat ook lezen in Zacharië 12, dat de Heer zegt, ik zal Jeruzalem maken tot een bedwelmende beker. [24:43] Het is God die de regie in handen heeft. Hij doet het. En waar wil hij naartoe werken? Nou, uiteindelijk naar die wereldwijde bekering van het Joodse volk, zowel in Israël als daarbuiten. [24:55] We hebben er vorige keer bij stilgestaan. God heeft de regie. Hij is de grote regisseur en hij volvoert dwars door dit wereldgebeuren heen. [25:05] Als wij soms denken, waar gaat het allemaal naartoe? Nee, God werkt dat dwars doorheen. Hij heeft de regie in handen. Die dochter van Faraon, die ziet dat bieze mandje liggen. [25:22] En dan vraagt ze een van haar slavinnen om het te halen, vers 6. Toen zij het open deed, zag ze hem, het kind. En zie je het jongetje helden. En ze kreeg medelijden met hem en zei, dit is een van de Hebraause kinderen. [25:37] Toen zei zijn zuster tegen de dochter van Faraon, zal ik voor u een voedster uit de Hebraause vrouwen gaan roepen, die dat kindje voor u de bos kan geven. En dan komt ineens die zus van Mozes, Meriam, tevoorschijn. [25:53] We weten niet precies hoe oud ze is geweest. Waarschijnlijk was ze iets van een tiener geweest. Maar dit moet voor haar toch ook een behoorlijke grote stap zijn geweest. Om daar ineens tevoorschijn te komen. [26:05] En dan, nou ja, in te grijpen. En ja, dat gesprek aan te gaan met de dochter van Faraon. [26:16] Weet u, toen ik dit gedeelte zo aan het voorbereiden was, vond ik het ook zo mooi. De rol, de bijzondere rol van vrouwen in dit Bijbelgedeelte. Is u dat opgevallen of niet? [26:27] Er wordt gesproken over Jochebed, die zag dat Mozes een bijzonder kind was. Miriam, de dochter van Faraon, haar dienaresse. En dat zie je op veel meer plekken in de Bijbel. [26:40] De bijzondere rol van vrouwen. Weet je, mannen, vrouwen hebben vaak oog voor zaken waar wij als man volledig aan voorbij gaan. [26:53] Tenminste, in mijn huwelijk vaak. Dat mijn vrouw, ja, oog heeft voor dingen waar ik als man echt totaal niet over nadenk. En ik vind dat zo prachtig, mooi. [27:05] Hoe God dat ook in het huwelijk, ja, allemaal heeft gemaakt. De rol van man en de rol van vrouw erin. En hoe je daar elkaar prachtig in aanvult. [27:17] Prachtig. Als je daarover nadenkt. Mozes, ja, die wordt in eerste instantie door zijn eigen ouders opgevoed. [27:29] Dat is ook weer zo bijzonder. Het is eigenlijk heel ironisch wat hier gebeurt. Want, ja, Farao die had eerst de opdracht gegeven om al die kindertjes om te brengen. [27:42] En dan heb je eerst de vroedvrouwen die niet luisteren, want ze vreesten voor de heren. Vervolgens heb je hier de dochter van Farao, die in feite niet luistert naar haar vader en Mozes notabene in huis neemt. [27:59] En dan vind ik het ook nog een beetje humor van God, dat Jochebed ook nog eens een keer loon van Egypte ontvangt. Dus ze wordt financieel ook nog even gesupport vanuit Egypte om voor Mozes te zorgen. [28:16] En Mozes is uiteindelijk degene die God gebruikt om Israël te verlossen. Dat is toch geweldig, of niet? Hoe God daar doorheen werkt. Ja, Mozes, die wordt in die eerste levensjaren door zijn eigen ouders opgevoed. [28:32] En ik denk dat de ouders van Mozes echt een hele belangrijke stempel hebben gedrukt in die eerste levensjaren van Mozes. We zien dat ook bij Timotheus, die wordt opgevoed door zijn moeder en ook door zijn oma, die een hele belangrijke rol hebben gespeeld in zijn leven. [28:53] Mozes wist waar hij vandaan kwam, hoor. Toen hij ook aan het hof van Egypte was, wist hij heel goed waar hij vandaan kwam. [29:04] En in die eerste jaren bedenkt dat daar echt hele belangrijke zaadjes zijn geplant. En toen ik daar verder over nadacht, over die zaadjes die toen geplant zijn, die later enorm veel vrucht hebben gedragen, Toen dacht ik, wat een geweldige bemoediging ook voor ons deze morgen, toch? Of niet? [29:25] We groeien, ja, we voeden onze kinderen op in het geloof. En bedenk dat in die eerste jaren dat er hele belangrijke zaadjes worden geplant. [29:38] Zoals ook bij Mozes dat gebeurde. Een enorme belangrijke vorming heeft in die eerste levensjaren plaatsgevonden. Want bedenk dat Mozes later aan het hof echt te maken heeft gehad ook met verleiding, met afgoderij, noem maar op. [29:58] En dat geldt ook voor onze kinderen. Vroeg of laat worden ze blootgesteld aan de dingen van deze wereld. Dat gaat gebeuren. Vroeg of laat gaat dat plaatsvinden. En dan is het zo belangrijk dat we ook in die eerste jaren die zaadjes hebben geplant. [30:15] Ik moet denken aan een goede vriend van mij die op school als kind al die kinderliedjes heeft geleerd. En later, hij kwam uit een heel gebroken gezin. [30:30] Toen is hij helemaal het spoor bijster geraakt, verstrikt geraakt in drugs, in noem maar op. Hij kwam uiteindelijk op straat terecht. En om een lang verhaal kort te maken, hij leerde uiteindelijk de heer Jezus kennen. [30:43] En hij zegt, ik weet nog zo goed dat toen ik de heer Jezus leerde kennen, dat al die kinderliedjes die ik als kind vroeger op school had geleerd, dat die allemaal weer boven kwamen. [30:54] Dus, leerkrachten, ga door. Zo belangrijk om kinderen daar dat ook mee te geven. Ook op school. We gaan snel terug. [31:05] Amram en Jochebed, ja die gingen met Mozes naar het hof. Ze moesten opnieuw Mozes loslaten. Het eerste moment was toen ze Mozes brachten naar de Nel en ze moesten hem loslaten. [31:21] En nu kwam dat moment dat ze moesten loslaten bij het hof. En Mozes die groeide daarin op. En toen ik daar zo verder over nadacht, toen dacht ik ook, van ja vroeg of laat moeten ook wij onze kinderen loslaten. [31:39] Wat ik net al zei, we groeien, we voeden ze op in het geloof. Maar er komt echt een moment dat ook wij ze moeten loslaten. Dat ook wij soms geen zicht meer hebben op onze kinderen. [31:53] De eerste stap is, als je je kind brengt, naar school toe. Ik kan me nog goed herinneren met Emma. Dat je Emma naar school bracht en dat je dan geen zicht meer daarop hebt als ouders. [32:07] Ja, natuurlijk al heel lang geleden. Maar dat moment kun je denk ik nog wel herinneren, of niet? Ik kan het terug maar geven. Ja, dat je je kind moet loslaten. En als ze ouder worden, moet je ze steeds verder losmaken of loslaten. [32:20] En gaan ze misschien zelfs wel keuzes maken waarvan je later denkt als ouders, oeh, gaat dat wel goed? En dan kun je niks anders doen wat waarschijnlijk Jochebed en Amram ook deden, namelijk op afstand bidden. [32:35] Heren, u heeft mij deze kinderen gegeven. Het zijn ten diepste uw kinderen. Wilt u over ze waken? Wilt u ze beschermen? [32:46] Wilt u ze behoeden voor keuzes? Op afstand bidden. Zo belangrijk als ouders, maar ook als grootouders. Grootouders, gebed, belangrijk. En dan vers 10. [32:58] En toen het jongetje groot geworden was, brachten zij hem bij de dochter van Faro en hij werd haar tot zoon. Zij gaf hem de naam Mozes, want zei ze, ik heb hem uit het water getrokken. [33:13] Ja, Mozes, die werd dus echt als zoon van de dochter van Faro aangenomen. Hij ontving een hele bijzondere plek aan het hof en hij kreeg daarmee dus ook een gigantische opleiding. [33:28] We lezen dat ook in handelingen 7 vers 22. En Mozes werd onderwezen in alle wijsheid van de Egyptenaren en hij was machtig in woorden en in daden. [33:41] Ja, als zoon van de dochter van Faro begaf Mozes zich dus echt in die hogere klasse van Egypte. [33:52] En ja, we vinden dat niet terug in de Bijbel, maar Flavius Josephus, een geschiedschrijver, die schrijft dat hij een bevelhebber werd in het Egyptische leger. [34:04] Of dat waar is of niet, dat weet ik niet, maar vanuit de geschiedenis is dat dus bekend over Mozes. Bijzonder hè, Mozes die dus zo een positie krijgt aan het hof. [34:18] Als je denkt aan Jozef, die begon ook als slaaf. En hij bevond zich eerst in de gevangenis, hij werd slaaf, maar uiteindelijk werd hij zelfs de onderkoning van de Faro. [34:32] Bijzonder hè, dat deze twee Hebrauwse mannen zo een positie uiteindelijk hebben gekregen aan het hof. En dan gebeurt er iets heel, heel ingrijpends in het leven van Mozes. [34:48] Laten we lezen vers 11. Uit handelingen 7 blijkt dat Mozes op dat moment 40 jaar was toen dit gebeurde. [35:12] We lezen daar in handelingen 7 vers 23. Toen hij nu de leeftijd van 40 jaar bereikt had, kwam het in zijn hart op om zijn broeders, de Israëlieten, te bezoeken. [35:26] Bijzonder hè, dus hij is 40. En hij krijgt dat op een gegeven moment, ja in zijn hart kwam dat op van, hé ik moet terug naar mijn broeders. Ik moet kijken hoe het met hun gaat. [35:38] En op het moment dat hij daar is, ziet hij het onrecht wat zijn broeders wordt aangedaan. Hij ziet hoe een Egyptenaar, ja een Hebrauwse man slaat. [35:53] En Mozes die kijkt om zich heen en hij slaat vervolgens die Egyptenaar dood en hij verbergt hem onder het zand. Iets heel ingrijpends wat hier gebeurt in het leven van Mozes. [36:09] En u kunt zich wel voorstellen broeders en zusters dat dit Mozes die dag en die nacht ook heeft beziggehouden. Wat is me nu overkomen? Wat gebeurt er? [36:19] En dan lezen we in vers 13 en hij vertrok de volgende dag. En ziet twee Hebrauwse mannen die waren aan het vechten en hij zei tegen de schuldige, waarom slaat u u naaste? [36:33] Maar die zei, wie heeft u tot leider en rechter over ons aangesteld? Zegt u dit om ook mij te doden zoals u ook de Egyptenaar gedood hebt? [36:45] En Mozes werd bevreesd en hij wist, ja deze zaak gaat beslist bekend worden. Dus in twee dagen tijd, ja staat het leven van Mozes volledig op zijn kop. [37:00] En hij is genoodzaakt, ja om Egypte te vluchten, om Egypte te verlaten. Mozes die komt ineens in de problemen terecht waarvan hij achteraf pas later weet van, hé, maar God heeft daar ook doorheen gewerkt. [37:20] Hij moest weg. God wilde een andere weg met Mozes gaan. Hij wilde op een andere manier het volk verlossen. En voordat we verder gaan, is het belangrijk om heel even opnieuw terug te gaan naar handelingen 7. [37:38] Want daar lezen we wat er innerlijk met Mozes gebeurde. Daar lezen we iets heel belangrijk. Dan staat er, en toen hij iemand zag die onrecht leed, Dus het eerste wat hier naar voren komt, is dat Mozes die Israëliet wilde beschermen. [38:17] Hij nam het voor hem op. En het tweede is dat Mozes, toen hij dit deed, dat hij meende dat hij dacht van, ja, nou ja, het volk zal nu wel zien dat ik ben geroepen om hen te verlossen. [38:35] En dat de Heer mij gaat gebruiken om om te zien naar het volk. Maar zij zagen het niet. Israël zag het op dat moment niet. [38:48] Want wat was de reactie? De reactie was, wie heeft jou nou als leider en rechter over ons aangesteld? Nou, broers en zussen, God had dat gedaan. [39:04] God had Mozes als leider over dat volk aangesteld. Hij wilde hem uiteindelijk gaan gebruiken om Israël te verlossen. [39:15] En als je hierover verder nadenkt, dan kom je opnieuw bij de Heer Jezus. Bij zijn eerste komst. Israël zag op dat moment ook niet de verlossing die God door de Heer Jezus Christus tot stand wilde brengen. [39:36] Israël als volk, ja, nam de Heer Jezus niet als Messias aan. Ze verwierpen hem. Ze zagen niet in de grote verlossing die God op dat moment aan Israël wilde geven. [39:50] Israël moest als volk tot bekering komen. Ze moesten de Heer Jezus als Messias aanvaarden. Maar ze zagen het niet. Net als bij Mozes. [40:00] En pas bij Mozes tweede komst. Na veertig jaar in de woestijn doorgebracht te hebben en weer terug te keren naar Egypte. [40:13] Pas op dat moment zagen ze van, hé, maar Mozes is inderdaad door God gezonden. En het mooie is dat dat straks ook natuurlijk zal gebeuren bij de wederkomst van de Heer Jezus Christus. [40:27] Als hij voor de tweede keer zal verschijnen voor zijn volk. Dan zullen de schellen van hun ogen vallen. En zullen ze hem zien die zij doorstoken hebben. [40:38] En zullen ze eindelijk zien dat hij degene is. Waar Micha 5 al over spreekt. Dat hij over Israël zal gaan heersen. [40:50] Als we terug gaan naar Exodus 2. Dan gaf God op dat moment nog niet de verlossing. Mozes moest veertig jaar wachten. [41:03] En het volk moest veertig jaar wachten voordat daadwerkelijk die verlossing tot stand werd gebracht. En wij zouden misschien zeggen, ja, maar God, dit is toch het juiste moment. [41:19] Ik bedoel, Mozes is op dat moment onderwezen in alle wijsheden van Egypte. Hij is machtig in woorden en daden. Nou, perfect moment toch? [41:30] Hij heeft een perfecte positie aan het hof. Ik bedoel, hij kan op dat moment heel goed opkomen voor de belangen van Israël. [41:41] En op die manier politiek gezien kan hij een geweldige invloed hebben. Perfecte positie. Mozes is veertig jaar. Niet te jong. [41:53] Hij heeft al wat levenswijsheid. Hij is ook weer niet te oud dat hij achter een rollator loopt. Nee, dit is de perfecte tijd. En toch, broeders en zusters, was het niet Gods moment. [42:08] Mozes moest wachten. En ook het volk moest wachten. Mozes, en let op wat ik nu ga zeggen, moest leren om niet zelf het heft in handen te nemen. [42:21] Door die Egyptenaar dood te slaan. Door zelf aan de slag te gaan. Nee, hij moest wachten op Gods moment. Dat hij zei van, hé, maar dit is het moment om die verlossing te geven. [42:37] Het draait niet om Mozes in dit verhaal. Het draait uiteindelijk om de Heere God. Om de verheerlijking van zijn naam. En hij moest wachten op het juiste tijdstip. [42:50] Gods wegen en Gods inzichten gaan vele malen verder dan wat wij als mens kunnen zien en bevatten. [43:00] En dat is wat we als mens iedere keer weer moeten leren. Wat we moeten ondervinden. Dat God soms met ons leven een hele andere weg gaat dan wij van tevoren in gedachten hebben. [43:15] Mozes die moest nog een hele leerschool ondergaan. Maar liefst veertig jaar werd hij schaaphedder in Midian. En ook die periode had Mozes nodig voordat God hem uiteindelijk riep bij die brandende braamstrijf. [43:34] En zei Mozes dit is het moment. Nu moet je naar Egypte om het volk te verlossen. We lazen zojuist over Mozes. [43:46] Dat hij in eerste instantie machtig was in woorden en daden. En weet u in die veertig jaar werd Mozes opnieuw gevormd. [43:56] Zijn welbespraaktheid dat hij machtig was in woorden en daden werd in die veertig jaar volledig afgebroken. Want zelfs zijn broer Aaron moet mee om het woord voor hem te voeren. [44:10] En zo gaat het ook soms in ons eigen leven. Dat ons eigen ik verder afgebroken moet worden. Zodat we leren om meer en meer afhankelijk te worden van de Heer. [44:27] Dat we leren om niet vanuit eigen kracht te wandelen. Maar dat we leren om iedere keer vanuit zijn kracht en genade te wandelen en te leven. [44:39] Zoals dat Johannes de Heer liet ook prachtig verwoord. Eigen ik doden. Zijn wil alleen. Ja niet alleen Mozes. [44:51] Ook Israël wat ik al zei moest veertig jaar wachten voordat ze op dat punt kwamen. Dat ze het uitriepen naar de Heer. Laten we dat nog lezen. Vers 23. [45:03] Het gebeurde vele dagen daarna. We weten nu dat dat veertig jaar was. Toen de koning van Egypte gestorven was. Dat de Israëlieten zuchtten. [45:14] En het uitschreeuwden vanwege hun slavenarbeid. En hun hulpgeroep vanwege de slavenarbeid steeg omhoog tot God. Toen hoorde God hun gekerm. [45:26] En God dacht aan zijn verbond met Abraham, met Isaac en met Jacob. En God zag naar de Israëlieten om en hij ontfermde zich over hem. [45:38] Broers en zusters. Wij leven eigenlijk in diezelfde opmaat. Israël die gaat gebracht worden naar een punt dat ze het opnieuw zullen gaan uitroepen, uitschreeuwen naar de Heer. [45:54] Dat heb ik wel vaker hier gezegd. Ze vertrouwen nu nog heel erg op hun eigen machtige leger. Ze vertrouwen heel erg op hun eigen kracht. Wij gaan Iran verslaan. [46:04] Wij gaan dit doen. Wij gaan dat doen. Maar Israël zal op een punt gebracht worden, zoals hier ook staat, dat zij zullen zuchten. Dat ze zullen uitschreeuwen. [46:16] En dat hun geschreeuw naar de hemel zal rijken. En dat God in de nabije toekomst opnieuw zal denken aan zijn verbond met Abraham, Isaac en Jacob. [46:28] En dat hij zich over Israël als volk gaat ontfermen. Geweldige beloften die wat dat betreft nog voor volk en land liggen weggelegd. [46:38] Maar het gaat niet buiten de bekering van Israël om. Goed, we gaan afsluiten. Als we vervolgens nog heel even teruggaan naar Mozes. [46:52] Ja, dan is hij een hele weg gegaan. Mozes die eerst een geweldige hoge positie kreeg aan het hof. En uiteindelijk werd hij een schaapherder. [47:05] Ja. Weet u, dit beroep wat Mozes deed, dat was ook verachtelijk in de ogen van de Egyptenaren. [47:16] Weet je dat? Moet u nog heel even met me meebladen naar Genesis 46. Dan lezen we over Jacob die dan zijn familie laat overkomen naar Egypte. [47:29] Hij is dan onder koning en moet u eens lezen wat daar staat. Dan zegt hij iets tegen zijn broers. Met betrekking tot het beroep wat zij hadden. [47:41] Genesis 46 vers 33 en 34. Dan staat daar. Wanneer het zal gebeuren dat de farao u roept. Dat zegt hij dan tegen zijn broers. [47:52] En vraagt wat is uw beroep. Dan moet u zeggen. Uw dienaren zijn altijd veehouders geweest. Van onze jeugd af aan tot nu toe. Zowel wij als onze vaderen. [48:04] Dan zult u in de landstreek Gozen mogen wonen. Want elke header van kleinvee is voor de Egyptenaren een gruwel. Wat een vernedering van Mozes. [48:17] Hij kwam van die plek. Waar een schaapheader een gruwel was in de ogen van de Egyptenaren. En ik kan me best wel voorstellen dat Mozes in die 40 jaar gedacht heeft. [48:30] Wat overkomt mij allemaal. Welke weg gaat de Heer God met ons. Hoe moet ik dit nou plaatsen in het plan van God. En broers en zusters zo is het soms ook met ons leven. [48:45] Nogmaals soms begrijpen we niet de weg die de Heer met ons leven wil gaan. Maar juist in die woestijnperiodes. Waar ook Mozes doorheen is gegaan. [48:57] Juist in die woestijnperiodes. Dus vindt geestelijke groei plaats. Gods leerschool in ons leven. Het is belangrijk om dat door te maken. [49:10] Om te groeien. Om te leren volharden in het geloof. En groei vindt juist vaak plaats op die momenten van strijd en verdrukking. [49:20] Mozes wist diep in zijn hart. Dat hij ook deze weg van verdrukking moest ondergaan. En dat is ook wat we in Hebreeë 11 lezen. [49:33] Waar we mee willen afsluiten. Waar dan staat door het geloof. Heeft Mozes toen hij groot geworden was. geweigerd een zoon van de dochter van Faro genoemd te worden. [49:44] Hij koos zich voor liever met het volk van God slecht behandeld te worden. Dan voor een ogenblik het genot van de zonden te hebben. Hij beschouwde de smaad van Christus als grotere rijkdom dan de schatten in Egypte. [50:01] Want hij had het loon voor ogen. Ogen. Mozes en zusters door het geloof. Heeft Mozes geweigerd. Een zoon van de dochter van Faro genoemd te worden. [50:15] Hij koos er liever voor met zijn broeders slecht behandeld te worden. Waarom? Omdat Mozes iets veel moois en veel groots voor ogen had. [50:26] En hij hield zijn blik gericht op de onzichtbare God. Mozes zag uit naar iets veel moois, veel groters. [50:38] En zo mogen ook wij in dit leven staan. Zo mogen ook wij weten dat we op weg zijn naar het hemels vaderland. Dat we mogen weten dat uiteindelijk we in en door hem dat eeuwige leven in die Jezus Christus hebben ontvangen. [50:57] En van tijd tot tijd gaan ook wij door periodes van lijden heen. Maar we weten dat er nog een heerlijke toekomst voor ons staat te wachten. [51:10] Geprezen zijn zijn heilige naam. Amen.