Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/106642/wat-de-toekomst-brenge-mogen/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Wat de toekomst brengen mogen, Heer, u leid mij aan uw hand. [0:24] ! Moedig sla ik dus mijn hand. Moedig sla ik dus mijn ogen naar het onbekende land. [0:38] Leer mij volgen en mijn vragen, Vader, wat u doet, het is goed. [0:51] Leer mij slechts het heden dragen. Met een lustig kalme moed. [1:05] Leer mij slechts het heden dragen. Leer mij slechts het heden dragen. Leer mij slechts het heden dragen. [1:15] Dat zongen wij 25 augustus 2015, om half acht s'avonds. Jacorine en ik, dat is vrij specifiek, misschien waren er wel mensen van jullie bij. [1:27] Dat zou zomaar eens kunnen. Dat was de dag dat Jacorine en ik gingen trouwen. En toen zongen we dit lied. Een lied dat gaat over lijden, over pijn en moeite en zorgen. [1:41] Een lied geschreven door Jacorine van der Waal, twee jaar daarvoor dat ze stierf aan kanker. En dat is misschien niet een lied wat je dan zou verwachten zo op een trouwdag. [1:53] Dat gebeurt vaker. Maar goed, een paar weken voordat wij gingen trouwen overleden, Jacorine haar moeder. En we wisten gewoon dat het leven niet altijd makkelijk is. [2:05] Dat het soms moeilijk is. Dat er lijden zou zijn, ook in ons huwelijk. Dat we dingen mee zouden maken die gewoon wel zwaar zijn. [2:16] En we wisten op dat moment natuurlijk niet wat. Ja goed, we zijn nu wat jaren verder. En hebben we ook het een en ander meegemaakt. [2:33] En daar gaat het vanmorgen over. En jij vertelde het natuurlijk al over, Elisabeth, over hoe het lijden soms je zomaar kan overvallen. Hoe er opeens pijn en moeite in je leven kan zijn. [2:47] Terwijl je daar helemaal geen rekening mee houdt. En dat is best wel een zwaar onderwerp. Helemaal zo de eerste zondag van het jaar. [3:00] En toch, de Bijbel zwijgt er niet over. En het lijkt me ook goed als wij dat niet doen. Dus daar gaan we het over hebben. En daar gaan we het over hebben aan de hand van de preek die Jezus houdt op de berg. [3:15] We kennen dat als de bergreden. Het was gewoon een preek die Jezus op dat moment hield. Hij sprak daar tegen een hele groep gelovigen. Volgelingen. Maar voordat we daarin gaan duiken, is het wel even goed om te beseffen. [3:32] Oké, maar tegen wie sprak Jezus? Wie was het publiek van Jezus? Hoe was hun leven dan? Om dat een beetje te begrijpen. En daarvoor wil ik even een kleine oefening doen. [3:46] Ik denk dat die eerste, er zullen er maar een paar zijn. Maar even je hand omhoog als je tussen de 15, 18, zeg maar tot 18 jaar. Iedereen even tot de 18 jaar even je hand omhoog. Hoeveel hebben we er? [3:59] Nou, maar ik zie er nog wel een paar die onder de 18 zouden kunnen zijn. Goed. Tot 18 jaar. [4:10] 1 op de 3 redde het niet tot 18 jaar. In de tijd van Jezus was er heel veel kindersterfte. En de kans dat je tot 18 was, was gewoon veel minder groot dan nu. [4:23] 1 op de 3 redde het niet tot 18 jaar. Dat betekent dus dat eigenlijk ieder gezin praktisch gezien had te maken met kindersterfte. En dat was het publiek waar Jezus tegen sprak. [4:36] Nou, even een stapje hoger. 15 tot 23. Kijk, we gaan er al iets meer. Jeroen, ik zag het ook. 15 tot 23. Je zit, als je in die tijd leeft, zit je een beetje op de helft van je leven. [4:49] Dat kun je je niet voorstellen nu. Waarschijnlijk. Maar dat was in die tijd, was dat zo. Dan was je een beetje in je midlife crisis. Maar dat was het publiek waar Jezus tegen sprak. [5:03] Nou, 45 tot 60. 45 tot 60. Kijk, er gaan er al wat meer omhoog. Moet je nou herinnerd worden door je vrouw, wil je doen? [5:15] Heel goed. 45 tot 60. 1 op de 5 redde het tot deze leeftijd. 45 tot 60. 1 op de 5. [5:26] Dat was het publiek waar Jezus tegen sprak. Dat waren de mensen in die tijd. Nou, nog één keer. Boven de 60. Behoorlijke groep. [5:37] Nou, in die tijd. 3 op de 100. 3 op de 100 die de leeftijd bereikten. Dat was een andere tijd. En dat was het publiek waar Jezus tegen sprak. [5:48] Het was natuurlijk niet alleen maar de leeftijd die ze bereikten. Leidde in die tijd God ook. De Romeinen die ze overheersten. Ballingschap die ze hadden gehad. [5:58] De hygiëne die heel slecht was. Er waren veel ziekte was er. Armoede. Nou, al dat soort zaken speelden in die tijd. En dat was het publiek waar Jezus tegen sprak. [6:09] En laten we dan eens kijken wat Jezus dan zegt. Ik lees uit de herziende statenvertaling. En dan lees ik Matthäus 6. Vanaf vers 25. [6:23] En ik zal hem even kort inleiden. Want het is een wat groter stukje. Maar het eerste stuk spreekt Jezus over. Dat je geen twee heren kan dienen. [6:33] Of je dient God. Of je dient de man om. Of de wereld. Of hoe je dat maar wil zien. Ze spreken hier over de man om. Maar dat is natuurlijk groter dan alleen maar geld. Maar dat is wat Jezus als eerste zegt. [6:46] Dus Matthäus 6. Vanaf vers 25. En daar zegt Jezus dus. Je kunt niet God en de man om dienen. En daarom. Om die reden zeg ik u. Wees niet bezorgd over uw leven. [6:59] Over wat u eet en wat u drinken zult. Ook niet over uw lichaam. Namelijk waarmee u zich kleden zult. Want is het leven niet meer dan het voedsel. En het lichaam niet meer dan kleding. [7:11] Kijk naar de vogels in de lucht. Schrijft Matthäus. Maar Jezus zegt hier. Kijk naar de raven. En dat zul je zo even zien in Lucas. Ik zal dat even aanhalen. Jezus is nog specifiek. Kijk naar de raven in de lucht. [7:23] Ze zaaien niet en maaien niet. En verzamelen niets in schuren. Uw hemelse vader voedt ze even wel. En gaat u ze niet ver te boven. Wie toch van u kan met bezorgd te zijn één el aan zijn lengte toevoegen. [7:39] En dit zou ook vertaald kunnen worden. Hoe kun je door bezorgd te zijn één uur aan je leven toevoegen. En wat bent u bezorgd over de kleding. Want kijk nou naar de lelies in het veld. [7:50] Hoe ze groeien. Ze werken niet en ze spinnen niet. En ik zeg u. Dat zelfs Zalemo in al zijn heerlijkheid niet gekleed ging als één van deze. [8:02] Als God nu het gras op het veld dat er vandaag is. En morgen in de oven geworpen wordt. Al zo bekleed. Zal hij u niet veel meer kleden. Kleingelogen. Wees daarom niet bezorgd. [8:14] En zeg niet. Wat zullen wij eten. Of wat zullen we drinken. Of waarmee zullen we ons kleden. Want al deze dingen zoeken de heidenen. Uw hemelse vader weet immers dat u al deze dingen nodig heeft. [8:26] Maar. In plaats daarvan. Zoek eerst het koninkrijk van God en zijn gerechtheid. En al deze dingen zullen u erbij gegeven worden. Wees dan niet bezorgd. [8:38] Over de dag van morgen. Want de dag van morgen. Zal voor zichzelf zorgen. Elke dag. Heeft genoeg aan zijn eigen kwaad. Elke dag heeft genoeg aan zijn eigen kwaad. [8:50] Nou wat ik dus al even zei. Vers 26. Matthäus beschrijft dus. Kijk naar de vogels in de lucht. Lukas. Die haalt iets specifieker aan wat Jezus daar zegt. [9:01] Lukas 12 vers 24. Beschrijft hij ook. Die preek die Jezus daar houdt op de berg. Vers 23 zegt hij dus. Het leven is meer dan het voedsel. [9:12] En het lichaam meer dan de kleding. Let op de raven. Zij zaaien niet en maaien niet. Zij hebben geen voorraadkamer en geen schuur. En God voedt hen. [9:23] Hoe ver gaat u de vogels te boven? En dan vraag je je misschien af. Waarom is dat nou belangrijk? Die raven. Daar zal ik zo even op komen. [9:34] Maar om dat een beetje in te leiden. Is het wel even goed om te beseffen hoe zoiets werkt. Stel nou. Dat ik nou zou zeggen. [9:45] Functie elders. Functie elders. Aan wie denk je dan? Omtzigt. Oké. Op het moment dat je twee woorden zegt. Dan zie je gelijk al van alles voor je. [9:57] Misschien zie je Pieter Omtzigt. Misschien zie je het blaadje onder de arm van Ollongren. Misschien zie je nieuw sociaal contact. Maar er gebeurt heel veel met twee woorden. Daar zit veel meer lading achter. Dan die twee woorden. [10:09] En dat is wat op dat moment ook gebeurt. Als Jezus het heeft over hoe de raven voeding krijgen. Hoe God zorgt voor de raven. Want wie hier kan zo uit zijn hoofd opnoemen hoe Psalm 147 gaat. [10:27] In die tijd. Ik ook niet. Overigens. In die tijd konden ze dat wel. Dat was een tijd waarin papier heel kostbaar was. Ze deden veel meer aan overlevering. [10:39] Ze waren veel beter in onthouden dan dat wij tegenwoordig zijn. Wij hebben dat niet zo nodig. Zij in die tijd wel. En ze waren dus heel goed in onthouden. En vooral het Oude Testament. Nou de Joodse mensen waar Jezus tegen sprak. [10:51] Die kenden dat. En die wisten dus ook wat er in Psalm 147 staat. En dan gaan we dat lezen. Psalm 147 vanaf vers 7. Lees ik. Psalm 147 vanaf vers 7. [11:03] Zing voor de Heer een beurtzang met dankzegging. Zing psalmen voor onze God met de harp. [11:15] Die de hemel met wolken bedekt. Die de aarde van regen voorziet. Die het gras op de bergen doet groeien. Die aan het vee zijn voedsel geeft. En aan de jonge raven wanneer zij roepen. [11:26] Hij vindt geen vreugde in de kracht van het paard. Hij schept geen behagen in de spierkracht van de man. De Heer is goedgezind voor wie hem vrezen. En op zijn goede tierenheid hopen. [11:39] En dit stuk zegt dus eigenlijk net precies als wat Jezus zegt. God zorgt voor de raven. Eigenlijk letterlijk wat hij zegt. En op het moment dat Jezus dat dus aanhaalt. [11:51] In zijn preek daar op die berg. Is dat ook de context. Wat die mensen horen. Zij snappen dat ze op basis van die psalm 147. [12:01] Dit stuk moeten begrijpen. Dat de schepper van dit univers. En degene die zorgt voor deze wereld. Zorgt voor de raven. En dan zegt Jezus zijn wij niet zoveel meer waard. [12:13] Zijn jullie niet zoveel meer waard. Dan die raven. Dan die vogels. Dat is de context waarin we dit. Moeten begrijpen. En dat is misschien ook wel iets wat we dit jaar ook heel goed kunnen gebruiken. [12:31] Want er is vanmorgen al meer over gezegd. En het leven is niet altijd makkelijk. Er is lijden. Er is strijd. Er is van alles om bezorgd over te zijn. [12:41] Zo simpel is het. En iedereen gaat daar ook op een eigen manier mee om. De een die rent er van weg. De ander wordt er heel bang van. Weer een ander die gaat er heel goed mee om. [12:54] Maar iedereen doet dat een beetje op zijn eigen manier. Ik ben wel benieuwd wat. Als je daarover nadenkt. Wat jouw manier is om met lijden om te gaan. Ik heb een hele mooie methode. [13:07] Ik zal hem je niet aanraden. Maar wat ik doe. Ik steek mijn kop in het zand. Eigenlijk is het zo simpel als dat. Op het moment dat ik hoor dat er ergens oorlog is. Verschrikkelijk wat er nu in Israël gebeurt. Oekraïne denkt er maar aan. [13:19] Ik denk dan altijd. Oh wat verschrikkelijk. Maar het is ver weg. En op die manier hou ik het mooi. Buiten de deur. En ik bid ervoor. En nou ja dat is het dan een beetje. Of op het moment dat je hoort dat er iemand ziek is. [13:35] Dan denk ik dan vaak. Oh ja maar goed. Die zijn wel wat ouder. Of die leeft wat minder gezond. Of die bewegen minder dan dat ik doe. Dus dat zal wel meevallen. [13:49] En zo redeneer ik het een beetje weg. Dat is een beetje struisvogel politiek. Net doen alsof het er niet is. Ja goed dat kan niet altijd. [14:03] Een paar maanden geleden. Op een vrijdagochtend was ik samen met Joas. Joas is onze jongste. Een jochie van drie. Was ik een boekje aan het lezen. [14:13] Hij was lekker bezig. En kwam met een boekje. Hij wilde graag Nijntje lezen. Nou ja prima. Weinig lees aan. Ik weet niet wie Nijntje kent. Maar goed. Ik doe Nijntje. Hij vindt het leuk. [14:24] En met grote ogen zit hij naar me te kijken. En wij zijn samen aan het lezen. Totdat mijn vrouw belt. Jacqueline belt. En ze zegt het is helemaal mis. [14:41] Ze zegt ik heb borstkanker. En we weten niet hoe erg het is. Maar we weten wel dat het erg is. Dat het serieus is. [14:53] En terwijl Joas daar op mijn schoot zit. Naar mij zit te staren met zijn grote bruine ogen. Die hij van zijn moeder heeft. Niet voor mij. En op dat moment stort mijn wereld in. [15:07] Nou wat jij vertelt. Mijn wereld stort in. Alles om me heen lijkt in te storten. En misschien denk je net als ik. [15:20] Ja. Heel vervelend voor je. Maar. Nou ja. Dat zal ons toch niet overkomen. En dat hoop ik voor je. Als we heel eerlijk met elkaar zijn. [15:32] We gaan hier allemaal mee te maken hebben. Zolang Jezus niet terugkomt. Hier op aarde. Gaan we met lijden te maken hebben. Over honderd jaar. [15:44] Zijn we hier waarschijnlijk allemaal niet meer. En hopelijk gaat het op een hele mooie rustige vloeiende manier. Maar zo vaak ook niet. [15:59] En dan moeten we er wel eerlijk over zijn met elkaar. En dat is niet altijd leuk. Maar. Dat is wel wat het is. We krijgen hier allemaal mee te maken. [16:10] Maar lijden is zoveel meer dan alleen sterven. Je kunt lijden om andermans problemen. Lijden om eenzaamheid. [16:24] Lijden om. Iets wat je niet krijgt. Maar misschien juist wel krijgt. Er is zoveel lijden. Als je daar dan aan denkt. [16:35] Wat is. Wat is nou dat lijden waar jij mee te maken hebt. Of mee te maken gaat krijgen. Want dat we er allemaal mee te maken krijgen. [16:47] Dat is gewoon zo. Zolang Jezus niet terugkomt. Laten we hopen dat hij snel terugkomt. En dat het klaar is. Ja. Tot die tijd moeten we het er wel met elkaar over hebben. En dat lijden. [16:58] Dat kan je ook heel bang maken. Wat dat lijden dan ook is. Dat kan je allerlei angstgedachtes geven. Ik weet nog wel dat ik. Dat ik bij ons op de bank zat. De kinderen aan het spelen waren. [17:08] En ik mijzelf gewoon voor me zag. Met drie kleine kinderen aan het graf. En ik wist niet hoe ik het zou moeten doen. Hoe zou ik ooit onze kinderen moeten opvoeden in mijn eentje? [17:20] Hoe zou ik ooit voor onze dochter kleren moeten uitzoeken? Dat doet Jacqueline altijd. Hoe zou ik het ooit moeten doen? En dan heb je op den duur het gevoel. [17:30] En jij zei dat ook Lisbeth. Dat er golven over je heen slaan. De ene na de andere golf. En dan heb je het gevoel dat je soms bijna verdrinkt. Iedereen die echt lijden heeft meegemaakt. [17:46] Kent dit. En iedereen die lijden gaat meemaken. Zal dit ervaren. Dit is onderdeel van ons leven. En ik eigenlijk net als wat Lisbeth zei. [17:58] Dacht ook. Oké. Maar waar kan ik dan antwoorden vinden? Want het was voor mij wel helder dat in de wereld geen antwoorden zijn. Heel simpel gezegd. Op het moment dat er enkel deze wereld is. [18:10] Dan is er niks meer waar ik op kan staan. Zo simpel is het. En ik wist dat ik terug moest naar Gods woord. En dat heeft me zo geraakt. Toen ik Gods woord opende in de situatie waarin ik zag. [18:25] Dat ik inderdaad ook net op een andere manier de Bijbel las. Opeens werd het me zo duidelijk dat Gods woord vol staat met lijden. Dat er niet gezwegen wordt over de Bijbel. [18:36] Over het lijden. Waar de wereld probeert lijden zo ver mogelijk weg te houden. En overal probeert er een pilletje voor te vinden. En als het dan klaar is. Dan doen we er een spuitje in. Daar is de Bijbel eerlijk over lijden. [18:50] Sterker nog. De kern van dat wat wij geloven. Is een verhaal over een God. Die naar deze wereld kwam. Op een verschrikkelijke manier te lijden. [19:02] Omdat hij zoveel van ons houdt. Dat is de kern van wat wij geloven. En op het moment dat je nu of in de toekomst te maken krijgt met lijden. [19:12] Raad ik je echt aan om daar je antwoorden te vinden. Want dat is de enige plek die echt eerlijk is over lijden. Gods woord staat vol met lijden. [19:23] En er is geen enkele geloofsheld in de Bijbel. Die niet met lijden te maken heeft gehad. Welk lijden dat dan ook is. En daar vinden we antwoord. [19:35] En ik vind het zo fantastisch. Kees waar jij zei. Je zaai 41. Dat is precies het punt. Wat ik merkte. De golven sloegen over mij heen. [19:46] Helemaal die eerste week. Het was verschrikkelijk. Ik heb me nog nooit zo gevoeld. En die golven sloegen over mij heen. En toen zag ik Gods hand. En het was. Zoals je dat hebt op het strand. [19:57] Met een klein kind. Alsof God mij. Net even iets naar boven trok. Het enige wat ik hoefde te doen. Was zijn hand te pakken. Gods rechterhand. En hij trok me net iets omhoog. [20:08] Niet uit het water. Die golven waren er nog steeds. Maar ik ging niet meer kopje onder. En het heeft me zo laten zien. Wat er ook gebeurt. [20:19] Zoals Kees vanmorgen zei. Hij is erbij. Wat er ook gebeurt. Hoe het ook zal gaan. Ik weet niet hoe de toekomst gaat. Heel eerlijk. Ik weet het niet. Maar ik weet wel dat hij erbij is. [20:31] En toen besefte ik wat Jezus hier probeert te zeggen. Hou je nou niet bezig met morgen. Wees nou niet bang. [20:43] Voordat wat morgen komt. Vandaag heeft genoeg aan zijn eigen zorgen. En dat weten we allemaal. Waarschijnlijk hebben we het al wel honderd keer gehoord. En dan zit je er midden in. [20:53] En dan denk je. Hoe dan? Hoe kan ik dit dan doen? Hoe kan ik me dan geen zorgen hierover maken? En toen besefte ik wat er gebeurt op het moment dat ik angstgedachtes heb. [21:08] Op het moment dat ik mezelf zie staan met drie kleine kinderen aan een graf. Op dat moment haal ik dingen voor me. Dingen vanmorgen. Die er niet zijn. [21:20] Het is niet waar. Angstgedachtes zijn niet waar. Het is nog niet werkelijk. En ik besefte dat alles waar ik bang voor was leugens waren. [21:31] En ze kunnen waar worden. Tuurlijk. Maar op dit moment zijn het leugens. En er is één manier om met leugens om te gaan. En dat is de waarheid er tegenover te zetten. [21:45] En dat betekent. Hij is erbij. Wat er ook gebeurt. In leven en sterven. Hij is erbij. Maar het betekent ook. Hij heeft nog nooit verloren. [21:55] Zelfs toen zijn eigen zoon stierf aan het kruis. overwon hij. En hij heeft de touwtjes in handen. [22:08] Hij staat niet ver af. Maar af te wachten wat er gaat gebeuren. Maar God is in control. En voor hem is niks onmogelijk. Dat wil niet zeggen dat het zal gaan zoals ik zou willen dat het gaat. [22:21] Maar wel dat het mogelijk is. Dat hij het kan doen. En dat als hij het niet doet. Dat hij er nog steeds bij is. En dan opeens als alles lijkt te schudden. [22:33] Is er een fundament waarop je kan staan. Dan opeens is er vaste grond. Dan opeens is er iets wat je honderd procent zeker weet. [22:43] Hij is erbij. Hij heeft nog nooit verloren. En gaat het nu ook niet doen. En hij heeft de touwtjes in handen. En dat is ook de achtergrond van wat Jezus hier zegt. [22:55] Als hij zegt. Kijk naar de raven. Je bent zoveel belangrijker dan die raven. En in Psalm 147 laat de psalmist zo duidelijk zien wie die God is. die daar staat met zijn hand uitgestoken. [23:09] Onze God. De God die ons helpt in ons lijden. Is de God die deze wereld heeft gemaakt. Die deze wereld in zijn hand houdt. [23:20] Voor deze God is niks onmogelijk. Dat is de God op wie wij mogen vertrouwen. Zegt dat dan dat alles gaat zoals ik graag zou willen? [23:34] Nee. Dat zegt het niet. We weten niet hoe het met Jacqueline zal gaan. Ze is in behandeling. En we gaan het zien. Hij is erbij. [23:46] En dat is genoeg. En als ze zal blijven leven. Is hij erbij. Maar ook als ze zal sterven. Is hij erbij. [23:58] En dan zal het op dat moment moeilijk zijn. Laten we daar heel wel over wezen. Maar ook op dat moment. Is hij erbij. Door welk lijden. [24:10] We ook heen gaan. Welke angstgedachten je ook mag hebben. Zet de waarheid er tegenover. [24:21] Want die gedachten over dingen die er niet zijn. Zijn niet waar. Zet de waarheid er tegenover. Hij is erbij. Hij heeft nog nooit verloren. En doet dat nu ook niet. [24:33] En dan kun je. Misschien net zoals. Dat lied zegt. gewoon samen met God. Op weg naar dat. [24:45] Onbekende land. Ook. Voor dit jaar. Voor alles wat er. Gaat komen. Zullen we dat. Met z'n allen zingen. [24:56] Dank u. [25:09] Wat de toekomst brengen mogen, Heer, u leidt mij aan uw hand. [25:23] Doedig sla ik dus mijn ogen, naar het onbekende land. [25:35] Leer mij volgen zonder vragen, vader wat u doet is goed. [25:47] Leer mij slecht het heden dragen, met een rustig kalde moed. [26:05] Heer, ik wil uw liefde loven, al begrijp mijn ziel u niet. [26:16] Zal ik gij niet lucht geloven, ook wanneer het onbekende land. [26:27] Schijnen mij uw wegen luister, zie ik vragen waarom. [26:40] Eenmaal zie ik al u luister, als ik in uw hekel kom. [26:52] Laat mij niet mijn lood beslissen, zo ik moet ik durf te nemen. [27:08] Ach, hoe zou ik mij vergissen, als u mij de keuze leert. [27:20] Leer mij als een kind te wandelen, laat alleen de weg niet weg. [27:32] Neem mijn hand in uw handen, en geleid mij als een kind. [27:45] Waar de weg mij brengen mogen, aan de vaders trouwe hand. [27:57] Loop ik met mijn ogen, naar het onbekende land. [28:09] Amen.