Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/106658/vasten/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Goedemorgen. Het is een voorrecht om hier te mogen zijn, om hier te mogen spreken.! Ik ben voor velen denk ik niet bekend, maar het is niet de eerste keer dat ik hier ben. Sterker, mijn vrouw is hier gedoopt. [0:18] Ik woon met mijn vrouw en onze drie kinderen, we wonen in Nijken. Maar voordat wij naar Nijkerk verhuisden, waren we onderdeel van de reddingszaken in Bunschoten. En op die manier waren we ook regelmatig hier bijvoorbeeld met gezamenlijke diensten. Oud en nieuw heb ik warme herinneringen aan. [0:33] Het is oprecht een voorrecht om hier te mogen zijn vanmorgen en Gods woord met jullie te delen. Wat ik al zei, we wonen in Nijkerk, we hebben drie kleinere kinderen. De oudste is zeven, de jongste is tweeënhalf. [0:49] En ik ben in dagelijks leven, ben ik programmeur, ben ik softwareontwikkelaar zoals dat zo mooi heet. Maar mijn passie, mijn roeping, mijn verlangen is het goede nieuws van God te brengen. [1:03] En het is iedere keer weer feest om dat te mogen doen. Dus dat gaan we vanmorgen ook doen. En de zangdienst sloot er ook weer heel mooi op aan. Het is ook een zegen als dat zo is. [1:14] Dat stem je niet af met elkaar. Wij hebben het niet afgestemd. Maar het verlangen naar Jezus, alleen Jezus op de eerste plek, past heel mooi in het onderwerp wat we vanmorgen over hebben. [1:27] Want we verlangen allemaal wel eens ergens na. Dat je ergens echt zin in hebt. Ik weet nog, wij hadden een tijdje geleden van onze gemeente een startzondag. [1:38] Het was nog in september. Het was schitterend weer. En we waren naar de voetbalvelden in Nijkerk. En daar gingen we met elkaar eten. Hadden we een dienst met elkaar. Gingen we spelen. De kinderen. [1:50] Sommige volwassenen ook. Het was fantastisch. Een hele leuke dag. Maar het was echt warm. De hele dag de zon op je hoofd. En wij fietsten naar huis. En ik zei tegen mijn vrouw, ik zeg, oh weet je waar ik nou zin in heb? [2:01] Gewoon in een schaaltje zoute chips. En dat je de hele dag hebt gezweet. En dan denk je, oh nou dat is lekker. Gelukkig hadden we een schaaltje zoute chips in huis. Daar heb ik ook enorm naar van genoten. [2:14] Maar goed, dat hebben we wel eens toch? Dat je echt ergens naar verlangt. En dan zo'n zakje chips. Met dit weer een lekker stukje chocola. Een heerlijke, knapperige... [2:24] Ja, zo'n lekkere, knapperige paprika. Nou, niet zoveel. Nee? We houden het bij chips en chocola. [2:36] Prima, vind ik goed. Vind ik goed. Nou goed, we verlangen allemaal wel eens ergens naar. En dat is maar goed ook, want vanmorgen gaan we het hebben over vasten. [2:49] Juist ja. Dat dus, vasten. Fantastisch, interessant onderwerp. Als je de Bijbel erop naslaat, je kijkt hoe wordt nou vaste gebruikt in het Oude Testament, dan zie je dat ze op allerlei verschillende manieren en om allerlei verschillende redenen vasten. [3:05] Bijvoorbeeld Daniel, die vastte drie weken lang door alleen het hoognodige te eten. Drie weken lang. Maar Esther ging best wel een stap verder. [3:18] Er was best wel wat aan de hand op dat moment. Het volk zou uitgeroeid worden. En Esther roept hem vast op van drie dagen en drie nachten niet eten en niet drinken. [3:29] Dan moet je eens bedenken hoe je je dan na drie dagen voelt. Dat lijkt mij echt wel heel heftig. Daar houdt het niet op. Er is nog wel een stapje verder te gaan. [3:41] In Nineveh. Jonah komt bij Nineveh, roept dat de stad vernietigd gaat worden. Ze krijgen berauwd. De koning zegt, we gaan met z'n allen gaan we vasten. En wat doen we? Alle mensen gaan vasten. [3:54] Dan denken we, nou, dat van Esther was toch heftig. Nou, niet alleen de volwassenen, maar ook de kinderen moesten vasten. En ik weet niet of je wel eens een klein kind van zes jaar een dag geen eet hebt gegeven. [4:11] Maar dat is geen pretje. Dus niet alleen de volwassenen, maar ook de kinderen moesten vasten. En zelfs daar houdt het niet op. [4:22] Dus volwassenen kinderen niet aan het eten. Die kinderen zijn de hele dag aan het jengelen. Maar zelfs de dieren mochten niet eten. Stel je eens voor hoe dat eruit heeft gezien in een weiland in Nineveh. [4:38] Ik kan het me niet voorstellen. Maar goed, er waren allerlei manieren dus waarop ze gingen vasten. Maar ook verschillende redenen. David die vaste toen zijn kind ziek was. [4:49] Bij ziekte gingen ze vasten. Ze gingen vasten op het moment dat er gevaar draait. Esther, we hebben het net even gezegd. Esther die riep hem vasten op omdat er gevaar was. Nineveh vaste dus voor berauw. [5:01] Omdat ze berauw hadden van dat wat ze hadden gedaan. Dus allerlei verschillende manieren, maar ook allerlei verschillende redenen in het Oude Testament om te vasten. Maar overal in het Oude Testament, als je ook een woordstudie doet naar het woord vasten, dan gaat het eigenlijk altijd over je onthouden van voedsel. [5:22] Dus in het Hebraeus is vasten niet eten. Simpel gezegd. En ook in het Grieks, als je het Nieuwe Testament ernaast staat, betekent vasten niet eten. En nou denk je misschien, ja maar goed, tijdens de 40 dagen tijd laat ik 40 dagen lang mijn mobiel liggen. [5:39] Of ik kijk geen series. Of ik ga elke ochtend, noem het maar, wat je ook doet. Is dat dan geen vasten? Nou, ik denk aller, aller, allereerst. Als het je helpt in je relatie met God, is het fantastisch. [5:52] Hoe je het ook noemt. Dan maakt het niet uit welk woord we eraan geven. Maar bijbels gezien is vasten je onthouden van voedsel. Dus niet eten. Dus bijbels gezien is het niet vasten. [6:05] Ik denk dat het wel zo in de Nederlandse taal gegroeid is. Dat wij het wel misschien verstaan onder vasten. Maar bijbels gezien is dat niet zo. Nou, dat is dus het Oude Testament. [6:15] Maar wat zegt dan het Nieuwe Testament hierover? Nou, het Nieuwe Testament, vooral Jezus, dat is interessant. Jezus heeft het er eigenlijk maar twee keer over. In alles wat er over hem geschreven wordt, heeft hij twee keer over vasten. [6:26] Eén keer als de discipelen van Johannes bij hem komen, die vragen aan hem. Waarom vasten jouw discipelen niet? En de tweede keer dat Jezus het erover heeft, is het in de bergreden. [6:38] Dus hij spreekt over vasten in de bergreden. En dan denk je misschien, als Jezus maar twee keer spreekt over vasten. Hoe belangrijk is dat dan? [6:49] Waarom hebben we het er vanmorgen over? Waarom hebben we het überhaupt over vasten als Jezus het er maar twee keer over heeft? Er zijn toch veel belangrijkere onderwerpen? [7:01] Nou, misschien is dat zo, maar ik zou wel willen zeggen dat Jezus het heel belangrijk vond. En om dat een beetje te onderbouwen, zou ik graag met jullie willen lezen uit Matthäus 6. Matthäus 6 vanaf vers 16. [7:14] Matthäus 6 vanaf vers 16. [7:34] Ik lees het zelf uit de herziene statenvertaling. Jezus zegt daar, Even voor nu tot zover. [8:16] Jezus zegt dus wanneer je vast, als je vast. Hij gaat er vanuit dat we dat doen. Hij geeft hier eigenlijk gewoon een instructie dat wanneer we dat doen, dan is dit de manier om het te doen. [8:30] En dat op zichzelf laat natuurlijk zien dat Jezus het belangrijk vindt. Maar dat is niet het enige. Dit stukje staat namelijk niet op zichzelf. Dit is niet het enige stukje waar Jezus hier iets over zegt. [8:42] Hij noemt namelijk drie dingen die belangrijk zijn in onze relatie met God, in ons leven als christen. Drie dingen die eigenlijk direct achter elkaar staan. Jezus heeft het over het geven van gaven. [8:53] Jezus heeft het over bidden. En dan heeft Jezus het over vasten. En waarom denk ik dat die drie bij elkaar horen? Nou, allereerst ze staan bij elkaar. [9:04] Jezus noemt het achter elkaar. Goed, dat doet hij bij meer dingen. Maar hij doet dit eigenlijk drie keer op precies dezelfde manier. Ik denk dat de meesten er wel kennen. [9:16] Er staat in de bergreden. Jezus zegt dan als je geeft laat je linkerhand niet van je rechterhand weten wat het geeft. Doe niet zoals de huigelaars. Want zij hebben hun loon al ontvangen. [9:28] Dat is wat Jezus zegt over het geven van gaven. Dan heeft hij het over bidden. Dan zegt hij doet dat dan in je binnenkamer. En laat niet de hele wereld zien hoe goed jij aan het bidden bent. Maar doe dat in het verborgenen. [9:38] Doe dat niet zoals de huigelaars. En nu dus bij het vaste wat we net hebben gelezen. Zegt Jezus eigenlijk precies weer hetzelfde. Als je dan vast. En was je gezicht, zalf je hoofd met olie. [9:50] Laat niet aan de hele wereld zien dat je aan het vaste bent. Doe niet zoals de huigelaar. En drie keer zegt Jezus dus precies hetzelfde. Deze drie horen bij elkaar. [10:03] En ik denk dat we kunnen stellen dat geven. Het geven van gaven een belangrijk onderdeel is. Van de christelijke cultuur. Op het moment dat er geld gegeven moet worden. [10:13] Er is voldoende onderzoek naar gedaan. Dan wordt door christenen zoveel meer geld gegeven. Het hoort bij wie wij zijn. We zijn dat gewend. Het is gewoon voor ons dat we geven. [10:25] Ook uit dankbaarheid. We hebben zoveel gekregen. Dan mogen we weer vandoor geven. Wie hier denkt dat bidden belangrijk is voor zijn christenleven? Ja, toch wel redelijk de meeste ja. [10:39] Ja, natuurlijk. Het cruciaal onderdeel van ons leven met God. Dat we met hem spreken. En toch heeft vaste, als ik het heel eerlijk moet zeggen, een hele andere plek in ons leven van ons christenen. [10:57] Maar als gebed en als het geven van gaven. Het lijkt soms een beetje alsof we dat zijn kwijtgeraakt. Terwijl Jezus het toch belangrijk maakt. [11:10] Waar zijn we dat dan kwijtgeraakt? Wat is er gebeurd in de christelijke cultuur, in de kerkelijke wereld? Hoe je het maar wil zeggen. Wat is er nou gebeurd dat we dat vaste verloren zijn? En daarvoor moeten we terug in de geschiedenis. [11:24] In de eerste gemeentes was het nog heel normaal dat er gevast werd. Je had een document van die eerste kerkvaders, die dagen heet dat. En daar werd vaste beschreven. [11:35] Daar werd gezegd, de huigelaars en de joden die vasten op maandag en donderdag. Wij doen het helemaal anders. Wij doen dat op dinsdag en vrijdag. En het was ook wel echt, echt de bedoeling dat het echt anders was. [11:51] Ze wilden echt daarmee aantonen. Het voelt voor ons een beetje gek. Maar zij wilden echt aantonen, dit is anders. Wij zijn nieuw, wij zijn een verandering doorgegaan. Dus wij doen het niet op die twee dagen, wij doen het op twee andere dagen. [12:04] Dus het was nog heel gewoon in die eerste gemeentes om heel regelmatig te vasten. En toch, in veel gemeentes waar ik kom en in mijn eigen leven. [12:15] Merk ik dat dat niet meer zo'n vast onderdeel is in ons leven. En om dat beter te begrijpen, moeten we naar het verhaal van Maarten. Het is drie uur s'nachts. [12:29] Hij hoort de kerkklokken gaan en met tegenzin werpt hij zijn benen over het bed heen. Zet zijn voeten op die ijskoude kloostervloer. En begint met bidden. Een uur lang bidden. [12:42] En zijn maag rommelt. En het frustreert hem enorm. Hij is al drie dagen aan het vasten. Hij houdt zich aan alles wat ze zeggen dat hij moet doen. Vasten, bidden, lezen, alles. [12:53] Hij leeft in soberheid. En ze hadden beloofd, als hij dat nou allemaal doet, dan zal hij zich wel rechtvaardig voelen. Nou niet dus. Helemaal niks van dat alles. [13:05] En hij denkt, hoe kan dit nou? Ik doe toch alles wat er gezegd is. Ik doe alles wat ze zeiden dat ik moest doen. En die ochtend leest hij in zijn Bijbel. En hij leest de brief van Paulus aan de Romeinen. [13:20] En dat wat hij leest, slaat in als een bom. Hij bedenkt zich niet, pakt een stuk papier en begint te schrijven. [13:31] En met 95 stellingen loopt hij naar de kerk in Wittenberg. Slaat die 95 stellingen daar op de kerk. En op die manier begint Maarten Luther de reformatie. [13:43] De afscheiding tussen de katholieken en de protestanten. Iets waar we nog zoveel waarde in zien. Iets waar we nog steeds uit voortleven. [13:53] Waar wij natuurlijk ook als protestantse gemeentes uit voortkomen. En juist in die reformatie maakte Maarten Luther zo duidelijk. [14:04] Het is genade en geen werken. En dat is natuurlijk helemaal waar. En daar hebben we heel veel aan te danken. Maar er zijn toen ook dingen verloren gegaan. Want vaste kwam onder dat kopje werken terecht. [14:19] Voor heel veel mensen. Sterker nog, heel lang was het gezegd, vaste dat doen wij niet. Dat is iets voor de katholieken. Vaste werd gezien als werken. [14:31] En daar zijn we dat wel een beetje kwijtgeraakt met elkaar. En dat is eigenlijk best wel zonde. Want we verlangen naar zoveel dingen. [14:47] Maar hoe zit het nou met ons verlangen naar God? Waar we het vanmorgen over hadden. Jezus als eerst. Hoe zit het nou echt in ons leven met ons verlangen naar Hem? In hoeverre zijn we op zoek naar zijn heerlijkheid? [15:05] In hoeverre is zijn wil doen het allerbelangrijkste in ons leven? In hoeverre willen we dat zijn naam geheiligd wordt in ons leven? [15:16] In hoeverre willen we dat zijn koninkrijk komt? Nou is dit een Maranatha gemeente en ik hoop dat dat nog vier overeind staat. [15:29] Hoe zit het nou met ons verlangen naar Hem? Als ik nou eens heel eerlijk nadenk. Gewoon over afgelopen week. Stel nou. Je denkt eens even over afgelopen week na. [15:42] Wat heb je allemaal gedaan? Waar heb je je tijd aan besteed? En als je daar nou eens eerlijk naar kijkt. Welk verlangen spreekt daar dan uit? Stel nou dat we dat hier op het scherm zouden zien. [15:56] Wat zouden wij dan denken wat jouw verlangen is? Op basis van de tijd die jij besteedt afgelopen week. We gaan het niet doen. Gelukkig. Ook voor mij. Er is zoveel dat ons af kan houden van dat Jezus eerst. [16:11] Zoveel dat ons af kan houden van dat verlangen. Naar God. En dat kan een enorme strijd zijn. Er is zoveel wat strijdt om onze aandacht. [16:24] Zoveel wat er in onze levens gebeurt. Zoveel wat ons afhoudt van God. Ik las een verhaal over een advocaat uit New York. [16:37] En die had een preek gehoord over vasten. En die dacht dat ga ik doen. Ik ga ook vasten. En die maandag hij gaat naar kantoor. Hij heeft niet ontbeten. Hij denkt de hele dag ga ik vasten. [16:48] De hele dag ga ik niet eten. En dat gaat op zich in het begin best prima. Maar dan moet hij om 11 uur naar een klant toe. En hij moet over straat. En in New York heb je allemaal van die stentjes op straat. [17:01] En allemaal bakkerijtjes. En op het moment dat hij buiten komt. Klopt die geur natuurlijk in zijn gezicht. En zijn maag komt gewoon in opstand. Hij is aan het strijden. [17:13] Het is niet normaal. En dan heb je honger. En dan ruik je zo'n heerlijke lucht uit zo'n bakkerij. En het lukt hem om dan bij die klant te komen. Hij zit daar. [17:23] Krijgt een kopje koffie. En natuurlijk daar hoort een koek bij. Het lukt hem om hem af te slaan. En de hele dag gaat het zo door. En s'avonds zit hij op zijn stoel. En dan heeft hij eigenlijk een soort van gesprek met zichzelf. [17:36] En dan zegt hij. Jo, je hebt het me wel moeilijk gemaakt vandaag. Weet je? Voor straf? Doe morgen nog een keer. [17:49] Gaan we morgen nog een keer strijden. Want er is strijd. Er is strijd om onze aandacht. Paulus die zegt dat heel mooi in de brief aan de gelaten. [18:00] Daar schrijft hij dat het vlees, wij zelf ons vlees, het lichaam, strijd tegen de geest. Die staan lijnrecht tegenover elkaar. [18:12] Er is een strijd tussen de schepper en het schepsel. Wat vinden wij nou echt belangrijk? Er is een strijd gaande om onze aandacht. En de een zal daar misschien meer mee te maken hebben dan de ander. [18:26] Maar tegenwoordig helemaal. Er is zoveel dat om onze aandacht schreeuwt. En dan hebben we een God die in het verborgen is. [18:37] Terwijl er zoveel op ons afkomt. Er is zoveel waar we om strijden. En misschien denk je nu, die strijd voel ik niet zo. [18:48] Daar heb ik eigenlijk niet zoveel last van. Dat gaat wel goed. Maar wie heeft er dan gewonnen? Want dat die strijd er is, is evident. [19:00] Die strijd is er voor ons allemaal. En als ik om me heen kijk, dan denk ik wel eens, volgens mij heeft Satan het grootste offensief ooit ingezet hier in West-Europa. [19:16] En wordt God verdrongen. Krijgen we een soort van God in de marges. Hier in Nederland. Misschien is God ook wel een God van de marge geworden in onze gezinnen. [19:29] Een God van de marge in jouw leven. Een God voor de bij. En dat is zo zonde. [19:46] Want we denken misschien dat we hier op aarde iets te halen hebben. Alleen bij God is het allerbeste te vinden. [19:59] Er is een fantastisch Latijns gezegde, die probeert te beschrijven hoe God is. Dat is natuurlijk onmogelijk, maar ik vond het gezegde zo mooi. Ik zal het niet in de Latijns doen. Maar dat zegt dat waarboven niets groters denkbaar is. [20:12] Dat is wat God is. Dat waarboven niets groters denkbaar is. God is het meest perfecte. Het meest perfecte liefde is de liefde van God. [20:24] De meest perfecte blijdschap is de blijdschap van God. De meest perfecte oplossingen zijn de oplossingen van God. Dat is wie onze God is. [20:37] En er is niks hier op aarde dat er ook maar in de buurt kan komen. Geen liefde, geen rust, geen vrede. Er is helemaal niks wat we hier op aarde kunnen vinden. Dat zo dicht bij God komt. [20:51] God is het meest perfecte. En toch leveren we strijd. En strijd om onze aandacht. En strijd om waar we onze liefde zoeken. Strijd waar we onze zekerheid zoeken. [21:01] Strijd waar we onze rust zoeken. En dat is nou precies waar dat vaste naar voren komt. Als de strijd is tussen het vlees en de geest zegt vaste. [21:15] Nu even niet dat vlees. Dat is letterlijk wat je zegt. Nu even niet ik. Heer, want dit is hoeveel ik honger naar u. [21:30] Het draait nu even niet om mij als schepsel. Maar ik wil even alleen u. Als schepper. Ik wil even al mijn aandacht losmaken van wat er hier gebeurt. [21:44] En even Jezus alleen. En misschien hebben we juist nu dat vaste wel zo hard nodig. Terwijl er om ons heen zoveel gebeurt. En zoveel is wat onze aandacht trekt. [21:56] Dat we zeggen nu even niet. Want nu gaat het even om God. Dit heer, dit is hoeveel ik honger naar u. [22:10] Dit is hoeveel ik verlang naar u. Mijn aandacht is echt even alleen op u. En Jezus belooft dat het niet voor niets zal zijn. [22:24] Dat als je vast, als je hongert naar hem. Als je zegt, heer, dit is hoeveel ik verlang naar u. Dat het niet voor niets zal zijn. Dat God die je in het verborgene ziet, je in het openbaar zal belonen. [22:39] En dat kan zijn dat er oplossingen komen voor problemen waar oplossingen zo hard nodig zijn. Dat kan zijn dat er genezing komt waarvoor genezing gebeden wordt. [22:50] Dat kan zijn dat er liefde komt waar je zo op zoek bent naar liefde. Maar misschien is het ook gewoon heel dicht bij hem mogen zijn. [23:03] Zijn aanwezigheid mogen voelen en ervaren. De troost krijgen van hem die alle vertroosting heeft. Misschien is dat wel het beste wat we kunnen krijgen. [23:19] Maarten Luther had volkomen gelijk. Jezus stierp voor onze zonden. En er is niks wat wij kunnen doen. Dat daar iets aan bijdraagt of iets aan afhaalt. [23:32] Helemaal niks. Het is genade alleen. Punt. En dat betekent niet dat vaste geen plek heeft in ons leven. Maar niet een vaste om iets te verdienen. [23:44] Maar een vaste uit verlangen naar God. Uit een honger naar God. Een vaste dat zegt nu even niet het schepsel maar alleen de schepper. [23:58] Nu even niet het vlees maar de geest. Nu even niet ik. Maar u. We kunnen verlangen naar zoveel. [24:09] Een bakje chips. Een stukje chocola. Een heerlijke vakantie als je het heel druk hebt gehad. Oplossingen voor problemen. Genezing. [24:21] En natuurlijk het zijn goede dingen en mooie dingen om ook naar te mogen verlangen. Er is niks mis mee. Maar hoe diep is jouw verlangen? [24:33] Hoe diep is jouw honger? Naar God? Amen.