Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/106669/hoe-te-wandelen-in-deze-wereld/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Goedemorgen, lieve broers en zussen. Mooi om elkaar zo ook met deze liederen dat met elkaar te mogen zingen en zo God te prijzen. Ik denk dat velen van u, in ieder geval zo verging het mij, toch wel met wat onrustige gedachten de afgelopen week naar het nieuws hebben gekeken. [0:21] Toen wij vorige week natuurlijk werden opgeschrikt door dat verschrikkelijke nieuws wat in Israël is gebeurd. Door de terroristische aanslag van Hamas. Waarbij zeker 1300 Israëliërs op gruwelijke wijze zijn omgebracht. [0:37] En dat zijn weer van die gebeurtenissen die ook een soort wake-up call zijn. Die zo'n enorme impact hebben op de hele wereld. [0:49] En die zijn ontzettend heftig. En ook in tempo, zeg maar, volgt het elkaar steeds sneller op. Want u kunt het zich ongetwijfeld ook nog wel herinneren dat we, wat is het, een paar jaar geleden stil werden gezet door corona. [1:09] Wat een enorme wereldwijde impact had. En terwijl dat nog niet eens voorbij was, begon de oorlog in Oekraïne. En terwijl dat nog volop bezig is en dat ook nog een soort uitzichtloze situatie is. [1:24] Gebeurde dus vorige week dit in Israël. En ja, wat daar nog allemaal achterweg gaat komen. Dat is onbekend natuurlijk, maar je houdt je hart vast. [1:35] Dus heftige gebeurtenissen die in steeds hoger tempo elkaar afwisselen. Waar je het ene nog niet eens hebt verwerkt of het volgende gebeurt alweer. En dat zelfs het nieuws wat in Afghanistan ook is gebeurd. [1:50] Ongeveer tegelijkertijd een enorme aardbeving waar duizend mensen bij om zijn gekomen. Dat haalde amper het nieuws. Zo heftig is het. En natuurlijk, wat er in Israël gebeurt, dat raakt ons denk ik nog extra. [2:03] Omdat we ons verbonden voelen met ook de geschiedenis van dat volk. Het is door het volk Israël waardoor wij ook dit woord hebben ontvangen. [2:16] Het is door Israël waardoor de zaligheid ook tot ons is gekomen. De Heer Jezus die zelf een Jood was. Dus wat er nu gebeurt, dat heeft natuurlijk ook in het bijzonder onze aandacht. [2:30] Omdat we weten dat God ook een plan heeft met dit volk. En dat hij daarmee ook verder gaat zoals hij dat ook zegt in zijn woorden. En ik denk dat deze gebeurtenissen van de afgelopen weken, wat er ook nog de komende tijd gaat komen, enkel weer een opmaat zijn tot dat verder volvoeren van dat plan dat God heeft. [2:50] Wanneer hij daar de tijd rijp voor acht. Dus ik moest nadenken over, ja waar mag ik komende zondag ook over spreken. [3:00] En over nadenken met jullie. En ik wil nadenken over hoe wij als gelovigen mogen wandelen in deze wereld. Zouden moeten wandelen in deze wereld. [3:13] Ten meer ook met alle onrust die nu weer is losgebarst. En die ongetwijfeld de komende tijd ook nog wel gaat toenemen. Hoe wandelen wij daarin als gelovigen? [3:26] En in wezen is dat niet anders dan twee weken geleden. Toen niemand dit zag aankomen. En het is ook niet anders dan twee jaar geleden. [3:39] En het is ook niet anders dan tweehonderd jaar geleden of tweeduizend jaar geleden. Hoe wij mogen wandelen als christenen in deze wereld is nog steeds hetzelfde gebleven. [3:50] En waarom zeg ik dat? Omdat we ook in alle onrust die gebeurt zelf ook onrustig kunnen worden. [4:01] En onszelf misschien wel wat gek kunnen maken. En ook daarin ons laten beroven van onze hoop. Want onze hoop is niet gevestigd op hoe Israël uit deze strijd zal komen. [4:18] Onze hoop is ook niet gevestigd in of wij kunnen voorspellen wat het volgende zal zijn dat gaat gebeuren. Onze hoop is ook niet gevestigd in of wij wel het juiste standpunt hebben in dit hele gebeuren ten aanzien van Israël. [4:35] Nee, onze hoop is en blijft dat eeuwig blijvende woord van God dat ons is geopenbaard in zijn Zoon. En dat wij door geloof, uit genade deel hebben gekregen aan dat nieuwe leven dat Hij ons geeft. [4:55] En dat heeft gevolgen, dat heeft een uitwerking voor ons leven als het goed is. Dus als wij werkelijk geloven, als wij dat echt hebben ontvangen, dan kunnen we dat niet maar weer naast ons neerleggen. [5:09] Nee, dat verandert ons hele leven. Dat trekt door tot in de haarvaart en tot in alle details. En daarover wil ik met jullie nadenken aan de hand van 1 Petrus 1. [5:21] Vanaf vers 13 tot en met 19. En ik wil dat gaan behandelen stap voor stap en daardoor heen gaan. Waarin ik wil nadenken over, oké, en nu wij verlost zijn, nu wij zijn vrijgekocht. [5:35] Hoe mogen wij dan, hoe moeten wij dan? Maar moeten vinden wij een vervelend woord, maar in wezen kan het niet anders. Hoe moeten wij dan wandelen? [5:48] Hoe mag dat zichtbaar worden in ons leven? En ook een aanmoediging voor ons allen. Misschien ook juist als we het zicht op die hoop wat verloren zijn. Een aanmoediging om dit spoor te gaan bewandelen en daarop te blijven. [6:02] En we zullen hierin zien dat de Heilige Geest door Petrus ons oproept om te wandelen met volkomen hoop. [6:13] Dat we heilig wandelen en dat we met ons zag wandelen. Daar wil ik met jullie naar gaan kijken in 1 Petrus 1 vanaf vers 13. [6:24] Maar voordat ik vers 13 wil gaan lezen zou ik eerst ook nog willen beginnen met het gebed. Ja, liefdevolle Vader, trouwe God. [6:37] We willen u danken, Heer, voor dit woord dat eeuwig is. Dat onveranderlijk is. Dat blijft. En dat woord, Heer, dat ons tot nieuw leven heeft gebracht. [6:51] Heer, omdat wij uw woord, de Heer Jezus Christus, hebben gehoord. En dat Hij ons uit de doden heeft opgewekt. Dat wij zijn nieuwe leven hebben gekregen. [7:04] En dat wij vanuit dat nieuwe leven nu mogen bewegen, ook hier in deze wereld. Met een volkomen hoop. Ongeacht, Heer, wat er om ons heen gebeurt. [7:16] Heer, en aan die waarheden mogen we elkaar ook herinneren. En daarin elkaar aanmoedigen en aansporen. En dan is ook mijn gebed vanmorgen, als we deze woorden lezen. Dat het woorden mogen zijn, Heer, die tot leven komen in ons hart. [7:31] Dat ze door uw geest worden ingeschreven. Diep worden ingeprent. Heer, het zijn uitwerking zal hebben in ieder van ons. [7:42] Heer, zodat u meer en meer verheerlijk mag worden in ons leven. Want dat is ons verlangen. Zo zien we uit naar wat u vanmorgen ook wilt zeggen. In Jezus naam. Amen. [7:55] 1 Peter 1, vers 13. Daar staat, om God daarom de lendenen van uw verstand. Wees nuchter en hoop volkomen op de genade die u gebracht wordt in de openbaring van Jezus Christus. [8:11] Dus wandel met een volkomen hoop. Niet met een beetje hoop. Niet met af en toe hoop. Nee, met een volle hoop. [8:23] Een volkomen hoop. Zo mogen wij leven. Zo mogen wij wandelen. Daarop mogen wij zien. Maar voordat hij dat zegt, komen er eerst nog wat woorden daarvoor. [8:36] Die belangrijk zijn voor ons om op te letten. Als hij zegt, daarom. Om God daarom. Dus hij komt eigenlijk tot een soort conclusie. [8:48] Een soort gevolgtrekking van wat hij daarvoor heeft behandeld. En om wat hij daarvoor heeft gezegd, volgt daaruit dat wij daarom zo zouden wandelen. [8:59] En voorkomen hoop zouden hebben. Nou wil ik niet heel hoofdstuk 1 gaan lezen en behandelen. Maar ik wil er een aantal versen uit pakken. Want wat heeft hij daarin dan behandeld? [9:10] Daarin heeft hij onder andere gezegd, vers 3b. Dat wij opnieuw geboren zijn geworden tot een levende hoop. Door de opstanding van Jezus Christus uit de doden. [9:25] Doordat hij is opgestaan en wij deel hebben aan zijn opstanding. Hebben wij deel aan die hoop. Aan die levende hoop. Tot een, vers 4, een onvergankelijke. [9:37] Dus dat, daar zijn we naar onderweg. Tot een onvergankelijke, onbevlekte, onverweldbare. Dus dat is eeuwig. Dat gaat nooit. Erfenis. [9:48] Die in de hemelen bewaard wordt voor u. Dat ligt daar voor ons te wachten. En ik ben zo benieuwd naar wat die erfenis is. [10:00] Ik vond het wel mooi die steen die jij vanmorgen openbrak. Het is ook een soort verrassing eigenlijk. Wat zit daarin? Wat heeft God voor ons klaar liggen? [10:10] Wat is die erfenis die hij heeft klaar liggen? Wat hij wil geven? Nou dat, dat is onder andere die daarom. Dat we daarna uit mogen zien. [10:22] En ook vers 9. En verkrijg het het einddoel van uw geloof. Namelijk de zaligheid van uw zielen. Dat ons hele leven. [10:34] Wie wij zijn met al onze, ja, met ons karakter, met onze emoties. Ons leven. Dat wat ons leven geeft. Dat wordt behouden. [10:45] Dat wordt bewaard. Volledig. Dus daar zijn we naar onderweg. En vanwege die daarom. Vanwege datgene wat ons is verkondigd. [10:56] Wat ons is geopenbaard door zijn woord. Vanwege die daarom. Hoe kunnen wij deze hoop hebben. En dat is, dat is altijd het fundament voor ons als gelovigen. [11:09] Dat is altijd het fundament waarop vervolgens deze opdrachten, deze geboden, zo je het wil noemen, voortvloeien. Het staat nooit op zichzelf. [11:20] Het is niet zo van, je moet dit doen en je moet dat doen. En dan. Nee. Je bent een nieuwe schepping. Je hebt verlossing ontvangen. Je hebt een nieuwe identiteit gekregen. [11:34] En daarom volgt dat. Dus onze identiteit wordt niet verdiend. Onze identiteit wordt niet verworven door onszelf. [11:45] Nee, die verkrijgen we. Die verkrijgen we door zijn zoon. En als gevolg daarvan, volgt die hoop. Dus mijn eerste vraag is eigenlijk. [11:57] Is die daarom bij jou aanwezig? Ken jij die daarom? Ken jij die Heer Jezus Christus? En zijn opstanding? [12:08] En heb jij daar deel aan? En als dat nog niet zo is. Ga daar dan naar op zoek. Ga hier vanmorgen niet vandaan. Zonder daar met iemand over gesproken te hebben. [12:20] Want dit is het belangrijkste. Belangrijkste fundament. Dat ieder mens nodig heeft. En dan zegt hij. Omgort. [12:31] Omgort. Daarom de lendenen van uw verstand. Dat is opmerkelijke beeldspraak. De lendenen. Dat is je middel. [12:43] En dan de lendenen van uw verstand. Die moet je dan omgorden. Wat wil Petrus daarmee zeggen? Wat is het beeld wat hij hier voor ogen heeft? Als jullie even met mij willen gaan naar Exodus. [12:57] De bekende geschiedenis van de uitocht uit Egypte van het volk Israël. Dat door machtige hand van God is losgeweet. [13:11] Losgetrokken. Uit die wereld. Uit Egypte. En dan mogen zij zich klaarmaken. Om richting dat beloofde land. [13:23] Richting die erfenis te gaan. Maar voordat het zover is. Moeten zij eerst het paasga. Het eerste paasga vieren. [13:34] Dan werd er een lammetje in huis gehaald. Dat werd geslacht. En dat bloed werd aan de deurposten gestreken. En als de engel dat zag. Dan ging hij daar aan voorbij. [13:44] Dan ging het oordeel voorbij aan dat huis. Men was onder de bescherming van dat bloed. Waardoor die engel voorbij ging. En ze niet onder het oordeel van God vielen. [13:57] En zo moesten zij dat paasga voor het eerst met elkaar vieren. En dan staat er ook hoe zij dat moesten vieren. En dat lezen we in Exodus 12 vers 11. [14:09] En zo moet u het eten. Uw middel omgort. Uw schoenen aan uw voeten. En uw staf in uw hand. U moet het met haast eten. [14:21] Het is paasga voor de heren. Dus met de middel omgort. De schoenen aan de voeten. En een staf in uw hand. Zo moesten zij eten. Klaar. [14:34] Klaar voor vertrek. Ik weet niet hoe u vanmorgen uw ontbijt hebt gegeten. Maar ik hoop niet met de jas aan. En helemaal met de autosleutels in de hand. Zo het eten. [14:46] Gauw naar binnen eten. Werken. Maar dat is in wezen wat de Israëlieten moesten doen. Op die manier moesten zij dat paas gaan eten. Helemaal klaar voor vertrek. En waarom dan die middel omgort. [14:59] Nou, zowel mannen als vrouwen liepen in die dagen gewoon in lange jurken. In lange gewaden. Dus als je dan een wandeling wilde maken. En een lange tocht onderging. [15:10] En je wilde een beetje vaat maken. Dan zat dat continu in de weg. Waardoor je geen goede stappen kon zetten. Waardoor je erover zou gaan struikelen. Dus wat deed men? Men deed een gordel om hun middel. [15:22] En men stroopte eigenlijk die jurk op. Die stopte men daarbij in. Bij die riem. Zodat de onderbenen vrij werden. En ze vrij konden lopen. [15:33] Ze op die manier vaat konden maken. Nou, dat is in wezen het beeld dat Petrus hier voor ogen heeft. Zo moet het ook met jouw denken zijn. Er zit als het ware een jurk overheen over jouw denken. [15:47] Wist je dat? Er zit een soort sluier omheen. Waardoor je niet helder kunt nadenken. Waardoor je niet actief kunt zijn. Maar vanwege die daarom. [16:01] Vanwege datgene wat wij hebben gehoord. Wat wij hebben ontvangen. Kunnen wij ons denken actief maken. En dan kunnen we overdenken wat hij aan ons heeft geopenbaard. [16:15] Dan wordt ons denken actief. En naast dat het actief wordt. Wordt het ook nuchtig. Omgord de lendenen van uw verstand. Wees nuchtig. [16:27] In tegenstelling tot iemand die dus dronken is. Nou, iemand die dronken is, die kan niet zo helder nadenken. Die denkt onsamenhangend. [16:40] Die maakt zijn gedachten niet af. Die valt misschien in slaap. En dat gaat alle kanten op. Nee, wij zouden juist nuchter zijn. We zouden actief denken en nuchter denken. [16:54] En dat is nou wat je noemt bijbelse mindfulness. Niet het hedendaagse mindfulness. [17:05] Waar iedereen de mond vol van heeft. Wat er volgens mij juist eerder op neerkomt dat je niet denkt. Want dan gaat het erom dat je vooral ervaart en voelt. [17:17] En vooral niet teveel nadenken. Daar heb ik het niet over. Nee, ik heb het over bijbelse mindfulness. Dat andere klomt me heel meer over als mind emptiness dan. [17:27] Dit is mindfulness. Onze gedachten actief en nuchter. Waarmee? Met de waarheid van Gods woord. [17:40] Daarmee zouden we gevoed worden. Dat zou ons denken bepalen. En vanuit dat actieve denken. Vanuit dat nuchtere denken. Dat we ontvangen door dat woord dat we hebben gekregen. [17:54] Die waarheden die ons zijn geopenbaard. Krijgen we volkomen hoop. Kijk, als ik gewoon tegen u zeg. Je moet daar je hoop in stellen. [18:06] Je moet daar je vertrouwen, je hart, je verwachtingen. Je verlangens in stellen. Op een persoon of op iets wat komen gaat. Maar je weet niet eens wie dat is of wat dat is. [18:17] Ja, dan is dat eigenlijk onmogelijk. Je wil eerst de reden hebben. Waarom zou ik mijn hoop stellen op de Heer Jezus Christus? [18:29] Door hem eerst te leren kennen. Door dat te overdenken. Kunnen wij die hoop voorkomen maken. Daar ons op richten. [18:41] Dat ons verlangen daar meer en meer naar uitgaat. Dat daar ons hart naartoe gaat. Naar verlangt, naar uitziet. En zo zie je dat ons gevoel, ons verlangen, ons hart in harmonie leeft met ons denken. [19:00] Dat moet niet tegenover elkaar worden gezet. Van, ik ben meer een gevoelsmens. Ik doe alles op gevoel. En dan, ik ben meer rationeel. [19:11] En ik doe alles op mijn denken. Nee, dat hoort bij elkaar. Dat moeten we niet tegen elkaar uitspelen. Alsof dat twee krachten zijn die tegenover elkaar staan. Nee, maar vanuit deze volgorde is dat in harmonie. [19:27] En worden we vanuit onze denken, vanuit dat wat we ontvangen hebben uit zijn woord, wordt onze hoop voorkomen. [19:40] En ik vergelijk het een beetje met een orkest. Een orkest dat een prachtige muziek teweeg kan brengen. Dat jou als luisteraar, als publiek kan raken. [19:53] In je hart. Dat je kan beroeren. Dat je kan inspireren. Dat jou misschien weer nieuwe kracht kan geven. Omdat je zo in beweging wordt gezet door die muziek. [20:04] Hoe mooi dat is. Zoals we ook vanmorgen mooie muziek mochten zingen. En dat je dat in beweging kan zetten. En zo kan je ook geroerd zijn, geraakt worden door prachtige muziek dat een orkest teweeg brengt. [20:17] Maar dat orkest, dat is, als het een goed orkest is tenminste, afgestemd op de dirigent. Het is de dirigent die de muziek bepaalt. [20:29] Het is de dirigent die het ritme bepaalt. En doordat het orkest daarop is afgestemd, kan het die mooie muziek teweeg brengen. En zo is het ook met ons gevoel en met onze gedachten. [20:43] Doordat onze gedachten zijn afgestemd op dat woord van God, op wat hij ons openbaart en ons leert, kan ons gevoel, onze hoop, volkomen worden. [20:56] En waarop hopen wij dan? Waar stellen wij dan onze hoop op? Op de genade die ons gebracht wordt in de openbaring van Jezus Christus. [21:13] Op de genade die u gebracht wordt in de openbaring van Jezus Christus. Dus dat spreekt over wat nog komen gaat. Kijk, genade is ons geopenbaard. [21:26] Genade is ons geopenbaard doordat wij de Heer Jezus Christus hebben leren kennen. Doordat wij weten dat wij vergeving van zonde hebben ontvangen. Dat wij uit genade leven. [21:38] Genade wordt ons in wezen ook nog steeds geopenbaard, naarmate wij groeien. We hebben hem steeds beter leren kennen. We steeds meer ontdekken van hoe groot zijn liefde is en hoe ver zijn genade rijdt. [21:51] Maar Petrus kijkt nog verder, namelijk ook naar de toekomst. Naar de genade die u gebracht wordt in de openbaring van Jezus Christus. [22:03] Wanneer wij namelijk hem mogen ontmoeten. Voor zijn rechterstoel, zoals de Bijbel dat ook wel noemt. [22:14] Als wij voor hem mogen verschijnen. En dan die zaligheid van onze zielen mogen ontvangen. Mogen zien wat hij in ons heeft gedaan en de vrucht die dat tot stand heeft gebracht. [22:28] Als er bijvoorbeeld staat in vers 7. Die beproeving van uw geloof. Dat is die druk die wij in dit leven meemaken. [22:41] Wanneer we te maken hebben met ziekte. Wanneer we te maken hebben met tegenslag. Met oorlog. Die beproeving van uw geloof. Die van groter waarde is dan die van goud. [22:55] Dat vergaat en door het vuur beproefd wordt. En zo worden wij als het ware ook beproefd en gelouterd. En dat geloof mag blijken te zijn tot lof en eer en heerlijkheid bij de openbaring van Jezus Christus. [23:14] Dat is wat dan zichtbaar mag worden. Die zaligheid van uw zielen. Die erfenis die wij dan mogen ontvangen. Die erfenis die dan voor ons klaar ligt. [23:26] Dat we blijmoedig rekenschap mogen afleggen. Van datgene wat hij in ons leven heeft mogen doen. En de ruimte die wij hem daarvoor hebben mogen geven. [23:38] En ook weer die parallel met Israël. Dat onderweg is. En uiteindelijk een erfenis krijgt in dat beloofde land. Waar continu strijd om is. [23:48] Maar zo mogen wij ook onderweg zijn naar onze erfenis. Dus dat is het eerste. Wandel hoopvol. Wandel hoopvol. [24:01] Met het zicht op datgene wat ons geopenbaard wordt. Dus dat is het eerste. Het tweede is. En dat lezen we vanaf vers 14. Dat gaat over heilig wandelen. [24:11] Word als gehoorzame kinderen niet gelijkvormig aan de begeerten die er vroeger in de tijd van uw onwetendheid waren. Maar zoals hij die u geroepen heeft heilig is. [24:25] Word zo ook zelf heilig in heel uw levenswandel. Want er staat geschreven. Wees heilig. Want ik ben heilig. [24:36] Heilig. Heilig wandelen. Dat woord heilig. Dat vinden wij misschien een wat lastig woord. Dat is of iets waarvan we misschien denken van nou. [24:51] Dat word ik nooit. Dat is voor hele bijzondere mensen. Die echt op een bijzondere manier door God misschien zijn gebruikt. Maar dat bereik ik nooit. [25:03] Of we hebben er misschien wat negatieve associaties mee. Zo van nou doe niet zo heilig man. Wat een heilig boontje. Zo kunnen die woorden ook een soort wat negatieve klank krijgen. [25:19] Maar dat is wel de vaste uitdrukking die aan tegen gelovigen wordt gezegd. Dat wij heiligen zijn. En wij zouden ook heilig worden in onze wandel. Dus laten we iets wat verkennen van wat betekent dat dan. [25:32] Dat we heilig worden in onze wandel. Maar allereerst de kant die we niet opgaan. Namelijk dat we gelijkvormig worden aan de begeerten die er vroeger in de tijd van uw onwetendheid waren. [25:49] Dus daar zouden we ons dus niet door laten leiden. En zie je dat het hier dus precies omgedraaid wordt. De begeerten komen voor de onwetendheid. [26:00] De verlangens. Daar waar mensen hun hoop op stellen. Daar waar ze naar uitgaan. Dat komt eerst. Waarom? Omdat hun denken niet geïnformeerd is. [26:10] En dan volgt men hun hart. Hun verlangens. Wat de ene kant links wil. En de andere kant rechts. En dat over drie jaar weer anders is. Als overmorgen. [26:23] Elke keer ingegeven door wat de tijd nu weer wil. Dat jij wil dat waar is. En waar je nu weer je hart op moet stellen. Dan wordt het omgedraaid. Naar die kant zouden we juist niet opgaan. [26:35] Maar als gehoorzame kinderen. En daar heb je hem weer. Omdat wij dat zijn. Omdat wij die nieuwe identiteit hebben ontvangen. Zouden wij heilig worden in onze wandel. [26:49] En als God dat tegen ons zegt. Dan is dat dus ook mogelijk. En dat is niet iets wat misschien van de een op de andere dag af is. [27:01] Nee, daarin mogen we groeien. Maar we mogen groeien in het steeds heiliger worden. In onze wandel. Want dat fundament daarvoor. [27:13] Om heilig te worden. Dat vinden we in het feit dat omdat hij heilig is. Zoals ook verwezen wordt naar Leviticus. Want er staat geschreven. [27:24] Wees heilig want ik ben heilig. En dat zei God tegen het volk Israël. Zij moesten ook een heilig volk zijn. En dat werd bij hun tot uitdrukking gebracht in de ceremoniële wetten. [27:38] En vandaag mag dat bij ons tot uitdrukking worden gebracht. In de vrucht die wij voort mogen brengen. Zo mogen wij groeien in heiliging. En heiligheid heeft in wezen twee betekenissen. [27:54] Aan de ene kant betekent heilig worden. Heiliging betekent apart zetten. Apart zetten met een bijzondere taak. [28:07] Ergens van afzonderen. Dus als we een stapel stenen hebben. En we halen daar één steentje uit. En dat ene steentje dat gebruiken we voor een bijzondere taak. [28:21] Om bijvoorbeeld deze lessenaar te ondersteunen. Dan is dat steentje apart gezet. Geheiligd. Voor die bijzondere taak. En daarom zie je ook in het oude testament dat heel veel voorwerpen heilig waren. [28:38] Niet omdat dat voorwerp in zichzelf nou zo bijzonder was. Maar omdat het voorwerp gebruikt werd voor een bijzondere taak. In de tempeldienst bijvoorbeeld. [28:49] Nou zo zijn wij ook heilig. Zo zijn wij dus ook afgezonderd. Zo zijn wij ook geroepen uit deze wereld. in zijn lichaam geplaatst. [29:01] In zijn gemeente. Afgezonderd met een bijzondere taak. Namelijk om de Heer Jezus Christus bekend te maken. Om over hem te vertellen. [29:13] Zoals 1 Petrus 2 vers 9 ook zegt. U bent een uitverkoren geslacht. Een koninklijk priesterschap. Een heilig volk. Een volk dat God zich tot zijn eigendom maakte. [29:25] Opdat u de deugden zou verkondigen. Van hem die u uit de duisternis geroepen heeft. Tot zijn wonderbaar licht. Dus wij zouden als zijn heilig volk de deugden verkondigen. [29:39] De grote werken gods. En mensen daartoe oproepen. Om ook zo'n heilige steen te worden. Om uit die stapel stenen te komen. Dus dat is het allereerst. [29:49] We zijn afgezonderd voor een bijzondere taak. Dus dat is wat heiliging betekent. En daarom worden wij ook heiligen genoemd. Daarnaast betekent heiliging, heiligheid ook morele zuiverheid. [30:06] Zoals God heilig is. Hij is oneindig rechtvaardig. Hij is oneindig goed. Hij is oneindig zuiver en puur. [30:19] Hij is heilig. Wij zouden in toenemende mate iets van zijn wezen weerspiegelen. [30:30] In ons leven. Daarom hebben wij ook zijn heilige geest ontvangen. Om dat werk in ons te doen. En voordat we kunnen beseffen hoe groot zijn liefde is, is het denk ik ook belangrijk om allereerst te weten hoe heilig God is. [30:55] We spreken makkelijk en graag natuurlijk en begrijpelijk over Gods liefde. Over in de liederen bijvoorbeeld die we zingen. [31:07] En als we een groot spandoek of een reclamebord in een weiland mogen zetten, dan zetten we daar graag op. God is liefde. [31:18] En dat is ook zo. En dat is ook goed dat we dat zeggen. Maar laten we niet vergeten en allereerst beseffen dat God heilig is. [31:28] Dat hij heilig is. En ik heb wel eens een gesprek gehad met een man en we hadden het over het bestaan van God. En hij zei zoiets van nou, als God bestaat, dan heb ik nog wel wat vragen voor hem. [31:48] Dan heeft hij mij nog wel wat antwoorden te verstrekken. Dan heb ik nog wel een appeltje met hem te schillen. Dan denk ik, ja, dan beseft men totaal niet dat God heilig is. [32:04] Want wij kunnen niet eens voor zijn aangezicht komen. Voor hem bestaan. We kunnen nog niet eens in zijn buurt komen omdat hij zo heilig is dat er niks van ons overblijft. [32:17] In Jezaja 6 wordt een beeld daarvan geschetst van Gods heiligheid. [32:28] En Jezaja die mag daar iets van zien. Van hoe heilig God is. En hij mag een inkijk krijgen in de hemel. En dat lezen we in Jezaja 6. [32:39] En dan zien we God zitten op een hoofdverhevend troon. En dat zijn zomen de tempel vullen. En dan zijn er serafs die daar vliegen. Met twee bedekken ze hun gezicht en met twee bedekken ze hun voeten. [32:54] En met twee vliegen ze. En dan staat er, de een riep tot de ander. Heilig, heilig, heilig is de Heer van de lege machten. [33:07] Heel de aarde is vol van zijn heerlijkheid. Zij aanschouwen hem. En ze kunnen niks anders uitroepen dan heilig, heilig, heilig. [33:19] En elke keer weer zijn ze opnieuw onder de indruk van de oneindige schoonheid en grootheid. En almacht en rechtvaardigheid van God. [33:33] En als Jezaja daar een blik op mag werpen. Het eerste wat hij zegt is, wee mij, want ik verga. [33:47] God heeft nog niks hoeven zeggen over of hij een zondaar is of dat hij wel dat mag zien. Nee, alleen al dat aanschouwen, dat doet bij hem direct het besef ontstaan. [34:03] Wee mij, want ik verga. Ik ben immers een man met onreine lippen. Dat is het eerste wat hij zich beseft wanneer hij geconfronteerd wordt met die heiligheid van God. [34:17] Wanneer een mens onbeschermd geconfronteerd wordt met de heiligheid van God, dan vergaat hij. Hij kan niet in zijn buurt komen, er blijft niks over. [34:29] Dan is de mens niet meer dan een droog herfstblad dat in de vuurkorf wordt geworpen. En waar niks van over blijft. En als we dat beseffen, hoe heilig God is, dan begrijpen we misschien ook iets meer van hoe groot zijn liefde is. [34:50] Dat hij zijn zoon geeft. Zodat wij niet onbeschermd met zijn heiligheid worden geconfronteerd. [35:01] Maar dat hij ons verzoent. Dat hij ons weer reine lippen geeft. Dat hij ons reinigt. En ons een nieuwe schepping maakt. Zelfs zijn heilige geest in ons leven uitstort. [35:14] Omdat hij zoveel van ons houdt. En vanuit die gerechtvaardigde positie. Vanuit dat vergeven zijn. [35:26] Mogen we groeien in die heiligheid. Vanuit die nieuwe identiteit. Mogen we groeien in het weerspiegelen van hem. In het onszelf apart zetten. [35:40] Ons leven toewijden. Ons lichaam als een levend, heilig, God welbehagelijk offer aanbieden. [35:51] Heer, hier ben ik. Met lege handen. Wilt u het maar vullen. Wilt u het maar gebruiken, Heer. Ik wijd mij volledig aan u toe. Dat allereerst. En daarnaast ook groeien. [36:04] Groeien in die vrucht van de geest. Die steeds meer tot bloei mag komen. Die steeds meer zichtbaar mag worden. Doordat we hem de ruimte geven. [36:15] Doordat we ons denken vullen. Met dat woord. Met wie hij is. Hem steeds beter leren kennen. En ja, we zullen niet perfect zijn. [36:27] We zullen in dit leven niet volmaakt zijn. Maar we mogen wel een leven leiden dat in toenemende mate hem steeds meer vreugde mag brengen. En daarmee ook ons steeds meer vreugde mag brengen. [36:41] Omdat we groeien in heiliging. Dus dat is het tweede. Wandel heilig. En dan het derde. Wandel met vrees. [36:55] Vers 17. En als u hem als vader aanroept. Die zonder aanzien des persoons naar ieders werk oordeelt. [37:08] Wandel dan in de vrezen des heren. Gedurende de tijd van uw vreemdelingsschap. In de wetenschap dat u niet met vergankelijke dingen, zilver of goud, vrijgekocht bent van uw zinloze levenswandel. [37:25] Wandel met vrees. Wandel met vrees. Maar met het kostbaar bloed van Christus. Als van een smetteloos en onbevlekt lam. [37:37] Wandel met vrezen. Wandel met ontzag. En dat is ook weer zoiets wat wij lastig vinden. En wees hetzelfde met heiliging. [37:51] Wandel met vrees. Is dat iets wat je tegen je man of vrouw hebt gezegd? Je moet vrezen voor God. [38:04] Bang zijn voor hem. Dat zou toch niet zo zijn. Maar ook hier weer belangrijk om te beseffen de omlijsting waarin dit staat. [38:17] En dat het wederom een gevolg is. Als hij zegt, en als u hem als vader aanroept. Daar begint het mee. Als u hem als vader aanroept. En als jij hem kent als jouw redder en verlosser. [38:29] Als jij bent vrijgekocht. Ja, dan roep jij hem als vader aan. Dan is hij Abba, vader. En dan is dat wat de geest met onze geest getuigt. [38:42] En wat wij mogen uitroepen. En als u hem als vader aanroept. En in de wetenschap. Nou, daar komt u weer over dat denken. In het weten dus. [38:53] Dat u niet met vergankelijke dingen vrijgekocht bent. Maar met het kostbaar bloed van Christus. Dus tussen die twee waarheden. [39:08] Dat hij onze vader is. Tussen die twee beloftes. Dat hij onze vader is. En dat wij vrijgekocht zijn. Met het kostbaar bloed van Christus. [39:19] Daar tussenin bevindt zich dan die opdracht om met vrees, met ontzag voor God te wandelen. Daarin is dat ingeklemd. [39:32] Dat we naar hem toe mogen gaan. Dat hij onze vader is. Dat we weten dat we vrijgekocht zijn. Dus vrijmoedig naar hem mogen gaan. Maar ook met ontzag. Want vrees is een beschermende emotie. [39:49] Als ik het even zo mag noemen. Als je ergens bang voor bent. Dan deins je terug. Dan bescherm je jezelf. Als je bijvoorbeeld langs een hoge ravijn loopt. [40:05] Een steile vlakte. En je ziet die diepte. Dan word je bang. En dan denk je. Oh, ik stap terug. Dus dat beschermt ons. [40:15] En zo is dat ook met vrees voor de Heer. In wezen. Als we die afgrond van zonde zien. Dan schrikken we daarvoor terug. [40:26] Dan denken we niet. Ik ben vrijgekocht. Ik ben een nieuwe schepping. Dus wat kan mij gebeuren? Ik kan net zo goed in de zonde blijven. Nee. Daar deinsen we voor terug. [40:39] Spreuken 8 vers 3 zegt. De vrezen des Heren is het kwade te haten. Dat is in wezen wat de vrezen des Heren inhoudt. Het is wegblijven van het kwaad. [40:53] Dus vrees dat beschermt ons. Dat beschermt ons om weg te blijven van zonde. Vrees zorgt er ook voor dat we ons niet laten afleiden door allerlei bijzaken. [41:05] door ons te verliezen in details. Want als jij bovenaan een berg hangt aan een touwtje. Dan ga je ook niet nadenken hoe zit mijn haar. [41:18] Toch? Nee. Dan heb je wel andere dingen om je druk over te maken. En je voeten goed neerzetten. Om verder te komen. [41:29] Nou, zo is dat ook in onze geestelijke wandel. Dat we ons niet verliezen in onbelangrake details. Maar dat we ons bezighouden met datgene wat het meest belangrijk is. [41:42] En dat we... Dat wat ons is gegeven. Die redding die ons is gegeven. Dat we dat niet verkwanselen. Nee, maar dat we daar zorgvuldig mee omgaan. In het besef van... [41:53] Jongens, het was geen kleingeld waar ik mee ben vrijgekocht. Nee, maar met het aller kostbaarste wat het God heeft gekost. Daarmee ben ik vrijgekocht. [42:04] En daarmee... Daar wil ik met eerbied... En met ontzag mee omgaan. Ter illustratie. [42:14] Ik ging een... Een tijdje terugging met een vrijgezellig feestje. Met wat mannen. Gingen wij naar zo'n klimpark. Misschien ben je er wel eens geweest. [42:27] Op grote hoogte heb je dan allemaal van die hindernissen. En daar moet je dan overheen klauteren. Dus wij gingen daar met een groep mannen dapper naartoe. [42:41] En dan kan je natuurlijk helemaal niet laten merken dat je dat eigenlijk ook best wel spannend vindt. Maar je zag de blikken al wat wit wegtrekken. Maar ik vond dat ook wel een mooi beeld van wat het betekent om met ontzag te wandelen. [42:55] Want je gaat dan op een gegeven moment... Je klimt naar boven. Wat zal het zijn? Negen, elf meter of zo. Maar je bent... Je zit in zo'n tuigje. En aan dat tuigje... [43:07] Die om je middel zit. Mooi beeld trouwens. De middel omgort. Maar goed. Je zit daar... Aan vast... Zaten twee... [43:17] Zekeringskabels. En over dat hele parcours... Liep een stalen kabel. Was daar gespannen. En het was dus de bedoeling dat wij... [43:29] Continu als wij weer een hindernis overgingen... Dat we ons eerst zekerden met zo'n kabel die aan je tuigje vast zat. Zodat je vast zat. En je gezekerd was. En door een of ander ingenieus systeem... [43:43] Was het zo dat je nooit twee losse kabels kon hebben. Je zat altijd vast. En je kon pas de ene kabel loskrijgen als de andere kabel vastgezet was. [43:56] Als je van de ene hindernis naar de andere ging. Dus er was nooit een moment tijdens dat hele klimmen... Dat jij ongezekerd rondliep. Je was altijd gezekerd. [44:07] En dat gaf een lekker gevoel. Dat gaf een heerlijk zeker gevoel. En wij grepen ook allemaal van tijd tot tijd die kabel even stevig vast. [44:20] O ja, ik zit vast. Mij kan niks gebeuren. Maar dat maakte niet... Dat terwijl we daar liepen... Dat die afgrond in één keer heel aantrekkelijk werd of zo. [44:31] Nee. We gingen nog steeds met aandacht en behoedzaam... Over die hindernissen heen. Maar als we dan een misstap maakten... O ja, gelukkig. [44:43] Ik zit gezekerd. Ik zit vast. Maar zo is dat ook met onze wandel. Voor de Heer Jezus Christus. Wij zijn gezekerd. [44:56] Hij is onze Vader. Wij zijn vrijgekocht met het bloed van de Heer Jezus Christus. Dat is zeker die belofte hebben. En daarom zitten we vast. [45:08] Maar dat maakt de zonde nog niet aantrekkelijk. Die afgrond. Nee, dat maakt nog steeds dat ik... Behoedzaam en met aandacht... Over die hindernissen wil gaan. [45:19] Door dit leven wil gaan. Die vrees voor God... Dat drijft ons niet van hem af. Nee, dat drijft ons juist naar hem toe. [45:31] Dat we ons juist meer en meer... Aan hem vastgrijpen. En zo mogen wij wandelen. Zo mogen wij door dit leven gaan. Over deze hindernissen in dit leven gaan. [45:43] Waardoor ons geloof beproefd wordt. Gedurende de tijd van uw vreemdelingschap. In het besef... Ja, ik ben hier een vreemdeling. [45:53] Ik ben hier op doorreis. Dit is niet mijn permanente huis. Dit is niet de erfenis die God voor mij heeft klaar liggen. Nee, ik ben een hemelsburger. En onder dat bestuur... [46:05] Onder die heerschappij... Leef ik. En daarom wandel ik met ontzag. Wetend dat hij zonder aanzien des persoons... [46:17] En ieder mens oordeelt naar wat hij gedaan heeft. En wij hoeven niet bang te zijn voor het oordeel... Omdat wij vergeven zijn. Dus het gaat niet over onze zonden. Maar wel datgene wat hij in ons heeft kunnen en mogen doen. [46:31] De ruimte die wij hem daarvoor hebben geboden. Of wij op dat fundament hebben gebouwd met hout en hooi. Met dingen die vergankelijk zijn. [46:42] Of met dingen die eeuwigheidswaarde hebben. Met kostbaar gesteente. En daarin oordeelt hij zonder aanzien des persoons. Dat maakt er niet uit wat jouw positie is. [46:55] Wat jouw afkomst is. Of je een Jood bent. Of een Palestijn. Nee, wat telt is... Of jij de Heere Jezus Christus kent. [47:07] In het besef... Ik ben vrijgekocht... Met dat kostbaar bloed. Als van een smetteloos... En onbevlekt lam. [47:19] En dan zijn we weer... Terug in Exodus. Met dat smetteloze... En onbevlekte lam. Dat zij in huis moesten halen. [47:30] Dat geslacht moest worden. Dat bloed... Dat bloed... Dat aan de deurposten gestreken moest worden. Zodat dat oordeel voorbij ging. Zo zijn wij ook vrijgekocht... [47:41] Door... Het lam... De Heere Jezus Christus. Dat kwam om de zonde van de wereld weg te nemen. En schuilen wij achter zijn bloed. Zodat dat oordeel... [47:52] Ons voorbij gaat. En dat zal ook... Het Joodse volk... In Jeruzalem... Op een dag herkennen. [48:04] Wanneer zij... Zullen zien... Die zij doorstoken hebben. En dan zullen ze... Rauwen... Als... Om een enig geboren kind... [48:16] Dat is gestorven. Ze zullen tot berauw komen. Tot inkeer komen. Maar dat bloed zal ook... Hen dan reinigen. En zo mogen wij... [48:27] Ook in de onrust... Die... Is gekomen... En die... Wellicht nog gaat toenemen... Wandelen in deze wereld. Met de middel omgort. De schoenen aan onze voeten. [48:38] De staf... In onze hand. Dus... Een volkomen hoop... Op de genade die ons gebracht wordt. Heilig... [48:50] En met ontzag. Amen.