Transcription downloaded from https://audio.dereddingsark.nl/sermons/106684/hoor-wat-de-kinderen-roepen/. Disclaimer: this is an automatically generated machine transcription - there may be small errors or mistranscriptions. Please refer to the original audio if you are in any doubt. [0:00] Dank jullie wel voor jullie mooie fijne spelen als familie.! Het gaat om de volgende drie versen die ik eruit wil lezen uit Matthäus 21, of de vier versen eigenlijk. [0:37] En dat, u zult echt zien dat dit betrekking heeft ook op onze kinderen. In het begin denk je van waar ga je heen? Maar dat vindt u vanzelf. Er staat in vers 15 van het hoofdstuk, toen de overpriesters en schriftgeleerden de wonderen zagen die hij deed, Jezus, en de kinderen die in de tempel riepen, Hosanna, de zoon van David, namen zij hem, Jezus, dat zeer kwalijk. [1:07] En ze zeiden tegen hem, hoort u wel wat deze kinderen zeggen? Jezus zei tegen hen, ja. Hebt u nooit gelezen uit de mond van jonge kinderen en van zuigelingen, hebt u voor uzelf lof tot stand gebracht? [1:24] Hoort u het goed wat hij zegt tegen een fariseeën? Ik heb gehoord wat de kinderen zeggen. Uit de mond van jonge kinderen, heb je dat nooit gehoord? Hij begint gelijk met de schrift, altijd met het woord begint hij zelf. [1:36] Van jonge kinderen en van zuigelingen hebt u voor uzelf lof tot stand gebracht. En op dat moment, in het volgende vers zegt hij, en hij verliet hen en ging vandaar de stad uit naar Bethanië en overnachtte daar. [1:54] Even als inleiding. De heer Jezus is op weg naar Jeruzalem. Omdat de leidenen sterven. Dus we zitten eventjes dan in een andere tijd. Maar dat maakt niet uit. [2:05] We vieren elke zondag paaszondag, toch? De zoon van David is op weg naar de stad van David. Maar een feestelijke intocht lijkt het niet te worden. [2:18] Hij moet zelf zijn intocht organiseren. En hij laat zijn discipelen een rij dier vorderen. Een veulen, een jong mannetjes veulen. Een ezeltje waar nog nooit iemand op gereden heeft. [2:31] Als vervulling van de profeet Zachariah. Waarin staat, verheug u zeer, gij dochter Sions. Juicht gij dochter Jeruzalems. [2:42] Ziet uw koning zal komen rechtvaardig. En hij is een heiland. Arm en rijdende op een ezel. En op een veulen een jong der ezelinnen. [2:54] Het lees je in Zacharië 9, vers 9. Rijdend op een ezeltje. Waarom niet op een paard? Ik vind het altijd zo vernedend. Op een ezeltje. Dat deed David ook al. [3:05] En zelfs Salomo ging niet op een ezel, maar op een muildier. Een ezel is een lasdier. Een ezel is zeker geen dier bedoeld om oorlog mee te voeren. [3:17] Om te strijden. De koning komt, ik noem bewust koning, op een ezel zachtmoedig als een koning van vrede. [3:29] En de discipelen, die tuigen het dier op en leggen hun kleren erop. En de mensen komen ook in beweging. Met kleren en takken van bomen maken ze een soort loper op de weg. [3:42] Van de olijfberg naar beneden. En ineens gaat iedereen roepen. Zo staat in vers 9. Hosanna de zoon van David. Dat wil zeggen Messias. [3:54] Gezegend is hij. En dan citeren ze op Salm 118. Gezegend is hij die komt in de naam des Heren. Hosanna in de hoogste hemelen. Het zijn uitroepen van vreugde en blijdschap. [4:08] Hosanna. Welkom. Koning in uw koninkrijk. En zo rijdt deze nederige koning de stad Jeruzalem binnen. En de stad raakte van een red en roer. [4:20] Iedereen praat erover. Iedereen hoort ervan. Heb je het al gehoord? Jezus van Nazareth is als een koning de stad binnengereden. [4:32] Heb je gehoord wat de mensen riepen? Dan kom ik lichting naar mijn punt. Hosanna de zoon van David. Maar dat betekent ook dat de stad van David nu al uit gaat breken in hulde en aanbidding. [4:48] Wordt hij uitgeroepen tot koning? Toch de grote Davidzoon? De lang verwachte Messias? Dus niet. De reactie van de mensen is beledigend. [5:00] Ze zeggen. Wie is deze? Wie is dat? Letterlijk zou ik kunnen zeggen. Wat stelt dat nou voor? Jezus de profeet van Nazareth in Galilea. [5:15] Dat is zeker niet de door ons verwachte profeet. De Messias. En ondertussen gaat de Heer Jezus naar de tempel. Zeg maar naar de markt. Het plein zit vol met handelaars en wisselaars. [5:29] Voor de tweede keer veegt de Heer Jezus met goddelijke autoriteit het hele tempelplein schoon. Terwijl hij zegt. Er is geschreven. Mijn huis zal een huis van gebed genoemd worden. [5:42] Dit is een huis van gebed. Maar waar zijn de oprechte bidders? En de handelaars en wisselaars worden weggestuurd. Maar let op wat er dan gaat gebeuren. [5:53] Nu ga je zien waar de Heer Jezus bijzonder oog voor heeft. Hij stuurt die handelaars en wisselaars weg. Mannen die handel drijven in het gebedshuis. [6:06] Maar hij heeft een bijzonder oog voor blinden en kreupelen. En weet je. Dat waren verachte mensen. Blinden en kreupelen mochten geen offers brengen. [6:18] David weigerde ook de blinden en de kreupelen in de tempel. En hier kwamen de blinden en de kreupelen. En hij gaan na ze. [6:29] Allemaal. In vers 14 lees je dat. En dan in vers 15. Toen nu de overpriesters en de schriftgeleerden de wonderen zagen die hij deed. [6:41] En de kinderen roepen in de tempel en zeggende. Hosanna zoon van David. Namen zij dat hem zeer kwalijk. [6:53] Zij. De overpriesters. De leidslieden van het volk. De geestelijke leiders. En schriftgeleerden. En ze zien tot hun ergenis twee dingen. De wonder die hij deed met goddelijk gezag. [7:08] Op die marktplaats. Die hij schoongeveegd had. Ook al zo onbeschoft. Dat hij blinden en kreupelen gaan as. Maar dan nog iets. En daar leg ik even het accent op voor morgen. En dan zou het wat lang worden. [7:19] En ik wil het toch beperkt houden. Ook omdat er gasten bij ons zitten. Ze ergen ze zich aan die kinderen in de tempel. Die roepen namelijk Hosanna. [7:31] De zoon van God. En ze nemen dat. Jezus kwalijk. Lammen en blinden mochten niet in de tempel komen. Oké. [7:42] Dat was verschrikkelijk. Maar dit. Daar zijn ze uitermate ontstemd over. Net zoals die discipelen. Over die Hosanna roepende kinderen in de tempel. [7:56] Moet ik toch even iets meer zeggen. Roepende kinderen in de tempel. En ik wil even vier korte aandachtspunten vanmorgen doornemen. De plaats waar die kinderen zijn. [8:07] De lof die ze vertellen. De ergernis die ze oproepen. En de profetie die ze vervullen. De plaats waar die kinderen zijn. Ze zijn in de tempel. [8:19] In het huis van gebed. Daar mochten ook geen kinderen komen. Je denkt misschien dat was ook niet zo gek. Want dat tempelplein was een soort marktplaats geworden. Ondertussen. [8:31] Een plaats van handel. Waar iedereen kocht en verkocht. En zo'n markt. Wordt daar natuurlijk vanzelf ook een speelplaats van kinderen. Waar mensen zijn. Daar komen kinderen. De spelende kinderen. [8:44] Deze kinderen zijn dus heel waarschijnlijk. Of meer dan waarschijnlijk. Door hun ouders meegenomen naar die tempel. Deze ouders hebben die kinderen meegenomen. [8:56] En ik wil het niet allemaal vergeestelijken. En ik wil ook het niet allemaal geestelijk duiden. Maar ook wij nemen onze kinderen mee naar de kerk. Zitten ze wel stil dan. [9:08] Die kleintjes. Nee vast niet. Praten ze dan niet. U zegt praten ze dan niet. Sterker nog. Straks zullen we zien dat ze gaan roepen. [9:19] Heb je daar geen last van deze kinderen. Die straks met hun kinderstem de lof van de Heer verkondigen. Die straks met hun kinderstem de Heer prijzen. [9:30] Ja daar hebben we zeker last van. Dat blijkt. De fariseeën en schriftgeleerden hebben daar behoorlijk last van. Die denken. Die kleintjes. [9:40] Die zijn nog zo klein. Zo ongeleerd. Zo ongeletterd. Die begrijpen er ook helemaal niks van. Dat zal nog blijken. Eén ding blijkt nu al. [9:52] Ouders. Je mag. Ja ik zou zeggen. Je moet je kinderen meenemen als ze klein zijn. Neem ze mee naar het huis van gebed. [10:04] Ik zag vorige week al zo'n jongetje. Volgens mij heb ik Elijah zelf opgedragen. Die was al bezig met die apparatuur en sjouwen. Dat kleine mannetje. Zo prachtig. Neem ze mee naar het huis van gebed. [10:16] Naar de kerk. De lof van de Heer Jezus is belangrijker. Dan je eigen rust. Of die van een ander. En Jezus zegt in de tempel. [10:28] In de tempel. Waar kinderen niet mochten komen. Heel nadrukkelijk op die plaats. Uit de mond van jonge kinderen. En zuigelingen hebt u lof toebereid. Dan kom ik bij het tweede punt. [10:41] Wat voor lof. Wat vertellen die kinderen dan? Dat moet ik even nader duiden. Wat roepen die kinderen? Hosanna voor de zoon van David. Hoe komen ze erbij? Dat hebben ze natuurlijk gehoord van hun vaders en moeders. [10:55] Dat hebben ze geleerd van hun pappers en mamas. Ze hebben van hun vaders en moeders geleerd. Om blij te zwaaien met takken. En te roepen. Hosanna, Hosanna. Zoon van David. [11:05] Hij is de Messias. Maar wat betekent het eigenlijk precies? Hosanna de zoon van David. Als je terugkijkt in je bijbel. Dan zie je als eerste. Dit is iets wat ze van hun vaders en moeders hebben overgenomen. [11:18] Die riepen het namelijk ook. Alleen zeiden het wat uitgebreider. Hosanna de zoon van David. Maar ze zeiden er nog iets achteraan. Gezegend is hij die komt in de naam des heren. [11:31] Hosanna in de hoogste hemel. En dan roepen ze eigenlijk wat er in Psalm 108 staat. In het Oude Testament. [11:41] Dit riepen de mensen vroeger ook. Als de oogst van de druive oogst binnen was gehaald. En die kinderen riepen dat als het ware na in een refrein. U kent dat wel. En dat zijn dus ook wat die vaders en moeders hebben zitten roepen. [11:55] Toen de heer Jezus daar liep. Hosanna de zoon David. Maar de kinderen zeiden het niet helemaal. Maar ouders. Ik zie zo een prachtig voorbeeld. [12:07] Kinderen doe je na. Kinderen doe je na. Als je vloekt. Gaan ze vloeken. Als je spot. Gaan ze spotten. Als je bidt vaders. [12:19] En moeders. En je kinderen zien je bidden. Horen ze dat. Dan zullen ze ook gaan bidden. Nee ze zeggen niet die hele lange tekst uit Psalm 108 helemaal. [12:31] Dat onderschat kinderen niet hoor. Onderschat ze niet. Maar het belangrijkste hebben ze onthouden. En dat roepen ze. Hosanna. Zoon van David. Letterlijk betekent dit. [12:44] En dat staat er ook in Psalm 118. Och heren zeggen ze. Hosanna. Geef nu heil. Red ons. Och heren. Geef redding op deze dag. [12:56] Hosanna is een uitroep van vreugde geworden. Maar tegelijkertijd is het een inner gebed. Heren. Help ons. Red ons toch alstublieft. Je brengt de Heere God dus de meeste lof toe als je roept. [13:09] Hosanna. Heren. Help ons toch. Red ons. Geef ons toch uw zegeningen. Het is alsof deze kinderen zeggen. We hebben het met eigen ogen gezien. [13:20] Hij is als koning de stad binnengereden. Op die jonge ezel. Hij heeft blinden en verlamden genezen. Hij is de zoon van David. Hij is de beloofde Messias. En dus roepen ze dat. [13:32] Messias. De grote David. Geef ons alsjeblieft uw zegen. Roep jij dit wel eens? Ouders. Daarom ouders. [13:44] Oma's, opa's. Of wie je ook bent. Of neef of oom. Neem je kinderen mee naar de gemeente. Naar de kerk. Denk niet. Ach, ze zijn zo klein. Ik heb moeten drammen bij mijn ouders. [13:56] Ik mocht pas met mijn vierde naar de kerk. Want we hadden nog geen kinderenkerk. En ik kan u beloven. In de meeste gevallen. In de bidden de verwachting. Gaan ze roepen. Hosanna. Of gelijke betekenis. [14:08] De zoon van David. En zeker dat zwaaien met die takken. Oké. Dat hebben ze geleerd van hun vaders en moeders. En dat Hosanna hebben ze ook geleerd. Maar hier gebeurt toch iets meer. [14:20] Al roepend. Wijzen ze naar de Heer Jezus. Ze wijzen hem aan. Dat is de zoon van David. Dat is hij. Red ons. En dat is niet iets niet wat ze van die ouders geleerd hebben. [14:34] Dat is iets van het werk van de Heere God zelf. In die kinderen. Gericht om te leren roepen. Dat kunnen kinderen alleen maar door het werk van de Heilige Geest. [14:47] Kan dat, hoor ik u zeggen. Kan dat. Kan de Heere al zo vroeg in die harten van die kinderen werken. Zodat ze tot de Heer Jezus gaan roepen. Red ons. [14:57] Hosanna voor de zoon van David. Jazeker. Jazeker. Misschien hebt u mindere voorbeelden. Maar de Bijbel geeft daar zelf getuigenis aan. [15:10] En ook hier in deze kerk. In deze gemeente. Zijn kinderen. Die het wonderbare werk van de Heere Jezus in hun hart hebben ervaren. En hun hart aan hem hebben gegeven. Zeker. [15:21] Bedenkt u van die kleine Mozes in de Bijbel. Zijn moeder zag dat hij schoon was. Dat wil zeggen. Op dat kleine jongetje. Dat was niet alleen een mooi jongetje. [15:32] Dat zeggen mensen. Dat was een mooi jongetje. Dat zal hij zeker geweest zijn. Elk mens die God geschapen heeft is mooi. Maar op dat kleine jongetje rustte iets van de glans van Gods werk. [15:43] En we dachten van Samuel. Afgebeden door zijn moeder. Al van kind af aan. Na dat hij van de borst af was. Werd hij aan de tempel gebracht. Deze kleine jongen. [15:54] Lees het maar na. En we dachten van Obatja. Onder een heidense verschrikkelijke. Ik zal zeggen duivelse koning. Die de demonen diende. Van kindsbeen af. [16:05] Diende hij de Heere God. Heeft hij profeten verstopt. In die tijd dat hij in dienst was van de koning. Johannes de Doper. De geest sprong al in hem op. Toen Maria de moeder kwam. [16:16] Bij Elisabeth. En we dachten van die jonge Timotheus. Die van kinds ben je aan groot geworden. Denk niet het komt wel. Ze snappen het nog niet. [16:28] Ook hier. Heb ik al gezegd. Zijn kinderen van God. Die in hun vroege jeugd. Dingen hebben ervaren. En ik weet het ook van sommige van mijn eigen kinderen. Die al heel jong. Dan kwam je bij hun bedje. [16:40] En dan vertelden ze iets heel bijzonders. Wat ze zagen. Ja kinderen zeggen we dan. Hoe ze met God willen leven. En weet u zelf niet als ouderen. [16:52] Misschien in hun jonge jaren. Dat u echt geweten hebt. God is in mijn leven gekomen. Van kinderlijk geloof. Heel eenvoudig. Heren als u het zegt dan is het waar. [17:04] Zo onbehoorlijk. Als je kinderen leert. Heere God. Uw woord is waar. En je zegt dan later. Ja het was niet waar. Je moet het anders bekijken. U bent de zoon van David. [17:16] Heere Jezus. Red me toch. Misschien niet in letterlijke bewoordingen. Maar dan op die manier. Dat ze hun knieën gebogen hebben voor God. En naar hem toe gingen. [17:26] Heren. In alle eenvoud. Ik geef mijn hart aan u. Dat is echt. Dat is echt. God het oude vader Brakel gezegd heeft. [17:38] In een heel dik boek. De titel van de boek. Redelige Goddienst was dat. In deel 14. De ervaring leert. Dat kinderen van. Let op. 3, 4, 5, 6. [17:50] Wedergeboren kunnen worden. Ze kunnen uit kleine onderwijzingen. Tot de kennis van de Heere Jezus. Komen in alle eenvoud. In alle eenvoud. Wat je dan als ouders nooit moet doen. [18:00] Is de kinderen dan vervolgens met een vergrootklaas gaan bekijken. Of het allemaal klopt. Geen microscoop om het onderzoeken. Volg maar een voorbeeld. Zeg net zoals die vrouw van Kanaan deed. [18:13] Heren. Help ons. Red ons. En bid in het verborgen voor je kinderen. Wat je ook moet doen. Of dat je ook mag doen is. [18:24] Dat je mag bidden. Niet heel bewust altijd waar ze bij zijn. Maar wel waar ze bij zijn. Gewoon in het algemeen. Open. Kinderen doe je na. Misschien in het begin. [18:35] De vorm. Maar in het spreken. Als ze je naderen in het vloeken. Weet ze ook niet wat ze zeggen. Maar het is wel een vloek. En als ze je naderen in het bidden. [18:45] In alle eenvoud. Zullen ze ook gaan bidden. En als je kritisch bent. Zullen ze ook kritisch worden. En als je gaat spotten. Zullen ze gaan spotten. Maar als ze je in het verborgen zien bidden. [18:56] Ze zien het. En dat zullen ze ook gaan doen. Oh ja. Er kunnen tijden van verzet zijn. Moet je helemaal niet bang voor zijn. Maar daarom. [19:06] Je hebt er wel lange adem nodig. Mag je voor ze bidden. En met ze mee optrekken. Met Johendrie zegt in een uitleg van een bijbelgedeelte. Bid. Smeek. [19:18] Zing. En roep in hun aanwezigheid. Het zal ertoe kunnen bijdragen. Om de krachten van toe te kunnen ervaren. Ja. En dan kan de tijd aanbreken dat ze het helemaal niet meer doen. [19:31] Dat je denkt. Hoe zit dat? En dan moet je in het verborgen gaan bidden. Heel veel bidden. Denk maar niet dat het niet helpt. Blijf bidden. Heren. Voor mij wordt letterlijk in de woorden. [19:42] Ozanen voor de zoon van David. Och heren. Geef uw zegeningen. Heren. Help ons toch. Red ons toch. Het is nu zo moeilijk met hem. Of met haar. Dat was het tweede punt. [19:57] Wat ik wilde doorgeven. Belangrijk punt. De lof die ze vertellen. Het is echt. Het is niet. Dat ze het niet weten. Maar de derde de ergernis. Daar zal ik kort over zijn. [20:09] Want we lezen van de overpriesters en de schriftgeleerden. Die gaan toch zeggen. Dat moet toch geweldig zijn. Je ziet die kleine ukies komen. En ook hiervoor op het podium. En ze zingen dat. [20:20] Ze namen dat kwalijk. Wie noemt er nu een man uit Galilea de Messias. De grote Davidzoon. Hij moet het blijkbaar hebben van kinderstemmetjes. Zeg. [20:32] Kun je ze niet bestraffen? Prima als ze iets willen zeggen. Maar laat ze het aan verlegen fluisteren in je oor. Van vader of moeder. Maar laat ze niet in de tempels of hard roepen. [20:46] Maar ik kan nu zeggen. De Heer Jezus schaamt zich niet voor die kinderstemmen. Zij wel. Zij, de schriftgeleerden en fariseeën die het moeten weten. Mensen die zeggen. Prima. [20:57] Dat de mensen bekeerd worden. Oké. Maar die kleine jongens en meisjes. Dat zal me niet zoveel voorstellen. Die weten niet eens wat ze zeggen. Ze kunnen niet eens beredeneren. [21:10] Ze zeggen wel hoor sana. Maar ze kunnen niet eens fatsoenlijk uitleggen wat ze ermee bedoelen. En ze kunnen niet eens vertellen hoe ze eraan gekomen zijn. Weet u. [21:20] Het zijn mensen die dit zeggen. En ik kan er ook zo eens zijn. Die vergeten zijn dat God bijzonder oog heeft voor het zwakke. [21:31] Voor het onedelen. Voor het ongeleerde. En voor het ongeletterde. Weet u wat Paulus zegt. Het dwazen der wereld heeft God uitverkoren. [21:43] Omdat hij de wijze zou beschamen. En het zwakke der wereld heeft God uitverkoren. Omdat hij het sterke zou beschamen. En het onedelen der wereld. En het verachten heeft God uitverkoren. [21:55] Op het gegeven wat niets is. Opdat het geen wel iets is. Ten niets zou maken. Opdat geen vlees zou roemen voor God. In dat laatste zit de clou. Opdat geen vlees zou roemen voor hem. [22:08] Opdat niemand trots zou zijn op zijn eigen prestaties. Ik heb beredeneerd de heren aangenomen. Ik weet nu en ik kan het helemaal beredeneren. Op mijn eigen wijsheid. Ik heb alle ins en outs om de heren aan te nemen. [22:22] Weet u waarom de heer Jezus het volgende gebed bad? Ik dank u vader. Heren des hemels en der aarde. Dat gij deze dingen voor de wijze en verstandige verborgen heeft. [22:34] En de kinderkunst geopenbaard. Ja vader. Want al zo is geweest het welbehagen voor u. En weet je. Dit steekt het hoogmoedige hart van die godsdienstige fariseers en schriftgeleerden. [22:49] En ik reken me daar zelf bij. Ik weet ook wel iets van de Bijbel inmiddels. Maar hoe ga ik daar mee om? Want zij denken. Ik weet het zo goed. Ik ben er zo mee bezig. [23:01] Ik doe zo mijn best. Ik weet precies hoe het allemaal moet en gaat. Dat bedoelt de heer Jezus met wijs en verstandig. Maar voor zulke mensen is het juist verborgen. [23:12] Opdat geen vlees zou roemen van God. Weet u het wordt tijd dat u het gewoon niet meer weet. Het wordt tijd. Dat was gelovig ook in deze bijzondere tijd. [23:27] Met een gebogen hoofd en een gebroken hart gaan roepen. Hosanne heren. Help mij. Red me toch alstublieft. Groot is de ergenis. Misschien is de ergenis wel in uw hart geweest. [23:39] Als er in het verleden gesproken werd. Over het heen gaan van een vroeg overleden kindje. Dat kan toch niet. Hoe zit dat? Maar weet u. [23:51] We zijn. Het kind van Jerobiam. Is weggenomen. Omdat God iets goeds in het kind zag. Het kind kon het niet meer. Zo zie ik dat dan zelf een klein beetje. [24:02] Misschien niet helemaal theologisch correct. Maar ik kon de tijd niet verdragen. Er was dat goeds in het kind. Ik ben de heren. Bijzonder als de heren. [24:16] Verdrietig voor de ouders. Een kind eerder wegnemen. Maar voor het kind zelf. Kun je dat je afvragen. En dezelfde reactie als hier. [24:28] Toen zagen ze de wonder die hij deed. En de kinderen roepen het in het tempel. En ze waren zo verontwaardigd. Maar was het daarmee bij gebleven? Was het daarmee bij gebleven? Het gaat verder. Weet je wat er staat in vers 17? [24:39] Daarmee ging hij van daar. En hij ging naar een andere plaats. Jezus gaat bij hen weg. [24:52] Dat is hard. kinderen van het koninkrijk gepokt en gemazeld in de bestudering van de schriften goed, beter dan iedereen maar met een hart vol revel, jaloezie, onwrede en verwijt en dat is het grote gevaar wat mij, wat ons als kenners van de schrift bedreigt schriftgeleerden en failliseer ze wisten het echt, ze kenden de bijbel goed en ze waren bloedserieus hij verliet hen en vertrekt hij vertrekt omdat inderdaad zijn uren nog niet gekomen was en er niet gevangen genomen wil worden maar hij vertrekt omdat zij onverbetelijk zijn en lieve broeders en zusters die er al jaren komen of hier nu komen of uit de kerk of waar ook vandaan komen en u weet zich een kind van God er kan zoveel verzet en vrome irritatie in het hart zijn met als gevolg dat Jezus ja dat zeg maar wat er ook in openbaringen staat dat de kandela weggenomen wordt en dat we de geest bedroeven maar nog hebben we de tijd heden op deze dag om te roepen hozanne o heren geef ons thans uw zegeningen geef ons toch uw heil geef ons toch uw redding op deze dag help ons toch tenslotte het vierde punt de profetie die deze kinderen uitspraken en vervulden we lezen dat in vers 16b en ze zeiden tot hem hoort gij wel wat deze zeggen en Jezus zei tot hen ja ja hebt gij nooit gelezen uit de mondere jonge kinderen en de zuigelingen hebt gij uw lof toebereid opnieuw zo vaak als bij Matthäus is er sprake van vervulling van de profetie van de profetie van Psalm 8 hoe heerlijk is uw naam op de ganse aarde kijk maar naar de wonderdaden die Jezus doet hij zal de vijand en de wraakzuchtige doen ophouden in vers 3 van Psalm 8 kijk maar hij verlaat zijn vijanden en dat is het ergste wat er kan overkomen dat wordt als het zo doorgaat hun einde hij heeft zijn lof toebereid uit de mond van jonge kinderen en zuigelingen ook al klinkt dat misschien soms heel dissonant en al snappen we kinderen soms niet in hun gedrag hij is de vervulling van de profetie zij mogen het uitspreken maar goed lezen er zit nog een vervulling in en dat is de vervulling in de context van een verwijt fariseeën schriftgeleerden dus de anderen die daar vijandig tegen zijn hebt u die zo goed thuis bent in de schriften hebt u dan nooit gelezen dat zij die kleine kinderen hebben dit toegepast op mij u weet meer dan zij u weet beter u bent belezen u kent de schriften dit ouderen had moeten klinken uit uw mond hetzelfde hosanna als je kleine kinderen hoort zingen stel mijn vertrouwen op de Heer mijn God met een open hart dan kan dat in je oren als ouders of als grootouders klinken als zegen als troost of als bemoediging als aansporing om de Heer voor je kinderen te zoeken en te blijven zoeken bidden wij als opa's en oma's voor onze kleinkinderen ze leven echt in een zeer bijzondere tijd een tijd waarin ik me echt als mens wel eens afvraag hoe moet dit verder ook in de kerkelijke gemeentes het kan namelijk ook klinken als zij verwijt dit had u vader moeder opa oma dit had ook u moeten zingen wat dat kleintje zingt mijn kinderen [28:54] doen zeggen zingen wat ik had moeten doen zeggen of zingen en dit kinderlijk geroep in de tempel is de diepste veroordeling van de fariseeën en schriftgeleerden ik vind het zo belangrijk en ik vind het zo bijzonder fijn dat we een gemeente van generaties mogen zijn dat we de jonge kinderen die we prinsesjes noemen hoeven we heus niet te verwennen maar dat ze geven de plek waardoor ze gevoed kunnen worden door het woord van god en in blijd zappen groot gebracht heel belangrijk laat ons vrezen ouders vreemd woord laat ons vrezen voor het gevaar dat onze kinderen ons uiteindelijk zullen voorgaan voor het gevaar dat ook wij die de weg zo goed geweten hebben uiteindelijk door jezus nou ik wil niet zeggen verlaten worden maar dat we hem zo kwetsen dat de geest ons niet meer kan bereiken hier is één slot conclusie dankbaar en het klinkt misschien wat ernstig maar ik bedoel dat echt met blij en bijmoedig dit roept ons als ouders en kinderen op om met alles wat in ons is te roepen hosanna voor de zoon van david zoon god david ontferm u over ons ga ons niet voorbij o heren geef tans geef nu uw zegeningen geef tot op deze dag uw huil en dan kun je met het overlijden van een zuster of het ziek zijn van iemand dan kun je daarin blijmoedigheid en met tranen voor bidden dan zijn tranen van vreugde en tranen van verdriet zijn verenigbaar zo wil ik een pleidooi houden voor niet alleen het kind maar voor ons allen in de gemeente geef tot op deze dag uw heil hosanna red ons heren halleluja amen